1Α.Α.Δ. 27 Ιουνίου, 1996 (ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΚΑΤΙΑ Π. ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Εφεσείονσα, ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, Εφεσίβλητης. (Πολιτική ΈφεσηAQ.8755) 5 10 Έφεση — Προθεσμία έφεσης— Απόφαση δυνάμει τον περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμου τον 1979 (Ν. 24/79) — Προθεσμία έφεσης, είναι δεκατέσσερις ημέρες από της έκδοσηςτης απόφασηςσύμφωνα με τον Καν. 11τον περί Ανακονφίσεως Οφειλετών (ΠροσωρινοίΔιατάξεις) Διαδικαστικού Κανο νισμού τον 1975και όχι σαράντα δύο όπωςπροβλέπεται στη Δ.35 θ.2 των ΘεσμώντηςΠολιτικής Δικονομίας. Η εφεσείουσα -αιτήτρια,εφεσίβαλε απόφαση τουπρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία απέρριψε αίτηση της για δήλωση ότι ήταν εκτοπισθείσα και πληγείσα οφειλέτιδαμΓβάση τις πρόνοιες του περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις)Νό μουτου 1979 (Ν. 24/79). Η έφεσηκαταχωρίθηκετην τεσσαρακοστή πρώτη μέρα απότης έκδοσης της απόφασης. ; 15 20 25 Ηεφεσίβλητη -καθ*ης ηαίτηση ΣυνεργατικήΠιστωτική-Εταιρεία εισηγήθηκε ότι ηέφεσηήταν εκπρόθεσμη, διότι θαέπρεπενα είχε καταχωριθεί εντός δεκατεσσάρων ημερών από της έκδοσης της απόφασης,όπωςπροβλέπεται στον Καν. 11 τουπερί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις)ΔιαδικαστικούΚανο νισμού του 1975 ο οποίος εκδόθηκε με βάσητο Αρθρο 8 του τότε ισχύοντος αντίστοιχου Νόμουδηλαδήτου Ν.9/75. Η εφεσείουσα -αιτήτρια,υπέβαλεσεαπάντηση,ότιοεν λόγω ΔιαδικαστικόςΚα νονισμός έπαυσε να ισχύει δεδομένου ότι ο Ν.9/75 (όπωςτροποποιήθηκε)πουπεριείχε καιο ίδιος τέτοιαπρόνοιαεξέπνευσε αλλά και ρητώς καταργήθηκε και εν συνεχεία κανένας άλλος Διαδικα στικός Κανονισμός εκδόθηκε μετάτηθέσπιση του νέου Νόμου δη- 697 Νεοφύτου ν.Συν. Πιστ. Ετ. Στοοβόλου
(1996)λαδή τουΝ. 24/79 στον οποίοελλείπειπαρόμοια πρόνοια. Αποφασίστηκε ότι:
(1)Οπερί Ανακουφίσεως Οφειλετών (ΠροσωριναίΔιατάξεις) 5 Διαδικαστικός Κανονισμός του 1975 εξακολουθεί να ισχύει δυνάμειτουΑρθρου 11τουπερί Ερμηνείας ΝόμουΚεφ.1, διότι δεν υπήρξε ούτε ανάκληση ούτε αντικατάστασητου και τούτο παρά την κατάργηση του περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (ΠροσωριναίΔιατάξεις)Νόμουτου 1975 Ν. 9/75 !0 όπως τροποποιήθηκεκαι τηνέλλειψηπαρόμοιας διάταξης στον νέοαντίστοιχο Νόμο(Ν. 24/79).
(2)Εφόσον ο περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις)Διαδικαστικός Κανονισμός του 1975 ευρίσκεται 15 σε ισχύ,ηπροθεσμίαέφεσης εναντίοντηςαπόφασηςμετην οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση τηςγια δήλωση ότι είναι πληγείσα οφειλέτιδα ήταν δεκατέσσερις ημέρες απότηςέκδοσηςτηςκαισυνεπώςηέφεση πουκατα χωρίθηκε κατάτηντεσσαρακοστήπρώτημέρα,ήτανεκπρό- 20 θεσμη. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Έφεση. 25 Έφεση από την αιτήτριακατά της απόφασηςτουΕπαρχια κού Δικαστηρίου Αμ7στου (Χατζηχαμπής, Π.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 6 Μαΐου 1992 (ΑίτησηΑρ. 1/89) μετην οποίααπορρίφθη κε αίτηση της για δήλωση ότι ήταν εκτοπισθείσα και πληγείσα 30 οφειλέτιδα. Μ. Μοντάνιος, για την Εφεσείουσα. Κ. Κονσιος, για την Εφεσίβλητη. 35 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίουθα δώσει ο Νικολάου,Δ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Η εφεσείουσα αποτάθηκεστο δικαστήριο 40 δυνάμει του περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Δια τάξεις) Νόμου του 1979 (Ν.24/79)για δηλώσεις ότι ήταν εκτο πισθείσα και πληγείσα οφειλέτιδα. Μετελικήαπόφασηημερ. 6 Μαΐου 1992, ηοποία εκδόθηκε κατόπινακρόασης,τοδικαστή698 I Α.Α.Δ. Νεοφύτου ν. Συν. Πιστ. Ετ. Στροβόλου Νικολάου, Δ. ριο απέρριψε την αίτηση. Στις 17 Ιουνίου 1992, ήτοι, την τεσ σαρακοστήπρώτηημέρα μετάτηναπόφασηηεφεσείουσα κατα χώρησε την παρούσαέφεση. 5 Ο συνήγορος της εφεσίβλητης πρόβαλε κατά την έναρξη της ενώπιον μας διαδικασίας ότι η έφεση είναι εκπρόθεσμη. Επι καλέστηκε προς τούτο τον περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1975 ο οποίος εκδόθηκε την 29 Μαρτίου 1975 με βάση το Αρθρο 163 10 του Συντάγματοςκαι το άρθρο8 του τότε ισχύοντος αντίστοι χου νόμου, ήτοι, του Ν. 9/1975,όπως τροποποιήθηκε. Ο Καν. II προνοεί ότι: 15 20 " 11. Οιονδήποτεπρόσωποντοοποίον διαφωνεί μεοιανδήποτε απόφασιν ληφθείσαν υπό του Δικαστηρίου δύναται εντός δεκατεσσάρων ημερών από της τοιαύτης αποφάσεως ναυποβάληέφεσιν εις τοΑνώτατον Δικαστήριον, αιδεπρόνοιαι της Διατάξεως 35 τουπερί Πολιτικής Δικονομίας Δια δικαστικού Κανονισμού αι αναφερόμεναι εις εφέσεις θα εφαρμόζωνται, τηρουμένων των αναλογιών, εις τοιαύτας εφέσεις." Ο συνήγορος της εφεσείουσας εισηγήθηκε σε απάντησηότι ο εν λόγω Διαδικαστικός Κανονισμός έπαυσε να ισχύει δεδομέ25 νουότι οΝόμος9/1975(όπωςτροποποιήθηκε)πουπεριείχεκαι ο ίδιος τέτοιαπρόνοιαεξέπνευσεαλλάκαι ρητώςκαταργήθηκε και εν συνεχεία κανένας άλλος Διαδικαστικός Κανονισμός δεν εκδόθηκε μετάπουθεσπίστηκε ονέος νόμος, ήτοι, ο Ν.24/1979 στον οποίο ελλείπει παρόμοια πρόνοια. Συνεπώς, κατέληξε ο 30 συνήγορος, με δεδομένο το δικαίωμα άσκησης έφεσης δυνάμει του Αρθρου 25
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960, τοζήτη μα ρυθμίζεται από την Δ. 35 κ. 2 που προβλέπει ότι σε περί πτωση τελικής απόφασηςηέφεσηκαταχωρείταιεντός έξι εβδο μάδων. Οπότε εδώ ηέφεσηκαταχωρήθηκε εμπρόθεσμα. 35 Ο συνήγορος της εφεσείουσας επιπλέον εισηγήθηκε ότι ακό μακαιανκριθεί πως ο εν λόγωΔιαδικαστικός Κανονισμός συ νεχίζει ναισχύει,θαπρέπει εντούτοις ναθεωρηθεί αντισυνταγ ματικός και τούτο διότι ηπροβλεπόμενη προθεσμία των δέκα40 τεσσάρων ημερών δενεπαρκεί,κατάτηνάποψητου,σεόλεςτις περιπτώσεις για τηνκαταχώρησηειδοποίησης έφεσης. Ανέφερε προς επίρρωση ορισμένα ακραία,καθώςθατα χαρακτηρίζαμε, παραδείγματα σε σχέσηόμως με τα οποίαυπενθυμίσαμε τη δυ νατότητα την οποίαδιατηρεί το δικαστήριο ναπαράσχει παρά699 Νικολάου, Δ. Νεοφύτου ν.Συν.Πιστ. Ετ.Στοοβόλου
(1996)τάσηχρόνου. Επισημαίνουμεπάντωςότιοσυνήγορος δενυπο στήριξε με αναφορά προς τις ανάγκεςτης παρούσας περίπτω σης ότι δεν επαρκούσε ο χρόνος των δεκατεσσάρων ημερών. Δεν μπορεί λοιπόν να μαςαπασχολήσει εδώ θέμασυνταγματι κότητας εφόσον, όπως είναι νομολογημένο, θέματασύνταγμα- 5 τικότητας δεν εξετάζονται ακαδημαϊκάκαιαόριστα. Στο ζήτημαισχύος ήόχι τουπερί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις)Διαδικαστικού Κανονισμού του 1975 λύσηπροσφέρει το άρθρο 11 του περί ΕρμηνείαςΝόμου, Κεφ. 10 1στο οποίο οι συνήγοροι δεν αναφέρθηκαν. Έχει ως εξής: "11. Whenever any Law has already been orshall hereafter be repealed and other provisions are substitutted by the repealing Law all public instruments, forms and appointments 15 made orissuedundertherepealed Law, andinforce at thetime of such repeal, shall,until revoked or replaced, continuegood and valid in so far as they are not inconsistent with the substituted provisions." 20 Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπήρξε ούτε ανάκληση ούτε αντικατάστασητουΔιαδικαστικούΚανονισμού. Η έλλειψηστο νέο νόμο οποιασδήποτεσχετικής πρόνοιαςδενεξυπονοεί, κατά την άποψημας,ανάκλησητουυπάρχοντοςΔιαδικαστικούΚα νονισμού. Το δικαιοδοτικόέρεισμα τοοποίοπαρέχειτο Αρθρο 25 163 του Συντάγματος για την εκπλήρωση δικονομικών ανα γκών τις οποίες διαγιγνώσκει το Ανώτατο Δικαστήριο. Προκύπτει λοιπόν ότι η έφεση καταχωρήθηκεεκπρόθεσμα. Και απορρίπτεταιως απαράδεκτη. Με έξοδα υπέρ της εφεσί- 30 βλητης. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. 700