1Α.Α.Δ. 27 Μαΐου, 1996 [ΠΙΚΗΣ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Εφεσείων-ενάγων, ν. PAUL CHRISTOPHER DAVID WHITE, Εφεσίβλητον-εναγόμενον. (Πολιτική Έφεση Αρ. 8781) 5 1ο 15 20 Αυτοκινητικό ατύχημα — Μοτοσνκλεττιστής — Σίηκρονση μοτοσνκλεττίστή με αυτοκίνητο — Μοτοσνκλεττιοτής, έδωσεσήμα ότι θα έστριβε δε ξιά για να μπει σεπάροδο δεξιά τον καιπήρε τηλωρίδα διάβασης προς τα δεξιά αλλά επανήλθε απότομα στην προηγούμενη πορεία τον, δόθηκε 100% ενθίτνη για το ατύχημα στο μοτοσυκλεττιστή πον επνκνρζίβηκε κατ' έφεση. Ο εφεσείων -ενάγων,ενώοδηγούσετημοτοσυκλέττα τουσεδρόμο με δύο λωρίδες κυκλοφορίας αποφάσισε να στρίψει σε πάροδο δεξιά και έδωσε το κατάλληλο σήμα, περνώντας ταυτόχρονα στο χώρο διάβασης προς τα δεξιά, αλλά τελικά αποφάσισε να μεταβάλει κατεύθυνση και στρίβοντας αριστερά επανήλθε στο δρόμο πουκυκλοφορούσε προηγουμένιος. Ενεργώντας έτσι το αριστερό μέρος του τιμονιού της μοτοσυκλέττας του,συγκρούστηκε μετονεξωτερικό καθρέφτητουαυτοκινήτου του εφεσίβλητου -εναγομένου, με αποτέλεσμα να γείρει στην αριστερή πλευράτουοδηγού. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέδωσε όλη την ευθύνη για το ατύχημα στον ενάγοντα -εφεσείοντα,ο οποίος εφεσίβαλε την απόφασημεβασικό λόΥ°ΈΊ λανθασμένη αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίαςπουοδήγη σε στην αποδοχήτηςμαρτυρίαςτουεφεσίβλητου - εναγομένου καιαπόρ ριψηεκείνης τουεφεσείοντα - ενάγοντα. Αποφασίστηκε ότι: 25
(1)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο ορθάαποδέχθηκετηνεκδοχήτουεφε σίβλητου -εναγομένου, ότι ο εφεσείων -ενάγων άλλαξε κατεύ567 Σαββίδηςv. White
(1996)θυνση,ότιημοτοσυκλέττασυγκρούστηκεμετοαριστερόμέρος του τιμονιού στο αυτοκίνητο του εφεσίβλητου -εναγομένου πράγμαπουεξηγείγιατίέγειρεπροςτααριστερά.
(2)Το πρωτόδικοΔικαστήριο,δενενήργησε σανπραγματογνώμο- 5 ναςαλλάκατέληξεστα ευρήματατουσανεπακόλουθοεφαρμο γήςκανόνωντηςκοινήςλογικής.
(3)Το συμπέρασμα τουπρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν διαπι στώθηκε αντίφασηούτε αποδόθηκευπέρμετρη βαρύτηταστη 10 μαρτυρίατουεφεσίβλητου-εναγομένου,ήτανορθό. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Έφεση. 15 Έφεσηαπότον ενάγοντακατά της απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού(Νικολάτος,Α.ΕΑ) πουδόθηκεστις 30 Ιου νίου 1992 (Αρ.Αγωγής412/91)μετηνοποίααπορρίφθηκεηαγωγή του εφεσείοντα για σωματικές βλάβες και ζημιές σαν αποτέλεσμα 20 αμέλειαςκαιήπαράβασηςνομικήςυποχρέωσηςτουεναγόμενουκα τάτηνοδήγησητουαυτοκινήτουτου. Ρ.Λιμνατίτου (χα)γιαΠ. Παύλου,γιατονΕφεσείοντα. 25 Α. Μνριάνθης,γιατον Εφεσίβλητο. Cur.adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσειοΓ. Μ. 30 ΠΙΚΗΣ,Π. ΠΙΚΗΣ,Π.: Ηέφεση στρέφεταικατάτηςαπόφασης τουΕπαρ χιακού Δικαστηρίου βάσει της οποίας απορρίφθηκε η αγωγή του εφεσείοντα γιααποζημιώσειςγιαζημιάτηνοποίανείχευποστεί ως 35 αποτέλεσμα οδικού δυστυχήματος στο οποίο είχαν εμπλακεί τα οχήματαταοποίαοδηγούσαν αντίστοιχαοι διάδικοι, μοτοσυκλέτ τα ο εφεσείων και αυτοκίνητοο εφεσίβλητος. Ησύγκρουση έγινε στηνοδόΧατζηπαύλου,λεωφόροδιπλήςκατευθύνσεωςμεδύολω ρίδες κυκλοφορίας σε κάθεπλευρά. Αρχικά και τα δύο οχήματα 40 όδευαν προς την ίδιακατεύθυνση. Σεκάποιοσημείοο εφεσείων αφούσηματοδότησε την πρόθεση τουναστρίψειδεξιά εξήλθε από τη λωρίδα όπου κυκλοφορούσε και εισήλθε στο χώρο διάβασης προς τα δεξιά στο σημείο όπου τέμνεται η διαχωριστική νησίδα* 568 1Α.ΑΛ. Σαββίδηςv. White Πικής, Π. προδήλως γιαναδιασχίσει την αντίθετηλωρίδακυκλοφορίαςκαι ναεισέλθειστηνοδόΧριστόδουλουΣώζουπουβρίσκεταιαπέναντι. Καθ' οδόν και πριν στρίψει στα δεξιά μετέβαλε κατεύθυνση και στρίβοντας αριστεράεπανήλθεστοδρόμοόπουκυκλοφορούσενα> 5 ρίτερα.Ενεργώνταςμεαυτότοντρόποέφραξετηνπορείατουεφε σίβλητου προοιωνίζοντας την σύγκρουση ηοποία επακολούθησε σχεδόναμέσως. Ταμέρητωνδύοοχημάτωνταοποίαήλθανσεσύ γκρουση ήτανο έξωκαθρέφτηςτουοδηγούτουαυτοκινήτουκαι η άκρητου αριστερού τιμονιού της μοτοσυκλέττας. Ως αποτέλεσμα 10 της σύγκρουσης η μοτοσυκλέττα έγειρε στην αριστερή πλευράτου οδηγού. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο βάσισεταευρήματατουστην εκδοχή τουεφεσίβλητουτηνοποίααποδέχθηκεωςαληθήκαιακριβήκαιτην 15 πραγματικήμαρτυρίαη οποίαέτεινενατηνυποστηρίξει. Οεφεσεί ωνεπικαλέστηκε τέσσεριςλόγουςοιοποίοι,όπωςεισηγήθηκε,καθι στούν τα ευρήματατουΔικαστηρίου επισφαλή. Οπρώτος αφορά τηδιαπίστωσηότιηεκδοχήτουεφεσείονταότιδενμετέβαλεκατεύ θυνσηήταναφύσικηγιατίαναυτόσυνέβαινε θαέφερνετονεφεσεί20 οντά νακατευθύνεται προς τη νησίδα μεορατό κίνδυνο τη σύ γκρουση στοτσιμεντένιο περιτοίχισμά της. Η παρατήρηση τουδι καστηρίουήτανεύλογη,δικαιολογημένη,καικαθιστούσεεξαντικει μένου την εκδοχήτουεφεσείοντα απίθανη. Καιοδεύτερος λόγος αναφέρεται σεδιαπιστώσεις ήπαρατηρήσειςτουΔικαστηρίου που 25 σχετίζονται μετηνπραγματικήμαρτυρία. Όπωςδιαπιστώνεται"το γέρσιμοτης μοτοσυκλέττας προςτααριστερά,παρέχεικαι κάποια εξήγηση,κατάτηγνώμημου,ωςπροςτογιατίησύγκρουση έγινεμε το αριστερό μέρος τουτιμονιού της μοτοσυκλέττας καιόχι μετον μπροστινό τροχό." 30 Ο εφεσείων εισηγήθηκε ότιτοΔικαστήριο επεξηγώνταςτιςπρο εκτάσεις αυτήςτηςπτυχής τηςπραγματικήςμαρτυρίαςανέλαβετο ρόλο πραγματογνώμονα υπερβαίνοντας τοπεδίο του κριτή. Δεν συμφωνούμε. ΟιδιαπιστώσειςτουΔικαστηρίουσυναρτώνταιμ£τα 35 συμπεράσματατης πραγματικής μαρτυρίαςαφενόςκαιτουςστοι χειώδεις κανόνεςτηςφυσικήςωςπροςτηνπτώσητης μοτοσυκλέτ ταςστααριστερά,πουανάγονταιστηνκοινήλογικήαφετέρου. Ο τρίτοςλόγοςαφοράαντιφάσειςπουκατ' ισχυρισμό περιέχο40 νταιστημαρτυρίατουεφεσίβλητου αποδυναμώνονταςτηναποδει κτικήτηςαξία. Δεδιαπιστώνεταιοποιαδήποτε αντίφασηστη μαρ τυρίατουεφεσίβλητου ωςπροςτιςσυνθήκεςτουδυστυχήματος. Σε κανέναστάδιοτης μαρτυρίαςτουοεφεσίβλητος δεναπέκλινεαπό τηθέσηότιγενεσιουργός καιμόνηαιτίατηςσύγκρουσηςήτανηεπά569 Πικής, II. Σαββίδηςv. White
(1996)νοδος του εφεσείοντα στοδρόμοόπουδιακινείτοκαιη άνευπροειδοποιήσεως παρεμβολή του οχήματος του, (της μοτοσυκλέττας) στην πορείατου. Τέλοςοεφεσείων εισηγήθηκε ότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο απέ- 5 δώσευπέρμετρηβαρύτηταστη μαρτυρίατουεφεσίβλητου. Ό,τιπρο κύπτει από τηναπόφασηείναιότιδόθηκεστημαρτυρίατουεφεσεί οντα η πρέπουσα βαρύτητα, εκείνη που αρμόζει σε μαρτυρία η οποίακρίνεται αξιόπιστηκαιγίνεταιαποδεχτή. 10 Ταευρήματατουδικαστηρίουδικαιολογούσαν τοπόρισμα ότιο εφεσείων έφερε αποκλειστικά τηνευθύνηγιατοδυστύχημα. Κατα λήγουμε ότι δεν τεκμηριώθηκε λόγος που να δικαιολογεί τηνπα ρέμβαση μαςστα ευρήματατουΔικαστηρίου ή ανατροπή τηςπρω τόδικης απόφασηςή οποιασδήποτεπτυχήςτης. 15 Ηέφεση απορρίπτεται μεέξοδα. Η έφεση απορρίπτεται μεέξοδα. 570