(1996)31 Μαΐου, 1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ,Δ/στές] ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥΠΑΜΠΟΡΙΔΗ, Εφεσείονσα, ν. ΣΩΖΟΥ ΧΟΥΛΙΩΤΗ ΚΑΙΑΛΛΩΝ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8665) Ιδιοκτήτηςκαιενοικιαστής—'Εξωσηενοικιαστή—Διεκδίκησηκατοχήςκα ταστήματοςαπό τηνιδιοκτήτριαγιαεπέκτασητωνεργασιώντονσυζύγου της—ΠροϋπόθεσητουΆρθρου11(ΐΧζ)τονπερίΕνοικιοστασίουΝόμου του 1983 (Ν. 23/83)ότιτοκατάστημα "απαιτείταιλογικώς". 5 Με αίτηση εξώσεωςστοΔικαστήριο ΕλέγχουΕνοικιάσεων Λευκω σίας, ηεφεσείουσα-αιτήτριαζήτησενααναλάβειτηνκατοχή μέρουςκα ταστήματοςπουενοικίαζεστονεφεσίβλητο-καθ'ουηαίτηση. Η εφεσείουσα - αιτήτριαζητούσετοκατάστημαγια επέκτασητωνεργασιών του συζύγουτης,πουχρησιμοποιούσετουπόλοιπο. 10 ΤοΔικαστήριοαπέρριψετηναίτησηαφούηύρεότιηεπέκτασητωνερ γασιώντουσυζύγουτηςαιτήτριαςμπορούσεναγίνειστονχώροπουήδη χρησιμοποιούσε. ΉτανσυμπέοασματουΔικαοττ^υ,όητοκ^άοτημα όεναπαιτείτολογικώςκαιαφ'ετέρουότιηέκδοσητουδιατάγματοςέξω- 15 σηςθαπροξενούσεστουςκαθ'ωνηαίτησημεγαλύτερηταλαιπωρίαπαρά στηναιτήτριαηαπόρριψητηςαίτησηςτης. Ηεφεσείουσα- αιτήτριαεφεσίβαλετηναπόφαση. Εισηγήθηκεότιτο Δικαστήριο έσφαλεωςπροςταχαρακτηριστικάτουανάλογουυποστατι- 20 κούπουέπρεπενααναζητήσειπρώταοιδιοκτήτηςκαιαμφισβήτησετις διαπιστώσειςτουεπίτης μαρτυρίας. Αποφασίστηκεότι: 25 (Ι) Η φράση "απαιτείται λογικώς" στο Αρθρο 11
(1)(ζ)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (Ν.23/83), προϋποθέτει την 604 1 ΑΛΛ. Παμποβί&η ν.Χουλιώτη κ.ά. ύπαρξη γνήσιας υφιστάμενης ανάγκης, κάτι περισσότερο από απλήεπιθυμίαάνκαικάτιπολύλιγότεροτηςαπόλυτηςανάγκης. 5 10
(2)Δενυπήρχε λόγος επέμβασης στοεύρηματου Δικαστηρίου ότι δενήταναπαραίτητηηεξασφάλισηεπιπλέονχώρουγιατηνεπέ κτασητωνεργασιών τουσυζύγουτηςεφεσείουσας -αιτήτριας.
(3)Τοισοζύγιοτηςταλαιπωρίαςπροκειμένουναεκδοθείδιάταγμα έξωσηςεξετάζεταιαφούτοΔικαστήριο αποφασίσειότιτο υποστατικό"απαιτείται λογικώς" απότονιδιοκτήτη. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Yiannopoulos v.Theodoulou
(1979)1 C.L.R.215, Andreou v.Christodoulou
(1978)1 CLR.
- 20 Έφεση. Έφεση απότηναιτήτρια κατά της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας (Δερμοσονιάδης, Πρόεδρος,ΣεργίδηςκαιΧειλίδης,Πάρεδροι)που δόθηκεστις 31 Ιανουαρίου1992 25 (Αγωγή υπ. αρ. Ε206790) μετηνοποία απορρίφθηκεη αίτηση εξώ σεως εναντίον τωνεφεσίβλητων χωρίς έξοδα. Ν.Χατζηϊο)άννου, για την Εφεσείουσα. 30 Γ. Τεονλίδης, γιατους Εφεσίβλητους. Cur.adv. wit. 35 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θα απαγγείλει ο Νικολαΐδης,Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Στην παρούσα υπόθεση η αιτήτρια αξίωνε ανάκτησηκατοχήςκαταστήματοςαπότους καθ'ωνηαίτηση, θέσμιους ενοικιαστές τουυποστατικού,γιαχρήσηαπότο σύζυγο της.Οι καθ'ωνηαίτηση ενοικιάζουν μέρος τουκαταστήματοςτοοποίο και χρησιμοποιούν ωςαποθήκη. Τοακίνητοβρίσκεται στην οδό Σόλω νος στην παλιά Λευκωσίακαι φέρει μηνιαίο ενοίκιο £
- Ο σύζυγος τηςαιτήτριας είναι οδοντοτεχνίτης καιέχει το εργα605 Νικολαΐδης, Δ. Παμπορίδην.Χουλιώτηκ.ά.
(1996)στήριό του στο ίδιο κτίριο που βρίσκεται το επίδικοκατάστημα. Αποφάσισε να επεκτείνει το εργαστήριο τουγιανακατασκευάζει οδοντοστοιχίες απόπορσελάνηκαιεπειδήηκατασκευή απόπορσε λάνη απαιτείαπόλυτηκαθαριότητα πρέπει ναδιεξάγεται σε χωρι στό δωμάτιο. Γι' αυτόκρίθηκε απότηναιτήτριααναγκαίαηανά- 5 κτήση κατοχής του καταστήματος που τώρα είναι ενοικιασμένο στους καθ'ων η αίτηση. Τοδικαστήριο ύστερα από ανάλυση της μαρτυρίας κατέληξε ότι στο υφιστάμενο εργαστήριο του συζύγου τηςαιτήτριαςυπάρχειαρκετόςχώρος. Τοδικαστήριο,τοοποίοας σημειωθεί επισκέφθηκε και το επίδικο υποστατικό,κατέληξε ότι η 10 ανάγκητουσυζύγουτηςαιτήτριαςδενήτανεπιτακτική,ενώεύκολα μπορούσε να στεγάσει την επέκταση των εργασιών που επιθυμεί στονίδιοχώροτουεργαστηρίουτου. Σύμφωναμετη μαρτυρίαπου προσκόμισεη αιτήτρια,όπωςαυτήαναλύεταιστηνπρωτόδικη από φαση,ηεπέκτασηχρειάζεται 16τ.μ,,ενώγιατιςεργασίεςπουκάνει 15 τώραστοεργαστήριο απαιτείταιδιπλάσιοςχώρος.Έτσιτελικάκαι για τους δύο κλάδους του εργαστηρίου,δηλαδήτων υφισταμένων εργασιώνκαιτηςσκοπούμενης επέκτασηςχρειάζονταισυνολικά 48 τ.μ. (32+16), ενώ όπως αναφέρθηκε στη μαρτυρία ο υφιστάμενος χώρος τουσυζύγουτηςαιτήτριαςκαλύπτεισυνολικά50τ.μ. Τοδι- 20 καστήριο που όπως είπαμε επισκέφθηκε το χώρο,διαπίστωσε ότι μπορούσε ναγίνειεξοικονόμησηχώρουγιαναχωρέσουνκαιάλλα μηχανήματα. Το Αρθρο 11
(1)(ζ)του περί Ενοικιοστασίου Νόμουτου 1983, 25 Ν.23/83προνοεί: "11
(1)Ουδεμίααπόφασιςκαιουδένδιάταγμαεκδίδεταιδιά την ανάκτησιν της κατοχήςοιασδήποτε κατοικίαςή καταστήματος, διάτοοποίον ισχύειοπαρώνΝόμος,ήδιάτηνεκτούτουέξωσιν 30 θεσμίουενοικιαστού,πληντωνακολούθωνπεριπτώσεων: (ζ) ειςπερίπτωσινκαθ'ηντοκατάστημααπαιτείταιλογικώς προςκατοχήνυπότουιδιοκτήτου,τηςσυζύγουήτωντέκνων 35 τουκαι όπου οιοσδήποτε εξ αυτώνδεν ηδυνήθηναεξασφά λισηετέρανανάλσνονκαιμελογικόνενοίκιον στέγηνδιατην επιχείρησίν τουήδιασκοπούςεπιχειρήσεως καιτοΔικαστήριον θεωρείλογικήν τηνέκδοσιν τοιαύτηςαποφάσεωςή τοι ούτουδιατάγματος: 40 Νοείταιότι ουδεμίααπόφασιςκαιουδένδιάταγμαθαεκ δίδονταιδυνάμειτηςπαραγράφουαυτής,εάντοΔικαστήριο πεισθή ότι, λαμβανομένων υπ' όψιν όλαϊν των περιστάσεων 606 1 ΑΛΛ. Πσμπορίδην. Χουλιώτη κ.ά. Νικολαΐ&ης,Δ. της υποθέσεως, θαεπροξενείτο μεγαλύτερα ταλαιπωρία δια της εκδόσεως του διατάγματοςή της αποφάσεωςπαράδια τηςαρνήσεως εκδόσεωςτούτου." 5 Το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε ότι η αιτήτριααπέτυχενα αποδείξει ότιτο επίδικοκατάστημααπαιτείταιλογικάκαιαπέρρι ψε την αίτηση. Περαιτέρωτο δικαστήριο εξέτασετο θέματης τα λαιπωρίαςπουπροβλέπεταιαπότην επιφύλαξητουΑρθρου 11
(1)(ζ)και κατέληξε ότι η έκδοση του διατάγματοςέξωσης θαπροξε10 νούσεστους καθ'ων ηαίτηση μεγαλύτερη ταλαιπωρία απόόση θα προξενούσε στηναιτήτριαηαπόρριψητηςαίτησηςτης. Η αιτήτριαάσκησε έφεσηεναντίον της πρωτόδικηςαπόφασης επικαλούμενησειρά λόγων. Όλοιοι λόγοιπουεκτίθενται στηνει15 δοποίηση έφεσης ουσιαστικά συνοψίζονται στο ότι το πρωτόδικο δικαστήριοέσφαλεωςπροςταχαρακτηριστικάτουανάλογουυπο στατικούπουσύμφωναμετονόμοθαπρέπειπρώτανααναζητήσει ο ιδιοκτήτης, ενώ από την άλληαμφισβητούνται οι διαπιστώσεις του δικαστηρίου επί της μαρτυρίας. Εξετάσαμε τους λόγους που 20 έχουν εκτεθείκαιέχουμεκαταλήξειότιη έφεση θαπρέπεινααπορ ριφθεί. Η πρώτηπροϋπόθεσηπουθέτει τοΑρθρο 11είναιη κατο χήτουκαταστήματοςνααπαιτείταιλογικώς. Η φράση "απαιτείται λογικώς" ερμηνεύτηκε σεαριθμόυποθέσεων.Έχειαποφασιστείότι ηφράσηπροϋποθέτειτηνύπαρξηανάγκηςη οποίαπρέπειναείναι 25 γνήσια υφιστάμενη ανάγκη,κάτι περισσότερο από απλήεπιθυμία άνκαι κάτι κατά πολύ λιγότερη της απόλυτης ανάγκης (βλ. Yiannopoulosv. Theodoulou
(1979)1 C.L.R.215),ενώστην υπόθε ση Andreou v. Christodoulou
(1978)1C.LR. 192, λέχθηκε ότι η ανάγκη θαπρέπειναείναι οριστικήκαιάμεση. 30 Τοπρωτόδικοδικαστήριο,πουέχεικαιτην ευθύνητηςαξιολό γησηςτηςμαρτυρίας,κατέληξεαπότηνενώπιοντουμαρτυρίαότιη αιτήτριαδεναπέδειξετηνπροϋπόθεσητουνόμουγιαλογική απαί τηση του επίδικουκαταστήματος.Αιτιολογώντας το συμπέρασμα 35 τουτο δικαστήριοαναφέρειότιφαίνεταιότιη ανάγκητουσυζύγου τηςαιτήτριαςδενήτανεπιτακτικήή σοβαρή,αλλάαντίθετα, λαμβά νονταςυπ'όψητοεμβαδόνπουδιέθετεκαιτοοποίοσύμφωναμετη μαρτυρίαήταναρκετόγιαναεξυπηρετήσει καιτηνανάγκητουγια προέκταση,εύκολα μπορούσεναστεγάσει τηνεπέκτασηπουεπιθυ40 μούσε στον ίδιο χώρο. Δε βρίσκουμε οποιοδήποτε λόγογιατίθα πρέπειναεπέμβουμεστιςπιοπάνωδιαπιστώσεις ήσυμπεράσματα του δικαστηρίου. Το δικαστήριο αξιολόγησε σωστά τημαρτυρία και κατέληξε στο εύλογοσυμπέρασμα ότι ηαιτήτριαδεν απέδειξε ότιαπαιτούσεεύλογατοεπίδικοκατάστημα. Κανέναςαπότουςλό607 Νικολαΐδης, Δ. Παμπορίδη ν.Χουλιώτη χ.ά.
(1996)γους που προβλήθηκαν απότον ευπαίδευτο συνήγορο της εφεσείουσαςδεδικαιολογεί την επέμβασηστο τελικό συμπέρασμα τουδι καστηρίου. Κάτωαπότις περιστάσεις ηέφεση θαπρέπει νααπορ ριφθεί. 5 Επειδήπολύς λόγος έχειγίνειγιατην απόδειξητουβαθμού τα λαιπωρίας που θα υφίσταντο οι δύο πλευρές και κυρίως για τις προσπάθειεςήμηπουη αιτήτριακαιοσύζυγος τηςέκαμανγιαεξα σφάλιση άλλου υποστατικού,θα πρέπει να πούμε ότι ο υπολογι σμόςτηςταλαιπωρίαςκαιηζύγιση τουποίοςαπό τις δύοπλευρές 10 θαυποστεί τημεγαλύτερη ταλαιπωρίααπότην έκδοσητουδιατάγ ματος προκύπτει καιθαπρέπειναεξεταστεί μόνοστην περίπτωση πουτο δικαστήριο καταλήξει ότιτο υποστατικό απαιτείταιλογικά απότοναιτητή. Αν αποδειχθείτοεύλογοτηςαπαίτησηςτότετοδι καστήριο προχωρά και εξετάζει το ισοζύγιο ταλαιπωρίαςτων δύο 15 πλευρών. Στηνπαρούσαυπόθεση το δικαστήριο απέρριψε την ει σήγησηότι το υποστατικό απαιτείτολογικά καισυνεπώς ηταλαι πωρία οιουδήποτε των διαδίκων ήοι προσπάθειες προς εξεύρεση άλλου υποστατικού καμιά σημασία είχαν, ή έπαιξαν ή έπρεπε να παίξουνοποιοδήποτερόλοστηδιαμόρφωση τηςτελικής απόφασης 20 τουδικαστηρίου. Κάτωαπό τιςπεριστάσεις ηέφεση απορρίπτεται μεέξοδα εναντίον της αιτήτριας-εφεσείουσας. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 608