(1996)29Μαΐου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/οτές] ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΤΔ, Εφεσείοντες, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8732) Δικαιοδοσία Επαρχιακού Δικαστηρίου — ΕπέμβασησεακίνητοαπόΔή μο κατά την εφαρμογή ρυμοτομικούσχεδίου — ΑπόφασηΕπαρχια κού Δικαστηρίου ότι δεν είχεδικαιοδοσία, ανατράπηκε κατ'έφεση, επρόκειτο για προσβολήαστικώνδιακαιωμάτωντου ιδιοκτήτηασύν δετηπρος οτιδήποτεμπορούσεναχαρακτηριστεί εκτελεστήδιοικητι- 5 κήπράξη ήαπόφαση για τηνοποίαδικαιοδοσία έχειτοAvcoxaroΔι καστήριοκατ' Άρθρο 146τουΣυντάγματος. Ο Δήμος Στορβόλου,αποφάσισεδιαπλάτυνσηδρόμουκατ'εφαρ μογή ρυμοτομικού σχεδίου, αλλά πρρχ(όρησε και κατέλαβε λίορίδα 10 του ακινήτουτης εφεσείουσας -ενάγουσας εταιρείαςκατάτην εκτέ λεσητουέργου. Η εφεσείουσα -ενάγουσα καταχώρισε αγωγή για επέμβαση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο τηναπόρριψεγιαέλλειψη δικαιοδοσίας,διό- 15 τι,κατάτην απόφασηηπαράνομηεπέμβασηπροέκυψε «>ςαποτέλε σμα εκτελεστής διοικητικήςπράξηςσε σχέσημετην οποίααποκλει στικήδικαιοδοσίαείχε το Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμειτου Αρθρου 146του Συντάγματος. 20 Την απόφαση, εφεσίβαλε ηεφεσείουσα -ενάγουσα. Ο συνήγορος της,υποστήριξεότιηπαράνομηεπέμβασηδενήταναποτέλεσμαεκτε λεστής διοικητικής απόφασηςκαιως εκτούτουτο Επαρχιακό Δικα στήριο είχε δικαιοδοσία. Οσυνήγορος τηςάλληςπλευράςιιποστήριξε ότι επρόκειτο περί εκτελεστής διοικητικής απόφασηςδιότι εξυπη- 25 ρετούσε τοδημόσιο σκοπό. 580 1Α.Α.Δ. ΠερικλήςΙωάννου Λτδν.Συμβ.Βελτ. Στροβόλον κ.ά. Αποφασίστηκεότι: 5 10
(1)Όσο και αντο κίνητρο του εφεσίβλητου -εναγόμενου Δήμου εμφανιζόταν η εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού δεν επρόκειτο γιααπόφασηήπράξηπροορισμένη ναπαράξειέννομααποτε λέσματαμετημορφοποίησηδικαιωμάτωνκαιυποχρείίκτεωνή τημεταβολήτου ισχύοντος νομικού καθεστώτος και συνεπώς δενυπήρξεεκτελεστήδιοικητικήαπόφασηή πράξη.
(2)Ηπαράνομηεπέμβασητωνεφεσίβλητων -εναγομένωνείχεαυ θυπαρξίακαιήτανασύνδετηπροςοτιδήποτε θαμπορούσενα χαρακτηριστεί ως εκτελεστή διοικητικήπράξηήαπόφαση και συνεπώςτοζήτημαενέπιπτεστηδικαιοδοσίατου Επαρχιακού Δικαστηρίου. 15 Ηέφεσηέγινε δεκτήμεέξοδα. Ηπρω τόδικη απόφασηπαραμερίστηκε,δια τάχθηκε επανεκδίκαση ως προς την παράνομηεπέμβαση. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Kimisis v.ImprovementBoardDhaliou
(1986)3C.L.R. 628, 25 Loucaidou v.Improvement Boardof Kalopanayiotis
(1987)3(C) C.L.R. 1527, Συμβούλιο Εγγραφής Αρχιτεκτόνων και Πολιτικίάν Μηχανικών ν. Κωνσταντίνουκ.ά.
(1994)3Α.ΑΛ. 453, 30 Krashias ModemLandandBuildingDevelopersLtd v.Δήμου Έγκωμης
(1995)3ΑΛΛ. 198. Έφεση. 35 40 Έφεση από την ενάγουσα εταιρεία κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Π. Λαουτας Π.Ε.Δ., Μ. Φωτίου Ε.Δ.) που δόθηκε στις 8 Απριλίου, 1992 (Αρ. Αγωγής 6078/85) με την οποία απορρίφθηκεη αγωγή,και αποφασίσθηκε ότι η παράνομη επέμβαση στο κτήμα της εφεσείουσας προέκυψε ως αποτέλεσμα εκτελεστής διοικητικής πράξης σε σχέση με την οποία αποκλειστική δικαιοδοσία είχετο Ανώτατο Δικαστήριο. /. Νικολάου με Α.Σ. Δημητρίου για Ε. Μαρκίδον, για την Εφε- 581 Περικλής Ιωάννου Λτο ν.Συμβ. Βελτ.Στροβόλου χ.ά.
(1996)σείουσα. Π.Λυσάνδρου,γιατους Εφεσίβλητους. Cur.adv. vult. 5 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώ σει οΝικολάου,Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Κατάτο'1963καιτο 1981 δημοσιεύτηκανκαι 10 κατέστησαν δεσμευτικά δύο ρυμοτομικά σχέδια δυνάμει του Αρθρου 12τουπερίΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου,Κεφ. 96.Κάλυ πταν,ανάμεσασεάλλα,καιμέρος τηςακίνητηςιδιοκτησίας - μιας έκτασηςγης - της εφεσείουσας επίτατνοδών Κύκλωπος, Ιφιγένει ας, Αρμενίας και Ιονίων Νήσων στο Στρόβολο. Στην περίπτωση 15 της εφεσείουσας καμιά μεταβολή δεν επήλθε οποτεδήποτε έτσι ώστε να ενεργοποιηθούν τασχέδια σύμφωνα με ό,τι προβλέπεται στο Αρθρο 13τουίδιουνόμου. Ως εκτούτου,η εφεσείουσα συνέ χισενα διατηρεί τόσο την ιδιοκτησία όσοκαιτην κατοχήτουσυ.νόλου τηςγηςτης. 20 Κατάτο 1984, δίχως νατογνωρίζει η εφεσείουσα, τοΣυμβού λιο Βελτιώσεως επενέβη καιαφούκατέλαβεό,τι κάλυπτε ηρυμο τομίαόπως και μιαπρόσθετηλωρίδα,προέβησεκατασκευαστικά έργα οδοποιίας που συμπεριλάμβαναν την ασφαλτόστρωση, επι- 25 τυγχάνονταςέτσιτηδιαπλάτυνσητωνπαρακείμενωνδρόμων. Το γεγονός αυτόπεριήλθε σε γνώση της εφεσείουσας λίγοαργότερα, οπότεκίνησε τηναγωγήαπότηνοποίαπροέρχεταιηπαρούσαέφε ση. Επειδή, κατάτηνπορεία,τοΣυμβούλιο Βελτιώσεως μετατρά πηκεσεΔήμο, ακολούθησε τροποποίησητουτίτλου πουλάμβανε 30 υπόψηαυτήτημεταβολή. Με την αγωγή, η εφεσείουσα αξίωνε διάφορες θεραπείες για παράνομη επέμβαση όπως καιγια "δέσμευση ήπεριορισμό εν τη εννοία τουΑρθρου 23.3 τουΣυντάγματος" συνεπείατων σχεδίων 35 ρυμοτομίας. Ας σημειωθεί, σεσχέση μετηδεύτερηαξίωση,ότιδυ νάμει της επιφύλαξης του Αρθρου 13τουνόμου, "εάν ήθελεδιαπιστωθήότι θαπροήρχετο βλάβηεάνδενκατεβάλλετοαποζημίωσις, ηαρμοδίααρχήκαταβαλλει τοιαύτην αποζημίωσιν ως ήθελε θεωρηθήεύλογος λαμβανομένων υπ' όψιν πασώντων περιστάσε- 40 ο)ντης υποθέσεως". Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατέληξε,κατόπινπλήρουςεκδίκα σης τηςαγωγής,ότι ηπαράνομηεπέμβασηπροέκυψε ως αποτέλε- 582 1 Α.Α.Δ. Περικλής Ιωάννου Λτδ ν. Συμβ. Βελτ.Στροβόλου κ.ά. Νικολάου, Δ. σμα εκτελεστής διοικητικής πράξης σε σχέση με την οποία απο κλειστική δικαιοδοσία είχε το Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει του Αρθρου 146 του Συντάγματοςκαι απέρριψε την αγωγή. Ωστόσο, το ΕπαρχιακόΔικαστήριο ενσυνεχεία εξέτασε καιό,τι ηγέρθη δυ5 νάμει του Αρθρου 13 του νόμου διευκρινίζοντας ότι το έπραττε αυτόμήπωςκαιεπικρατούσε κατ*έφεσηδιαφορετικήάποψη ανα φορικάμετοζήτημαδικαιοδοσίας. Καικατέληξε ότιη επίτούτου αξίωση ήτανενπάσηπεριπτώσει πρόωρη εφόσον,σύμφωνα μετο Αρθρο 13, οιδιοκτήτης "τότε μόνονομιμοποιείται στη διεκδίκηση 10 αποζημιώσεων ότανενεργοποιηθεί ηρυμοτομία". Ηέφεσηκαλύπτεικαιτιςδύοαναφερθείσες πτυχές.Όμωςενώ πιον μαςπροωθήθηκε μόνοη πρώτη, Καιορθάβέβαια. Με δεδο μένη την παράνομη επέμβαση, αποκλείεται η παράλληλη έλευση 15 τηςπροϋπόθεσης νόμιμης μεταβολήςπουορίζει τοενλόγω Αρθρο 13 ώστε ναμπορεί νατίθεται σελειτουργία ό,τι εκεί προβλέπεται για τηδιεκδίκηση αποζημίωσης. 20 25 Ο συνήγορος της εφεσείουσας υποστήριξε ότι η αδιαμφισβήτητηπαράνομη επέμβασηστηνοποίαπροέβητοτότεΣυμβούλιοΒελ τιώσεως δεν ήταν αποτέλεσμα εκτελεστής διοικητικής απόφασης έτσι ώστε το ζήτημα να εμπίπτει στη σφαίρα δημοσίου δικαίου. Επρόκειτο,καθώςπρόσθεσε, για ενέργεια πουστόχευε, όπωςκαι ητυχόν απόφασηαπό τηνοποίαπροέκυψε,ναθίξει αστικά δικαιώματαστη σφαίρα ιδιωτικού δικαίου οπότε το ΕπαρχιακόΔικα στήριο είχε δικαιοδοσία. Παρέπεμψε σχετικά στην απόφασητου Στυλιανίδη, Δ., στην Kimisis v. Improvement BoardDhaliou
(1986)3 C.L.R. 628 όπου, με παρόμοια γεγονότα, έτσι ήταν που αντικρύστηκε τοζήτημα. 30 35 40 Ο συνήγορος της άλλης πλευράς, με δεδομένη την παράνομη επέμβαση,ανέφερε ότι, παρά την έλλειψητυπικής απόφασηςτου Συμβουλίου Βελτιώσεως, ηενέργεια δεν μπορούσε παρά νααπο δοθεί σεπροηγηθείσα απόφασημετηνοποία,καθώςήταν προφανές, εξυπηρετείτο δημόσιος σκοπός που συνίστατο στη διαπλά τυνσηδρόμων. Οπότε,κατάτηνεισήγηση του,τοόλοζήτημαανα γόταν στον τομέαδημοσίου δικαίου. Επικαλέστηκε προςεπίρρω σητηναπόφαση τουΣαββίδη,Δ.,στην Loucaidou v. Improvement Boardof Kalopanayiotis
(1987)3(C)C.L.R. 1527 όπουαυτή ήταν η κατάληξη σε παρόμοιο ζήτημα. Επιχείρησε να διακρίνει την απόφαση στην Kimisis, (ανωτέρω), με αναφορά προς τις αντί στοιχες θεραπείες στις δύο περιπτώσεις. Αδυνατούμε να αντιλη φθούμε το πως η εκ διαμέτρου αντίθετη κατάληξη μεταξύ των εν λόγω υποθέσεων θαμπορούσε νααποδοθείσε ό,τι πρότεινε οσυ583 Νικολάου, Δ. ΠερικλήςΙωάννου \xb ν.Συμβ. Βελτ. Στροβόλουκ.ά.
(1996)νήγορος. Διαφορά στις αιτούμενες θεραπείες υπήρχε αλλά αφο ρούσεμάλλον τηδιατύπωσητουςπαράτοεπιδιωκόμενο αποτέλε σμακαιενπάσηπεριπτώσει δεν μετέβαλλετηνκατ' ουσίαν πανο μοιότυπηστηνκάθεπερίπτωσηφυσιογνωμίατουπροβλήματος. 5 Οι δύο συνήγοροι προέβησαν επί πλέον σεγενικότερη αναφο ρά στη νομολογία πουσηματοδοτεί τηδιάκρισημεταξύδημόσιου και ιδιωτικού δικαίου,μιααπόλυτη επίτούτου διάκρισηκαθώς υπογραμμίστηκε στην υπόθεση Συμβούλιο ΕγγραφήςΑρχιτεκτό νων και ΠολιτικώνΜηχανικών ν.Κωνσταντίνου κ.ά.
(1994)3 10 Α.Α.Δ. 453. Θεωρούμε αχρείαστητην εκτενή συζήτηση δεδομένου ότιη λύ σηστοπρόβλημαπουανέκυψεαναδύεταιχωρίςδυσκολίααπό βα σικές καθιερωμένες αρχές. Τις οποίες ορθά εκφράζει η Kimisis 15 (ανωτέρω). Η όποια απόφαση του Συμβουλίου Βελτιώσεως, η προηγηθείσα τηςπαράνομηςεπέμβασης,δεν μπορείναήταν παρά μόνο απόφασηπρος ενέργεια, μια ενέργεια πουείχεωςστόχονα πλήξει τακαθαρώς ιδιωτικάδικαιώματα της εφεσείουσας επίτης .ακίνητης ιδιοκτησίας τηςόσοκαιανωςκίνητρο εμφανιζότανη 20 εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού. Δεν επρόκειτο για απόφασηή πράξηπροορισμένη ναπαράξειέννομα αποτελέσματα μετημορ φοποίηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή τη μεταβολή του ισχύοντος νομικού καθεστώτος. Δενυπήρξε,ωςεκτούτου,εκτε λεστήδιοικητικήαπόφασηή πράξη.Στηνπλέονπρόσφατηεπίτου 25 θέματος απόφασητηςΟλομέλειας, πουείναιηKrashias Modern Land & Building Developers Ltd v.άήμον Έγκωμης
(1995)3 Α.Α.Δ. 198,γίνεται επιδοκιμαοηκώςαναφοράσεπερικοπήαπότο σύγγραμμα του Π. Δαγτόγλου, "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο", 3η έκδ., παρά.517, όπουηεκτελεστήδιοικητικήπράξη περιγράφεται 30 ως "ρύθμιση που είναι πάντοτενομική ρύθμιση και ορίζειδιαπι στωτικά ήδιαπλαστικάτι αντιστοιχεί στην έννομητάξη σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση". Στην προκείμενη περίπτωση,η παράνομηεπέμβαση τουΣυμ- 35 βουλίου Βελτιώσεως,ωςενέργεια που έπληττε τααστικά δικαιώ ματατηςεφεσείουσας επίτηςακίνητηςιδιοκτησίαςτης,είχεαυθυ παρξίαασύνδετημεοτιδήποτεπουθαμπορούσεναχαρακτηριστεί ως εκτελεστή διοικητική απόφασηήπράξη.Τοζήτημα ενέπιπτε λοιπόν στησφαίραιδιωτικούδικαίου. ΣυνεπώςτοΕπαρχιακόΔι- 40 καστήριοκέκτηταιδικαιοδοσίας. Η έφεσηεπιτρέπεται μεέξοδαυπέρ της εφεσείουσας. Η πρω τόδικηαπόφασησεό,τι αφοράτοζήτημαδικαιοδοσίαςπαραμερί584 1 Λ.Α.Δ. Περικλής Ιωάννου Λτδ ν. Συμβ. Βελτ.Στροβολουκ.ά. Νικολάου, Δ. ζεται. Το ίδιοκαιη πρωτόδικηδιαταγήγιαέξοδα. Δεδομένου ότι ηεκδίκασητηςαγωγήςσυμπληρώθηκε μετηνέκδοσητελικής από φασης, διατάσσουμε όπως, σε σχέση με το θέμα της παράνομης επέμβασης,υπάρξειεπανεκδίκαση. 5 Η έφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα. 585