1Α.Α.Δ. 29Ιανουαρίου,1996 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,Δ/οτές] ΜΑΡΙΟΣ ΛΟΪΖΟΥ, Εφεσείων- Εναγόμενος 1, ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Εφεσίβλητου- Ενάγοντος, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εφεσίβλητου- Εναγόμενου2, (ΠολιτυιήΈφεσηΑρ.9255) 5 Αυτοκινητικό ατύχημα— Αμέλεια — Μοτοσυκλεττιστής προσπερνούσε σειράαυτοκινήτωνσεώραπυκνήςκυκλοφορίαςκαιαπότιςδύοπλευ ρέςκαισυγκρούστηκεμεαυτοκίνητοεξαντιθέτουστηλωρίδακυκλο φορίας τον αυτοκινήτου — Τοπρωτόδικο Δικαστήριο επιμέρισε ποσοστό αμέλειας25% στονοδηγό τουαυτοκινήτουκαι 75% στονοδηγό τηςμοτοσυκλέττας— Εφετείο, αποφάσισεότι ηευθύνηανήκεεξολο κλήρουστον οδηγό τηςμοτοσυκλέττας. 15 Αμέλεια—Αυτοκινητικό ατύχημα—Δεν συνιστά αμέλειαήπαράλειψη οδήγησηςαυτοκινήτου στην άκρααριστερήπλευρά τουδρόμου όταν σε ώρα πυκνής κυκλοφορίας αυτοκινήτων και από τις δύο κατευθιτνσεις μοτοσυκλεττιστής συγκρουστεί με αυτοκίνητο στη λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, ούτε η παράλειψη του οδηγού να αντιληφθεί το μοτοσυκλεττιστή που διενεργούσε επικίνδιτνοελιγμό προσπεράσματος. 20 Ο εφεσείων - εναγόμενος Ι,εφεσίβαλετηναπόφασητουπρωτόδι κουΔικαστηρίουμετηνοποίαεπιμερίστηκεηευθύνηγιατηνπρόκλη σηαυτοκινητικοΰατυχήματος25%στον ίδιοκαι75%στονεφεσίβληto - εναγόμενο2. 10 Ο. ενάγωνήτανεπιβάτηςσε μοτοσυκλεττα πουοδηγούσε ο εφεσί βλητος -εναγόμενος 2 καισυγκρούστηκε μετο αυτοκίνητοπου οδη85 Λοΐξου ν.Στυλιανούκ.ά.
(1996)γούσεο εφεσείων - εναγόμενος 1 στηλωρίδακυκλοφορίαςτουαυτο κινήτου ενώ η μοτοσυκλεττα προσπερνούσε σειρά αυτοκινήτων σε ώραπυκνήςκυκλοφορίαςκαιαπότιςδύοπλευρές. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,ηύρετονεφεσείοντα-εναγόμενο 1 αμελή επειδήδεν επέδειξε τηδέουσαυπότις περιστάσεις παρατηρητικό τητακαιδεν είδε τη μοτοσυκλεττα τηνώραπουπροσπερνούσε ώστε ναπάρειαποτρεπτικάμέτρα. 5 Επίσης,ηύρεότιήταναμελήςεπειδήδιατηρούσεμεγάληαπόσταση 10 μέχρι τηναριστερήπλευράτου δρόμου. Οεφεσείων -εναγόμενος 1,εισηγήθηκεότιδενέφερεκαμιάευθύνη γιατο ατύχημα. 15 Αποφασίστηκεότι:
(1)Το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρα σμαπως το γεγονός ότι ο εφεσείων- εναγόμενος 1δεν είδε τη μοτοσυκλεττα πριν απότησύγκρουση,συνιστούσεέλλειψηδέ- 20 ούσαςπαρατηρητικότητας.
(2)Οεφεσίβλητος - εναγόμενος2οδηγώνταςτημοτοσυκλεττα, εί χε εμπλακεί σε έναεπικίνδυνο ελιγμόπροσπεράσματοςκαιτο εύρηματουπρωτόδικουΔικαστηρίουότιηπαράλειψητουεφε- 25 σείοντα-εναγομένου 1να οδηγεί στην άκρα αριστερή πλευρά τουδρόμουσυνιστούσεαμέλεια, ήτανλανθασμένο.
(3)Ο εφεσείων -εναγόμενος 1,δενείχεκαμιάευθύνηγιατο ατύ χηματοοποίοοφείλετο εξολοκλήρου στην αμέλειατουεφεσί- 30 βλητου- εναγόμενου2. Η έφεση επιτράπηκε με έξοδα εναντίον τον εναγόμενου 2 πρωτόδικακαικατ'έφεση. 35 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Panayiotou v.Mavrou
(1970)1 CLR. 215, 40 KaraolisandAnotherv. Charalambous
(1976)1CLR.
- 86 1 Α.Α.Δ. Λοΐξου ν.Στυλιανού κ.ά. Έφεση. 5 Έφεσηαπότον εναγόμενο 1 κατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχια κού Δικαστηρίου Λεμεσού (Καλλή, Π.Ε.Δ.)που δόθηκε29.7.1994 (Αρ.Αγωγής 184/89) μετηνοποίακατένειμε ευθύνη25%στονενα γόμενο 1 και75%στονεναγόμενο2σχετικάμετροχαίοδυστύχημα. Α. Αναστασιάδης, γιατον Εφεσείοντα. 10 Φ. Ιοχτννίδης,γιατον Εφεσίβλητο
- Κ. Τσιρίδης, γιατον Εφεσίβλητο
- Cur.adv. wit 15 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου Θα εκδώ σει οΦρ.Νικολαΐδης,Δ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.:Η παρούσαέφεση ασκήθηκεαπότονεναγόμενο 1 εναντίον τουκαταμερισμούτηςευθύνης τροχαίου ατυχήμα τος σε25%στονίδιοκαι75%στονεναγόμενο2 -εφεσίβλητο
- Τα γεγονότα της παρούσαςυπόθεσης όπως έγιναν δεκτάαπότοπρω τόδικο Δικαστήριο είναι τα ακόλουθα: Στις 16.5.1987και γύρω στις 9.00 μ.μ. η τροχαία κίνηση στην οδό Προμάχων Ελευθερίας 25 στηΛεμεσόήτανπυκνήκαιαποτελείτοαπόσειράαυτοκινήτωνκαι προςτιςδύοκατευθύνσεις. Οεφεσείων-εναγόμενος 1 οδηγούσετο αυτοκίνητο του προς Λεμεσό ακολουθώντας τη σειρά αυτοκινή των. Οεναγόμενος 2πουοδηγούσετημοτοσυκλεττα τουπροςτην αντίθετηκατεύθυνση, έχονταςσανεπιβάτητονενάγοντα,στηνπρο30 σπάθειάτουναπροσπεράσει τη σειράτωνπροπορευόμενων αυτο# κινητών,συγκρούστηκεμετοαυτοκίνητοτουεναγόμενου
- ΤοΔι καστήριο δέκτηκε τημαρτυρίατου εναγόμενου 1 καιτουμαρτυρά του Μ.Υ.2,θεωρώντας τη μαρτυρία τους πειστική, σαφή,φυσική και με συνοχήκαι συνέπεια. Αντίθετα ημαρτυρίατου ενάγοντος 35 καιτουεναγόμενου 2χαρακτηρίστηκε ως μαρτυρίαπουέκαμε πο λύ φτωχή εντύπωση. ΤοΔικαστήριο κατέληξε, αφούέλαβευπόψη ταπιο πάνω,καθώςκαιτηνπραγματικήμαρτυρία, να προτιμήσει την εκδοχή του εναγόμενου 1σε σχέσημε τις συνθήκες κάτωαπό τις οποίες έγινε το δυστύχημα και να απορρίψει την εκδοχή του 40 εναγόμενου
- Πρέπεινασημειωθείότιστοσυγκεκριμένοσημείοο δρόμος έχειπλάτος25', ενώ οαστυφύλακαςεξεταστής τηςυπόθε σης,ανέφερεότιτοσημείοσύγκρουσης βρισκότανσεαπόσταση 10'. απότηναριστερήπλευράτουδρόμουστηνκατεύθυνσητουεναγό μενου1, όπουβρέθηκαντεμάχιαγυαλιώνπουείχανσπάσει απότη 20 87 Νικολαΐ&ης, Δ. Λοΐζον ν. Στυλιανού κ.ά.
(1996)σύγκρουση. Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο εναγόμενος 2 ήταν ένοχος αμέλειας επειδήαποπειράθηκεναπροσπεράσει σειράαυτο κινήτων, ενώ υπήρχε μεγάλη τροχαίακίνηση και στις δύο κατευ- 5 θύνσεις. Στησυνέχειαθεώρησεότικαιοεναγόμενος 1 συνέβαλε με τηδικήτου συντρέχουσα αμέλεια στο δυστύχημα,αφούαντηρού σετηδέουσαυπότιςπεριστάσεις παρατηρητικότητα,θαέβλεπετον εναγόμενο 2 ενώ προσπαθούσε να προσπεράσει και ενδεχομένως θαελάμβανεαποτρεπτικάμέτρα. Επίσηςδέκτηκεότιαφούτοπλά- 10 τος τουδρόμουήταν25' καιδεδομένηςτηςπυκνήςτροχαίαςκίνη σηςκαιπροςτις δύοκατευθύνσεις,η μεγάληαπόστασηπουδιατη ρούσεο εναγόμενος 1 απότηνάκρααριστεράπλευράτουδρόμου ήταν αδικαιολόγητηκαισυνιστούσεαμέλεια. 15 Λαμβάνονταςυπόψηταγεγονότατηςυπόθεσηςόπωςταδέκτη κετοπρωτόδικοΔικαστήριο,βρίσκουμε ότιτοεύρηματουσχετικά μετονκαταμερισμό ευθύνηςσεποσοστό 25%στον εναγόμενο 1 δε δικαιολογείται. Δεν αντιλαμβανόμαστε πως δικαιολογείται η κα τάληξηότι οεναγόμενος 1 δεντηρούσετηδέουσαυπότιςπεριστά- 20 σειςπαρατηρητικότητα. Τογεγονός ότιοεναγόμενος 1 δενπρόσε ξεκαθόλουτον εναγόμενο 2πριναπότησύγκρουση,δεν συνέβαλε καθ' οιονδήποτε τρόπο στο δυστύχημα. Ακόμα κι'αν ο εφεσείων είχετηνευκαιρίαναπροσέξει έγκαιρατονεφεσίβλητο-εναγόμενο 2 όταν αυτός προσπερνούσε τη σειρά των αυτοκινήτων, δεν νομί- 25 ζούμε ότι είχε οποιανδήποτεδυνατότητααποφυγήςτης σύγκρου σης. Περαιτέρωθαπρέπειναλεχθείότιτογεγονός ότι ο εφεσείων δεν πρόσεξε τον εναγόμενο 2πριν απότησύγκρουση δεν συνιστά απαραιτήτωςκαιέλλειψη προσοχήςή αμέλεια εκμέρους του. Κα νένας συνετός οδηγόςδεν μπορούσε εύλογανααναμένει,ιδίωςλό- 30 γωτηςμακράςγραμμήςαυτοκινήτωνκαιστιςδύοκατευθύνσεις,το εγχείρηματουεναγόμενου2καισίγουρακανέναςδενμπορείναθε ωρηθεί αμελής επειδή δεν έλαβε εξαιρετικές προφυλάξεις [βλ. Panayiotou ν,Mavrou(\97Q)1 C.L.R. 215]. ΤοπρωτόδικοΔικα στήριο εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τογεγονός ότι ο 35 εναγόμενος 1 δενείδετονεναγόμενο2πριναπότησύγκρουση,συ νιστάέλλειψητηςδέουσαςπαρατηρητικότητας. Εξ ίσουλανθασμένο είναικαιτοεύρηματουπρωτόδικουΔικα στηρίου ότι η παράλειψη του εφεσείοντος να οδηγεί στην άκρως 40 αριστερά πλευρά του δρόμου συνιστά αμέλεια. Ησύγκρουση δεν έγινε με όχημα που οδηγείτο κανονικάστην αντίθετηπλευρά του δρόμου,αλλάμετημοτοσυκλεττατουεναγόμενου2οοποίος,σύμ φωνα και μετο εύρηματουπρωτόδικουΔικαστηρίου,είχεεμπλα8S 1 Α.Α.Α. Λοΐζου ν. Στυλιανού κ.ά. Νικολαΐδης, Δ. κεισεέναεπικίνδυνουπότιςπεριστάσεις ελιγμό[βλ.Karaottsand anotherv.Charalambous
(1976)1 C.L.R. 310,317].Ησυμπεριφο ράτου εναγόμενου 2, όπως σχολιάζει καιτοπρωτόδικοΔικαστή ριο,καταδεικνύειότιοδηγούσεχωρίςναλαμβάνειυπόψητουςάλ5 λους πουχρησιμοποιούσαν τοδρόμο. Ενόψειτηςσειράςτωναυ τοκινήτων πουήλαυνανκαιστις δύοκατευθύνσεις,ο εναγόμενος δεν έπρεπενα εμπλακεί στο εγχείρημα τουπροσπεράσματος,ενώ δενυπάρχειμαρτυρίαότιανοεναγόμενος 1 οδηγούσε αριστερότε ραθααπέφευγετησύγκρουση. Θαπρέπεινατονιστεί ότι,ενπάση 10 περιπτώσει,τοσημείοσύγκρουσης βρίσκεται στην αριστερήπλευ ράτουδρόμουσύμφωναμετηνκατεύθυνσητουεφεσείοντος καισε απόσταση2'6" περίπουαπότοκέντροτουδρόμου. Πώςο εναγό μενος 1κρίνεται ένοχος αμέλειας, αφού οδηγούσε στη δική του πλευρά του δρόμου, έχοντας μάλιστα κάποια απόσταση από τη 15 νοητήγραμμήπουτονχώριζε απότηνπλευράτηςαντίθετηςροής οχημάτων; Κάτωαπότις συνθήκες βρίσκουμε ότι τοεύρηματουπρωτόδι κουΔικαστηρίουκαιοκαταμερισμόςτηςευθύνηςστονοποίοπρο20 έβηείναι λανθασμένοςκαιθαπρέπειναακυρωθεί. Βρίσκουμεότι ο εναγόμενος2 είναιομόνοςυπεύθυνοςγιατησύγκρουση καισυ νεπώςηαπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίουτροποποιείταιού τωςώστεοεναγόμενος2ναθεωρηθείπλήρωςυπεύθυνοςγιατοδυ στύχημα. Εκδίδεται απόφασηυπέρ του ενάγοντος και εναντίον 25 τουεφεσιβλητου-εναγομένου 2γιαποσό£22.774μεέξοδαεναντίον του στη σχετικήκλίμακατόσο τουπρωτόδικουΔικαστηρίου, όσο και στηνκατ'έφεσηδικαιοδοσία. Η απόφασηεναντίοντουεναγο μένου 2 θαφέρει επίσης τόκοως ηαπόφασητουπρωτόδικουΔι καστηρίου. 30 Η έφεσηεπιτρέπεται μεέξο δα εναντίον του εναγόμενου 2πρωτόδικακαι κατ'έφεση. 89 \