12Φεβρουαρίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσείων, ν. HOPELAND ENTERPRISESLTDΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 6030). Μαρτυρία — Εσφαλμένη εκτίμηση γεγονότων— Αθωωτική απόφαση κατηγορουμένου λόγω εκτίμησης τουπρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ηπροσαχθείσα μαρτυρία δεν τον συνέδεεμε τηνδιάπραξη τωναδι κημάτων — Ακυρώθηκε από το Εφετείο. 5 10 Το πρωτόδικο Δικαστήριο αθώωσε μετά από δίκη τους εφεσί βλητους,πουαντιμετώπιζανκατηγορίες γιαδιάπραξη αδικημάτων κατά παράβασητου Αρθρου 124
(1)του περί Δήμων Νόμου του 1985,όπωςτροποποιήθηκε,λόγω έλλειψης μαρτυρίαςπουνατους συνδέει μεαυτά. 15 Ο Δήμος εφεσίβαλε την πρωτόδικηαπόφαση. Κατάτηνακρόα ση,ηέφεση περιορίστηκε μόνο στην αθώωσητου 2ου εφεσίβλητου στηνκατηγορίατηςτοποθέτησης αντικειμένωνεπίπεζοδρομίου(1η κατηγορία). Το Εφετείο ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 145
(3)(α)(ί) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ακύ ρωσε τηνπρωτόδικηαπόφασηκαιαποφάνθηκεότι: 20 Η εκτίμηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη, λαμβανομένης υπόψητης προσαχθείσας μαρτυρίαςαπότηνοποία προέκυψαν ταακόλουθα: 25 1. Ητοποθέτησηέξωαπότοκατάστηματουεφεσίβλητου καιεντός του πεζοδρομίου 80-100κιβωτίων τα οποία περιείχανφρούτα καιλαχανικά. 21 ΔήμοςΛευκωσίαςv.HopelandEnterprisesLtdκ.ά.
(1996)- Η άρνησητουεφεσίβλητου να τα μετακινήσει.
- Η ανώμοτηδήλωση τουεφεσίβλητου ότι λειτουργούσεωςλιανοπώληςκαιη προβολήτουισχυρισμού τουότιαυτότο έπρατ τενόμιμαχωρίς μεοποιοδήποτετρόποναεμποδίζειτους ενοίκουςτηςπολυκατοικίας. 5 Μεβάση όλεςτιςπρωτόδικεςδιαπιστώσεις ωςπροςταγεγονό τα,ηενοχήτου2ουεφεσίβλητου αποδεικνύεταιπέρανπάσηςλογι κήςαμφιβολίας. 10 Η έφεση επιτρέπεται. Ο2ος εφεσί βλητοςκρίνεταιένοχος στηνπρώτη κατηγορία. 15 Έφεση εναντίον Αθωωτικής Απόφασης. Έφεσηαπό το Δήμο Λευκωσίας εναντίον της απόφασηςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Αρ. Ποινικής Υπόθεσης 25071/94)με την οποίαηΣταματίου, Ε.Δ. αθώωσετουςκατηγο- 20 ρούμενους για τη διάπραξη αδικημάτων κατά παράβαση του Αρθρου 124
(1)του περί Δήμων Νόμου 1985. Α. Παντελίδης, για τον Εφεσείοντα. 25 Ο εφεσίβλητος 1 απών. Ο εφεσίβλητος 2 παρουσιάζεταιαυτοπροσώπως. ΠΑΠΟΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει οΝικολάου,Δ. 30 ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ.: Καταλογίστηκεστουςεφεσίβλητουςηδιάπρα ξηαδικημάτωνκατάπαράβασητουάρθρου 124
(1)τουπερίΔήμων Νόμουτου 1985,(Ν.111/85),όπωςτροποποιήθηκε,καιτουςπροσή- 35 φθηκαν κοινές κατηγορίες: ηπρώτη,ότι τοποθέτησαν αντικείμενα επί πεζοδρομίου· ηδεύτερη,ότι εγκατέλειψαν τα αντικείμενα επί τουπεζοδρομίου· ητρίτη,ότι επέτρεψαντηντοποθέτηση'καιητέ ταρτη,ότι τατοποθέτησανκατάτρόποπουεμπόδιζετηδιέλευση. 40 Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε, κατόπιν δίκης,ότι ηπροσαχθείσα μαρτυρία δεν συνέδεσε τους εφεσίβλητους με τηνκα τάσταση πραγμάτων η οποία τους αποδίδετο. Ως εκ τούτου τους αθώωσε σε όλεςτις κατηγορίες. 22 2 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΔήμοςΛευκωσίαςv. HopelandEnterprises LtdχΑ. Νικολάου,Δ. Η ασκηθείσα έφεση στρεφόταν εναντίον του συνόλου αυτής τηςκατάληξης. Περιορίστηκε όμως,κατάτηνενώπιον μαςακρό αση, σε μόνο τηναθώωσητου2ου εφεσίβλητου στην πρώτηκατη γορία,ήτοι, εκείνητης τοποθέτησης και εγκαταλείφθηκε ωςπρος ταυπόλοιπα. Από την προσαχθείσα μαρτυρία ηοποία πρωτόδικα θεωρή θηκε αξιόπιστη, προέκυψαν τα ακόλουθα. Ο2ος εφεσίβλητος διεξήγαγε επιχείρηση διάθεσης φρούτωνκαι λαχανικών από κατάστημαστο ισόγειοπολυκατοικίας η οποίαεφάπτετο δημόσιου δρόμου εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας. Επιθεωρητής του Δήμου που επισκέφθηκε τομέρος βρήκε τοποθετημέναέξω από το κατάστημακαι εντός τουπεζοδρομίου ογδόντα έως εκα τό κιβώτια ταοποία περιείχαν φρούτα και λαχανικά. Κάλυπταν έκταση επί του πεζοδρομίου περίπου 16 τ.μ. Καθώς ήταν προφανές, αποτελούσαν προέκταση τωνόσων διατίθεντοαπό το κατάστημα. Οεπιθεωρητής υπέδειξε στον 2ο εφεσίβλητο ότι δεν έπρεπε να χρησιμοποιεί τοπεζοδρόμιο για την τοποθέτηση κιβωτίων. Εκείνος απάντησε πως δεν εμπόδιζε κανένα με ό,τι έπραττε και πως ηέγερσητουθέματος οφειλόταν σε ιδιοτροπία ενοίκων τηςπολυκατοικίας οι οποίοι προέβαιναν σεκαταγγε λίες λόγω προσωπικών διαφορών. Οεπιθεωρητής του ζήτησε νατα μετακινήσει αλλά ο2ος εφεσίβλητος αρνήθηκε,προκαλώ ντας τον να λάβει δικαστικά μέτρα. Είναι αξιοσημείωτα καιτα εξής ως προς την τοποθέτηση της υπεράσπισης. Κατάτηναντεξέτασηυποβλήθηκε στο μάρτυρα,πρώτα,ότιτακιβώτιαπουο 2ος εφεσίβλητος είχετοποθετήσει στο πεζοδρόμιο δενυπερέβαιναντα τριάντα και, έπειτα,ότιο2οςεφεσίβλητος ακολούθως συνεμορφωθη πλήρως μετην παράκλησηγια μετακίνηση τους. Ο μαρτυραςαντέκρουσε και ταδύο.Σεανώμοτηδήλωση,ο2ος εφεσίβλη τος εξήγησε ότιλειτουργούσε εκεί ωςλιανοπώλης και προέβαλε ότι αυτό το έπραττε νόμιμα χωρίς με οποιονδήποτε τρόπονα εμποδίζει τους ένοικους τηςπολυκατοικίας. Παράταενλόγω,ήτοι,τημαρτυρίατουεπιθεωρητήτηντοπο θέτηση τηςυπεράσπισης καιτηνανώμοτη δήλωσητου2ουεφεσί βλητου, τοπρωτόδικο δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε ότι συνδέ θηκεο2ος εφεσίβλητος μετην τοποθέτηση τωνκιβωτίων στο πε ζοδρόμιο. Είναι προφανές ότιεπρόκειτο περί εσφαλμένης εκτίμησης. Κατάτηνάποψημας, ησύνδεσητου2ου εφεσίβλητουως το πρόσωπο που τοποθέτησε τακιβώτια στο πεζοδρόμιοπροκύ πτει ευθέως καιαπερίφραστος. Μεβάσηλοιπόν τις πρωτόδικες διαπιστώσεις ωςπροςτασυμβάντα,κρίνουμε ότι η ενοχήτου 2ου εφεσίβλητου αποδείχθηκεπέρααπόκάθεαμφιβολία. 231 Νικολάου, Δ. ΔήμοςΔενχωσίας v. HopelandEnterprises LtdχΑ.
(1996)Ασκώντας τις εξουσίες που μας παρέχει το άρθρο 145
(3)(α)(ΐ) τουπερίΠοινικήςΔικονομίας Νόμου, Κεφ.155,πα ραμερίζουμε την αθωωτικήαπόφασησεσχέσημετον 2ο εφεσί βλητο στην πρώτηκατηγορίακαιτον βρίσκουμε ένοχο σεαυτή. Θαπροχωρήσουμε τώραναεπιληφθούμε θέματος ποινής. Η έφεση επιτρέπεται. Ο2ος εφε σίβλητος κρίνεται ένοχος στην πρώτηκατηγορία. 24 5