1 Α.Λ.Δ. 19Ιανουαρίου,1996 (ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] Α.B.C. LTD, Εφεσείοχτες-Ενάγοντες, ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΟΙΛΙΑΡΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσιβλήτων-Εναγο^ιένων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8291) Συμβάσεις— Σύμβαση πώλησηςακινήτου — Υποχρέαχτη μεταβίβασης καθιστάμενηανενεργός—Προϋπόθεσημεταβίβασηςμη επελθούσα— Αποδέσμευσητουεγγεγραμμένου ιδιοκτήτη απότις συμβατικές του υποχρεώσεις. 5 10 15 20 25 Μεγραπτήσύμβασημεταξύτωνεφεσειόντων -εναγόντωνκαιεφε σίβλητων - εναγομένη, οιδεύτεροι μεταξύάλλων ανέλαβανναμετα βιβάσουνστουςπρώτουςτοαρτοποιείοτουεφεσίβλητου -εναγόμενου 2 στο Στρόβολο. Σύμφωναμετους όρους της,οι εφεσείοντες - ενάγοντες θαπωλούσαν στους εφεσίβλητους - εναγόμενους όλεςτις μετοχές της υπό ίδρυση εταιρείας "Ηνωμένα Αρτοποιεία Λτδ" οιοποίοι θα αντιπαρείχαν (ύςτίμημα,μεταξύάλλων,τοακίνητομετηδυνατότητα επαναπώλησης των μετοχών στους εφεσείοντες -ενάγοντες υπόπρο ϋποθέσεις μεταξύ των οποίων ήτανηπίστωση των εφεσίβλητων με ΛΚ5.500.- έναντιμέρους τουτιμήματοςήη μεταβίβασηκτημάτωνστο ΝέοΧωρίο Κυθρέας σανμερικήανταλλαγή. Προηγουμένως,τοακίνητοανήκεσετρίτοπρόσωποπουείχε συμ φωνήσει νατοπωλήσει στον πρώτοεφεσίβλητο - εναγόμενο οοποίος ανέλαβεκαιτηνκατοχήκαιεκμετάλλευση του. Μεταγενέστερα οιδιά δικοι ίδρυσαν συνεταιρισμό για διεξαγωγή εργασιών αρτοποιείας στον οποίοοπρώτοςεφεσίβλητος -εναγόμενος θαμεταβίβαζετοακί νητο. Οσυνεταιρισμός στησυνέχεια, σανδικαιούχοςτουακινήτου,συμ φώνησε νατο μεταβιβάσει σε άλλο πρόσωπο,το οποίο θαείχε τοδι καίωμα ναακυρώσει τησυμφωνία ανδεν εξασφάλιζε δάνειο μευπο41 A.B.C. Ltd v. Κοιλιάρπ κ.ό.
(1996)θήκευσήτου.Τοενλόγωπρόσωποουδέποτετηνακύρωσε,αλλάαντί θετα πέτυχε σε αγωγή που καταχώρισε εναντίον της εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριαςαποζημιώσειςύψουςΛΚ50.910. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινεότιηπρόνοιατηςεπίδικηςσύμ- 5 βάσης περί μεταβίβασηςτου ακινήτουστους εφεσείοντες -ενάγοντες τελούσευπότηνπροϋπόθεσητηςακύρωσηςτηςσύμβασης μετοτρίτο πρόσωποκαιαπέρριψετηναγωγήτωνεφεσειόντων - εναγόντων. Ηαπόφαση εφεσιβλήθηκε γιαδύολόγους, ότι (α) εσφαλμένα κρί- 10 θηκεότιηυπεράσπισητωνεφεσίβλητων -εναγομένωνπρόβλεπεύπαρ ξηπροϋπόθεσηςώστεναπροκύπτειτέτοιοζήτημαως επίδικοκαι(β) στηνπραγματικότητα,ηυποχρέωσητηνοποίαανέλαβαν OL εφεσίβλη τοι - εναγόμενοι δεντελούσευπόπροϋπόθεσηοποιουδήποτεείδους. 15 Αποφασίστηκε ότι:
(1)Η σύμβασηπώλησηςτουακινήτουσετρίτοπρόσωποουδέποτε ακυρώθηκεαλλάτόσοτο τρίτοπρόσωποόσοκαιο συνεταιρι σμόςτωνδιαδίκωνκαιοι ίδιοιοιεφεσείοντεςενήργησανβάσει 20 των προνοιών τηςκαιως εκτούτουορθάτοπρωτόδικο Δικα στήριο αποφάσισεότι ηυποχρέωση για μεταβίβασητου ιδίου ακινήτουστους εφεσείοντες- ενάγοντεςκατέστηανενεργός.
(2)Οεγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είχεαποδεσμευτεί απότις συμβα- 25 τικές υποχρεώσεις του μετάτηνεπιδίκασηαποζημιώσεωνστο τρίτοπρόσωπο με συνέπειαναυπερκερασθούνταδικαιώματα του εφεσίβλητου -εναγομένου Ι εκτης σύμβασης αγοράςτου ακινήτουαπό τονεγγεγραμμένο ιδιοκτήτη. 30 Η έφεση απορρίφθηκεμεέξοδα υπέρτωνεφεσφλτπων. Αναφερόμενηυπόθεση: 35 Markidou v.KiliarisandAnother
(1983)1 C.L.R. 392. Έφεση. Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφασης του Επαρχία- 40 κοΰ Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ.ΝικολάουΠ.Ε.Δ. και Ε. Παπαδο πούλου Ε.Δ.) που δόθηκε 17.10.90 (Αρ. Αγωγής 9052/85) με την οποία απορρίφθηκεηαγωγήτους εναντίον των εναγομένων, με το αιτιολογικό ότι ηυποχρέωση για μεταβίβαση του ακινήτου τελοΰ- 42 1A.A.A. A.B.C.Ltd v. Κοιλιακή χ.ά. σευπόπροϋπόθεσηηοποίαουδέποτεεκπληρώθηκεκαιωςεκτού τουκατέστηανενεργός. 5 Στ. Τριανταφυλλίδης,γιατους Εφεσείοντες. Χρ. Κιτρομηλίδης,γιατους Εφεσίβλητους. Cur.adv. vult. 10 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οδικαστής Κωνσταντινίδης. ΚΩΝΣΤΑΜΊΝΙΔΗΣ,Δ.: Σεγραπτήσύμβαση,ημερομηνίας 23 Απριλίου 1969, αναφέρεταιως μιααπότις υποχρεώσεις των εφε15 σιβλήτων η "μεταβίβαση" στους εφεσείοντες "τουαρτοποιείουτου κ. Κυριάκου Κοιλιάρη του ευρισκομένου εις Στρόβολον" "τοακί νητο". Οι εφεσείοντες τους καταλόγισαν παράλειψη εκπλήρωσης αυτήςτηςυποχρέωσηςκαιδιεκδίκησαναποζημιώσεις ίσεςπροςτη φερόμενηωςαξίατουακινήτουκατάτοχρόνοτηςκατ'ισχυρισμόν 20 παράβασηςτηςσύμβασης. EivaLηθέση τους πωςοιπρόνοιες της σύμβασης, σαφείς όπως είναι, συνιστούν ό,τι μπορεί να χρησιμο ποιηθεί ωςυπόβαθρογιατονπροσδιορισμό τωνδικαιωμάτωνκαι τωνυποχρεώσεων τωνμερών. Όπωςεισηγήθηκαν,η"μεταβίβαση" που ανέλαβαν να πραγματοποιήσουν οι εφεσίβλητοι δεν μπορεί 25 παρά ναήταν μεταβίβασητηςκυριότητας του ακινήτου μέσωτου Κτηματολογίου καιτοπαραδεκτόγεγονός πως δενπραγματοποι ήθηκε τέτοια μεταβίβαση,θα έπρεπε να οδηγήσει στην επιδίκαση αποζημιώσεων. 30 35 Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέκτηκε τη θέση των εφεσίβλητων πως δεν είναι καθόλου τόσο απλάταπράγματα. Ησύμβαση δεν ήταν αυτοτελής αλλά συνδεδεμένη προς άλλες δικαιοπραξίες. Η υποχρέωσηγιαμεταβίβασητουακινήτουτελούσευπόπροϋπόθεση ηοποίαουδέποτε εκπληρώθηκε,κατέστησυνεπώς ανενεργός καιη αγωγήθαέπρεπενααπορριφθεί. Διατυπώθηκε σειρά λόγων έφεσης αλλά συζητήθηκε ως το κε ντρικό σημείοτους ηδυνατότηταεξόδου απότοκείμενο τηςσύμ βασηςτωνδιαδίκων.Οι εφεσειοντες δέχονταιπως,όπωςεπεσήμα40 νε τοπρωτόδικο Δικαστήριο μεαναφοράστον Oiitty on Contraa 25ηέκδοσηGeneralPrinciplesσελ.413 παράγραφος753,είναιεπι τρεπτή ηπροσαγωγή εξωγενούς μαρτυρίας"γκ* νακαταδειχθείη ύπαρξηόρου συνιστώντος προϋπόθεση (condition precedent) στην εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης". Προτείνουν,όμως, πως(α) 43 Κωνστοντινίδης, Δ. A.B.C.Ltd ν.Κοιλιάρη χ.ό.
(1996)εσφαλμένα κρίθηκε ότι προβλήθηκε στην υπεράσπιση των εφεσί βλητων ηύπαρξηπροϋπόθεσης ώστεναπροκύπτει τέτοιοζήτημα (υς επίδικο και (β)στην πραγματικότητα,ηυποχρέωση τηνοποία ανέλαβαν οι εφεσίβλητοι δεν τελούσευπόπροϋπόθεσηοποιουδή ποτεείδους. Προσάχθηκανεκσυμφώνου ενώπιοντουπρωτόδικουΔικαστη ρίουτρειςγραπτέςσυμβάσεις,μεκοινόσυντάκτητοΔιευθυντήτων εφεσειόντων Κ. Σεβέρη. Ηκάθεμια,μαζίμεάλλες,απέβλεπε στη δημιουργία δικαιωμάτωνκαιυποχρεώσεων σεσχέσημετο ακίνη- 10 το. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αναφέρθηκεσεσυμφυρμό. Οχαρα κτηρισμός είναιταιριαστός. Αποκαλύπτεται ανακάτεμαπουμετέ τρεψεαπλέςστηφύσητουςσυναλλαγές σεπαράξενεςρυθμίσεις. Θαπάρουμεταπράγματαμετησειρά,αλλάαςδούμεπρώτατην 15 ίδιατην επίδικησύμβασηυπέρτης σαφήνειαςκαιτης αυτοτέλειας της οποίας επιχειρηματολόγησαν OLεφεσείοντες. Οι εφεσείοντες θαπωλούσαν στους εφεσίβλητους όλεςτις μετοχές τηςυπό ίδρυση εταιρείας"ΗνωμέναΑρτοποιεία Λτδ". Οιεφεσίβλητοι θααντιπαρείχαν ως τίμημα,μεταξύάλλων,τοακίνητο. Η σύμβασηπαρείχε 20 τη δυνατότητα, υπό όρους και προϋποθέσεις που κατεγράφησαν, επαναπώλησηςτων μετοχών στους εφεσείοντες. Σ'αυτότο σημείο, ενδιαφέρει ημια απότις εναλλακτικές λύσειςπουπροβλέφθηκαν σεσχέσημετιςυποχρεώσεις τωνεφεσίβλητων στουςοποίουςσετέ τοιαπερίπτωση,θαεπανακατέληγανοι μετοχές.Εφόσοντοακίνη- 25 το θαείχεπωληθεί"επί μερικήανταλλαγήκτημάτωνεις Νέον Χω ρίον",οι εφεσείοντες θαμεταβίβαζαν στους εφεσίβλητους αυτάτα κτήματαήθατουςπίστωνανμεποσό£5300. Τοσυγκεκριμένονόη μααυτήςτηςπρόνοιαςθαμπορούσεναεξευρεθείμόνο μεαναδρο μήσταπροηγηθέντα Ενυπήρχεστην ίδιατηνεπίδικησύμβασηέμ- 30 μέσηπαραπομπή σε καταστάσειςγιατην ιχνηλατηση των οποίων δεναρκούσετογράμματηςσύμβασης. Τοακίνητοδενανήκεσεοποιονδήποτεαπότους εφεσίβλητους. Ήταν εγγεγραμμένο επ'ονόματικάποιαςΔ.Μαρκίδουωςαδιαίρε- 35 τοτμήμαευρύτερουτεμαχίου. Το 1964 ηΔ.Μαρκίδουσυμφώνησε να το πωλήσει στον πρώτο εφεσίβλητο, ο οποίος καιανέλαβετην κατοχήκαι εκμετάλλευσητου. Την25 Απριλίου 1968, οι εφεσείο ντες και οι εφεσίβλητοι, με γραπτήσύμβαση, ίδρυσαν συνεταιρι σμό, κυρίως για τη διεξαγωγή εργασιών αρτοποιείας. Θα αρκε- 40 στούμεστα συμφωνηθέντα σε σχέσημε το ακίνητο. Θα μεταβιβα ζόταν από τον πρώτο εφεσίβλητο στο συνεταιρισμό, ως ησυνει σφοράτου ίδιουκαιτου εφεσίβλητου 2 στην κεφαλαιουχικήβάση του συνεταιρισμού. 44 5 '.1 1 Α.Α.Δ. 5 A.B.C. Ltd v. Κοιλιάρη χ.ά. '4 Κωνσταντινίδης, Δ. Στις3Απριλίου 1969 οσυνεταιρισμός, ενεργώντας ωςοδικαι ούχος στο ακίνητο, συμφώνησε να το μεταβιβάσει σε κάποιο Κ. Ζερταλήέναντι£6.500καιενόςκτήματοςστοΝέοΧωριόΚυθρέας. Πρόκειται,βέβαια,γιατοκτήμαστο οποίο αναφέρεταιησύμβαση στις 23 Απριλίου 1969πουακολούθησε. Πρίναναφερθούμεσ'αυτήτηντελευταίασύμβαση,σημειώνουμε πωςείχεσυμφωνηθεί ότιο Κ. Ζερταλής θαείχετοδικαίωμαναακυρώσει τησύμβασηημερο μηνίας3Απριλίου 1969ανδενεξασφάλιζε,μευποθήκευσητουακι νήτου,δάνειοορισμένου ύψους. 10 Ακολούθησεη επίδικησύμβαση. Σημειώσαμε ήδητογενικότης περίγραμμα. Όπως αναφέρειτο πρωτόδικο Δικαστήριο,παρ'ότι τοακίνητο"μετησυμφωνίατης25 Απριλίου 1969,ανήκεστονσυ νεταιρισμό και, με τη συμφωνία ημερομηνίας 3 Απριλίου 1969, 15 ανήκε στον κ. Κ. Ζερταλή το συναντούμε στη συμφωνία της 23 Απριλίου 1969 κατά τρόπο που υποδηλώνει ότι αυτό συνέχιζε κατ'ουσίανναανήκεακόμη στον πρώτο εναγόμενο", δηλαδήστον Κ. Κοιλιάρη. Θα μεταβιβαζόταν στους εφεσείοντες ως μέρος του συμφωνηθέντος τιμήματος με την αγορά από τους εφεσίβλητους 20 των μετοχών της υπό ίδρυση εταιρείας,στην οποία έχουμε ανα φερθεί. Ποια θαμπορούσε ναήτανηεκλογίκευση αυτήςτης κατάστα σης; ΚατάτοΔιευθυντήτωνεφεσείόντων ησύμβασητης3 Απριλί25 ου 1969γιατημεταβίβασητουακινήτουστον Κ. Ζερταλήδενήταν τελεσίδικη αφούυπήρχε το ενδεχόμενο να μην εξασφαλιζόταν το δάνειο και να ακύρωνε εκείνη τη σύμβαση ο Κ. Ζερταλής. Και αφού, όπως ήταν κοινώς αποδεκτό,είχε συμφωνηθεί προφορικά ότιοσυνεταιρισμός θαδιαλυότανκατάτοτέλος Απριλίου 1969,το 30 ακίνητοθαπεριερχότανεκνέουαπότοσυνεταιρισμό στον πρώτο εναγόμενο, εξ ουκαιη ανάληψηαπόαυτόνυποχρέωσης γιαμετα βίβασητουστουςεφεσείόντες. Απότηνάλλη,ανοΚ.Ζερταλήςδεν ακύρωνε τη σύμβαση της 3 Απριλίου 1969, οι εφεσείοντες θατι μούσαντην υπογραφήτουσυνεταιρισμού στησύμβαση εκείνη. 35 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινεπωςαυτήηεκδοχήδεν συμβι βαζότανπροςτααδιαμφισβήτηταστοιχεία. Τοκείμενο τηςσύμβα σης ημερομηνίας 3Απριλίου 1969 απέκλειετον ισχυρισμό περί το μή"τελεσίδικο" της μεταβίβασηςτουακινήτουστον Κ. Ζερταλή. 40 ΟΚ.Ζερταλήςείχεδικαίωμαναακυρώσειτησύμβασηγιατο λόγο πουπροσδιορίστηκε,αλλάουδέποτετηνακύρωσε. Αντίθετα,αφού ανέλαβε εξ αρχήςτην κατοχήτου ακινήτου,πέτυχε την υπέρ του επιδίκαση αποζημιώσεων ύψους £50.910 από την εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του. Αυτό, με νομικό στήριγμα τη συμφωνία της 3 45 Κωνσταντινιόης, Δ. A.B.C.Ltd ν.Κοιλιάρη χ.ά.
(1996)Απριλίου 1969ηοποίατονκατέστησε εκδοχέατωνσυμβατικώνδι καιωμάτων του Κ. ΚοιλιάρηέναντιτηςΔ. Μαρκίδου. Δεναποτέ λεσαν μέρος τηςυπόθεσης των εφεσίβλητων οι όποιες ειδικές επι πτώσεις εκείνου του δικαστικού αγώνα ούτε προσάχθηκε σχετική μαρτυρία.Έγινεόμωςαναφοράστογεγονόςτόσοπρωτοδίκωςόσο 5 και ενώπιον μαςαφούτοεπιστέγασμαεκείνης τηςαντιδικίαςείναι καταγραμμένο στην απόφαση του Ανωτάτου στην υπόθεση Markidou v.KiliarisandAnother
(1983)1 CL.R.
- Από την άλλη,μεδοσμένητησυμφωνίαγιατηδιάλυσητουσυ- 10 νεταιρισμού,οι εφεσείοντες θεωρούσανωςδικήτουςπεριουσίατο κτήμαστοΝέοΧωρίο Κυθρέαςπουέδωσεοκ.Ζερταλής. Διατου Διευθυντή τουςτοπώλησανσετρίτουςκαιεισέπρατταντοτίμημα τοοποίοκαικρατούνέκτοτε. ΟΚ.Ζερταλήςθακατέβαλλεστοσυ νεταιρισμό, προς συμπλήρωση του τιμήματος για τη μεταβίβαση 15 του ακινήτουκαι χρηματικό ποσό,αλλά,όπως σημειώνεται στην πρωτόδικηαπόφαση,δεν έγινεγνωστό ανοι εφεσείοντες τοεισέ πραξανκαιαυτό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε πως ηπρόνοια της επίδικης 20 σύμβασης περί μεταβίβασης του ακινήτου στους εφεσείοντες τε λούσευπό την προϋπόθεση τουναυαγίουτης σύμβασης ημερομη νίας 3Απριλίου 1969 μεταξύτουσυνεταιρισμούκαιτουΚ.Ζερτα λή και πώς, έστω αδέξια,το ζήτημα εγειρόταν στην υπεράσπιση των εφεσίβλητων, όπωςδιαλαμβάνειηΔ.19 κ. 12των Θεσμώνπε- 25 ρί Πολιτικής Δικονομίας. Δεν διακρίνουμε σφάλμα στην πρωτόδικη απόφαση και δεν έχουμε ικανοποιηθείπωςσυντρέχει λόγοςγιαπαρέμβασημαςπρος ανατροπήτης. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο ανίχνευσε τηνουσίακαι 30 μπόρεσε, μέσα απόδαιδαλώδειςρυθμίσεις,ναδιαγνώσει ταπραγ ματικάδικαιώματαπουγεννήθηκανκαιτιςυποχρεώσεις πουανα λήφθηκαν. Είναιαλήθειαπωςηυπεράσπισητωνεφεσίβλητων δεν αναφέρεται ρητάσεπροϋπόθεση. ΟρθάόμωςτοπρωτόδικοΔικα στήριο είδετην ευρύτερη εμβέλεια των ισχυρισμών πουπροβληθη- 35 καν σεσχέσημετησύναψητηςσύμβασης ημερομηνίας 3Απριλίου 1969, το συσχετισμότης προςτην επίδικησύμβαση,την περίληψη στην αιτιολογία της πρόνοιας αναφορικά με το κτήμα στο Νέο ΧωριόΚυθρέας,τηδιάλυσητουσυνεταιρισμού καιακολούθως τη πώλησητουκτήματοςαυτούαπότους ίδιουςτους εφεσείοντες και 40 τηνκάρπωσηαπόαυτούςτουτιμήματος. Μαςυπέδειξαν οι εφεσείοντες πωςκατάτηνπρωτόδικη διαδι κασίαεπετράπηηυποβολήερωτήσεων σεσχέσημεταπροηγηθέντα 46 1 Α.Α.Δ. 5 A.B.C. Ltd v. Κοιλιάρηχ.ό. Κωνσταντινίδης, Δ. της υπογραφής της επίδικης σύμβασης αφούξεκαθαρίστηκε πως αυτήδεν αποσκοπούσε στη διαφοροποίησητουπεριεχομένου της αλλά θα εισαγόταν προς διαλεύκανση του ευρύτερου πλέγματος τωνσχέσεωντωνδιαδίκων- γιαναεισηγηθούν πωςεσφαλμένα στο τέλος, πάνωστηβάσητης μαρτυρίαςπουπροσάχθηκε, προσδόθηκε στη "μεταβίβαση"την οποίαόφειλαν να πραγματοποιήσουν οι εφεσίβλητοι, έννοιαάλλη απότηφυσική της,έξωαπότις πρόνοιες της σύμβασης. 10 Δεν ασχολήθηκε, όμως,τοπρωτόδικοΔικαστήριο μετηνερμη νείαεκείνουήοποιουδήποτεάλλουόρουτηςσύμβασης. Χαρακτή ρισεταπερί τη"μεταβίβαση"τουακινήτουστην επίδικηαλλάκαι στις προηγούμενες συμβάσεις ως στην ουσία εκχώρηση συμβατι κών υποχρεώσεων, και αυτόδικαίως,αλλά,ηαποφασιστικήςση15 μασιάς διαπίστωση πως η υποχρέωση που αναλήφθηκε τελούσε υπό προϋπόθεση,δεν ήταν το αποτέλεσμα της όποιας ερμηνείας, αυτήςκαθ'εαυτής,τηςσύμβασηςήόρων σ'αυτή. Τηνύπαρξη της προϋπόθεσης την απεκάλυψετοσύνολοτων στοιχείων, τοβασικό μέροςτωνοποίωνεκπήγαζεαπότιςίδιεςτιςγραπτέςσυμβάσεις τις 20 οποίες εξαρχήςπροσήγαγανεκσυμφώνουοιδιάδικοι. Με ισχύουσα τη σύμβαση της 3 Απριλίου 1969, όποιακαι αν ήταν ηρύθμιση αναφορικά μετηδιάλυση του συνεταιρισμού, δεν απέμεινανδικαιώματατου Κ. Κοιλιάρη επίτουακινήτουώστενα 25 ισχύει παράλληλη δικήτου υποχρέωση για μεταβίβασητου στους εφεσείοντες. Ησύμβασητης 3Απριλίου 1969 ουδέποτε ακυρώθη κεαλλάαντίθετα,όπωςσημειώσαμε,ο Κ.Ζερταλήςαλλάκαιοσυ νεταιρισμός καιοι ίδιοι οι εφεσείοντες ενήργησαν πάνωστηβάση τωνπρονοιώντηςκαι,όπωςκατέληξετοπρωτόδικοΔικαστήριο,η 30 υποχρέωση για μεταβίβασητου ίδιου ακινήτουστους εφεσείοντες κατέστηανενεργός. 35 40 Απομένειέναακόμαθέμα. Λέγουνοιεφεσείοντες πως,ενπάση περιπτώσει, αν το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέταζε τις επιπτώσεις απότην απόφασηστην υπόθεση Markidou v.Kiliaris(ανωτέρω) θαδιαπίστωνεπωςηπροϋπόθεσηπουθεώρησε ότιυπήρχε,εκπλη ρώθηκε. Ο Κ. Ζερταλήςαντίτουακινήτουκαρπώθηκε αποζημιώ σειςκαι,επομένως,ησύμβασητης3.4.69ναυάγησε. Δεν είναι καθόλουέτσι. Το αποτέλεσμα εκείνης της απόφασης θασυνιστούσεπανηγυρικήεπιβεβαίωσητηςκάρπωσηςαπότον Κ. Ζερταλή των δικαιωμάτωνπου του εκχωρήθηκαν με τη σύμβαση τηζ 3ης Απριλίου
- Τοακίνητοεξακολουθούσε ναείναιεγγε γραμμένο στο όνομα της Δ. Μαρκίδουκαι οι αποζημιώσεις που 47 Κωνσταντινίοης, Δ. A.B.C. Ltd ν. Κοιλιάρηχ-ά.
(1996)επιδικάστηκανήταντο υποκατάστατοτουακινήτουτο οποίο ηΔ. Μαρκίδουδενμεταβίβαζε-μετελικό αποτέλεσμα την αποδέσμευση της Δ. Μαρκίδουαπότις υποχρεώσεις πουτηβάραιναν λόγω των συμβάσεων πουσυνάφθηκανκαιόχι,βέβαια,τηνενεργοποίηση,για τέτοιο λόγο, των υπερκερασθέντων πλέον δικαιωμάτων του Κ. 5 Κοιλιάρη. Ηέφεση απορρίπτεταιμεέξοδαυπέρτων εφεσίβλητων. Η έφεση απορρίπτεται με 10 έξοδα υπέρ των εφεσίβλη των. 48