(1996)18 Ιουλίου,1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στές] BACARDI &CO. LTD, Εφεσείοντες, v. VINCO LTD, Εφεσίβλητων. (ΠολιτικήΈφεσηΑρ.9295) Ενδιάμεσα διατάγματα — Καθυστέρησηστην υποβολήαίτησης γιαέκδο ση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος — Μπορεί να οδηγήσει σεάσκηση τηςδιακριτικής ευχέρειαςτονΔικαστηρίου υπέρτηςαπόρ ριψης της αίτησης παρά τη συνδρομή των προϋποθέσεων έκδοσης που αναφέρονται στο Αρθρο 32 τον περί Δικαστηρίων Νόμον τον 5 i960 (Ν. 14/60). Εμπορικά σήματα — Αίτηση για έκδοση ενδιάμεσου προσ(ορινού δια τάγματος απαγορενοντος τηχρήση εμπορικού σήματος —Απορρί φθηκελόγω μεγάλης καθυστέρησηςστην έναρξηδιαδικασίαςμετά τη \0 διαπίστοχχητηςπαραβίασης. Οι εφεσίβλητοι -εναγόμενοι χρησιμοποίησανεμπορικό σήμαγια προϊόντα τους το οποίο κατά τους ισχυρισμούς των εφεσειόνπον εναγομένωνπαραβίαζεδικότους. ]5 Σεδιαδικασία αγαιγήςπουκαταχώρισανεναντίοντωνεφεσίβλη των-εναγομένων,οιεφεσείοντες -ενάγοντεςεπεδίίΰξανμετάαπόπά ροδοδύοετώνκαιτεσσάρίονμηνώνναεξασφαλίσουνενδιάμεσοδιά ταγμαπουνατουςαπαγορεύει τηχρήσητουσήματος. 20 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριοδέχτηκεότι συνέτρεχανοιτρεις καθιε ρωμένες προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγ ματος,αλλά απόρριψετην αίτησηλόγω μεγάληςκαθυστέρησηςστην υποβολήτης. Οι εφεσείοντες -ενάγοντες,εφεσίβαλαντηναπόφαση. Εισηγήθη788 25 1 Α.Α.Δ. 5 Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd καν,ότι τοπρωτόδικοΔικαστήριο θαέπρεπενα εκδώσειτοζητηθέν διάταγμααφούδιαπίστωσεότι συνέτρεχαν οιπροϋποθέσειςέκδοσης τουσύμφίοναμετοΑρθρο32τουπερίΔικαστηρίίον Νόμουτου1960 (Ν. 14/60). Οι εφεσίβλητοι- εναγόμενοι, δενεμφανίστηκανκατάτην ακρόαση τηςέφεσης. Αποφασίστηκεότι: 10 15 (Ι) Ηεκκαλούμενηαπόφασηεκδόθηκε στο πλαίσιο άσκησης της διακριτικήςευχέρειαςτουπρωτόδικουΔικαστηρίουκαιτοβά ρος απόδειξηςότι ασκήθηκεεσφαλμένα το έφερανοιεφεσείο ντες- ενάγοντες.
(2)Ημεγάλη καιαδικαιολόγητηκαθυστέρηση στην έναρξη 6LO6Lκασίαςμετάτηδιαπίστωσητηςπαραβίασηςτουεμπορικού σή ματος,πρόσφερε επαρκή δικαιολογίαγιατην άσκησητηςδια κριτικής ευχέρειας τουπρωτόδικουΔικαστηρίου κατά τηςέκ δοσηςτουζητηθέντοςενδιάμεσουαπαγορευτικούδιατάγματος. 20 Ηέφεσηαπορρίφθηκε χωρίς διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 25 FilmsRoverInternationalLimitedv. CannonFilmSalesLimited[1987] 1 W.LR. 670, Metric Resources Corporation v.Leasemetrix LtdandAnother[1979] F.S.R. 571, 30 Kotsapasand Sons Ltdv. TitanConstructions andEngineering Co. [1961] C.L.R. 317, Jonitexo Ltdv. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 35 Karydas Taxi Co. Ltdv. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Τσονλόφταςv.Μιχαήλ
(1992)1ΑΛΛ. 228, 40 Αρέστη v.Ηλία
(1991)1 ΑΛΛ. 984, Σιακόλας v.Federal Bank of Lebanon
(1992)1 ΑΛΛ. 710. 789 Bacardi & Co. Ltd v. Vineο Ltd
(1996)Έφεση. Έφεση απότους ενάγοντες κατά της απόφασηςτου Επαρχια κού Δικαστηρίου Λεμεσού(Παμπαλλής,Α.Ε.Δ.)που δόθηκε στις 12Σεπτεμβρίου 1994 (Αρ. Αγωγής5897/93)μετηνοποίααπορρί- 5 φθηκεηαίτηση τους για έκδοσηδιατάγματοςμετο οποίο θα τερματίζετο η παραβίασητων εμπορικών σημάτων των εναγόντων και θα αναστέλλετο η πώληση των προϊόντων Baccara,ώστενα σταματούσε κάθετάση δημιουργίας λανθασμένης εντύπαχτης στο κοινό. 10 Α. Διχηγορόπονλος,γιατους Εφεσείοντες. Καμίαεμφάνισηγιατους Εφεσίβλητους. 15 Cur.adv. vult. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Π. Καλλής,Δ. 20 ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες-ενάγοντες διεξάγουν εργασίες στην Κοινοπολιτεία των Μπαχάμων. Είναιβιομήχανοικαικατα σκευαστές ρουμιούτοοποίοεμπορεύονται οτηνΚύπροκαισεόλο τον κόσμο μεταεμπορικάσήματαBACARDIκαιBat Device. Εί ναι,επίσης,οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες στην Κύπροτωνεμπορι- 25 κών σημάταϊν BACARDI και Bat Device που ενεγράφησαν σαν εμπορικάσήματααπότο 1963και 1974,αντίστοιχα,αναφορικάμε οινοπνευματώδηποτά. Ισχυρίστηκαν ότι οι εναγόμενοι είχανπα ραβιάσει τα πιο πάνω εμπορικά σήματα των εναγόντων, επειδή διέθεταν στην Κυπριακή αγορά ρούμι σε φιάλες που φέρουν το 30 ΕμπορικόΣήμαBACARΑσεχαρακτήρεςόμοιους μεεκείνους του Εμπορικού Σήματος BACARDI των Εναγόντων πλαισιούμενο από σχέδιο τουοποίου ταχρώματακαιηεμφάνισηομοιάζουν με το Εμπορικό ΣήμαBat Deviceτων Εναγόντων. 35 Με σχετική αγοιγήτους, που καταχώρησαντην 7.10.93, ζήτη σαν,ανάμεσασ' άλλα, "διάταγματουδικαστηρίουδιατάττοντους εναγομένους νατερματίσουν τηνπαραβίασητωνπιοπάνω εμπο ρικών σημάτων". Ταυτόχροναμε μονομερήαίτησητους τηςίδιας ημερομηνίας επεδίωξαν την έκδοση διατάγματοςγια παύση της 40 παραβίασηςτωνεμπορικών τουςσημάτωνκαιαναστολήπώλησης το>ν προϊόντων BACARA ώστε να σταματήσει κάθε τάση δημι ουργίαςλανθασμένης εντύπωσης στο αγοραστικόκοινό. 790 1 Λ.Α.Λ. Bacardi & Co.Ltd v. Vinco Ltd Καλλής,Δ. Toπρωτόδικοδικαστήριοέκρινεότι δενσυνέτρεχαν λόγοιγια την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος με μονομερή αίτηση. Έδωσε οδηγίες γιαεπίδοση τηςαίτησης στους εναγομένους, οι οποίοι,μετάτην επίδοση,καταχώρησανσχετική ένσταση. 5 Τοπρωτόδικοδικαστήριομετάπουάκουσεκαιτιςδυοπλευρές διαπίστωσε ότι υφίσταντοκαιοιτρεις προϋποθέσεις πουπροβλέ πονται από το Αρθρο 32 τουπερί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν.14/60) για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Συγκεκριμέ10 να,διαπίστωσε ότι: (α)υπάρχει σοβαρόζήτημαγιαεκδίκασηκατάτη δίκη, 15 (β)ότι εμφανίζεται μιαπιθανότητα ο ενάγων ναδικαιούται στην αιτούμενηθεραπεία,και (γ)χωρίς την έκδοση τουαιτούμενου διατάγματος θαείναιδύ σκολοή αδύνατονααπονεμηθείδικαιοσύνησε μεταγενέστε ροστάδιο. 20 Ηπρώτηπροϋπόθεση,μάλιστα,ήτανκοινά αποδεκτήκαιαπό τις δυο πλευρές. 25 Παράτηνπιοπάνωδιαπίστωσητουτοπρωτόδικοδικαστήριο απέρριψε την αίτηση λόγω της καθυστέρησης στην υποβολή της. Παραθέτουμε πιο κάτω τιςδιαπιστώσεις του πρωτόδικουδικα στηρίου πουσχετίζονται μετηνκαθυστέρηση,καθώςκαιτηντελι κήκατάληξη του: 30 Όταν οι αντιπρόσωποι των εναγόντων πληροφορήθηκαν την ύπαρξητουπροϊόντος τωνεναγομένωνκαισυνειδητοποίησαν ότι επηρεάζει δυσμενώς τιςπωλήσεις τους πληροφόρησαν σχετικώς τους ενάγοντες κατά το 1990-91. Οιτελευταίοι μεεπιστολήτου δικηγόρου τους, ημερομηνίας 25.6.1991,αξίωσαν τον άμεσο τερ35 ματισμότηςπαραβίασηςτωνεμπορικώνσημάτωντωνεναγόντων. Ακολούθησεαρνητικήαπάντηση των εναγομένων μέσωτουδικη γόρουτους με επιστολή ημερομηνίας27.6.91. Η καταχώρησητης αγωγήςκαιη επιδίωξηέκδοσης τουπροσωρινού διατάγματοςέγι νε μετάαπόδυοχρόνια καιτέσσερις μήνες, ήτοι την 7.10.93. Το 40 πρωτόδικο δικαστήριο αφούέλαβε υπόψητοπιο πάνω ιστορικό κατέληξε ωςπιοκάτω: "Ο ιδιοκτήτης ενός εμπορικού σήματος πουεπιζητάτην βοήθειατουΔικαστηρίου γιατην προστασίατουσήματοςτου, 791 Καλλής,Δ. Bacardi & Co.Ltd v. Vinco Ltd
(1996)πρέπειναενεργήσει μετηνδέουσαδυνατήσπουδή. Τέτοιακα θυστέρηση δενεμποδίζειτηνέκδοσητελικούδιατάγματοςαλλά μπορεί να προκαλέσει τηνάρνηση έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος, βλέπε Kerr onInjunctions, 6ηέκδοση, σελ. 3603161 και Kerly's,Law ofTrade MarksandTrade Names, 12ηέκ- 5 δοοη,πάρα. 15-68. Η καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης εξετάζεται και σε συνάρτηση μετο ισοζύγιοταλαιπωρίας. 10 Οι Ενάγοντες γνώριζαν,τουλάχιστον απότις27.6.1991, την θέσητων Εναγομένων έναντι της ισχυριζόμενης παρα βίασης των εμπορικών σημάτων τους. Αντί άλλης ενέργειας, άφησαν τους Εναγομένους να 15 ενεργούν από μόνοι τουςδημιουργώντας μιαπελατεία2000 ατόμων που όπως ισχυρίστηκε ο Ι.Βρυωνίδης δημιουργή θηκεμεπροσωπικήεπαφήκαισυνεπακόλουθαεπένδυσηκαι αιτούνται έκδοσηδιατάγματοςμετάαπότόσοχρόνο. Είναι έκδηλο ότιηπιθανήζημιά μετηνέκδοση του αιτούμενου 20 διατάγματοςξεφεύγει τηςαπλήςπαροχήςεγγύησης. Σαφώςτο ισοζύγιο ταλαιπωρίαςθαπλήξει περισσότερο τους Εναγομένους, πουσεσυνδυασμό με την προκληθείσα αδικαιολόγητη καθυστέρηση, αίρει απότοΔικαστήριο την 25 δυνατότητα άσκησης τηςδιακριτικήςτους εξουσίας γιαέκ δοση του αιτουμένου διατάγματος,σ' αυτότοαρχικόστά διο. Συνεπακόλουθαη αίτησηαπορρίπτεται." Με την παρούσα έφεσηοι ενάγοντες επιδιώκουν την ανα τροπήτης πιοπάνωαπόφασης. Έχουνδιατυπώσει τηνσχετι κήθέσητους μεπολύ σύντομο καιπεριεκτικό τρόπο: Εφόσον το πρωτόδικο δικαστήριο δέχθηκεότι συντρέχουν καιοιτρεις 35 προϋποθέσεις που απαιτούνταιαπότο Αρθρο 32 του Ν 14/60 γιατί αρνήθηκεναεκδώσει τοαιτηθένδιάταγμα; Η"καθυστέρηση,εκτόςανεπεξηγηθεί,στην προώθησηαίτη σης γιαπροσωρινό διάταγμα,είναι γενικώς μοιραία,άνκαιτα 40 δικαστήριαθασταθμίσουν τοζήτηματηςκαθυστέρησης έναντι της πιθανότηταςτου ενάγοντα να πετύχει τελικά στην αγωγή του,καιθαλάβουνυπόψηκατάπόσο οεναγόμενος έχειοδηγη θεί σε έξοδαήέχεικαθησυχασθείότι όλαήτανασφαλήή παρα792 30 1 Α.Α.Δ. Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd Καλλής, Δ. πλανήθηκελόγω της απραξίας τουενάγοντα. Ωστόσο η τάση της σύγχρονης νομολογίας είναι να μη απορρίπτεταιαξίωση για διάταγμα κατά την ακρόασητης αγωγής απλώςκαι μόνο λόγω τηςκαθυστέρησης στην καταχώρησητης αγωγής τηρου μένων των προνοιών του περί ΠαραγραφήςΝόμου, 1939" (Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση, πάρα. 633)* Στον Kerly's (πιο πάνω), πάρα. 15-68 το θέμα τίθεται ως εξής: "Οποιαδήποτε σημαντική μη αναγκαίακαθυστέρηση στην επιδίωξηενδιάμεσηςθεραπείαςενδέχεταιναγείρει το ισοζύ γιοτηςευχέρειαςεναντίοντουενάγοντα. Αυτόδενσημαίνει ότιη διαδικασίαπρέπεινααρχίζειχωρίςπροειδοποίηση. Η καθυστέρησηλόγωτηςπαράλειψηςτωνεναγομένωννααπα ντήσουνσεεπιστολές μπορείνασυγχωρεθεί."** Στον Kerron Injunctions (πιοπάνω),σελ. 360-61υιοθετείταιη ίδιαπροσέγγιση. "Ηαπλήκαθυστέρησηστην έναρξη διαδικασίας μετά την διαπίστωσητης παραβίασης φαίνεταιότι δεναποτελεί κώλυμαγιατην έκδοσηδιατάγματοςκατάτην ακρόασητηςαγω γής. Ωστόσοκαθυστέρησηδυνατόνναοδηγήσειτοδικαστήριοστο να αρνηθεί την έκδοση προσωρινού διατάγματοςειδικά όταν ο εναγόμενοςέχειδημιουργήσειμιαεπιχείρησηστηνοποίαέχειχρη σιμοποιήσει τοεπίδικοσήμαμεπασίγνωστοτρόπο".*** * "Delay in taking proceedings. Delay, unless explained, in making or pursuing an application for an interlocutory injunction is generally fatal, "though the courts will balance the question of delay against the likelihood of the plaintiff ultimately succeeding in theaction,andwilltake into account whether or not thedefendant has been led intoexpense or lulledintosecurity ormisled by theinaction of the plaintiff. But thetendency of modem decisions is not torefuse an injunction at thehearing of the action merely on acount of delay in instituting proceedings, subject to the provisions of the Limitation Act 1939." ** "Interim injunction refused on account of delay. Any significant, unnecessary delay in applying for interlocutory relief is likely to tilt the balance of convenience against the plaintiff. That does not mean that proceedings should be started without warning; delay due to failure of thedefendants to answer letters may be excused." *** "Mere delay after knowledgeof theinfringement totake proceedings isnota bar to the right to an injunction at the trial. But delay may cause the Court to refuse an interlocutory injunction, especially if the defendant has built up a trade in which he has notoriously used the marie." 793 Καλλής, Α. Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)Σύμφωνα με το 'Passing off Law and Practice" των John Drysdale & Michael Silverleaf, 2αέκδοση,ηκαθυστέρηση αποτελεί έναπαράγοντα πουλαμβάνεταιυπόψηόταν εξετάζεται το ισοζύ γιοτηςευχέρειας ("balanceofconvenience"). Παραπέμπουμεστην πάρα.6.16: 5 'Τοπροσωρινό διάταγμααποτελείδυνητικήθεραπεία. Ανε ξήγητη καθυστέρηση από τους ενάγοντες πάντοτε αποτε λούσε εμπόδιο για την χορήγηση τέτοιας θεραπείας. Αυτό αποτελεί εφαρμογή της αρχής της επιείκειας: vigilantibus, 10 non dormientibus, jurasubvenient. Μιαπιο σύγχρονηπρο σέγγιση είναι ότι αυτότούτο το γεγονός της καθυστέρησης καταδεικνύει ότι ο ενάγων δεν χρειάζεται την άμεση και εξαιρετική θεραπεία που προσφέρεται από το προσωρινό διάταγμα. Επιπλέον εάν με την καθυστέρηση ο ενάγων εν 15 γνώσει του επιτρέπει στον εναγόμενο να δημιουργήσει την επιχείρηση του σε σχέσημε την επίδικηδραστηριότητα, θα ήτανάδικοναδοθείθεραπείαστον ενάγονταπριναποδείξει πλήρως την υπόθεση του. Η έκταση της καθυστέρησης η οποία είναι αναγκαίαγιανααποτρέψει τηχορήγηση θερα- 20 πείαςσεοποιαδήποτεσυγκεκριμένη υπόθεσηεξαρτάται πά νω στα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και δεν μπορούν να διατυπωθούνάκαμπτοικανόνες. Τοδικαστή ριοδυνατόνναείναιπρόθυμονααγνοήσεικαθυστέρησηγια την οποίαδόθηκε ικανοποιητικήεξήγηση έστω και ανκατά 25 την διάρκειαεκείνης τηςπεριόδου οεναγόμενος είχεαυξή σει τιςδραστηριότητεςτουαλλάμπορείνακρίνει ότιτοισο ζύγιο της ευχέρειας και/ήτο status quo έχουν αλλάξει προς ζημιάτηςυπόθεσης τουενάγοντα."* 30 * "An interlocutory injunction is a discretionary remedy. Unexplained delay by the plaintiff has always been a bar to such relief. This has been said to be an application of the equitable maxim: vigilantibus, non dormientibus, jura sebvenient. A more modem approach is that thevery fact ofdelay demonstrates that theplaintiff does not need the immediate and exceptional relief provided by an interlocutory injunction. Moreover, if by his delay the plaintiff knowinglyallows the defendant tobuildup his business in the activity complained of, it would be inequitable to grant the plaintiff relief until he has fully provedhis case. The extent of delay necessary to prevent the grant of relief in any particular casewilldepend upon theindividualcircumstances and nohard and fast rulescan begiven.The court may be willingtodisregarddelaywhich is satisfactorily accounted for even though the defendant has during that time increasedhis activitiesbut may hold thatthebalance of convenience and/or thestatus quo have altered to the detriment of theplaintiffs case," 794 Ι Α Α Λ. 5 10 15 20 Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd Καλλής, A. Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτόυποδηλώνει το ενδιαφέροντουδικαστηρίουνα ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίαςη οποία θαπροκύψει ανφανεί ότι ηαπόφαση του πουδόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιοήτανεσφαλμένη. Όπωςτοέχει θέσει οδικαστής Hoffman στην Films Rover InternationalLimited v. Cannon FilmSalesLimited[1987] 1 W.L.R.670: 'Toκύριοδίλημμασεσχέση μετηνέκδοσηπροσωρινών δια ταγμάτων,είτεαυτάείναιαπαγορευτικάή επιτακτικά,είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού οκίνδυνος ότι το δικαστήριο μπο ρεί ναπάρει εσφαλμένη απόφαση, μετο νόημα ότι έχει χο ρηγήσει διάταγμασεδιάδικοοοποίοςαποτυγχάνειν' απο δείξει ταδικαιώματατουκατάτηδίκη(ή θααποτύγχανεαν υπήρχεδίκη)ή διαζευκτικάμετοναπαραλείψειναχορηγήσει διάταγμασεδιάδικοπουεπιτυγχάνει (ήθαπετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένωςθεμελιώδηαρχήότιτοδικαστήριο πρέπειναυιοθετήσει εκείνητηνπορείαηοποίαφαίνεταιότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότιηαπόφασητουήταν 'εσφαλμένη' μετοπιοπάνωνόημα. Οικατευθυντήριεςγραμμέςγιατηχορήγησηκαιτωνδυοει δώνπροσωρινών διαταγμάτωνπηγάζουναπόαυτήτην αρ χή·"* Σύμφωνα με τον Drysdale (πιο πάνω),πάρα. 6.15, ένας από τουςπαράγοντεςπουεπηρεάζουντοζήτηματουισοζυγίουτηςευ χέρειας είναιη διατήρησητουstatus quo. Η διατήρησητου status quoειδικώςευνοεί τηχορήγησηπροσωρινούδιατάγματοςσεεκεί νες τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει την εμπλοκή τουστην επίδικηπράξηκαιόπουοι πωλήσεις τουκαιη 30 επένδυσηκεφαλαίουήτανμικρές,ενώοενάγωνέχει μιαδημιουρ γημένη επιχείρηση (Copinger, πάρα. 625). 25 Δημιουργείται, ωστόσο, δυσκολία ως προς το τί σημαίνει η φράση "status quo". Η δυσκολία επισημαίνεται από τον Vice * "The principal dilemma about the grant' of interlocutory injunctions, whether prohibitory or mandatory, is that there is by definition a risk that the court may make the 'wrong' decision, in thesenseof granting an injunction to a party who fails to establish his right at the trial (or wouldfail if there was a trial) or alternatively,in failing togrant an injunction to a party who succeeds (or would succeed) at trial. A fundamental principle is therefore that the court should take whichever course appears to carry the lower risk of injustice should it turn out to have been 'wrong' in the sense I have described. The guidelines for the grant of both kinds of interlocutory injunctions are derived from this principle.*' 795 Καλλής, Δ. Bacardi &Co.Ltd v. Vinco Ltd
(1996)Chancellor Megarry στην Metric Resources Corporation v. Leasemetrix Ltd and Another[1979]F.S.R. 571, ο οποίος στις σελ. 581-582θέτει το θέμαωςπιοκάτω: "Ο όρος -status quo -είναιεκπρώτηςόψεως σαφώςατελής, 5 και όπως πρότεινα στηνRobbie v.FootballClubLtd, μη δημοσιευθείσα, ημερ.26.3.79,νομίζω ότι οπλήρης όρος εί ναι 'status quo ante bellum'. Εάν η έκδοση του κλητηρίου εντάλματοςαποτελείτονοητικό ισάξιοτηςέκρηξηςτουπο λέμου, αυτόθααπαιτούσεόπως το ζήτημαεξετασθεί όταν 10 εκδίδετο το κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κάποτε θα ήτανπαράξενοή άδικο. Αν προωθηθείημεταφορικήέννοια τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli, 15 εκτός αν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι πουηεπίδικηπράξηνακαθίσταταιμέρος τουstatus quo."* Ηεκκαλούμενη απόφασηέχει εκδοθείσταπλαίσιαάσκησηςτης διακριτικής ευχέρειας τουπρωτόδικουδικαστηρίου.Τοβάροςτης 20 απόδειξης ότι ο πρωτόδικος Δικαστής άσκησε τηδιακριτικήτου ευχέρειαεσφαλμένως τοφέρουνοιεφεσείοντες (Kotsapas&Sons Ltd v. Titan Constructionsand EngineeringCo
(1961)C.L.R. 317, 322, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, 269, Karydas TaxiCo. Ltd v.Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321,327και 25 Τσονλόφχαςv. Μιχαήλ
(1992)1 ΑΛΛ. 228,232). Είναινομολογημενο ότι όπουη επίλυση επίδικουθέματοςεπα φίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, αποκλειστικός κριτήςτηςάσκησηςτηςεξουσίας είναι οδικαστήςστονοποίοενα- 30 ποτίθεταιη δικαιοδοσία. Η άσκησητηςδιακριτικήςευχέρειαςτου πρωτόδικουΔικαστηρίουδεναναθεωρείταιμεγνώμονατηνορθό τητα της απόφασηςκατά την υποκειμενική κρίση των μελών του Εφετείου, αλλά με αντικειμενικά κριτήρια που περιορίζουν την * "The term 'status quo' is plainlyincomplete onthefaceof it;andas Isuggested in Robbie v.FulhamFootballClubLtd.,unreported, 26 March 1979.1 think thefull term is 'statusquoantebellum'. Iftheissueof thewritis thenotional equivalentof the outbreak of war, that wouldrequirematters to be tested when die writ was issued, whichsometimeswouldbe capriciousor unfair. If themetaphor ispursued, then it may wellbe that the true statusquo antebellumis thestateof affairswhich existedimmediatelybefore theactwhichconstitutes thecasusbelli,unlesshostilities are delayedso longthat theactbecomespart of thestatus quo." 796 1 Α.Α.Δ. Bacardi & Co.Ltd v. Vinco Ltd Κάλλης, Δ. ευχέρεια επέμβασηςσε δυομόνο περιπτώσεις: 5 10 (α) Όπου διαπιστώνεται ότιηδιακριτική ευχέρεια ασκήθηκε έξω από το πλαίσιο που παρέχεται από το νόμο, όπως ότανδιαπιστώνεται ότι υπεισήλθαν στην άσκησητης εξω γενείςπαράγοντες,και (β) όπου ηάσκηση της διακριτικής ευχέρειας οδηγεί σε πασι φανή αδικία, όπως είναι η περίπτωση από(ρασης στην οποίαδεθαμπορούσεναπροέλθει κανέναδικαστήριο. (Βλ.Αρεστήν. Ηλία
(1991)1 ΑΛΛ. 984, 988,989 καιΣιαχόλας v.FederalBankof Lebanon
(1992)1 ΑΛΛ. 710, 718). 15 ToΕφετείοδενεπεμβαίνει ότανηδιακριτικήευχέρειαασκείται σύμφωνα μετρόπο που δείχνει ότιόλα τα απαραίτητα στοιχεία λήφθηκανυπόψη(Τσονλόφιας, πιοπάνω). Δεν πρέπει, επίσης, ναλησμονούμε ότιγενικώς η διαδικασία 20 έκδοσης προσωρινού διατάγματοςδενπροσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων (Copinger,πιο πάνω,πάρα 624). 25 30 35 40 Έχουμε εξετάσει μεπροσοχήτουςλόγους γιατους οποίους το πρωτόδικο δικαστήριο αποφάσισεν' ασκήσει την διακριτικήτου ευχέρεια εναντίον της χορήγησης του επίδικου διατάγματος (Βλ. σελ. 3πιο πάνω). Ανάγονται αποκλειστικά στην καθυστέρησηη οποία, σύμφωνα με το πρωτόδικο δικαστήριο,είχε σαν αποτέλε σμαοι εναγόμενοι "να ενεργούν από μόνοι τους δημιουργώντας μιαπελατεία2000ατόμων". Γιαναχρησιμοποιήσουμε το λεκτικό του V.C. Megarry καθυστέρησανοιεχθροπραξίες τόσο πολύ έτσι που ηεπίδικη πράξηνα αποτελεί μέρος του status quo. Σημειώ νουμε ότιστην CenturyElectronicsv.CVSEnterprises [1983] F.S.R. 1 καθυστέρηση6μηνώνχωρίςπραγματικήδικαιολογίαοδή γησε στην μη έκδοση προσωρινού διατάγματος. Στην παρούσα έφεσηπρόκειταιγιακαθυστέρηση 2ετώνκαιτεσσάρων μηνών. Η δοθείσαδικαιολογία- μεσολάβηση αλληλογραφίας μεταξύτωνμε ρών-δεν μπορεί ναθεωρηθεί επαρκήςκαι ικανοποιητική εξήγηση για την τόση μεγάλη καθυστέρηση στην έναρξη διαδικασίας λαμ βανομένου μάλιστα υπόψηότιστο μεταξύοιεναγόμενοι συνέχιζαντις επίδικες δραστηριότητες. Έχουμε λάβειυπόψηταγεγονότα της παρούσαςέφεσης σεσυ νάρτησημετις νομικές αρχέςπουδιέπουντοζήτηματηςκαθυστέ ρησηςκαιτοζήτημα τηςεπέμβασηςτουΕφετείου. Δενέχουμεδια797 Καλλής, Δ. Bacardi &Co.Ltd v. Vinco Ltd
(1996)πιστώσει ότιηδιακριτική ευχέρεια του πρωτοδίκουδικαστηρίου έχειασκηθείέξω απότοπλαίσιοπουπαρέχεταιαπότοΝόμοήότι ηάσκησητηςοδηγεί σε πασιφανή αδικία. Η μεγάλη και αδικαιολόγητηκαθυστέρηση στην έναρξη διαδι- 5 κασίας, μετάτην διαπίστωσητης παραβίασης,προσφέρει επαρκή δικαιολογία γιατην πορείαπουέχειυιοθετήσει το πρωτόδικοδι καστήριο να μηχορηγήσει το αιτηθέν διάταγμα στο ενδιάμεσο εκείνο στάδιο. 10 Για τους λόγους που προσπαθήσαμε ναεξηγήσουμε η έφεση απορρίπτεται. Ηαπουσία τω,νεφεσίβλητων κατά τηνακρόαση της έφεσης δικαιολογεί την μηέκδοση διαταγήςγια τα έξοδατης έφεσης. 15 Η έφεσηαπορρίπτεται χωρίςδια ταγή γιαέξοδα. 798