clr/1996/1996_1_535.pdf

(1)και 10

(1)τονπερίΕκ­ δόσεωςΦυγοδίκωνΝόμου του 1970 (Ν. 97/70)ο νόμοςαυτός. Φυγόδικος — Έκδοση Ρώσσονφυγόδικου — Δεν απαιτείται απόδειξη ενοχής τουπροςέκδοση για τοαδίκημαγια τοοποίοζητείται. Εναντίοντουαιτητήεκδόθηκε διάταγμαέχδοσής τουστη Ρωσσική Ομοσπονδίαώστεναδιωχθείγιατοαδίκηματηςεσκεμμένης αποφυγής τελωνειακών φόρωνxca προφυλακίστηκε. 20 Ο αιτητής ζήτησε την έκδοση εντάλματος habeas corpus ώστε να αποφυλακιστεί. Οι λόγοι επικεντρώθηκαν στην εισήγηση ότι τοποωτόδικοΔικαστήριο ενήργησεκαθ'υπέρβασηκαι/ήκατάχρησηεξουσίας 535 Petrov

(1996)και/ήμεδικαστικήπλάνη. Συγκεκριμένα,εισηγήθηκε ότι ενώτοΔικα­ στήριο στην απόφασητουανέφερεότιδεναξιολόγησεκαμιάμαρτυρία σε άλλο σημείοτης,περιέγραψε τους μάρτυρες των καθ' ων η αίτηση σανμάρτυρες τηςαλήθειας. Επίσης,ότι κατάνομικήπλάνηκατέληξε ότι δεν ήταναπαραίτητο ναεπισυνάπτεται στην αίτησηούτε ναπρο- 5 σκομίζεται κατάτηνακροαματική διαδικασία μαρτυρίαγιατηνενοχή τουπροσώπουτουοποίουεπιζητείταιηέκδοση. Αποφασίστηκεότι: 10

(1)ΤοΑρθρο42τουΚυρωτικούτηςΣυνθήκηςμεταξύτηςΚυπρια­ κής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών ΔημοκρατιώνγιαΠαροχήΝομικήςΣυνδρομήςσεΘέματαΑστι­ κούκαι ΠοινικούΔικαίου Νόμουτου 1986 Ν. 172/86, τοοποίο αναφέρειτι στοιχεία πρέπει ναπεριέχει ηαίτησητηςαιτούσας 15 χώραςγια έκδοση φυγόδικου, δενπεριλαμβάνει την προσκόμι­ ση μαρτυρίας ενοχής τουκαι συνεπώς ορθάτο πρωτόδικο Δι­ καστήριο κατέληξε πως δενήταναναγκαίαηπροσκόμισημαρ­ τυρίαςενοχής τουαιτητή. 20

(2)Οχαρακτηρισμός τωνμαρτύρωντωνκαθ'ωνηαίτησηως μαρ­ τύρων αληθείαςκαθώςκαιημηαξιολόγησητηςμαρτυρίαςαπό τοΔικαστήριο περί μηενοχής τουαιτητήδενήτανσφάλμαγια­ τί σύμφωναμετο Ν.172/86δενείναιαναγκαία. 25

(3)Η απόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου,ότιτύγχανεεφαρμο­ γήςο Ν. 172/86, εκτόςτουθέματοςτηςεξουσιοδότησης, τουδι­ καιώματοςγιααίτησηhabeascorpusκαιτηςκοινοποίησης στον Υπουργόπουπρονοούνταιαπότονπερί ΕκδόσεωςΦυγόδικων Νόμοτου 1970 (Ν.97/70) Αρθρο7

(1)και 10

(1)καιηεφαρμογή 30 τους,ήταν ορθή.

(4)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έλαβευπόψητουόλαεκείναταστοι­ χείαπουέπρεπεναλάβει,εφάρμοσεορθάτονόμοκαικατέληξε σεορθάσυμπεράσματαχωρίςπλάνηήυπέρβασηεξουσίας. 35 Ηαίτησηαπορρύρθηκεμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις; 40 InReAladin FalhiEi-Bustani

(1991)1 Α.ΑΔ. 736, In ReHachem

(1992)1 ΑΛΛ. 191, 536 1 Α.Α.Δ. Petrov InRe Mutke

(1982)1 C.L.R.

1. Αίτηση. 5 Αίτηση με την οποία ο αιτητής ζητά την έκδοση εντάλματος habeascorpusγιατηνο^ελευθέρωσήτουαπόπροφυλάκισηστιςΚε­ ντρικές ΦυλακέςμετάαπόδιάταγματουΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας(Λιάτσος, ΕΑ) ημερομηνίας29.4.
2. 10 Ν.Κληρίόης,γιατον Αιτητή. Ε.Λοϊζίδου,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ,γιατον Καθ'ουηαί­ τηση. 15 20 25 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο VladimirPetrov απότηΡωσσική Ομοσπονδία,μετηνπαρούσα αί­ τησητουζητάτην έκδοση εντάλματος Habeas Corpus για την απε­ λευθέρωσητουαπότηνπροφυλάκισητουστις ΚεντρικέςΦυλακές μετά από διάταγμα ημερ. 29.4.96, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας,για την έκδοση του στη Ρωσσική Ομοσπονδία,γιανα διωχθείποινικά. Τοαδίκημαγιατοοποίοκατηγορείταιείναι εκείνο τηςεσκεμμέ­ νηςαποφυγήςπληρωμήςτελωνειακών φόρωνσε ιδιαίτεραμεγάλες διαστάσεις, κατάπαράβασητηςπαρ.2 τουΆρθρου 162-6 τουΠοι­ νικού ΚώδικατηςΡωσσικής Ομοσπονδίας. Απότηνέκθεσηγεγονότων τηςαιτούσαςχώρας,οΥπουργόςΔι­ καιοσύνηςκαιΔημοσίαςΤάξεωςετοίμασετηνΕξουσιοδότηση προς 30 Έναρξητης Διαδικασίαςτης Εκδόσεως (Τεκμήριο 2), στην οποία αναφέρονται,μεταξύάλλων,καιταακόλουθαγεγονότακαιαδική­ ματα,σύμφωναμετην ΚυπριακήΝομοθεσία, πουαφορούντοναι­ τητή: 35 40 "Κατάή περί τον Ιούνιο του 1994 αγόρασε και εισήξε στη Ρωσσία8αυτοκίνηταταοποίαδήλωσεότιθαεπανεξήγαγεμέχρι τον Ιούνιο 1995 με αποτέλεσμα να πληρώσει μειωμένο δασμό. ΤονΔεκέμβριο του 1994 και Ιανουάριο του 1995 έκαμετα απα­ ραίτηταέγγραφαστατελωνείαγιατηνεπανεξαγωγήτωνπιοπάνω αυτοκίνητων. Αντίναταεπανεξάξει όμως μετη συμμετοχή εικονικών/μη εξακριβωμένων ποοσώπων και με πλαστές τελω­ νειακέςδηλώσεις τονΣεπτέμβριο 1994 ταενέγραψε στηΡωσσία καιύστεραταπώλησεχωρίςνακαταβαλειοφειλόμενο δασμόπέ­ ραντων642.000.000εκ.ρουβλιών. 537 Χρυσοστομής, Δ. Petrov

(1996)Οι πιοπάνω πράξεις αποτελούν παράβασητωνπιοκάτω προνοιών της ΚυπριακήςΝομοθεσίας: 1. Αρθρο 188

(1)και

(3)τουπερίΤελωνείωνκαιΦόρων Κα­ ταναλώσεων Νόμουτου 1967 (Ν.82/67) (αναληθείςδηλώ- 5 σειςσε έγγραφα) 2. Αρθρο 189τουΝ. 82/67(πλαστογράφησηεγγράφων) 3. Αρθρο 191

(1)(β) τουΝ. 82/67(δόλιααποφυγήπληρωμής δασμού) 10

1. Αρθρο 158τουΝ.82/67(παράβασηόρων)καιΑρθρο192Α τουΝ.82/67όπωςτροποποιήθηκεμετοΝ.45/73 15
2. Αρθρα 331,333,334,335τουΠοινικούΚώδικαΚεφ.154 (πλαστογραφία)." Οι λόγοι γιατους οποίους επιδιώκεται ηαπόλυση τουαιτητή επικεντρώνονται στην εισήγησηότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο ενέρ- 20 γησεκαθ' υπέρβασηκαι/ή κατάχρησηεξουσίας και/ήμεδικαστική πλάνη. Οιεισηγήσειςαυτέςαποτελούνκαιτουςλόγουςπάνωστους οποίους στηρίζεται ηυπόκρίση αίτηση καιδιατυπώνονται στην ένορκηδήλωσητουαιτητήπουυποστηρίζειτηναίτηση. Μετουςλό­ γουςαυτούςόπωςεπεξηγούνταιστηνένορκηδήλωσητουαιτητή,θα 25 ασχοληθώ στην συνέχεια Ο δικηγόροςτουαιτητήστοστάδιοτηςαγόρευσης τουενώπιον μου,απέσυρε μέρος τουπρώτουλόγου πουαφορούσετον ισχυρι­ σμό ότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο έλαβευπόψητουκαιαξιολόγησε 30 σανμαρτυρίαουσίαςτηνμαρτυρίατωνμαρτύρωντωνκαθ'ωνηαί­ τησηπουδόθηκεστοστάδιοτηςπροσωρινήςπροφυλάκισηςτουαιτητή,πριναπότην έναρξητηςδιαδικασίαςέκδοσηςτου. Το άλλο μέρος του λόγου αυτούπουδιατυπώνεταιστην παρά- 35 γράφο 1(α)τηςένορκηςδήλωσης τουαιτητή,αφοράτον ισχυρισμό, ότι ενώτο πρωτόδικοΔικαστήριο ανάφερεστησελ.20τηςαπόφα­ σης τουότιδεν αξιολόγησε τημαρτυρίακανενός μάρτυρα, εντού­ τοις σεάλλο στάδιο τηςαπόφασης περιέγραψε τους μάρτυρεςτων καθ'ωνη αίτησησανμάρτυρεςτηςαλήθειας. 40 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο στις σελ. 20και21αναφέρειταακό­ λουθα: 538 1Α.Α.Δ. 5 10 15 Petrov Χρυσοστομής,Δ. "Ενόψει τωνπροαναφερομένων δενθεωρώ σκόπιμοναπρο­ βώσεοριστικά ευρήματααξιοπιστίαςτων μαρτύρων. Είναιαρ­ κετό ναπω ότι όλοιοι μάρτυρες των αιτητών μου έδωσαν την εντύπωση μαρτύρων της αλήθειας. Ο Καθ'ου ηΑίτηση και οι μάρτυρες τουπροσπάθησανμετημαρτυρίατουςναδείξουν ότι οΚαθ'ουηαίτησηδενδιέπραξεστηΡωσσίατααδικήματαγιατα οποίαζητείταιηέκδοσητου.Δεντίθεταιζήτημααξιολόγησης αυ­ τής της μαρτυρίας. Εφόσον οι αιτητές, σύμφωνα με το Αρθρο 42

(3)του Νόμου 172/86,δεν προσκόμισαν "μαρτυρία για την ενοχή"του Καθ'ουη Αίτηση, άλλη από ταδικαιολογητικάστοι­ χείαπουυποστηρίζουν τηναίτηση,σύμφωνα μετοΑρθρο42

(1)και

(2)τουΝόμου 172/86, δενθεωρώσκόπιμο ναπροβώσεορι­ στικάευρήματααξιοπιστίαςτηςμαρτυρίαςτουΚαθ'ουηαίτηση και των μαρτύρων του. Σύμφωναμετο γράμμακαιτοπνεύμα του Νόμου 172/86 και ιδιαίτερατων Αρθρων 37 και42,η μαρ­ τυρίαγιατηνενοχή τουπροσώπου,τουοποίουζητείταιη έκδο­ ση,δίδεται και αξιολογείται, ενώπιον του Δικαστηρίου της Αιτήτριας Χώρας, εφόσον η αίτησηεγκριθεί καιο Καθ'ουηΑίτη­ σηεκδοθεί σ'αυτή." 20 25 30 35 Γιανααπαντηθείολόγοςαυτόςθαπρέπειναεξεταστεί μαζίμε τολόγο 1(β)τηςένορκηςδήλωσηςτουαιτητή,γιατίμεαυτότοντρό­ πο θαδιαφανείτο όλο σκεπτικό τουπρωτόδικου Δικαστηρίου πά­ νω σταθέματαπουθίγονται μετους λόγους αυτούς. Ολόγος 1(β) διατυπώνεταιως ακολούθως: "(β)Το Δικαστήριο ενήργησεκατόπιν έκδηλης Δικαστικής πλά­ νηςκαικαθ' υπέρβασινκαι/ή κατάχρησιν εξουσίας καθ'ότι έκρινεΔικαστικάότιουδεμίαμαρτυρίαήταναπαραίτησηνα προσαχθεί προς υποστήριξη της Αίτησης έκδοσης μου (ίδε σελίς 18τηςαπόφασηςΤεκμ. 1). Περαιτέρω το Δικαστήριο ενήργησεπαράνομακαιΑντισυ­ νταγματικάκαθ'ότιδενεξέτασεκατάπόσονοικαθ'ωνη αίτηση,προσήξανμαρτυρίαναποδεκτήνμεβάσηντηνΚυπριακήνΝομοθεσίαν,καιαρκέστηκε ναικανοποιηθεί Δικαστικά ότιοικαθ'ωνηΑίτησηπληρούσαν τιςπροϋποθέσεις του Α. 42 τουΝ. 172/86 (σελίς18και 19τηςΑπόφασηςΤεκμ.1)." 40 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο στηναπόφαση τουαναφέρεταισεδιάφο­ ρες πρόνοιες του Περί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμου του 1970 (Ν. 97/70)καιτουΚυρωτικού τηςΣυνθήκηςμεταξύτης ΚυπριακήςΔη­ μοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρα­ τιών γιαΠαροχή Νομικής Συνδρομής σεΘέματαΑστικούκαιΠοι539 Χρυσοστομής,Δ. Petrov

(1996)νικού Δικαίου Νόμου του 1986 (Ν. 172/86)και προβαίνει σε σύ­ γκριση. Από τησύγκριση αυτήδιαπιστώνει ότιυπάρχουνδιαφορές ωςπρος τααδικήματαγιαταοποίαχωρεί έκδοση όσο καιωςπρος τηδιαδικασίαέκδοσης. (Βλ. Αρθρα5και9τουΝ.97/70καιΑρθρα 37 και 42 του Ν. 172/86). Ακολούθως αναφέρεται στο Αρθρο 169 5 τουΣυντάγματοςκαιστις σελ. 14και 15τηςαπόφασηςαναφέρειτα ακόλουθα: "Κρίνω ότι εφόσον η υπόεξέταση αίτησηυποβλήθηκε με βά­ σητηδιμερή Συνθήκη, πουκυρώθηκε μετο Νόμο 172/86, δυνά- 10 μειτουΑρθρου 169τουΣυντάγματος,οπουδήποτευπάρχειδια­ φορά μεταξύτων Νόμων 172/86 και97/70, υπερισχύουν οιπρό­ νοιεςτουΝόμου172/86καιεπομένωςηαίτησηθαπρέπεινακρι­ θεί,ως προς τηνουσία,μεβάση τις πρόνοιες τουΝόμου172/86. Επιπρόσθετα παρατηρώότι ο Νόμος 172/86 είναι μεταγενέστε- 15 ρος του Νόμου97/70 και εξειδικευμένος, επομένως και γι'αυτό τολόγο (εκτός από τολόγοότι είναινόμος κυρωτικός διμερούς συνθήκης, πουμεβάσητοΑρθρο 169 τουσυντάγματος έχειαυ­ ξημένη ισχύέναντιοποιουδήποτεημεδαπούνόμου),θεωρώότιη ουσίατηςαίτησης,πρέπεινακριθείμεβάσητιςπρόνοιεςτουΝό- 20 μου 172/86.Αναφορικά μεδιαδικαστικά θέματα,όπως ηεξου­ σιοδότηση, πουπρονοείται απότοΑρθρο7

(1)τουΝόμου 97/70 καιτοδικαίωμαγιααίτησηγιαHabeasCorpus καιηκοινοποίη­ σηστον Υπουργόπουπρονοούνται απότοΑρθρο 10

(1)τουΝό­ μου 97/70,για τα οποία δεν υπάρχει οποιαδήποτε αντίστοιχη 25 πρόνοιαστο Νόμο 172/86,χωρίς νααποφασίζω οριστικά τοθέ­ μα,θα θεωρήσω, για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης, ότι ισχύουν οι προαναφερόμενες διαδικαστικές πρόνοιες τουΝό­ μου97/70." 30 Ακόμα τοπρωτόδικοΔικαστήριο εξετάζει τηναίτησημεβάσητο Αρθρο42 τουΝ. 172/86καιαναφέρεταιστοπεριεχόμενο τηςκαιτο περιεχόμενο των εγγράφων πουεπισυνάφθηκανσεαυτή καιδιαπι­ στώνειότι στην αίτησηδεν επισυνάφθηκε μαρτυρίαπρος απόδειξη τηςενοχής τουαιτητήκαιαποφαίνεταιότιτούτο είναισύμφωνο με 35 την παράγραφο 3 του Αρθρου42 του Ν. 172/86που αναφέρει τα εξής: "42

(3)Το αιτούν Συμβαλλόμενο Μέρος δεν έχει υποχρέωση να επισυνάψει στην αίτησητου τη μαρτυρία για την ενοχήτου 40 προσώπουτουοποίου επιζητείταιηέκδοση." ΤέλοςτοπρωτόδικοΔικαστήριο στις σελ. 17και 18αναφέρει: 540 1 AAA. 5 10 15 20 25 30 35 Petrov Χρυσοστομής,Δ. "ΟευπαίδευτοςσυνήγοροςτουΚαθ'ουηΑίτησηυπέβαλεότι ναιμενηΑιτήτριαχώραδενείχευποχρέωσηναεπισυνάψειστην αίτησητημαρτυρίαεναντίον τουκαθ'ουηαίτηση,αλλάαυτή η μαρτυρίαθαέπρεπεναπαρουσιαστείστοΔικαστήριο,σύμφωνα μετον ΚυπριακόνΠερίΑποδείξεως Νόμο,κατάτηνακροαματι­ κή διαδικασίαπουέγινεαναφορικάμετηναίτησηέκδοσης. Δεν μπορώνασυμφωνήσωμεαυτήτηθέση.ΕφόσοντοΑρθρον42

(3)τουΝόμου 172/86 ρητώςπρονοεί όιδενείναιαπαραίτητηη επι­ σύναψη της μαρτυρίαςμετηνοποίααποδεικνύεταιηενοχή του προσώπουτουοποίουζητείταιηέκδοση,δεν μπορώναθεωρή­ σω ότι κατάτην ακροαματικήδιαδικασία,ηΑιτήτρια χώραθα πρέπει να προσκομίσει καιναπαρουσιάσει στο Δικαστήριο τη μαρτυρίατηςπουδείχνειτηνενοχήτουΚαθ'ουηαίτησηκαιμά­ λιστα μεαποδεκτό,σύμφωναμετονΚυπριακόπερί Αποδείξεως Νόμο,τρόπο.Αν έτσι ερμηνευόταν το Αρθρο 42

(3)τουΝόμου 172/86, τότεκατάτηνκρίσημουθαέπρεπεναγίνεταιπρώταδί­ κηστην Κύπρο,νακαταδεικνύεταιηενοχή του Καθ'ουη αίτη­ σηκαιμετάνααποστέλλεταιστηΡωσσίαγιαναδικαστείκαιπά­ λιγιαταίδιααδικήματα.Τέτοιαερμηνείαθεωρώότιθαήτανπαράλογηκαιενπάσηπεριπτώσει δενεπιβάλλεται από το λεκτικό του Άρθρου42 τουΝόμου 172/86.Ούτε και με βάσητοΑρθρο 9

(5)(α)τουΝόμου97/70(σύμφωναμετοοποίον,τοκριτήριονεί­ ναιεκείνοπουκαθορίζεταιαπότοΑρθρον94τουΚεφ.155),δεν χρειάζεταιναπαρουσιαστείημαρτυρία'*γιατηνενοχή"τουπροσώπουτουοποίουζητείταιη έκδοση,αλλάείναιαρκετόαν από τη μαρτυρία εγείρεται μόνο τεκμήριον ενοχής εναντίον του Καθ'ουηαίτηση. ΜεβάσητολεκτικότουΑρθρου42τουΝόμου 172/86(το οποίο ισχύει στην παρούσαυπόθεση) κατέληξα στο συμπέρασμαότιούτεστηναίτησηείναιαπαραίτητοναεπισυνάπτεται αλλά ούτε και στην ακροαματική διαδικασίαείναι απα­ ραίτητοναπροσκομίζεταιημαρτυρίαγιατηνενοχή του ζητου­ μένουπροσώπου. ΠατουςσκοπούςτουΑρθρου42 είναιαρκε­ τό ανηαίτησηκαιταστοιχεία πουτησυνοδεύουν πληρούν τις προϋποθέσεις πουθέτειτοΑρθρο42.Στηνπαρούσαπερίπτωση ηαίτησηκαι ταστοιχεία που τησυνοδεύουν πληρούν όλες τις προϋποθέσειςτουΑρθρου42." Καιστις σελ. 19-20: 40 "Μεβάση ταπροαναφερόμεναθεωρώότιοιΑιτητέςπέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο α)ότι η Αίτησητους πληροί όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις του Αρθρου 42 του Νόμου 172/86 καιβ)ότι OLισχυριζόμενες πράξειςγιατις οποίεςζητεί­ ταιηέκδοσητουΚαθ'ουηΑίτησηστηΡωσσία,γιασκοπούςποι541 Χουσοστομής, A Petrov

(1996)νικής δίωξης,συνιστούν αδικήματα πουτιμωρούνται τόσο στη Ρωσσία όσοκαιστην Κύπρο, δυνάμειτωναντίστοιχων νομοθε­ τικών προνοιών τωνδύοχωρών,μεποινέςστερητικέςτηςελευ­ θερίαςγιατουλάχιστον έναχρόνο." 5 Είναι μετάαπόαυτήτηνκατάληξηπουτοπρωτόδικοΔικαστή­ ριο θεώρησεότιδενήταναναγκαίοναπροβείσεευρήματααξιοπι­ στίαςτων μαρτύρων. ΑπότηναπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίουσανσύνολοκαι 10 ιδιαίτερα απόταπιοπάνωαποσπάσματα,γίνεται καθαρόπωςτο πρωτόδικο Δικαστήριο κατάληξεότιη Σύμβασηπουκυρώθηκεμε το Ν.172/86στιςπεριπτώσεις πουέχειδιαφοράμετονημεδαπό Ν. 97/70,υπερισχύουν οι πρόνοιες τηςΣύμβασης αυτής. Επίσηςότι σύμφωναμετιςπρόνοιες τουΑρθρου42

(3)τουΝ. 172/86,δενείναι 15 απαραίτητοναεπισυνάπτεταιστην αίτησηούτεναπροσκομίζεται κατάτηνακροαματικήδιαδικασία,μαρτυρίαγιατηνενοχήτουπρο­ σώπουτουοποίουεπιζητείταιηέκδοση. Συνεπώς,η μαρτυρίαπου προσκομίστηκε γιατημηενοχήτουαιτητήήταναχρείαστονααξιο­ λογηθείμιακαιηαιτούσαχώραικανοποίησεόλεςτιςπροϋποθέσεις 20 τουΑρθρου42. Ηθέση αυτήμεβρίσκεισύμφωνο. ΤοΑρθρο37αναφέρεταιστα αδικήματαγιαταοποίαχωρείέκδοσηκαιτοΑρθρο42τιπρέπεινα περιέχει ηγραπτήαίτησητηςαιτούσαςχώραςγιαέκδοσητουφυγό- 25 δικού. Ταστοιχεία αυτάκαθορίζονταισαφώςκαιδενπεριλαμβά­ νεται σεαυτάηαναγκαιότηταπροσκόμισης μαρτυρίαςενοχήςτου προσώπουτουοποίουεπιζητείταιηέκδοση. Τουναντίον στην πα­ ράγραφο3αναφέρεταισαφώςότιηαιτούσαχώραδενέχειυποχρέ­ ωσηναεπισυνάψει στην αίτησητηςτέτοιαμαρτυρία 30 Πέραν τούτου, όπως πολΰ ορθά υπόδειξε η δικηγόρος των καθ'ωνη αίτηση,ηΚυπριακήΔημοκρατίαμεβάσητοΑρθρο44δεν μπορούσε να ζητήσει την επισύναψη ήπροσκόμιση μιας τέτοιας μαρτυρίας,αλλά μόνοσυμπληρωματικές πληροφορίες ανη αίτηση 35 δενπεριείχε τααναγκαίαστοιχείαπουκαθορίζειτοΑρθρο42,στα οποίαδενπεριλαμβάνεταιηυποχρέωσηεπισύναψηςήπροσκόμισης μαρτυρίας. Σεαντίθεση μετο Ν. 172/86,οΝ.97/70πουρυθμίζει γενικάτις 40 προϋποθέσεις και τηδιαδικασίαγιατηνέκδοσηφυγόδικων με το Αρθρο9

(5)(α),προνοεί,μεταξύάλλων,πωςτοΔικαστήριο θαπρέ­ πει ναικανοποιηθείστηνπερίπτωσηδιωκόμενου προσώπουότιτα προσκομισθέντα αποδεικτικάστοιχεία είναιεπαρκήώστεναδικαι542 1A.A.A. 5 10 15 20 25 Petrov Χουσοστομής,Δ. ολογούντηνπαραπομπήτουδιωκόμενουπροσώπουσεδίκη,ωςεάν το αδίκημα γιατο οποίοδιώκεταιδιαπράττετοεντός της δικαιοδο­ σίαςτουημεδαπούΔικαστηρίου. Ηεπάρκειατης μαρτυρίαςκρίνε­ ται με βάση το Αρθρο 94 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 καιεπομένως η μαρτυρίααυτή θαπρέπειναείναιαποδε­ κτή μαρτυρία σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο. Όμως οι πρόνοιες του νόμου αυτού διαφέρουν από τις πρόνοιες του Ν. 172/86, όπου στο Αρθρο42

(3)ρητάαναφέρεταιότι δεν χρειάζεται να επισυναφθεί στην αίτηση μαρτυρία. Επομένως σύμφωνα μετο Αρθρο 169 του Συντάγματοςοι πρόνοιες του Ν. 172/86 υπερισχύ­ ουντουημεδαπούνόμου. Εξάλλου,τοΑρθρο20τουΝ.97/70προ­ νοεί,μεταξύάλλων,πως οι διατάξειςτου, τηρουμένων τωναναλο­ γιών, θα τυγχάνουν εφαρμογής στις περιπτώσεις κατάτις οποίες υφίσταται διμερής συμφωνία ήδιευθέτηση μεξένοκράτοςκαι την ΚυπριακήΔημοκρατία.Παρόμοιοαποδεικτικόυλικό που προνοεί ο Ν. 172/86είναι και εκείνο που επιζητείται στον περί της Ευρω­ παϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγόδικων (Κυρωτικό) Νόμο του 1970 (Ν.96/70)και στην υπόθεση In Re AJadin Fathi EI-Bustani

(1991)1 C.L.R. 736,βεβαιώνεταιότιμετηνΕυρωπαϊκήΣύμβασηκαθοριζονται οι προϋποθέσεις γιατηνέκδοση φυγόδικων μεταξύχω­ ρών που προσχώρησαν στην Σύμβαση. Το απαιτούμενο για τους σκοπούς έκδοσης αποδεικτικόυλικό σε αυτέςτις χώρες είναιεκεί­ νο πουπροβλέπεται απότηΣύμβασηκαι όχι απότο Ν.97/70 που ρυθμίζει γενικά τιςπροϋποθέσεις καιτηδιαδικασίαγιατην έκδοση φυγόδικων. Επίσης στην Πολιτική Έφεση 8969, In Re Altieri, ημερ. 23.7.93,στησελ.8,αναφέρθηκανσχετικάμεαυτότοθέματαακό­ λουθα: 30 35 40 "Ηπαράγραφος(α)τουεδαφίου

(5)τουΑρθρου 9τουΝόμου δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση αιτήσεως εκδόσεως δυνάμει της Σύμβασης. Εφαρμογήέχουν οι διατάξειςτης Σύμβασης.Ταδι­ καιολογητικά στοιχεία πουαπαιτείτο Αρθρο 12της Σύμβασης είναι αρκετά.(Βλ. Αρθρο9

(5)(γ)και 13

(3)τουΝόμου)." Αντίθετα, στιςυποθέσεις InReHachem

(1992)1 Α.ΑΑ 191και In Re Mutke

(1982)1C.L.R.922, το Δικαστήριο αποφάσισε πως χρειάζεταιηπροσκόμιση επαρκώναποδεικτικώνστοιχείων πουνα δικαιολογούν την παραπομπήτουδιωκόμενου προσώπου σεδίκη, γιατί ηΕυρωπαϊκήΣύμβασηδεναναφέρει ρητάότι δενχρειάζεται μιατέτοιαμαρτυρία.ΔενυπήρχεδηλαδήαντίθετηπρόνοιαστηΣύμ­ βαση απότη σχετική πρόνοια του Ν. 97/90, που προνοεί γιαπρο­ σκόμιση αποδεικτικών στοιχείων και επομένως σύμφωνα με το 543 Χρυσοστομής, Δ. Petrov

(1996)Αρθρο22 τηςΣύμβασης, τοΔικαστήριο αποφάνθηκε ότι εφαρμόζε­ ταιαποκλειτικάη ημεδαπή νομοθεσία,δηλαδή οΝ. 97/

1. Σαναποτέλεσμα,ακολούθησε η τροποποίηση τουΝ. 95/70 μετο Ν. 97/90,με τον οποίο προνοείται ότι σε περίπτωση εκδόσεως φυ- 5 γοδίκωνδυνάμειτηςΕυρωπαϊκήςΣύμβασης, εφαρμόζονταιοιδια­ τάξεις της Σύμβασης αντί τωνδιατάξεωντηςπαραγράφου(α)του εδαφίου5τουΑρθρου9τουΝ. 95/
2. ΌμωςστοΝ.172/86ταπράγ­ ματα είναι διαφορετικά, γιατί στο νόμο αυτόυπάρχει ρητή διάτα­ ξηστοΑρθρο42

(3)ότιδενείναιαναγκαίαηπροσκόμιση μαρτυρίας 10 ενοχή? τουπροσώπου τουοποίου επιζητείταιη έκδοση. Κατά συνέπεια, ορθάτο πρωτόδικο Δικαστήριο κατάληξε πως δενήταναναγκαίαη προσκόμιση μαρτυρίαςενοχής τουαιτητή,και ότι εκείνο πουήταναναγκαίο ήτανναεπισυναφθεί στην αίτησητο 15 αποδεικτικόυλικό πουπρονοείται από τοΑρθρο

1. Τουλικό αυ­ τό επισυνάφθηκε στην αίτηση και το Δικαστήριο κατάληξε ότι οι πρόνοιες τουΑρθρου42 ικανοποιήθηκανκαιοι αιτητέςστηνπρω­ τόδικηδιαδικασίαικανοποίησαντοβάροςτηςαπόδειξης. 20 Το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είπε ότι δεν θααξιο­ λογούσετημαρτυρίακαιμετάαξιολόγησε τημαρτυρίατωνμαρτύ­ ρωντωναιτητώνστηνπρωτόδικηδιαδικασία,δενδημιουργεί κανέ­ ναπρόβλημα. Ημαρτυρίαγιατους αιτητέςστην πρωτόδικη διαδι­ κασίαήταντυπικήκαιεκείνο πουείχεσημασία ήτανη παρουσίαση 25 τουαποδεικτικούυλικού πουπρονοεί τοΑρθρο
2. Τοπρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το αποδεικτικό υλικό ήταν σύμφωνο με τις πρόνοιες του Αρθρου42,αλλάπροχώρησε και χαρακτήρισε τους μάρτυρες για τους αιτητές στην πρωτόδικη διαδικασία,των οποίων ημαρτυρίαήταντυπική, σανμάρτυρεςαλήθειας. Αυτόδεν 30 είναι σφάλμα. ΟύτεκαιήτανσφάλμαγιατίτοπρωτόδικοΔικαστή­ ριο δεν αξιολόγησε τημαρτυρίαπουπροσκομίστηκε από τον αιτη­ τή περί της μη ενοχής του,γιατί σύμφωνα με το Αρθρο42 τουΝ. 172/86δεν είναι αναγκαίονα προσκομίζεται μαρτυρία είτε ενοχής είτε μη ενοχής και στην παρούσα περίπτωση ηαιτούσα χώρα δεν 35 προσκόμισε μαρτυρία και δεν ήταν υποχρεωμένη σύμφωνα με το Αρθρο42

(3)τουΝ.172/86 νατοπράξει.Επομένως η μαρτυρίαπου προσκομίστηκε απότοναιτητήπερίτης μηενοχής του, ορθάέκρινε το πρωτόδικοΔικαστήριο ότι δενήταναναγκαίο να προσκομισθεί. Επίσης,δεν έπρεπενααξιολογηθεί καιούτεναενεργήσειεπ*αυτής 40 το πρωτόδικο Δικαστήριο. Το μόνο που έπρεπε να πράξει και το έπραξε ήταννα εξετάσειανοι πρόνοιες τουΑρθρου42 ικανοποιούντο ή όχι. Πέραν τούτου, πρέπει να αναφερθεί πως ακόμακαι στις περιπτώσεις που παρουσιάζεται μαρτυρία,το ημεδαπόδικα544 1 AAA. Petrov Χρυσοστομής,Δ. στήριο πρέπεινακρίνει ανη μαρτυρία,πουπρέπειναείναιαποδε­ κτή, είναι επαρκήςσύμφωναμετοΑρθρο94του Κεφ. 155,καιόχι ναπροβείσεευρήματααξιοπιστίαςκαινααποφανθείπερίτηςενο­ χήςήμητουδιωκομένουπροσώπου. 5 Κατάσυνέπειαοιλόγοι 1(α)και 1(β)δενευσταθούνκαιαπορρί­ πτονται. Ο λόγος 1(γ)έχειωςακολούθως: 10 15 20 "(γ) Η εξέταση της όληςδιαδικασίαςτης αίτησης έκδοσης μου υπότουΔικαστηρίου έγινεχωρίςκανένανομικό βάθροκαι ή νομικό έρεισμα αφού το Δικαστήριο στα ευρήματα του στιςσελίδες 14και 15τουΤεκμ.1 αναφέρειότιεφ'όσονδεν υπάρχειοποιαδήποτεπρόνοιαστονΝ. 172/86πουνακαθο­ ρίζει ταδιαδικαστικάθέματατηςαίτησηςέκδοσης δεναπο­ φασίζειοριστικάεάν (α) ηεξουσιοδότηση τουΥπουργού ΔικαιοσύνηςκαιΔημόσιαςΤάξεωςΑ.7

(1)τουΝ. 97/70, (β) ΤοΔικαίωμαγιαHABEASCORPUSΑ.10τουΝ. 97/70, και 25 30 35 40 (γ) Ηκοινοποίηση στον Υπουργό Α.10

(1)του Ν.97/70, εί­ ναι απαραίτητες προϋποθέσεις της διαδικασίαςέκδο­ σης. Τα ανωτέρω ευρήματατουΔικαστηρίου αφήνουνχωρίς νομικό έρεισμα και βάθροτην όλην διαδικασίανέκδοσης μου και το γεγονός ότι το Δικαστήριο αναφέρει περαιτέρω ότι (χωρίςνααποφασίζωοριστικά,θεωρώότι ισχύουν οιδιαδι­ καστικές πρόνοιες του Ν.97/70,δεν θεραπεύει την Δικαστικήν πλάνην ούτε προσφέρει νομικό βάθρο στηνδιαδικασία πουείναιάκυρηκαινομικάαστήρικτηκαιεπομένως τοΔιά­ ταγμαέκδοσης καιπροφυλάκισης μουείναι συνεπακόλουθα άκυρο. Το Δικαστήριο εν πάσηπεριπτώσει όφειλε να απο­ φασίσει οριστικάκαιΔικαστικάτοπιο πάνωθέμακαιοποι­ εσδήποτε αναφορέςin abstracto αποτελούν έκδηληκατάχρησιν εξουσίας." Ο λόγος αυτόςεπικεντρώνεται στο μέρος εκείνο τηςαπόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου πουδιατυπώνεταιστη σελίδα 4 της απόφασηςτου. ΠράγματιτοπρωτόδικοΔικαστήριο στο μέροςαυ545 Χρυσοστομής,Δ. Petrov

(1996)τοδιατυπώνεικαθαράτηθέσηπωςηουσίατηςαίτησηςενώπιοντου έπρεπε να κριθεί με βάσητις πρόνοιες του Ν. 172/86. Αναφορικά όμως μεταδιαδικαστικάθέματα, όπωςείπε,όπωςείναιηεξουσιο­ δότησηπουπρονοείται απότοΑρθρο7

(1)τουΝ.97/70,τοδικαίω­ μαγιααίτησηHabeasCorpusκαιηκοινοποίησηστονΥπουργό,που 5 προνοούνταιαπότοΑρθρο 10

(1)τουΝ. 97/70καιγιατα οποίαδεν υπάρχει αντίστοιχη πρόνοια στο Ν. 172/86,χωρίς νααποφασίζει οριστικάτοθέμα,θεώρησεγιατουςσκοπούςτηςενώπιοντουαίτη­ σης,ότι ισχύουν οι προαναφερόμενεςπρόνοιες τουΝ. 97/

1. 10 Είναιγιατολόγοότι τοπρωτόδικοΔικαστήριο άφησεανοικτό το θέματης εφαρμογήςτωνπρονοιώντου Ν.97/70καιδενπροέβη σε οριστικό εύρημα,που ο δικηγόρος τουαιτητήισχυρίζεται ότι η όλη διαδικασίαενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστή στερείται νομι­ κούβάθρου. 15 Δεν συμφωνώ μετις εισηγήσειςτουδικηγόρουτουαιτητή. Πα­ ρόλο πουτοπρωτόδικοΔικαστήριοάφησετοθέματηςεφαρμογής τουΝ.97/70ανοικτό,εντούτοις,όπωςκαιο ίδιοςοΔικαστής στην απόφαση του αναφέρει, εφάρμοσε τις πρόνοιες του Ν.97/70και 20 τούτο είναιδιάχυτοστην προσβαλλόμενη απόφαση,πουδενχρειά­ ζεται κατά τηγνώμη μου ιδιαίτερηαναφορά. Τογεγονός ότι δεν αποφάσισεοριστικά,αλλά εφάρμοσε,όπως εξάλλου ήτανκαιορθό να το πράξει,τις σχετικές πρόνοιες του Ν.97/70, δεν είναι λόγος ακύρωσης τηςαπόφασης. ΤόσοοΝ. 172/86όσοκαιοΝ.97/70, ορ- 25 θά εφαρμόστηκαναπότοπρωτόδικοΔικαστήριο. Επομένως ούτε καιαυτόςολόγοςευσταθείκαιαπορρίπτεται. Ο λόγος 1(δ)αφοράτηνεισήγησηότι τοπρωτόδικο Δικαστήριο ενήργησεμεέκδηληνομικήπλάνη,γιατίέκρινεότιηαίτησηέκδοσης 30 έπρεπεναγίνεισύμφωναμετιςδιατάξειςτουΝ.172/86μόνοκαιόχι σύμφωνα μετις διατάξεις οποιουδήποτεάλλου νόμου. Πράγματι στις σελ. 18και 19 τωνπρακτικών,τοπρωτόδικοΔικαστήριοανα­ φέρει αυτήτηθέση. Όμωςδενθαπρέπειναεκληφθεί ότι τοΔικα­ στήριο απέκλεισε τηνεφαρμογήτουΝ.97/70,αφούστηνκατάλληλη 35 περίπτωσητονεφάρμοσε. ΗτοποθέτησηαυτήτουπρωτόδικουΔι­ καστηρίου δεν στοιχειοθετεί δικαστική πλάνη,δεδομένου ότι όχι μόνο οι πρόνοιες του Ν. 172/86 εφαρμόστηκαν ορθά,αλλάκαιαυ­ τέςτουΝ. 97/
2. 40 Ο λόγος 1(ε)πουαφοράτον ισχυρισμό ότι είναι αναιτιολόγητο το εύρηματουπρωτόδικουΔικαστηρίου,ότι ικανοποιήθηκετο βά­ ροςτης απόδειξηςκαιότι τοεύρημααυτόσυγκρούεται μετη θέση ότιδενχρειαζότανηπροσκόμιση μαρτυρίαςπροςαπόδειξητηςενο546 1 Α.Α.Λ. Petrov Χουσοστομής, Δ. χήςτουαιτητή,έχουν απαντηθεί. Θα αναφέρωμόνοότι τοπρωτό­ δικοΔικαστήριο μετηνέκφραση αυτή,εννοούσε ότιήταν αναγκαίο να γίνει και να προσκομιστεί στο Δικαστήριο σύμφωνα με τοΝ. 172/86καιτοΝ.97/70, εκπληρώθηκε.Ολόγος αυτόςαπορρίπτεται. 5 Ο λόγος 1(ζ)έχειωςακολούθως: 10 15 20 25 30 "(ζ) Ηεξουσιοδότηση τουΥπουργού ΔικαιοσύνηςκαιΔημό­ σιαςΤάξεως,Τεκμ.2, εξεδόθη παράνομακαι αυθαίρετα καθ'ότισύμφωναμετοΑρθρο 72(α)τουΝόμου97/70η αποσταλείσα μέσω τηςΔιπλωματικής οδούΑίτησιςεκ­ δόσεως μου θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει έγκυρον ένταλμα συλλήψεως μου εκδοθέντος εις την Αιτήτριαν Χώραν. Το έγγραφον το οποίον εθεωρήθη από τον Υπουργό και απότο Δικαστήριον ως έγκυρον κατ'ουσίαν ούτε κατά τύπον ένταλμασύλληψης και ούτε είναι δεόντωςκεκυρωμένον απότηνΑιτήτριαν Χώραν. Συγκεκριμένατοπαρουσιαζόμενουπότωνκαθ'ωνη αίτηση οκ; ένταλμα συλλήψεως μου (Τεκμ. 3Α) αποτελεί κατ'ουσίαναποφασινδιαεπιβολήνποινήςκαιφέρειτον ίδιοντίτλονκαιδενμπορείναεκληφθείκατ'ουδένατρό­ πον ο>ς ένταλμα σύλληψης. Ηνομική πλάνη τουΔικα­ στηρίου εμφαίνεται στη σελίδα 16 του Τεκμ. 1όπου το Δικαστήριο έκρινε δικαστικάότι τοΤεκμ. 3Α αποτελού­ σεέγκυρο ένταλμασύλληψης μου. ΗΔικαστικήπλάνηείναιέκδηληστηνόψητουεγγράφου Τεκμ. 3Α και επομένως ηεξουσιοδότηση του Υπουργού καιη ακολουθηθείσαδιαδικασίαεκδόσεως μουκαθίστα­ νταιάνευνομικούερείσματοςκαιάκυρεςκαισυνεπακό­ λουθατοΔιάταγμαέκδοσηςκαιπροφυλάκισηςμουείναι επίσηςάκυρα." 35 Ούτεκαιαυτόςολόγος ευσταθεί. Απότοσχετικό ένταλμασύλ­ ληψης πουείναι τοΤεκμήριο 3Α πουεπισυνάπτεταιστηνπαρούσα αίτηση, φαίνεται καθαρά για ποιο σκοπό κατηγορείται ο αιτητής στην αιτούσαχώρακαιταγεγονότα πουστοιχειοθετούν τηνποινι­ κήδίθ)ξήτου.Επίσης αναφέρεταιότι εκκρεμεί εναντίον του η ποι40 νική υπόθεση Αρ. 117412,διατυπώνεταιτο αδίκημα για το οποίο κατηγορείταικαιεπειδήκρύφτηκεαπόταόργανατηςανάκρισηςμε σκοπό τηναποφυγήτης ποινικήςδίωξης γιαταόσαδιέπραξε,του επιβλήθηκεποινήπροστίμουκαιγίνεταιεισήγησηνατεθεί υπόκρά­ τηση. Ηεισήγησηαυτήτουαντισυνταγματάρχηδικαιοσύνης,εγκρί547 Χουσοστομής,Δ. Petrov

(1996)θηκεαπότο Βοηθό ΕισαγγελέατηςπεριοχήςΜόσχας. Ούτεοαιτητήςούτεοδικηγόρος τουμεαπλούςισχυρισμούς, πουπαραμένουν ατεκμηρίωτοι, δεν μπορούν να ανατρέψουν το τεκμήριο της νομι­ μότηταςτουεντάλματοςσυλλήψεωςκαιούτεευσταθείο ισχυρισμός ότι δεν εκκρεμεί ποινικήδίωξη εναντίον του αιτητή. Τουναντίον, 5 από το Τεκμήριο 3Α φαίνεται καθαράτο αντίθετο. Ακόμα και ο αριθμόςτηςποινικήςυπόθεσηςαναφέρεταιστοτεκμήριοαυτό. Επομένως ολόγος 1(ζ)απορρίπτεται. Επίσηςαπορρίπτεταικαι ο λόγος 1(η)πουαφοράτον ισχυρισμό ότι οαιτητήςδενείναιδιω- 10 κόμενο πρόσωπο. Ολόγοςαυτόςκαλύφθηκεαπόταπιοπάνωανα­ φερθέντα. Ενπάσηπεριπτώσει,σύμφωναμετοΑρθρο42

(2)τουΝ. 172/86,δεν είναι αναγκαίο να έχει κατηγορηθεί το πρόσωπο του οποίου επιζητείταιηέκδοση,αλλώείναιαρκετό,ανυπάρχειένταλ­ μασυλλήψεωςεναντίον του. ΕπίσηςσύμφωναμετοΑρθρο37

(1), 15 ταπρόσωπααυτά ζητούνταιγιασκοπούς ποινικήςδίωξηςκαιδεν γίνεται αναφοράστο Αρθροαυτό ότι πρέπει να είναι διωκόμενα πρόσωπα,όπωςορθάπαρατηρείτοπρωτόδικοΔικαστήριοστησελ. 19της απόφασηςτουκαιορθάεισηγείται ηδικηγόροςτωνκαθ'ων η αίτηση. 20 Ο δικηγόρος τουαιτητήήγειρε και άλλους λόγους πουδεν κα­ λύπτονταιαπότουςλόγους πουαναφέρονταιστην ένορκη δήλωση του αιτητή, που υποστηρίζει την αίτηση. Μετους λόγους αυτούς δενθαασχοληθώ,θαπεριοριστώμόνοναπωότιδενευσταθούνού- 25 τεκαιαυτοί. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έλαβευπόψητουόλαεκεί­ να ταστοιχείαπουέπρεπεναλάβειυπόψητου,εφάρμοσεορθάτο νόμο καικατάληξε σε ορθάσυμπεράσματα. Δεν υπήρξεούτεπλά­ νη,ούτευπέρβασηεξουσίας. Ηπρωτόδικηαπόφασηείναιαπόλυτα ορθήκαινόμιμη. 30 Γιαόλους τουςπιο πάνωλόγους,ηαίτησηαπορρίπτεταιμεέξο­ δαειςβάροςτουαιτητή. Ταέξοδαναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή καιναεγκριθούναπότοΔικαστήριο. 35 Ηαίτησηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 548