2 Α.Α.Δ. 15 Ιουλίου, 1996 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (ΑΛΟΥΤΟΣ), Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ.6084). 5 10 15 Ποινή — Διάρρηξη κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά τταοάβαση των Άρθρων291 και292(a)τονΠοινικούΚώδικα,Κεφ.154—Εφεσείων20 χρόνων— Προηγούμενες καταδίκες — Προσωπικά καιψυχολογικά προβλήματα—13 άλλεςπαρόμοιεςπεριπτώσειςλήφθηκανυπ' όψιν — Επιβολήποινήςφυλάκισηςδύοχρόνων—ΕπικυρώθηκεαπότοΕφετείο. Ποινή — Αποτελεί πρωταρχική ευθύνη τον πρωτόδικου Δικαστηρίου — Δεν αποτελεί λόγο για επέμβαση από το Εφετείο η μη επίδειξη επιείκειας από τοπρωτόδικο Δικαστήριο — ΤοΕφετείο επεμβαίνει αν ηποινή είναι έκδηλα υπερβολική ή νομικά εσφαλμένη — Κάθε υπόθεση κρίνεται μεβάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Το Εφετείο αφούτόνισε ότι κάθευπόθεσηέχει ταδικάτης ιδι αίτερα χαρακτηριστικά και η όποια αναφορά σε παρόμοιεςπεριπτώσεις, γίνεταιγιαναυπάρχειόσοτοδυνατόν,κοινήπροσέγγιση στην αντιμετώπισητων παραβατών,δεδιαπίστακτε λόγο γιαεπέμ βασηστηνπρωτόδικηαπόφαση. Η έφεση απορρίπτεται. 20 Έφεση εναντίον Ποινής. 25 Έφεση εναντίον της ποινής από τον Ανδρέα Γρηγορίου ο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 10 Νοεμβρίου, 1995 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 35788/94) στην κατηγορία διάρρηξης κατά τη διάρκεια της νυ κτός κατά παράβαση των Αρθρων 291 και 292 (α),255 και 29 217
(1996)Γ(»ηγορίου ν.Αστυνομίας του Ποινικού Κώδικα και καταδικάστηκε από Παμπαλλή, Α.Ε.Δ.σε φυλάκιση 2 χρόνων απότις 13Ιουλίου 1995. Μ.Σταματάρης, για τον Εφεσείοντα. 5 Λ. Καοντζάνη (χα),γιατην Εφεσίβλητη Δημοκρατία. Cur. adv. vult. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Οεφεσεί- 10 ωνπαραδέχθηκεενώπιοντουπρωτόδικουΕπαρχιακούΔικαστηρί ου τη διάπραξητου εγκλήματος της διάρρηξης κατάτηδιάρκεια τηςνύκτας (άρθρα291 και292(a),τουΠοινικούΚώδικα Κεφ.154). Στην επιμέτρηση της ποινήςζήτησε ναληφθούν υπόψηκαι 13άλ λες ποινικές υποθέσεις πουεκκρεμούσαν εις βάροςτουγιαπαρό- 15 μοια, ήπου συνιστούσαν πράξεις αντικοινωνικής συμπεριφοράς, αδικήματα. Βασικός παράγονταςπου αξιολόγησε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην επιμέτρηση τηςποινής,καιπουεθίγηεκτεταμένα στηναγόρευσητουδικηγόρουτουεφεσείοντα,ήτανοι προσωπικές τουπεριστάσεις, που είχανδύοπτυχές. Ημιααφορούσε το οίκο- 20 γενειακό τουπεριβάλλονκαιηάλλητηνψυχολογική τουκατάστα ση.ΓιατονοικογενειακότουπερίγυροτοΔικαστήριοείχεενώπιον τουτηνέκθεσηκηδεμονευτικού λειτουργού,καθώςκαιτααδιαμφι σβήτητα στοιχεία που έθεσεκατάτην αγόρευση ο συνήγορος του εφεσείοντα. Ηοικογένεια του εκτοπίστηκε κατάτην Τούρκικη ει- 25 σβολήαπότην Κερύνεια. Έκτοτεοπατέραςτουαντιμετωπίζεισο βαράψυχολογικά προβλήματα,σε τέτοιο μάλιστα βαθμό,πουδεν μπορείναεργαστεί. Ημητέρατουεργάζεταιωςοικιακήβοηθός.Ο εφεσείων ανέφερε στο Δικαστήριο πως διενεργούσε τις κλοπές ώστενα εξασφαλίζει χρήματανα αγοράζειναρκωτικά,γιατί είναι 30 χρήστης. ΤοΔικαστήριο βεβαίωςδεν έλαβευπόψητουτο γεγονός τούτο στην επιμέτρηση της ποινής,μιας καιο εφεσείων δενδικα ζότανγιαοποιαδήποτε αδίκημαπουείχεσχέσημεταναρκωτικά. ΤοΔικαστήριο έκανε εκτενήαναφορά στις προσωπικές περί- 35 στάσεις του εφεσείοντα, ότανεξέταζε την αρμόζουσαποινή,και αναφέρθηκεσεσχετικές αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Θα πρέπει βέβαια να επισημανθεί πως η κάθε υπόθεση έχει τα ιδιαίτερα περιστατικά της και η όποια αναφοράσε παρόμοιες περιπτώσεις γίνεται για να υπάρχει όσον είναι δυνατό, κοινή 40 προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών. Ο συνήγορος του εφεσείοντα προσπάθησενα μαςπείσει πως ηποινήπουεπέβαλε το Δικαστήριο ήτανυπερβολική,μετην έν218 2 Α.Α.Α. Γρηγορίου v. Αστυνομίας Αρτεμίδης, Δ. νοια ότι το Δικαστήριο δεν έδειξε την υπό τις περιστάσεις αρ μόζουσα επιείκεια. 5 10 15 20 Έχουμε τηγνώμη πως ηποινή των δύο ετών φυλάκισης που επέβαλετοπρωτόδικοΔικαστήριο ήταντοαποτέλεσμα σοβαρής σκέψης και αξιολόγησης των στοιχείων που είχε ενώπιον του, και δεν κατέληξε σε ποινή πουθεωρείται έκδηλαυπερβολική. Το Δικαστήριο έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στον παράγοντα τηςαποτροπής,αλλάκαιτηςπαροχήςευκαιρίαςφρονιματισμου στον ίδιοτον εφεσείοντα στο ίδρυματων φυλακών. Δεναποτε λεί κριτήριο για επέμβασητου εφετείουημηεπίδειξη επιείκειας από το πρωτόδικο Δικαστήριο, αλλά αν επιβλήθηκε έκδηλα υπερβολική ποινή,ή εφαρμόστηκε εσφαλμένα αρχήδικαίου. Ο εφεσείων, πουήταν20χρόνων ότανδιέπραξετααδικήματα,επι δόθηκε απόπολύ νέος στην παρανομίακαι βαρύνεται μεπροη γούμενες καταδίκες. Δόθηκανστον ίδιο ευκαιρίες να διορθωθεί και επιδείχθηκε στο παρελθόν επιείκεια,ηοποία εξαντλήθηκε. Ηέφεσηαπορρίπτεται. Η ποινήθααρχίζειαπότηνημερομη νία πουόρισετο πρωτόδικο Δικαστήριο. Η έφεση απορρίπτεται. 219