1 Α.ΑΛ. 20Μαΐου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΤΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΠΑΝΤΕΛΗΣ Χ"ΜΙΛΤΗ, Εφεσεύον, ν. ΝΙΚΟΥ ΒΡΟΝΤΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8735) ΕυρήματαΔικαστηρίου—Φραστικά λάθησεαπόφαση—Δεν αποτελούν λόγοανατροπήςτηςανδενεπηρεάζουνταευρήματα τουΔικαστηρίου. 5 1ο 15 20 25 ΕυρήματαΔικαστηρίου— Διαπιστώσεις, σ\ηκχγωγή συμπερασμάτωνκαι κατάληξη σε ευρήματα, είναι έργο του πρωτόδικουΔικαστηρίου, το Εφετείοεπεμβαίνειμόνοόταναντιστρατεύονταιτηνκοινήλογική ήέρ χονταισεαντίθεσημεαδιαμφισβήτηταμέρητηςμαρτυρίας. Η αγωγή του εφεσείοντα -ενάγοντα για αποζημιώσεις για ζημιές πουέπαθεσεαυτοκινητικόατύχημα,απορρίφθηκε. Ήταν ηεκδοχήτου,ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι σε δεξιόστροφη στροφήδρόμουτοντύφλωσαν ταφώταβυτιοφόρουπου ερχόταν απόαπέναντι,οδηγούμενο απότον εφεσίβλητο - εναγόμενο στην λανθασμένηπλευράτουδρόμου. Γιανααποφύγειτη σύγκρουση οδήγησετοαυτοκίνητοτουστηναριστερήπλευράπέφτονταςστοκρά σπεδο. Ακολούθως έχασετονέλεγχομεαποτέλεσμα ναανατραπείκαι ακυβέρνητο να διασχίσει τηδεξιά πλευρά του δρόμου και καταλήξει στους αγρούς.Ίχνητριβήςτου αυτοκινήτου του,βρέθηκαν στην αριστερήπλευράτουδρόμου. Ο εφεσίβλητος -εναγόμενος,ανέφερεότιείχεαναμμέναταμεγάλα φώτα,αλλάστηχαμηλήστάσηκαιότιοδηγούσε στηνορθήπλευράτου δρόμουμεπολύμικρήταχύτητα. Είδετοαυτοκίνητοτουεφεσείονταενάγοντανατρίβεταιφλεγόμενο στηδικήτουλωρίδακυκλοφορίαςκαι πήρετηδεξιάπλευράγιανααποφύγειτησύγκρουση,όπουσταμάτησε έχονταςαναμμέναταφώταστάθμευσηςκαιταπροειδοποιητικάκινόύ- 523 Χ"Μιλτήv. Βρόντου
(1996)νου. Μαρτυρία,έδωσεκαικάποιοςδεύτεροςεξάδελφοςτηςσυζύγουτου εφεσείοντα -ενάγοντα,ο οποίος αντίθετα με τη μαρτυρίατουεφεσί βλητου - εναγομένου είπεότιέφθασεαμέσως μετάστησκηνή τουατυ- 5 χήματοςκαιείδετοβυτιοφόρομεταμεγάλαφώταστηψηλήστάση. ΤοΔικαστήριο δέκτηκετημαρτυρίατουεφεσίβλητου -εναγόμενου καιαπέρριψε εκείνητου εφεσείοντα -ενάγοντακαιτουάλλουμάρτυ ρα. Στηναπόφασητουανέφερε,ότιανοεφεσείων- ενάγωνκρατούσε 10 την αριστερή πλευρά τουδρόμουκαιέβλεπετοβυτιοφόρο στην πλευ ράαυτή,θαέπρεπεναέστριβεδεξιάκαιόχιαριστερά. Σχολίασε επίσης τογεγονόςότι οάλλος μάρτυραςτουδενπληροφόρησε τηναστυνομία σχετικά μεταφώτατουβυτιοφόρουότανμάλισταείχεπροσαφθείποι νικήκατηγορίακατάτουεφεσείοντα-ενάγοντα. Στηναπόφασητουτο 15 Δικαστήριο λάμβανε ως δεδομένο ότι ηστροφήήτανδεξιόστροφη ως προςτην πορείατου εφεσίβλητου - εναγομένου,ενώ τούτοήταναντί θετο προςτηνπραγματικήμαρτυρίατην οποίααπεικόνιζετο σχεδιά γραμμα. 20 Ο εφεσείων- ενάγων,εφεσίβαλετηναπόφαση.Εισηγήθηκεότιήταν λανθασμένηγιατέσσεριςλόγους, (α)λανθασμένααποφασίστηκεότιη μαρτυρίατουπεριείχε αντιφάσεις(β)λανθασμέναομάρτυραςτουκρί θηκεαναξιόπιστος επειδήδενέδωσεκατάθεσηστην αστυνομία,(γ)το Δικαστήριοπροέβησεευρήματαπουδενστηρίζοντανστημαρτυρίακαι 25
(6)λανθασμέναδέχτηκετημαρτυρίατουεφεσίβλητου -εναγόμενου ως αξιόπιστη αφούείχε σαν αναγκαίο στοιχείοδεξιόστροφη στροφή ως προς την πορεία του, η οποία στην πραγματικότηταήταν αριστερό στροφη. 30 Αποφασίστηκε ότι:
(1)Ηαναφοράστηναπόφασηγιαδεξιόστροφηστροφήηοποίαστην πραγματικότηταήταναριστερόστροφη,οφειλόταν σεφραστικό λάθοςπουδενείχεεπίδρασησταευρήματατουΔικαστηρίου. 35
(2)Το σχόλιο του Δικαστηρίου ότι ο μάρτυρας του εφεσείοντα ενάγονταδεν είχεαναφέρειστην αστυνομίατοσημαντικόθέμα ότιταφώτατουαυτοκινήτουτουεφεσίβλητου -εναγόμενουβρί σκοντανστηψηλήστάση,ήτανεύλογο.
(3)Ταίχνητριψίματοςτουαυτοκινήτουτουεφεσείοντα -ενάγοντα στηναριστερήπλευράτουδρόμου,δενήτανασυμβίβασταμετην ύπαρξητου στη δεξιά πλευρά και εν συνεχεία ανατροπήτου 524 40 1 ΑΛΛ. Χ"Μιλτή ν. Βρόντου στηναριστερή. 5
(4)Ηδιαπίστωσητωνγεγονότων,ησυναγωγήσυμπερασμάτωνκαι ηκατάληξησεευρήματα,ήτανέργοτουπρωτόδικουΔικαστηρίουκαιδενπροέκυψελόγοςεπέμβασηςκατ* έφεση. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Αναφερόμενηυπόθεση: 10 Πίτσιλλοςν. Ευγενίου
(1989)1(E)Α.ΑΑ. 691 Έφεση. 15 Έφεσηαπότον ενάγοντακατάτηςαπόφασηςτου Επαρχιακού ΔικαστηρίουΛεμεσού(Νικολάου,Α.ΕΛ.)πουδόθηκεστις 17Απρι λίου, 1992 (Αρ.Αγωγής6875/89) μετηνοποίααπορρίφθηκεηαξίωσητουγιααποζημιώσειςλόγωτροχαίουατυχήματοςμετοαιτιολο γικόότιτηνευθύνηέφερεαποκλειστικάοίδιος. 20 Χρ. ΜελίδηςμεΜ. ΠανταζήγιαΓ. Σαββίδη,γιατον Εφεσείοντα Λ. Γεωργίου,γιατον Εφεσίβλητο. 25 Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουΘαδώ σει οΝικολάου,Δ. 30 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.:Οεφεσείωναξίωνεαποζημιώσειςγιατροχαίο ατύχημα την πρόκληση του οποίου απέδιδε στον εφεσίβλητο. Η απαίτηση απορρίφθηκε.Κρίθηκεότιτηνευθύνητηνέφερεαποκλει στικάο ίδιος. 35 Σεό,τιαφοράτοκαθαυτόσυμβάναδιαμφισβήτηταήτανμόνοτα εξής. Ενωρίς τοβράδυτης27Δεκεμβρίου 1987, ο ενάγωνοδηγού σετο αυτοκίνητοτου με επφάτιδα τησύζυγο τουκατά μήκος του κύριου δρόμου Πλατρών-Λεμεσού με κατεύθυνση προς Λεμεσό. Όταν βρισκόταν σε σημείοπαρά τον φράκτηΠολεμΑδιων,όπου ο δρόμοςήτανκατηφορικόςμεελαφράδεξιάστροφή,συναντήθηκεμε όχηματο οποίο οδηγούσεεξ αντιθέτουο εφεσίβλητος. Επρόκειτο για βυτιοφόρο μεταφοράς λυμάτων. Όταν τα δύο οχήματακατά πρώτοναντικρύστηκανταχώριζεαπόσταση40 με50 μέτρων. Από εδώκαιπέραοι εκδοχές τωνδύο ως προςτις πεοιστάσεις τουσυ- 40 525 Νικολάου,Δ. Χ"Μ»λτήν. Βοοντον
(1996)ναπαντήματοςδιίσταντο. Ο εφεσείωνδιατεινόταν ότι κρατούσε την αριστερή τουπλευρά προχωρώντας μελογικήταχύτητα40-45μ.α.ω.ότανμετηνεμφάνι σητουεξαντιθέτουελαύνοντος οχήματοςεκτυφλώθηκε απόταφώ- 5 τακαιβρέθηκε σεαμηχανίαδιότι επιπλέον εκείνοτοόχημαοδηγείτο στη λανθασμένη πλευρά τουδρόμου. Οπότεγια να αποφύγειο ίδιοςτηνκατάμέτωπο σύγκρουση,οδήγησετοαυτοκίνητοτουπρος τηνάκρη αριστερά,πέφτονταςστοκράσπεδοπαρόλον πουτο πλά τος δεν ήταν αρκετό για ναπαράσχει δυνατότητα διαφυγής.Ακο- 10 λούθως απώλεσετονέλεγχοτουαυτοκινήτουτουμεαποτέλεσμανα ανατραπείκαιακυβέρνητοπιατοαυτοκίνητονα διασχίσει τηδεξιά πλευράτουδρόμουκαινακαταλήξειστουςπέραντηςπλευράςεκεί νηςαγρούς. Προςυποστήριξη της εκδοχήςτουότι αρχικά οδηγού σε στην αριστερήτουπλευρά,επικαλέστηκε ίχνητριβήςπουτο αυ- 15 τοκίνητό τουάφησεεπίτουασφαλτικούκαταστρώματος.Αυτάάρ χιζαναπόκάπου στην αριστερήπλευράκοντάστοκέντρο του δρό μουκαιπροχωρούσανδιαγωνίωςπροςταδεξιά. Αντίθεταπροςαυ τή την εκδοχή,ο εφεσίβλητοςπρόβαλε ότι τα φώτατου οχήματος τουήτανμενταμεγάλααλλάστη χαμηλήστάσηκαιδενήταν,ως εκ 20 τούτου, εκτυφλωτικά αλλά και ότι ο ίδιος οδηγούσεστη δική του ορθήπλευρά του δρόμου με πολύ μικρή ταχύτητα,ήτοι,γύρω στα 10 μ.α.ω.ότανείδετο εξ αντιθέτου αυτοκίνητο να τρίβεται φλεγό μενοεπίτουδρόμου στην πλευράτουδρόμουστηνοποίαοδηγείτο το δικό του όχημα Μπροστά σε αυτό τον κίνδυνο πήρε τη δεξιά 25 πλευράγιχινααποφύγεισύγκρουσηκαιακολούθως σταμάτησεεκεί γιαναπροσφέρει βοήθειαστονοδηγότουεκτροχιασθέντος αυτοκινήτου. Καθώςκατέθεσε,κατάφερεκατάτηνκρίσιμηστιγμήναοδη γήσειτοβυτιοφόρο στηνάλληπλευράτουδρόμουκυρίως εξαιτίας της ύπαρξης στροφής, την οποία περιέγραψε ως δεξιά στροφή σε 30 σχέσημετηδική τουκατεύθυνση. Εξήγησετη σημασίατης στροφής λέγοντας ότι επειδήεπρόκειτο γιαμεγάλο όχηματοοποίομετέφερε εσωτερικά μετακινούμενο φορτίο,περιοριζότανη δυνατότηταελιγ μούκαιδενΘαήταναλλιώςδυνατόνακαταλάβειτόσοσύντοματην άλληπλευράτουδρόμου. 35 Σεελάχιστοδιάστημαμετάτοσυμβάνκατέφθασεστησκηνή,κα τευθυνόμενο προςΛεμεσό, και έναάλλοαυτοκίνητοτοοποίοοδη γούσεκάποιοςκ.Θεμιστοκλέους-δεύτερος εξάδελφος τηςσυζύγου του εφεσείοντα -ο οποίος κατέθεσε ως μ^τϋρας γιατην υπόθεση 40 τουεφεσείοντα. Ευτυχώς πρόλαβεκαισταμάτησεμπροστάστοβυτιοφότοτοοποίοτουέφρασσετοδρόμο.Μεταξύτηςμαρτυρίαςτου εφεσίβλητουκαιεκείνηςτουκ.Θεμιστοκλέουςπροέκυψε σημαντική διαφοράπουαφορούσεσταφώτατουβυτιοφόρου. Ενώ,σύμφωνα 526 1 Α.Α.Α. Χ'ΊΜιλτήν. Βρόντου Νικολάου, Δ. μετον εφεσίβλητο, αμέσως μετάτοσυμβάν έσβησεταμεγάλαφώτα που ήταν στη χαμηλή στάση και άφησε αναμμένα μόνο τα φώτα στάθμευσης όπωςκαιταπροειδοποιητικάκινδύνου,κατάτονκ. Θε μιστοκλέους, όταν ο ίδιος αφίχθη στη σκηνή το βυτιοφόρο είχε 5 αναμμένα ταμεγάλα φώταταοποία μάλιστα ήτανκαι εκτυφλωτι κά. Κατά τη δίκη απασχόλησαν και διάφορες λεπτομέρειες των όσωνακολούθησανστησκηνή. Δενήτανωστόσοπαρά επουσιώδεις και θαήτανάσκοπο ναεπεκταθούμε σε αυτές.Σπεύδουμε ωστόσο ναπροσθέσουμεότι δενπαραγνωρίζουμε πως το δικαστήριοπρω ί0 τόδικα είχεαποδώσει σε εκείνεςκάποια σημασία ως ενδείξειςπου συνάπτοντανΘεμάτωναξιοπιστίας. Τοδικαστήριο απέρριψετηνεκδοχήτουεφεσείοντα επισημαίνο νταςπρος επίρρωση ό,τι Θεώρησε νααποτελούσαν αδυναμίες- κά15 ποιεςαντιφάσειςστημαρτυρίατου-σεσχέση μεταεπακολουθήσα ντα,προσθέτονταςκαιότιθαανέμενεκανείςπωςανοεφεσείωναρ χικά κρατούσε την αριστερή πλευρά ηενέργεια τουπροςαποφυγή σύγκρουσης λογικά θααναμενότανπως θαήταν να στρίψει δεξιά καιόχι αριστερότερα όπουδενυπήρχεαρκετόςχώρος.Το δικαστή20 ριο επίσης απέρριψε τη μαρτυρίατουκ.Θεμιστοκλέους. Σχολίασε ιδιαίτερατοότι οκ.Θεμιστοκλέουςδενείχεσεκανέναστάδιο πλη ροφορήσει τηναστυνομία ότι ήτανμάρτυραςμιαςπτυχήςπουάμε σα ενδιαφέρε,ήτοι,το κατάπόσο το βυτιοφόρο είχεαναμμέναμε γάλα εκτυφλωτικά φώταόταν μάλιστα προσήφθηποινικήκατηγο25 ρίαεναντίον τουεφεσείοντα μετονοποίο συνδεόταν. Ωςπροςτον εφεσίβλητο, τοδικαστήριοτονθεώρησεμάρτυρααληθείαςκαιαπο δέχθηκε την εκδοχήτου. Αυτήηαντίκρυση λάμβανε ως δεδομένο, καιτούτοαντίθεταπροςτηνπραγματικήμαρτυρίατηνοποίααπει κόνιζε το σχεδιάγραμμα, ότι η στροφή προς την κατεύθυνση του 30 εφεσβίλητου ήτανδεξιά ενώήταναριστερά. 35 40 Ηπαρούσαέφεση στρέφεται εναντίον τουτρόπου μετον οποίο το δικαστήριο πρωτόδικα αντίκρυσε και αξιολόγησε τη δοθείσα μαρτυρία. Εξειδικεύονται τέσσεριςτομείς. Πρώτο,ότι τοδικαστήριο λανθασμένα θεώρησεπως ημαρτυρίατου εφεσείοντα περιείχε αντιφάσειςκαιπως,ενπάση περιπτώσει, ανυπήρχαν, τουςαπέδω σευπέρμετρη σημασία. Δεύτερο,ότι κατάτοσχηματισμό τηςεντύ πωσηςτουδικαστηρίουπωςομάρτυραςκ.Θεμιστοκλέουςδενήταν αξιόπιστος επέδρασε ο λανθασμένος συλλογισμός ότι αν η περιγραφήτουκ.Θεμιστοκλέουςγιαταφώταήτανορθήθααναμενόταν ναέδιδεκατάθεσηστην αστυνομία,ενώτέτοιαυποχρέωση δενείχε. Τρίτο,ότιτοδικαστήριο προέβησεευρήματαταοποίαδενυποστη ρίζονταν από τη μαρτυρία Σε τούτο επιοημάνθηκαν σχετικά τα εξής: (α)ότι ενώ σύμφωνα με μαρτυρία την οποία το δικαστήριο 527 Νικολάου, Δ. Χ"Μιλτήν.Βρόντου
(1996)αποδέχθηκε, ο εφεσείων είχεαποχωρήσει απότη σκηνή πριναπό τηνάφιξητηςαστυνομίας,εντούτοιςθεώρησε ότιοεφεσείωνήταν παρών·(β)ότιηστροφήπροςτηνκατεύθυνσητουεφεσίβλητουήταν αριστερήκαιόχιδεξιά·και(γ)ότιαντοαυτοκίνητοτουεφεσείοντα δενκρατούσεαρχικάτηδικήτουπλευρά,δενθαάφηνείχνησεεκεί- 5 νητην πλευρά. Τέταρτο,ότι λανθασμένα ήτανπουτο δικαστήριο αποδέχθηκετην εκδοχήτουεφεσίβλητου εφόσον ηεκδοχήτουείχε ωςαναγκαίοστοιχείο τηνύπαρξη,προςτηνκατεύθυνσητου,δεξιάς στροφήςενώη στροφήήταναριστερά. 10 Εξετάσαμε με προσοχή ταόσα προβλήθηκανπρος υποστήριξη της έφεσης. Η πρωτόδικη απόφαση παρουσιάζει όντως κάποιες αδυναμίες.Όμωςαυτέςαναφέρονται,κατάτηνάποψημας,σεεπου σιώδεις λεπτομέρειες,σεκάποιαφραστικήασυνέπειααναφορικάμε τηνκατεύθυνσητηςστροφήςκαισεσχόλιοπουφανέρωνεμιαπρο- 15 σέγγισηυπέρμετρααυστηρήσχετικάμετον ισχυρισμό τουεφεσείο ντα περί ενέργειας προς αποφυγήμπροστάστον κίνδυνο. Δεν εί χαν ενπροκειμένωκρίσιμη επίδρασησε ό,τι αποτέλεσε τιςβασικές πρωτόδικες καταλήξεις που προέκυπταναπότις εντυπώσεις που απεκόμισετοδικαστήριογιαεκείνουςπουκατέθεσαν. Ταόσαπρο- 20 σθεταεπικαλέστηκε τοδικαστήριο,όπωςκαιαντααντικρύσεικα νείς,δεντις εξασθένιζαν. Εξ άλλουτοσχόλιοτουπρωτόδικουδικαοτηρίουσχετικά μετοότι ομάρτυραςκ.Θεμιστοκλέουςδενείχε θέσειυπόψητης αστυνομίας κάτιτο οποίο εθεωρείτο σημαντικόπαρόλον πουδεν ήταναναγκασμένοςνατο πράξει -ήτανεύλογο 25 σχόλιο. Δεθεωρούμεότιπαρίσταταιανάγκηναεπεκταθούμεπαρά μόνοστηνο^ίρρησητουεφεσείονταότιτοπρωτόδικοαποτέλεσμα δεν συνάδει με την πραγματικότηταενόψει της κατεύθυνσης της στροφήςκαιτηςύπαρξηςτων ιχνώντριβήςτουαυτοκινήτουτου. 30 Ωςπροςτοπρώτο,η αναφοράσεδεξιάστροφήσεσχέση μετην κατεύθυνση του εφεσίβλητου οφειλόταν, καθώς μας φαίνεται, σε φραστικήαβλεψίατόσο τουεφεσίβλητου όσοκαιτουδικαστηρίου. Το ότι ηστροφή ήτανστην πραγματικότητααριστερά,δεναναιρεί την εξήγησητην οποίαέδωσεο εφεσίβλητος αναφορικά μετοπως 35 μπόρεσε να μετακινηθεί στην άλληπλευράτουδρόμου όταναντιμετώπισε τον κίνδυνο. Τουναντίον ηπραγματικήκατεύθυνση της στροφήςαποτελείτοορθολογικό έρεισματηςεξήγησης του,πουσυναρτάτο μετονπεριορισμό στοστρίψιμο τονοποίο,καθώςανέφε ρε,επέβαλλε τοόχημαπουοδηγούσε. Πουσήμαινε τημείωσηστο 40 μέγιστοδυνατόβαθμότηςπαρέκκλισηςαπότηνήδηχαραχθείσαπο ρείατου, πράγμαπουθαήταν,καθώςείναιαυτονόητο,αδύνατοαν ηστροφήήτανδεξιά. Ωςπροςτοδεύτερο,τοότιτοαυτοκίνητοτου εφεσείοντα άφησείχνητριβήςπουάρχιζαναπότηναριστερήπλευ- 528 \ \ 1Α.Α.Δ. \ , 5 Χ"Μιλτήv. Βοόντου Νικολάου,Δ. ράσεσχέση μετηνκατεύθυνσητου- αλλάκοντάστο μέσο του δρόμου - δενσημαίνει καιότι οδηγείτο αμέσως προηγουμένως σεεκείνη την πλευρά. Ταίχνη,οφειλόμενα προφανώς στο αμάξωματου αυτοκινήτου,δημιουργήθηκαν μετάτηνανατροπή. Έτσι ηπαρουσίατουςδενήτανασυμβίβαστη μετήρησηπροηγουμένως θέσης του αυτοκινήτου του στη δεξιά πλευρά τουδρόμουκαι μεενσυνεχεία ανατροπήτουαυτοκινήτουπροςτααριστερά. Ενόψει των διαπιστώσεων μας αναφορικάμεό,τιστην ουσία 10 προκύπτει απότηνπρωτόδικηαπόφαση, δεν έχειαποκαλυφθείλό γοςγιαεπέμβαση. Οιεπίτούτουεφαρμοστέες αρχέςεκτίθενταιεπα ναληπτικάσεσωρεία αποφάσεων,ορισμένες από τις οποίες είναι καιεντελώςπρόσφατες.Διατυπώνονται ευσύνοπτακαιπεριεκτικά στην εξής περικοπή απότην απόφασηστην υπόθεση Πίτσύλος ν. 15 Ευγενίου
(1989)1(E)Α.ΑΛ.691 (στησελ.697):- 20 25 ——- 30 "Στοδικόμαςσύστημαηευθύνηγιατη διαπίστωσητων γεγονό των ανήκεικατ' εξοχή στοπρωτόδικοΔικαστήριο το οποίοέχει την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και ναεκτιμήσειτην αξιοπιστίατουςσταπλαίσιατηςζωντανήςατμόσφαιραςτηςδί κης (Papadopoulos v.Stavrou).Μόνοσε εξαιρετικές περιπτώ σειςδικαιολογείται ηεπέμβασητουΕφετείου σταευρήματατου πρωτόδικουΔικαστηρίου. Ηευθύνηγιατον προσδιορισμό των γεγονότων ενόψει συγκρουόμενων εκδοχών βαρύνει τοπρωτόδικό Δικαστήριο. Η επέμβαση του Εφετείου στα ευρήματατου πρωτόδικουΔικαστηρίου δικαιολογείται μόνο όταναυτάαντι στρατεύονται τηνκοινήλογικήή έρχονταισεαντίθεση μεαδιαμ φισβήτηταμέρη της μαρτυρίας " Ηέφεσηαποτυγχάνει.Καιαπορρίπτεταιμεέξοδαυπέρτουεφε σίβλητου. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ τουεφεσίβλητου. 529