(1996)24 Μαΐου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] MOHAMED SAID MOHAMED EL FEKY ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές Εφέσεις 6158, 6159και 6160). Παράνομη είσοδος στην Κυπριακή Δημοκρατία κατά παράβαση του Άρθρον 12
(1)
(5)τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105—Αενκό ποινικό μητρώο — Αντίξοες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες — Επιβολή ποινής φυλάκισης τριών μη νών — Επικυρώθηκε από το Εφετείο. 5 Ποινή — Επιμέτρηση —Αποτελεί πρωταρχική ευθύνη τον πρωτόδικον δικαστηρίου — Τομέγεθος τηςποινής συναρτάται άμεσα με τις συνθήκες τον αδικήματος. 10 Ποινή—Αποτρεπτική ποινή — Πρέπει να επιβάλλεταιαναφορικά μετη διάπραξη αδικημάτων παράνομης εισόδουαλλοδαπώνστηχώρα, εν όψειτης συχνότητας και τηςσοβαρότηταςτωναδικημάτωναυτών. Οι εφεσείοντες έφθασανμεμικρό σκάφοςαπό την Αίγυπτο,που τους αποβίβασεσε ερημική ακτήτης περιοχής Κιτίου,μετηνπροσ δοκία ανεύρεσης εύκολης απασχόλησης στην Κύπρο. Ισχυρίστηκαν ότι δεν γνώριζαν ότι ήτανπαράνομονα εργασθούν χωρίςπροηγου μένως να εξασφαλίσουν σχετική άδεια,εν όψει των διαβεβαιώσεων εκείνων πουτους μετέφερανότι τέτοιο πρόβλημαδενυπήρχε. Το Εφετείο αφού τόνισε τη σοβαρότητα του αδικήματος,την εντεινόμενη συχνότητα του καθώς επίσης και τις αρνητικές επι πτώσεις που επέφερε στη ζωή του τόπου, απέρριψε την έφεση η οποία εστρέφετο εναντίον τηςποινής σαν έκδηλαυπερβολικής. Οι εφέσεις απορρίπτονται. 166 15 20 25 2AAA. MohamedElFekyκ.ά.v.Αστυνομίας Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: Farzin Khoshroi Faten Sari v. Αστυνομίας
(1995)2Α.Α.Δ. 78, 5 Philippou v.Republic
(1983)2 C.L.R. 245. Έφεσηεναντίον Ποινής. 10 15 Έφεσηεναντίοντηςποινήςαπό 1.Mohamed Jaid Mohamed El Feky,2.FayezAbdelHamidMohamedMorsy3.Mohsen Mohamed SelimImbrahim,οι οποίοικρίθηκανένοχοι απότοΕπαρχιακόΔι καστήριο Λάρνακος (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 5938/96)στην κατηγορία Παράνομηςεισόδου στη Δημοκρατία κατάπαράβαση τουΑρθρου 12
(1)
(5)τουΠερίΑλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου,Κεφ. 105 καικαταδικάστηκαναπό Α.Αιάτσο Ε.Δ.σε τρί μηνηφυλάκιση οκάθεένας. Αυτοπροσώπως για τον Εφεσείοντα 20 Ε.Λο'ιζίδον, γιατην Εφεσίβλητη. Cur. adv. vult. 25 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Τηναπόφασητουδικαστηρίου θαδώσει ο δικαστής Σ. Νικήτας. 30 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: OLεφεσείοντες είναιΑιγύπτιοι. Είναινεαρής ηλικίας. Ήλθανστην Κύπροπαράνομα. Διέπραξαντο αδίκημα που προβλέπει τοάρθρο 12
(1)
(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105. Και το παραδέχθηκαν. 35 40 Η αστυνομία συνέλαβε τους εφεσείοντες περιπλανώμενους στη Λάρνακα. Απότονέλεγχο των διαβατηρίωντους διαπιστώ θηκεπωςδεβρίσκονταν στην επικράτειανόμιμα. Ανακρινόμενοι ομολόγησαν πως έφθασαντηνίδια ημέρα μεμικρό σκάφοςαπό την Αίγυπτο, που τους αποβίβασεσεερημική ακτήτηςπεριοχής Κιτίου. Οι εφεσείοντες, που είναι φτωχοί άνθρωποι, είχαν την προσδοκίαπως θαεύρισκαν εύκολααπασχόλησηστην Κύπρο. Οπρωτόδικος δικαστής,αφούαναγνώρισε στους εφεσείοντες ως ελαφρυντικές περιστάσεις το λευκό ποινικό μητρώο, τη συ νεργασία μετην αστυνομία καιτιςαντίξοες προσωπικές καιοι κογενειακές τους συνθήκες,τουςκαταδίκασεσετρίμηνηφυλάκι ση. Οι εφεσείοντες αισθάνθηκαν-καιμαςτοείπαν- πωςητιμω167 Νικήτας,Δ. Mohamed El Feky κ.ά-v. Αστυνομίας
(1996)ρία τους είναι άδικη. Γιατί (όπως αναφέρεται στην ειδοποίηση εφέσεως) είναι έκδηλα υπερβολική. Και ότι σε παρόμοιες περι πτώσεις επιβλήθηκανηπιότερες ποινές φυλάκισης,που σεκαμιά περίπτωση δενξεπερνούσαν σεδιάρκειατους δύο μήνες. 5 Επίσης ισχυρίστηκαν πωςδενγνώριζανότι ήτανπαράνομονα εργαστούν χωρίς ναεξασφαλίσουν προηγουμένως σχετικήάδεια. Μάλιστα εκείνοι που τους μετέφεραν τους διαβεβαίωσανότι τέ τοιο πρόβλημα δεν υπήρχε. Ομως τουλάχιστον οι εφεσείοντες όφειλαν ναγνωρίζουν ότι οισυνθήκες έλευσηςτους δεν ήτανδυ- 10 νατόνα ισοδυναμούσαν μενόμιμη είσοδο τους στηχώρα. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας υποστήριξε την ορθότητα της ποινής καιυιοθέτησε τοαιτιολογικό της. Μαςανέφερε,σε απά ντηση των εφεσειόντων ότι επιβάλλονται επιεικέστερες ποινές 15 σεπαρόμοιεςπεριπτώσεις, τηναπόφασηστην Farzin Khoshroi Faten Sari v.Αστυνομίας
(1995)2Α.Α.Δ.78,αλλάτη διαφορο ποίησε. Πράγματιφυλάκισηγιαέναμήναμειώθηκε έτσιώστενα απολυθεί άμεσα ο εφεσείων, που,όταν αντιλήφθηκε πως ο ερ χομός του στην Κύπρο ήταν παράνομος, κατέφυγε στην πρε- 20 σβεία της χώρας του,πουτον συμβούλευσεκαιήτανέτοιμος να εγκαταλείψει τη χώρα, αφούειδοποίησε πρώτατην αστυνομία. Το στοιχείο αυτό,που οπωσδήποτε θα είχε τον αντίκτυπο του στην έκταση της ποινής,δε διερευνήθηκε καθόλουαπότοπρω τόδικο δικαστήριο και γιαυτόακριβώς το λόγο μειώθηκε ηποι- 25 νή. Συμφωνούμε με την καΛοίζίδου πως ταδεδομένα των δύο υποθέσεων είναι διαφορετικά. Ηαπόφασηεκείνηδεν αποτελεί προηγούμενο για την κρινόμενη υπόθεση. Δυστυχώς το αδίκημαγιατοοποίοκαταδικάστηκανοι εφεσεί- 30 οντες διαπράττεται τελευταία μεεντεινόμενησυχνότητα. Ο πρω τόδικοςδικαστής,εκφράζονταςτη βαθιάανησυχίατουγιατοφαινόμ£νο,το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δε θαήτανυπερβολικό να λεχθείότι απότηνάποψη αυτήη Κύπροςβρίσκεται σεκατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές 35 και άλλεςήδηεκδηλώθηκανκαιεπηρεάζουντηζωήτουτόπου. Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικο νομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το OLκαίωμα μηαποδοχήςαλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξητου καθηγη τή J.G. Starke "Introduction to International Law", 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.),το οποίο παραβιάζεται μεδιάπραξητέτοι ας φύσεωςαδικημάτων. 168 40 2ΑΛ.Δ. 5 10 15 MohamedEl Fekyκ.ά.v. Αστυνομίας Νικήτας, Δ. Η έννοια της υπερβολής στο σωφρονιστικό μας δίκαιο έχει αντικειμενική υπόσταση. Το μέγεθος της ποινής συναρτάται άμεσαμετις συνθήκες τουαδικήματοςκαισε τελική ανάλυσημε ας κυρώσεις πουέχει εγκρίνει το Εφετείογιασυγκεκριμένες παράνομεςσυμπεριφορές: Βλέπε Φιλίππουν.Δημοκρατίας
(1983)2 Α.Α.Δ.245. Όπωςεπιβεβαιώθηκε στην ίδιααπόφαση,ο δικα στής έχει πρωταρχικό ρόλο, λόγω της θέσης του και των πλεο νεκτημάτων που του παρέχει ο τρόπος διεξαγωγής της πρωτο βάθμιας δίκης, να εντοπίσει τα βασικάκριτήρια που θα χρησιμοποιησει κατάτον προσδιορισμό τηςποινής. Εδώ,ενόψει του μεγέθους του προβλήματος, καθοριστικός παράγων,όπως επι σημαίνει ηπρωτόδικηαπόφαση,είναι ηαποτροπή. Επικροτού με την προσέγγιση καθώςκαι τις αυστηρές ποινές. Αλλωστε η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι, κατ' ανώτατο όριο, 6 μήνες φυλάκισηκαι/ή £450 πρόστιμο. Οι εφέσεις απορρίπτονται. Οι εφέσεις απορρίπτονται. 169