2Α.Α.Δ. 26 Ιανουαρίου, 1996 [ΚΟΥΡΡΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στές] ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΟΝΗΣΙΦΟΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης, (Ποινική ΈφεσηΑρ. 6092). 5 Διαταγή για κράτηση τον κατηγορουμένου μέχρι την ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης του—Διακριτική ευχέρειατου Κακουργιοδικείου — Εφαρμοστέες νομικές αρχές με βάση τις οποίες ασκείται — Πότε επεμβαίνει το Εφετείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας κατώτερον Δικαστηρίου. 10 Ο εφεσείων πουεκατηγορείτο για διάπραξηαδικημάτωνγιατα οποίαη Νομοθεσίαπρονοεί ποινήφυλάκισης μέχρι 15χρόνια,δια τάχθηκε απότο Κακουργιοδικείο,να παραμείνει υπόκράτηση μέχρι την ημέρατης εκδίκασηςτηςυπόθεσηςτου. Οι δικηγόροι τουεφεσείοντα εφεσίβαλαντοδιάταγμακράτησης για τους πιοκάτωλόγους: 15 20 1. Το Κακουργιοδικείο έσφαλε όταν αποφάσισε να εφαρμόσει το κριτήριο τηςπιθανότητας καταδίκηςτουκατηγορουμένου στην παρούσαυπόθεση. 2. Το Κακουργιοδικείο δεναξιολόγησε ορθάτην προηγούμενητήρήση των όρων εγγύησης που επέβαλε στον κατηγορούμενο το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακαςκαι 3. Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Κακουργιοδικείου ήταν πλημμελής. 25 Το Εφετείο αφούανέφερεότι σκοπόςτηςκράτησηςτουκατηγο ρουμένου δεν είναι ητιμωρία του αλλά η εξασφάλιση της παρου15 Χαραλάμπουςν.Δημοχοατίας
(1996)σίας τουστο Δικαστήριο, καιαφούτόνισε τους παράγοντες που προδιαγράφουντηνπιθανότηταπροσέλευσηςτουκατηγορουμένου στοΔικαστήριο πουείναι: α) Η σοβαρότητατουεγκλήματος, 5 β) Η πιθανότητακαταδίκηςτουστοβαθμό πουμπορείναπροβλε φθείαπότιςκαταθέσειςτωνμαρτύρων, γ) Η ποινήπουδυνατόναεπιβληθεί,και, 6) Ηπιθανότηταδιάπραξηςάλλου αδικήματος,αποφάνθηκε ότι δεναποδείχθηκανβάσιμοιλόγοιγιαεπέμβασηστηνάσκησητης 10 διακριτικήςευχέρειαςτουΚακουργιοδικείου. Ηέφεσηαπορρίπτεται. 15 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: RodosthenousandAnotherv. ThePolice
(1961)C.L.R. 50, LoukaidesandOthersv. ThePolice
(1988)2 C.L.R. 119, 20 ΚαραγιώργηκαιΆλλοςv. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 92, Δημοκρατία ν.
(1)Αθηνήκαι
(2)Γεο)ργίου, Υποθ. Αρ. 11434/94, ΑπόφασηΚακουργιοδικείου, ημερ. 29.8.94. 25 Έφεση εναντίονδιατάγματοςπροσωποκράτησης. Έφεσηαπότο Χαράλαμπο Ονησιφόρου Χαραλάμπους κατά της απόφασης του Κακουργιοδικείου Λάρνακος στην Ποινική Υπόθεση Αριθμός 16524/95,στην οποίααντιμετώπισε τις κατήγορίες της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια κατά παράβασητουΑρθρου4
(4)(δ) τουπερί Εκρηκτικών Υλών Νόμου,Κεφ.54καιδιατάχθηκε απόΤ. Ηλιάδη,Π.Ε.Δ.,Γ. Ερωτοκρίτου, Α.Ε.Δ., Μ. Γεωργίου, Ε.Δ. να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τηνημερομηνία εκδίκασης τηςυπόθεσης του. 30 35 Γ. Κ. Γεωργίου μεΑ. Δημητρίου, γιατον Εφεσείοντα. Π.Κληρίδης,ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίας,γιατηνΕφεσίβλητη. 40 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσειοΑ. Κούρρης,Δ. ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.: Η έφεση στρέφεται εναντίον τηςαπόφασης 16 2ΑΑ.Λ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας του Κακουργιοδικείου με την οποία αποφασίστηκε ο εφεσείοντας να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημερομηνία της εκ δίκασης της υπόθεσης ενώπιον του Κακουργιοδικείου. 5 10 Στις 21/12/1995 ο εφεσείοντας παρουσιάστηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας γιανααπαντήσει στην κατηγορία κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδειακαι στην κατηγορία με ταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια κατά παράβασητου άρ θρου 4
(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 όπως τροποποιήθηκεαπό τοάρθρο2τουΝόμου21/70 καιτο άρθρο3 του Νόμου27/78. ΗσχετικήΝομοθεσίαπροβλέπειποινήφυλάκισηςμέχρι 15χρόνια. 15 Οεφεσείοντας αρνήθηκεενοχήστις πιοπάνωκατηγορίεςκαι ηυπόθεση ορίστηκε γιαακρόασηστις 27/2/96, ηδε Κατηγορού σαΑρχήζήτησε όπως οκατηγορούμενος παραμείνειυπόκράτη ση μέχρι την ημέρατης εκδίκασης της υπόθεσης του. 20 ΗυπεράσπισηέφερεένστασηστηνεισήγησητηςΚατηγορούσας Αρχήςκαιτο Κακουργιοδικείο αφούάκουσε μαρτυρίααπότρεις μάρτυρεςκατέληξεστοσυμπέρασμαότιηαπόλυσητουεφεσείοντα δενδικαιολογείτοκαιδιέταξεόπωςοεφεσείοντας παραμείνειυπό κράτηση μέχρι τηνημέρατης εκδίκασηςτηςυπόθεσηςτου. 25 Ο εφεσείοντας καταχώρησε την παρούσα έφεσηκαι οι λόγοι της εφέσεως είναι κυρίως τρεις, οι ακόλουθοι: 30
(1)Το Δικαστήριο εσφαλμένα κατά την έκδοση της απόφασης του δεν έλαβε υπόψηκαι/ήαπέτυχενααντιληφθεί ορθάκαι να ερμηνεύσειτιςνομικές αυθεντίεςκαινομικάσυγγράμμα τα ταοποίαεξετέθησαν ενώπιον του απότηνυπεράσπιση. 35
(2)Το Δικαστήριο προέβηκε σε πλημμελήάσκησητηςδιακριτικής του ευχέρειας. 40
(3)Το Δικαστήριο λανθασμένα δεν αξιολόγησε ορθά και/ή κα θόλου την προηγούμενη τήρηση των όρων εγγύησης που υπέβαλεστον εφεσείοντα το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακαςστις27/11/95. ΣεεφέσειςόπωςηπαρούσατοκαθήκοντουΕφετείουείναινα αποφασίσεικατάπόσοτο Κακουργιοδικείο άσκησεκατάλληλατη διακριτικήτουευχέρεια,καθοδηγούμενοαπότιςσχετικές νομικές 17 Κοΰρρης,Δ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας
(1996)αρχέςκαιαφούέλαβευπόψηταγεγονότα ταοποίαέπρεπεναλά βειυπόψηήκατάπόσοέλαβευπόψηγεγονόταταοποίαέπρεπενα είχε αποκλείσει. Επίσης,το Εφετείο δεν επεμβαίνει στην άσκηση τηςδιακριτικής ευχέρειας κατώτερουΔικαστηρίου, εκτός γιαπο λύ σοβαρούς λόγους και or εξαιρετικές περιπτώσεις (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Rodosthenous and Another ν. The Police
(1961)C.L.R. 50 και Georghios Loukaides and Others v. ThePolice
(1988)2C.L.R. 119). Έχονταςυπόψητιςπιοπάνωαρχές,θαπρο χωρήσουμε να εξετάσουμε τηνπαρούσαέφεση. 5 10 Έχοντας υπόψη ότι ο σκοπός της κράτησης τουκατηγορου μένου είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του στο Δικαστήριο και όχι ητιμωρία του,οι παράγοντεςοι οποίοιπροδιαγράφουν τηνπιθανότηταπροσέλευσης τουκατηγορουμένουστοΔικαστή ριο για νααντιμετωπίσει τηδίκητου,είναι: (α) Ησοβαρότητατου εγκλήματος. (β) Η πιθανότητακαταδίκηςτουστοβαθμόπουμπορεί ναπρο βλεφθεί απότις καταθέσεις των μαρτύρων. (γ) Ηποινήηοποίαδυνατόναεπιβληθεί. (δ) Ηπιθανότηταδιάπραξης άλλουαδικήματος. 15 20 (Βλέπε Ανδρέας Μ. ΚαραγιώργηκαιΆλλος ν. Δημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 92). 25 Οι δικηγόροι του εφεσείοντα υπέβαλανότι το Κακουργιοδι κείο έσφαλε όταναποφάσισεότι ένααπό τακριτήριαείναι η πι θανότητακαταδίκηςτου εφεσείοντα. Εισηγήθηκαν ότι τοκριτή ριο πρέπει να είναι όπως το αποφάσισε το Κακουργιοδικείο Λάρνακας,με άλλη σύνθεση απότην παρούσασύνθεση του Κα- 30 κουργιοδικείου, στην υπόθεσηΔημοκρατίας ν.
(1)Μέλιου Αθη· νή και
(2)Ευάγγελου Γεωργίου (υποθ.αρ. 11434/94),μεημερο μηνία 29/8/
- Εκείνο το Κακουργιοδικείο είπε ότι ηφύση της μαρτυρίας εναντίον των κατηγορουμένων, δεν τους στερεί εντε λώς μιαλογική προσδοκίαγιαενδεχόμενο αθώωσης. 35 Δεν συμφωνούμε με την εισήγηση αυτή των δικηγόρων του εφεσείοντα. Τοκαθιερωμένοκριτήριο είναιόπωςαναλύθηκεστη νομολογία μαςαπότις διάφορεςεφέσεις πουεξέτασε το Εφετείο και δεν είναι άλλο από την πιθανότητακαταδίκηςτου κατηγο- 40 ρουμένου στο βαθμόπου μπορεί ναπροβλεφθεί απότιςκαταθέ σεις των μαρτύρων. Επομένως,το Κακουργιοδικείο δεν έσφαλε όταν εφάρμοσε σταγεγονότατηςυπόθεσης αυτότοκριτήριο. 18 2Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας Κούρρης,Δ. Ο άλλος λόγος εφέσεως είναι ότι το Κακουργ» ^οικείολανθα σμένα δεν αξιολόγησε ορθά την προηγούμενη τ.',ρηση των όρων εγγύησης που επέβαλε στον κατηγορούμενο το Επαρχιακό Δικα στήριο Λάρνακας στις 29/11/
- Οκατηγορούμενος είχεπαρουσιαστεί στις 29/11/95 στη διαδικασία της παραπομπής ενώπιον Κακουργιοδικείουκαιηυπόθεσηανεβλήθηγιατην 1/12/95 γιανα εξετάσει την υπόθεσητου το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας. Ο εφεσείοντας είχε αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση για ναπαρουσιαστεί ξανάτην 1/12/95, κάτι το οποίο τήρησε. Είναι η ει σήγηση τωνδικηγόρων του εφεσείοντα ότι τογεγονός ότι οεφε σείοντας σε εκείνη τηδιαδικασίααφέθηκεελεύθερος με εγγύηση και παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι κάτι το ση μαντικό το οποίο έπρεπε να λάβει υπόψη του το Κακουργιοδικείο καινα αφήσει τον κατηγορούμενο ελεύθερο με εγγύηση μέ χρι την ημέρατης δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Το Κακουργιοδικείο ανάφερε ότι ο ισχυρισμός της υπερά σπισης είναι ορθόςκαιότιθατον αξιολογήσουν μαζίμεταυπόλοιπά στοιχεία που είχαν ενώπιον τους. Περαιτέρω,ανέφεραν ότιηαπόλυσητουήτανγιαδύο μόνο μέρες καιολόγος της από λυσης του όπως φαίνεται από το σχετικό πρακτικό του Δικα στηρίου, έγινεγιατί δεν είχε τεθεί τότε ενώπιον του Δικαστηρί ουησχετική μαρτυρίακαιταάλλαστοιχεία καιπεριστάσεις που υπάρχουνσύμφωναμετην ΚατηγορούσαΑρχήεναντίον τουκα τηγορουμένου. Συμφωνούμε με τα όσα ανέφερε το Κακουργιοδικείο στην απόφασητου επί τουθέματοςαυτού. 30 35 40 Ακούσαμε τα επιχειρήματα των δικηγόρων του εφεσείοντα σχετικά μετον άλλο λόγο έφεσης πουείναι ηπλημμελής άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Κακουργιοδικείου. Δε συμφω νούμε ότι υπάρχειλογική προσδοκίαότι εάνοεφεσείονταςαφεθεί ελεύθερος θαπαρευρεθεί στηδίκητου. Το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του εξέτασε τις εισηγήσεις των δικηγόρων του εφεσείοντα καικατέληξε στο συμπέρασμα μεβάσητησοβαρότη τα του αδικήματος,την πιθανότητακαταδίκης, την έκταση της ποινής πουδυνατόνα επιβληθεί καιτην πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος,ότι η απόλυση του κατηγορουμένου δε δικαιολογείτο καιστην άσκησητηςδιακριτικήςτου ευχέρειας διέ ταξετηνκράτηση του εφεσείοντα. Έχουμε εξετάσει όλη την επιχειρηματολογία των δικηγόρων 19 Κούρρης,Δ. Χαραλάμπους ν.Δημοκρατίας
(1996)τουεφεσείοντα καιδενείχαμεκαμίαδυσκολία νακαταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι δενυπάρχουνβάσιμοι λόγοι γιαναεπέμ βουμε στην άσκηση τηςδιακριτικήςευχέρειας τουΚακουργιο δικείου. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους,η έφεση απορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 20 5