1 Α.Α.Δ. 25 Ιουνίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] K.N.G.AUTOPARTS LTD, Εφεσείοντες-Ενάγοντες, ν. ΜΙΧΑΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, Εφεσίβλητου-Εναγόμενου, (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8872) Εταιρείες—Απόδειξη ύπαρξηςεταιρείας—Μαρτυρία ότι ηπροβαλλό μενη (οςεταιρεία διεξήγαγεεργασίες σαν τέτοια είναι αρκετήπρος απόδειξηίνιαρξης τηςεταιρείας. 5 10 15 Απόδειξη— Απόδειξηχ'νταρξηςεταιρείας — Μαρτυρία ότι ηπροβαλλό μενη ως εταιρεία διεξήγαγεεργασίες (ος τέτοια είναι αρκετή προς απόδειξηύπαρξηςτηςεταιρείας. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεπωςπαρόλονότι οι εφεσείοντες - ενάγοντες επέτυχανκαι επομένως θαεπεδίκαζε προς όφελος το\)ςτοαξιοΰμενο δυνάμειεπιταγήςποσό,εντούτοις έκρινεότιαυτό δενκαθίστατοδυνατόδιότι δεναπέδειξαντην ιδιότητατουςωςεται ρείακαιαπέρριψε την αγωγή.Οεφεσίβλητος - εναγόμενος στηνυπε ράσπισητουαρνήθηκεότι οι εφεσείοντες - ενάγοντες ήσαν ενγεγραμμένηεταιρεία. Ημαρτυρίαγιατους εφεσείοντες - ενάγοντες κατέδειχνε εναργέστατα ότι λειτουργούσαν ωςεταιρεία. Οι εφεσείοντες - ενάγοντες εφεσίβαλαν τηναπόφαση. 20 Αποφασίστηκεότι:
(1)Μαρτυρίασύμφωναμετηνοποίαηπροβαλλόμενηωςεταιρεία διεξήγαγε εργασίες ωςτέτοια,είναι αρκετήπρος απόδειξητης ύπαρξηςτηςεταιρείας. 25 Η έφεσηέγινε δεκτήμε έξοδαπροποδίκως και κατ' έφεση. 689 K.N.G.Autoparts Ltd v. Ιωάννου
(1996)Αναφερόμενεςυποθέσεις: ReJon Beauforte(London)Ltd[1953] 1All E.R. 634, 5 Queen v. Langton[1876]2Q.B.D.296. 'Εφεση. Έφεση απότους ενάγοντες κατά της απόφασηςτου Επαρχια κούΔικαστηρίου Λευκωσίας (Βλαδίμηρου, Ε.Δ.) πουδόθηκε στις 10 21.12.92(ΑγωγήΑρ. 1681/92)μετην οποίααπορρίφθηκεη αγωγή τους γιαποσό οφειλόμενο δυνάμει επιταγής,εναντίον τουεναγό μενου. 77.Σπανός,γιατους Εφεσείοντες - Ενάγοντες. 15 Α. Ζύμπηλος,γιατον Εφεσίβλητο - Εναγόμενο. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώ σει ο Νικολάου,Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Οι εφεσείοντες αυτοπεριγράφονται στην αγωγήτην οποίακίνησαν εναντίον του εφεσίβλητου, ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο, ασχο λούμενημετηνπώληση εξαρτημάτωναυτοκινήτων. Αξίωναν πο- 25 σό £1000δυνάμει τραπεζικής επιταγής,την τελευταία απότέσσε ρις με διαφορετικές ημερομηνίες πληρωμής, τις οποίες ο εφεσί βλητος εξέδωσε προς όφελος τους για εξόφληση εμπορευμάτων τηςειδικότηταςτουςταοποίατουπώλησαν. Οιπρώτεςτρειςεπι ταγές πληρώθηκαν όταν επέστη ο ανάλογος χρόνος. Όμως την 30 πληρωμή της τελευταίας ο εφεσίβλητος τηνσταμάτησεμε οδηγίες που έδωσε στην τράπεζατου. Και τούτο ένεκα διαφόρωναιτιά σεων που προέβαλλε σε σχέσημε τη συναλλαγή πρόσκτησης των εξαρτημάτων. Ο εφεσίβλητος στην υπεράσπιση του,προέταξε μη παραδοχή του ισχυρισμού των εφεσειόντων περί της εγγραφής 35 τους ως εταιρείας,και εν συνεχεία διατύπωσε ισχυρισμούς προς αντίκρουση τηςαξίωσης επί τηςουσίας. Κατόπινακρόασης,τοδικαστήριοκατέληξεότιενώεπίτηςου σίαςοι εφεσείοντες επιτύγχανανκαι επομένως θαεπιδίκαζεπρος 40 όφελος τους το αξιούμενο ποσό πλέον έξοδα,εν τούτοις εντέλει έκρινε ότι αυτό δεν καθίστατο δυνατό εφόσον, κατά την άποψη του,δεν απέδειξαντην ιδιότητατους ως εταιρεία. Ως εκτούτου, απέρριψετηναγωγή.Μετηνπαρούσαέφεσηαμφισβητείταιηπρω690 20 1 Α.Α.Δ. K.N.G.Autoparts Ltd v. Ιωάννου Νικολάου,Δ. τόδικηάποψηπερί της μηαπόδειξηςτηςενλόγω ιδιότητας. 5 10 15 20 25 Ο συνήγορος τωνεφεσειόντων εισηγήθηκε ότιο ισχυρισμός τουςαναφορικάμετοζήτημαιδιότηταςδενήταν παρά μόνοεισαγωγικός και μηαπαραίτητος για στοιχειοθέτηση της αξίωσης. Πρόσθεσε συναφώς ότιησύσταση μιας εταιρείας εγγεγραμμένης στην Κύπρο αποτελεί ζήτημαγια τοοποίο εξυπακούεται γνώση εφόσον τοκοινό διατηρεί πρόσβαση στα στοιχεία πουτηρούνται στογραφείοτης ΕφόρουΕταιρειών.Παρέπεμψε σχετικά στηνRe JonBeauforte(London)Ltd[1953]1 AllE.R.634 ηοποίαόμως αφορούσε την εξυπακουομένως απόδοσηγνώσης του περιεχομέ νου του ιδρυτικού σχετικά με τα επιτρεπόμενα όρια δραστηριό τητας της εταιρείαςκαι όχι μετησύσταση της. Έπειταεισηγήθη κεότιενπάσηπεριπτώσει είχεπροσαχθεί μαρτυρίαγιατηνύπαρξητηςεταιρείας και επισήμανε σχετικά ταεξής. Πρώτο,ότι το πρόσωποδιάτουοποίουοι εφεσείοντες είχανενεργήσει,κατέθεσε χωρίς να αντεξεταστεί επί τούτου ότιήταν "διευθυντής της ενά γουσας εταιρείας". Τοδικαστήριο δεντοπαραγνώρισεαυτόαλλά θεώρησε πως δεν αποτελούσε ικανοποιητικήμαρτυρία. Δεύτερο, ότι προέκυπτε απότο σύνολοτης μαρτυρίας-καιαυτό είναιορ θό-πωςοιεφεσείοντες ενεργούσαν ωςεταιρείαπεριορισμένης ευ θύνης οδεεφεσίβλητος, καθώς ήταν πρόδηλο, αντίκρυσε τη συ ναλλαγήσεαυτήτηβάσηεφόσον,ανάμεσασεάλλα,στοόνοματης εταιρείας ήτανπουεξέδωσετις επιταγές. Το δικαστήριο δεν συζήτησε αυτήτηνπτυχή. Οσυνήγορος τηςάλληςπλευράςυποστή ριξεμεσυντομία τηνπρωτόδικηπροσέγγιση. Θαεξετάσουμε τις εισηγήσειςτουσυνηγόρου των εφεσειόντων με τη σειρά. Κατ' αρχήν ο ισχυρισμός περί νομικής οντότητας 30 διαδίκουδεν μπορεί να θεωρηθεί, αντίθετα μεό,τιεισηγήθηκε ο συνήγορος των εφεσειόντων, ωςεισαγωγικός άνευ σημασίας. Η ύπαρξηδιαδίκουαποτελεί προϋπόθεσηγιατηνόποιαδιεκδίκηση. Έτσι,όπουοδιάδικοςδεν είναι φυσικόπρόσωπο,ηνομικήοντό τητατουπρέπεινακαταδεικνύεται. Αυτόγίνεται μεαπόδειξητου 35 αντίστοιχου ισχυρισμού εκτός όπουπροκύπτειάμεσααπότονό μοοπότε λαμβάνεται δικαστικήγνώση. Στηνπερίπτωση εταιρεί ας,γιατην οποίαγίνεται εδώλόγος,η ύπαρξητηςπρέπεινααπο δεικνύεται. Η πρόσβασηστο αρχείοτηςΕφόρουΕταιρειώνπαρέ χει έρεισμα γιατο αποκαλούμενο ως δόγμα της εξυπακουόμενης 40 γνώσης μόνο σεσχέση μετοπεριεχόμενο ορισμένων εγγράφων, σημαντικότερα απόταοποίαείναι το ιδρυτικόκαιτο καταστατι κό της εταιρείας,ώστε -με ορισμένες εξαιρέσεις -να δεσμεύεται από το περιεχόμενο τους οόποιος τρίτος συναλλάσσεται με την εταιρεία. Τοενλόγω δόγμα δεν εκτείνεται όμως άμεσα στηνεγ691 Νικολάου, Δ. K.N.G.Autoparts Ltd ν. Ιωάννου
(1996)γραφήτηςεταιρείας. Ωςπροςτημαρτυρίατουδιευθυντήτωνεφεσειόντων, θεωρού με ότι αυτήαπό μόνη της ήταναπρόσφορηπροκειμένου νααπο δείξει νομική οντότητα εφόσον μοιάζει ναεκλάμβανεως δεδομέ- 5 νο ό,τι αποτελούσε το ζητούμενο που ήταντο κατάπόσο οι εφε σείοντες ήταν ήόχι εταιρεία. Ούτε και παρείχε οποιαδήποτεέν δειξη ηοποίαθαπρόσφερε δυνατότηταγιατηδιακρίβωσηπηγής καιγιατηνπροσμέτρηση αξίας. Ωστόσο,καθώςαναφέραμε,άλλη μαρτυρίακατέδειχνε - καιαυτόεναργέσταταμάλιστα - ότιοι εφε- 10 σειοντεςλειτουργούσαν ως εταιρεία. Αυτήη μαρτυρίαήταναρκε τή για την έγερση μαχητού νομικού τεκμηρίου κανονικότητας: omnia praesumuntur rite acsoiemniteresseacta. Αυτότοτεκμήριο δεναντικρούστηκε. Καιαποβαίνεικαθοριστικό. Τοίδιοακριβώς ζήτημα απασχόλησε Αγγλικό Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο στην 15 υπόθεση Queen v.Langton [1876] 2 Q.B.D. 296. Ομόφωνααπο φασίστηκε ότι μαρτυρίασύμφωνα με την οποίαη προβαλλόμενη ως εταιρείαδιεξήγαγε εργασίες ως τέτοια,ήταναρκετήπρος από δειξηύπαρξηςτηςεταιρείας. Στηνπροκείμενηπερίπτωσηλοιπόν, το δικαστήριο έσφαλε καταλήγοντας ότι ηύπαρξητης εταιρείας 20 δεν είχεαποδειχθεί. Η έφεσηεπιτυγχάνει. Ηπρωτόδικηαπόφαση παραμερίζεται. Εκδίδεται απόφασηυπέρτων εφεσειόντων καιεναντίον τουεφε σίβλητου για το ποσό των £1000.-πλέον έξοδα,τόσο πρωτόδικα 25 όσο και έφεσης. Τα έξοδα ναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα πρωτοδίκωςκαι κατ' έφεση. 30 692