1Α.Α.Δ. 13 Σεπτεμβοίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στές] ΕΙΡΗΝΗΚ. ΚΑΚΟΥΛΛΟΥ, Εφεσείουσα, ν. ΙΟΡΔΑΝΗ ΣΑΒΒΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσφλήτ<ον. (Πολιτική ΈφεσηAQ. 8851) Αποφάσεις καιΔιατάγματα —Διόοθωση διατάγματος— Γίνεται μεαί τηση στην αγωγή στην οποία εκδόθηκεδυνάμειτηςΔ.25θ.4 των θε σμώντηςΠολιτικήςΔικονομίαςκαι τωνΣυμφυών ΕξουσιώντουΔι καστηρίου και όχι με νέααγωγή. 5 10 15 Ηεφεσείουσα - ενάγουσα, καταχώρισεαγωγήστο ΕπαρχιακόΔι καστήριο Λευκωσίας με τηνοποίαζητούσε ακύρωσηαπόφασης που είχε εκδοθεί σεπροηγούμενηαγωγήτηςεναντίοντων ιδίωνεναγομέvtovαλλά,κατάτους ισχυρισμούς της,στησυνέχεια αλλοκοθηκεκατ« τρόποπουναμηπεριέχειτονπραγματικόσυμβιβασμόμεταξύτων διαδίκων. Ηαγωγήεναντίον των εναγομένων 3αποσύρθηκε.Τοπρωτόδικο Δικαστήριο,απόρριψετηναγωγήμεέξοδα. Ηεφεσείουσα - ενάγουσαεφεσίβαλε τηναπόφαση. Αποφασίστηκεότι: 20 25
(1)Η βούληση των διαδίκων είχε εκφραστεί ευκρινώς ενώπιον ίου πρωτόδικου Δικαστηρίου και η οποιαδήποτε διόρθωση του εκδοθέντος διατάγματοςέπρεπε να επιδιωχθεί μέσα στα πλαίσιατηςπρώτηςαγωγήςμεαίτησηγιαδιόρθωσηβασισμέ νη στη Δ.25 θ.4 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και στιςΣυμφυείςΕξουσίεςτουΔικαστηρίουκαιόχιμεξεχωριστή αγωγήγιαακύρωσητου,όπωςμετηνυπόκρίσηαγωγήκαιτην παρούσαέφεση. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. 935 Κάκουλλου ν.Σαββίδηκ.ό.
(1996)Αναφερόμενηυπόθεση: Παπαχριστοφόρονν. Χαραλάμπους
(1991)1Α.Α.Δ.
- Έφεση. 5 ΈφεσηαπότηνενάγουσακατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακού ΔικαστηρίουΛευκωσίας(Φωτίου,Α.Ε.Δ.)πουδόθηκεστις6.11.92 (Αρ. Αγ. 5645/88)μετηνοποίααπορρίφθηκεαξίωσητηςγιαακύ ρωσηαπόφασηςπουδόθηκεεκσυμφώνουσεπροηγούμενηαγωγή 10 μεταξύτηςκαιτων εναγομένων. Δ. Λαμπίδης,γιατην Εφεσείουσα. Α. Παντελίδης,γιατουςΕφεσίβλητους 1 και
- 15 Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Π.: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθαδώσει οΔικα στής Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ.: Η εφεσείουσα-ενάγουσαμεγραπτήσυμ φωνία ημερ. 8.3.86,πώλησε στον εφεσίβλητο-εναγόμενο 1το 1/2 μερίδιο τουκτήματοςτης με αρ.εγγραφής3372καιτα 7/13 μερί διατουκτήματοςτηςμεαρ.εγγραφήςΒ407,τουΦ/Σχ. ΧΧΧ42Ε1, 25 τοποθεσία "Περβόλια" στην Ψημολόφου. Μεάλληγραπτή συμ φωνία της ίδιαςημερομηνίας ηεφεσείουσα πώλησε τα υπόλοιπα μερίδιατωνπιοπάνωκτημάτωντηςστηνεφεσίβλητη-εναγόμενη2 εταιρεία. Τοτίμημαπωλήσεωςκαιγιαταδυοκτήματαήταντοσυ νολικό ποσό των £20.000,ήτοι £11.500αναφορικά με τον εφεσί- 30 βλητο 1 και£8.500αναφορικά μετηνεφεσίβλητη
- Τοτίμημαπωλήσεως θαέπρεπεναπληρωθείμέχριτην31.3.87, οπότεκαιθαγινότανη μεταβίβασητων κτημάτων. Οι εφεσίβλη τοι 1 και2 μετηνυπογραφήτων ενλόγωσυμφωνιών έλαβαν κα- 35 τοχήτωνκτημάτων. Ακολούθως αναφύηκαν κάποια προβλήματαπου αφορούσαν τη μεταβίβασηκαι την εκτέλεση των πιο πάνω συμβολαίων που οδήγησαν στην από μέρους της εφεσείουσας αποστολήεπιστολής 40 τερματισμούτους. Σαναποτέλεσμα,οιεφεσίβλητοιήγειοαντηναγωγήαρ.6863/87 του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας εναντίοντης εφεσείου936 20 1 Α.ΑΛ. Κόκουλλου ν.Σαββίδηκ.ό. Χρυσοστομης, Δ. σας,μετηνοποίααξίωναντιςακόλουθες θεραπείες: 5 10 15 "α) Διαδιάταγμαδιατάττοντηνεναγομένην ειςεπακριβήεκτέλεσιν των δύο συμφωνιών αμφοτέρων ημερ. 8.3.86, αι οποίαι υπεγράφησανμεταξύ ενάγοντος και εναγομένης η μίακαι ενάγοντος 2 και εναγομένης ηάλληκαι αιοποίαι προνοούν,μεταξύάλλων,διατηνπώλησιν απότηνεναγο μένην εις τον ενάγοντα 1 των 7/3 μεριδίων ενός κτήματος εις το χωρίον Ψημολόφου, υπ' αρ.εγγρ. Β 406, Φυλ/Σχ. ΧΧΧ42Ε1, τεμ.248 (Χωράφι) τοποθεσία Περβόλια, εκτά σεως 3στρ.2 πρ.και 1100 τ.π.,καιτων 6/13 μεριδίων του ιδίουκτήματος εις τον ενάγοντα2 καθώςεπίσης καιμιας ελιάς υπ' αρ.εγγρ.Β407εις τον ενάγοντα
- β) Διαζευκτικώς αποζημιώσεις ανερχόμενος εις το ποσόν των £14,450διάτον ενάγοντα 1 και£9.950διατον ενάγο ντα
- γ) Νόμιμοντόκον, και 20 δ) Έξοδα." 25 30 35 40 Η εφεσείουσα καταχώρησε έκθεσηυπεράσπισης και ανταπαίτησης στην οποίαζητούσε ακύρωση των δύο συμφίονιών και μεταξύάλλων £500υπόλοιποτουτιμήματοςαγοράςτωνκτημάτων. Ηπαράλληληπροβολήτωνδύοαπαιτήσεωνείναιαντιφατική,για τί ζητούσε ταυτόχρονα τόσο την ακύρωσηόσο και την εφαρμογή τοϊν συμφωνιών αυτών. Στις 3.3.88 επετεύχθη συμβιβασμός της ως άνω αγωγής αρ. 6863/87, οοποίος διατυπώθηκεως ακολούθως: "κ. Παντελίδης: Θαυπάρχει διάταγμαως ηπαράγραφος (α) τουαιτητικούτης αγωγής,δηλαδή,διάταγμα,με το οποίοδιατάσσεταιηεναγόμενηναμεταβιβάσειτοεπίδικοκτήμαεπ'ονό ματι των εναγόντων σύμφωνα με τα μερίδιαπουλέγει μέσαη παράγραφος Ι(α). Αποσύρονται οι παράγραφοι (β)και (γ)και θαπληρώσουν οι ενάγοντες στην εναγομένη£600.- έναντι των εξόδων. κ. Κληρίδης: Συμφωνώ. Δικαστήριο: Το Δικαστήριο αποφασίζει εκ συμφώνου όπως 937 Χρυσοστομής,Δ. Κάκουλλου ν.Σαββίδηκ.ά.
(1996)διατάξει την εναγόμενη ως ηπαράγραφος 1(α)της Εκθέσεως Απαιτήσεως, δηλαδή,ναμεταβιβάσει τηνπεριουσία μεταμερί δια πάνωστους ενάγοντες. Οι ενάγοντες θαπληρώσουν £600.- έναντι των εξόδων. 5 Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς διάταγμαως προςτα έξοδα και όλα ταπροηγούμενα διατάγματαως προς ταέξοδα ακυρώνονται." 10 Ακολούθως οι εφεσίβλητοι Ικαι2 παρουσίασαν τοδιάταγμα του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίαςστο Κτηματολόγιο και ενεγράφησαν ιδιοκτήτες τωνκτημάτων. Είναιη θέσητης εφεσείουσας ότι οι εφεσίβλητοι 1 και2 αλλοί- 15 ο)σαν την εκ συμφώνου απόφαση της 3.3.88και πέτυχαν τημετα βίβαση των κτημάτων επ' ονόματι τους. IV αυτότο λόγο ηεφε σείουσα στις 17.3.88καταχώρησε την πολιτική έφεση 7592 στην αγωγή αρ 6863/87,την οποία όμως απέσυρε στις 21.7.88,για να ακολουθήσει όπως δηλώθηκε άλλη διαδικασία. 20 Στησυνέχεια η εφεσείουσα ήγειρε τηναγωγή4036/88 στο Επαρ χιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, η οποία όμως αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτωντηςεφεσείουσας, μεέξοδαεναντίον της και ακολούθησε η καταχώρησητης υπόκρίση αγωγής αρ.5645/88 25 και πάλιν στο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας, μετηνοποίαη εφεσείουσα αξιούσε τιςακόλουθες θεραπείες στην οπισθογράφηση της απαίτησηςτης στο Κλητήριο Ένταλμα: "Α. Δήλοκπν του Δικαστηρίου ότι αι γραπταί συμβάσεις αι 30 υπογραφείσαι υπό της εναγούσης και των εναγομένων 1 και2την8.3.1986 δυνάμειτωνοποίων οι εναγόμενοι 1 και 2 ήγειρανεναντίοντηςεναγούσης τηναγωγήνΕ.Δ.Λευκω σίας αρ.6863/87ήσαν εξ υπαρχής παράνομαιωςαφορώσαι πράξεις παρανόμουςή καιάλλως πως. 35 Β. Διάταγματου Δικαστηρίου διατάττοντην ακύρωσινκαι/ή παραμερισμόν της απόφασηςκαι/ή διαταγήςτου Δικαστη ρίου την ληφθείσαν υπό των εναγομένων 1 και 2 την 3.3.1988 και/ή ως ληφθείσα υπό συνθήκας παρανομίας, 40 και/ή επί το ότι κατέστησε άκυρον τον συμβιβασμόν που εγένετοεξωδίκως μεταξύεναγούσης καιεναγομένων 1 και 2καιεδηλώθηκαικατεγράφηυπότηςστενογράφουτουΔι καστηρίου την3.3.88 ειςτηνρηθείσαναγωγήνκαι/ή ωςαύ938 1 Α.Α.Δ. Κάκουλλουν.Σαββίδηκ.ά. Χρνσοστομής, Δ. τη δοθείσα πέρανδικαιοδοσίαςκαι/ήεξουσίας και/ή καθ' υπέρβασιν και/ήπαράβασιντου νόμου και/ή ως δοθείσα επί ανυπάρκτου αγωγήςήκαιάλλωςπως. 5 !0 15 20 Γ. ΔιάταγματουΔικαστηρίου διατάττοντον Διευθυντήν του Κτηματολογίου και/ήτοναρμόδιονυπάλληλον ναακύρω σηπάσανεγγραφήνγενομένηνδυνάμει τηςως άνωπαρα νόμου αποφάσεως ημερ. 3.3.88επ' ονόματι του εναγομέ νου 1 καιεναγομένου2αντιστοίχως επίτωνκτημάτωντης εναγούσης περιεχομένων και/ή περιγραφομένων εις τας ρηθείσας παρανόμους συμβάσεις ήτοι Χωρίον Ψημολό φου αρ.εγγραφής Β406 Φυλ/Σχεδ.XXX 42 ΕΙ τεμάχιον 248 και αρ.εγγραφής Β407και αρ. εγγραφής Β372τεμά χιον231 καιεπανεγραφήντούτωνεπ'ονόματιτηςεναγούσης." Οι συμβάσεις αυτές αποτέλεσαν το αντικείμενο της πρώτης αγωγήςαρ.6863/87, μετηλήξητηςοποίαςμετονδηλωθέντασυμ βιβασμό και την έκδοσητης απόφασηςτου Δικαστηρίου, ηεγκυρότητάτους κατέστηθέμαδεδικασμένο και επομένως υπήρχεκώ λυμα έγερσηςνέαςαγωγής μετο ίδιο αντικείμενο. Πέραντούτου,στηνΈκθεσηΑπαιτήσεως οιαξιώσεις άλλαξαν. Οι θεραπείεςπουζητήθηκανείναι οι ακόλουθες: 25 30 35 40 "Α. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η απόφαση ημερομηνίας 3/3/88η εκδοθείσα και ληφθείσα υπό των Εναγομένων 1 και 2 και εκτελεσθείσα υπ' αυτών και του Εναγομένου 3 ήτο εξ υπαρχής και είναι νομικώς άκυρος και νομικώς ανεπίτρεπτηπροςεκτέλεσιν. Β. ΔιάταγματουΔικαστηρίου ακυρούν την εγγραφήνκαιμεταβίβασινκαιεγγραφήνεπ'ονόματιτουΕναγομένου 1 του κτήματος αρ. εγγραφής Β407,των 7/13 μεριδίων επί του κτήματοςαρ. εγγραφήςΒ406καιτου 1/2 μεριδίου,επίτου κτήματος αρ. εγγραφής Β372,των 6/13 μεριδίων επ' ονό ματι των Εναγομένων 2 του ιδίουκτήματος αρ. εγγραφής Β406καιτου 1/2 μεριδίου επί τουκτήματος αρ. εγγραφής Β372απάντων εις Ψημολόφου και διατάττοντηνεπαναΎΟαφήτων άνω περιγραφομένων κτημάτων επ' ονόματι της Εναγούσης. Γ. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι είναι υπό χρεοι να καταβάλουν αποζημιώσεις εις την Ενάγουσαν, 939 Χρυσοστομής,Δ. Κάκουλλον ν. Σαββίδηκ.ά.
(1996)καιότι οι Εναγόμενοι 1 και2πέραντηςυποχρεώσεως των διακαταβολήναποζημιώσεων,ένεκατηςυπ'αυτώνπαρα νόμου εκτελέσεως της ρηθείσης αποφάσεως δενδικαιού νταιστην επανάκτησινοιουδήποτεποσούτοοποίονκατέβαλον εις την Ενάγουσα δυνάμει των ρηθέντων ακύρων 5 συμφωνιών και/ή ένεκα των ανωτέρω δολίων πράξεων των." Η υπό κρίση αγωγή αρχικάστρεφόταν και εναντίον τουΓενι κού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, εναγόμενου 3, τελικά όμως 10 αποσύρθηκε εναντίον του και η αντιδικία περιορίστηκε μεταξύ των διαδίκων. Ηπαρούσαέφεσηστρέφεται εναντίον τηςαπόφασηςτουπρω τόδικου Δικαστηρίου ημερ.6.11.92,με την οποίααπορρίφθηκεη 15 ως άνωαγωγήτης εφεσείουσας με έξοδαεις βάροςτης. Ο κυριότερος λόγοςτηςέφεσης πουαναπτύχθηκεενώπιονμας από το δικηγόρο της εφεσείουσας αφοράτο θέμα της αλλοίωσης της εκ συμφώνου απόφασηςστηναγωγήαρ.6863/87πουκατέστη 20 επίδικοθέμαστην υπόκρίσηαγωγήαρ.5645/88. Ούτεπρωτόδικα ούτε ενώπιον μαςκατατέθηκεοτιδήποτεπουθαμπορούσε ναδι καιολογήσει τον παραμερισμό της εκ συμφώνου απόφασης της 3.3.88όπωςεκδόθηκεπριναπότηντροποποίησητης. Τουναντίον, η συζήτηση ενώπιον μας επικεντρώθηκε στην τροποποίηση του 25 διατάγματος της 3.3.88,πουείναικαιτομόνο θέμαενώπιονμας. Είναι ηθέσητου δικηγόρου της εφεσείουσας πως με το συμβι βασμό που επιτεύχθηκε στις 3.3.88,εκδόθηκε εκ συμφώνου διά ταγμα με το οποίο η εφεσείουσα διατάσσετο να μεταβιβάσει τα 30 κτήματατης,ωςηπαράγραφος(α)τουαιτητικούτηςαγωγήςεκεί νης. Παράταύτα,είναιοισχυρισμός τουότιτοδιάταγμααυτόαλ λοιώθηκε, γιατί το Κτηματολόγιο δεν μεταβίβαζε τα κτήματα όπως ήτανδιατυπωμένο το διάταγμα- στην απουσίατης Εφεσεί ουσας και έτσι τροποποιήθηκε,κατά τρόπο που να διατάσσεται 35 απρόσωπα η μεταβίβασητων κτημάτωναυτών. Έτσι το Κτημα τολόγιο μπόρεσε απόμόνο τουστηναπουσίατηςεφεσείουσας,να προβείστημεταβίβασητωνκτημάτων.Είναιακόμαηεισήγησητου πωςητροποποίησηαυτήήτανσημαντική,αφούδιαφοροποίησετα δικαιώματατηςενάγουσαςκαιισχυρίστηκε ότιδενέγινεοποιαδή- 40 ποτέπρος τούτοκοινήαίτησηπροςτοΔικαστήριο,όπωςανάφερε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφασητου.Αυτήη τροποποίη ση, είπε, που δεν ήταν διόρθωση γραμματικούλάθους,δεν μπο ρούσεναγίνει μεαίτησηπροςτοΔικαστήριο, ούτε με έφεση, αλ- 940 1 Α.Α.Δ. Κάκουλλου ν.Σαββίδηκ.ά. Χρυσοστομής, Δ. λάμόνο μενέα αγωγή. 5 10 15 20 Όσοναφοράτοθέματηςδιαφοροποίησηςτουδιατάγματοςαυ τού,τοπρωτόδικοΔικαστήριο ανάφερεταακόλουθαστις σελ. 14 και 15της απόφασης του: "Όσον αφοράτο παράπονοτης ενάγουσας,ότι OL εναγόμενοι και/ήτο πρωτόδικο Δικαστήριο αλλοίωσαν την εκ συμφώνου απόφασηστην αγωγή6863/87, απότην ενώπιον μου μαρτυρία, την οποία μάλιστα παρουσίασε η ίδιαη ενάγουσα,δηλαδήτο φάκελο της εν λόγω αγωγής (Τεκμήριο 1),φαίνεται ότιπράγ ματιυπήρξε διαφοροποίησητουδιατάγματοςαλλά αυτόέγινε απότοίδιοτοΔικαστήριο μεκοινήαίτησητωνδύοσυνηγόρων, καιαυτόφαίνεταιαπόσχετικήεπιστολήημερομηνίας 18.4.1988 την οποίαείχεστείλειοτότεΠρόεδροςτουΕπαρχιακού Δικα στηρίου Λευκωσίαςπρος τον Αρχιπρωτοκολλητή του Ανωτά του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο τούτο δεν ενεργεί σανΕφε τείο ούτωςώστεναανατρέψειταόσααναφέρονταιστην ενλό γωεπιστολή. Αν ηενάγουσαήταντηςγνώμης ότι τοΠρωτόδικοΔικαστήριοκακώςτροποποίησετοδιάταγμα,τότεόφειλενα προωθήσει την έφεση7592πουείχεκαταχωρήσει. Γι' αυτό,ο εν λόγω ισχυρισμός της περί παράνομηςαλλοίωσης της από φασηςδεν πρέπει να ευσταθεί." 25 Τοότιδιαφοροποιήθηκετοδιάταγμαγιαναεπιτευχθεί ημετα βίβαση των κτημάτων αποτελεί κοινό έδαφος. Οι διάδικοι δεν γνωρίζουντηνδιαδικασίαπουακολουθήθηκε,ούτε έγινεοποιοδή ποτε πρακτικόσχετικά μετην τροποποίησητου.Όμωςτο τιφαί νεταιστοφάκελοτηςαγωγήςαρ.5645/88,είναιπωςτοαρχικόδιά30 τάγματροποποιήθηκε ιδιοχείρως απότον Πρόεδρο τουΔικαστη ρίουδιατηςδιαγραφήςορισμένων φράσεωνκαιτηςεγγραφήςάλ λων,έτσιπουνασυνάδει μετοδεύτεροδιάταγμαπουσυντάχθηκε και έχειως ακολούθως: 35 ''κ. Παντελίδης: Θα υπάρχει διάταγμαως η παράγραφος (α) τουαιτητικούτης αγωγής, δηλαδή,διάταγμα, μετο οποίοδια τάσσεται η εγγραφή του επιδίκου κτήματος επ' ονόματι των εναγόντων σύμφωνα μεταμερίδιαπουλέγει μέσαη παράγρα φος Ι(α). 40 Αποσύρονται οι παράγραφοι (β)και (γ)και θαπληρώσουν οι ενάγοντες στην εναγομένη£600.-έναντι των εξόδων. κ. Κληοίδης: Συμφωνώ. 941 Χρυσοστομής, Δ. Κάκουλλου ν.Σαββίδη κ.ά.
(1996)Δικαστήριο: Το Δικαστήριο αποφασίζει εκ συμφώνου όπως διατάξειτηνεγγραφήτηςπεριουσίαςμεταμερίδιαπάνωστους ενάγοντες ως η παράγραφος Ι(α)τηςΕκθέσεως Απαιτήσεως. Οι ενάγοντες θαπληρώσουν £600.- έναντιτων εξόδων. 5 Η Ανταπαίτηση απορρίπτεταιχωρίς διάταγμα ως προςτα έξοδα και όλα τα προηγούμενα διατάγματα ως προς ταέξοδα ακυρώνονται." 10 • Πέραν των πιο πάνω αναφερθέντων, όπως ανάφερε και το Πρωτόδικο Δικαστήριο, υπάρχει η επιστολή του Προέδρου του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίαςημερ. 18.4.88 προς τον Αρχιπρωτοκολλητή τουΑνωτάτουΔικαστηρίου,πουείναισχετικήμε το θέμααυτόκαι στην οποίαδίδεταιεξήγηση ως προςτον τρόπο 15 που έγινεηδιαφοροποίησητουδιατάγματος.Τοσχετικό απόσπα σμααπό τηνεπιστολή αυτήέχειως ακολούθως: "Σεδύοτρεις μέρεςόμως οιδικηγόροι μεπληροφόρησανπως έκαμαν λάθος εις την διατύπωσητουσυμβιβασμού καιπως το 20 Κτηματολόγιο προτιμούσεόπωςηεναγομένηδιαταχθείνα"εγ γράψει" το επίδικο κτήμα επ' ονόματι των εναγόντων και όχι να"μεταβιβάσει". Προσωπικάδενβλέπωποιαείναιηδιαφορά αλλάεφόσον τόσον οκ.Παντελίδηςόσοκαιοκ.Κληρίδηςσυμ φωνούσαν πως η ουσία της συμφωνίας ήτο αυτή,δηλαδή οι 25 ενάγοντες νακαταστούν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες τουεπι δίκουκτήματοςκαιότιηουσίατηςόληςσυμφωνίαςκαιοσυμ βιβασμόςστοΔικαστήριο ήτοη "ειδικήεκτέλεση" καιαφούκαι οι δύοδικηγόροι συμφώνησαν στην αντικατάστασητηςλέξεως "μεταβιβάσει" με τηνλέξη"εγγράψει", θεώρησαπως δενυπήρ- 30 χε καμιάδυσκολία ώστεναδιορθωθεί ηδήλωσηκαιναδιαβά ζεταιπως "ηεναγομένη"διατάσσετο"ναεγγράψει"καιόχι"να μεταβιβάσει". Αυτό έγινε μετηνπαράκλησηκαι την σύμφωνο γνώμη καιτων δύοδικηγόρων." 35 Οι διευκρινίσεις που δόθηκαν ενώπιον μας για το θέμααυτό από τον κ.Παντελίδη,δικηγόροτων εφεσίβλητων, είναι ότιπράγ ματι έγινεηδιόρθωσητου διατάγματος,γιατίτακτήματα σύμφωνα με το Κτηματολόγιο, δεν μπορούσαν να μεταβιβασθούν όπως διατυπώθηκε το διάταγμα. Γι' αυτότο λόγογύρισε πίσω στο Δι- 40 καστήρω την ίδια μέρα που εκδόθηκε το διάταγμα, το ανάφερε στους δύοδικηγόρους της εφεσείουσας καιο ΠρόεδροςτουΔικα στηρίου πρόσθεσε τιςλέξεις"καιναεγγράψει" καιέτσι επετεύχθη ημεταβίβαση.Ηδιόρθωση αυτήχαρακτηρίστηκε απότοδικηγόρο 942 1 Α.Α.Δ. Κάκουλλον ν.Σαββίδηκ.ά. Χρνσοστομής,Δ. των εφεσίβλητων σανγραμματικό λάθος. Είναιγεγονόςπουδιαπιστώνεταιαπότοφάκελοτηςυπόθεσης, πως δεν έγινε αίτησηγια τροποποίηση του πρώτου διατάγματος. 5 Στοφάκελοαυτόυπάρχειτοπρακτικότουσυμβιβασμούβάσειτου οποίου εκδόθηκετοπρώτοδιάταγμα,καθώςεπίσης καιτοδεύτε ρο διάταγμαπου διαφέρει από το πρώτΡ και για το οποίο δεν υπάρχειοποιοδήποτεπρακτικόπουναδικαιολογεί τηντροποποί ησητου,ηοποίαδεν έγινετην ίδιαημέρα αλλά αργότερα. Ημε10 ταβίβασητων κτημάτων της εφεσείουσας επετεύχθη με τοτροπο ποιημένοδιάταγμα. Το ερώτημα που προκύπτει στην υπό κρίση έφεσηείναι κατά πόσον η εφεσείουσα ενήργησε ορθά με το να καταχωρήσει την 15 αγωγήαρ.5645/88και ναζητά, μεταξύ άλλων, την ακύρωση του διατάγματοςτης3.3.88. Στην πολιτική έφεση Παπαχριστοφόρονν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ.906,τοΑνώτατο Δικαστήριοαντιμετώπισετο ίδιο 20 με την παρούσαέφεσηθέμα.Οι διάδικοι στην υπόθεση εκείνηεί χαν δηλώσειστο Δικαστήριο συμβιβασμό των διαφορώντουςκαι ακολούθως οι εφεσείοντες επεδίωξαν την ακύρωσητου συμβιβα σμού με αγωγή,όπως συμβαίνει και στην υπό κρίση περίπτωση, επικαλούμενοι σειρά λόγων, Ηαγωγήτους απορρίφθηκεκαιεφε25 σίβαλαν την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Ένας από τους λόγους γιατους οποίους σύμφωνα μετους εφεσείοντες στην υπόθεσηεκείνηέπρεπεναπαραμεριστείηπρωτόδικηαπόφασηκαι να ακυρωθεί ο συμβιβασμός, ήταν ο ισχυρισμός πως ηαπόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου όπως είχε καταγραφεί αλλά και 30 όπωςσυντάχθηκε,δενήτανσύμφωνημετοσυμβιβασμό. Γιατοθέ μα αυτόκαι παράλληλαγια το θέματης μηεπίδοσης της απόφα σηςστηνπρώτηεφεσείουσα,οαδελφόςΔικαστής Κωνσταντινίδης που εξέδωσε την απόφασητου Εφετείου, ανάφερε τα ακόλουθα στησελ. 911: 35 40 "Ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι λόγοςγια τον οποίο θα μπο ρούσε να ακυρωθεί ο συμβιβασμός των διαδίκων. Αυτά δεν έχουν σχέση ούτε αναφέρονται στον ίδκ> το συμβιβασμό. Η κατ' ισχυρισμό μη επίδοση των διαταγμάτωνπου ενσωματώνονται στην απόφασηθα μπορούσε να είχε σημασία μόνο σε σχέσημεόσαθααφορούσαντηνεκτέλεσητους. Από τηνάλλη, μεδοσμένες τις δηλώσεις τωνδιαδίκωνκαιεπομένως μεπροσ διορισμένο τοαποτέλεσμαπουθέλησαν,τυχόνπαρέκκλισηστη διατύπωσητηςαπόφασηςκαιτωνδιαταγμάτωνπουεκδόθηκαν 943 Χρυσοστομής,Δ. Κακουλλου ν. Σαββίδη κ.ά.
(1996)ως ενσωματώνοντας τεςείτεστοπρακτικότουΔικαστηρίουεί τε αργότερα κατά τη σύνταξη τους, είναι ζήτημαπαρεπόμενο. Ηθεραπείατου ενδεχόμενου λάθουςθαέπρεπεναείχεαναζη τηθεί στα πλαίσια της αγωγής εκείνης με κατάλληλο διαδικα στικό διάβημακαι μεστόχο,όχι βέβαιατηνακύρωσητουσυμ- 5 βιβασμού όπως δεσμευτικά τον δήλωσαν οι διάδικοι αλλά τη σωστήαπόδοσητου. ΗΔ.25 θ.4των Κανονισμών περί Πολιτι κής Δικονομίας και οι συμφυείς εξουσίες τουΔικαστηρίουθα μπορούσανναείχανπροσφέρειτηδιέξοδο (Βλ.Annual Practice 1958 σελ. 633 κ.επ. Ορφανίδηςν. Μιχαηλίδης
(1968)1Α.ΑΑ 10 295 καιKatarinaShipping v.Ship"Poly"(\97&) 1 C.L.R.486." Ακολουθώντας τηνπιοπάνωαπόφαση,καταλήγουμεκαιεμείς στο ίδιοαποτέλεσμα. Οιδιάδικοιστην αγωγή αρ.6863/87εξέφρα σαν μέσωτων δικηγόρων τουςτηβούληση τους νασυμβιβασθούν 15 και οι όροι του συμβιβασμού διατυπώθηκανευκρινώς απότους δικηγόρουςτουςστο Δικαστήριο. Η εκσυμφώνου απόφασηαρχι κά συντάχθηκε ορθάαπότο Δικαστήριο και εξέφραζε τηνπραγ ματικήβούληση των διαδίκωνόπως αυτήδιατυπώθηκεαπότους δικηγόρους τους. Αργότερα συντάχθηκε το τροποποιημένο διά- 20 τάγμα της 3.3.88κατά τρόποπαράτυπο καιλανθασμένο. Επειδή όμως ηβούληση των διαδίκων είχε εκφρασθεί ευκρινούς ενώπιον του Δικαστηρίου, ηδιόρθωση του τροποποιημένουδιατάγματος έπρεπεναεπιδιωχθεί μέσασταπλαίσιατηςαγωγήςαρ.6863/87 με αίτησηγιαδιόρθωσητουβασισμένηστηνΔ.25 θ.4τωνΘεσμώνΠο- 25 λιτικής Δικονομίας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και όχι με αγωγήγιατηνακύρωσητου,όπωςεπιδιώχθηκε μετην υπό κρίση αγωγήκαι την παρούσαέφεση. Ενόψει τηςδιαπίστω σης μας αυτής,διευκρινίζουμε ότι δεν θαδιερευνήσουμε ούτεθα προβούμε σε πρόγνωση της τύχης της αίτησης για διόρθωση της 30 τροποποίησης. Κατάσυνέπεια,ηέφεση θαπρέπεινααπορριφθεί. Παρόλα αυ τά θα απαντήσουμε και τους άλλους λόγους που αναπτύχθηκαν ενώπιον μαςαπότους δικηγόρουςτων διαδίκων. 35 Ο δικηγόρος της εφεσείουσας εισηγήθηκε πως το πρωτόδικο Δικαστήριο ενήργησεχωρίς ναέχειενώπιον τουσαντεκμήριατα πωλητήρια έγγραφακαισυνεπώς δενυπήρχετοαναγκαίο υπόβα θρο πάνω στο οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο βάσισε την από- 40 φασή του. Παρόλοπουδενβλέπουμε πωςβοηθάτηνυπόθεσητης εφεσείουσας ηεισήγησηαυτή,εντούτοις θαπεριοριστούμε μόνονα πούμε απλάπωςούτεολόγοςαυτόςευσταθεί,γιατίτοπεριεχόμε νο τωνσυμφωνιών ήτανπαραδεκτόκαιαπότιςδύοπλευρές. Συ944 1 Α.Α.Δ. Κάκουλλου ν.Σαββίδηχ.ά. Χρυσοστομής, Δ. νεπώς, ηπαράλειψηπαρουσίασηςτων εγγράφωνδεν δημιουργεί τοπρόβλημαπουεισηγείται οδικηγόροςτηςεφεσείουσας. 5 Ο δικηγόρος των εφεσίβλητων αντικρούοντας τους ισχυρισμούς της δικηγόρου της εφεσείουσας, προχώρησε καιανάφερε πως η εφεσείουσα με την απόσυρσητης έφεσης 7592 στην αγωγή 6863/87καιακολούθωςμετηναπόσυρσητηςαγωγής4036/88, για τα ίδια θέματα,εμποδίζεταιναπροχωρήσει μετηνυπόκρίσηδια δικασίαλόγωδεδικασμένου. 10 Το θέμα αυτό το ήγειρε ο δικηγόρος των εφεσίβλητων τόσο στην έκθεση υπεράσπισης όσο καιστην ακροαματική διαδικασία, αλλάτοπρωτόδικοΔικαστήριοδεναποφάσισετοθέμααυτό.Πα ράταύταδενθαασχοληθούμε μεαυτό τολόγο,γιατίοι εφεσίβλη15 τοι δενκαταχώρησαναντέφεση. Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους,η έφεσηαπορρίπτεται μεέξο δα ειςβάροςτηςεφεσείουσας. 20 Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 945