(1996)15 Ιουλίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Χ'ΌΕΟΔΟΣΙΟΥ, Εφεσείονσα - Ενάγουσα, ν. ΜΑΡΟΥΛΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΩΣΝΟΜΙΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΠΕΤΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ, Εφεσίβλητων- Εναγομένων, (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8652) Ακίνητη ιδιοκτησία — Δικαίωμα διόδου — Αγωγή εναντίον τον ιδιο κτήτηακινήτου για εγγραφήδικαιώματοςδιόδου—Αλλαγή ιδιοκτή τη— Η αγωγή απορρίφθηκε διότι ο νέοςιδιοκτήτηςδενπροστέθηκε ωςεναγόμενος. 5 Το πρωτόδικο Δικαστήριο απόρριψε αγωγή της εφεσείουσας ενάγουσας, με την οποία διεκδικούσε δικαίωμαδιόδου απόακίνητο των εφεσίβλητων - εναγομένων, επειδήείχαν μεταβιβάσει τοακίνητο καιονέος ιδιοκτήτης δενήτανδιάδικοςστηδιαδικασία. 10 Κατά τηδιάρκειατηςδιαδικασίας καιαφούοι εφεσίβλητοι - ενα γόμενοι επικαλέστηκαντηναλλαγήστηνιδιοκτησίασανκώλυμαγιατη συνέχιση τηςδίκης,οδικηγόροςτηςεφεσείουσας -ενάγουσας, δήλωσε ότιδενήτανανάγκηναπροστεθεί σανδιάδικοςονέος ιδιοκτήτης. 15 Ηεφεσείουσα - ενάγουσα,εφεσίβαλε την απόφαση. Οι εφεσίβλη τοι -εναγόμενοι δεν εμφανίστηκαν. Αποφασίστηκε ότι:
(1)Η προσθήκη της ιδιοκτήτριας του κτήματος από το οποίο η εφεσείουσα - ενάγουσαζήτησεδικαίωμαδιόδου,ήταναπαραί τητηπροϋπόθεση γιαεξέτασητηςαξίωσης της. 20 Η έφεσηαπορρίφθηκεχωρίςέξοδα. 25 764 1Α.Λ.Δ. Χ"θεοδοσίουν. Ιωάννουχ.ά. Αναφερόμενεςυποθέσεις: HadjisawaandOthers v.Loizou
(1982)1 CLR. 218, 5 MarcouiisandOthersv. TsakkistosandAnother
(1970)1 CLR. I. Έφεση. ΈφεσηαπότηνΕνάγουσακατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού 10 Δικαστηρίου Πάφου(Στυλιανίδου,Προσ. Ε.Δ.) που δόθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1992 (Αρ. Αγωγής 1923/86)με την οποίααπορρί φθηκεηπιοπάνωαγωγήγιατηδιεκδίκησηδικαιώματοςδιάβασης προςόφελος όμορουκτήματος,λόγωτουότιηαγωγήείχεκινηθεί μόνο εναντίον του προηγούμενου ιδιοκτήτη χωφίς να προστεθεί 15 καιοτελευταίος. Ε.Κοραχίδης, γιατην Εφεσείουσα. ΚαμιάεμφάνισηγιατηνΕφεσίβλητη. 20 Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ηεφεσεί ουσα είχεδιεκδικήσει δικαίωμαδιάβασηςαπόκτήματουΠέτρου 25 ΝικολάουαπότοΠολέμι(τεμ.αρ.98),πουκείταιστηνπεριοχήαυ τήτης ΕπαρχίαςΠάφου,προςόφελος όμορουκτήματοςτης (τεμ. αρ. 97). Μετάτο θάνατοτου,ηαγωγήσυνεχίστηκε εναντίον της διαχειρίστριας της περιουσίας και συζύγου του εναγομένου,κα θώς και εναντίον της ίδιας προσωπικάως εναγόμενης 2, ύστερα 30 απότροποποιήσεις πουεπέτρεψετο Δικαστήριο. 35 Την αξίωση της ηεφεσείουσα στήριξε στον ισχυρισμό της ότι ασκούσε αδιάλειπταδικαίωμαδιάβασης,η ίδιαήοι προκάτοχοι της, συγκεκριμένης έκτασης και κατεύθυνσης, γιαπερίοδοπέραν τηςπροβλεπόμενης απότοΝόμο:βλ.Αρθρο 11
(1)(β)τουπερίΑκι νήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ.224 καιΑρθρο 12
(1)του ίδιουΝόμου. Δεν αμφισβητείταιότιηεφεσίβλητη 1 (ηδιαχειρίστρια)μεταβί40 βασε,στη διάρκειατου 1990, το επίδικο κτήμαστη θυγατέρατης και κληρονόμο της περιουσίας,η οποίακατέστη έτσι η απόλυτη ιδιοκτήτρια του. Οι εναγόμενοι πρόβαλαντην αλλαγήστην ιδιο κτησία του κτήματος ως κώλυμα για την ποοώθηση της αγωγής χωρίςτησυμμετοχήτηςνέας ιδιοκτήτριας. Έθεσαντοζήτημακα765 Νικήτας, Δ. Χ"θεοδοσίουν.Ιωάννου χ.ά.
(1996)θαράκαι επιτακτικάυπόμορφήπροδικαστικής ένστασης. Η πρωτόδικος Δικαστής άκουσε την υπόθεση στο σύνολοτης. Όπως σημείωσε στην απόφασητης,κανένας από τους διαδίκους δενζήτησε ναακουστεί στοσημείοπουθίγηκεωςπροκαταρκτικό. 5 Έτσι, αναπόφευκτα,άκουσε αρκετή μαρτυρίαπου αφορούσε την ουσία τηςυπόθεσης. Οκ.Κοοακίδης,ότανκλήθηκε νααπαντήσει στηνπροδικαστικήένσταση,θεώρησε αχρείαστητηνπροσθήκηάλ λου διαδίκουγια επίλυση της διαφοράς. Νάτί ακριβώς είπε στο πρωτόδικο Δικαστήριο:- 10 "Είναιυποχςέωση τηςνυν ιδιοκτήτριαςνακάμειαίτησηναέλ θει ως διάδικος. Δεν χρειάζεταιναπροστεθεί ονυν ιδιοκτήτης γιατί μπορεί καιαυτόςναμεταβιβάσει σε άλλον.". 15 Η σαφήνεια της δήλωσης αυτής δεν επιδέχεται οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Ηεφεσείουσα ήτανενήμερη όλων των επιπτώσεων και σκόπιμα αδράνησε. Το δίκασαν Δικαστήριο εν τέλει, αφού αναφέρθηκε σε δύο συναφείς αποφάσειςHjiSavva and Others v. Loizou
(1982)1 C.L.R. 218 και Marcoullis and Others v. 20 Tsakkistos and Another (\910) 1 C.L.R.1, έκρινε πωςστηναπου σία της ιδιοκτήτριας δεν μπορούσε έγκυρα να προχωρήσει στη διάγνωσητωνδικαιωμάτωντωνδιαδίκων.Καιαπέρριψετηναγω γή (καθώςκαι την ανταπαίτησητων εναγομένων), με μεγάλη διά θεσηεπιείκειας,χωρίς νακαταδικάσει την εφεσείουσα στα έξοδα 25 τηςδίκης. Ηκρίση αυτήτουπρωτόδικουΔικαστηρίου είναι το αντικείμε νο τηςέφεσης. Οκ.Κοοακίδηςεπέμεινε,χωρίς όμωςναδώσειπει στική εξήγηση νομικής υφής, πωςοι διεκδικήσεις της εφεσείουσας 30 μπορούσαν να διευκρινιστούν ανεξάρτητααπότησυμμετοχή της ιδιοκτήτριας στηδιαδικασίαπουηίδιαείχεαρχίσει.Παραδόξως, υποστήριξε ακόματηθέση πώςήτανκαθήκοντουδικάσαντος Δι καστηρίου να φροντίσει ώστε η ιδιοκτήτρια να γίνει διάδικος, υποχρέωση που έχει ακόμηκαι το Δικαστήριο αυτό ως Εφετείο. 35 Έχοντας υπόψητηναπόλυτηστάσητουδικηγόρου τηςαιτήτριας, πάλιν,ηπρότασηαυτήείναι έξωαπόκάθεδικονομικήπραγματι κότητα. Καιπαράλληλα αντιστρατεύεται βασικήπτυχήτουδικαιϊκού μας συστήματος της αντιδικίας,δεδομένου ότι ο δικηγόρος της εφεσείουσας πήρε σαφήθέση εναντίον τηςπροσθήκης. 40 Είναι σωστόναλεχθεί πως οδικηγόρος της εφεσείουσας ανα ζήτησε ενίσχυση των προτάσεων του στην υπόθεση Marcoullis (ανωτέρω). Δεν τονβοηθάόμωςκαθόλου. Η παράλειψη προσθή766 1 Α.Α.Δ. Χ'Όεοδοσίου ν. Ιωάννου χ.ά. Νικήτας, Δ. κηςδιαδίκουσεκτηματικήςφύσεωςυπόθεση,θεωρήθηκεαιτίαγια την έκδοση διατάγματοςεπανεκδίκασης. Είναι σχετικό το από σπασμααπότηνυπόθεσηMarcoullis πουχρησιμοποίησεη πρωτό δικοςΔικαστής:5 10 "In a situation such as the present one we have to set asidethe trial Court's finding; we might either proceed to determine ourselves, in its proper context, the issue of the conflicting registrations, or, instead, order a new trial. VVe have decided to resort tothelatter coursebecause,interalia,all necessary parties donotseem tobebefore this Court at present.". ΗυπόθεσηHjiSavva(ανωτέρω)είναιαπόκάθεσκοπιάόμοια μετηνπαρούσα. Ηκάποιαδιαφοράπουυπάρχεικαθιστάπιοεπι15 τακτικήτην προσθήκητου ιδιοκτήτηως αναγκαίου διαδίκου. Η απόφασητουΔιευθυντήτουΚτηματολογίου,γιααναγκαστικήπα ραχώρησηδικαιώματοςδιόδου,ακυρώθηκεγιατί στη διαδικασία δεν μετείχε οάλλος εγγεγραμμένος συνιδιοκτήτηςτουκτήματος. 20 25 Η προσθήκη της ιδιοκτήτριας του κτήματος από το οποίο η εφεσείουσα ζήτησεδικαίωμαδιάβασης,ήταν απαραίτητη προϋπό θεσηγιαεξέτασητηςαξίωσηςτης. Η έφεση στερείται οποιουδήποτε έγκυρου ερείσματος. Και απορρίπτεται χωρίς έξοδα, εφόσον οι εφεσίβλητοι επέλεξαν να μηνεμφανιστούν. Η έφεσηαπορρίπτεται χα)ρίςέξοδα. 767