(1996)15Ιουλίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές ΕφέσειςΑρ. 6161 και 6162). Ποινή — Εισαγωγή ρητίνης κάνναβης, κάνναβηςκαικόκα ΐνης—Χρή σηρητίνης κάνναβης— Κατοχήρητίνηςκάνναβηςκαικοκαΐνης — Ομολογία και παραδοχή — Επιβολή συντρεχονσών ποινών φυλά κισης τεσσάρων μηνών στις κατηγορίες εισαγωγής ρητίνης κάννα βης,τεσσάρωνμηνών στην κατηγορία χρήσης κάνναβης, έξι μηνών στην κατηγορία εισαγωγής ρητίνης κάν\'αβης και κάνναβηςκαιεν νέα μηνών στην κατηγορία εισαγωγής κοκαΐνης — Τα ναρκωτικά προορίζονταν για προσωπική χρήση — Το ύφος τωνποινών επι κυρώθηκεαπό το Εφετείο, τοοποίο τιςχαρακτήρισεεπιεικείς. 5 10 Ποινή — Πότεαρχίζει η έκτισητηςποινής — Οπερί Ποινικής Δικο νομίας Νόμος, Κεφ. 155, Άρθρο 117
(1), όπωςτροποποιήθηκεμετο Ν. 2/75 — Εφαρμοστέες αρχές. Ποινή — Εξατομίκευση — Αποτρεπτικήποινή — Ηεξατομίκευσηδεν πρέπει ναεξουδετερώνει τηναποτρεπτικότητα τηςποινής,ιδιαίτε ρα σεπεριπτώσεις αδικημάτωνπου σχετίζονται με ναρκωτικά λό γω της έξαρσης που σημειώνεται στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών στον τόπο μας. 15 20 Τα ναρκωτικά αποστέλλονταν ταχυδρομικώς στην Κύπρο από τη Γερμανία σεπαραλήπτηπουήταν υπαρκτό πρόσωπο,αλλάπου βρισκόταν εκτός Κύπρουκαι ήταν περιτυλιγμένα σε φάκελο τον οποίο ο ταχυδρόμος είχε παραδώσει στουςεφεσείοντεςστις2 Φε βρουαρίου
- Η ποσότητατωνναρκωτικών ήταν26,3γραμμ,ά- 25 ρια ρητίνης κάνναβης,2,35 γραμμάρια κάνναβης και0,73 γραμμά ρια κοκαΐνης. Εισαγωγή ρητίνης κάνναβης έγινε καιπροηγουμέ- 220 2ΑΑ.Α. Παυλίδηςκ.ά.ν.Αστυνομίας νως δηλ.τον Ιανουάριοκαι Ιούλιο του
- 5 10 15 20 25 30 Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιβάλλοντας τις ποινές στις 29 Απριλίου 1996, διέταξενααρχίσουν από τις25 Απριλίου 1996 που ήταν η προηγούμενη συνεδρία του,χωρίς να αιτιολογήσει τη δια ταγή του. Τοζήτημαπου εγέρθηκε απότην πιο πάνωπροσέγγιση του Δι καστηρίου, εξετάστηκε προκαταρκτικάκαι αυτεπάγγελτα από το Εφετείοτο οποίοαποφάνθηκεότι: Σύμφωνα με τηρητήπρόνοιατου Αρθρου 117
(1)του Κεφ. 155, ηέκτιση της ποινής αρχίζει απότην ημέρα πουκαταγνώστηκε. Η όποια μείωσητης ποινής, ανάλογα με την περίοδο προφυλάκισης επέρχεται μετηναφαίρεσητηςσχετικής περιόδουαπότοτέλοςκαι όχι μετηνέναρξητηςποινήςενωρίτερα. Ηνομοθετικήπρόνοιαγια μείωση επενεργεί αυτόματακαι μπορεί να παραμεριστεί μόνο με ρητή διαταγή, πράγμα που δεν έγινε στην παρούσα υπόθεση. Γι' αυτό οχρόνος έκτισης τηςφυλάκισης,μειώνεται με αναφοράπρος την 29 Απριλίου 1996, ανάλογα με το σύνολο της προφυλάκισης των εφεσειόντων, δηλ. για τον Ιον εφεσείοντα από 2.2.96 μέχρι 13.3.96γιατον2ον εφεσείοντα από2.2.96μέχρι5.3.96καιγιατους δύο εφεσείοντες από25.4.96μέχρι28.4.96. Το Εφετείο απέρριψε τις εφέσεις εναντίον της ποινής ηοποία κατά τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων ήταν έκδηλα υπερβολική και αποφάνθηκεότι: Η εγγενήςδυσκολίαστηνεξιχνίασητωναδικημάτωνλόγωτουτρόπουεισαγωγήςτωνναρκωτικών,πουOL ίδιοιοιεφεσείοντες επέλεξαν ναυιοθετήσουν,δενεπαύξανετηναξίατηςπαραδοχήςτους. Ο προορισμός τωνναρκωτικώνγιαπροσωπικήχρήσηδενεκτό πισε τηναναγκαιότητα γιαεπιβολή αποτρεπτικής ποινής. 35 Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτωναναφορικάμε ταναρ κωτικά,δημιουργεί μεγάλη ανησυχίαηοποίαεκφράστηκε καιαπό τονομοθέτη μετηνπρόσφατηαύξησηποινών τηνοποίαεπέφερεμε τον τροποποιητικόΝόμο20
(1)/1992. 40 Οι εφέσεις,όσον αφορά το ύψος των ποινών, απορρίπτονται. 221 Παυλίδηςκ.ά.ν. Αστυνομίας
(1996)Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: ΓενικόςΕισαγγελέαςν.ΕλευθερίουάλλωςΆσπρου
(1996)2ΑΛΛ.192. Εφέσεις εναντίον Ποινής. 5 Εφέσεις εναντίον της ποινής από Δημήτριο Παυλίδη και Σπύρο Παντελάκο οι οποίοι κρίθηκανένοχοι στις 29 Απριλίου, 1996 από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποι νικής Υπόθεσης 4157/96)στις κατηγορίες για εισαγωγή,κατοχή 10 και χρήση ρητίνης κάνναβης κατάπαράβασητουπερίΝαρκωτι κών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε απότους Νόμους67/83 και20
(2)/92καικαταδι κάστηκαν απόΠαμπαλλή,Α.Ε.Δ.σεσυντρέχουσες ποινέςφυλά κισης: στην 1η,2η και 3η κατηγορία τεσσάρων μηνών στην 4η 15 έξι μηνών· στην 5η εννέα μηνών· στην 6ηκαι 7η κατηγορίαδεν επιβλήθηκε ποινή. Γ.Α. Γεωργίου,για τον Ιο Εφεσείοντα. 20 Μ. Σχαματάρης,για τον 2ο Εφεσείοντα. Α. Μ.Αγγελίδης, Εισαγγελέας. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Νικολάου,Δ. 25 ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Οι εφεσείοντες απέκτησαν πρόσβαση σε ναρκωτικά με τρόπο τον οποίο για πρώτη φορά έφερε στο φως ηπαρούσαυπόθεση. Ταναρκωτικάεισάγονταν στην Κύπρο μέ- 30 .σω του ταχυδρομείου. Κατόπιν διευθέτησης των εφεσειόντων με φίλο τους που διέμενε στη Γερμανία, αποστέλλονταν στη δι εύθυνση τους στον Αγ. Δομέτιο σε φάκελοστον οποίοως παρα λήπτης εμφανιζόταν πρόσωπο άλλο που ήταν υπαρκτό αλλά που απουσίαζεαπότην Κύπρο. 35 Υπήρξαν τρειςτέτοιεςπεριπτώσεις εισαγωγής. Τιςπρώτεςδύο τις διενήργησε μόνος ο 2ος εφεσείων τον Ιανουάριοκαι τον Ιού λιο του
- Αφορούσαν ρητίνηκάνναβημηδιαπιστωθείσαςπο σότητας. Στην χρήση της πρώτης παρτίδαςσυμμετείχε και ο 1ος 40 εφεσείων. Η τρίτη περίπτωση σημειώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1996 και αποτελούσε κοινό εγχείρημα των δύο. Αφορούσε 26,3 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης,2,35 γραμμάριακάνναβηςκαι 0,73 γραμμάριακοκαΐνης. Διαπιστώθηκε ωςαποτέλεσμα έρευνας, δυ222 2 Α.Α.Δ. 5 Παυλίδηςχ.ά.ν.Αστυνομίας Νικολάου, Δ. νάμει δικαστικού εντάλματος, ηοποία έγινεστην οικία όπουδιέ μεναν.Ταναρκωτικά βρίσκονταν περιτυλιγμένα και τοποθετημέ ναστοφάκελοτονοποίοοταχυδρόμοςείχεπαραδώσειστουςεφε σείοντεςλίγοενωρίτερα εκείνη τηνημέρα.Η πρώτητουςαντίδρασηήτανότιδενείχανοποιαδήποτεσχέση μετονφάκελοκαιτοπε ριεχόμενο του. Ακολούθως όμως, δίνοντας κατάθεση στον αστυ νομικό σταθμό, όχι μόνο παραδέχθηκανενοχήστην υπό εξέταση υπόθεση αλλάκαιπροέβησαν σε αποκάλυψητων δύο προηγούμε νων περιπτώσεων. 10 15 20 25 30 Ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου οι εφεσείοντες παρα δέχθηκανενοχή στις αντίστοιχες κατηγορίες πουτουςπροσήφθησαν. Ο 2ος εφεσείων για εισαγωγή ρητίνης κάνναβης τον Ιανου άριο και Ιούλιο του 1995 -η 1ηκαι η3ηκατηγορία -ενώ και οι δυο μαζίγιαχρήση ρητίνης κάνναβηςτον Ιανουάριοτου 1995 - η 2η κατηγορία -για εισαγωγή στις 2 Φεβρουαρίου 1996 ρητίνης κάνναβηςκαικάνναβης- η 4ηκατηγορία- καικοκαΐνης -η5η κα τηγορία -όπως και για κατοχήτων εν λόγω ναρκωτικών ανάλο γα μετηντάξηστην οποίαανήκουν - η6ηκαι 7ηκατηγορίααντιστοίχως. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης: στην 1η, 2ηκαι3ηκατηγορία,τεσσάρων μηνών,στην4η έξι μηνών,και στην 5η εννέα μηνών, ενώ στην 6ηκαι 7ηδεν επιβλήθηκε ποινή εν όψειτων ποινών που επιβλήθηκαν στην 4ηκαι5η αντιστοίχως. OLποινές επιβλήθηκανστις29 Απριλίου
- Ωστόσοτοδι καστήριο διέταξε να αρχίσουν από τις 25 Απριλίου 1996 που ήτανη προηγούμενη συνεδρία του,χωρίς ναεξειδικεύσειτον λό γο για αυτή τη διαταγή. Σύμφωνα με το άρθρο 117
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155 (όπωςτροποποιήθηκε με τον Ν. 2/1975): " 35 40 η έκτισις της ποινής φυλακίσεως άρχεται από της ημέ ρας καθ' ην αύτη κατεγνώσθη, η περίοδος, όμως, ταύτης, εκτός εάν το Δικαστήριον διάταξη άλλως, μειούται κατά το χρονικόν διάστημα καθ'ό ο καταδικασθείς ετέλει, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου,εν προφυλακίσει.". Ας σημειωθεί ότι οι εφεσείοντες παρέμειναν υποκράτηση σε σχέσημετηνυπόθεσηκατάτις εξήςπεριόδους: Ο 1οςαπό2.2.96 μέχρι 13.3.96 καιαπό25.4.96μέχρι 29.4.96.ενώ ο2ος από2.2.96 μέχρι 5.3.96καιαπό25.4.96μέχρι 29.4.96. Εγείρεται λοιπόνζή τημα ως προς την εν τέλει χρονική έκταση των επιβληθεισών ποινών. Και πρέπει αυτόνα εξεταστεί προκαταρκτικάως προ ϋπόθεση για τα περαιτέρω. Γιατί παρόλον που δεν εξειδικεύε223 Νικολάου, Δ. Παυλίδηςκ.ά, ν.Αστυνομίας
(1996)ται στην έφεση, θεωρούμε ότι εγείρεται σιωπηρά εφόσον αποτε λεί το υπόβαθρο των διατυπωθέντων λόγων. Μαςφαίνεταιότιηδιαταγήπουορίζει ότιηποινήστηνκάθεπε ρίπτωση αρχίζει απόημερομηνία προγενέστερη, βρίσκεται σεαντί5 θέσημετηρητήπρόνοια στοάρθρο 117
(1)σύμφωνα μετηνοποία ηέκτισητης ποινής αρχίζει απότην ημέραπουκαταγνώστηκε. Η όποια μείωση,ανάλογαμετηνπερίοδοπροφυλάκισης,δεν επέρχε ται μετηνέναρξη της ποινής ενωρίτερα αλλλ μετηναφαίρεσητης σχετικής περιόδου από το τέλος. Θαπρέπει λοιπόν να το εκλά- 10 βουμε,ενόψειτηςκατηγορηματικής χρονικής σηματοδότησης που περιέχεται στο άρθρο 117
(1), ότιοι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης άρχισαν από τις 29 Απριλίου 1996 και όχι ενωρίτερα. Κατόπιν τούτουδεννομίζουμε πωςθαήτανορθόναυποθέσουμε ότιηενλό γω διαταγήπροοριζόταν να ρυθμίσει το ζήτημα μείωσης της ποι- 15 νήςμεαναφοράπρος μόνο μέροςτηςπεριόδουπροφυλάκισηςέτσι ώστεναεκληφθεί ως αποκλείουσα τη μείωσηγιατην προηγούμενη περίοδο. Η νομοθετική πρόνοια για μείωση επενεργεί αυτόματα καιεκτοπίζεται μόνο απόσαφή διαταγή πουστοχευμένα αναφέρε ταιστοζήτημα. Ελλείπειενπροκειμένω τέτοιαδιαταγή. Συνεπώς, 20 τοάρθρο 117
(1)λειτουργείπροςμ,είωσητωνεπιβληθεισών ποινών, ίση μετοσύνολοτουχρόνου προφυλάκισης. Σε ό,τι αφορά τις ποινές καθεαυτές, οι εφεσείοντες τις προ σβάλλουν ωςυπερβολικές, προβάλλονταςωςλόγους πρώτο,ότιτο 25 δικαστήριο δεν έλαβε επαρκώςυπόψη ταόσαπροτάθηκαν ωςελα φρυντικάστοιχεία και μετριαστικοί γιατηνποινήπαράγοντεςκαι, δεύτερο,ότιεφάρμοσε λανθασμένακριτήριατόσοστηνεπιλογήτου είδουςόσοκαιστονκαθορισμότουύψους της. Καθώςανέφερανοι συνήγοροι τους,περιστατικάπουναεπέτειναντησοβαρότητατων 30 αδικημάτωνδενυπήρχανενώάλ>Λ καθιστούσαν τααδικήματαλι γότερο σοβαρά. Τοάρθρο 30
(4)τουπερί ΝαρκωτικώνΦαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (όπως τροποποιήθηκε μετονΝ.20
(1)/1992) αναφέρεταισταμενκαισταδε. Τόνισαν ότι οι ποσότητες των εισαχθέντων ναρκωτικών ήταν πολύ μικρές και 35 προορίζονταν για προσωπική,περιστασιακή χρήση. Εισηγήθηκαν ότιπαρόλονπουτοδικαστήριορητάκατεύθυνετηνπροσοχήτουσε αυτές τις πτυχές -όπως άλλωστε, πρέπει να προσθέσουμε, κατεύ θυνε τηνπροσοχή τουκαι στο είδος τωνναρκωτικών - δεναποδό θηκε,ενόψειτων επιβληθεισών ποινών,ηδέουσαβαρύτητα. Έπει- 40 ταοι συνήγοροι επεσήμαναντησυμβολήτων εφεσειόντων στηδια λεύκανση της υπόθεσης. Υπογράμμισαν ότι χωρίς ομολογίεςδεν θα υπήρχεδυνατότηταστοιχειοθέτησης των κατηγοριών οι οποίες αναφέρονταιστις πρώτεςδύοπεριπτώσεις καιτο ίδιοθαμπορού224 2Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Παυλίδηςκ.ά.ν.Αστυνομίας Νικολάου,Δ. σενασυμβείσεσχέσημετιςκατηγορίεςοιοποίεςαναφέρονταιστην τρίτη περίπτωση ήτουλάχιστο νακαθιστούσαν την εξιχνίαση της δύσκολη. Ενώ το δικαστήριο θεώρησε πως ηπαραδοχή των εφε σειόντων σεσχέσημεαυτήτηντελευταίαείχεμειωμένη αξία,προσεγγίζοντάς την ως περίπτωσηστην οποίακαταλήφθηκαν επ'αυτοφόρω. Τέλος,οι συνήγοροι εισηγήθηκανότι όπου,όπωςεδώ, τα ναρκωτικάπροορίζοντανγιαπροσωπικήχρήση δεν συνέτρεχελό γοςγιατηνεπιβολήαποτρεπτικώνποινώνοιοποίες,κατάτηνάπο ψητους,άρμοζανμόνογιααδικήματαπρομήθειαςναρκωτικών σε τρίτους. Ενώτοδικαστήριοστάθμισε τηδυνατότηταεξατομίκευ σης έναντιτηςαναγκαιότηταςγιααποτροπή. Κατάτηγνώμη μας, τοδικαστήριοορθάαντικρυσε ταγεγονό τα και τις περιβάλλουσες συνθήκες, απέδωσε στα ελαφρυντικά στοιχείακαιστους μετριαστικούςγιατηνποινήπαράγοντεςτηδέ ουσαβαρύτητασταθμίζονταςταπάντα μεπροσοχήκαι εφάρμοσε τα ενδεδειγμένα κριτήριαγια την επιλογή του είδους και τονκα θορισμό του ύψους των ποινών. Εξειδικεύουμε ταεξής ως απά ντησησταόσαπρότειναν OL συνήγοροι. Πρώτο,οιποινέςσυνταιριάζονταιπλήρως μετοείδοςκαιτηνποσότητατωνναρκωτικών. Δεύτερο,οι ομολογίεςτων εφεσειόντων καιησυνεργασία τους με τηναστυνομίαλήφθηκανπλήρωςυπόψη. Σχετικάμετηντρίτηπε ρίπτωση εισαγωγής, θεωρούμε εύστοχη την πρωτόδικη υπόδειξη ότι οι συνθήκες ανεύρεσης τωνναρκωτικών μείωναντηναξίατης παραδοχήςτων εφεσειόντων ηοποίαδεν μπορούσε παρά ναιδω θείστοπλαίσιοστοοποίοπροέκυψε. Ούτεκαινομίζουμε ότιη εγ γενής δυσκολία στηνεξιχνίαση,εξαιτίαςτουτρόπουτον οποίοοι ίδιοι οι εφεσείοντες επέλεξαν γιατην εισαγωγή των ναρκωτικών, επαύξανετηναξίατηςπαραδοχήςτους. Ένατέτοιο πλεονέκτημα θα ήταν άτοπο. Τουναντίον, ο επιλεγής τρόπος προσδίδει στην υπόθεσημιαόλωςιδιαίτερη σοβαρότητα.Τέλος,τοδικαστήριοορ θάήτανπουστάθμισετηνεξατομίκευση έναντιτηςαποτροπής. Το ότιταεισαχθένταναρκωτικάπροορίζοντανγιαπροσωπικήχρήση δεν εκτόπιζε τηναναγκαιότηταγιααποτροπή. 35 40 Όπως τονίζεται στη νομολογία, είναι καθήκον των δικαστη ρίων νασυμβάλλουν, μετην επιβολήαποτρεπτικώνποινών, στον αγώνακατάτωνναρκωτικών. Έχειβέβαιακαιηεξατομίκευση τη θέση της. Δενπρέπειόμωςηεξατομίκευσηναεξουδετερώνει ήνα αποδυναμώνει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Αυτό ισχύειγιακάθεείδουςαδίκημαπουσχετίζεται μεναρκωτικά. Αλ λάδεν σημαίνει ότι το ισοζύγιο οδηγεί απαρέγκλιταστο ίδιοαπο τέλεσμα: βλ.γιαπαράδειγματηνπρόσφατηαπόφασητουΕφετεί ου στην υπόθεση Γενικού Εισαγγελέα ν. Ελευθερίουάλλως 225 Νικολάου, Δ. Παυλίδης κ.ά.ν.Αστυνομίας
(1996)Άσπρου
(1996)2Α.Α.Δ. 192 όπουυπερίσχυσε απόλυταη εξατομί κευσηχωρίς νααναιρείται ογενικόςκανόνας. Αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικάεμφανίζονται δυ στυχώς πολύ συχνά στον τόπο μας. KaLδεν μπορούμε παράνα 5 εκφράσουμεκαιπάλιτηνανησυχίαμας. Τηνίδιαανησυχία εξέ φρασε άλλωστε και ο νομοθέτης με την πρόσφατηαύξησηποι νών την οποίαεπέφερε με τον τροποποιητικόΝόμο20(Ι)/
- Οι ποινέςπουεπιβλήθηκανστηνπαρούσαυπόθεσηόχι μόνοδεν είναι υπερβολικές αλλά,αντίθετα,είναι πολύ επιεικείς. 10 Οι εφέσεις,σεό,τι αφοράτούψοςτωνποινών, αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. Σε ό,τι όμως αφοράτον χρόνο έκτισης της φυλάκισης, επέρχεται μείωση με αναφορά προς την ημερομηνία επιβολής των ποινών, που ήταν η 29 Απριλίου 1996 και τούτο 15 ανάλογα μετο σύνολο τηςαντίστοιχηςπροφυλάκισης,ήτοι: (α)για τον Ιο εφεσείοντα από2.2.96 μέχρι 13.3.96 και από 25.4.96 μέχρι 28.4.
- και 20 (β)για τον 2ο εφεσείοντα από 2.2.96 μέχρι 5.3.96 και από 25.4.96 μέχρι 28.4.
- Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή να γνωστοποιήσει αυτή την κατάληξηστο Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών. Οι εφέσεις απορρίπτονται όσον αφορά το νψος τωνποινών. 226 25