(1996)ΙΟΙουνίου,1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στές] ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΣ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες-ενάγοντες, ν. SEADOLL MARINECO LTD, Εψεσφλήτων-εναγομένων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8086) Ναυτοδικείο — Δικονομία Ναυτοδικείου — Σκοπός ανταλλαγής δικο γράφων— Παράλειψη υποβολής απάντησης από τον ενάγοντα, του στερεί τηδυνατότητα αμφισβήτησης οιονδήποτεγεγονότος εκτόςμε άδεια τον Δικαστηρίου — Σιωπήενάγοντα, νποδηλώνει παραδοχή. 5 Πολιτική Δικονομία—Δικόγραφα—Σκοπός δικογράφων—Καθορι σμόςεπιδίκων θεμάτωνμέσω των δικογράφων. Οι εφεσείοντες - ενάγοντες, αξίωσαν αποζημιώσεις από τους εφεσίβλητους - εναγόμενουςγιαπαράβασησύμβασηςθαλάσσιας με- 10 ταφοράς σιδήρου,επειδή,κατάτους ισχυρισμούς τουςπαραδόθηκε λιγότερη ποσότητααπόεκείνηπου φορτώθηκε. ΤοΝαυτοδικείο,απόρριψετηναγωγήεπειδή ηύρεότι οι εφεσεί οντες -ενάγοντες δεν απόδειξαν τηνποσότηταπουφορτώθηκεκαι 15 συνεπώς δενμπορούσε νασυσχετιστεί μεεκείνηπουπαραδόθηκε. Οι εφεσίβλητοι - εναγόμενοι, δεν αρνήθηκανμε σαφήνειατους ισχυρισμούς των εφεσειόντων - εναγόντωνωςπροςτηνπαραδοθεί σα ποσότητα και πρότειναν ότι αυτό ισοδυναμούσε με άρνηση. 20 Αντίθετα οι εφεσείοντες -ενάγοντες, εισηγήθηκαν ότι σήμαινεπα ραδοχή. Μεέφεσητουςοι εφεσείοντες - ενάγοντεςπρόσβαλαντοεύρημα του Δικαστηρίου ότι δεν αποδείχθηκεηπαραδοθείσαποσότητασι- 25 δήρου. 638 1A.A.A. θεμιστ.ΝικολάουκαιΑδελφόςκ.ά,v. Seadoll Mar.Co. Ltd Αποφασίστηκε ότι: 5 10
(1)Οι Κυπριακοί Θεσμοί Ναυτοδικείου που διέπουν τα δικό γραφα και το περιεχόμενο τους, δε διαφέρουν ουσιαστικά απότους αντίστοιχους Αγγλικούς Θεσμούς ήτους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας της Κύπρου(Δ.19 θ.11).
(2)Η απάντηση είναι το μέσον αμφισβήτησης των ισχυρισμών του ενάγοντα ως προς τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την απαίτηση.
(3)Ησιωπήέναντιτων ισχυρισμών τουενάγοντααναφορικά με τα ουσιώδηγεγονόταυποδηλώνει παραδοχή. 15
(4)Ηασάφειακαθιστούσε τη θέση των εφεσίβλητων -εναγομέ νωνδιφορούμενησεβαθμόπουναδικαιολογείεπανεκδίκαση της υπόθεσης εκτός των σημείων τα οποία κρίθηκαν στην πρωτόδικη διαδικασία. 20 25 Η έφεσηέγινε δεκτήμε έξοδα. Διατά χθηκεεπανεκδίκαση πλην τωνσημεί ων πον κρίθηκαν στην πρωτόδικη διαδικασίακαι δεναμφισβητήθηκαν. Αναφερόμενες υποθέσεις: G.I.P. Constmctions v. NeophytouandOthers
(1983)1(B) C.L.R. 669, Χαραλάμπους v.Ααμπρή
(1994)1 Α.Α.Δ. 216, 30 Loucaides v. C.D.HayandSonsLtd
(1971)1C.L.R. 134. Έφεση. 35 40 Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Παπαδόπουλος, Δ.) που δόθηκε στις 21/2/90(Αγωγή Ναυτ. 157/84),με την οποία απορρίφθηκεηαγο> γή τους εναντίον των εναγομένων για αποζημιώσεις και παρα βάσεις της μεταξύ τους σύμβασης μεταφοράς φορτίου διό θαλάσσης, του οποίου ήσαν ιδιοκτήτες. Ν. Μαρκίδον και Δημητρίου, για τους Εφεσείοντες. Α. Χαβιαράς, για τους Εφεσίβλητους. 639 etpwx. Νιχολάουκαι ΑΛελφόςκ-ά. v. ScadoU Mar. Co. Lid
(1996)ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ. Μ.ΠΙΚΗΣ,Π. ΠΙΚΗΣ,Π.: Τοναυτοδικείο απέρριψετηναγωγήτωνεφεσειόντων, εναντίον των εφεσίβλητων, για αποζημιώσεις και πάρα- 5 βάσεις της μεταξύ τους σύμβασης μεταφοράς φορτίου διαθα λάσσης του οποίου ήσαν ιδιοκτήτες. Οι παραβάσειςείχανκατ* ισχυρισμό προκύψει από την παράδοσημικρότερης ποσότητας φορτίου σιδήρου απόεκείνηπουπαραδόθηκεαπότους φορτω τές. Το εμπόρευμα (ρορτώθηκε σε λιμάνι της Αγγλίας για μετά- 10 φοράστο λιμάνι τηςΛεμεσού. Τοδικαστήριοαπέρριψετηναγω γή για το λόγο και μόνο ότι δεν αποδείχθηκε η ποσότητα των φορτωθέντων εμπορευμάτων. Επομένως ηποσότητατωνπαρα δοθέντων εμπορευμάτων δεν μπορούσε να συσχετισθεί με το φορτωθέν εμπόρευμα γιανακαταφανείανυπήρχεέλλειμμα. 15 Μετην έφεσηπροσβάλλεται το εύρημαότι δεναποδείχθηκεη ποσότητα των εμπορευμάτων που οι φορτωτές παρέδωσαν στο πλοίο για μεταφοράστη Λεμεσό. Οι εφεσείοντες υποστηρίζουν, όπως υποστήριξαν και στο πρωτόδικο δικαστήριο, ότι ηποσό- 20 τητα του φορτωθεντος εμπορεύματος ήταν παραδεκτή, γεγονός στο οποίο αποδίδεται και η μή προσαγωγή μαρτυρίας για την απόδειξητου.Η παραδοχήείχεπροκύψει απότηνΑπάντηση των εφεσίβλητων στην Απαίτηση. Ηεντύπωση τους ότι το επίμαχο γεγονός ήτανπαραδεκτόενισχύθηκε καιαπότις εισαγωγικές δη- 25 λώσεις των μερών οι οποίες απέβλεπαν στον περιορισμό των επιδίκωνθεμάτων. Σύμφωνα μεταευρήματατουδικαστηρίου,σταοποίαπροέβη μετά την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας,η ποσότητα 30 του εκφορτωθέντος σιδήρου ήτανκατά 34.96τόνους μικρότερη εκείνης η οποία καταγράφεται στη φορτωτική. Το εύρημα ως προς την ποσότητα του εκφορτωθέντος εμπορεύματος δεν απο τελεί επίδικο θέμα στην έφεση· ούτε τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Επίσης δεν αμφισβητείται η ορθότητα της καθοδήγησης του δι- 35 καστηρίου αναφορικάμετις επιπτώσεις τηςκαταγραφήςτηςπο σότητας του φορτίουστη φορτωτική. Η θεώρησητηςαποδεικτι κής αξίαςτης φορτωτικής ως μαρτυρίαςγια το εμπόρευμα που φορτώθηκε στο πλοίο δεν αποτελεί επίδικοθέματης έφεσης. Το πρωτόδικο δικαστήριο διαπίστωσε μετάαπόεκτεταμένη αναφο- 40 ρά στηνομολογία, ότι ηφορτωτικήδεν αποτελεί ούτε συμπερα σματική ούτε εκπρώτης όψεως μαρτυρίαως προς τηνποσότητα του εμπορεύματος το οποίο φορτώνεται στο πλοίο. Συνεπώς εναπόκειτο στους εφεσείοντες νααποδείξουν την ποσότητα των 640 1ΑΛΛ. θεμιστ.Νιχολάον καιΑΑελιρόςκΛ. v. SeadollMar. Co. Ltd Πιχής,II. εμπορευμάτων ταοποία παραδόθηκαν στους μεταφορείς. Στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας δεν μπορούσε να συσχετισθεί η πο σότητατου εκφορτωθέντος εμπορεύματος με εκείνη ηοποίαείχε φορτωθεί. Κατάσυνέπεια τοδικαστήριο έκρινε ότι δεναποδεί5 χθηκε ηυπόθεση των εφεσειόντων. Οιδιάδικοισυμφώνησανκατάτηνέναρξητηςδίκηςότιηαξία τουσιδήρουοοποίος μεταφέρθηκεήτανκατάτονκρίσιμο χρόνο £105 τον τόνο. Κατάπόσο οι εφεσείοντες κωλύονται, απότους 10 κανόνες της Χάγης (άρθροIV παράγραφος
(5)του παραρτήμα τος του περί Μεταφοράς Αγαθών δια θαλάσσης Νόμου, ΚΕΦ. 263), νααξιώσουν ποσό μεγαλύτερο των £100 κατά δέσμησιδή ρου,δεναποφασίστηκεενόψει τηςκατάληξηςτουδικαστηρίου,η οποίακαθιστούσε τοερώτημαθεωρητικό. Τοφλέγονζήτημα(της 15 έφεσης) είναι κατά πόσο οι εφεσίβλητοι παραδέχθηκανμε την απάντηση τους, την ποσότητα των εμπορευμάτων τα οποία πα ρέλαβανγιαμεταφοράστην Κύπρο,ήανηθέσητους ήταναμφι λεγόμενη σε βαθμό που να δημιουργείται ασάφεια ως προς τα επίδικαθέματα. 20 Ηθέσητων εφεσειόντων γιατηνποσότητατου εμπορεύματος πουπαραδόθηκεστοπλοίο διατυπώνεταιστην παράγραφο3της Απαίτησης (petition). Ισχυρίζονται ότι οι φορτωτέςπαρέδωσαν στοπλοίο 1.664,30τόνους συγκεκριμένης ποιότηταςσιδήρου. Η 25 απάντηση των εφεσίβλητων στον ισχυρισμό αυτό περιέχεται στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης (Answer) η οποίαέχει ως εξής: 30 "2.Withregardtoparagraph 3ofthePetition the Defendants say thecargo in question was saidby theshippersto consist of: 8 mm 297 bundles 10mm 349 bundles 12mm 106 bundles 649.830mt 766.170 mt 248.300mt 35 752 bundles 1664.300mt" ΜετάφρασησταΕλληνικά (ελεύθερη): 40 "2. Αναφορικά με την παράγραφο 3 του υπομνήματος οι εναγόμενοι λέγουν ότι το φορτίο υπό συζήτηση ελέχθηαπό τους φορτωτές,ότι συνίστατοαπό: 8 χ.μ. 297 δέσμες 649,830μ.τ. 641 Πικής,Π. θεμιστ.ΝικολάουκαιΑδελφόςχ.ά.v.Seadoll Mar. Co.Ltd
(1996)ΙΟχ.μ 12χ.μ. 349 " 106 " 766,170μ.τ. 248,300 μ.τ. 752 δέσμες 1664,300 μ.τ." 5 Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότιηεπανάληψητων όρων του περιεχομένου της φορτωτικής αναφορικά μετο αντικείμενο τηςμεταφοράςδεναποτελείπαραδοχήότι όντωςφορτώθηκεστο πλοίο ησυγκεκριμένη ποσότητα σιδήρου. Ό,τι παραγνωρίζεται στην πρωτόδικηαπόφασηείναιοσκοπός τηςπαραγράφου2της 10 απάντησης πουήτανηδιατύπωσητων θέσεων των εφεσίβλητων σ' απάντησηστους ισχυρισμούς των εφεσειόντων επίτουθέμα τος. Ηπαράγραφος 2,τηςυπεράσπισηςδεν δίδει σαφήαπάντη ση στους ισχυρισμούς των εφεσειόντων ότι φορτώθηκε στο πλοίο η συγκεκριμένη ποσότητα φορτίου. Ακόμα η αναγραφή 15 τουπεριεχομένου της φορτωτικήςσεσχέσημετην ποσότητατου φορτίου η οποία συμπίπτει με τους ισχυρισμούς των εφεσειό ντωνάφηνετηνεντύπωσηότιοιισχυρισμοί τωνεφεσειόντων για την ποσότητα του παραληφθέντος εμπορεύματος, δεν αμφισβη τούνται. Ηεντύπωση αυτή ενισχύθηκε καιμετατράπηκε,σύμ- 20 φωνα με τους εφεσείοντες, σεσταθερή πεποίθηση μετάτιςεναρ κτήριες δηλώσεις των διαδίκωνπου έγιναν προς τον σκοπόπε ριορισμού των επιδίκωνθεμάτων. Οι εφεσείοντες υπέβαλαν ότι η μήάρνηση των ισχυρισμών 25 τους στην παράγραφο 2,της Απαίτησης, εξυπακούει την παρα δοχήτηςαπότους εφεσίβλητους, σύμφωναμετους ισχύοντες δι κονομικούς κανόνες. (Ord. 19,r.13 τωνΑγγλικών ΘεσμώνΠολι τικής Δικονομίας που ίσχυαν το 1960.) Διαζευκτικά εισηγήθη καν ότιαν δεν τεκμηριώνεται παραδοχήτων, ηθέσητων εφεσι- 30 βλήτων υπήρξε ασαφής στο κρίσιμο αυτό σημείο ώστε νακαθί σταται αδύνατοςοπροσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων,γεγο νός που δικαιολογεί τηνεπανεκδίκαση τηςυπόθεσης σύμφωνα με την αρχήηοποίαδιατυπώνεταιστην G.I.P. Constructions ν. Neophytou andAnother
(1983)1(B)C.L.R. 669, ηοποία ακο- 35 λουθήθηκε στη μεταγενέστερη απόφασητουεφετείου Χαραλά μπουςν.Λαμπρή0994) 1 Α.Α.Δ.216. Στην CAP. Constructions, υποδεικνύεται ότι τα δικόγραφα σκοπούν στη στοιχειοθέτηση των επιδίκων θεμάτων προςοριοθέτηση τουπλαισίου τηςδίκης. Ο βέβαιος προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων αποκλείει τον 40 αιφνιδιασμό καιπαρέχει στους αντιδίκουςτηνπρέπουσαευκαι ρίαναθέσουν ενώπιοντουδικαστηρίουτηνυπόθεσητους.Τοδι καστήριο επεσήμανε στην G.I.P.Constructions: 642 1 Α Λ Λ . θεμκττ.Νικολάουκαι Αδελφόςκ.ά. v. Seadoll Mar. Co. Ltd Πικής,Π. "Unless the triableissues are properly defined, the path of trial remains unmarked and the ends of justice may be defied by uncertainty." (σελ. 680): 5 ΜετάφρασησταΕλληνικά (ελεύθερη): 10 "Εκτός εάν τα επίδικα θέματαπροσδιορίζονται με τον πρέ ποντα τρόπο,ηπορεία της δίκης παραμένει ακαθόριστηκαι οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να ματαιωθούν από την αβεβαιότητα." Οι εφεσίβλητοι αμφισβήτησανότιηOrd. 19.r.13 τωνπαλαιών Αγγλικών Θεσμών τυγχάνει εφαρμογής. Υποστήριξαν ότι οι πρόνοιες των ΚυπριακώνΘεσμών Ναυτοδικείουωςπρος τοπε15 ριεχόμενο των δικογράφωνείναι περιεκτικές ώστενα μή αφήνε ταιπεδίογιατηνπροσεπίκληση τωνΑγγλικώνΘεσμών βάσειτου Κ.237των Θεσμών Ναυτοδικείου, προς συμπλήρωση οποιουδή ποτε δικονομικού κενού. Υπέβαλαν ότι οι Κυπριακοί Θεσμοί Ναυτοδικείουωςπροςτον προσδιορισμό των επιδίκωνθεμάτων 20 δεν εξισώνουν τη μήρητήήεξυπακουόμενη άρνηση των ισχυρι σμών του ενάγοντος με σιωπηρή παραδοχή των γεγονότων· συ νεπώς ηπαράλειψητων εφεσίβλητων να προβούν σε ρητή άρνη ση των ισχυρισμών που περιέχονται στην παράγραφο 2 της απαίτησηςδεν μπορεί ναερμηνευθεί ωςυποδηλώνουσαπαραδο25 χή των γεγονότων. Είμαστε της γνώμης ότι οι Κυπριακοί ΘεσμοίΝαυτοδικείου που διέπουν τα δικόγραφακαι το περιεχόμενο τους δε διαφέ ρουν ουσιαστικά απότους αντίστοιχους Αγγλικούς Θεσμούς ή 30 τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας της Κύπρου (Δ.19, θ.11). Τα δικόγραφα εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό στον τομέα της δι καιοδοσίας ναυτοδικείου, όπως και στους άλλους τομείς της αστικής δικαιοδοσίας.Στοχεύουν στον καθορισμό τωνεκατέρω θεν θέσεων σε σχέσημε την απαίτησηπρος τον σκοπό προσδιο35 ρισμού της διαφοράς αφενόςκαιτων αμφισβητούμενων γεγονό τωναφετέρου. Κατ' αρχήηανταλλαγήδικογράφωνδεν είναι απαραίτητη σε υποθέσεις ναυτοδικείου. Ο Κ.38 των Θεσμών Ναυτοδικείου, 40 προβλέπει ότι οι διάδικοιεκθέτουν προφορικά όλαταγεγονότα στα οποία βασίζονται. Μετά τις δηλώσεις αυτές το δικαστήριο διαπιστώνεικατάπόσουπάρχουναμφισβητούμεναγεγονότακαι αν ναι, τα καταγράφει (Κ.39). Η καταγραφή αποβλέπει στον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Και η ανταλλαγή δικο643 I. Πικής,Π. θεμιστ.ΝικολάουκαιΑοελφόςκ,ά. v.SeadollMar. Co.Ltd
(1996)γράφων όταν διατάσσεται ως υποκατάστατο της διαδικασίας που προβλέπεται στους Κ.38 και Κ.39, έχειτον ίδιο σκοπό,δη λαδή τον προσδιορισμό των αμφισβητούμενων γεγονότων και επιδίκων θεμάτων. 5 Ο Κ.82 των Θεσμών Ναυτοδικείου παρέχει την ευχέρεια στο δικαστήριο ναδιατάξειτηνανταλλαγήεγγράφωνπροτάσεων ως διαζευκτικό τρόπο προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων προς εκείνο οοποίος προβλέπεται απότους Κ.38 καιΚ.39. Οι έγγρα φες προτάσεις υποδιαιρούνται σε σύντομες παραγράφους στις 10 οποίες διατυπώνονται επακριβώς τα γεγονότα επί των οποίων βασίζονται αντίστοιχα οιδιάδικοι (Κ.87). Εάνοεναγόμενος δεν υποβάλει απάντηση,δεν του παρέχεται η δυνατότητα να αμφι σβητήσει οποιοδήποτε γεγονός εκτός εάν του παρασχεθεί ειδική άδεια προς τούτο, απότοΔικαστήριο. Ηαπάντησηείναι το μέ- 15 σο αμφισβήτησης των ισχυρισμών του ενάγοντα ως προς ταγε γονότα που στοιχειοθετούν τηναπαίτηση. Ηανταλλαγήδικογράφων εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό μεεκεί νο που προβλέπεται από τις διατάξεις των Κ.38 και Κ.39 των 20 Θεσμών Ναυτοδικείου. Το αντικείμενο είναι η έκθεσητων εκα τέρωθεν θέσεων σεσχέση μετηναπαίτησηπροςτονσκοπόπροσ διορισμού των αμφισβητούμενων γεγονότων και σε συνάρτηση προς αυτά,των επιδίκων θεμάτων. Ταδικόγραφαόπουδιατάσ σονται δεν υποκαθιστούν μόνο τις διατάξεις του Κ.38 αλλά και 25 εκείνες του Κ.39 σε σχέση με τον προσδιορισμό των αμφισβη τούμενων γεγονότων. Ησιωπή έναντι των ισχυρισμών του ενά γοντα αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα όντως υποδηλώνει παραδοχή.Όπωςδιαπιστώθηκεστη G. /. P.Constructions,όπου τα δικόγραφα είναι ασαφή ως προς τααμφισβητούμενα γεγονό- 30 τα,καθίσταταιαδύνατηηδιεξαγωγήδίκαιηςδίκης. Σετέτοιαπε ρίπτωση ταδικόγραφαδεστοιχειοθετούν τηντροχιάπουθαδια τρέξει ηαμαξοστοιχία τηςδίκης για να συσχετίσουμετηνπαρο μοίωση που γίνεται στη Christakis Loucaides v. CD. Hay and Sons Ltd.
(1971)1C.L.R. 134, αλλά αφήνουν πεδίο για τηδια- 35 σταύρωση των γραμμών μεκίνδυνο τον εκτροχιασμό τηςαμαξο στοιχίας. Στηνπροκείμενη περίπτωση ηαναγραφήτης ποσότη τας του φορτίου στην παράγραφο 3 της υπεράσπισης μπορούσε εύλογα ναδημιουργήσει την εντύπωση ότι ηποσότητα τουφορτωθέντος εμπορεύματος ήτανπαραδεχτή. Από την άλληπλευρά 40 ο συσχετισμός της ποσότητας με τους ισχυρισμούς των φορτω τών καθιστούσε την απάντησητων εναγομένων διφορούμενη. Η ασάφεια αυτήθαμπορούσε να αρθεί μετις εισαγωγικές δηλώ σεις των μερών, πράγμα το οποίο δεν έγινε. Τουναντίον ηαβε644 1 ΑΛΛ. θεμιστ.Νικολάουκαι ΑΑελφοςχ.ά.v. Seadoll Mar. Co. Ltd Πιχής, Π. βαιότηταως προςταεπίδικαθέματαπαρατάθηκε.Όπωςυποδει κνύεται στην G.IJ*. Constructions,οκαθορισμός των επιδίκων θεμάτων δεν μπορεί νααφήνεταισε αβεβαιότητασεβαθμόπουο προσδιορισμός τους να αποτελεί ζήτημα εικασίας "inconclusive 5 guesswork".Ηδικαιοσύνη,σημειώνεται, δεν μπορεί νααπονέμε ται πάνωσε αβέβαιοβάθρο"justice cannot be administered upon a premise of uncertainty", θ α ήταν θλιβερό αν ο διάδικοςεστερείτο της ευκαιρίας νααποδείξει τηνυπόθεση του λόγω της πα ρερμηνείας των θέσεων του αντιδίκου ως αποτέλεσμα της ασά10 φειαςτουδικογράφου. Ηασάφειαπροέκυψε απότην μή άρνηση των ισχυρισμών των εφεσειόντων στην παράγραφο 3 της απαί τησης σε συνδυασμό με την καταγραφή των εμπορευμάτων που υποδήλωνε παραδοχήτους αφενόςκαιτην συνάρτηση των ισχυ ρισμών αυτών μεταλεγόμενα τωνφορτωτών αφετέρου. Ο συν15 δυασμός αυτόςκαθιστούσε τη θέσητων εφεσίβλητων διφορούμε νη, με αποτέλεσμα την ασάφειατης ως προς τα επίδικαθέματα σε βαθμό που να δικαιολογείται η εφαρμογή της αρχής στην G.IJ*. Constructions. 20 25 30 Ηέφεση επιτρέπεται μεέξοδα. Η πρωτόδικη απόφαση παρα μερίζεται. Διατάσσεται ηεπανεκδίκασητης υπόθεσης σε όλατα σημεία εκτός εκείνα τα οποία κρίθηκαν στην πρωτόδικη διαδι κασία και δεν αμφισβητήθηκαν, δηλαδή την ποσότητα των εκφορτωθέντων εμπορευμάτων. Οι διάδικοιθαείναι ελεύθεροι να τροποποιήσουν τα δικόγραφα προς αποσαφήνιση των θέσεων τους.Ταέξοδατηςπρωτόδικηςδιαδικασίαςθαακολουθήσουν το αποτέλεσμα τηςδεύτερης δίκης. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα. Διατάσσεται επανεκδίκαση πλην των σημείων που κρίθηκαν στην πρωτόδικηδιαδικασίακαι δεν αμ φισβητήθηκαν. 645