2ΑΛ.Δ. 18Ιουλίου,1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΚΡΟΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΛΟΪΖΟΥ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 6121). 5 Ποινή — Απείθεια προς νόμιμηδιαταγή κατάπαράβαση τον Άρθρον 137τον Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 — Η απείθεια αφορούσε διά ταγμα για εκπλήρωσηφορολογικών νποχρεώσεων—Σνμμόρφωση μετά από επανειλημμένες αναβολές — Επιβολή ποινής προστίμον ΛΚ500 — Επικνρώθηκεαπό το Εφετείο. Ποινή —Πρωταρχική ευθύνηγια καθορισμότης, ανήκειστο πρωτόδυίο δικαστήριο—Πεδίο για παρέμβαση από το Εφετείοπαρέχεταιμόνο εφόσονκαταφαίνεταιεξαντικειμένονότι ηποινήείναι υπερβολική. 10 15 Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεσηκατά της ποινήςως έκ δηλα υπερβολικής,τόνισε ότι τααδικήματα πουενέχουν το στοι χείοτηςπαρατεινόμενηςανυπακοής,είναιόντωςπολύσοβαράκαι η ενδεδειγμένη τιμωρία είναι κατά κανόναη φυλάκισηεκτός αν επέλθει συμμόρφωσηοπόταν παρέχεται επιεικέστερη αντιμετώπι σητουπαραβάτη. Η έφεση απορρίπτεται. 20 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Kay v.MunicipalityofLarnaca
(1982)2 C.L.R. 236, Christodoulides v.Police
(1985)2 C.L.R. 260, 25 Philippou v.Republic
(1983)2 C.L.R. 245, 111 Αοΐζου ν.Αστυνομίας
(1996)Φιλίππονν.Αστυνομίας
(1989)2ΑΛΛ. 245, Τσουλόψταςν. Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ. 391, 5 Ιωάννουν. Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ. 11, Αστυνομία Λεμεσού v. Toorac Fashion Ltd και Άλλου
(1993)2 ΑΛΛ.
- Έφεσηεναντίον Ποινής. 10 Έφεση εναντίον της ποινής από τον Χαράλαμπο Λοΐζου, ο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 29 Ιανουαρίου, 1996 από το Επαρ χιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 20309/92) στην κατηγορίατηςαπείθειαςκατάΝομίμωνΔιαταγών κατάπαράβασητουΑρθρου 137,τουΠοινικού Κώδικα,Κεφ. 154 καικαταδικάστηκε απότον Παμπαλλή,Ε.Δ. σε £500,- πρόστιμο. 15 Εφεσείων αυτοπροσώπως. Ε.Ζαχαριάδον (κα),Δικηγόρος τηςΔημσκρτίας,γιατηνΕφε σίβλητη Αστυνομία. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Γ. Μ. Πικής,Π. ΠΙΚΗΣ,Π.: Ο εφεσείων παρέλειψε ναυποβάλει δήλωσηεισο δήματος για το 1989 και κεφαλαιουχική κατάσταση της περιου σίας τουως ήταντην 31 Δεκεμβρίου
- Γιατααδικήματα που συνιστούσαν οι παραλείψεις του διώχθηκε ποινικά ενώπιον του 30 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Υπ. 20309/92). Το δικα στήριο διέταξετον εφεσείοντα ναεκπληρώσει τιςυποχρεώσεις του καιναυποβάλει τιςπροαναφερθείσες δηλώσεις μέσασεδύομήνες. Ηδιαταγήεκδόθηκε στις 22 Φεβρουαρίου
- Ο εφεσείων απείθησεστη διαταγήτου δικαστηρίου. Για την παρακοήαυτήασκή- 35 θηκε ποινική δίωξη εναντίον του στις 17 Νοεμβρίου 1994, για απείθειαπροςνόμιμη διαταγήκατάπαράβασητουάρθρου 137του Ποινικού Κώδικα,αδίκηματιμωρητέο μεδιετή φυλάκιση. Όπως προκύπτει από το πρακτικό του δικαστηρίου ο εφεσείων ζήτησε επανειλημμένα την αναβολή της υπόθεσης πριν απαντήσει στην 40 κατηγορίαώστενατουπαρασχεθείη ευκαιρίανασυμμορφωθεί με τηδιαταγήπριννατουεπιβληθεί ποινή. Ηέγκριση τουαιτήματος τουδενμπορεί παράναερμηνευθεί ωςπράξηεπιείκειαςαπότοδι καστήριο, δοθέντος ότι η ενδεικνυόμενη τιμωρία προσώπων τα 228 20 25 2ΑΑ.Λ. Λοΐζου ν.Αστυνομίας Πικής,Π. οποία συνεχίζουν νααπειθούνσεδιαταγήτουδικαστηρίου,είναι ποινήφυλάκισης. Ο εφεσείων συμμορφώθηκε στις 31 Αυγούστου 1995,πριντουεπιβληθείποινή. 5 10 15 20 25 30 35 Τοδικαστήριο σημειώνει στην απόφασητου, καθοδηγούμενο απότηνομολογία,ότιη πρέπουσαποινήγιαάτοματαοποίασυνε χίζουνναπαρακούουνδιαταγήτουδικαστηρίουείναιηφυλάκιση. (Βλ. Kay v.M/tyL/ca
(1982)2 C.L.R.236. Christodoulides v. Police
(1985)2C.L.R..260.) Στηντελευταία υπόθεσηγίνεται αναφοράκαι στην υπονόμευση του δημοσιονομικού συστήματος από παραλείψεις τωνπολιτών να συμμορφωθούν μετις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Η εκτίμηση του δικαστηρίου γιατησοβαρότητααδικημάτων πουενέχουν τοστοιχείο τηςπαρατεινόμενηςανυπακοήςπροςδια ταγήτουδικαστηρίουείναιορθή. Παρακοήσεδιαταγήτουδικα στηρίου πλήττει τοθεμέλιο τηςέννομης τάξης. Ησυνέχιση της (παρακοής)τείνει νατοανατρέψει. Ανάλογημετη σοβαρότητα τηςανυπακοήςείναικαιητιμωρίαη οποίαεπιβάλλεται. Η τιμωρίαγια τησυνεχιζόμενη παρακοήσεδιαταγήτουδικαστηρίουεί ναικατάκανόναη φυλάκιση. Ότανεπέλθει συμμόρφωσηπαρέχε ται ηδυνατότηταγια επιεικέστερη αντιμετώπιση τουπαραβάτη, χωρίς όμως ναδιαγράφεται ησοβαρότητατουαδικήματος. Στην προκείμενη περίπτωση τοπρωτόδικο δικαστήριο έκρινε, ενόψει κυρίωςτηςσυμμόρφωσης τουεφεσείοντα μετηδιαταγήτουδικα στηρίου,ότι μπορούσεναεπιβληθείχρηματικήποινήαντίτηςποι νήςτηςφυλάκισης. Επέβαλεστον εφεσείοντα πρόστιμο £500. Ο εφεσείων προσβάλλει την ποινήωςυπερβολική,τόσουπερβολικήώστεναδικαιολογείταιηπαρέμβασημαςπροςμείωση της. Αναγνωρίζει, όπως μας ανέφερε πλήρως την σοβαρότητα αδικη μάτων που ενέχουν τοστοιχείο της παρακοήςπρος διαταγή του δικαστηρίου. Οιπροσωπικές τουόμως συνθήκες, εισηγήθηκε,δι καιολογούσαν μεγαλύτερη επιείκεια. Ηαπουσίατουστο εξωτερικόγιαέναχρονικό διάστημαγιαλόγους υγιείαςκαιηκαθυστέρη ση τωνλογιστών τουστην ετοιμασίατων λογαριασμών,αποτέλε σαντουςβασικότερους λόγους γιατηνκαθυστέρηση. Οιίδιοι λό γοι,πρέπεινασημειώσουμε, τέθηκανενώπιονκαιτουπρωτόδικου δικαστηρίουκαιλήφθηκανυπόψηστον προσδιορισμό τηςποινής. 40 Όπως έχεικατ' επανάληψηαποφασιστεί ηπρωταρχική ευθύ νη γιατονκαθορισμό τηςποινής ανήκει στοπρωτόδικο δικα στήριο. Πεδίο για παρέμβαση απότο Εφετείο παρέχεται μόνο εφόσον καταφαίνεται εξαντικειμένου ότι ηποινή είναιυπερβο229 Πιχής,Π. Λοϊζουν.Αστυνομίας
(1996)λική. (Βλ. Philippou v.Republic
(1983)2C.L.R.245. Φιλίππου ν.Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.245. Τσονλόφτας ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 391. Ιωάννου ν.Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 11. ΑστυνομίαΛεμεσού v.TooracFashion Ltd. και Αλλον
(1993)2 Α.Α.Δ. 117.) Ηποινήηοποίαεπιβλήθηκεστον εφεσείοντα είναι όντως αυ στηρή, όχι όμως έκδηλα υπερβολική. Ηποινή δεν εκφεύγει του μέτρου της παραδεκτής τιμωρίας για το διαπραχθέναδίκημα λαμβανομένων υπόψηκαιτων περιστάσεων του εφεσείοντα. Η έφεσηαπορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 230 5 10