clr/1996/1996_1_799.pdf

(1996)περί Δικαστηρίων Νόμουτου 1960(Ν. 14/60) καιαφ' ετέρου εσφαλ­ μένααρνήθηκεναεξετάσει τοθέματηςάντλησης δικαιωμάτωνεκ μέ­ ρους τους απότηνΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος. Οι ενάγοντες, υποστήριξαν ότιησχετική τροποποίηση τουδια- 5 τάγματος,ήταν αντίθετη μετα "ευρήματακαιτασυμπεράσματατου πρωτόδικου Δικαστηρίου καικαταστρατηγούσε ουσιαστικά και αυτοαναιρούσε τοσκοπόκαιτους στόχους του διατάγματος". 10 Αποφασίστηκεότι: (Ι) Η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να αποφασίσει επί τηςαίτησης τωνεναγόντων γιαέκδοση προσωρινού απα­ γορευτικού διατάγματοςδυνάμει του Αρθρου 32τουπερίΔι­ καστηρίων Νόμουτου I960(Ν. 14/60)ήτανορθή,αφούτοκύ- 15 ριο νομικό τηςβάθροήταντοάρθρο αυτό.

(2)Η ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος,δενδιεξήγε οποιανδήποτε επιχείρηση στην Κύπροκατάτονουσκδδηχρόνοκαιδεν μπορούσε νατύ­ χει προστασίας σεαγωγήγιααθέμιτοανταγωνισμό,κατ'ακο- 20 λουθίαν,οι εναγόμενοι οιοποίοι αντλούσαν δικαιώματα από την ελληνικήεπιχείρηση δεν μπορούσαν ναβρίσκονται σε κα­ λύτερη μοίρα καινατύχουνπροστασίας.

(3)Μετηνπροσθήκηστοαπαγορευτικόδιάταγματηςφράσης"από 25 μόνητης" μετάτηλέξηΙΚΙΑ,ουσιαστικά είχεεπιτραπείηχρή­ σητηςλέξηςμεάλλες λέξειςήσημεία στίξης καιαυτόδεναπέ­ τρεπεκαθόλουτη"σύγχιση"πουείναιοαντικειμενικός σκοπός τέτοιωνδιαταγμάτωνσευποθέσειςαθέμιτουανταγωνισμού,συ­ νεπώς επεβαλλετο ηαπόλυτηαπαγόρευσητηςχρήσης της. 30 Η έφεση 9637απορρίφθηκε, ηέφεση 9636επιτράπηκε μεπαραμερισμό τον τροποποιημένον διατάγματος και αντικατάστασητον με το εκδοθέν επί 35 ΠΚμονομερούςαίτησης. Αναφερόμενες υποθέσεις: Erven Warnink B.V. v. J. Townend andSons (Hull) Ltd[1979] A.C. 40 (H.L.) 731, Anheuser-Busch Inc. v. Budejovicky BudvarN.P. andOthers [1984] F.S.R. 413, 800 1 AAA. Demades Overseas Ltd v. Studio ΜA.ST Ltd Universal Advertising and Publishing Agency and Another v. Vouros, XIX AAA. 87, Jonitexo Ltdv. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, 5 Heli-Air(Egypt)LS.C. v. DrescherandAnother

(1988)1 C.L.R. 234, ΓρηγορίονκαιΆλλων v. ΧριστόφορουκαιΑλλων

(1995)1Α.ΑΛ. 248, 10 Hadjikyriakos Co. Ltdv. UnitedBiscuits (UK) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689, Alain v. Bernardin v. PavilionProperties[1967]RPC581, StarIndustrial CompanyLtdv.YapKweeKor[1976]F.S.R.256, 15 C.I.R. v.MullerandCo's. MargerineLtd[1901]A.C. 217, OertliA.G. v.Bowman (London)Ltd[1957]R.P.C 388, 20 Baskin-Robbins Ice Cream Co. v.Gutman[1976]F.S.R. 545, 25 MetricResources v. Leasemetrix[1979]F.S.R.571, KotsapasandSons Ltd v. TitanConstructions andEngineering Co.

(1961)C.L.R. 317, Karydas TaxiCo. Ltdv. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Τσονλόφταςv. Μιχαήλ

(1992)1 Α.Α.Δ. 228, 30 Σιακόλαςv. Federal Bank ofLebanon

(1992)1 Α.ΑΛ.

1. Έφεση, 35 40 Έφεση από τους ενάγοντες κατά τηςαπόφασης τουΕπαρχια­ κού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Ιωαννίδης, Πρ.Ε.Δ.)πουδόθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1996(Αρ.Αγωγής 11288/95) μετην οποίαεκ­ δόθηκε προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα που εμπόδιζε τους εναγόμενους από τουνα εμπορεύονται μετο όνομα "ΙΚΙΑ" από μόνο του. Δ. Παπαδόπουλος, για τους Εφεσείοντες στην
2. Γ.Κολοκασίδης, για τους Εφεσίβλητους στην
3. 801 Demades Overseas Ltd v. Studio ΜA.ST Ltd

(1996)Γ. Κολοκασίδης,γιατους Εφεσείοντες στην

1. Δ. Παπαδόπουλος,γιατους Εφεσίβλητους στην
2. Cur.adv. vult. 5 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δικαστής Π. Καλλής. ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Μετάαπό μονομερή (ex-parte)αίτησητων ενα- 10 γόντων τοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛευκωσίαςεξέδωσεπροσωρινό διάταγμα μετο οποίο οι εναγόμενοι εμποδίζοντο,ανάμεσασ' άλ­ λα,απότουναεμπορεύονται μετοόνομα"ΙΚΙΑ". Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση. Το πρωτόδικο δικαστήριο αφού άκουσε καιτιςδυοπλευρές οριστικοποίησε τοπροσωρινόδιάταγμα. Ταυ- 15 τόχρονα,όμως,διέταξε τηντροποποίησητουδιατάγματοςμετην προσθήκη των λέξεων "απόμόνητης" μετάτηλέξη"ΙΚΙΑ" όπου αυτήαπαντάται στολεκτικότου. Η τελικήκρίσητουπρωτόδικου δικαστηρίου άφησε ανικανοποίητες και τις δυο πλευρές. Έχουν προσβάλει τοκύρος τουδιατάγματος μεαντίστοιχες εφέσεις. 20 Η έφεση των εναγόντων (αρ.9636) στρέφεται μόνο εναντίον της πιο πάνω τροποποίησης. Αντίθετα η έφεσητων εναγομένων (αρ. 9637) στρέφεται εναντίον του διατάγματοςστο σύνολοτου. Θα αναφερθούμεστους συγκεκριμένους λόγους εφέσεως τηςκάθε 25 πλευράς σε κατοπινό στάδιο. Πρώτα,όμως,θαπαραθέσουμετα κύρια γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, όπως τα παρου­ σίασαν οι δυο πλευρές ενώπιον του πρωτόδικουδικαστηρίου με τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τουςκαιτηνπροφορική μαρτυ­ ρία τους. Αρχίζουμεμετους ενάγοντες: 30 Είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται με τηνεισαγωγήκαιπώληση ειδώνχρήσεως καιδιακοσμήσεως σπιτι­ ού. Ιδρύθηκε το Μάϊο του 1993 και στις 2.9.94 ενέγραψε στον Έφορο ΕταιρειώντηνεμπορικήεπωνυμίαD &RΙΚΙΑ. Τοκατά- 35 στηματων Εναγόντωνάρχισετηλειτουργία τουαποτοΣεπτέμβρη του 1994 με την επωνυμία ΙΚΙΑ. Οι Ενάγοντες ξόδευσαν πάρα πολλά χρήματαγιατησωστήπαρουσίασηκαιτην εικόνα του κα­ ταστήματος στο κοινό με την επωνυμία ΙΚΙΑ. Ξόδεψαν, επίσης, σημαντικά ποσά σε διαφημίσεις για νακαταστήσουν το κατάστη- 40 μάτους γνωστό μετο όνομα ΙΚΙΑ στην κυπριακή αγορά. ΑρχέςτουΟκτώβρητου 1995 μιακυπριακήεφημερίδαδημοσί­ ευσεαγγελία μετηνοποίαζητείτουπεύθυνηκαταστήματος. Στην 802 1 Α.Α.Δ. 5 Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST Ltd Καλλης, Δ. αγγελία αναγραφόταν ηλέξηΙΚΙΑ. Στις22.11.95 κυπριακή εφη­ μερίδαδημοσίευσεδιαφήμισημετηλέξη ΙΚΙΑ ηοποίαέλεγε:"Αρ­ χίζουμεΤετάρτη22.11.95". Στις23.11.95οδιευθυντήςτωνεναγό­ ντων επεσκέφθηκε το χώρο του καταστήματοςτων Εναγομένων. Διαπίστωσε ότι οι Εναγόμενοι λειτουργούσαν κατάστημα με το όνομα ΙΚΙΑ και ότι στο κατάστηματους πωλούσαν αντικείμενα παρόμοιουείδους μεταδικάτους. Ηεπωνυμίαπουχρησιμοποι­ ούσανήτανηίδιαμετηδικήτους. 10 Ήταν ηθέσητων εναγόντων ότι απότηδιαφημιστικήεκστρα­ τείαστην οποίαπροέβηκαν,τοκατάστηματουςέγινεγνωστό στην κυπριακήαγοράκαι το καταναλωτικό κοινό ζητάτοκατάστημα τους με το όνομα ΙΚΙΑ. Μετάτη λειτουργία τουκαταστήματος των Εναγομένων πάρα πολλοί πελάτες τους,τους ερωτούν κατά 15 πόσο έχουν ανοίξει καιδεύτερο κατάστημαστην οδόΒασιλίσσης Φρειδερίκης, όπου βρίσκεται το κατάστημα των Εναγομένων. Ισχυρίστηκαν ότι υφίστανται και θαυποστούν σημαντική ζημιά από τηχρήση της λέξης ΙΚΙΑ απότους Εναγομένους, και επίσης ότι θαπροκληθεί ζημιάστην καλή φήμη(reputation) καιστηνπε20 λατείατουςαπότη σύγχισηπουπροκαλείταιστηναγορά. Ήδηοι πωλήσεις τους είχανμειωθεί καιυφίσταντοκαθημερινάζημιές. Από τηνάλληοι εναγόμενοι πρόβαλαντις πιοκάτωθέσεις: 25 Ηλειτουργία τουκαταστήματοςτουςμετοόνομαΙΚΙΑδενέχει σχέση με το κατάστηματων εναγόντων. Ηχρήση τηςλέξης ΙΚΙΑ οφείλεται στη συνεργασία πουυπάρχει μεταξύτουςκαιτης ΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος. Τον Αύγουστο του 1995 καταρτίστηκε συμφωνία (franchise)μεταξύτωνΕναγομένωνκαιτηςΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδοςγια 30 τη δημιουργία καταστήματος ΙΚΙΑ στην Κύπρο. Στις25.10.1995 υποβλήθηκεαίτησηστονΈφοροΕταιρειώνγιαέγκρισητηςεπωνυ­ μίαςS &ΜΙΚΙΑ,ηοποίαμετάαπόκάποιαδιαδικασίαεγκρίθηκε, καιστις 11.12.95εκδόθηκετοσχετικόπιστοποιητικό. ΗΙΚΙΑΕΠΕ Ελλάδοςχρησιμοποιεί τηνεπωνυμίαΙΚΙΑ από το 1987 καιξόδευ35 σε αρκετάχρήματα(Λ.Κ.75.000)γιανακαθιερώσει το σήμα ΙΚΙΑ διεθνώςγνωστό,ωςτοδιακριτικόχαρακτηριστικότωνκαταστημά­ τωντηςκαιτωνεμπορευμάτωντης.Γιανααποστασιοποιηθούναπό τοκατάστηματων Εναγόντων οι εναγόμενοι χρησιμοποίησαν στις διαφημίσειςτουςδήλωσηότιαντιπροσωπεύουντηνΙΚΙΑ ΕΠΕΕλ40 λάδοςκαιδενέχουνκαμιάσχέσημεάλλακαταστήματαπουφέρουν το όνομα ΙΚΙΑ. Το^οθέττισαν, επίσης,στο κατάστηματους ειδικό χαρτονάκιστοοποίουπάρχειηπιοπάνωανακοίνωση. Περαιτέρω έδωσανρητέςοδηγίεςστην υπεύθυνητουκαταστήματοςνααποσα­ φηνίζει οποτεδήποτε αναφύεταιθέμα σε σχέση με την ταυτότητα 803 Καλλής, Δ. Demades Overseas Ltd v. Studio ΜA.ST Ltd

(1996)TOJV καταστημάτων. Για την αποφυγήοποιασδήποτε παραποίησης έχουν λάβειόλαταενδεικνυόμενα μέτρα. Αρνήθηκαν ότι τοκατά­ στημα των Εναγόντων έχει αποκτήσει φήμηήότι έγινε η διαφημι­ στικήεκστρατείαπουισχυρίστηκαν οιΕνάγοντες.Ισχυρίστηκανότι αντο διάταγμαοριστικοποιηθεί θαυποστούντεράστιεςζημιέςκα- 5 θότι έχουν επενδύσει πολλά χρήματαγια τηδιαφήμισητουκατα­ στήματοςτουςμετηλέξη ΙΚΙΑ. Περαιτέρωκινδυνεύουνναχάσουν και τησυμφωνία (franchise) πουέχουν καταρτίσει μετην-Εταιρεία ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος. 10 ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ. Το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρθηκε στις ακόλουθες πέντε προϋποθέσειςοιοποίες είναιαπαραίτητεςγιατηθεμελίωση αιτίας αγωγήςγια αθέμιτο ανταγωνισμό (passingoff), όπως αυτές κατά- 15 γράφονταιστον BuIIen&LeakePrecedents ofPleadings, 13ηέκδο­ ση,σελ. 334: "

(1)Ψευδής παράσταση, 20

(2)πουέγινε από έμποροστηδιάρκειαδιεξαγωγήςεμπορικών συναλλαγών,

(3)σε μελλοντικούς πελάτες τουήσεεκείνους πουτελικάθα καταλήξουν τααγαθάή οι υπηρεσίες πουπαρέχονταιαπό 25 τον ίδιο,

(4)ηοποίαστοχεύει στο ναεπηρεάσει την επιχείρηση ή εμπο­ ρικήεύνοιαάλλουεμπόρου(μετονόημαότιαυτήείναιμια εύλογα προβλεπτήσυνέπεια),και 30

(5)η οποία προκαλεί πραγματική ζημιά στην επιχείρηση ή εμπορική εύνοια του εμπόρουο οποίος εγείρει την αγωγή ή(στην περίπτωση προληπτικήςαγωγής)πιθανόνναπρο­ καλέσει."* 35 * "

(1)amisrepresentation;

(2)made by a trader in thecourseof trade;

(3)toprospectivecustomersof hisorultimate consumersof goodsorservices supplied by him;

(4)which is calculated to injure thebusiness or goodwillof another trader (in thesensethat this is a reasonably foreseeable consequence); and

(5)which causes actual damage to a business or goodwill of the trader by whomtheaction isbroughtor (inaquiatimet action)willprobablydo so." 804 1 Λ.Λ.Δ. DemadesOverseasLtdv.StudioMAST Ltd Καλλής, Δ. Σημειώνουμε ότι οιπιοπάνωπέντεπροϋποθέσειςείναιεκείνες που έχουν αναγνωρισθεί από τονΛόρδο Diplock στην Erven WarninkB.V.v.J. Townend&Sons(Hull)Ltd[1979] A.C. (H.L.)

1. Όπως δε υποδεικνύεται στην Anheuser-Busch Inc. v. 5 Budejovicky BudvarN.P. and Others [1984] F.S.R. 413, 463, αποτελούντηνπιοπρόσφατηκαιπιοαυθεντικήεξήγησητωναπα­ ραίτητωνστοιχείων μιαςαξίωσηςγιααθέμιτοανταγωνισμό. Προ­ σθέτουμε ότιοι προϋποθέσεις που έθεσε ο Λόρδος Fraser στην υπόθεση Erven Warnink (πιοπάνω)ήτανελαφρώςδιαφοροποι10 ημένες. Ωστόσοοι δυοθέσειςαρχήςσυμπληρώνουν ημιατηνάλ­ λη. ΟΛόρδοςDiplock δίδειέμφασησ' αυτόπουείχεκάμειοενα-. γόμενος γιαναδώσειαφορμήστοπαράπονο. ΟΛόρδοςFraserτο­ νίζειτί πρέπεινααποδείξειοενάγωνσανπροϋπόθεσηγιαυποβο­ λήπαραπόνου (βλ.Anheuser-Busch, πιοπάνω,στη σελ. 463). 15 Σημειώνουμε, επίσης,ότιστην Κύπρο τοαστικό αδίκηματου αθέμιτουανταγωνισμού("passingoff')καιτααπαραίτητα συστα­ τικά του στοιχεία διέπονται απότο Αρθρο 35του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου,Κεφ.
2. Τοτελευταίο αποτελείκωδικοποί20 ησητου κοινοδικαίου. Έχει δε νομολογηθεί ότι η κωδικοποίηση δεν είναι εξαντλητικήκαι μπορούμεναπροσφεύγουμε στοκοινοδίκαιο γιαπεραιτέρω καθοδήγηση (UniversalAdvertisingand PublishingAgency and Another v.Vouros, XIX Α.Α.Δ. 87και JonitexoLtd v.Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263,269). 25 To πρωτόδικοδικαστήριο αφούέθεσεταπιοκάτωερωτήματα τους έδωσεκαταφατική απάντηση: 30 35 (α) Κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε ομοιότητα μεταξύ του ΙΚΙΑ πουχρησιμοποιούν οιΕνάγοντες καιτου ΙΚΙΑ που χρησιμοποιούν οι Εναγόμενοι καικατάπόσο είναιδυνατό ναπροκληθεί σύγχιση. (β) Κατάπόσο έχει αποδειχθεί φήμητων εμπορευμάτων των Εναγόντων σε σχέση με το ΙΚΙΑ και επακόλουθος δυσμε­ νήςεπηρεασμόςτωνσυμφερόντων τουςλόγωτηςομοιότη­ τας των λέξεωνΙΚΙΑ πουχρησιμοποιούν οιδιάδικοι. (γ) Κατάπόσουπάρχειταυτότηταπροϊόντων. 40 Ενώπιον τουπρωτοδίκου δικαστηρίου οι εναγόμενοι είχαν ισχυρισθεί ότι οι ενάγοντες δενεφεύραναπό μόνοι τουςτοόνομα ΙΚΙΑ. Τουπέκλεψαν από τηνεταιρεία ΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος, η οποίαείχεαρχίσει ναλειτουργείστην Ελλάδαπολύπριναπότην 805 Καλλής,Δ. DcmadesOverseas Ltd v. Studio MA.STLtd

(1996)έναρξητηςλειτουργίας τωνεναγόντων στην Κύπρο. Τοπρωτόδι­ κο δικαστήριο αποφάνθηκεότι τα δικαιώματαπου ενδεχομένως να έχει η ΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος δεν μπορούσαν νααποφασιστούν στην παρούσααίτηση, αφούηΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος δεν είναι διά­ δικος στην παρούσα διαδικασία και δεν έχει προβεί στη λήψη 5 οποιωνδήποτε μέτρων εναντίον των Εναγόντων για την αξίωση οποιωνδήποτεθεραπειώνήτηδιαπίστωσηοποιωνδήποτεδικαιω­ μάτωντης,ανυπάρχουν,σεσχέση μετοόνομαΙΚΙΑ (βλ. Heli-Air (Egypt)J.S.C. v.Drescher andAnother

(1988)1 C.LR.234,237). 10 Τελικά,το πρωτόδικοδικαστήριο,αφούέλαβευπόψητου όλη την προσαχθείσα μαρτυρία, ικανοποιήθηκε ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημαπρος εκδίκασηκαι ότι οι Ενάγοντες έχουν ορατή πιθανό­ τηταεπιτυχίας.Έκρινε,ακόμη,ότιηεπιδίκασηαποζημιώσεωνδεν αποτελεί επαρκήθεραπεία,καιπεραιτέρωότιθαείναιδύσκολονα 15 υπολογιστούν οιζημιές τωνΕναγόντων. Περαιτέρωτοπρωτόδι­ κο δικαστήριο ήταντηςάποψηςότι ηοριστικοποίηση τουδιατάγ­ ματοςθαδιατηρήσει το status quo παράημηέκδοσητουκαιτού­ το γιατί -σύμφωνα με τοπρωτόδικοδικαστήριο - "είναιαδιαμφι­ σβήτητογεγονός ότιοιενάγοντεςλειτουργούντηνεπιχείρησητους 20 με το όνομα ΙΚΙΑ απότον Σεπτέμβριο του 1994 ενώ οι εναγόμε­ νοι μόλις έχουν αρχίσει τηλειτουργία της επιχείρησης τους(Νο­ έμβριο 1995) μετο όνομα ΙΚΙΑ". Τελική κατάληξη του δικαστηρίου, όπως έχει ήδη αναφερθεί, 25 ήτανηοριστικοποίηση τουπροσωρινού διατάγματοςμετηνπρο­ σθήκητων λέξεων"απόμόνητης" μετάτηνλέξηΙΚΙΑ όπουαυτή απαντάται στο λεκτικό τουεκδοθέντος διατάγματος. Το πρωτό­ δικο δικαστήριο προέβηκε στην πιοπάνωπροσθήκηγιατί - όπως το έθεσε -"η προσαχθείσα μαρτυρίααφορούσε χρήση εκ μέρους 30 των Εναγομένων τηςλέξηςΙΚΙΑ από μόνητηςκαιόχι σεσυνδυα­ σμό μεοποιεσδήποτε άλλεςλέξειςήφράσειςπαρόλοπουκάτιτέ­ τοιο είχε ζητηθεί με τη μονομερή αίτησητων Εναγόντων αλλά το Δικαστήριο δεν ενέκρινε τέτοιο αίτημα. Περαιτέρω η εφαρμογή των Αρχώνγιατηνέκδοσητουπροσωρινούδιατάγματοςστηνπα- 35 ρούσαυπόθεση,έγινε μεβάσητηχρήσηυπότων Εναγομένων της λέξης ΙΚΙΑ απόμόνητης,καιόχι σεσυνδυασμό με οποιεσδήποτε άλλεςλέξειςήπαράγωγατηςλέξης ΙΚΙΑ". Η ΕΦΕΣΗΤΩΝΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ΑΡ.9637. ΠΡΩΤΟΣΛΟΓΟΣΕΦΕΣΕΩΣ: Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος των εναγομένων υποστήριξε, ότι το 806 40 1 Α.ΑΛ. Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST Ltd Καλλής, A. πρωτόδικοδικαστήριοέσφαλλεμετοναπροσεγγίσει τοθέματου αθέμιτου ανταγωνισμού σαν διάταγμα δυνάμει των αρχών του Αρθρου32 τουπερίΔικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60). 5 10 15 20 25 30 35 40 ΣύμφωναμετονKerronInjunctions,6ηέκδοση,σελ. 335,οιαρ­ χές με βάσει τις οποίες το δικαστήριο επεμβαίνει με προσωρινό διάταγμα σε υποθέσεις αθέμιτου ανταγοΓνισμού είναι οι ίδιες με βάσειτιςοποίεςενεργείσεάλλεςυποθέσειςγιατηνπροστασίανό­ μιμων δικαιωμάτων ιδιοκτησίας απόπαραβίαση. Κύριο νομικό βάθροτηςαίτησηςτωνεναγόντωνήταντοπιοπάνωΑρθρο32του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν. 14/60). Όπως έχει νομολογη­ θεί το πιο πάνω Αρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο γιατα προσωρινά διατάγματα,ηδεδικονομία ρυθμίζεται απότον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμοκαιτους περίΠολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασίατου προσωρινού διατάγματοςτοέργοτουδικαστηρίουείναιπεριορισμένο. Τοκα­ θήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιού­ νταιοι τρεις προϋποθέσεις πουθέτειτοΑρθρο32(Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστόφορου

(1995)1 Α.ΑΛ. 248. Βλ. και Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.ΑΛ. 263 καιHadjikyriakosCo. Ltd v. United Biscuits(UK)Ltd

(1979)1 C.L.R.

1. Αφορούσαν καιοιδυοέκ­ δοση προσωρινού διατάγματοςσε αγωγή για αθέμιτο ανταγωνι­ σμόστιςοποίες ένααπόταεπίδικαθέματαήτανηορθήεφαρμογή ήμητουΑρθρου32τουΝόμου 14/60). ΕφόσονκύριονομικόβάθροτηςαίτησηςήταντοΑρθρο32καιεφόσοντοτελευταίοπεριέ­ χει το ουσιαστικό δίκαιογια την έκδοση προσωρινώνδιαταγμά­ των δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτετο επιλήψιμο στην προσέγγι­ ση του πρωτόδικου δικαστηρίου. Καταλήγουμε πως ορθάπρο­ σέγγισετοζήτημαδυνάμειτουΑρθρου
2. ΔΕΥΤΕΡΟΣΛΟΓΟΣΕΦΕΣΕΩΣ: Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος των εναγομένων υποστήριξε ότι το πρωτόδικοδικαστήριοέπρεπενασταθμίσει τογεγονός ότιη ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος λειτούργησεαπότο 1987 καιόχι νααρνηθείνατο εξετάσει επειδήητελευταίαδεν ήτανδιάδικος. Αυτός οπαράγο­ ντας, σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο, δεν αποτελεί ανα­ σταλτικό παράγονταγιατί ηΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος είχε διαφημίσει σε περιοδικά που κυκλοφορούν στην Κύπρο. Οι εναγόμενοι αντλούνδικαιώματααπότοναντιπροσωπευόμενότους-τηνΕΠΕ Ελλάδος - επειδήτυγχάνουν "αντιπρόσωποιτων με δευσμευτικές οδηγίες"("franchisees"). Υποστήριξε,συναφώς,ότιεδώπρόκειται γιαπροστασίατηςεμπορικήςεύνοιαςκαιόχιπροστασίατουονό­ ματος. 807 Καλλής,Δ. Demades Overseas Ltd v. Studio MAST Ltd

(1996)Κυρίαρχο ζήτημα σε σχέσημε τον πιο πάνω -δεύτερο - λόγο εφέσεως ήταν η θέση των εναγομένων ότι αντλούν δικαιώματα απότην ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος. Θαεξετάσουμε λοιπόνκατάπόσοη ίδια η ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος μπορούσε νατύχει προστασίαςαπό τα κυπριακάδικαστήρια. Είναι θεμελιωμένο από την νομολογία ότι μόνο ενάγοντες οι οποίοι διεξάγουν μια επιχείρηση εντός της δικαιοδοσίας τουδι­ καστηρίου μπορούνναεγείρουν αγωγήγιααθέμιτοανταγωνισμό. Στην Alain Bernardin v.PavilionProperties [1967]RPC581 ο 10 σχετικός κανόναςδιατυπώθηκεωςπιοκάτωστη σελ. 584: "Ο έμπορος δεν μπορεί να αποκτήσει εμπορική εύνοια σ' αυτήτηχώραχωρίς ναυπάρχεικάποιοείδοςχρήσης σ'αυ­ τήτηχώρα. Ηχρήση τουμπορεί ναπροσλάβει διάφορους 15 τρόπουςκαισεορισμένες περιπτώσειςπολύμικρέςδραστη­ ριότητες είχανκριθεί ωςαρκετές. Απότηνάλληδεννομίζω ότι ηαπλήαποστολήδιαφημίσεωνσ' αυτήτηχώρααπόξέ­ νο έμπορο, οι οποίες διαφημίζουντην επιχείρηση του στο εξωτερικό,μπορούνδίκαιαναθεωρηθούνωςχρήσησ' αυτή 20 τηνχώρα.... Μπορεί να αποκτήσει φήμηκάτωαπόμιαευ­ ρεία έννοια με την έννοια ότι οι ταξιδιώτες που επιστρέ­ φουν να εξυμνούν την επιχείρηση του, αλλά μουφαίνεται ότι εκείνα ταζητήματαπαρόλοότι αντιπροσωπεύουνφήμη κάτω από μια ευρεία έννοια, απέχουν πάρα πολύ απότην 25 χρήση σ' αυτήτη χώρα,καιδεν είναι αρκετάγια ναθεμε­ λιώσουν φήμηυπότηνουσιαστικήέννοιαγιασκοπούςαγω­ γήςγια αθέμιτοανταγωνισμό."* Στην Star Industrial CompanyLtd v. Yap KweeKor [1976] 30 F.S.R.256διατυπώθηκεοκανόναςότιηεμπορικήεύνοιασαναντι­ κείμενο ιδιοκτησιακώνδικαιωμάτωνδενμπορείναυφίσταταιαπό μόνη της.Δεν έχει ανεξάρτητηοντότηταξεχωριστή απότην επι* "... the tradercannot acquire goodwill inthis country without some sort of user in this country. His user may take many forms and in certain cases very slight activitieshavebeenheldtosuffice. Ontheotherhand, Idonotthinkthatthemere sending to this country by a foreign trader of advertisements advertising his establishment abroad could fairly be treated as user in this country ... He may acquire a reputation in a widesense in thesense of returning travellersspeaking highly of that establisment, but it seems tome that those matters, although they may represent reputation in some widesense,fall far short of user in this country and are notsufficient toestablish reputation in thesensematerial for the purpose of a passingoff action." 808 5 1A.A.A. Demades Overseas Ltd v. Studio ΜA.STLtd Καλλης, Δ. χείρηση στην οποία είναι προσκολλημένη Είναι τοπικού χαρα­ κτήρακαι μπορεί να αποσπασθεί Εάνηεπιχείρηση διεξάγεταισε διαφορετικές χώρες προσκολλάται ξεχωριστή εμπορική φήμη στην επιχείρηση σε κάθεχώρα.* (Βλ και C.I.R. v.Muller &Co*s. Margehne Ltd [1901]A.C 217, OertliA.G. v.Bowman (London) Ltd [1957]R.P.C 388). Σύμφωνα με τον Λόρδο Fraser στην Erven Warnink (πιοπά­ νω) ένα από τασυστατικά στοιχεία του αθέμιτου ανταγωνισμού είναι ότι"ο ενάγων πρέπει να αποδείξει ότιέχει υποστεί ή στην πραγματικότητα ενδέχεται να υποστεί σημαντική ζημιάστην ιδιο­ κτησία του στην εμπορική εύνοια λόγω του ότι οιεναγόμενοι πω­ λούν αγαθά τα οποία -ψευδώς περιγράφονται με την εμπορική επωνυμίαστην οποίαείναι προσκολλημένη ηεμπορική εύνοια".** Στην Anheuser-Busch (πιοπάνω) ο Λόρδος Δικαστής Ο' Connor επεξηγεί ότιτο πιοπάνω συστατικό στοιχείο καταδει­ κνύει "ότι ηεπιχείρηση πουδιεξάγεται στην Αγγλία πρέπει ναεί­ ναι τέτοιου είδους έτσι ώστε ναυφίσταται ζημιά από τη χρήση που κάμνει ο εναγόμενος του σήματος ή εμβλήματος των εναγό­ ντων"*** Όλες οι πιοπάνω αποφάσεις αναφέρθηκανμε επιδοκιμασία στην Anheuser-Busch (πιο πάνω) στην οποία κρίθηκε (βλ σελ. 415) ότι "οι ενάγοντες έπρεπενα αποδείξουν εμπορική εύνοια στο Ηνωμένο Βασίλειο πάνωστηλέξη'Budweiser',όπωςεφαρμόζεται στην μπύραπουπαράγουνκαιπωλούν OLίδιοι,προτού επιτύχουν σε αγοιγή για αθέμιτο ανταγωνισμό. Τέτοια εμπορική εύνοια,σε αντίθεση μετην απλή φήμη δεν υφίσταται εκτός σεσχέση μεεπι- * "Goodwill, asthesubject ofproprietary rights, isincapable ofsubsisting by itself It has noindependent existence apart from the business towhich itis attached Itislocalincharacteranddivisible, ifthebusiness isearnedonmseveral countries aseparategoodwillattaches toitineach" ** " thatthe plaintiff mustprove'thathe hassuffered orisreallylikelytosuffer substantial damage tohis property inthegoodwill by reason of the defendants sellinggoodswhicharefalselydescribedbythetradenametowhichthegoodwill is attached'" ***" which demonsrates thatthebusiness earned oninthiscountry mustbeof such a kind that itcan suffer damage from the defendants' use ofthe plaintiffs* mark" 809 Η Καλλης, Α. Demades Overseas Ltd v. Studio MAST Ltd

(1996)χείρησηπουδιεξάγεταιστην Αγγλία".* ΣύμφωναδεμετονOliverL.J.στησελ.470"ηφήμησυχνά μπο­ ρεί χωρίς αμφιβολίαναυφίσταται χωρίς διεξαγωγήτοπικήςεπι­ χείρησηςη οποίατηνυποστηρίζει. Ωστόσο απόμόνητηςδεν απο­ τελεί ιδιοκτησίαηοποίαμπορείνατύχει τηςπροστασίαςτου Νό­ μου".** Ο Dillon L.J. έθεσετοθέμαωςπιοκάτωστησελ. 476: "... Για να πετύχουν σε αγωγήγια αθέμιτο ανταγωνισμόενα­ ντίον των εναγομένων οι ενάγοντεςπρέπεινααποδείξουνότι κατάτον σχετικό χρόνοτο 1973 είχανήδηαποκτήσειεμπορική εύνοια σ' αυτή την χώρααπό την εμπορία της μπύραςτους (Budweiser) σ' αυτήτηχώρα. (Χρησιμοποιώτη λέξη'εμπορία' γιατί σύμφωνα μεταγεγονότατηςπαρούσαςυπόθεσηςοιάλ­ λες δραστηριότητεςδενείναισχετικές). Γιατοσκοπόαυτόηφήμησ' αυτήτηνχώρατηςBudweiser των εναγόντωνόσοκαιανέχειεξαπλωθείσαντοόνομαμιας πολύ δημοφιλούς Αμερικάνικης μπύρας στην Αμερικάνικη αγορά δενβοηθάτους ενάγοντες. Αυτό απλώςδείχνει μιααναγνώρι­ σησ' αυτήτη χώρατηςεμπορικήςεύνοιαςτωνεναγόντωνστην Αμερική, δεν αποδεικνύει εμπορική εύνοια σ' αυτήτηχώρα που είναιπροσκολλημένη σεεπιχείρησησ' αυτήτη χώρα".*** * "... the plaintiffs had to establish goodwill in the United Kingdom in the word 'Budweiser' as applied tobeer brewed and sold by them,before they could succeed in a passingoff action. Suchgoodwill,asopposed tomere reputation,does notexist except in relation to a business carried on in theUnited Kingdom." ** "... reputation may, no doubt,and frequently does exist without any supporting local business, but which does not by itself constitute a property which the law protects." *** "... that to succeed in a passing off action against the defendants the plaintiffs must show that at the relevant time in 1973 they had already acquired a goodwillin this country from the marketing of their Budweiser in this country. (Iuse the word 'marketing* because on the facts of thiscase no otheractivity is relevant.) To this end, the reputation in this country,however widespread of the plaintiffs' Budweiser as the name of a very popular American beer in the American market does not help the plaintiffs. That merely shows a recognition in this country of the plaintiffs' goodwill in America; it does not show agoodwill in this country attached to a business in this country." 810 1Α.ΑΛ. DemadcsOverseasLtdv.StudioMA.STLtd Καλλής,A. Στηνκρινόμενηυπόθεσηη μαρτυρίαπουβρίσκετοενώπιοντου πρωτόδικουδικαστηρίου,στοενδιάμεσοεκείνοστάδιο,δενικανο­ ποιούσε πως η ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος διεξείγε οποιαδήποτε επιχεί­ ρησηστηνΚύπροκατάτονουσιώδηχρόνο.Δενθαμπορούσε,επο5 μένως,νατύχειτηςπροστασίαςτου Νόμουσεαγωγήγιααθέμιτο ανταγωνισμό.Ακολουθεί πωςοιεναγόμενοι,οιοποίοιαντλούντα δικαιώματα τους απότην ΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος, δεν μπορούν να βρίσκονται σεκαλύτερημοίρααπό αυτή. Επομένως δεν θα μπο­ ρούσαννατύχουνπροστασίας. Ούτεοιεναγόμενοι μπορούσαννα 10 τύχουν προστασίας ως αντιπρόσωποι με δεσμευτικές οδηγίες (franchisees) και τούτο γιατί σε τέτοια περίπτωση μόνο οι "αντιπροσωπευόμενοι μπορούν να εγείρουν αγωγήγια αθέμιτοαντα­ γωνισμό παρόλοπουοιαντιπρόσωποιμπορείνασυνενωθούν ως συνενάγοντες" (Passing Off Law and Practice, John Drysdale & 15 Michael Silverleaf,2αέκδοση, πάρα.3.52).* Η θέση της νομολογίας, όπως τελικά έχει διαμορφωθεί,στην υπόθεσηAnheuser-Busch(πιοπάνω)αντιπροσωπεύειτηνσκλη­ ρή ή αδιάλλακτη γραμμή. (Βλ. "Protection of foreign business 20 names andmarks underthetort of passingoff" by Allison Coleman Lecturer in Law, University Collegeof WalesAberystwyth). Σύμφωνα με την Allison Coleman μια άλλη σειρά υποθέσεων έχει καθιερώσει μια πιο επιεική γραμμή. Σε μια από αυτές,την 25 Baskin-RobbinsIceCreamCo. v.Gutman[1976]F.S.R.545,οΔι­ καστήςGrahamείπεότιοσάκιςμιαεπιχείρησηείναιδιεθνούς χα­ ρακτήραηεμπορικήτηςεύνοιακαιφήμη είναι,επίσης,διεθνήςκαι σετέτοιαπερίπτωσηδενείναιανάγκηνααποδεικνύεταιχρήσηστο Ηνωμένο Βασίλειο,η φήμη δυνατόνναείναι αρκετή. Ηίδιαθέση 30 υιοθετήθηκε από τον Vice-Chancellor Megarry στην Metric Resources v. Leasemetrix [1979] F.S.R.571,οοποίοςστησελ. 577 έχει θέσει τοζήτημαωςπιοκάτω: 35 "Αν μιαεπιχείρησηδιεξάγεταιμόνοσεμιαχώρα,φήμηηοποία επεκτείνεταιπέρααπότασύνοραεκείνηςτηςχώραςκαιφέρνει αγοραστέςσεεκείνητη χώρα,σίγουρασυνεισφέρει στηνεπιτυ­ χίακαιαξίατης επιχείρησης" ** * "Thefranchisor aloneisentitledtobringproceedings forpassingoffalthough therelevant franchiseesmaybejoinedasco-plaintiffs". **"If abusiness iscarriedoninone countryalone, areputationwhichextends beyond theborders of thatcountry andbringspurchases intothatcountry certainlyseems tobecontributorytothesuccessandvalueofthebusiness." 811 Καλλης,Δ. Demades Overseas Ltd v. Studio MA.STLtd

(1996)ΣτονCopinger andSkoneJames onCopyright, πάρα.747,δια­ τυπώνονται οι πιο κάτωθέσεις: "Πρέπεινααναγνωριστείότι μετηνσύγχρονηανάπτυξητων ταξιδιών καιτων βελτιωμένων τρόπωνεπικοινωνίας ορισμέ- 5 νες εταιρείες δυνατόννα ισχυρίζονται ότι έχουν μιααληθινή διεθνήεμπορικήεύνοιαέστωκαιανδενδιεξάγουν επιχείρηση ήπωλούν αγαθάστησυγκεκριμένηχώραστηνοποίαεγείρεται ηδιαδικασία γιαπροστασίατηςεμπορικήςεύνοιας.Στο μέλ­ λον δυνατόνα μην είναι πρακτικόκαι ρεαλιστικό να συρθεί 10 διαχωριστική γραμμή με διεθνή σύνορα. Αποτελεί ζήτημα μαρτυρίας ως προς το μέχρι ποιουσημείου ένας ενάγ(ανέχει δημιουργήσει εμπορικήεύνοιαστηνΑγγλία. Από τηνμιαέχει νομολογηθεί ότι ηαπλήδιαφήμισημιαςεπιχειρήσεως ήαγα­ θών στην Αγγλία δενείναιαρκετήγιανααποδείξειεμπορική 15 εύνοια, ενώ από την άλλη έχει κριθεί ότι είναι αρκετό ότι η ενάγουσα εταιρεία έχει διεκπεραιώσει παραγγελίες σε σχέση με τα εμπορεύματα της ή τις υπηρεσίες της. Από τη στιγμή που αποδεικνύεταικάποια εμπορική εύνοια ο ενάγωνδικαι­ ούταινασυμπληρο'κτει εκείνητην εμπορικήεύνοια μεμαρτυ- 20 ρία σε σχέση με την φήμητουκαι τις δραστηριότητες του σε άλλες χώρες. Στιςκατάλληλεςυποθέσειςδυνατόναείναιδυ­ νατό για μια ξένη εταιρεία να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει κάποιαφήμηκαιεμπορικήεύνοιαστηνΑγγλία μέσα)τωνδρα­ στηριοτήτων μιας θυγατρικήςεταιρείας."* 25 Θα εξετάσουμε, επομένως,κατά πόσο ηΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος έχει αποκτήσει φήμη στην Κύπρο. Ηφήμηείναι τοπρώτοαπαραίτητοχαρακτηριστικότοοποίο 30 * "...it has to be recognised, that with the modern growth Of travel and improved communications some companies mayclaim toown atruly internationalgoodwill, even though they donotcarry onbusinessorsellgoodsintheparticular countryin which proceedings are brought to protect that goodwill. It may no longer be practical andrealistic todrawdividinglines at national frontiers. Itisa matterof evidence as tohow far aplaintiff hasestablishedagoodwillin England. Ontheone hand,ithas been held thatsimplyadvertisingabusinessorgoodsin England isnot sufficient toestablishagoodwill;while,ontheotherhand,ithasbeenheld sufficient that theplaintiff company hastaken andcarried outbookingsororders in relation to itsgoodsorservices. Oncesome goodwillisestablishedin England, theplaintiff is entitled tosupplement thatgoodwillby evidence of his reputation andactivities in othercountries. Inappropriate cases,it may be possiblefor aforeign company to establish that it has acquired some reputation andgoodwillin England through theactivitiesof asubsidiary company." 812 1 Α.Α.Λ. Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST Ltd Καλλής, Δ. πρέπει νααποδείξει οενάγονταςγιαναεγείρει αγωγήγιααθέμι­ το ανταγωνισμό. Συνοψίζεται με τις ακόλουθες λέξεις: "ότι το έμβλημα,όνομα ήάλλαχαρακτηριστικάπάνωσταοποίαβασίζε­ ται ο ενάγων είναι σε όλους καλώς γνωστά σε σχέσημε μιαεπι5 χείρηση στην οποίαέχει εμπορική εύνοια,ήμε αγαθάπου σχετί­ ζονταιμεεκείνητηνεπιχείρησηκαιείναιδιακριτικάεκείνων των αγαθών ήεκείνης της επιχείρησης" (Drysdale (πιο πάνω), πάρα. 3.02).* 10 Σύμφωνα με τον Copinger (πιο πάνω), πάρα. 752, κατά την προσαγωγή μαρτυρίαςσεσχέσημεεμπορικήεύνοιακαιφήμηεί­ ναι επιτρεπτόγιατον ενάγονταναθέσει ενώπιον τουδικαστηρί­ ου όχι μόνο μαρτυρίατων διαφημιστικών ήεμπορικώνδραστη­ ριοτήτων τουαλλάεπίσηςκαιαποτελέσματαμιαςδημοσκόπησης 15 που έχει διεξαχθεί με επιστημονικό τρόποανάμεσαστο κοινό. Στηνκρινόμενη υπόθεση,σύμφωνα μετο ενώπιον μας υλικό, ηΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος είχε μερικούς Κύπριους πελάτες και είχε προσεγγισθεί από ένα άτομο από την Κύπρο για να συνεργα20 στούν. Επίσης υπήρχε μαρτυρίαότι ηΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος είχε διαφημίσεις σε ελληνικά περιοδικάταοποίακυκλοφορούν στην Κύπρο. Θεωρούμε ότι αυτήημαρτυρίαπολύαπέχειαπότουνα αποδεικνύει ότι το σήμα ήέμβλημα ήεπιχείρηση της ΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος ήάλλα χαρακτηριστικά της επιχείρησης της είναι κα25 λώς γνωστά (ηυπογράμμιση είναι δικήμας)στην Κύπρο.Προ­ σθέτουμε ότι ηαπλήδιαφήμισημιαςεπιχειρήσεως ήαγαθώνδεν είναι αρκετή για να αποδείξει εμπορική εύνοια ή φήμη (Βλ. Copinger (πιο πάνω), πάρα. 747 και Alain Bernardin (πιοπά­ νω),σελ. 584). 30 Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε, για τους σκοπούς της πα­ ρούσας έφεσης,πωςηΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος δεν έχει, μετη μαρτυ­ ρίαπου έχει παρουσιάσει ενώπιον τουπρωτόδικουδικαστηρίου στοπροκαταρκτικό εκείνο στάδιο, στοιχειοθετήσει φήμη τηςεπι35 χείρησής της στην Κύπρο. Δεν έχει στοιχειοθετήσει ότι έχει μια αληθινήδιεθνή εμπορικήφήμηστην Κύπρο έστω και ανδενδιε­ ξάγει επιχείρηση ήπωλεί αγαθά στην Κύπρο. Ακολουθεί πως η * "3.02 Reputation is the first essential characteristic which the plaintiff must prove in order to bring a passing off claim. It can be summarised in these words: that the 'mark, name or other indicia' on which the plaintiff relies is well known in connection with a business in which he has goodwill, or with goods connected with that business and is distinctive of those goods or that business." 813 Κσλλής, Δ. Demades Overseas Ltd v. Studio MA.ST Ltd

(1996)ΙΚΙΑ ΕΠΕ Ελλάδος δεν θαμπορούσε νατύχει προστασίας στην Κύπρο. Το ίδιο ισχύει και για τους εναγομένους OLοποίοι αντλούν δικαιώματααπότην ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος. Έστω όμως και αναποδεικνύετο φήμητης ΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος στην Κύπρο ο ιδιοκτήτης της φήμηςθαήτανηΙΚΙΑ ΕΠΕΕλλάδος καιόχι οι 5 εναγόμενοι (Βλ. Drysdale, πιοπάνω, πάρα.3.13).* Στηνκρινόμενη έφεση

(9637)η εκκαλούμενη απόφασηέχει εκ­ δοθεί στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας τουπρω­ τοδίκουδικαστηρίου. Τοβάροςτηςαπόδειξηςότι οπρωτόδικος 10 Δικαστής άσκησε τηδιακριτικήτου ευχέρεια εσφαλμένως τοφέ­ ρουν οι εφεσείοντες (Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Constructions and Engineering Co

(1961)C.L.R. 317, 322, Jonitexo (πιο πάνω), Karydas Taxi Co. Ltd v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, 327 και Τσονλόφταζ v. Μιχαήλ

(1992)1 15 Α.Α.Δ.228,232). Η αναθεώρηση της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου δικαστηρίου από το Εφετείο δικαιολογείται (α) όπουδιαπιστώνεταιότιη διακριτικήευχέρειαασκήθηκεέξω από 20 το πλαίσιο πουπαρέχεται από το Νόμο,όπωςότανδιαπιστώνε­ ται ότι υπεισήλθαν στην άσκηση της εξωγενείς παράγοντες, και (β)όπουηάσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας οδηγεί σεπασιφανή αδικία όπως είναι η περίπτωση απόφασης στην οποία δεν θα μπορούσε να προέλθει κανέναδικαστήριο (Σιακόλαςv.Federal 25 Bank of Lebanon

(1992)1 Α.Α.Δ. 710, 718). To Εφετείο δεν επεμβαίνει ότανηδιακριτικήευχέρεια ασκείταισύμφωναμετρό­ πο πουδείχνει ότι όλατααπαραίτηταστοιχεία λήφθηκανυπόψη (Τσονλόφτας, πιο πάνω). 30 Στην κρινόμενη έφεση

(9637)αφού ελάβαμε υπόψη το ενώ­ πιον τουπρωτόδικουδικαστηρίουυλικό είμαστε ικανοποιημένοι ότι το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά διαπίστωσε ότι υφίσταντο όλες οι προϋποθέσεις του Αρθρου 32 του Νόμου 14/60.Δενπα­ ρέχεται επομένως πεδίο αναθεώρησης της σχετικής διακριτικής 35 ευχέρειας του πρωτόδικου δικαστηρίου. Έπεταιπως η έφεση 9637-πρέπει νααπορριφθεί. * "At common law as a general rule the owner of the reputation is the foreign manufacturer and not the importers even if the importer is the sole agent or distributor in this country of thegoodsin question." 814 1 Α.Α.Δ. DemadesOverseas Ltd v. Studio MAST Ltd Καλλής, Δ. ΕΦΕΣΗ 9636- ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Επικεντρώθηκε,όπωςήτανφυσικό,στην πιοπάνωτροποποί­ ηση του αρχικού διατάγματος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντωνυποστήριξε ότιησχετική τροποποίησηείναιαντίθετη μετα"ευρήματακαιτασυμπεράσματατουπρωτόδικουδικαστη­ ρίου καικαταστρατηγεί ουσιαστικά και αυτοαναιρείτον σκοπό και τους στόχους τουδιατάγματος". Ειδικώτερα ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε, ανάμεσα σ' άλλα,καιτα εξής: "(α)Ενώ το ΣεβαστόΔικαστήριο αναγνωρίζει ότι οιπροϋπο­ θέσεις για την έκδοση του Συντηρητικού Διατάγματος ικανοποιούνται και εκτιμά ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του οι Ενάγοντες-Εφεσείοντες θα υποστούν ζημιές οι οποίες θα είναι δύσκολο να υπολογιστούν σε μεταγενέ­ στερο στάδιο, εντούτοις με την απόφαση του να συγκε­ κριμενοποίηση το Διάταγμαμετηνπροσθήκητωνλέξεων 'από μόνη της' ουσιαστικά ανατρέπει τους σκοπούς και τααποτελέσματα τουΔιατάγματοςπουείναιη ενδιάμεση προστασία των συμφερόντων των Εναγόντων-Εφεσειόντων. (β) Μετην προσθήκητης φράσης 'απόμόνη της' ουσιαστικά επιτρέπεταιηχρήσητηςλέξης ΙΚΙΑ σε συνδυασμό μεάλ­ λες λέξειςή ακόμακαιγράμματα,ήσημεία στίξης καιέτσι το Διάταγμα δεν αποτρέπει καθόλου την 'σύγχιση' (confusion) που είναι ο αντικειμενικός στόχος τέτοιων Διαταγμάτων σε υποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού (passingoff actions)." Πράγματι ο "τύπος τέτοιου διατάγματος αποτελεί ένα πολύ πολύπλοκοζήτημα. Πρέπειναείναιδιατυπωμένο μετέτοιο τρόπο έτσιπουναδίνει σωστήπροστασία σταδικαιώματα τουενά­ γοντα αλλάόχι μετέτοιο ευρύτρόπο έτσιπουαδίκως ναπεριο­ ρίζει τις δραστηριότητες τουεναγομένου. Επομένως οτύποςτου διατάγματοςθαείναιπολύδιαφορετικόςστηνπερίπτωσηενός εξ ολοκλήρου διακριτικού λεκτικού εμβλήματος από τον τύπο ο οποίος είναι ο κατάλληλος σε μια πλήρως περιγραφική λέξηη οποία προκαλεί εξαπάτηση μόνο όταν χρησιμοποιείται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Όταν τοεπίδικο έμβλημα είναι εξ ολοκλή­ ρου διακριτικό το διάταγμασυνήθως θαλάβει τον τύποαπόλυ­ τηςαπαγόρευσηςτηςχρήσης τουσεσχέσημετααγαθάήτην επι815 Καλλής,Δ. Demades Overseas Ltd v. Studio MAST Ltd

(1996)χείρηση" (Βλ. Drysdale (πιοπάνω),πάρα. 7.46 και7.47).* Στην κρινόμενηυπόθεσητο επίδικο έμβλημα/σήμαείναι δια­ κριτικό.Έχουμετηνάποψηπωςστηνπερίπτωσητουεπιβάλλετο ηαπόλυτηαπαγόρευσητηςχρήσηςτου. Ηεπίμαχητροποποίηση 5 αναιρεί αυτότούτο το διάταγμα και το καθιστά αναποτελεσμα­ τικό. Ακολουθεί πωςησχετικήδιακριτικήευχέρειατουπρωτό­ δικουδικαστηρίουέχει ασκηθείέξωαπότοπλαίσιοπου παρέχε­ ται από τοΝόμο- τις σχετικές αρχέςτηςνομολογίας. Δικαιολο­ γείται λοιπόν ηεπέμβαση τουΕφετείουγιατηναναθεώρησητης, 10 Το επίδικο διάταγμα,όπως έχει τροποποιηθεί, παραμερίζεται και αντικαθίσταται απότοδιάταγμα που είχε χορηγηθεί μετην μονομερή αίτηση. Ηέφεση9637απορρίπτεται. 15 Ηέφεση9636επιτρέπεται,όπωςυποδεικνύεται πιο πάνω. Ταέξοδακαιτωνδυοεφέσεωνθαείναιέξοδαδίκηςστηναγω­ γή. 20 Ηέφεση9637απορρίπτεται. Ηέφεση 9636επιτρέπεται. * "Thescopeandform of theinjunction aremattersofconsiderable complexity. It must be framed so as togive proper protection to theplaintiff's rights but not so wide as unfairly tocircumscribe thedefendant's activities. Thus the form of the injunction will be very different in the case of a wholly distinctive Taneyword mark from thatwhich isappropriatetoahighly descriptive word which only causes deception when used inaparticular way. Where the mark or get-up sued on is wholly distinctive, the injunction will normally taketheform of anabsoluteprohibitionagainst itsuseinrelation to the goods or business." 816