2 Α.Λ.Δ. 12 Ιουλίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΚΑΛΛΗΣ,Δ/στές] ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ ΚΙΤΑ (ΑΛ ΚΑΠΟΝΕ), Εψεσείων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5891). Φόνοςεκπρομελέτης κατάπαράβαση τονΆρθρον203 τον ΠοινικούΚώ δικα,Κεφ. 154όπωςτροποποιήθηκεμε τοΝ. 86/
- 5 Βιασμόςκατάπαράβαση τωνΆρθρων 144και 145του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Απαγωγή κατάπαράβαση του Άρθρου 148τον Ποινικού Κώδικα. 10 Μαρτυρία — Κατάθεαη-ομολογία κατηγορουμένου—Αποτελεί το θεμελιακό στοιχείο εναντίον του — Χωρίς αυτή οι κατηγορίες δεν αποδεικνύονταιπέραν πάσης λογικής αμφιβολίας — Πρέπει να εί ναι προϊόν ελεύθερηςβούλησης για ναγίνει αποδεχτή ως μαρτυρία — Η επαλήθευση της γίνεται από την προσκόμιση άλλων αποδει κτικών στοιχείων. 15 Μαρτυρία — Συναυτουργοί — Ο κανόνας είναι ότι ηκατάθεσηκάθε ενόςαπό τους κατηγορουμένους δεν είναι αποδέχτη μαρτυρία ενα ντίον του άλλον. ' 20 25 Στις20.6.1993,οεφεσείων καιοσυγκατηγορούμενος τουΜιχαλάκηςΙακωβιδης, απήγαγαναπό τηνΑγία ΝάπατηνΟξάναΛίσνα, ηλι κίας20 χρόνων,καλλιτέχνιδα,μεπρόθεσηνατηβιάσουν. Αφούτην βίασαν σεδύοαπόμερεςπεριοχές την έπνιξαν με το κολανι τουεφεσείοντα,πουέσφιξανστο λαιμότης,κρατώνταςτοοέναςαπό τη μια άκρηκαι οάλλοςαπότην άλλη. Τοπτώματης Οξάναβρέθηκεσεσχε δόν πλήρη αποσύνθεση,στις 29.10.1993,μέσα σε πηγάδι σε περιοχή τουχωριούΛεφαδιαΛάρνακας,κατόπινυποδείξεωςτουεφεσείοντα. 209 Κίταν.Δημοκρατίας
(1996)Ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενός του περιέγραψαν σε θε ληματικές καταθέσεις τους λεπτομερώς ταεγκλήματα πουδιέπρα ξαν μαζί. Οι καταθέσεις αυτές αποτελούσαν ομολογία των εγκλη μάτων του φόνου εκ προμελέτης, του βιασμού και της απαγωγής που αντιμετώπισαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου. 5 Ηδεντότητατηςκατάθεσηςτου εφεσείοντα ωςθεληματικής,αμ φισβητήθηκε, με αποτέλεσμα τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης ενώ πιον του Κακουργιοδικείου. Η απόφαση του Κακουργιοδικείου ήταν ότι ηκατάθεσηλήφθηκενομότυπακαιήτανπροϊόν της ελεύ10 θερης (Σύλησης του εφεσείοντα. Ο εφεσείων και ο συγκατηγορούμενος του κρίθηκαν ένοχοι για τα εγκλήματα για ταοποία εκατηγορούντο. 15 Λόγοι έφεσης: (α)δεν αποδείχτηκε ηταυτότητατουθύματος (β)δεν αποδείχτηκαντααίτιατουθανάτου (γ)ηκατάστασητου πτώματος, που έφερε περισκελίδα δεν δίκαιολογούσετον ισχυρισμότων αλλεπάλληλων βιασμών (δ)δεν εξετάστηκε και δεν δόθηκε ηδέουσα βαρύτητα στην εκδοχή του εφεσείοντα, που παρουσίασε στην ένορκη κατάθεση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου. 20 25 Το Εφετείο απέρριψε τηνέφεση και αποφάνθηκε ότι: Η ταυτότητατου θύματοςεπιβεβαιώθηκε από μαρτυρία4 συναδέλφισσων της Οξάνα που περιέγραψαν με κάθε λεπτομέρεια τα ρούχατης και επίσης απότημαρτυρίαοδοντίατρου πουτοποθέτησε προσωρινό σφράγισμα σ' ένα από τα δόντια της, το οποίο και αναγνώρισε στο πτώματης. Τααίτιατουθανάτουδεναποτελούν αποδεικτικόυλικό αναφορι κά με την ενοχήτου εφεσείοντα εφόσον αποδεικνύεται πως εκείνος, και ο συγκατηγορούμενός του,σκότωσαν την Οξάνα. Οιατροδικα στής πουεξέτασετο πτώμα,δεναπέκλεισε οθάνατοςτουθύματοςνα επήλθε απόστραγγαλισμό ήσιόκ. Αντίθετα απέκλεισε τοενδεχόμενο ο θάνατοςνα προκλήθηκε απόπυροβολισμό, όπως είχεισχυριστεί ο εφεσείων,στην απουσίαοποιασδήποτεένδειξης γιακάτιτέτοιο. Σύμφωναμετημαρτυρίατουεφεσείοντα,ηΟξάναφόρεσεταρού χατης μετάπουείχεβιασθεί απότον ίδιοκαιτον συγκατηγορουμενό του. Ηδολοφονία της ακολούθησε τους βιασμούς και αυτός είναι ο 210 30 35 40 2Α.Α.Α. Κίταv.Δημοκρατίας λόγοςπουτοπτώματηςέφερ:περισκελίδα. Οιδράστεςαφούβίασαν τηνΟξάνα,αποφάσισαννατηνεξοντώσουν απόφόβο·.ιρτωςτουςκαταδωσει στην Αστυνομία. Μετάτη δολοφονία,τη*';οιξαν μέσαστο πηγάδιπουβρέθηκετοπτώματηςτέσσερις περίποι μήνες αργότερα. 5 Το Κακουργιοδικείο διαπίστωσε πως το περιεχόμενο της ομο λογίας του εφεσείοντα ήταν πραγματικόγιατί επαληθευόταναπό σωρεία άλλων αποδεικτικώνστοιχείων που προσκομίστηκαν. 10 Η απόφαση τουΚακουργιοδικείουγΐΛ καταδίκη τουεφεσείοντα είναιορθή. Ταεγκλήματαγιαταοποίακρίθηκανένοχοι OL κατηγο ρούμενοι,προκάλεσαντηθλίψηκαιτοναποτροπιασμότου Κυπρια κούκοινούκαιγιατονεπιπρόσθετολόγοότιταδιέπραξανΚύπριοι. 15 Ηέφεσηαπορρίπτεται. Έφεση εναντίον Καταδίκης. 20 25 Έφεση εναντίον τηςκαταδίκηςαπόΑντώνηΠροκοπίου Κίτα ο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 30 Μαρτίου 1994 από το Κακουρ γιοδικείο Λάρνακος (Αριθμός ΠοινικήςΥπόθεσης 18768/93)στις κατηγορίες Φόνου εκ Προμελέτης, βιασμού και απαγωγήςκατά παράβασητων Αρθρων 203, 144, 145 και 148 του Ποινικού Κώ δικα Κεφ. 154 καικαταδικάστηκεαπόΝικολάου,Π.Ε.Δ., Κραμβή Α,Ε.Δ.και Κληρίδη, Ε.Δ. σε ισόβια φυλάκιση. Μ. Πισσάς, για τον Εφεσείοντα. Π. Κληρίδης, για την Εφεσίβλητη Δημοκρατία. 30 Cur. adv.vult. 35 40 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ: Ο εφεσείων, μαζί μετον Μιχ.Θωμά Ιακωβί6η,κηρύχθηκαν ένοχοι απότο Κακουργιοδικείο Λάρνακαςγιατα εγκλήματατουφόνουεκπρομελέτης (άρθρο203τουΠοινικούΚώ δικαΚεφ.154,όπωςτροποποιήθηκεμετοΝ.86/83),βιασμού(άρθρα 144και 145 τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ.154)καιαπαγωγής (άρθρο 148τουΠοινικού Κώδικα Κεφ.154) της Ουκρανής ΟξάναΛίσνα. Ο Μιχαλάκης Ιακα)βίδηςείχε επίσης καταχωρίσει έφεσηενα ντίον τηςκαταδίκηςτου,αλλά την απέσυρεκαικατ' ακολουθία απορρίφθηκε. Ηπεριγραφή,στην πολυσέλιδη καιεμπεριστατωμένη απόφα211 Αρτεμίδης, Δ. Κίταν.Δημοκρατίας
(1996)σητου Κακουργιοδικείου,τουβασανιστικούθανάτουτης μόλις 20 χρονών νεαρής Οξάνας,πουφιλοξενείτο στηχώραμας, προ καλεί ανατριχίλα. Δε θαεπαναλάβουμεταγεγονότα,σεβόμενοι τηθλίψη, και συνάμα τον αποτροπιασμό,που ένιωσαν οι πολί τες αυτού του τόπου, που έγινε σκηνή των στυγερών έγκληματων πουδιέπραξαν Κύπριοι. ΗΟξάναθεάθηκεενζωήγιατελευταίαφοράστηνΑγίαΝάπατο βράδυτης20-21.6.
- Έκτοτεχάθηκεκάθείχνος της.Τοπτώματης βρέθηκε στις 29.10.93μέσασ' έναπηγάδιστην περιοχή'Ήανέρκα", στοχωριό Λειβαδια Λάρνακας. Λόγωτουχρόνουπουπέρασεαπό το θάνατο μέχρι της ανεύρεσης της νεκρού της Οξάνα,τοπτώμα ήταν σχεδόν σε πλήρηαποσύνθεση. Τούτοβρέθηκε μετάαπόυπό δειξη του εφεσείοντα, ο οποίος αρχικά ισχυρίστηκε πως ήταν πα ρών όταν κάποιος Καλοψιδιώτης, πουδεν ζει τώρα,την σκότωσε πυροβολώντας την. Μετάέριξετοπτώματηςστοπηγάδι. 5 10 15 Στις 12.11.93 ο συγκατηγορούμενος στο Κακουργιοδικείο του εφεσείοντα,ΜιχαλάκηςΙακωβίδης,προέβησεθεληματικήκατάθεση στην οποίαν εξιστόρησε με ανατριχιαστικήλεπτομέρεια τα εγκλή- 20 ματαπουδιέπραξαν μαζί.Οεξεταστής τηςυπόθεσης πληροφόρησε τον εφεσείοντα πως ο Ιακωβίδηςέδωσεκατάθεσηστην Αστυνομία μετηνοποίατονεμπλέκεισταυπόεξέτασηεγκλήματα.Δεντουέδει ξεόμως τηνκατάθεση,μήτεκαιτουανέφερεο,τιδήποτεάλλογιατο περιεχόμενο της.ΟεφεσείωνζήτησετότεναδειτονυπαρχηγόΑστυ- 25 νομίας κ. Παπακώστα,τον οποίο γνώριζε προσαυτικά,και προθυ μοποιήθηκεναδώσεικατάθεσηγιαναομολογήσειτηναλήθειαΤού τοέγινεστις25.11.
- Οι δύοκαταθέσεις-Ιακωβίδηκαιεφεσείοντασυγκλίνουν στο ουσιαστικό περιεχόμενο τους,αποτελούν δε ομο λογία των εγκλημάτων που αντιμετώπισαν στο Κακουργιοδικείο, 30 με φοβερές λεπτομέρειες της διάπραξηςτους. Επισημαίνουμε βέ βαιαπωςηαναφοράμαςκαιστιςδύοκαταθέσειςγίνεταιγιαναδώ σουμε μία συνοπτική,αλλά περιεκτική,εικόνα των γεγονότων της υπόθεσης. Αυτά πουλέειστηνκατάθεσητουοκάθεέναςαπότους κατηγορούμενους, δεν είναι ασφαλώς μαρτυρία εναντίον του άλ- 35 λου. ΝομικόκανόναπουεφάρμοσεκαιτοΚακουργιοδικείο. Είναιπαραδεκτόαπότην Εισαγγελίαπωςηκατάθεση- ομολο γία του εφεσείοντα είναι το θεμελιακό αποδεικτικόστοιχείο ενα ντίον του,καιπως χωρίς αυτήοικατηγορίες δεν αποδεικνύονται 40 πέραν πάσης ευλόγου αμφιβολίας. Ήταν λοιπόν φυσικό, ηυπε ράσπιση να επικεντρώσει τις προσπάθειεςτης στην αμφισβήτηση τηςδεκτότητας^εληματικότηταςτηςκατάθεσηςαυτήςκαιεπιπλέ ον,στηνπερίπτωση πουθαγινόταναποδεκτήως μαρτυρίαναδη212 2ΑΑ.Δ. Κίταν.Δημοκρατίας Αοτεμίόης,Δ. μιουργήσει αμφιβολίες κατάπόσοτοπεριεχόμενο τηςανταποκρί νεται στην αλήθεια, όταν τούτο διασταυρωθεί με άλλα στοιχεία στηνυπόθεση,έτσιπουναμηναφήνειοποιαδήποτεαμφιβολίαστο Δικαστήριο πως όσαλέγονται σεαυτήείναι η πραγματικότητα. 5 10 15 20 25 30 Γιαμεν τηνδεκτότητατηςκατάθεσηςως θεληματικής,τοΚα κουργιοδικείο, μετάαπόσχετική ένσταση τηςυπεράσπισης,διε ξήγαγε δίκη εντός της κυρίως δίκης,στο τέλος της οποίαςαπο φάνθηκε πως η κατάθεση λήφθηκε νομότυπα και ότι ήταν το προϊόν της ελεύθερης βούλησης του εφεσείοντα. Οι σχετικές διαπιστώσεις του Κακουργιοδικείου καιηετυμηγορία του στην δίκηεντός τηςκυρίως δίκης,δενέχουν σοβαράπροσβληθεί στην παρούσα έφεση, μολονότι επαναλήφθησαν και ενώπιον μας οι αόριστοι και γενικοί ισχυρισμοί για υποσχέσεις που δόθηκαν στον εφεσείοντα καιπιεστικές προτροπές πουτου έγινανγιανα ομολογήσει,με ειδικήαναφοράστον ισχυρισμό πωςελέχθηστον εφεσείοντα ότι,μιαςκαιο συγκατηγορούμενός τουτον είχεήδη ενοχοποιήσει ήταν ήδητελειωμένος και καλύτερα να έλεγε την αλήθεια. Έχουμε τηγνώμη πωςδεν μπορεί νατρωθεί ηαπόφασητου Δικαστηρίου στηδίκηεντός τηςκυρίως δίκης. Το επίκεντρο της επιχειρηματολογίας του συνηγόρου του εφεσείοντα καταφερότανενάντιαστααποδεικτικάστοιχεία που προσκόμισε ηΕισαγγελία, εκτόςτηςθεληματικήςκατάθεσηςτου εφεσείοντα, τα οποία το Κακουργιοδικείο ανέλυσε με περισσή προσοχή στην απόφαση του, και ακολούθως εξέτασε αν αυτά καθιστούσαν το περιεχόμενο της θεληματικής κατάθεσης ως ανταποκρινόμενο σταπραγματικά και αληθήγεγονότα. Ο συνήγορος του εφεσείοντα διαφωνεί με τις διαπιστώσεις του Κακουργιοδικείου. Εισηγείται πως υπήρχαν σοβαρά κενά στηνυπόθεσητηςκατηγορούσαςαρχής,μάλισταεπί ουσιαστικών ζητημάτων,καιότιπαρέμειναναναπάντηταερωτήματα,πουήταν καθήκοντηςΕισαγγελίας νααποδείξει μεθετική μαρτυρία. 35 Θα απαριθμίσουμε τα ζητήματα αυτά, και στη συνέχεια θα ασχοληθούμε με τις εισηγήσεις του δικηγόρου του εφεσείοντα, και τηθέσηβέβαιατου δικηγόρου της Δημοκρατίας. Οδικηγό ρος του εφεσείοντα διατείνεταιπως: 40 (α)δεν αποδείχτηκε πως το πτώμα που βρέθηκε στο πηγάδι ανήκεστην ΟξάναΛίσνα. (β)Η ιατρική μαρτυρία δε διαφώτισε το Δικαστήριο ποία 213 Αρτεμίδης, Δ. Κίταν. Δημοκρατίας
(1996)ήσαν τααίτιατουθανάτου. (γ)Ηκατάσταση στην οποία βρέθηκε το πτώμα,με την περισκελίδα κανονικάφορεμένη,δενσυνάδει μετον ισχυρισμό των αλλεπάλληλων βιασμών. Επί του ιδίου σημείου, η μαρτυρία του παθολογοανατόμου Ματσάκη επιβεβαιώνει πως δεν υπήρχαν σπέρματα στον κόλπο του πτώματος, και (δ)Δεν εξετάστηκε και δεν δόθηκε η δέουσα βαρύτητα στην εκδοχή του εφεσείοντα, πουπαρουσίασε στην ένορκηκα τάθεση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου. 5 10 Θαπρέπει εξ' αρχήςνααναφέρουμεπωςταπιοπάνωζητήμα τα είναι ακριβώς τα ίδιαπουτέθηκανενώπιον του Κακουργιοδι- 15 κείου. Μεαυτάδεαπασχολείται στην απόφασητου μεπολλήλε πτομέρειακαιδιεισδυτικότητα. Ηπροσπάθειατουσυνηγόρου να τα φέρει ενώπιον μας για επανεξέταση απέβηάκαρπη,γιατί δεν μαςπαρέθεσε τίποτε πουναδικαιολογεί τηνοποιαδήποτε διαφω νία μας μετιςδιαπιστώσεις τουΚακουργιοδικείου. 20 Ας δούμε όμως, με την πιοπάνωσειρά,τασημεία πουπροώ θησε ενώπιον μας ο συνήγορος του εφεσείοντα. Αναφορικά με την ταυτότητατουθύματοςυπήρχε η θετική μαρτυρία των4 συναδέλφισσων, χορευτριών, τηςΟξάναπουπεριέγραψαν ταρού- 25 χα που φορούσε το τελευταίο βράδυ,όταν θεάθηκε στην Αγία Νάπα, και που μερικά από αυτά είχαν δανείσει οι ίδιες στην Οξάνα. Έγινε δε ειδική αναφοράστο χρώμα και το είδος τους, αλλά και σταπαπούτσιατουθύματος, πουήσαν μαύραψηλοτά κουνα καιμε ιδιότυπο σχέδιο. Η πιο ισχυρή όμως μαρτυρία επ' 30 αυτούτουζητήματος δόθηκεαπότον οδοντίατροΛουκήΡοδίτη, ο οποίος, λίγες μέρεςπριν το θάνατοτης Οξάνα είχετοποθετή σει προσωρινό σφράγισμα σε ένα από τα δόντια της, το οποίο και ανεγνώρισε στο πτώματης. 35 Σε σχέσημε τααίτιατου θανάτου,είναι γεγονός πως ο παθο λογοανατόμος Ματσάκηςδεν μπορούσε ναταπροσδιορίσει επα κριβώς, και τούτο, γιατί όπως είπαμε πιο πριν, το πτώμα της Οξάνα βρέθηκε πάνω από4 μήνες μετά το θάνατοτης μέσα στο πηγάδι σε πλήρη σχεδόν αποσύνθεση. Δεν απέκλεισε όμως ο θά- 40 νατος της να επήλθε απόστραγγαλισμό ήσιοκ,ανακοπή δηλαδή της καρδίαςαπόαπότομηαποσύνδεση τηςαπότονευρικό σύστη μα.Παρατηρούμεβέβαιαπωςτααίτιατουθανάτου,στην παρού σα υπόθεση,δε λειτουργούν ως αποδεικτικό υλικό για την ενοχή 214 2 ΑΑ.Δ. 5 Κίταν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Δ. ήμητουεφεσείοντα εφόσοναποδεικνύεταιπωςεκείνος,καιοσυ γκατηγορούμενός του, σκότωσαν την Οξάνα. Εκείνο όμως που έχεισημασίαστην μαρτυρίατουΜατσάκηείναιότιαπέκλεισετην πιθανότηταο θάνατοςτουθύματοςναπροκλήθηκε από πυροβολισμό,γιατίθαανέμενε ναδιαπιστώσει διάτρησητων οστών ήνα βρει κάποιαάλληένδειξη. Η θετικήαυτήγνώμη τουκ.Ματσάκη ανατρέπει τονπρώτο ισχυρισμό πουπρόβαλε ο εφεσείοντας,και που επανέλαβε στο Κακουργιοδικείο, ότι δηλαδήτην Οξάνατην σκότωσεπυροβολώνταςτηνο Καλοψιδιώτης. 10 15 20 25 30 Έγινε πολύς λόγος από το δικηγόρο του εφεσείοντα πως το πτώμα της Οξάνα έφερε κανονικά φορεμένη τη περισκελίδα. Με γλαφυρότηταδιερωτήθηο συνήγορος, πώς είναι δυνατόναπιστέ ψει ήναδεκτείκανέναςπωςτούτοσυνάδει μετον ισχυρισμό ότι η Οξάνα βιάστηκε επανειλημμένα. Για να χρησιμοποιήσουμε την φράσητου:"οι βιαστές της δηλαδήέδειξαν τέτοιο ιπποτισμόπου μετάτηνσεξουαλικήεπαφήπουείχανμαζίτηςτηςφόρεσανκαιτην περισκελίδατης;"Τοερώτηματουσυνηγόρου έχειεσφαλμένηβάση γεγονότων. Απότημαρτυρίατουεφεσείοντα αποδεικνύεταιπωςη ίδιαη Οξάναφόρεσε ταρούχατης,μετάπουείχεβιαστεί απότον ίδιο σε απόμερηπεριοχή κοντάστην Παναγίατων Αμπελιών, και ξανάπίσω απότονέο Γ.Σ.Ζ.απότον ίδιοκαι τονΜιχ.Ιακωβίδη. ΗδολοφονίατηςΟξάναςακολούθησε τουςβιασμούς,όταντην εί χανβάλει στοαυτοκίνητοκαιηίδιαεπέμενενατηναφήσουνελεύθέρη. Αυτοίόμως φοβόντουσανπωςθατουςκατέδιδεστηνΑστυ νομία,καιέτσιαποφάσισαννατηνεξοντώσουν. Τηνέπνιξανμετο κολάνι του εφεσείοντα,πουέσφιξαν στο λαιμό τηςκρατώνταςτο ο έναςαπότημιάάκρηκαιοάλλος απότηνάλλη. Οτελευταίοςλόγος(δ)πουπρόβαλεοσυνήγοροςστηνέφεσητου είναι ολωσδιόλου αβάσιμος. Το Κακουργιοδικείο, όπως επανει λημμέναέχουμεπει,ασχολήθηκεμεαναλυτικήλεπτομέρειαπάνωσε κάθεπτυχήτης υπόθεσης, περιλαμβανομένης και της εκδοχής του εφεσείοντα πουέθεσεενώπιοντου,καιτηναπέρριψεωςαναληθή. 35 40 Το Κακουργιοδικείο διαπίστωσε πως το περιεχόμενο τηςομο λογίας του εφεσείοντα ήταν πραγματικόγιατί άλλααποδεικτικά στοιχεία πουπροσκομίστηκαν το επαλήθευαν. Ανέφερεπ.χ. στην ομολογία του πως ηΟξάνα,κατά τη διάρκεια της περιπλάνησης τους μέσα στο αυτοκίνητο του,του μίλησεγια ορισμένα προβλή ματαπουείχεμετοφίλο της. Ηαλήθειατουγεγονότος επιβεβαι ώθηκεμεμαρτυρίατρίτωνπροσώπων. Οεφεσείων είχεδώσει επί σηςπλήρηπεριγραφήτωνρούχωνκαιπαπουτσιώνπουφορούσεη Οξάνα,κάτιπουεπίσης επιβεβαιώθηκεαπόάλλημαρτυρία,μολο215 Αρτεμίδης,Δ. Κίταν.Δημοκρατίας
(1996)νότι στο πτώμα μέρος μόνο τουρουχισμού τηςήταναναγνωρίσι μο. Σχετικήείναι επίσης καιηαναφοράτουεφεσείοντα στην ομο λογία τουγιατο σημάδι πουάφησετο τακούνιτης Οξάναστοταμπλώτουαυτοκινήτου,ότανοίδιοςπροσπαθούσενατηντραβήξει για να την βιάσει στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, και αυτή κλώτσησεμετοπόδιτης μπροστά. Τοβούλλωμα στο ταμπλώεξε τάστηκε από την Αστυνομία με αναπαράστασητης σκηνής με το ίδιο ακριβώςπαπούτσιπουφορούσε η Οξάνα. Η τοποθέτηση του τακουνιού στο σημάδι στο ταμπλώταίριαζε απόλυτα. 5 10 Τέλος,ο συνήγορος του εφεσείοντα αναφέρθηκε στον κίνδυνο να καταδικαστεί κάποιος με μοναδικό εις βάροςτου στοιχείο την ομολογία τουκαιμαςπεριέγραψε ταγεγονόταορισμένων γνωστών περιπτώσεων, στην Αγγλίακαι ΗΠΑ,όπου μετάτην εκτέλεσητου κατηγορουμένου διαπιστώθηκεπωςυπήρξε δικαστικήπλάνη. 15 Σεμνυνόμεθα που μέχρι σήμερα στη χώρα μας δεν έχει παρου σιαστεί, καιθααγωνιούμε ναμηνυπάρξειποτέ, τέτοιο ενδεχόμενο. Το Κακουργιοδικείο ορθάκατέληξε στην καταδίκητου εφε- 20 σείοντα. Αποδείκτηκε πέραν πάσης ευλόγου αμφιβολίας πως στις 20.6.1993 ο ίδιος και ο συγκατηγορούμενος τουαπήγαγαν την Οξάνα Λίσνα από την Αγία Νάπα με σκοπό, όπως οι ίδιοι τον είχαν προκαθορίσει, να τηβιάσουν. Ο εφεσείων, και ο συγκατηγορούμενός του,απήγαγαντην Οξάναγιαναχρησιμοποι- 25 ήσουν το σώμα τηςκαιναβιάσουν μέσα σ' αυτότοόργανο τους. Όταν το έπραξαν σε δύο απόμερες περιοχές, άρχισαν να αντι μετωπίζουν, και ναδιαβουλεύονται, τι θαέκαναντοθύμα τους. Σκέφτηκαν πως ήταν επικίνδυνο νατην αφήσουν ελεύθερη, μή πως και τους κατέδιδε στην Αστυνομία, και γι' αυτό μετά από 30 ψυχρό υπολογισμό αποφάσισαν να τη δολοφονήσουν, πράγμα που έπραξαν με την πιο βάρβαρη και αποτρόπαιη διαδικασία. Η έφεσηείναι αβάσιμηκαιαπορρίπτεται. 35 Η έφεση απορρίπτεται. 216