(1996)7Μαΐου,1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ Τ Ο ΑΡΘΡΟ 154
(4)Τ Ο Υ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3ΚΑΙ 9ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ( Π Ο Ί Κ Ι Λ Ε ς ΔΙΑΤΆΞΕΙς) Ν Ο Μ Ο Υ Τ Ο Υ 1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΗΣΦΑΝΗΣΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝΕΚΔΟΣΗΑΔΕΙΑΣΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΩΝΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝCERTIORARI ΚΑΙ MANDAMUS, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΤΗΣΙΩΝ ΑΔΕΙΩΝ ΝΟΜΟΥΣ8/67-80 ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΩΝΠΕΡΙΔΙΑΙΤΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝΤΟΥ 1968, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ/Η ΤΟΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝΤΟΟΠΟΙΟ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟΤΟΔΙΚΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟΚΑΛΛΗΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗΑΡ.30/93 ΗΜΕΡ. 21/2/96. (ΑίτησηΑρ. 58/96) Υ7ΐόμνημαέφεσης— Λόγοι έφεσης— Αίτημα για άδειακαταχώρισηςαί τησηςcertiorari προς οχύρωση άρνησης τον Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών να συντάξει υπόμνημα — Απορρίφθηκε, οι λόγοιέφεσης ήτανγενικευμένοιχωρίςορατόνομικόστίγμα σταερωτήματα. Προνομιακάεντάλματα — Certiorari — Απορρίφθηκε από τοΑνώτατο Δικαστήριο αίτημα άδειαςκαταχώρισης αίτησηςcertiorari γιαακύρω σηάρνησης του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών να συντάξειυπό μνημα έφεσηςεπειδή οι λόγοι έφεσηςήταν γενικευμένοιχωρίς ορατό νομικόστίγμα σταερωτήματα. Το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών απέρριψε αίτηση της αιτήτριαςεναντίον τηςεργοδότριαςαδελφήςτηςκαιτουΤαμείουΠλεονά ζοντος Προσωπικού.Ενσυνεχεία,απέρριψεκαιαίτηματηςγιασΰντα490 1Α.Α.Δ. Ελευθερίου ξηυπομνήματος εφέσεως. 5 10 15 ΤοΔικαστήριο έκρινεωςθέμαπραγματικόότιοισχέσειςτηςαιτήτριαςμετηναδελφήτηςήτανσχέσειςπεριστασιακής βοήθειας,ότιδεν συμπλήρωνε τουλάχιστον 28ώρες συνεχούςεβδομαδιαίας απασχόλη σης, πουτότε ήτανπροϋπόθεση δημιουργίας δικαιώματος σεαποζη μίωσηκαιότιηαξίωσηείχεπαραγραφεί. Απορρίπτοντας το αίτημαγια σύνταξη υπομνήματος εφέσεωςτο Δικαστήριο αιτιολόγησε τηναπόφασητουαναφέρονταςότιηαιτήτρια αμφισβήτησεουσιαστικάτηνπραγματικήβάσητηςαπόφασηςπουμπο ρούσεκατάνόμοναεφεσιβληθεί. Εναντίον τηςάρνησης τουΔικαστηρίου νασυντάξει υπόμνημα, η αιτήτριαυπέβαλεστοΑνώτατο Δικαστήριο αίτημαγιακαταχώρισηαί τησης certiorari καιmandamus προς ακύρωσητηςαπορριπτικήςαπό φασηςκαιγιαδιαταγή σύνταξηςτουυπομνήματος. Αποφασίστηκεότι: 20
(1)Η αιτήτριαδενείχεεκθέσεικανένααπότουςλόγουςέφεσηςκα τά τρόπο πουνα προέκυπτε ότι επρόκειτο για αμιγή νομικά προβλήματαπουθαέπρεπεναεξεταστούν απότο Εφετείο. 25
(2)Δενήτανορατόαπότηδιατύπωσητωνλόγωνέφεσηςτοστίγμα τουνομικού ερωτήματος διότιόλοιήσανυπεργενικευμένοι και αόριστοι σεβαθμόπουήταναδύνατογιατοΔικαστήριοναδια πιστώσειτηνπραγματικήυφήτωνπροβλημάτων. 30 Ηαίτησηαπορρίφθηκε. Αναφερόμενες υποθέσεις: InReHadjicostas
(1984)1CLR. 513, 35 ΕκδοτικήΕταιρεία"Αλήθεια"Λτδ
(1992)1 (Α)ΑΛΛ. 492, Λουκά
(1994)1ΑΛΛ. 1, 40 In ReKyriakides
(1992)1 (Α)ΑΛΛ. 26, Στυλιανίδηςν. Πασχαλίδον
(1985)1 ΑΛΛ. 49. 491 Ελευθερίου
(1996)Αίτηση. Αίτησηγιαάδειαγιαυποβολήαίτησηςμεσκοπότηνέκδοσηπρονομιακίόν διαταγμάτωνcertiorari καιmandamus αναφορικάμετην απόφαση τουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορών (Καλλής,Δ.)ημε- 5 ρομηνίας21/2/96 στην Αίτηση Αρ.30/
- Δ. Κακονλλής, γιατην Αιτήτρια ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθη απόφαση.ΤοΔικαστή- 10 ριο Εργατικών Διαφορών απέρριψε την αίτηση αρ.30/93 της αιτήτριας,πουκίνησεκαιτηντρέχουσα διαδικασία,η οποίαστρεφόταν εναντίοντηςαδελφήςτηςωςεργοδότριαςκαιτουΤαμείουΠλεονά ζοντοςΠροσωπικού. Ηαιτήτριαεπιζητεί-σεπρώτοστάδιο-τηλήυ ^άδειαςνααποταθείγιαδιατάγματαcertioiro καιm Συ- 15 γκεκριμέναγιαναακυρώσει μετοπρώτοτηναπόφασηημερ.21^/96 τουπροεδρεύσαντος δικαστήναμηνπαραπέμψειγιαεκδίκαση στο Ανώτατο Δικαστήριο τασημείαπουυπέβαλεοδικηγόρος τηςαιτήτριας ως νομικά σημεία Καιγια νατον αναγκάσει με το δεύτερο διάταγμανακαταρτίσεισχετικό υπόμνημααναπομπής. Ηαπορρι- 20 πτικήαπόφασηεπισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωσηπου συνοδεύει τηνυπόκρίση αίτησηως τεκ.
- Ηαρχικήαπόφασημετηνοποίααπορρίφθηκανοιαξιώσεις της αιτήτριαςδενπροσκομίστηκε. Ταστοιχεία πουκαταγράφωστησυ- 25 νεχειαπροκύπτουναπότοτεκ.
- Τοδίκασανδικαστήριοέκρινε,ως θέμαπραγματικόότι "οι σχέσειςτης (αιτήτριας)μετηναδελφή της ήταν σχέσεις περιστασιακής προσφοράς βοήθειας". Καιδιακόπη καν δικαιολογημένα διότι ηκαθήςηαίτηση (στην 30/93)περιόρισε τη δραστηριότητα της σε εξειδικευμένο τομέα, γεγονός που καθι- 30 στοΰσετηβοήθειατηςαιτήτριαςπεριττή. -Η-απασχόλησηαυτήςτηςφύσεως,όπωςβρήκεπεραιτέρωτοδι καστήριο,δεσυμπλήρωνε τουλάχιστον 28ώρεςσυνεχούς εβδομαδιαίας απασχόλησης, πουήταντότε προϋπόθεση δημιουργίας δικαι- 35 ώματος σε αποζημίωση: Δεύτερος Πίνακας,Μέρος Ι παράγραφος 1, υποπαράγραφος
(2)(α), του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου. Ας σημειωθεί εδώ διευκρινιστικά ότι η τροποποίηση που επέφερε το Άρθρο8(β)τουν.52
(1)/94μείωσετοχρόνο απασχόλη σης από28 σε24 ώρες τηνεβδομάδα 40 Το δικαστήριο επίσης αποφάσισε,ανεξάρτητααπότους παρα πάνωλόγους,ότιηαπαίτησηεναντίοντωνκαθώνήταναπαράδεκτη λόγωπαραγραφήςτης.Κατέληξεσεσυμπέρασμα,στηριζόμενος στα 492 1 Α.ΛΛ. Ελευθεφίου Νικήτας, Δ. πραγματικάπεριστατικά,ότιηαίτησηδενκαταχωρήθηκεμέσαστην περίοδοτων 6 μηνών από τηδιακοπήτηςεργατικήςσχέσης,όπως προβλέπει οδικονομικόςκανόνας2
(3)τωνπερίΔιαιτητικούΔικα στηρίου Κανονισμών του 1968. 5 Ο δικηγόρος της αιτήτριας,με έρεισμα το δικονομικό κανόνα 17
(1),υπέβαλε αίτηση από 9λόγους έφεσης, πουκατάτηνάποψη τουσυνιστούν νομικάσημεία,προςενεργοποίησητηςδικαιοδοσίας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου μετοδικονομικό μέσοτουυπομνήμα10 τος. Αν η άποψη τουευσταθεί τοδικαστήριοδενείχεάλλη εκλογή παράτηνπαραπομπήτους:βλέπεin Re Hjicostas
(1984)1 Α.ΑΛ. 5\3,Εχδοηχή Εταιρεία "Αλήθεια"Λτδ.
(1991)1 (Α)Α.ΑA 492και ΚώσταςΛουκά
(1994)1 ΑΛΑ 1. 15 Ταπροτεινόμενα νομικάσημεία είναι 9.Όλαανεξαίρετα, πλην του αρ. 9 που εγκαταλείφθηκε,αρχίζουν με τηστερεότυπη φράση "εσφαλμένατοδικαστήριοερμήνευσε". Καιακολουθεί συγκεκριμέ νη πρόνοια του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου.Χωρίς οτιδήποτε άλλο. Έτσι το αντικείμενο λανθασμένης ερμηνείας που 20 περιέχουν οι λόγοι 1-5 είναι,μετηναριθμητικήαυτήσειρά,το αρ θρ.2 σε συνδυασμό μετηνυποπαράγραφο2(α)τηςπαραγράφου1 τουΔεύτερουΠίνακα(1οςλόγος),ταΑρθρα3,6,17και 18μαζί(4ος λόγος)καιοδικονομικόςκανόνας2
(3)ανωτέρω.Έναπαράδειγμα Παίρνωστηντύχητολόγο2:'Εσφαλμένατοδικαστήριοερμήνευσε 25 τις πρόνοιες του Αρθρου 3 του Μέρους IIτου περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου". Γιατους υπόλοιπους λόγουςαναφέρεται ότι "εσφαλμένα και/ή κατάπαράβασητωνκανόνωναπόδειξης'*το δικαστήριο δέχθηκε την κατάθεση δύο τεκμηρίων (αναφέρονται απλώςοι αρ.7και8)παράτηνένστασητηςαιτήτριας(6οςλόγος)· 30 δεν έλαβε υπόψη **τους ΟΛίαφερόμενους στα δικόγραφα ισχυρι σμούς"τηςαδελφήςτηςαιτήτριας(7οςλόγος)και (γ)γενικάδέχθη κε μαρτυρίαάσχετημεταδικόγραφατηςυπόθεσης (8ος λόγος). 35 40 Τοδίκασανδικαστήριοδεναποδέχθηκετηναίτησημετοσκεπτικόότι,σεκαθεμιάαπότιςπιοπάνωπεριπτώσεις,ηαιτήτριααμφι σβήτησε ουσιαστικάτηνπραγματικήβάσητης απόφασης του,που δενμπορείκατάνόμοναεφεσιβληθεί. Έτσι, ήτανθέμαπραγματικό κατάπόσονηαιτήτριαεργαζότανγιαάλλοπρόσωποήανηπερίο δοςαπασχόλησηςτηςήταν28ώρεςτηνεβδομάδαΕπίσηςανσυνέτρεχανοι πραγματικέςπροϋποθέσεις γιαπληρωμήαπότοΤαμείο. "Κοντολογής" αναφέρειο δικαστής **το όλο οικοδόμηματης από φασης μας αποτελείται απόευρήματαγεγονότων και τις συνακό λουθες σεαυτά ο^αντήσεις". 493 Νικήτας, Α. Ελευθερίου
(1996)Ηνομολογία έχειεξετάσεισεβάθοςτοεννοιολογικό πλαίσιοτου νομικού ερωτήματος. Βλέπεin Re PetrosKyriakides
(1992)1(A) ΑΛΑ. 26, in Re Hadjicostas, Εκδοτική Εταιρεία "Αλήθεια"Λτδ., αίτηση Κώστα Λουκά,ανωτέρω.Βλέπεεπίσης Halsbury's Lawsof England, 4η έκδοση (Reissue), τόμος 1
(1),παράγραφος 70,σελ. 121 5 και 122'The distinction betweenlaw andfact".Toβασικόμέτροδιά κρισης μεταξύ νομικών και πραγματικών ισχυρισμών οροθετεί η απόφασηΧ"Κώστας. " wheneveranissuerevolvesroundtheapplication of thelaw to 10 givenfacts,itraisesapurequestion oflaw;thatsolongasthefacts to which the Court is required to apply the law are not calledin question, the point is a legal one; that it merely raisesquestions bearingontheinterpretation andthescopeofthelaw; exploration of the ambit of thelaw isalwaysaquestion of law;" 15 Φαινομενικάοι λόγοι εδώείναινομικήςφύσεως. Ιδιαίτεραεφό σον ρητάαναφέρεταιότι επιζητείταιηδιαλεύκανσητης ερμηνείας νομοθετικώνδιατάξεων.Καιμπαίνειθέμαδεκτικότηταςμαρτυριών ήδιάστασηςτουςαπότη δικογραφία. Τοζήτημαμεέχειπρόβλημα- 20 τίσει. Παρατηρώεντούτοις ότι ηαιτήτριαδεν εκθέτει κανένα από τους λόγους αυτούςκατάτρόπονπουπροκύπτειότι έχουμεμπρο στάμαςαμιγήνομικάπροβλήματα,πουπρέπεινατύχουν εξέτασης από το Εφετείο. Καιδενπρόκειταιαπλώςγιαπερίπτωση έμμεσου τρόπου αμφισβήτησης και αναθεώρησης των πραγματικών περί- 25 στάσεων,όπωςδιαπιστώθηκαναπότοδίκασανδικαστήριο. Ανεξάρτητα από τουςχειρισμούς καιτηναντιμετώπισητωνθε μάτωναπότηνπρωτόδικηαπόφαση,έχωτηνάποψηότιπρέπεινα είναι σε κάθεπερίπτωσηορατό,απότηδιατύπωσητων λόγων, το 30 στίγματουνομικούερωτήματος. Μεάλλαλόγιαηαίτησηπρέπεινα περιέχει τα ερείσματα που το δημιουργούν. Δε χωρεί εικοτολογία από το δικαστήριο.Έτσι μόνο υπάρχει,κατά τηγνώμη μου,συμ μόρφωση μετοδικονομικόκανόνα 17
(1)ότιοενδιαφερόμενοςδιά δικοςπρέπει"ναυποβάληέγγραφοναίτησιντωΠρωτοκολλητή εκ- 35 θέτων άμακαι τανομικά σημεία εφ*ων στηρίζει την έφεσιν του." Διαφορετικάυπάρχειοκίνδυνοςναυπερφαλαγγισθείοσκοπόςτου νομοθέτη να επιτρέψει την έφεση μόνο γιακατ'εξοχήν νομικάθέ ματα. 40 Όλοι οι λόγοι έφεσης,πουπρόβαλεη αιτήτριαστην αίτησητης (τεκ. 1),είναι υπεργενικευμένοι και αόριστοι σε βαθμόπου είναι αδύνατογιατοδικαστήριοναδιαπιστώσειτηνπραγματικήυφήτων προβλημάτων. ΉΛοαικατάπόσονείναιαπαραίτητοιγιατηνεπίλυ494 1 Α.Α.Δ. Ελευθερίου Νικήτας,Δ. σητηςυπόθεσης: βλέπεΣτυλιανίδηςν.Πασχαλίδου
(1985)1 Α.Α.Δ. 49. Ηαίτηση απορρίπτεται. 5 Η αίτησηαπορρίπτεται. 495