1Α.ΑΛ. 23Μαΐου,1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ, Εφεσείων, ν. ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΡΜΟΓΕΝΟΥΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8700) 5 Μαρτυρία—Αξιολόγηση μαρτυρίας—Παράλειψη τουΔικαστηρίου να εντοπίσει ότι έγγραφα,μέρος της ενώπιοντου μαρτυρίας δεν αφο ρούσαντηνεπίδικη σύμβασηαλλά σύμβασηενόςαπό τουςδιαδίκους με τρίτο πρόσωπο—Λανθασμένη αιτιολογικήβάσηδικαστικήςαπόφάσης. Δικαστική απόφαση—Αιτιολογία—Ακύρωση ευρημάτων πρωτόδικου Δικαστηρίου λόγωλανθασμένης ήαπαράδεκτηςαιτιολογίας. \0 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,κατάτηναξιολόγηση τηςενώπιοντου μαρτυρίας,θεώρησε ότιδύοέγγραφαπουπαρουσίασανοι εφεσίβλη τοι συνδέονταν άρρηκταμεκατ' ισχυρισμό προφορικήσυμφωνία με τους εφεσείοντες και επιμαρτυρούσαν τησύναψητης. 15 Ο εφεσείων, εφεσίβαλε την απόφασηκαι εισηγήθηκε ότι τα έγ γραφααφορούσανσυναλλαγή τουμετρίτο πρόσωπο. Αποφασίστηκε ότι: 20 (ΟΤοπρωτόδικο Δικαστήριο, παρέλειψε ναεντοπίσει ότι ταέγ γραφα πουτέθηκαν ενώπιον του αφορούσαν συναλλαγή του εφεσείοντα με τρίτο πρόσωπο και όχι την επίδικη και ως εκ τούτου λανθασμένα απετέλεσαν έρεισμα της αιτιολογίας της απόφασηςτου. 25 Η έφεσηέγινε δεκτή. Διατάθηκε επανεκδίκαση. 549 Σπετσιώτης ν. Ιερού Ναού Αγίου Ερμογένους
(1996)Ταέξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας να ακο λουθήσουν τηνέκβαση τηςεπανεκδίκασης. Κα μιάδιαταγή γιαέξοδα στηνέφεση. 5 Αναφερόμενηυπόβεση: Αγησιλάουν.Χρίστου
(1989)ί(Ε)Α.Α.Δ. 713. Έφεση. 10 Έφεσηαπότονεναγόμενοκατάτηςαπόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Α. Κορφιώτης, Α.Ε.Δ.)που δόθηκε στις 5 Μαρτίου 1992 (Αρ. Αγωγής4075/88) μετην οποίααποφασίσθηκε όπωςπληρωθεί στους εφεσίβλητους τοποσότων£3.838,4σεντβά σει γραπτήςσυμφωνίας. 15 Μ.Ιωάννου,γιατον Εφεσείοντα. Χρ. Αδάμου,γιατους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 20 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει οΝικολάου, Δ. 25 ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Προωθήθηκε τελικά ως μόνος λόγος έφεσης ότι πρωτόδικα το δικαστήριο δεν αξιολόγησε ορθά μναρτυρία η οποία απέβηκρίσιμη καιηοποία συνίστατο σε ορισμένα έγγραφα τα οποία είχανκατατεθείως τεκμήρια,μεαποτέλεσμα εσφαλμένα να καταλήξει ότι οι σχέσεις του εφεσείοντα, στις οποίες αναφέρο- 30 νταν οι συναλλαγές που απασχόλησαν,διέπονταναπόπροφορική συμφωνίατην οποίαισχυρίζονταν οι δεύτεροι καιόχι απόγραπτή συμφωνία διαφορετικού περιεχομένου, άλλης μεταγενέστερης ημε ρομηνίας,τηνοποίαεπικαλείτο οπρώτος. 35 Τοδικαστήριο κατάτηναξιολόγηση πράγματιαπέδωσειδιαίτε ρησημασίασεδυοέγγραφα ταοποίαπαρουσίασανοι εφεσίβλητοι. Αυτά, καθώς θεώρησε, συνδέονταν άρρηκτα με την ισχυριζόμενη προφορικήσυμφωνίακαιεπιμαρτυρούσαντησύναψητης. Με αυ τόπλέον ωςδεδομένο,τοδικαστήριοσυμπέρανεότιη γραπτήσυμ- 40 φωνία την οποίαεπικαλείτο οεφεσεάον ως τη μόνηπουεξηγούσε τις συναλλαγές τους,αποτελούσε μιαμεταγενέστερη ασύνδετη εξέ λιξη. Το ένα,τοτεκμήριο 8,εξέφραζεέγκριση τουοικείου Μητρο πολίτη ηοποίαπροοριζότανναπροοδ<ί>σει εγκυρότητασεκάποια 550 1 Α.Α.Δ. 5 Σπετσιώτης ν. Ιερού Ναού Αγίου Ερμογένους Νικολάου, Δ. συμφωνία ενώ τοάλλο, τοτεκμήριο 2,ήταναπόδειξηγιατηνπλη ρωμήαπό τον εφεσείοντα μίαςπροκαταβολήςκατ*ακολουθίαντης εν λόγω ισχυριζόμενης συμφωνίας. Από τις ημερομηνίες πουέφε ραν τα έγγραφα, αυτά συνέπιπταν χρονικά με την ισχυριζόμενη προφορικήσυμφωνία. Ο συνήγορος του εφεσείοντα υπέδειξε ότι ταδύοαναφερθέντα έγγραφα κατέδειχναν στην όψη τους ότι αφορούσαν σχέσεις του εφεσείοντα όχι με τους εφεσίβλητους που είναι η Εκκλησιαστική 10 ΕπιτροπήτηςΕκκλησίας ΑγίουΕρμογένους τουχωριούΕπισκοπή, Λεμεσού, αλλά με την Εκκλησιαστική Επιτροπή της Εκκλησίας Αγίας Παρασκευής του ίδιου χωριού. Επρόκειτο δηλαδή σε ό,τι αφορούσε αυτάταδύο έγγραφαγιασυναλλαγές του εφεσείοντα με τρίτο: res interaliosacta. 15 Είναι εν προκειμένω προφανές ότι το δικαστήριο, αντικρύζονταςταενλόγωέγγραφα,παρέλειψε να εντοπίσει αυτήτη διάστα ση. Εκθεμελιώνεται ωςεκτούτουηπρωτόδικηκρίσηδεδομένου ότι τα εν λόγωέγγραφαδεν ενείχαν τησημασία πουτους προσδόθηκε 20 καισυνεπο')ςδεναποτελούσανέρεισμαγιατηναιτιολογικήσύνδεση στην οποίαπροέβητοδικαστήριο. Όπως λέχθηκε στην Αγησιλάου ν.Χρίστου
(1989)1(E)Α.Α.Δ.713 (στις σελ. 727-728): 25 30 35 "Συνήθηςκαινομολογιακά καθιερωμένος λόγος επέμβασης του Εφετείου καιακύροκτηςευρημάτων τουπρωτόδικου Δικαστηρί ου αποτελεί η περίπτοκτη στην οποία αποδεικνύεται ότι είναι λανθασμένη ή απαράδεκτη η αιτιολογία που χρησιμοποιείται σανβάση τωνπροσβαλλόμενων ευρημάτων." Μόνη διέξοδο προσφέρει ηεπανεκδίκαση. Από άλλο δικαστή. Την οποίακαιδιατάσσουμε. Ταπροκύψανταπρωτόδικαέξοδανα ακολουθήσουν τηνέκβασητηςεπανεκδίκασης. Ως προς τα έξοδα της έφεσης, έχοντας υπόψη το πως διαμορφώθηκεηαντιδικία,κρίνουμε ότιδενδικαιολογείται η έκδοσηοποι ασδήποτε διαταγής. Ηέφεση επιτυγχάνει χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 551