(1996)25Απριλίου, 1996 (ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΙΤΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΓΓΕΣ ΤΗΣΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΚΡΕΝΤΟΥ, Εφεσείοντες, ν. ΚΑΤΙΝΑΣ ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΡΕΝΤΟΥ ΚΑ. Εφεσίβλητων. (ΠολιτικήΈφεσηAQ. 88C2) Δικαιοδοσία Εφετείου—Λόγοι έφεσης—Λόγος έφεσηςμηθιγείςάμε σα με την ειδοποίησηέφεσης— Εφετείο,μπορεί να επιληφθείκαι αποφασίσειδυνάμει τηςΔ. 35θ. 8τωνΘεσμώντηςΠολιτικής Δικο νομίας. 5 ΜεπρωτογενήαίτησησυνάματουΑρθρου53τουπερί Διαχειρίσε ως Ιϊερισυσιων ΝόμουΚεφ.189καιτηςΔ.55 τωνθεσμών Πολιτικής Δικονομίας,τέθηκεενώπιοντουΔικαστηρίου έγγραφογιανααποφα σίσεικατάπόσοενείχεοποιαδήποτεσημασίασ' ό,τιαφορούσετιςυπο χρεώσεις τωνδιαχειριστώντηςπεριουσίαςτουαποβιώσαντοςΓεώργι- ιο ουΠαναγήΚρέντουτέωςεκΡιζοκαρπάσσυ,είτεωςδιαθήκηείτεάλλως πως. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,απέρριψετην εισήγηση ότιτο έγγραφο ήτανδιαθήκη,αλλάδεναποφάσισεγιατηφύσηκαιεπιπτώσειςτου. 15 Ασκήθηκε έφεση κατά τηςαπόφασηςπουστόχευε στηνανατροπή τουαιτιολογικούτηςερείσματος,ωςεσφαλμένου. 20 Αποφασίστηκε ότι:
(1)Το Εφετείοείχε εξουσίαδυνάμειτηςΔ.35θ.8τωνθεσμών της ΠολιτικήςΔικονομίαςναπαραμερίσειτηνπρωτόδικηαπόφαση καιδιατάξειεπανακρόασηώστενααποφασιστείησημασίατου εγγράφου,ανεξάρτητααπότηνκρίσηότιδενήτανδιαθήκη,έστω 25 432 1Α.Α.Λ. Κληρίδηςκ.ά. ν. Κοέντου καιαντοθέμαδεντέθηκεάμεσασανλόγοςέφεσης. Διατάχθηκεπαραμερισμόςτης απόφα σης και επανεκδίκαση. Ταέξοδα της πρωτόδικης και κατ' έφεση διαδικα σίαςναβαρύνουντηνπεριουσία 5 Έφεση. 10 ΈφεσηαπότουςενάγοντεςκατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού ΔικαστηρίουΑμμοχώστου(Α.ΙωαννίδηςΑ.Ε.Δ.)πουδόθηκεστις 7 Σεπτεμβρίου 1992 (Αρ. Αίτησης2/92) μετην οποία αποφασίσθηκε ότιτοέγγραφοημερομηνίας 12/2/1991 δεναποτελείέγκυρηδιαθήκη δυνάμειτωνπρονοιώντουΑρθρου23τουΚεφ. 195. 15 Χρ. Κληρίδης,γιατους Εφεσείοντες. Ζ. Τονλούρας,γιατηνΕφεσίβλητη. 20 Cur. adv. vult. ' ' ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Τέθηκε πρωτόδικα,μεπρωτογενήαίτησηδυνάμειτουΑρθρου 53 τουπερί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμου, Κεφ. 189 και της Δ-55, το κατά 25 πόσο έγγραφοημερομηνίας 12.2.91, τοοποίοαποδίδετοστον απο βιώσανταΓεώργιο ΠαναγήΚρέντου,τέωςεκΡιζοκαρπάσσυ,ενείχε σεό,τι αφορούσε τις υποχρεώσεις των διαχειριστών προς τηδια χείρισητης περιουσίας οποιεσδήποτε νομικές επιπτώσεις είτε ως διαθήκηείτεάλλωςπως. 30 - ·-• Παρά τηδιάζευξη,τοπρωτόδικοδικαστήριοπροσέγγισε τοζή τημασε μόνοτηβάση ότιτοέγγραφοθαμπορούσε ναταξινομηθεί ως έγκυρη ή μηέγκυρη διαθήκη. Κατέληξε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις προκειμένου να συνιστά έγκυρη διαθήκη τουαπο— 35 - βιωσαντος. Δεν απασχόλησανάλλες πτυχές,οι οποίες προδήλως προέκυπταναπότοπεριεχόμενο καιτημορφήτουεγγράφου. Βλέπονταςκανείςτοέγγραφο,θαέλεγεότιηταξινόμησητουως διαθήκη ή μηδιαθήκηθαέπρεπε να ήταν εκείνο που λιγότερο θα 40 απασχολούσε. Αυτήηεπισήμανσηωςπροςτοτίθαμπορούσεήόχι νασυναχθεί απότοίδιοτοέγγραφοαποκτάστηνπροκειμένηπερί^ πτώση ιδιαίτερησημασίαενόψειτουότιηέφεση,όπωςδιατυπώθη κε,δεναπευθύνεταισεολόκληρο τοεύροςτηςπρωτόδικηςαντίκρυσης._Οι λόγοι έφεσης στοχεύουν κυρίως ναπροσβάλουν την πρω433 Νικολάου, Δ. Κληρίδη$κ.ά. ν. Κρέντου
(1996)τόδικηκατάληξηότιτοεπίδικοέγγραφοδενήτανέγκυρηδιαθήκηκαι τούτο μεπροοπτικήναοδηγηθείτο Εφετείο σε απόφασηότι τα αι τιολογικά ερείσματατηςκατάληξηςήτανεσφαλμένα Πρινοεπότηοιξήτησητωνεπίμέ προβάλλονται ενδεχομένως νακαθίστανταιαπρόσφοραγια εξέταση ενόψειτηςεικόναςπουμεταδίδειτοίδιοτοέγγραφοαναφορικάμετη φύσητου. Εξέταση των λόγων έφεσης επί της ουσίας θαισοδυνα μούσε,ανηεντύπωσηπουμεταδίδεταιαναφορικάμετηφύσητουεγ γράφουείναιορθή,σεεξέτασηεπίμιαςενδεχομένωςπλασματικήςβά- 10 σης.Είναιαξιοσημείωτο τοότιενπροκειμένωυπήρξεσύγκλησηαπό ψεων απότους συνηγόρους πωςπράγματιτο έγγραφο, καθώςπρο κύπτειαπότηνόψητου,δενθαμπορούσεενπάσηπερίπτωσηνατα ξινομηθεί ωςδιαθήκηέγκυρηή μη. 5 15 Παραμένει όμως το άλλο,το κατάπόσο το επίδικο έγγραφοθα μπορούσεναενέχεισημασίασεοποιοδήποτεάλλοτομέα,ήτοι,τοκα τάπόσοθαμπορούσεναέχειυπόοποιαδήποτεφυσιογνωμίανομική ισχύέτσιώστεναδημιουργεί δικαιώματακαιυποχρεώσεις. Αυτότο δεύτεροπαρόλονπου,καθώςείπαμε,δενθίγεταιάμεσααπότουςλό- 20 γουςέφεσης,εγείρεταικατ'ουσίααπότογεγονόςότιηαίτησηαπότην οποίαπροέρχεταιηπρωτόδικηαπόφασηπροοριζότανναδώσει λύ σησεθέμαπουαποτελούσεκοινόπροβληματισμό. Τοίδιοκαιηέφε ση. Αυτόςοκοινόςπροβληματισμόςθαπαρέμενεεάνδενυπήρχεδυ νατότητα να απευθύνουμε την προσοχή μαςκαι σε ό,τι παραμένει 25 ανοιχτό μετηνπεριορισμένη εμβέλειαπουέχειηπρωτόδικη απόφα ση. Είναι νομίζουμε κατάλληληπερίπτωση,ενόψει τουτομέα στον οποίο ανάγεταιτο ζήτημακαιτηςεκκρεμότητας πουπαράμενα, να ασκήσουμε τις εξουσίες πουμαςπαρέχειη Δ.35 καν. 8ηοποία,στο μέροςπουεδώενδιαφέρει,προνοείσεσχέσημετηνάσκησητωνεξου- 30 σιώντουΕφετείουότι: "The powers aforesaid may be exercised by the said Court notwithstanding thatthenoticeof appeal maybethatapart onlyof thedecisionmaybereversedorvaried,andsuchpowersmayalsobe 35 exercised in favour of all or any of the respondents or parties, although such respondents orpariesmay nothaveappealedfromor complained ofthedecision." Καταλήγουμεότιεπιβάλλεταιόπωςηπρωτόδικηαπόφασηπάρα- 40 μερισθείκαιδιαταχθείηεπανακρόασητηςαίτησηςστοβαθμόπουμε αυτήκαλείταιτοδικαστήριονααποφανθείαναφορικάμετοκατάπό σοτοέγγραφοθαμπορούσεναενέχεισημασίαανεξάρτητααπότοότι δεναποτελούσεδιαθήκη. Καιεκδίδουμεδιαταγήανάλογα 434 1 Α.Λ.Δ. Κληρίδηςκ.ά. ν. Κοέντου Νικολάου, Δ. Ταέξοδατόσο της ακρόασηςπρωτόδικαόσο καιτηςακρόασης κατ'έφεσηναβαρύνουντηνπεριουσία. 5 Ηέφεση επιτυγχάνει. Διαταγή ως ανωτέρω. 435