(1996)23 Μαΐου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] MASSPACKTRADING LTD, Εφεσείοντες, v. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣΠΑΦΟΥ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5895). Παράλειψη τοποθέτησης καταλλήλου χειρολισθήρων σε δάπεδοεργα σίας κατάπαράβαση τωνΚανονισμών4και 28
(1)τωνπερί Οικοδο μών και ΈργωνΜηχανικών Κατασκευών(Ασφάλεια,Υγεία καιΕυ ημερία)Κανονισμών τον 1973και τωνΆρθρων 66, 75,94, 95(β) και 96 τουπερί Εργοστασίων Νόμου, Κεφ. 134, όπωςέχειτροποποιηθεί — Μία προηγούμενη καταδίκη— Επιβολή προστίμου ΛΚ1.000 — Επικύρωση τηςκαταδίκης και τηςποινήςαπό το Εφετείο. 5 Ασφάλεια εργαζομένωνστους τόπουςεργασίαςτονς—Ποία τακαθήκο ντα και οι ενθύνες των εργοδοτών — Πιθανήσυντρέχουσααμέλεια 10 τον εργοδοτούμενουδενπρέπει ναλαμβάνεται υπ' όψιν για σκοπούς ποινικής ευθύνηςτωνκατηγορουμένων—Εφαρμοστέεςαρχές. Λέξεις καιΦράσεις— "Δάπεδοεργασίας"—Δεν ερμηνεύεται στουςΚα νονισμούς του 1973— Ημόνησχετικήαναφοράείναι στον Καν.
- 15 Λέξεις καιΦράσεις— 'Τόπος εργασίας"στησχετικήΑγγλικήνομολογία. Απόδειξη — Αξιοπιστία μαρτύρων — Ευρήματα γεγονότων — Πρω ταρχική ευθύνητουπρ<οτόδικουΔικαστηρίου—Αρχές μεβάση τις οποίες επεμβαίνει το Εφετείο. 20 Οι κατηγορούμενοιπου ήταν εργολάβοι εγκατάστασης ανελ κυστήρων,παρέλειψαννατοποθετήσουν χειρολισθήρεςεπαρκούς αντοχής,μεαποτέλεσμα εργοδοτοΰμενός τουςναπέσειαπό ύψος 25 10 μέτρωνκαινατραυματισθεί σοβαράκατά τηνεκτέλεσητηςερ γασίαςτου. 142 2Α.Α.Δ. MassPackTradingLtdv. En.Λειτ.Ε«γ.Πάφου Λόνοι έορεστκ
- Τασυμπεράσματα του πρωτόδικου δικαστηρίου δεν εδικαιολογούνταν απότην ενώπιον τουμαρτυρία. 5
- Δεν αποδείχθηκαν συγκεκριμένα συστατικά του αδικήματος δηλ.ηύπαρξηδαπέδουεργασίαςκαιτούψος απότοοποίο έπε σε ο Μ.Κ.
- 10
- Η ποινή ήτανέκδηλα υπερβολική. ΤοΕφετείο απέρριψετην έφεσηκαι αποφάνθηκε ότι: 15 20 25 30 Οι λέξεις "τόπος εργασίας",πρέπει να ερμηνευθούν μετησυνήθη τους έννοια δηλαδή,τόπος όπου διεξάγεται εργασία. Δάπεδο εργασίας ή τόπος εργασίας είναι φανερό ότι εννοείται οποιοσδή ποτε χώρος στον οποίο εργαζόμενοι επιτελούν έργο ήεπιδίδονται στις ασχολίες τους. Η σχετικήαναφοράστον Καν. 3 απλώς επι χείρησεναπεριλάβει στο δάπεδοεργασίας και οποιαδήποτεανηρτημένηεξέδρα,χωρίς πρόθεσηναπεριορίσει τηνυποχρέωσηγιαμέ τρα ασφαλείας μόνο στις ανηρτημένες εξέδρες. Συνεπώς κάθετό πος στον οποίο διεξάγεται εργασία,θεωρείται τόπος εργασίας,μέ σαστην έννοια των Κανονισμών. Σκοπόςτου Καν.28 είναι όπως κάθετόπος στον οποίο διεξάγεται εργασία και οοποίος βρίσκεται σε ύψος πέραν των δύο μέτρων, φέρει χειρολισθήρες επαρκούς αντοχής που να αποτρέπουν την πιθανότητα πτώσης των εργαζο μένων στο κενό. Ηθέσητων κατηγορουμένων ότι δεν αποδείχθηκε το άλλο συστατικό στοιχείοτουαδικήματοςδηλ. ότι ηπτώσητου Μ.Κ. 1 έγι νε απόύψος πουδεν υπερέβαινε ταδύο μέτρα,δεν ευσταθεί ενόψη της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας ότι το ύψος αυτόήταν δέκα μέτρα. Τη μαρτυρία αυτήαποδέκτηκε ως αληθήτο πρωτόδι κο δικαστήριο. 35 40 Ηεκτίμησητης αξιοπιστίας των μαρτύρων αποτελεί έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου και το Εφετείο σπάνια επεμβαίνει για να ανατρέψει τα ευρήματα αυτά. Στην παρούσα υπόθεση δεν δι καιολογείται τέτοια παρέμβασηενόψητης μαρτυρίαςτων μαρτύρων κατηγορίας πουχαρακτηρίστηκαν ως σαφείς και θετικοί, σε αντίθεση προς τους μάρτυρες υπεράσπισης που προσπαθούσαν να μεταθέσουν τηνευθύνηγιατοδυστύχημα στον Μ.Κ. 1 ηοποία εν πάση περιπτώσει, $εν ενέχει καμιά σημασία στην παρούσα υπόθεση. 143 MassPackTradingLtdv.En.Λειτ.Εογ.Πάφον
(1996)Το καθήκον συντήρησης τωνπροστατευτικών μέτρων βαρύνει αποκλειστικά τονεργοδότηκαιείναι απόλυτοκαιδιαρκές. Η έκ θεσησεκίνδυνο του ίδιου του εργοδοτούμενου λόγω απειθαρχίας προςτις οδηγίεςτων εργοδοτών τουδεναποτελείυπεράσπιση. 5 Ηεπιβληθείσα ποινήήτανηπρέπουσα ενόψη τωνποινών που προβλέπονται στοσχετικόνόμο,του σοβαρούτραυματισμούενός εργαζόμενου καιτηςπροηγούμενης καταδίκηςμετηνοποία βαρύ νονταιοι κατηγορούμενοι. 10 Ηέφεσηαπορρίπτεται. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Ball(George) &SonsLtdv. Sill[1954]52L.G.R. 508, 15 Gill v.DonaldHumberstone& CoLtd[1963]3AllE.R. 180, ΕταιρείαΓενικώνΚατασκευώνΛτδ ν. ΕπαρχιακούΛειτονργούΛε μεσού
(1989)2Α.Α.Δ. 51, 20 ΕπαρχιακόςΛειτουργόςΕργασίας Πάφουν.Κώστα Κυριάκου & ΥιούΛτδκαιΆλλον
(1995)2ΑΛΛ. 290, ΠαντελήςΚνριάκον&ΥιοίΛτδ ν.ΕπαρχιακούΛειτονργούΕργα- 25 σίας
(1990)2ΑΛΛ. 242. Έφεση εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινής απόMassPack 30 Trading Ltdοι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι στις 15 Μαρτίου, 1994 απότοΕπαρχιακόΔικαστήριο Πάφου(ΑριθμόςΠοινικής Υπό θεσης4502/92)στην κατηγορίαπαράλειψης τοποθέτησης καταλ λήλου χειρολισθήρων σεδάπεδο εργασίας κατά παράβαση ταιν Κανονισμών 4 και28
(1)ταχνπερί Οικοδομών και Έργατν Μη- 35 χανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, Υγείακαι Ευημερία) Κανονι σμών και καταδικάστηκανσεπρόστιμο Λ.Κ.1.000,-: Τ.Κατσικίδης, γιατον Εφεσείοντα. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατονΕφε σίβλητο. Cur. adv. wit 144 40 2 ΑΛΛ. MassPackTrading Ltd v. En. Λειτ.Ε^γ. Πάφου ΠΙΚΗΣ,Π.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θααπαγγείλει ο Νικολαΐδης, Δ. 5 10 15 20 25 ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Στις 15.3.1994 οι κατηγορούμενοι-εφεσείοντεςβρέθηκαναπότοΕπαρχιακόΔικαστήριο Πάφου ένοχοι στην κατηγορία παράλειψης τοποθέτησης καταλλήλων χειρολισθήρων σε δάπεδοεργασίας κατάπαράβασητων Κανονισμών 4 και 28
(1)των περί Οικοδομών και Έργων Μηχανικών Κατα σκευών (Ασφάλεια, Υγεία καιΕυημερία) Κανονισμών του 1973 και των άρθρων 66, 75, 94 95(β) και 96 του περί Εργοστασίων Νόμου, Κεφ. 134, όπως έχει τροποποιηθεί. Οι κατηγορούμενοι την 1.6.1992κατά την εγκατάστασηανελκυστήρων, παρέλειψαν να τοποθετήσουν χειρολισθήρες επαρκούςαντοχής,μεαποτέλε σμα εργοδοτούμενός τους να πέσει απόΰψος 10μέτρων καινα τραυματισθεί σοβαρά. Οι κατηγορούμενοι στους οποίους τελι κά επιβλήθηκε ποινή προστίμου £1.000,- άσκησαν έφεση τόσο εναντίον της καταδίκηςόσο και εναντίον της ποινής. Στην ειδοποίηση έφεσης αναφέρονταιδώδεκα συνολικά λόγοι οι οποίοι όμως μπορούν να συνοψιστούν ουσιαστικά σε τρεις. Οπρώτος λόγος αφοράτον ισχυρισμό ότι το δικαστήριο εσφαλμένα δέκτηκε τημαρτυρίατηςκατηγορούσας αρχής χωρίς ναλάβει υπ' όψητουτις αντιφάσειςτων μαρτύρωνκατηγορίας, απέρριψε τη μαρτυρίαπουδόθηκε απότην υπεράσπισηκαι τελικά κατέληξε σε συμπεράσματα που δεν δικαιολογούνταν από την ενώπιον του μαρτυρία. Οδεύτερος λόγοςπουπροβάλλεται είναι ότι δεν απεδείχθηκανσυγκεκριμένα συστατικά του αδική ματος, ενώ ο τρίτος λόγος αφοράτην ποινή ηοποία,σύμφωνα πάντα με τηθέσητων κατηγορουμένων, ήτανυπερβολική. 30 35 40 Είναι ηθέσητου ευπαίδευτουσυνηγόρου των κατηγορουμέ νων ότι ελλείπει ηαπόδειξη συστατικών στοιχείων των αδικη μάτων που αντιμετώπιζαν οι κατηγορούμενοι και συνεπώς οι κατηγορούμενοι θαέπρεπε νααθωωθούν. Τέθηκε ο ισχυρισμός ότι ο Καν.28
(1)προνοεί την εγκατάστασηχειρολισθήρων υπε ράνω δαπέδουήτόπου εργασίας όταν αυτό βρίσκεται σε ύψος μεγαλύτερο του υπόλοιπουδαπέδουστις περιπτώσεις πουπρό σωπο μπορεί ναπέσεισεκατακόρυφηαπόστασηπουυπερβαίνει τα δύο μέτρα. Στους Κανονισμούς δεν υπάρχει ερμηνεία του όρου "δάπεδο εργασίας". Απλά προνοείται ότι απαιτείται η εγκατάσταση χειρολισθήρων στις περιπτώσεις δαπέδου εργα σίας που βρίσκονται σε συγκεκριμένο ύψος από το έδαφος. Σύμφωναπάνταμετον έυπαίδευτοσυνήγορο τωνκατηγορουμέ νων γιαναστοιχειοθετείται το αδίκημαείναι απαραίτητο όπως 145 Νίκολαίδης, Δ. MassPackTrading Ltd v. Επ.Λειτ.Εογ. Πάφου
(1996)ο. εργαζόμενοι κινούνται και εργάζονται σε δάπεδο εργασίας. Έτσι αφούστους Κανονισμούς δεν υπάρχει ερμηνεία του όρου "δάπεδο εργασίας" και η εξέδρα από την οποία έπεσε ο Μ.Κ.1 δεν συναρμολογήθηκε ειδικά και ούτε προοριζόταν για διεξα γωγή οποιασδήποτεεργασίας,δεν αποδείχθηκεηπαράλειψητο5 ποθέτησης χειρολισθήρων σε δάπεδοεργασίας και συνεπώς δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα. Το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματοςπουελλείπει,σύμφωναπάντα μετηνυπεράσπι ση, είναι ότι δεν αποδείχθηκε ότι το δάπεδο ή ο χώρος στον οποίο εργαζότανο Μ.Κ.1 βρισκότανσεύψος πουυπερέβαινετα 10 προνοούμενα από τον Κανονισμό δύο μέτρα. Έτσι, ηκατηγο ρούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει δύο συστατικά τουαδικήμα τος που προβλέπεται απότον Καν.28
(1), ήτοι την ύπαρξη δα πέδου εργασίας καιτο ύψος απότο οποίο έπεσεο Μ.Κ.1. 15 Σύμφωνα με τον Καν.28
(1)των περί Οικοδομών καιΈργων Μηχανικών Κατασκευών (Ασφάλεια, Υγεία και Ευημερία) Κα νονισμών του 1973, κάθεπλευρά δαπέδουεργασίας ήτόπουερ γασίας, απότην οποία πρόσωπο μπορεί ναπέσει σε κατακόρυ φηαπόστασηπουυπερβαίνειταδύομέτρα,δέονόπωςφέρεικα- 20 τάλληλους χειρολισθήρες. Το τι συνιστά δάπεδο εργασίας δεν ερμηνεύεται στους Κανονισμούς. Ημόνη σχετική αναφοράεί ναι στον Καν. 3 όπου αναφέρεταιότι "δάπεδο εργασίας" περι λαμβάνει ανηρτημένη εξέδρα εργασίας. Όπως είδαμε ο ευπαίδευτος συνήγορος τωνκατηγορουμένων υποστήριξε ότι ηύπαρ- 25 ξη δαπέδου εργασίας είναι απαραίτητη για να εξεταστεί αν υπάρχει παράβαση του σχετικού Κανονισμού, ενώ δεν μπορεί να θεωρηθεί δάπεδοεργασίας η εξέδρα από την οποία έπεσε ο Μ.Κ.1, γιατί η εξέδρα αυτή δεν προοριζόταν για διεξαγωγή οποιασδήποτε εργασίας. Θαπρέπει απότην αρχήνα διαφωνή- 30 σουμε με τη θέσηαυτή. Δάπεδο εργασίας ήτόπος εργασίας εί ναι φανερόότι εννοείται οποιοσδήποτε χώρος στον οποίοεργα ζόμενοι επιτελούν έργο ή επιδίδονται στις ασχολίες τους. Η σχετική αναφορά στον Καν. 3 απλώς επιχείρησε να περιλάβει στο δάπεδοεργασίαςκαιοποιαδήποτεανηρτημένηεξέδραχωρίς 35 πρόθεση ναπεριορίσει τηνυποχρέωση για μέτραασφαλείαςμό νο στις ανηρτημένες εξέδρες. Δεν υπάρχεικανέναςλόγοςνα μη δοθεί στις λέξεις "τόπος εργασίας"ησυνήθης έννοια ή σημασία που οι λέξεις έχουν στηγλώσσα μαςδηλαδή,τόπος όπουδιεξά γεται εργασία (βλ. σχετικά καιBall(George) &SonsLtd r. Sill 40 [1954] 52 L.G.R. 508, κατά το Λόρδο Γκόνταρντ στη σελ. 509. Παρόμοια ερμηνεία δόθηκε και από το Λόρδο Έβερσιεντ στην υπόθεση Gill v. Donald Humberstone & Co Ltd [1963] 3 All E.R. 180, (H.L.),που είπε ότι χωρίς να αποπειράταινα δώσει 146 2 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Mass PackTrading Ltdv. Επ,Λειτ. E<ry. Πάφου Νικολαΐδης, Δ. έναπλέον ακριβήορισμό στον όρο "τόπος εργασίας" που περι λαμβανόταν σε παρόμοιους κανονισμούς, θαεςμήνευε τον όρο σαν μίαπεριορισμένη καικαθορισμένη επιφάνεια,κάτι ενπάση περιπτώσει υπό τη μορφή εξέδρας, ουσιαστικά επίπεδη, στην οποία ένας εργαζόμενος απασχολείται για μια συνεχή χρονική περίοδο. Στην απόφασητου Εφετείου στην ίδια υπόθεση (που μπορεί ναβρεθεί δημοσιευμένη στον Τόμο [1962]3 All E.R. 456, C.A.) είχε λεχθεί per curiam ότι ο όρος "εξέδρα εργασίας" φαί νεται να περιλαμβάνει ανεγερθείσα κατασκευή,ενώ "τόπος εργασίας", ένα μέρος της υφιστάμενης κατασκευής του κτιρίου που χρησιμοποιείται ως εξέδρα εργασίας, δηλαδή σαν εξέδρα από την οποίαναδιαξάγεταιεργασία. Έτσι κάθε τόπος στον οποίο διεξάγεται εργασία θεωρείται τόπος εργασίας, μέσα στην έννοια των Κανονισμών. Με άλλα λόγια η αναφοράτου Κανονισμού σε δάπεδο εργασίας ή τόπο εργασίας σημαίνει οποιονδήποτε χώρο από τον οποίο οι εργα ζόμενοι μπορούν να εργαστούν και να επιτελέσουν το έργο το οποίοτουςέχειανατεθεί. Δεν μπορείναθεωρηθεί ότι είναι απαραίτητησύμφωνα με τον Κανονισμό ηύπαρξηήδημιουργίασυ γκεκριμένου δαπέδουεργασίαςούτεαπαιτείταιο συγκεκριμένος τόπος ναπρέπει ναπροορίζεται για τηδιεξαγωγήοποιασδήπο τε εργασίας. Αρκείναείναι χώρος στον οποίο εργαζόμενοι διε ξάγουν την εργασία που τους ανατέθηκε. Σκοπός του Καν. 28 είναι όπως κάθε τόπος στον οποίο διεξάγεται εργασία και ο οποίος βρίσκεται σε ύψος που υπερβαίνει τα δύο μέτρα απότο έδαφος να φέρει προφυλακτικά μέσα, δηλαδή χειρολισθήρες, επαρκούς αντοχής που να αποτρέπουν την πιθανότηταπτώσης των εργαζομένων στο κενό. Όσον αφοράτην εισήγησηότι δεν αποδείχθηκε το δεύτερο συστατικό του Καν.28, αν δηλαδή ότι το δάπεδο βρισκόταν σε ύψος που υπερέβαινε τα δύο μέτρα, απλή ανάγνωση της απόφασηςκαι πολύ περισσότερο της μαρ τυρίας πουδόθηκεγιατηνκατηγορούσααρχήδείχνει ότιυπήρ χε αρκετή μαρτυρία που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό αυτό. Σχετική αναφορά μπορεί να γίνει στην κατάθεση του Μ.Κ.1 Janusz Cichowitz, του εργαζομένου που κατέπεσε στο φρεάτιο του ανελκυστήρα με αποτέλεσμα να τραυματιστεί, που σαφώς δήλωσε ότι η εξέδρα στην οποία στεκόταν και από την οποία έπεσεήτανακριβώςσε ύψος δέκαμέτρων απότο έδαφος. Στην ίδια απόσταση αναφέρθηκε και ο Μ.Κ.2 Τάκης Σωκράτους ο οποίος είναι επιθεωρητής ασφαλείας στο Υπουργείο Εργασίας και ο οποίος επισκέφθηκε το εργοτάξιο μετά το δυστύχημα. Ο μάρτυρας είπε ότι η απόσταση από την εξέδρα από την οποία κατέπεσε ο Μ.Κ.1 μέχρι το έδαφοςήταν 10.45 μέτρα. Τηναπό147 Νικολαΐδης, Δ. MassPackTradingLtd v. Επ.Λειτ.Εργ. Πάφου
(1996)στάση μέτρησεκατά την επίσκεψη του στο εργοτάξιο. Επίσης ο μάρτυρας κατά την επίσκεψη εκείνη διαπίστωσε την έλλειψη προστατευτικών κιγκλιδωμάτων και θωρακίων στο δάπεδοερ γασίας και την εξέδρα από την οποία εργαζόταν ο Μ.Κ.
- Εν όψει των ανωτέρω είναι φανερόότι αφούτο δικαστήριο αποδέ5 κτηκε τη μαρτυρίακαιτωνδύομαρτύρωντηςκατηγορούσαςαρ χής ως αληθή στα δε τελικά συμπεράσματα του κατέληξε ότι η εξέδρα απότην οποίακατέπεσε ο Μ.Κ.1 είχεύψος 10.40 μέτρα, η θέσητων κατηγορουμένων ότι δεν αποδείχθηκε το συγκεκρι μένο συστατικό του αδικήματοςκαι μαζί και ο σχετικός λόγος 10 έφεσης θαπρέπει νααπορριφθεί. Έχει επίσης τεθεί απότον ευπαίδευτο συνήγορο τωνκατηγο ρουμένων ότι τοδικαστήριο εσφαλμένα αποδέκτηκετημαρτυρία της κατηγορούσας αρχήςκαικατέληξε στα συγκεκριμένα συμπε- 15 ράσματα, ενώ εξ ίσου λανθασμένα απέρριψε την εκδοχή τωνκα τηγορουμένων. Έχει επανειλημμένα λεχθεί ότι η εκτίμηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων αποτελεί έργο τουπρωτόδικουδικα στηρίου και το Εφετείο σπάνιαεπεμβαίνει για να ανατρέψει τα ευρήματα αυτάκαι μόνο κάτωαπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. 20 Δεν έχουμε διαπιστώσει ότι στην παρούσα υπόθεση θαεδικαιολογείτο μιά τέτοια παρέκκλιση που θαεπέτρεπε στο Εφετείο να απορρίψειτασυμπεράσματατουπρωτόδικουδικαστηρίουκαινα αποφασίσει ναδεχθεί ως αληθήτη μαρτυρίατων μαρτύρωνυπε ράσπισης. Κανένα στοιχείο της μαρτυρίας δε δικαιολογεί μιαν 25 τέτοιαπορεία,ενώ ο ισχυρισμός ότι ο Μ.Κ.2 επιθεωρητήςασφα λείας του Υπουργείου Εργασίας δεν είναι ειδικός στις εγκατα στάσεις ανελκυστήρα δεν προωθεί την υπόθεση των κατηγορου μένων. Ο συγκεκριμένος μάρτυραςεπισκέφθηκε τησκηνή ως ει δικός του Υπουργείου Εργασίαςγιανα εξετάσειτις περιστάσεις 30 κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα. Δε χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να διαπιστωθούν οι συνθήκες του ατυχήματος. Η διαπίστωσητηςύπαρξηςήμηχειρολισθήρων καιηαπόστασητου τόπου εργασίας από το έδαφος δεν απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις. Ο Μ.Κ.2 χαρακτηρίστηκεαπότοδικαστήριοωςσαφής, 35 θετικόςκαικατηγορηματικός,ενώο Μ.Κ.1 ωςθετικόςμάρτυρας. Αντίθετα οι μάρτυρεςτηςυπεράσπισηςκρίθηκανότιπροσπαθού σαν απλάνα αποσείσουν οποιοδήποτεβάροςκαινα μεταθέσουν την ευθύνη για το δυστύχημα στο Μ.Κ.
- Θαπρέπει ναυπενθυ μίσουμεσ' αυτότοσημείοότιστηνπαρούσαυπόθεσηδενέχειση- 40 μασία ηοποιαδήποτεπιθανήαμέλεια του Μ.Κ.1 γιατί απλάεξε τάζεται αν έ^ει ικανοποιηθεί το δικαστήριο αν αποδείχθηκε το αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι, δηλαδήη παράλειψητοποθέτησης χειρολισθήρων. 148 2 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 MassPackTrading Ltd ν,Επ.Λειτ.Ε^γ. Πάφου Νιχολαΐοης, Λ. Ακόμα καιανείχεαποδειχθείο ισχυρισμός της υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.1 απειθαρχώντας στις οδηγίες των εργοδοτών του αποφάσισεναεργαστεί απότησυγκεκριμένη εξέδρα εκθέτοντας έτσι τον εαυτό του σε κίνδυνο,κάτι τέτοιο δεν θα αποτελούσε υπεράσπιση. Έχει λεχθεί ότι ακόμα και όταν οι εργαζόμενοι αφαιρούν μετάτην τοποθέτηση τους ταπροφυλακτικάμέτρα,η ευθύνη του εργοδότη δεν μειώνεται γιατί η συνεχής παροχή ασφαλούς συστήματος εργασίας αποτελεί αποκλειστικά δική του ευθύνη. Κάθε εργοδότης πρέπει να διατηρεί συνεχή έλεγχο και επιτήρηση της πιστής εφαρμογήςτων κανονισμών ασφαλεί ας. Το καθήκον συντήρησης των προστατευτικών μέτρων στις οικοδομικές εργασίες είναι απόλυτο. Ηυποχρέωση για διατή ρησητων μέτρων ασφάλειαςκαιη συντήρηση τους δεν είναι μό νο απόλυτη αλλά και διαρκής (Εταιρεία Γενικών Κατασκευών Ατό ν. Επαρχιακού Λειτουργού Λεμεσού
(1989)2 Α.Α.Δ. 51., ΕπαρχιακόςΛειτουργόςΕργασίαςΠάφου ν.Κώστα Κυριάκου και Υιού Λτδ και Άλλου
(1995)2 Α.Α.Δ.290). Η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφαλείας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών που είναι και οι μόνοι που έχουν τον έλεγχοτων συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του Μ.Κ.1 δυνατόν να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων για την παρά λειψητους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτηςαποσχολείται σεδάπεδοεργασίαςπουδιέθετε μέσαπροστασίας. Εν όψει όλων των πιο πάνωβρίσκουμε ότι και αυτός ολόγος έφε σης θαπρέπει νααπορριφθεί. Τέλος, οι κατηγορούμενοι έχουν ασκήσει έφεση και εναντίον του ύψους του επιβληθέντος προστίμου. Έχει επανειλημμένα λεχθεί ότι ο προσδιορισμός της ποινής και η επιμέτρηση του ύψους της ανήκουνπρωταρχικάστην σφαίραευθύνηςτουπρω τόδικου δικαστηρίου και το Ανώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο ανη ποινήείναι υπέρμετρη ήηβάσηστην οποίαεπιβλήθηκε είναι λανθασμένη. Έχει επίσης επανειλημμένα λεχθεί ότι η νομοθεσία για προφυλάξεις στους τόπους εργασίας σκοπό έχει τηδιαφύλαξητης αρτιμέλειας των εργοδοτουμένων. Ημη συμ μόρφωση με τους κανονισμούς ασφαλείας ενέχει εμφανείς κιν δύνους για τη σωματική ακεραιότηταήτη ζωήτων εργοδοτουμένων (Παντελής Κυριάκου και Υιοί Λτδ ν.Επαρχιακού Λει τουργούΕργασίας
(1990)2 Α.Α.Δ.242). Η σοβαρότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζονται παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας, άνκαιαυτονόητη,έχει τονιστεί επανειλημμένα από τοΑνώτατο Δικαστήριο. Βέβαιαη ευθύνητων κατηγορουμένων 149 ΝικολαΉης, Δ. Mass PackTradingLtd v. Επ.Λειτ.Ε©*. Πάφου
(1996)εκτιμάται πάντα σε σχέση και ανάλογα με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Τα δικαστήρια δεν πρέπει ναδιστάζουν να επιβάλλουν ακό μα και ποινές φυλάκισης ότανκάτι τέτοιο μπορεί να θεωρηθεί 5 κάτω απότις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης η αρμό ζουσαποινή. Στηνπαρούσαυπόθεσητοπρωτόδικο δικαστήριο έχει επιβάλει στους κατηγορουμένους ποινή προστίμου £1.000. Ο περί Εργοστασίων Νόμος, Κεφ. 134 όπως τροποποιήθηκε προβλέπει ποινές προστίμου μέχρι £2.000και φυλάκιση έξι μη- 10 νών (βλέπε άρθρο 8 του περί Εργοστασίων (Τροποποιητικού) Νόμουτου 1990, (Ν.20/90)). Λαμβάνοντας υπ' όψη όλες τις πε ριστάσεις, δε βρίσκουμε ότι η ποινή που έχει επιβληθεί είναι υπερβολική. Ηπαράλειψητωνκατηγορουμένων είχεωςαποτέ λεσμα τοσοβαρότραυματισμόενός εργαζόμενου. Περαιτέρωοι 15 κατηγορούμενοι βαρύνονταικαι με προηγούμενη καταδίκη. Ενόψει όλων τωνπιοπάνωβρίσκουμε ότι ηέφεσητόσο όσον αφορά την καταδίκηόσο και την ποινή δεν ευσταθεί και συνε πώς θαπρέπει να απορριφθεί. Η έφεσηαπορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 150 20