clr/1996/1996_1_749.pdf

(1996)κατά παράβασητου Αρθρου 85 τουπερί Πολιτικής ΔικονομίαςΝό­ μου Κεφ.6 φυλακίστηκε5φορές μεβάσηδύοδιατάγματαφυλακίσε­ ως ημ. 23.6.87και2.3.88 ή/και γιατην ίδιαυπόθεσηεπειδήπαρέλειψε νασυμμορφωθεί μετοδιάταγμαπληρωμήςτουεξαποφάσεωςχρέους του bid μηνιαίίον δόσεων, δεύτερον ότι η έκδοση των διαταγμάτων 5 φυλακίσεωςήταννομικάεσφαλμένηδιότιεκδόθηκανκατάπαράβαση τουΑρθρου 82 του ιδίου Νόμου καθ' όσον τοΔικαστήριο παρέλειψε να τον εξετάσει κατάπόσοαπό τηνημερομηνία έκδοσης τουδιατάγ­ ματοςγιαμηνιαίεςδόσεις είχεεπαρκήμέσακαιπόρουςναπληρώσει τιςκαθυστερημένεςδόσειςκαιδεντοέπραξεκαιτρίτον,ότιτοΑρθρο 10 11 του ΣυντάγματοςκαιτοΑρθρο5 της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγια τη Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, δεν επιτρέπουντηνφυλάκισηγιαπληρωμήχρέους. \5 Αποφασίστηκε ότι:

(1)ΤαΑρθρα82,83,84και85τουπερίΠολιτικήςΔικονομίαςΝό­ μου Κεφ.6,δενπροσκρούουνστοΑρθρο 11τουΣυντάγματος, γιατί η εφαρμογήτους περιορίζεται σε περιπτώσεις εσκεμμέ­ νης αποφυγήςπληρωμής δόσης που διατάχθηκεο χρεώστης 20 από το Δικαστήριο να πληρώσει, η οποία ισοδυναμεί με μη συμμόρφωση σε νόμιμη διαταγήτου Δικαστηρίου όπωςπρο­ νοείηπαρ.2τουΑρθρου 11του Συντάγματος.

(2)Φυλάκισηχρεώστη γιαανυπακοήσεδιάταγμαμηνιαίωνδόσε- 25 ων,αποκλείει εκνέουφυλάκισητου,αλλάανσυνεχίσειναμη πληρώνει μεταγενέστερα μηνιαίεςδόσεις ήπεριοδικέςπληρω­ μές υποπίπτεισε νέαπαρακοήκαιυπόκειταισε νέοδιάταγμα φυλάκισης,ηοποίαείναινόμιμηκαιδενπροσκρούει στιςπρό­ νοιες του Αρθρου 85 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου 30 Κεφ.6.

(3)Ηφυλάκισητουαιτητή,έγινελόγω ανυπακοήςσενόμιμηδια­ ταγήΔικαστηρίουκαισυνεπώςήτανεπιτρεπτήκατάτο Αρθρο 5 της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγιατην Προάσπισητων Ανθρω- 35 πίνωνΔικαιωμάτωνπουκυρώθηκε μετοΝ. 39/62.

(4)Το Αρθρο Ι του Τέταρτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασηςπουκυρώθηκεμετονπερίτης ΕυρωπαϊκήςΣύμβα­ σης για την Προάσπισητων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Τέ- 40 ταρτο Πρωτόκολλο) (Κυρωτικό) Νόμο του 1989 (Ν.52/89), αποκλείει σύλληψηήκράτησηατόμουεπειδήαδυνατείναπλη­ ρώσει αστικό χρέος ή να εκπληρώσει συμβατική υποχρέωση, αλλά δεν καλύπτει την περίπτωση ανυπακοήςδιατάγματος 750 Μιχαήλ ν.Σελίπα 1 Α.Α.Δ. πουδενπρέπειναμείνειατιμώρητη. 5

(5)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο ενήργησεεπίτηςένορκηςδήλωσης τουιδίουτουεφεσείονταότιπαρέλειψεναπληρώσειτιςκαθυστερημένες δόσεις του λόγω αμελείας καιενόψει τηςπαρα­ κοήςτου, ορθάκαινόμιμαεξέδωσεχο διάταγμαφυλάκισης. Ηέφεση απορρίφθηκεμεΑΚ250ένα­ ντιτωνεξόδίοντονεφεσίβλητον. 10 Αναφερόμενηυπόθεση: Kaittanis v. Makris, 3R.S.C.C. 143. 15 Έφεση. Έφεσηαπότον Αιτητήκατάτης απόφασηςτουΑνωτάτουΔι­ καστηρίου Κύπρου(Δημητριάδης,Δ.)πουδόθηκεστις 10Ιουλίου 1991 (Αρ.Αιτήσεως 158/89)μετηνοποίααπορρίφθηκεη αίτηση 20 του εφεσείοντα - αιτητή για έκδοση εντάλματος certiorari και prohibition. Ο Εφεσείων εμφανίζεταιαυτοπροσώπως. 25 Θ.Ιαχχννίδης,γιατον Εφεσίβλητο. Cur.adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση.Η 30 παρούσαέφεσηστρέφεταιεναντίοντηςαπόφασηςΔικαστήτουΔι­ καστηρίου αυτούμετην οποίααπέρριψε την αίτησητου εφεσείοντα-αιτηχή πουζητούσε τηνέκδοση εντάλματος Σεοτιοράριγια ακύρωση:35 40 "(α)Διατάγματοςφυλακίσεως ημερ.23.6.87πουεκδόθηκεστην αγωγή αρ.9867/85για παράλειψη καταβολήςποσού£900 πλέον τόκων και εξόδων. (β) Διατάγματοςφυλακίσεως ημερ.2.3.88 που εκδόθηκε στην αγωγή αρ.9867/85 γιαπαράλειψηκαταβολήςποσού£1.412 πλέον τόκωνκαι εξόδων." Επίσης ζητούσε την έκδοση εντάλματος prohibition που να απαγορεύει στοΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας ναπροχωρή751 Χρυσοστομής, Δ. Μιχαήλ ν.Σελίπα

(1996)σει στηνεκτέλεσητωνδύοωςάνωδιαταγμάτωνφυλακίσεως μέχρι ακροάσεως και τελείας αποπεράτωση;τηςαίτησηςτου. Οιλόγοιπάνωστουςοποίουςβασίστηκεηυπόκρίσηαίτησηεί­ ναιοιακόλουθοι: "α) Ταδιατάγματα φυλακίσεως ημερ.23.6.87και2.3.88εκδό­ θηκανκατά παράβασητων διατάξεωντουνόμου και ειδι­ κά τουάρθρου82τουΚεφ.6των Νόμωντης Κυπριακής Δημοκρατίαςκαιως εκτούτουηέκδοσητων είναι νομικά 10 εσφαλμένη πράγμαπουείναιπασιφανές απόταπρακτικά τουΔικαστηρίουκαιωςεκτούτουδέον όπωςακυρωθούν. β) Ταπρορηθένταδιατάγματαεκδόθησανκατάπαράβασητου άρθρου 85τουΚεφ.6τωνΝόμωντηςΚυπριακήςΔήμο- 15 κρατίας και ως εκ τούτου η έκδοση των ήταν νομικά εσφαλμένη πράγμαπουείναιπασιφανές από ταπρακτικά τουΔικαστηρίουκαιωςεκτούτουδέονόπωςακυρωθούν." Ο εφεσείων ήταν εναγόμενος στην αγωγή αρ. 9867/85 του 20 ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκωσίας,τηνοποίακαταχώρησεενα­ ντίοντουοεφεσίβλητος. Στις22.3.86εκδόθηκεεκσυμφώνουαπό­ φασηεναντίον του εφεσείοντα γιατο ποσότων £2.800πλέοντό­ κοι,πλέον έ|οδα. Μετάτηνέκδοσηεντάλματοςεκποιήσεως τηςκι­ νητής περιουσίας τουεφεσείοντα, τοοποίο επεστράφηανεκτέλε- 25 στο, ο εφεσίβλητος καταχώρησε αίτηση για μηνιαίες δόσεις ενα­ ντίον τουεφεσείοντα καιστις 9.10.86 τοπρωτόδικο Δικαστήριο τον διάταξεναπληρώσει τοεξαποφάσεωςχρέος τουδιαμηνιαί­ ωνδόσεων εκ£300από 1.11.86, μετάπουοίδιοςδήλωσεότιήταν σεθέσηναπληρώνει τοποσό αυτό. Επειδήοεφεσείων δενσυμ- 30 μορφώθηκε μετοδιάταγμα μηνιαίωνδόσεων, ακολούθησαναιτή­ σειςγιατηφυλάκισητου. Αυτόπουενδιαφέρει στηνπαρούσαυπόθεσηείναιοιδύοαιτή­ σειςφυλακίσεως πουκαταχωρήθηκανστις 22.5.87και27.1.88και 35 ταδύοδιατάγματα φυλακίσεως πουεκδόθηκανσ' αυτές εναντίον τουεφεσείοντα,γιατί μετηνυπόκρίσηαίτηση,προσβάλλεταιηνο­ μιμότητατους. Στην αίτηση φυλακίσεως ημερ.22.5.87ο εφεσείων παρουσία- 40 στηκε στο Δικαστήριο καιπαραδέκτηκεότιδενπλήρωσε τιςκαθυστερημένενες τουδόσεις, λόγω αμέλειας καισαναποτέλεσματο Δικαστήριο στις 23.6.87 εξέδωσε διάταγμαφυλακίσεως εναντίον του.Οικαθυστερημένες δόσεις αφορούσαντοποσό των£

1. Ο 752 5 1 ΑΛ.Δ. Μιχαήλ ν. Σελίπα Χρυσοστομής, Δ. εφεσείων δεν πλήρωσε τις καθυστερημένες δόσεις εντός τηςτα­ κτής προθεσμίας και συνελήφθηκε και κρατήθηκε στις κεντρικές φυλχικέςγιαδύομέρες,αφούτοένταλμαγιατηφυλάκισητουαπο­ σύρθηκε απότον εφεσίβλητο μεεπιφύλαξητωνδικαιωμάτωντου. 5 Η αίτηση ημερ.27.1.88αφορούσε την καθυστέρηση πληρωμής του υπόλοιπου ποσού των £1.412,
2. Στις 2.3.88που ήταν ορι­ σμένηγια ακρόασηηαίτηση,ο εφεσείων δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο,παρόλοπουτασχετικάδικόγραφαεπιδόθηκανσεαυ10 τόν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο βασιζόμενο στην ένορκη δήλωση του εφεσίβλητου εξέδωσε το διάταγμα φυλακίσεως ημερ. 2.3.88 εναντίον τουεφεσείοντα. Τοσχετικό πρακτικότηςαπόφασηςτου πρωτόδικουΔικαστηρίου έχειως ακολούθως: 15 20 "Εκ της προσαχθείσης μαρτυρίας είμαι ικανοποιημένος ότι πληρούνταιαιπροϋποθέσεις αιαναφερόμεναιειςτομέροςτου Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 εν συνδυασμώ με τας ειδικός προνοίαςτου Μέρους IX τουιδίουΝόμουδιατην φυλάκισιντουΚαθ'ουκαιτηςσχετικήςνομολογίας επίτουθέματος. Ωςεκτούτουυπόταςπεριστάσεις διατάσσεταιηφυλάκισις του Καθ'ου η Αίτησις δια περίοδον 360 ημερών εκτός εάνούτοςπληρώσει τοποσότων£1.412,35 σεντπλέον τοποσό των£39,60σεντ υπότύπουεξόδων τηςαιτήσεως εντός 90ημε­ ρών απότηςεπιδόσεως ειςαυτόντουπαρόντοςδιατάγματος." 25 Από την ημερομηνία έκδοσης των διαταγμάτων αυτών,ο εφε­ σείωνκινήθηκεγιαπρώτηφοράγιαναζητήσει την ακύρωσητους με την αίτηση τουαρ. 106/89, ημερ.27.7.
3. Ηαίτησηαυτή κατα­ χωρήθηκε όταν ο εφεσείων φυλακίστηκε για το διάταγμαημερ. 30 2.3.88 και με την άδεια καταχώρησης αίτησης για έκδοση του εντάλματοςΣερτιοράριπουτουδόθηκε,πέτυχετην απελευθέρωση του. Κατάτην ακρόασητηςαίτησης αυτήςο εφεσείων περιόρισε τηναίτησητουστηνακύρωσητουδιατάγματοςημερ.2.3.88,γιατο οποίο κρατείτο και εγκατέλειψε το αίτημα του για ακύρωση και 35 τουδιατάγματοςημερ. 23.6.
4. 40 Ακολούθως και σύμφωνα με την άδειαπουτου δόθηκε,κατα­ χώρησε στις 2.8.89την αίτησηαρ. 110/89, τηνοποίαόμωςαπόσυ­ ρεστις 23.9.
5. Στις 14.11.89καταχώρησετηναίτησηαρ. 148/89με την οποία ζητούσε την έκδοση ενταλμάτων Σερτιοράρι και Prohibition για την ακύρωση και πάλι του διατάγματος ημερ. 2.3.88,αλλάσυνάμακαιτουδιατάγματοςημερ. 23.6.
6. Μετάαπό άδεια που του δόθηκε, καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση αρ. 158/89,η οποία στρέφεται εναντίον και των δύοπροαναφερθέ753 1] Χρυσοστομής, Λ. Μιχαήλ ν.Σελίπα

(1996)ντωνδιαταγμάτων φυλακίσεως. Οι λόγοι της έφεσης περιορίστηκαν από τον εφεσείοντα και μπορούννασυνοψισθούν ως ακολούθως: 5

1. Ότικατά παράβασητουάρθρου85 τουπερί Πολιτικής Δι­ κονομίας Κεφ.6, φυλακίστηκε 5 φορές με βάσητα διατάγ­ ματα φυλακίσεως 23.6.87και2.3.88και/ήγιατην ίδιαυπό­ θεση, επειδή παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα πληρωμής του εξ αποφάσεωςχρέους του διάμηνιαίων δό- 10 σεων.
2. Ότι η έκδοση των διαταγμάτωνφυλακίσεως ημερ.23.6.87 και2.3.88είναι νομικάεσφαλμένηγιατί ταδιατάγματααυ­ τά εκδόθηκαν κατά παράβασητων διατάξεων του άρθρου 15 82 του Κεφ.6υπότην έννοιατουότιτοΔικαστήριο παρά­ λειψενα εξετάσει τον εφεσείοντα κατά πόσο απότην ημε­ ρομηνία έκδοσης του διατάγματοςγιαμηνιαίες δόσεις είχε επαρκή μέσα και πόρους να πληρώσει τις καθυστερημένες δόσεις καιδεν το έπραξε. 20
3. Ότι το Αρθρο 11 του Συντάγματοςκαιτο Αρθρο 5 τηςΕυ­ ρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθε­ ριών,δεν επιτρέπουν τηνφυλάκισηγιαπληρωμήχρέους. 25 Το θέμα της καθυστέρησης απόμέρους του εφεσείοντα να ζη­ τήσει την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Σερτιοράρι και Prohibition παρ'όλο που εγέρθηκε απότον εφεσίβλητο στην υπό κρίση αίτησηκαιαποτέλεσε μέρος της επιχειρηματολογίας τουδι- 30 κηγόρουτου,δεν αποφασίστηκεαπότοναδελφόΔικαστήπουτην εκδίκασε. Όμωςγιατοθέμααυτόο εφεσίβλητος δενκαταχώρησε αντέφεσηκαισυνεπώς δενθατο εξετάσουμε. Επίσης ο δικηγόρος του εφεσίβλητου μαςανάφερε,αν έχουμε 35 αντιληφθεί καλώς, ότι ο εφεσείων εξόφλησε απόκαιρό τις καθυ­ στερημένες δόσεις που αφορούσαν τα εκδοθέντα εναντίον του εντάλματα φυλακίσεως και συνεπώς υπόβαλε ότι η ενώπιον μας έφεσηκαθίσταταιάνευαντικειμένου. Ηθέσηαυτήδενείναιτελεί­ ως καθαρήγιατίαπότις ενόρκους δηλώσεις φαίνεταιότι υπάρχει 40 ακόμα χρηματική εκκρεμότητα. Γι' αυτό το λόγο επιλέξαμε να ασχοληθούμε με την ουσία των λόγων της έφεσης ενόψει και της σοβαρότηταςτων θεμάτωνπου εγείρονται. 754 1 Α.Α.Δ. 5 Μιχαήλ ν.Σελίπα Χουσοστομής, Δ. Ο πρώτος λόγος της έφεσης διατυπώθηκε διαφορετικά στην υπόκρίση αίτησηόπουηθέση τουεφεσείοντα ήτανπωςαφούφυ­ λακίστηκε μιαφοράγιατηνπαράλειψητουνασυμμορφωθεί μετο διάταγμαημερ.2.3.88,δενμπορείναφυλακιστείξανάμεάλλοδιάτάγμαγιαπαράλειψηπληρωμής άλλων οφειλομένων δόσεων. Ο αδελφός Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίουαποφασίζο­ νταςτηνυπόκρίση αίτησηαποφάνθηκεότι ηεισήγηση αυτήήταν παράλογηγιατίανεδίδετοαυτήηερμηνείαστις πρόνοιες τουάρ10 θρου 85 του Κεφ.6,αυτόθασήμαινε ότι δεν θαμπορούσε ναει­ σπραχθεί τοχρέος. 15 20 25 30 35 40 Όπωςκαιναέχουν ταπράγματα,στις πρόνοιες τουάρθρου85 του Κεφ. 6 δεν μπορεί να αποδοθεί η ερμηνεία που εισηγείται ο εφεσείων. Ταάρθρα82,83,84και85του Κεφ.6έτυχαν εξέτασης στην υπόθεση Panayiotis Kaittanis and Aimilios Makris, 3 R.S.C.C. 143και το Ανώτατο ΣυνταγματικόΔικαστήριο αποφάν­ θηκε ότι δεν είναι αντισυνταγματικάαναφορικάμε το Αρθρο 11 του Συντάγματος,γιατί περιορίζεται η εφαρμογή τους σε περιπτώσεις εσκεμμένης αποφυγής(wilful evasion)πληρωμής τηςδό­ σης που διατάχθηκε απότο Δικαστήριο οχρεώστης να πληρώσει και ότι η εσκεμμένηαυτήαποφυγήπληρωμής ισοδυναμεί με μη συμμόρφωση σενόμιμη διαταγήτουΔικαστηρίου όπωςπρονοείη παράγραφος2τουάρθρου11 τουΣυντάγματος.Από ταάρθρααυτάπροκύπτειότι τοΔικαστήριο ότανεξετάζει αίτησηγιαπληρω­ μήεξ αποφάσεωςχρέους, διάμηνιαίων ήπεριοδικών πληρωμών, προβαίνεισε έρευναγιατην ικανότητατουοφειλέτη να πληρώνει το εξ αποφάσεωςχρέος του μεαυτότον τρόποκαιαν ικανοποιη­ θεί ως προςτην ικανότητατου αυτή,ο χρεώστης ανάλογαμετην οικονομικήτουκατάστασηδιατάσσεταιναπληρώνει τοχρέος του με δόσεις ήπεριοδικές πληρωμές το ύψος των οποίων καθορίζει τοΔικαστήριο. Εάνοχρεώστης παραλείψει ήαποφύγει εσκεμμέ­ ναναπληρώσει τιςδόσεις τουσύμφωναμετηνόμιμηδιαταγήτου Δικαστηρίου, τότε ο πιστωτής-ενάγων δύναταινα ζητήσει τη φυλάκισή του,για την ανυπακοήτου διατάγματοςτων μηνιαίων ή περιοδικών δόσεων και όχι για την είσπραξη του εξαποφάσεως χρέους. Αν αποδειχθείότι οχρεώστης έχειήείχεαπότηςημερο­ μηνίαςτουδιατάγματος γιαμηνιαίεςδόσεις επαρκήμέσαναπληρώσει τις δόσεις που κατέστησαν πληρωτέες ή μέρος αυτώνκαι αρνείται ήαμελεί νασυμμορφωθεί μετοδιάταγμα,τότε τοΔικα­ στήριο δύναταιναδιατάξειτηφυλάκισητου. Πέραναυτήςτηςβα­ σικήςπροϋπόθεσης,υπάρχουνβέβαιακαιάλλαστοιχείαπουανα­ φέρονταιστοΑρθρο82ταοποίαπρέπεινααποδειχθούν,ταοποία όμωςδεν μαςαφορούνστην υπόθεσηαυτή. Είναισε αυτότο διά755 Χρυσοστομής,Δ. Μιχαήλ ν.Σελίπα

(1996)τάγμα,το διάταγμα φυλάκισης,πουαναφέρεται το Αρθρο85 του Κεφ. 6 και όχι στο διάταγμαγια μηνιαίες δόσεις. Συνεπώς ανο χρεώστης φυλακιστεί δυνάμει διατάγματος φυλακίσεως για ανυ­ πακοή του διατάγματοςμηνιαίων δόσεων και αφεθεί ελεύθερος γιατί π.χ. ο πιστωτής απέσυρε το ένταλμα φυλακίσεως εναντίον 5 του,οοφειλέτης σύμφωναμετιςπρόνοιεςτουάρθρου85είναιπα­ ράνομοναφυλακισθεί εκνέουγι*αυτότο διάταγμαφυλακίσεως πουφυλακίστηκεκαιαφέθηκεελεύθερος.Όμωςανοχρεώστηςσυ­ νεχίσειναμηνπληρώνει μελλοντικάκαιάλλεςμηνιαίεςήπεριοδι­ κές πληρωμές, υποπίπτεισε νέαπαρακοήτουδιατάγματος μηνι- 10 αίων δόσεων καιυπόκειταισενέο διάταγμα φυλάκισης,ηδε φυ­ λάκισητουδυνάμειτουνέουδιατάγματοςφυλάκισης,είναινόμι­ μηκαιδενπροσκρούει στιςπρόνοιεςτουΑρθρου

1. Παρόλοπου ο χρεώστης που είχε τα μέσα ναπληρώσει και δεν το έπραξετι- , μωρείται μεφυλάκισηγιατηνανυπακοήτουδιατάγματος,γίνεται 15 αντιληπτόότιητιμωρίααυτήεπενεργεί σανμοχλόςπίεσηςγιατην πληρωμήτουεξαποφάσεωςχρέουςτουκαιείναιμεαυτότοπνεύ­ μαπιστεύουμε, πουο αδελφόςΔικαστής τουΑνωτάτουΔικαστη­ ρίουανάφερεστηνυπόκρίσηαίτησηότιανεδίδετοηερμηνείαπου εισηγείτο ο εφεσείων στο Αρθρο 85,τότε δεθαήτανδυνατήη εί- 20 σπραξητουεξαποφάσεωςχρέουςτου. Μεβάσητηνερμηνείαπου δώσαμεστοΑρθρο85εξετάσαμετουλικόπουτέθηκεενώπιονμας και δενκατέστηδυνατόναδιαπιστώσουμεότιπράγματιοεφεσεί­ ων φυλακίστηκε πέραντης μιαςφοράςγιατο ίδιο διάταγμα φυ­ λακίσεως καιεπομένως οπρώτοςλόγοςαπορρίπτεται. 25 Όσον αφορά τοδεύτερολόγο,δενσυμφωνούμε με τηνεισήγη­ ση του εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο παράλειψε να εξετάσει κατά πόσο ο εφεσείων είχε επαρκήμέσα και πόρουςνα πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις καιδεν 30 τοέπραξε. Στην αίτηση για τη φυλάκισητου εφεσείοντα ημερ.22.5.87το πρωτόδικο Δικαστήριο ενέργησε επί της δήλωσης του ιδίου του εφεσείοντα ότι παράλειψε να πληρώσει τις καθυστερημένες του 35 δόσεις λόγω αμέλειας. Ενόψει της παρακοήςαυτήςτου εφεσείο­ ντα, το πρωτόδικοΔικαστήριο ορθάκαινόμιμα εξέδωσετο διά­ ταγμα φυλάκισης της23.6.
2. Όσον αφορά το διάταγμα της 2.3.88, τούτο εκδόθηκε στην 40 απουσία του εφεσείοντα στην αίτηση φυλακίσεως ημερ-27.1.88, στην οποίαοεφεσείων παράλειψεναεμφανιστεί στοΔικαστήριο, παρόλο πουηαίτησητου επιδόθηκεδεόντως. ΤοΔικαστήριοβα­ σίστηκε στην ένορκη δήλωσητουεφεσίβλητου-ενάγοντα, η οποία 756 1 Α.Α.Δ. 5 Μιχαήλ ν. Σελίπα Χρυσοστομής, Δ. παρέμεινε αδιαμφισβήτητη,τηνθεώρησε επαρκή για-τηναπόδειξη της εσκεμμένης αποφυγήςπληρωμής των καθυτερημένων δόσεων από μέρους του εφεσείοντα και λόγω της παρακοήςαυτής,του διατάγματοςγιαμηνιαίεςδόσεις,ορθάκαινόμιμαεξέδωσετοδιάτάγμαφυλάκισης εναντίοντουεφεσείοντα ημερ. 2.3.
3. Συνεπώς, ούτεκαιολόγος αυτόςτηςέφεσης ευσταθεί. Ηεσκεμμένηαποφυγή τουεξ αποφάσεωςοφειλέτη ναπληρώ­ σει μεδόσεις το εξαποφάσεωςχρέος τουκατόπιννόμιμης διατα10 γης τουΔικαστηρίου καιη κατ'επέκτασηπαρακοήτουδιατάγμα­ τος μηνιαίωνδόσεων,θαπρέπεισύμφωναμετιςπρόνοιεςτουάρ­ θρου82τουνόμου, νααποδεικνύεταιαπότονενάγοντακαιη πα­ ρουσίατουοφειλέτη στο Δικαστήριο προςτο σκοπό αυτό,δεν εί­ ναι αναγκαία,όπωςισχυρίστηκε ο εφεσείων. 15 Τέλος θαασχοληθούμε με τον τρίτο λόγο ο οποίος αφορά την εισήγηση ότι το Αρθρο 11 του Συντάγματοςκαι το Αρθρο 5 της ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςδεν επιτρέπουντηφυλάκισηγιαπληρωμή χρέους. Το θέμα αυτό τέθηκε σαφώς από τον εφεσείοντα, πλην 20 όμως όχι κατάτέτοιο ικανότρόποπουθαμπορούσε νατεθείαπό ένα έμπειρο και ικανόδικηγόρο. Παρόλο πουδεν είχαμε τηνευ­ καιρία να ακούσουμε μια τέτοια εμπεριστατωμένη εισήγηση, εντούτοις αισθανόμαστεότιθαπρέπεινααπαντήσουμεκαιτολό­ γοαυτότηςέφεσης,γιατίπιτεύουμεότιδικαιούταιτηςαπάντησης 25 μαςο εφεσείων. Στο Αρθρο 11 του Συντάγματοςκαι στο Αρθρο 5 της Ευρω­ παϊκής Σύμβασηςγια την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιω­ μάτωνπουκυρώθηκε μετο Ν.39/62καιέχειαυξημένη ισχύ έναντι 30 των ημεδαπώννόμων,καθορίζονταιπεριοριστικά οι περιπτώσεις κάτω από τις οποίες ένα άτομο είναι επιτρεπτό να στερηθεί την προσωπική του ελευθερία και τούτο όπως ο νόμος ορίζει. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι ησύλληψη καικράτησητου ατό­ μου λόγω μη συμμόρφωσης του προς νόμιμη διαταγήτου Δικα35 στηρίου και στην υπό κρίση υπόθεση δεν υπήρξε παράβασητου άρθρουαυτούτουΣυντάγματος,γιατίοεφεσείων κρατήθηκεή φυ­ λακίστηκε σαν αποτέλεσμα νόμιμης διαταγής του Δικαστηρίου. Το Αρθρο 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης είναι παρόμοιο με το Αρθρο 11 του Συντάγματοςκαι επιτρέπει και αυτότησύλληψη ή 40 κράτηση προσώπου λόγω ανυποταγής εις νόμιμη διαταγήΔικα­ στηρίου (βλ.παραγρ. (β). Το Τέταρτο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης πουκυ­ ρώθηκε μετον περίτης ΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγιατηνΠροάσπι757 Χρυσοστομής, Δ. Μιχαήλ ν.Σελίπα

(1996)ση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Τέταρτο Πρωτόκολλο) (Κυ­ ρωτικό) Νόμοτου 1989 (Ν.52/89), διασφάλισε ορισμέναδικαιώ­ ματακαιελευθερίες πέρανεκείνων πουέχουνήδηπεριληφθεί στη Σύμβασηκαιστο Πρωτόκολλο. 5 ΤοΑρθρο 1,στοοποίοαναφέρθηκεο εφεσείων,προνοεί ότι: "Κανέναςδενθαστερείται τηςελευθερίαςτουαπλώςκαιμόνο διότι αδυνατείναεκπληρώσει συμβατικήυποχρέωση." 10 Αυτό τοάρθροείναι μιαπροέκτασητουΑρθρου 5 της Σύμβα­ σηςκαιπεριορίζειακόμαπιοπολύτιςπεριπτώσειςκατάτιςοποί­ ες έναάτομο μπορεί να συλληφθεί ήνακρατηθείλόγω ανυποτα­ γήςή μησυμμόρφωσης σενόμιμη διαταγήΔικαστηρίου. Σύμφω­ ναμεαυτότοάρθροδενμπορείέναάτομονασυλληφθεί ήνακρα- 15 τηθεί γιατί αδυνατείνα πληρώσει αστικόχρέος ήνα εκπληρώσει συμβατικήυποχρέωση. Όμωςτοάρθροαυτόδενκαλύπτειτηνπε­ ρίπτωση ανυπακοήςδιατάγματοςπου δεν πρέπει να παραμένει ατιμώρητη. Είναιγιαανυπακοήνόμιμωνδιαταγμάτωνπουοεφε­ σείων φυλακίστηκεκαιόχι απλώςκαι μόνογιατίαδυνατούσενα 20 εκπληρώσει συμβατικήτουυποχρέωση. Συνεπώς,ούτεκαι αυτός ο λόγος ευσταθεί. Η ως άνω ερμηνεία που δόθηκε στο Αρθρο 1 του Τέταρτου Πρωτοκόλλου,ευρίσκει έρεισμα στις ακόλουθες Εκθέσεις της Ευ- 25 ρωπαϊκής ΕπιτροπήςΑνθρωπίνων ΔικαιωμάτωντουΣυμβουλί­ ουτης Ευρώπης,πουαναφέρονται αποσπασματικάστο Digestof Strasbourg Case-Law relating to the European Convention of Human Rights,Τόμος5,στις σελ.873-875: 30 "l.IV.O. Deprivation of liberty merely onground of inability to fulfil contractual obligation Theapplicant has finally complained that,incontravention of Article 1 ofProtocol No.IV,hewaswronglykeptindetentionfor 35 refusing toswearadeclaration of means (Offenbarungseid)... An examination by the Commission of this complaint, including an examination made ex officio, does not disclosehow theapplicant's detention for the reason mentioned by him could 40 amount to a violation of therightsand freedoms set out in the Convention and inparticular inArticle 1 of Protocol No. 1. Indeed,theCommission hasnoted theviewof theCommittee 758 1 Α.Α..Δ. 5 Μιχαήλ ν.Σελίπα Χρνσοστομής, Δ. ofExpertson HumanRights,intheirReporttotheCommitteeof Ministers explaining the draft Protocol, that the said Article aimedatprohibiting,ascontrarytotheconceptof human liberty anddignity,any deprivation ofliberty for thesolereason thatthe individual had not the material means to fulfil his contractual obligations" (Doc. H

(65)16,p. 9). It follows that this part of the application is manifestly illfounded within themeaningof Article 27

(2)of theConvention. 10 Dec.Adm. Com.Ap.4503/70,24 May 1971 (unpublished) 5025/71, 18December 1971. YB XIV p.692

(696); Coll.39p. 95

(97)15 20 25 30 35 40 TheCommission is,however, of theopinionthatArticle 1 of Protocol No.IV,whichcameintoforce laterthantheConvention itself, couldto some extent limit thescope of theconditions set outinArticle 5oftheConventionjustifying arrest and detention. The Commission has, therefore, also examined this complaint underArticle 1of thesaid Protocol whichprovides that "noone shall be deprived of theliberty merely ontheground of inability to fulfil a contractual obligation". It is,however, clear from the viewexpressed by theCommitteeof Experts ontheirReportto theCommitteeof Ministers explaining thedraft of ProtocolNo. IV that Article 1 of this Protocol is "aimed at prohibiting, as contrary to the concept of human liberty and dignity, any deprivation of liberty for thesole reason that the individual had notthematerialmeanstofulfil hiscontractualobligations" (Doc. 11

(65)16, p.9). Intheminutes of a meeting of theCommittee of Hxperts, held form 2-10 March 1962, it is further stated that deprivation of liberty is notforbidden if anotherfactor ispresent inadditiontotheinability tofulfil acontractualobligation,e.g. if aperson deliberately refuses tofulfil anobligation (Doc. DH/Exp.

(62)7). Dec. Adm. Com.Ap. 5025/71, 18 December 1971,YB XIV p. 692 (696-698),Coll.39 p.95

(97)5067/71, 18December 1971 (unpublished) However,theopinionexpressed by theCommitteeof Experts in its Report totheCommitteeof Ministers onthedraft version of Protocol No. IV clearly showsthatthesaid Article isintended to prohibit, as being incompatible with human freedom and 759' Χρνσοστομής, Δ. Μιχαήλν.Σελίπα

(1996)dignity, any deprivation of liberty for the sole reason that the person convered lacks the material resources which he needsto meethis contractualobligations (Doc.H

(65)16, P. 9). The Commission cannotexclude thepossibility thatArticle 1 5 of Protocol No.IV which was drafted andcameintoforce after the Convention itself, may import certain restrictions on the conditionsapplying, underArticle 5of theConvention,toarrest and detention. The Commission has accordingly also examined this complaintwith reference toArticle 1 of thesaidProtocol. 10 Dec.Adm. Com.Ap.5067/71,18December 1971 (unpublished) Theminutesof themeetingheldbytheCommitteeof Experts from 2 to 10 March 1962 state thatdeprivation of liberty is not 15 prohibitedif therearereasonsapartfrom thematerialincapacity to fulfil contractual obligations, e.g. if the person concerned deliberately refuses to fulfil an obligation (Doc.DH/Exp

(62)7). In thepresent case, however, the applicant's detention was not caused by his insolvency perse, but by theneedtoguaranteehis 20 obligation totaketheoathprescribedbylaw. Inotherwords,this detention was not ordered for the sole reason that he [he applicant] was unabletofulfil acontractual obligation. Dec.Adm. Com.Ap. 5067/71,18December 1971 (unpublished) 25 Theapplicantasserts thathewas arbitrarily detainedunderthe orderof the Liege CriminalCourtof 30July 1965 placinghimat thedisposal of theGovernmentwhichwas confirmed bytheLiege Court of Appeal on 19October

1. 30 He alleges that this constitutes violation of Article 1 of Protocol No. IV. The Commission is of the opinion thatthis provision is not 35 relevant. Dec.Adm.Com.Ap. 7557/75,5 March 1976 (unpublished) 7293/75,5 March 1976(unpublished) 7324/75,5 March 1976 (unpublished) 7339/75,5 March 1976 (unpublished) 7353/75,5 March 1976 (unpublished) 760 40 1 Α.Α.Δ. 5 10 Μιχαήλ ν.Σελίπα Χρυσοστομής, Δ. However, theapplicant was notconvicted andsentenced for an inability to fulfil a contractual obligation, but because he committed an act constituting a criminal offence under the Military Penal Code. The offences punishable under this Code concern violations of army regulations which are set up to guaranteeandprotecttheproperfunctioning andtheexistenceof thearmed forces. Theobservance of theseregulations cannotbeconsideredasa fulfilment of a contractualobligation inthemeaningof Article1 ofProtocol No. IV. Dec.Adm. Com.Ap. 7662/76,11 March 1977(unpublished)" 15 Επίσης βλέπε The European Convention on HumanRights by FrancisG. Jacobs,σελ. 182-
2. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η έφεση απορρίπτεται. Ο Εφεσείωνναπληρώσει£250.-έναντιτωνεξόδωντουεφεσίβλητου. 20 Ηέφεσηαπορρίπτεται με £250,· ένα­ ντι τωνεξόδωντουεφεσίβλητου. 761