(1996)24Απριλίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ ΚΟΣΜΟΣΛΤΔ., Εφεσείοντες, ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8940) Δικαιοδοσία ΕπαρχιακούΔικαστηρίου — Ιδιοκτησία τίτλου εφημερίδας —Διεκδίκηση αστικώνδικαιωμάτωνεπί τίτλονεφημερίδαςμε αγωγή σεΕπαρχιακόΔικαστήριο — Απορρίφθηκε για έλλειψηδικαιοδοσίας —Τα δικαιώματατονεναγόμενουεπί τοντίτλοναποκτήθηκανμεεκτε λεστή διοικητική πράξη τον Υπουργού Εσωτεριχίόν δυνάμει τον 5 Άρθρου 12 τουπερί ΤύπουΝόμουτου1989(Ν. 145/89)καιημόνηπα ρεχόμενηθεραπεία ήτανηπροσβολήτηςγιαακύρωσηκατ'Άρθρο 146 τονΣυντάγματος. Εφημερίδες—Ιδιοκτησία τίτλουεφη^ιερίδας—Αποκτάταιμετηνέκδοση \ο τηςαπόδειξηςπου προβλέπειτοΆρθρο 12 τουπερί ΤύπουΝόμουτου 1989 (Ν. 145/89) —Αμφισβήτηση τωναστικώνδικαιωμάτων τονκα τόχουτηςαπόδειξης, γίνεταιμόνομεπροσφυγήγιαακύρωση—Επαρ χιακόΔικαστήριο, δενέχειεξουσίαεκδίκασηςδιαφοράςγιααστικάδι καιώματαεπί τίτλον εφημερίδας. 15 Οι εφεσείοντεςτήρησαν τηδιαδικασία καιαπέκτησαν το 195! δι καίωμα ιδιοκτησίαςστον τίτλο εφημερίδας"ΚΥΠΡΟΣ"μεβάση τον καταργηθέντα περίΤύπουΝόμοΚεφ.79όπωςείχετροποποιηθεί. Ο εφεσίβλητος,επίσηςτήρησετηδιαδικασίατουνέουπερίΤύπουΝόμου 20 του 1989(Ν. 145/89)γιααπόκτησητουιδίουτίτλουκαισανεπακόλου θο ο Υπουργός Εσωτερικώνεξέδωσεπροςόφελοςτουτην απόδειξη πουπροβλέπειτοΑρθρο 12τουνόμουπουαποτελείαποδεικτικόιδιο κτησίας. 25 Εναντίον της απόφασης τουΥπουργού,οιεφεσείοντεςκαταχώρι σανπροσφυγήκαιταυτόχρονααγωγήστοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευ- 414 1Α.Α.Δ. ΤυπογραφείοΚόσμοςΛτδν. Αριστείδου κωσίας εναντίον του εφεσίβλητου γιαπροσβολή του αστικούτουςδι καιώματοςεπίτουτίτλουτηςεφημερίδας. Ζήτησανεπίσηςαπαγορευ τικό διάταγμαδιατάττοντηναπαγόρευσηέκδοσης εφημερίδας μετον τίτλο "ΚΥΠΡΟΣ". 5 10 15 20 Κατά την εκδίκαση της αίτησης,το Δικαστήριο επιλήφθηκεαυτε πάγγελτατηςδικαιοδοσίαςτουκαιαποφάσισεότιδενείχεδικαιοδοσία να εκδικάσει τηνυπόθεση. Έκρινεότι ηέκδοση απόδειξηςπροςόφε λος του εφεσίβλητου αποτελούσε διοικητική πράξη του αρμόδιου Υπουργού από την οποία ο εφεσίβλητος αρύετο δικαιώματος, την άσκησητουοποίουτο ΕπαρχιακόΔικαστήριο δεν μπορούσε νααπα γορεύσειαφούήτανισοδύναμομεεκείνο πουείχανοι εφεσείοντες. Οιεφεσείοντες, εφεσίβαλαντηναπόφαση. Εισηγήθηκανότιηαντιδικίαήτανιδιωτικού δικαίουκαισυνεπώς η απόφασητου Δικαστηρί ουήτανεσφαλμένη. Οεφεσίβλητος, υποστήριξε ότιη έκδοσητηςαπό δειξης απότον Υπουργό δυνάμειτουΑρθρου 12τουπερίΤύπου Νό μουτου 1989 (Ν. 145/89) τουπροσέδωσε δικαίωματο οποίοδενμπο ρούσαν οι εφεσείοντες νααντιστρατευθούν ενόσωίσχυεη διοικητική πράξηαπότηνοποίαπροέκυψε. Αποφασίστηκεότι: 25
(1)ΗέκδοσηαπόδειξηςδυνάμειτουΑρθρου 12τουπερίΤύπουΝόμου του 1989 (Ν. 145/89) συνιστά εκτελεστή διοικητικήπράξη καιείναιεπακόλουθοάσκησηςδιακριτικήςεξουσίας σαναποτέ λεσμα της οποίαςκανείςάλλος μπορεί ναχρησιμοποιήσει τον ίδιοήπροσομοιάζοντατίτλο εφημερίδαςσεβαθμόπουθα μπο ρούσεναπροκαλέσει σύγχιση. 30
(2)Η διακριτική εξουσία του Υπουργού δεν περιορίζεται στη σύγκριση τίτλων που προσομοιάζουν αλλά εκτείνεται και στην περίπτωσηταυτοσημίας. 35
(3)Μετηνέκδοσητηςαπόδειξηςπροςτονεφεσίβλητο ηπρόσδοση δικαιώματος ιδιοκτησίας επί του τίτλου εφημερίδας "ΚΥ ΠΡΟΣ"προςαυτόν,ήτανδεδομένηκαιη μόνηδυνατήθεραπεία μπορούσε νααναζητηθείμεπροσφυγήκατ*Αρθρο 146του Συ ντάγματοςγιαακύρωση. 40
(4)Το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας εστερείτο δικαιοδοσίας ναεκδικάσει τηνυπόθεση. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 415 ΤυπογραφείαΚόσμοςΛτδ ν.Αριστείδου
(1996)Αναφερόμενεςνποθέοεις: CentralCo-OperativeBankLtdv. CY.EM.S.Co.Ltd
(1984)1C.L.R.435, 5 Republicv. TelegraphosPublishingCo. Ltd
(1975)3CL.R. 394. Έφεση. Έφεση απότον ενάγοντα κατάτης απόφασηςτουΕπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίαςπουδόθηκεστις6 Μαΐου 1993 (Αρ. Αγω- 10 γής3730/93)μετηνοποίααποφασίσθηκεότιηέκδοσηαπόδειξηςδυ νάμει του Αρθρου 12 του περί τύπου Νόμουτου 1989 (Ν.145/89) προςόφελοςτουεφεσίβλητου αποτελούσε διοικητικήπράξητουαρ μόδιου Υπουργού, ο οποίος άσκησετηδιακριτικήτου εξουσία και ως εκτούτουτο Επαρχιακό Δικαστήριο δενήταντοαρμόδιοΔικά- 15 στήριο γιατηνεπίλυση τηςδιαφοράς. Γλ. Ταλιάνος,γιατους Εφεσείοντες. Μ. Θρασυβούλου,γιατον Εφεσίβλητο. 20 Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Π.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσειοΝικολά ου,Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Το 1951 οι εφεσείοντες απέκτησανδικαίωμα ιδιοκτησίας στον τίτλο "ΚΥΠΡΟΣ" ως τον τίτλο εφημερίδας την οποίαθαεξέδιδαν. Αυτόεπήλθεδυνάμειτωνπρονοιών τουτότεπε ρίΤύπουΝόμου,Κεφ.79,όπωςείχετροποποιηθεί. Εκείνοςονόμος 30 καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε απότον περί Τύπου Νόμο του 1989 (Ν.145/89)οοποίος,σεό,τιαφοράτηνέκδοση εφημερίδων,πε ριέχει,στα ουσιώδη,πρόνοιες πανομοιότυπες με εκείνεςτου προη γούμενου νόμου,διατηρώνταςέτσιτηναυτή διαδικασία ως τοανα γκαίοπροοίμιοέκδοσης.ΕνδιαφέρουνενπροκειμένωταΑρθρα9
(1), 35 12και 15
(1)πουαντιστοιχούν μεταπαλαιάΑρθρα3
(1)(α),4και11. Μετονέονόμο διαφυλάχθηκανκαιπροηγουμένως κτηθένταδικαι ώματα. ΤοΑρθρο9
(3)προβλέπειγιατηδυνατότηταδιατήρησηςτου δικαιώματος έκδοσης εφημερίδας ενώ το Αρθρο 15
(3)διαιωνίζει αυτό τοδικαίωμαανεξάρτητααπότο ότι ηέκδοση της εφημερίδας 40 αναστάληκε για οποιοδήποτε διάστημα. Οι εφεσείοντεςστηνπρο κείμενηπερίπτωσηδιατείνονταιότιτοδικαίωμαιδιοκτησίαςτουεν λόγω τίτλου της εφημερίδας την οποία για χρόνια εξέδιδαν, έχει διατηρηθεί. Αυτόδεντοαμφισβήτησε ο εφεσίβλητος. 416 25 1 Α.ΑΛ. Τυπογραφεία Κόσμος Λτδ ν.Αριστείδου Νικολάου, Δ. Εντούτοιςκατάτο 1993 οεφεσίβλητος, ακολουθώνταςτηνπρο βλεπόμενη διαδικασία, επιζήτησενααποκτήσεικαιαυτόςδικαίωμα ιδιοκτησίας επί του ίδιου τίτλου. Σύμφωνα με το Αρθρο9
(1)του Νόμου:5 10 "9
(1)Δεν απαιτείται προηγούμενη άδειαοποιασδήποτε αρχής γιατηνέκδοσηκαιδημοσίευση εφημερίδαςστηΔημοκρατίααπό πολίτη τηςΔημοκρατίας ήαπόνομικό πρόσωποπουδιοικείται ή ελέγχεται από πολίτες της Δημοκρατίας. Επιβάλλεται όμως, πριναπότηνέκδοσητηςεφημερίδας,νακατατεθείστον Υπουρ- γό ένορκος δήλωση,στον τύποτουΠρώτουΠαραρτήματος του παρόνταΝόμου,η οποίαναπεριέχει ταστοιχεία πουκαθορίζο νταισ' αυτό " 15 Ο εφεσίβλητος κατέθεσε τέτοιαένορκη δήλωση. ΤοΑρθρο 12 ακο λούθως ορίζει ότι οΥπουργόςεκδίδει σχετικήαπόδειξη. Τοπαραθέτουμε:20 "12. Δήλωση που κατατίθεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Αρθρου9, 10ή 11τουπαρόνταΝόμουκαταχωρίζεταιτην ίδια ημέρα στο Υπουργείο και εκδίδεται απόδειξη,στην οποίαφαί νεται ηημερομηνία της κατάθεσης*ηαπόδειξηαυτήγίνεται δε κτή στο δικαστήριο ως αποδεικτικό στοιχείο του περιεχομένου τηςδήλωσης, στην οποίααναφέρεται." 25 ΟΥπουργόςεξέδωσεστον εφεσίβλητο τηνπροβλεπόμενηαπόδειξη. Γιατηνενσυνεχεία έλευσητουδικαιώματοςιδιοκτησίας επίτίτλου, τοΑρθρο 15
(1)προνοεί ταεξής:30 35 40 "15
(1)Εφόσον ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις των Αρθρων 9, 10και 11 τουπαρόνταΝόμου,οιδιοκτήτηςτηςεφημερίδας,ανα φορικάμετηνοποίαέγινεηκατάνόμοδήλωση,αποκτάδικαίω μαιδιοκτησίας στον τίτλο τηςεφημερίδας.Οτίτλος αυτόςή άλ λοςπουπροσομοιάζει μετοντίτλοσεβαθμόπουμπορείναπροκαλέσει σύγχυσηδεν επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί ως τίτλος άλλης εφημερίδας." Ας σημειωθεί ότιταΑρθρα 10και 11σταοποίααναφέρεταιη ανω τέρωδιάταξη- τοΑρθρο9
(1)πουάμεσαενδιαφέρειήδητοπαραθέσαμε -διαλαμβάνουν,το πρώτο,ότι στην περίπτωση αλλοδαπών απαιτείται άδειακαιτο δεύτερο,ότι όπου ιδιοκτήτης της εφημερί δας είναινομικό πρόσωπο,καθίσταταιαναγκαίαη υπόδειξη φυσι κούπροσώπουωςτουκατάνόμουπευθύνου. Δεν επιδρούν λοιπόν σεό,τι τέθηκεπρος εξέταση. 417 Νικολάου, Α. Τυπογραφεία Κόσμος Λτδ ν.Αριστείδου
(1996)Μετηνενλόγωεξέλιξη,οι εφεσείοντες στράφηκανεναντίοντου. Υπουργού με αίτηση ακύρωσης δυνάμει του Αρθρου 146 του Συ ντάγματος. Παράλληλα, καταχώρισανστο ΕπαρχιακόΔικαστήρια Λευκωσίαςκαιαγωγήεναντίοντουεφεσίβλητουμετηνοποίααξίω σαν δήλωσηότι αυτοί είναι "οι αποκλειστικοί ιδιοκτήτες της εφη- 5 μερίδας 'ΚΥΠΡΟΣ' καιτουτίτλου εφημερίδας 'ΚΥΠΡΟΣ'". Συ νάμα,μεενδιάμεση αίτησηστηναγωγή,επιδίωξαντηνέκδοση προ σωρινού διατάγματοςμετοοποίονααπαγορεύεταιηχρησιμοποίη σητουτίτλου. Ενόψει τηςφύσηςτουθέματος,τοΕπαρχιακόΔικα στήριο κατάτηνακρόασητηςαίτησηςήγειρεαυτεπαγγέλτωςτοκα- 10 τά πόσο είχε δικαιοδοσία. Επί τούτου καθοδηγήθηκε από την CentralCo-Operative BankLtd v. CY.RM.S. Co. Ltd
(1984)1 CL.R.435. Αποφάσισε τοερώτημααρνητικά. Έκρινε, αντικρύζοντας τις πρόνοιες του Νόμου υπό το φως της Republic ν. TelegraphosPublishingCo. Ltd
(1975)3CL.R. 394, ότι ηέκδοση 15 απόδειξης προς όφελος του εφεσίβλητου αποτελούσε διοικητική πράξητουαρμόδιουΥπουργού, οοποίος άσκησεδιακριτική εξου σίαμέσαστοπλαίσιοπουπροδιαγράφειτοΑρθρο 15
(1)καιεπομέ:νως, ενόσωίσχυεηδιοικητικήπράξη,οεφεσίβλητος αρύετο δικαι ώματοςτηνάσκησητουοποίουτοΕπαρχιακόΔικαστήριοδενμπο- 20 ρούσενααπαγορεύσειεφόσονήτανισοδύναμομεεκείνοπουείχαν οι εφεσείοντες. Εναντίον της απόφασης τουΕπαρχιακούΔικαστηρίουασκήθη κεηπαρούσαέφεση.Οσυνήγορος τωνεφεσειόντων προέβαλεότιη 25 αντιδικία εντασσόταν στον τομέατουιδιωτικούδικαίουδεδομένου ότιτοδικαίωμαεπίτουτίτλου,τοοποίοείχανοιεφεσείοντες,απο τελούσεαστικόδικαίωμαόσοκαιανμπορείναπροέκυψεαπόδιοι κητική πράξη και ότι, υπάρχοντος αυτού του δικαιώματος, το ΕπαρχιακόΔικαστήριο όφειλενατοπροστατεύει σεκάθεπερίπτω- 30 σηπαραβίασηςαπόοπουδήποτεπροερχομένη.Αναπτύσσοντας αυ τή τη θέση, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι η διοικητική λειτουργία εντός τουπλαισίου τουΑρθρου 15
(1)σεσχέσημετηνέκδοσηαπό δειξης δυνάμει του Αρθρου 12,περιορίζεται στη σύγκρισημεταξύ τίτλων πουθαμπορούσανναθεωρηθούνότιπροσομοιάζουν. Ενώ 35 όπου, όπως στην προκείμενη περίπτωση,επρόκειτο περίταυτοση μίαςτίτλων,οΥπουργόςεστερείτοεξουσίαςναπροβείσεοποιοδή ποτε εγχείρημα. Καιτούτο διότι,καθώςεξήγησεοσυνήγορος,κα θίστατο αυτονόητο ότι ηέκδοση απόδειξηςαπέληγε σε έκδηλη πα ρανομία. Σεαυτόο Υπουργός δεν ήταν,καθώςπέρανεο συνήγο- 40 ρος,σεδιαφορετικήθέσηαπότονοποιονδήποτεπουενεργούσεκατ' αντίθεση προς ό,τι διαλαμβάνειτο Αρθρο 15
(1)το οποίοκατοχυ ρώνει υφιστάμενοδικαίωμα. 418 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Τυπογραφεία ΚόσμοςΛτ6 ν. Αριστείδου Νικολάου, Δ. Η άλλη πλευρά υποστήριξε πως η έκδοση απόδειξης απότον Υπουργό,δυνάμειτουΑρθρου 12τουΝόμου,προσέδωσε στονεφε σίβλητοδικαίωματοοποίοδενμπορούσανοι εφεσείοντες νααντι στρατευτούν ενόσω ίσχυεηδιοικητικήπράξηαπότηνοποίαπροέκυψετοδικαίωμα. Η απόφαση της Ολομέλειας στην Republic v.Telegraphos PublishingCo.Ltd,(ανωτέρω),ηοποίααφορούσετιςπανομοιότυ πες πρόνοιες τουπροηγούμενου νόμου, επιβεβαίωσε ότι η έκδοση απόδειξηςσυνιστά εκτελεστήδιοικητικήπράξη πουείναιαποτέλε σμαάσκησης διακριτικήςεξουσίας κατ' ακολουθίαν τηςπρόνοιας ότικανείςάλλος δενχρησιμοποιεί τον ίδιατίτλοήάλλον πουπρο σομοιάζει μεαυτόνσεβαθμόπουθαμπορούσε ναπροκαλέσει σύγ χυση. Αυτήηδιάζευξη-περίτουιδίουήπροσομοιάζοντοςτίτλουηοποίαπροκύπτειαπότολεκτικό τουΝόμου, αποβαίνει,κατάτην άποψημας,κρίσιμη. Ηδιακριτικήεξουσία του Υπουργού δενπε ριορίζεται στη σύγκριση τίτλων πουπροσομοιάζουν αλλά εκτείνε ταικαιστηνπερίπτωσηταυτοσημίαςτίτλων. Τοότιστηδεύτερηπε ρίπτωση το αποτέλεσμα άσκησης της εξουσίας μοιάζειαυτονόητο, δεν μειώνει αυτή τηνεξουσία. ΟΥπουργός καιπάλιέχεικαθήκον να επιληφθείτουθέματοςκαινααποφασίσει. Τοότι ενπροκειμέ νω ηαπόφασητουΥπουργού δεν μπορεί ναπάρειπαρά μόνομια κατεύθυνση,δεναφαιρεί απότοκαθήκοντουναασκήσει τηνεξου σία. Μεδεδομένηλοιπόν τηναναγκαιότηταάσκησης της εξουσίας απότον Υπουργό, το αντελικά ορθάήλανθασμένατην άσκησε,ή κατέληξε, δεν μεταβάλλει τη φυσιογνωμία της ως διοικητικήςλει τουργίας. Ηκατ'ακολουθίανπροσδοσηδικαιώματοςκαιστονεφε σίβλητο μέσασεαυτότοπλαίσιο δενμπορείπαράναθεωρείταιως δεδομένη. Θεραπείαμπορεί νααναζητηθείμόνο εντός τηςδικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του Αρθρου 146 του Συντάγματος για ακύρωση. Ορθή λοιπόν ήταν η κατάληξη του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου ότι εστερείτο σε τούτοδικαιοδοσίας. Η απόρριψητηςαίτησηςκαθίστατοαναπόφευκτη. Η έφεση δεν μπορεί να επιτύχει. Και απορρίπτεται με έξοδα υπέρτουεφεσίβλητουκαιεναντίοντων εφεσειόντων. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ τονεφεσίβλητου. 419