clr/1996/1996_1_911.pdf

(1996)Μετάτηνκαταχώρισητηςαίτησηςγιαπαραμερισμόκαι σχετικής ένστασης, οι εφεσείοντες καταχώρισαν άλλη αίτηση για προκαταρ­ κτικήεκδίκασητριών νομικών σημείων. Το Πλήρες ΕπαρχιακόΔι­ καστήριο,μεδιμελήσύνθεση,αποφάσισεστις 10.3.1995 μεταξύάλλων ότι "σε πρώτοστάδιοτοΠλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο στημονομε- 5 λή του σύνθεση θα μπορούσε να επιληφθεί της αίτησης". Εναντίον της απόφασηςτης 10.3.1995οι εφεσείοντες καταχώρισαντην έφεση πουφέρει τοναρ.

1. Στις 19.4.1995οι εφεσείοντες καταχώρισαναίτηση γιαχορήγηση 10 άδειας καταχώρισης αίτησης certiorari με σκοπό την ακύρωση του διατάγματος του Μονομελούς ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας ημ.22.4.1994*καιτης απόφασηςτου Πλήρους ΕπαρχιακούΔικαστη­ ρίου ημερ. 10.3.
2. Μετά τη χορήγηση της αιτηθείσας άδειας, το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση απόρρι\|ιετην αίτηση με 15 απόφασηημ.28.7.
3. Εναντίοντηςαπόφασης,καταχωρίθηκεστις 25.8.1995ηέφεσηαρ.
4. Ο συνήγορος των εφεσειόντων δέχθηκεότι όλαταθέματαπου τέ­ θηκαν στην εκδικαζόμενη έφεση αρ.9495,θαμπορούσαν να τεθούν 20 στην έφεση με αρ. 9423, αλλάυποστήριξε ότι δενετίθετο θέμακατά­ χρησης τηςδικαστικήςδιαδικασίαςαφούοι εφεσείοντες είχανδικαί­ ωμαναχρησιμοποιήσουν τιςδύοδιαδικασίεςαπότην αρχή. Αντίθετα,οσυνήγοροςτωνεφεσίβλητων υποστήριξεότισύμφωνα 25 μετον σχετικό κανόνα,ότανείναι διαθέσιμο άλλο ένδικο μέσο ηέκ­ δοση προνομιακών ενταλμάτων είναι δυνατήμόνον αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις καιυπέβαλεότιμετοπρονομιακόένταλμαη άλλη πλευρά επιδιώκει τον ίδιο σκοπό που επιδιώκει με την έφεση
5. 30 Αποφασίστηκε ότι: (α)Σε περιπτώσεις κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με επιδίωξητουίδιουσκοπούμεδιαφορετικάένδικαμέσα,τοΔι- 35 καστήριο έχει στη διάθεσητου τόσο το μέτρο τηςαπόρριψης όσοκαι εκείνο τηςαναστολής. (β)Χωρίςναυπάρχειάκαμπτοςκανόνας,εκείπουημεταγενέστε­ ρηδιαδικασίακαλύπτειουσιωδώς ταίδιαζητήματα,αυτήπρέ- 40 πει να απορρίπτεται, αλλά εκεί πουκαλύπτει ζητήματαπου δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστε­ ρης. 912 1 Α.Α.Δ. Beogradska D.D. (γ) Οκρίσιμοςχρόνος εξέτασηςζητήματοςκατάχρησης τηςδικα­ στικής δικαιοδοσίας είναι ο χρόνος ακρόασης της σχετικής διαδικασίας. 5 10 (δ)Οι δύο εφέσεις, είχαν τον ίδιο σκοπό, τονπαραμερισμότης απόφασης ημ.22.4.1994 στημονομερήαίτησηκαθώς και τον παραμερισμό της απόφασηςημερ. 10.3.1995,δηλαδήεπρόκει­ το γιαδύο παράλληλες διαδικασίες ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ωςπρος το αντικείμενο τους καιωςεκ τούτου προς αποτροπήνκατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστη­ ρίουημεταγενέστερη έφεση θα έπρεπενααπορριφθεί. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ανθίμου

(1991)1 Α.ΑΛ. 41, ΔιευθυντήςτωνΦυλακώνν. Περέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ.217, 20 Constantinides v. Vima Ltd

(1983)IC.LR. 348, ΑρχιεπίσκοποςΚύπρου (Αρ.2),

(1993)Ι Α.ΑΛ. 248, 25 Γενικός Εισαγγελέας(Αρ. 3),

(1995)1 ΑΛΛ. 361, Τρύφωνος ν.ΕπίσημουΠαραλήπτηκ.ά.

(1993)1 ΑΛΛ. 706, Ηλία (Αρ. 3),

(1995)1 ΑΛΛ. 786, 30 Lawrance v.Norreys[1890] 15App. Cas. 210, Launches v.TrinityHours[1961] 1 All E.R. 26, 35 Royal Bank ofScotlandv. Citniidal Investments[1971]3Ail E.R. 558, Slough Estates v.Slough B.C.[1967]2 AllE.R. 271, Δημοκρατία v. ΥψαρίδηκαιΆλλον (Αρ.2),

(1993)3ΑΛΛ. 347, 40 Castanho v.BrownandRoot (UK) LtdandAnother[1981] 1 All E.R. 143, Wright v.BennettandAnother[1948] 1 All E.R. 227, 913 Beogradska D.D.

(1996)Hardyv. Elphick[1973] 1AllE.R. 914, Millsv. Cooper[1967]2AllE.R.

1. Έφεση. 5 Έφεση εναντίον τηςαπόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Χρυσοστομής,Δ.)πουδόθηκε στις 28 Ιουλίου, 1995(ΑίτησηΑρ. 74/95)μετηνοποίααπορρίφθηκεαίτησηγιατην έκδοση των διαταγμάτωνcertiorari καιprohibition. 10 Π.Ιωαννίδηςχαι Μ.Σερέτης,γιατους Εφεσείοντες Κ.Χρνσοστομίδης μεΑ. Ταλιαδώρο,προσωπικάκαιεκμέρους Ξ.Κληρίδη καιΑ.Λαδά. 15 Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Π.: Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Δικα­ στής Π. Κάλλής. 20 ΚΑΛΛΗΣ, Δ.: Στηδιάρκειατης ακρόασηςτηςπαρούσαςέφε­ σης είχαμε εγείρειαυτεπάγγελτατοθέματηςπολλαπλότητας των διαδικασιών. Υποδείξαμε στους συνηγόρους τωνμερώνότιη πα­ ρούσαδιαδικασίαδυνατόννααποτελείκατάχρησητηςδικαστικής 25 δικαιοδοσίας ενόψει του γεγονότος ότιοι εφεσείοντες έχουνκα­ ταχωρήσεικαιτηνΠολιτικήΈφεση9423 ηοποίακαλύπτεισχεδόν το ίδιοφάσμαεπιδίκωνθεμάτων. Στησυνέχεια τουςζητήσαμενα αγορεύσουν επίτουθέματος τηςκατάχρησης τηςδικαστικήςδι­ καιοδοσίας. 30 Μιασύντομη αναφοράσταγεγονόταπουπεριβάλλουν τηνπα­ ρούσα έφεσηθαφωτίσει, νομίζουμε, επαρκώςτουπό εξέταση θέ­ μα. 35 Στις 15.4.94 οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν τη μονομερή (ex parte)αίτηση161/94γιααναγνώρισηκαιεκτέλεσηστηνΚύπροαλ­ λοδαπής διεθνούς διαιτητικής απόφασης δυνάμει του περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικού) Νόμουτου 1979(84/79). 40 Η αίτηση ορίστηκε ενώπιον τουΠλήρους ΕπαρχιακούΔικα­ στηρίου στις 21.4,
2. Την επομένη - 22.4.94- ο ένας απότουςδι­ καστές που απαρτίζουντοΠλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο χορή914 1 Α.Α.Δ. 5 Beogradska D.D. Καλλής,Δ. γησετοαιτηθένδιάταγμαμεδικαίωμαστην άλληπλευράνααπο­ ταθείστοδικαστήριογιαπαραμερισμό"της εγγραφήςτηςαπόφα­ σης μέσα σε 30 μέρες απότης επίδοσης του παρόντος διατάγμα­ τος". Μετάτηνεπίδοσητουπιοπάνωδιατάγματοςοι εφεσείοντες καταχώρησανστις 10.6.94αίτησηγιαακύρωσηκαι/ήπαραμερισμό του. Οι εφεσίβλητοι καταχώρισαν τη σχετική ένσταση τους στις 30.9.
3. Προτού όμως ακουστεί ηαίτηση της 10.6.94οι εφεσείο­ ντες στις 17.1.95 καταχώρησανμιαάλληαίτησηγιαπροκαταρκτι­ κήεκδίκασητων πιοκάτωτριών νομικώνζητημάτων: 10 "(α)Κατάπόσο ηαίτησηγιααναγνώρισηκαι εκτέλεσητηςδι­ αιτητικήςαπόφασηςμπορούσε ναγίνει με μονομερή αίτη­ ση(ex parte application). 15 20 (β) Σεπερίπτωσηπουέχειυιοθετηθεί λανθασμένηδιαδικασία, ηδιαδικασίααυτήμπορεί ναδιασωθεί μετιςπρόνοιες της νέαςπρόσφατης Δ.
4. (γ) Κατάπόσοηαίτησηθα μπορούσεναεξετασθεί απόέναδικαστήήέπρεπεναεξετασθεί απότοΠλήρεςΕπαρχιακόΔι­ καστήριο μεδιμελή σύνθεση." Η πιο πάνω αίτηση,ημερ. 10.6.94,εξετάστηκε απότο Πλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο - μεδιμελήσύνθεση. Τοτελευταίο μεαπό25 φασήτουημερ. 10.3.95 αποφάσισε, ανάμεσασ' άλλα,ότισε"πρώ­ το στάδιο το Πλήρες ΕπαρχιακόΔικαστήριο στην μονομελή του σύνθεση θα μπορούσε να επιληφθεί της αίτησης". Εναντίον της απόφασηςτης 10.3.95οι εφεσείοντες καταχώρησαντηνπιοπάνω έφεση με αρ. 9423στις 23.3.
5. Την 19.4.95οι εφεσείοντες κατα30 χωρησαναίτησηγιαχορήγησηάδειαςκαταχώρησηςαίτησηςγια 35 40 (α) ΈνταλμαCERTIORARI μεσκοπότηνακύρωσητουπιοπάνω διατάγματοςτουΜονομελούς ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευ­ κωσίας ημερ. 22.4.94 και της πιο πάνω απόφασης τουΠλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου ημερ.10.3.
6. (β) "Διάταγμααπαγορευτικό(PROHIBITION)πουνααπαγορεύ­ ειτηνυπότουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευκωσίας διεξαγω­ γήκάθεδιαδικασίας στην αίτηση 161/94ή/καισεσχέσημετο διάταγμα ημερ.22.4.94 ή/καιτην απόφασηημερ. 10.3.95στην ίδιααίτηση161/94". Ηαιτηθείσαάδειαδόθηκετην5.5.
7. Ακολούθησεηκαταχώ­ ρησηστις 19.5.95τηςαίτησηςτωνεφεσειόντων γιαέκδοσητωνπιο 915 Καλλής, Δ. Beogradska D.D.

(1996)πάνωδυοπρονομιακώνενταλμάτων. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση απόρριψε την αίτηση με απόφαση του ημερ. 28.7.

1. Εναντίον της απορριπτικής εκείνης απόφασης καταχω­ ρήθηκε ηπαρούσαέφεση - αρ. 9495 - την25.8.
2. Ηπιοπάνω έφεση - μεαρ. 9423- δενέχειακόμηορισθεί γιαακρόαση. 5 Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων δέχθηκε ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε'θέμα το οποίο θα μπορούσε να τεθεί στην παρούσα έφεση και το οποίοδεν θα μπορούσε να τεθεί στην πιο πάνω έφεση
3. Πρόσθεσε ότι στην έφεση9423τίθεται έναςευ- 10 ρύτεροςκύκλος θεμάτων.Ωστόσουποστήριξε ότιδενεγείρεταιθέ­ μακατάχρησης της δικαστικήςδικαιοδοσίαςγιατί οι δυο εφέσεις είναιδιαφορετικές. Υπάρχει -συνέχισε-καλήδικαιολογητικήβά­ σηναείναικαιοιδυοδιαθέσιμες στοδιάδικο.Είναιαναγκαίεςγια τηναποτελεσματικήπροστασίατουδιαδίκουηοποίαεξασφάλιζε- 15 ταιμετηνπαροχήτηςδυνατότηταςπροσφυγήςστοδικαστήριοκά­ τω από το Αρθρο 155 του Συντάγματος.Ο λόγος επίκλησης της διαδικασίας των προνομιακών ενταλμάτων είναι "διότι το Σύ­ νταγμα διατηρώντας τα επιζητεί την διατήρηση των πρωτοδικών δικαστηρίωνσταπλαίσιατηςδικαιοδοσίαςτους". Αποτελούν-τα 20 προνομιακά εντάλματα- μιαπολύ δραστικήθεραπείαγιατί προ­ σφέρουν τηδυνατότητααναστολής τωνδιαδικασιώνενώ στηδια­ δικασία έφεσης μπορεί να παρθεί μόνο αναστολή εκτέλεσης από­ φασηςκάτωαπότηΔ.35 θ.18τωνπερίΠολιτικήςΔικονομίαςΔια­ δικαστικών Κανονισμών, Γιανακάμειπιοκατανοητήτηθέσητου 25 έχειπροβάλειτο πιοκάτωεπιχείρημα: Έναςδιάδικοςτουοποίουηαίτησηγιαχορήγησηπρονομιακού εντάλματος απορρίπτεται,όχι πάνωσε λόγους ουσίας αλλά επει­ δή δεν είχαν ικανοποιηθεί οι σχετικές προϋποθέσεις, δεν εμποδί- 30 ζεται απότου να καταχωρήσει έφεση νοουμένου ότι δεν έχει πα­ ρέλθει η σχετική προθεσμία. Εφόσο δε ο αποτυχών διάδικοςδεν κωλύεται απότου νακαταχωρήσει έφεσηπάνωσε λόγους ουσίας γιατί ένας διάδικοςνα μηδικαιούταινα επικαλεσθεί και τις δυο διαδικασίεςταυτοχρόνως απότηναρχή; 35 Από τηνάλληο ευπαίδευτοςσυνήγορος των εφεσίβλητωνυπο­ στήριξε ότι σύμφωνα με τον σχετικό κανόνα (βλ. Re Ανθίμου

(1991)1 Α.Α.Δ.41) όταν είναι διαθέσιμο άλλο ένδικο μέσον ηέκ­ δοσηπρονομιακών ενταλμάτων είναιδυνατήμόνοανσυντρέχουν 40 εξαιρετικές περιστάσεις. Καιεδώηάλληπλευράείχεκάμειχρήση του άλλου ένδικου μέσου -με την έφεση 9423-πριν επικαλεσθεί την διαδικασίατων προνομιακών ενταλμάτων. Υποστήριξε, στη συνέχεια, ότι μετοπρονομιακόένταλμαη άλληπλευρά επιδιώκει 916 1 Α.Α.Δ. 5 BeogradskaD.D. Καλλής, Δ. τον ίδιο σκοπό που επιδιώκει μετηνέφεση.9423. Ταυτόχρονα, όμως, μετο ένταλμα CERTIORARI επιδιώκει και την ακύρωση της απόφασηςστην μονομερή αίτησηενώ έχειστη διάθεσητηςδι­ καίωμα έφεσηςαπό την απόρριψητης αίτησης της γιαπαραμερισμότουδιατάγματος το οποίο εκδόθηκε στημονομερή αίτηση. Επομένως αντιμετωπίζουμε μια καθαρή περίπτωση κατάχρησης τηςδικαστικήςδικαιοδοσίας. Ηκλασσικήδιατύπωσητωναρχώνπουδιέπουντηνάσκησητης 10 δικαιοδοσίας γιατηναποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών τουδικαστηρίουέχειγίνειστηνυπόθεσηΔιευθυντήςτωνΦυλακών ν.Περέλλα Τζεννάρο

(1995)1 Α.Α.Δ. 217. Παραθέτουμετοσχετι­ κόαπόσπασμα: 15 20 25 "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση,περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίαςπου συνιστά κατάχρησητων δικαιοδο­ σιώντουΔικαστηρίου, εκπηγάζει απότην ίδιατηφύσητηςδι­ καστικήςλειτουργίας πουέχειωςλόγοτοδίκαιοκαιμέσοτους μηχανισμούς πουπροάγουντηνκατίσχυση του. Γι'αυτό,η δικαιοδοσίαγιατηχρήσηπρόσφορων μέσωνγιατηνπαρεμπόδι­ σηκατάχρησης τωνδικαιοδοσιών είναι σύμφυτη,ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροιατης κυριαρχίας των Δικαστηρίων στουςμηχανισμούς γιατηναπονομήτηςδικαιοσύνης. Ταμέσα για την αποτροπήτηςκατάχρησης της δικαιοδοσίαςτουΔικαστηρίου, δεσυναρτούνται μεοποιοδήποτε συγκεκριμένο διά­ ταγμαήδιατάγματα, μπορείναπροσλάβουν οποιαδήποτεμορ­ φή που επιβάλλει ηανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για τηνπεριφρούρηση τουσκοπούγιατον οποίοπαρέχονταιοιδι­ καιοδοσίες του Δικαστηρίου." 30 ΣτηνΠερέλλα (πιοπάνω)έγινεαναφοράστην Constantinides ν.VimsLtd

(1983)1 C.L.R. 348, στην οποίααποφασίστηκε ότιτα κυπριακάδικαστήρια έχουν την ίδιαεξουσία, όπως καιτα αγγλι­ κά δικαστήρια,να ελέγχουντις διαδικασίες προς αποφυγή κατα35 χρήσεωντηςδικαστικήςδικαιοδοσίας. Αποφασίστηκε, επίσης,ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορ­ φές, καιότι ανάλογαευρεία είναι καιη δικαιοδοσίατουΔικαστη­ ρίουγιατηνπαρεμπόδισητης. 40 ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου υιοθέτησε την (δια προσέγγισηστην ReΑρχιεπίσκοποςΚύπρου

(1993)1C.L.R.248. Αποφάσισεότι: "... Η επίκληση τωνδικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπήκατάχρησης των δικαιο­ δοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών μετην υιοθέτηση παράλλη917 Καλλής, Δ. Beogradska D.D.

(1996)λων ένδικων μέσων ελέγχεται απότοΔικαστήριο όπως και γενι­ κότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου...". Παρόμοιες θέσεις είχανδιατυπωθείκαισεπρογενέστερες απο- 5 φάσεις του Εφετείου (Βλ. Re ΓενικόςΕισαγγελέαςτηςΔημοκρα­ τίας(Αρ. 3)

(1995)1Α.Α.Δ.361,Τρύφωνοςν.ΕπίσημουΠαραλή­ πτη κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ.706,καθώςκαισεαποφάσειςτου Ανωτά­ τουΔικαστηρίου μεμονομελή σύνθεση (βλ.Re ΗλίαςΗλία (Αρ. 3)

(1995)1 Α.ΑΛ.

1. 10 Η σύμφυτη δικαιοδοσίατου δικαστηρίου να απορρίπτει αγω­ γές οι οποίες αποτελούν κατάχρησητης δικαστικήςδιαδικασίας έχειαναγνωριστεί στην Αγγλίααπόταπολύπαλιάχρόνια. 15 Στην Lawrancev. Norreys [1890] 15App. Cas.210,219τοζή­ τηματέθηκεως πιοκάτω: "It cannot be doubted thatthe Court has an inherentjurisdiction todismissanaction whichis anabuseof theprocess oftheCourt. 20 Itisajurisdiction whichought tobeverysparinglyexercised,and only in very exceptional cases." Μετάφρασηστα ελληνικά: 25 "Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί OXL το Δικαστήριο έχει σύμφυτη δικαιοδοσία να απορρίψει μια αγωγήηοποίααποτελεί κατά­ χρησητηςδικαστικήςδικαιοδοσίας.Είναιμιαδικαιοδοσίαπου πρέπει να ασκείται πολύ φειδωλάκαι μόνο σε εξαιρετικέςπε­ ριπτώσεις." (Βλ. και Hardy v.Elphick [1973]1All E.R.914,918.) Η υπόθεση Wright v. Bennettand Another[1948] 1All E.R. 227 αποτελεί παράδειγμα επιδίωξηςόμοιων σκοπών μετηνυιοθέ- 35 τηση παράλληλων ένοικων μέσων. Ο ενάγων είχε καταχωρήσει αγωγή στην οποία αξίωνε αποζημιώσεις για δόλια ψευδή παρά­ σταση εναντίον δύο εναγομένων και αποζημιώσεις για αμέλεια εναντίον ενός απόαυτούς.Στησυνέχεια καταχώρησε νέα αγωγή εναντίον τουςη οποίακάλυπτεουσιαστικάτο ίδιοέδαφοςόπωςη 40 πρώτη αλλά βασίζετο πάνω σε ισχυρισμό για δόλια συνωμοσία. Το πρωτόδικο δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση των εναγομένων για διαγραφήτης έκθεσης απαιτήσεωςγια το λόγο ότι ηαγωγή ήταν επιπόλαιακαι ενοχλητική. Το Αγγλικό Εφετείο επικύρωσε 918 30 1 ΑΛΛ. Beogradska D.D. Καλλής,Δ. τηνπρωτόδικηαπόφασημετηνοποίαείχεδιαταχθείαναστολήτης διαδικασίας. Έκρινεότι: 5 "Theproceedings wereanabuseoftheprocess ofthecourt,which should exerciseitsinherentjurisdiction toprevent the defendants being called onto meet what in substance andreality wasthe same charge asthatintheearlier action." Μετάφρασησταελληνικά: 10 15 "Ηδιαδικασίααποτελούσεκατάχρησητηςδικαιοδοσίαςτουδι­ καστηρίου τοοποίο πρέπει ναασκήσει τηνσύμφυτηεξουσία τουγιανααποτρέψειτουςεναγομένουςαπότονακληθούννα υπερασπίσουναυτό πουστην ουσίακαιστηνπραγματικότητα ήτανηίδιακατηγορίαστηνπροηγούμενη αγωγή." Παράδειγμα επιδίωξης όμοιων στόχων μεπαράλληλα ένδικα μέσααποτελείκαιηυπόθεσηThamesLaunches v.TrinityHours [1961]1 AllE.R.
2. ΟΔικαστήςBuckley προσέγγισετοζήτημαως 20 πιοκάτωστις σελ. 32,33: 25 35 "If there are two courts which are faced with substantially the same question, it is desirable to be sure that that question is debated in only oneofthose two courts,ifbythatmeans justice can bedone. Itdoes not appear to me,that it would makeany difference whethertheproblemswhichconfronted onecourtwere of a wider and more general nature than the problems which confronted theothercourt. Counsel for thedefendants says thatthe principle is that aman shouldnotpursuearemedy inrespect ofthesamematterinmore thanonecourt. Inmyjudgment,theprincipleisratherwiderthan that. Itisthatnomanshouldbeallowedtoinstitute proceedings in anycourt if thecircumstances are such that to doso would really be vexatious." Μετάφρασησταελληνικά: 40 "Εάν υπάρχουν δυοδικαστήρια ταοποίααντιμετωπίζουν ου­ σιαστικάτοίδιοζήτημαείναιεπιθυμητόναείμαστεβέβαιοιότι εκείνο τοζήτημασυζητείται σεμόνο ένα απόεκείνατα δικα­ στήριαεάνμεαυτότοντρόπο μπορείνααποδοθείδικαιοσύνη. Δεν μου φαίνεταιότιθαέκαμνε οποιαδήποτε διαφορά αν τα 919 Καλλής, Δ. Beogradska D.D.

(1996)προβλήματα που αντιμετώπιζε το ένα δικαστήριο ήταν πιο πλατιάς,και πιο γενικής φύσης απόταπροβλήματαταοποία αντιμετώπιζετοάλλοδικαστήριο. Ο συνήγορος τωνεναγομένωνλέγειότιέναςδενπρέπειναπρο­ ωθεί μια θεραπείασε σχέσημε το ίδιο ζήτημασε περισσότερο από έναδικαστήριο. Κατάτηνκρίση μουηαρχήείναι μάλλον πιοπλατειά. Είναιότι σεκανέναδενπρέπειναεπιτρέπεταινα εγείρειδιαδικασίασε οποιοδήποτεδικαστήριο εάνοι περιστά- 10 σεις είναι τέτοιες που αν του επιτρέπετο να το πράξει στην πραγματικότητα αυτόθαήταν ενοχλητικό." Δόθηκε διάταγμαμετοοποίοαπαγορεύετοηπροώθησητηςμε­ ταγενέστερης διαδικασίαςμέχρι τηντελικήεκδίκασητηςπροηγού- 15 μενης διαδικασίας. Η αρχήτης Thames Launches (πιο πάνω) εφαρμόστηκε στην Royal Bank of Scotland ν,Citruidalinvestments [1971] 3 All E.R.558στηνοποίαδιατάχθηκεαναστολήτηςμεταγενέστερης δια- 20 δικασίας. Στην Slough Estates v.SloughB.C. [1967] 2 All E.R.271 δια­ τυπώθηκεηάποψηότι είναιεπιθυμητόνακαλείταιο συγκεκριμέ­ νοςδιάδικοςναεπιλέξειποιααπότιςδυοδιαδικασίεςεπιθυμείνα 25 προωθήσει πριν εξεταστεί θέμα αναστολής και ότι η διαδικασία τηνοποίαεπέλεξεναμηνπροωθήσειπρέπεινατερματίζεται. Κρί­ θηκεότι κατάτηνάσκησητηςδυνητικήςθεραπείαςτηςαναστολής τοδικαστήριοδικαιούταικαιπρέπειναεξετάζειτηνουσίατουζη­ τήματος, περιλαμβανομένων και των σχετικών περιστατικών τα 30 οποία βρίσκονται καταλλήλως ενώπιον του κατάτον χρόνο της απόφασης του(Βλ. σελ. 281). Τοδικαίωματης επιλογής έχειτύχει αναγνώρισηςκαιεφαρμο­ γής καιαπότηδική μαςνομολογία. ΣτηΔημοκρατία ν. Υψαρίδη 35 κ.ά. (Αρ.2)

(1993)3Α.Α.Δ.347,ο Γενικός Εισαγγελέας τηςΔημο­ κρατίαςάσκησε έφεσηεναντίον ενδιάμεσηςαπόφασηςτουδικάσαντος δικαστηρίουμετηνοποίαείχεαπορριφθείαίτησητουγιατην αναστολήακυρωτικήςαπόφασης μέχρι τηναποπεράτωσητηςέφε­ σης που ασκήθηκε κατάτης ακυρωτικής απόφασης. Παράλληλα 40 υπέβαλε αίτηση με κλήση, ενώπιον του Εφετείου, μετο ίδιοαντι­ κείμενο όπως και η έφεση, για την παροχήαναστολής μέχρι την έκβασητης έφεσης. Στοπλαίσιο τηςδικαιοδοσίαςτου Δικαστηρί­ ουγιατονέλεγχοτωνδιαδικασιώνπουεγείρονται προςαποτροπή 920 1 Α.Α.Δ. 5 Beogradska D.D. Καλλής, Δ. κατάχρησης των δικονομικών μέσων που παρέχονται ζητήθηκε από το Γενικό Εισαγγελέα νακαθορίσει ποιο από ταπαράλληλα μέτραπουέλαβε θαπροωθήσει. Μετάπουο Γενικός Εισαγγελέας πληροφόρησε τοΕφετείο ότιθαπροχωρήσει μετηναίτηση μεκλήση το Εφετείο έδωσεοδηγίες όπως ηέφεσηεναντίον της ενδιάμε­ σης απόφασης παραμείνει στο φάκελο και όπως μη προχωρήσει εκτός μεάδειατουδικαστηρίου. Στην Castanho v. Brown & Root (U.K.) Ltd and Another 10 [1981] 1All E.R. 143 (HL)αποφασίστηκε ότι ειδοποίηση για την εγκατάλειψη αγωγής μπορεί ν' ακυρωθεί παρά την απουσία θε­ σμικών περιορισμών γιατηνεγκατάλειψη αγωγήςπροςαποτροπή χρήσης του δικαιώματος για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους παρέχεται,δηλαδή, τον τερματισμό τηςδιαδικασίας 15 για την επίλυση του επίδικου θέματος. Κρίθηκε ότι η ειδοποίηση γιατην εγκατάλειψη τηςαγωγήςσυνιστούσεκατάχρησηεπειδήεκ­ δόθηκε όχι για το σκοπό για τον οποίο το δικονομικό αυτόμέσο προορίζεται αλλά γι' άλλους σκοπούς,γιαναπρολειάνει τοέδα­ φος για την έναρξη διαδικασίαςγια το ίδιο θέμα στις Ηνωμένες 20 Πολιτείες της Αμερικήςμετάτην εξασφάλιση σημαντικών ωφελη­ μάτων από τη διαδικασία ενώπιον του αγγλικού δικαστηρίου. Πριν τηνυποβολή της ειδοποίησης για την εγκατάλειψη τηςαγω­ γής,οι εναγόμενοι είχαναναγνωρίσει ευθύνηγιατις διεκδικήσεις του ενάγοντα και κατέβαλαν υπό μορφή ενδιάμεσων πληρωμών 25 μέρος τηςαπαίτησηςτου. ΟλόγοςτηςCastanhoείναιότι η άσκη­ ση δικονομικών δικαιωμάτων μπορεί να Ιτερισταλεί εφόσον ασκούνταιγιασκοπούςάλλουςαπόεκείνους γιατουςοποίουςπα­ ρέχονται καιαπολήγουν σεκατάχρησητων δικαιοδοσιών του Δι­ καστηρίου. 30 Στην mils v.Cooper [196η 2ΑΠ E.R. 100,104 το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε τοκατηγορητήριο επειδήήτανκαταπιεστικό καιαποτελούσε κατάχρησητηςδικαιοδοσίαςτουδικαστηρίου. Σε σχέσημετολόγοαπόρριψηςτουκατηγορητηρίου ο Αρχιδικαστής 35 ΛόρδοςΠάρκερδιατύπωσε την άποψηότι χωρίς αμφιβολίακάθε δικαστήριο δικαιούται, εντός της διακριτικής του ευχέρειας, να αρνηθεί να ακούσει οποιαδήποτε διαδικασία επειδή είναι κατα­ πιεστική καικαταχρηστικήτηςδικαστικήςδικαιοδοσίας. 40 Όπως φαίνεται από την πιο πάνω επισκόπηση της Αγγλικής νομολογίας ητελευταίαέχει υιοθετήσει κατάκανόνατο μέτροτης αναστολής της μιαςαπότιςδυοδιαδικασίες-της μεταγενέστερης. Έχει δευιοθετήσει το μέτρο τηςαπόρριψηςσεποινικές υποθέσεις (Βλ. Mills, πιο πάνω). Δεν έχειδιατυπώσει οποιοδήποτε κανόνα 921 Καλλής, Δ. Beogradska D.D.

(1996)ο οποίος ρυθμίζει τοπότε εφαρμόζεται το ένα ήτο άλλο από τα δύομέτρα. Η δική μαςνομολογία έχειυιοθετήσει τόσο τομέτρο τηςαπόρ­ ριψης (βλ. Περέλλα, πιο πάνω)όσοκαιτομέτρο της αναστολής 5 (βλ.Κωνσταντινίδηςκαι Υψαρίδης, πιοπάνω). Χωρίςνα επιχει­ ρούμε τηνδιατύπωση ενός άκαμπτουκανόνα θεωρούμε ότι εκεί πουημεταγενέστερη διαδικασίακαλύπτει ουσιωδώς ταίδια ζητή­ ματααυτήπρέπεινααπορρίπτεται. Εκεί πουκαλύπτει ζητήματα τα οποία δενεγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία 10 τότε πρέπει νααναστέλλεται μέχρι την εκδίκασητης προγενέστε­ ρηςδιαδικασίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων δήλωσε ότιθα εγκαταλείψει τηνέφεση 9423στοβαθμόπουαυτήαναφέρεται σε 15 ζητήματα που καλύπτονται απότην παρούσα έφεση. Δεν τοείχε πράξει μέχρι την ημέρα τηςακρόασης της παρούσας έφεσης. Θε­ ωρούμε ότι οκρίσιμος χρόνος γιαεξέτασηζητήματοςκατάχρησης της δικαστικής δικαιοδοσίας είναι οχρόνος ακρόασης της σχετι­ κήςδιαδικασίας-εδώτης παρούσας έφεσης (Βλ. Slough Estates, 20 πιο πάνω). Εφόσο μέχρι την ημέρα της ακρόασης τηςπαρούσας έφεσης δενέχει ληφθεί οποιοδήποτε μέτρο προς την κατεύθυνση πουέχειαναφέρειοευπαίδευτοςσυνήγορος ή προςτηνκατεύθυν­ ση της επιλογής δεν μπορούμε να εξετάσουμε τις επιπτώσεις που θα είχετο διάβηματου πάνωστο ζήτημαπου εξετάζουμε. 25 Θαπροχωρήσουμε, επομένως,στηνεξέτασητουζητήματοςπου έχουμε εγείρει αυτεπάγγελταμε βάσητην κατάστασηπραγμάτων όπως είχεενώπιον μαςστο στάδιοτηςακρόασηςτης έφεσης. 30 Σεσχέση μετηνπιοπάνωεισήγηση τουευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων, η οποία σχετίζεται μετηνδραστικότητατων προνομιακών ενταλμάτων ηοποία έχει σαν αποτέλεσμα και την αναστολή των διαδικασιών θεωρούμε ότιμετάτην απόρριψη της αίτησης για έκδοση προνομιακών ενταλμάτων απότο πρωτόδικο 35 δικαστήριοηοποιαδήποτεαναστολήτηςδιαδικασίας,ηοποίαδό­ θηκε στο στάδιο της χορήγησης άδειαςγιακαταχώρηση της αίτη­ σηςγιαπρονομιακάεντάλματα,έπαυσεναέχειοποιαδήποτε ισχύ. Επομένως ηπαρούσαέφεσηεναντίοντηςαπορριπτικήςαπόφασης δεν έχεινακάμει οτιδήποτε μεαναστολήτηςδιαδικασίας. 40 Έχουμε εξετάσει τους σκοπούς των δυο εφέσεων, όπως αυτοί αποκαλύπτονται μέσα από τους λόγους εφέσεως στην κάθεμια απότις δυο εφέσεις. 922 1 Α.Α.Δ. 5 Beogradska D.D. Καλλής, Δ. Έχουμε διαπιστώσει ότιοιδυο εφέσεις έχουν τον ίδιο σκοπό. Τον παραμερισμότηςαπόφασηςημερ.22.4.94στη μονομερή αίτη­ ση καθώς και τον παραμερισμό της απόφασηςημερ. 10.3.95. Οι λόγοι έφεσης και στις δυο εφέσεις, παρόλο ότιδεν έχουν διατυπωθεί μετο ίδιολεκτικό,δενδιαφέρουνκαθόλουστηνουσίατους. Αντιμετωπίζουν, επομένως,οιεφεσίβλητοι δυοπαράλληλεςδιαδι­ κασίες, ανεξάρτητες οικονομικά αλλάόμοιες ως προς το αντικεί­ μενο τους. 10 Έχουμεεξετάσει τιςεκατέρωθενθέσειςυπότοφωςτωνπιοπά­ νω αρχώνπουδιέπουν τηνάσκησητηςδικαιοδοσίαςγιατηναπο­ τροπήκατάχρησης τωνδικαιοδοσιών τουδικαστηρίουκαιυπότο φως των σκοπών των δυο εφέσεων, όπως τους έχουμε διαπιστώ­ σει πιο πάνω. Η παρούσαέφεση δενκαλύπτει οποιοδήποτεζήτη15 ματοοποίο δενκαλύπτεταιαπό τηνπροηγούμενη έφεση. Είναι η κατάληξη μας ότιησυνύπαρξη των δυο εφέσεων συνιστά κατά­ χρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ηοποίαπρέπει ν' απο­ τραπεί και να παρεμποδισθεί. Οστόχος αυτός επιτυγχάνεταιμε τηναπόρριψητης έφεσης (βλ.Περέλλα,πιοπάνω),ηοποία είναι 20 μεταγενέστερη. Η έφεσηαποροίπτεταιμεέξοδα. ι 923