(1996)10Σεπτεμβρίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΗΛΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΗΛΙΑΔΗ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Καθ' ου η Αίτηση. (Ποινική Αίτηση Αρ.2/96). Αίτηση για παράταση ποοθεσμίας για χαταχώοηση έφεσηςεναντίοντης καταδίκης και τηςποινής — Τοθέμαρυθμίζεται από το Άρθρο 134 τον περί ΠοινικήςΔικονομίαςΝόμου, Κεφ. 155— Διακριτική ευχέ ρειαυπέρτηςπαράτασης τηςπροθεσμίαςεφόσον στοιχειοθετείταικα λή αιτία (goodcause)για τοσκοπό αυτό—Η σοβαρήασθένεια τουδικηγόρου τουαιτητή, θεο)ρήθηκεότι ικανοποιούσετηνπιο π ίνω προϋ πόθεση — Η εξέταση επιτυχίας τηςέφεσηςδεν είναιαπαραίτητηεκεί όπου οι περιστάσεις συνηγορούνυπέρτηςπαράτασης. Ο αιτητής αντιμετώπιζε κατηγορίαγια χρήση οικοδομών χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Η ποινή που του επιβλήθηκεπεριλάμβανεκαιδιάταγμακατεδάφισηςτωνοικοδομών. Οαιτητήςυποστήριξε ότι ησοβαρή ασθένειατουδικηγόρουτου τον εμπόδισε να καταχωρήσει την έφεση παρά τις οδηγίες πουτου είχε δώσει αμέσως μετάτηνκαταδίκη. Το Εφετείο αφού έκαμε αναφοράστη σχετική νομολογία απο φάνθηκεότι παρά τηνκαθυστέρηση διαδίκου το Δικαστήριο μπορεί χαλαρώνονταςτηναυστηρότητατουκανόνα,ναδεχθείτοαίτημαγια παράταση εφόσον το κρίνει υπό τις συνθήκες, δικαιολογημένο. Όμως καιστην περίπτωσηπουηκαθυστέρησηοφείλεται σεσφάλμα ήαμέλεια τουδικηγόρου,δεν αποκλείεταιηδυνατότητα παράτασης "νοουμένου ότι το επιβάλλουν τασυμφέροντατηςδικαιοσύνης". 5 10 15 20 25 Η αίτηση επιτρέπεται με έξοδα ενα ντίον του αιτητή. 236 2Α.ΑΛ. Ηλιά&η ν.ΔήμουΛάρνακας Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Kevorkian v.Burney[1937]4AllE.R. 97, 5 Χόππηςν. Παναγή
(1993)1Α.Α.Δ. 140, Ford καιΆλλοιν. Δημοκρατίας
(1996)2ΑΛΛ. 85, Menwerν. Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ. 245, 10 Gattiv. Shoosmith[1939]3AllE.R. 916, Palata InvestmentsLtdandOthers v. Burt& SinfieldLtdandOthers [1985J2A11E.R.
- 15 Ποινική Αίτηση. 20 Αίτησηγιαπαράτασητηςπροθεσμίας γιακαταχώρηση έφε σης εναντίον τηςκαταδίκηςκαιτηςποινήςπουεπιβλήθηκε στον κατηγορούμενο απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακαςτην 1ηΣεπτεμβρίου,
- Δ. Παπαδόπουλος,γιατον Αιτητή. 25 30 35 40 Γ.Νιχολαΐδης, γιατονΚαθ'ουη αίτηση. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οκατηγορούμενος στην ποινικήυπόθεση αρ. ' 4807/94 επιδιώκει με τηνκρινόμενη αίτηση τουπαράταση της προθεσμίας για κατάθεση έφεσης εναντίον της καταδίκης και τηςποινής πουτουεπιβλήθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας την 1ηΣεπτεμβρίου,
- Ο αιτητής αντιμετώπισε κατηγορία για χρήσηοικοδομών χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Αρμόδια αρχή στην προκείμενη περί πτωσηείναιοΔήμοςΛάρνακας(καθ' ουη αίτηση). Οικυρώσεις περιλαμβάνουνκαι διάταγμακατεδάφισηςτων οικοδομών. ΤοΔικαστήριο έχειδιακριτικήεξουσία, πουτου παρέχειρη τά το άρθρο 134 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155,ναπαρατείνειτην προθεσμία γιακαταχώρηση ειδοποίησης έφεσης, εφόσον στοιχειοθετείται καλήαιτία(goodcause)για το σκοπόαυτό. Ο αιτητήςυποστηρίζει πωςόσα εκθέτειστην ένορκηδήλωση του,πουσυνοδεύειτην,αίτηση,συνιστούνκαλήαιτία. Τασυνο237 Νιχήτας, Δ. Ηλια&ην.Δήμου Λάρνακας
(1996)ψίζουμε. Στο ισόγειο της οικοδομήςο αιτητήςδιεξάγει τηνερ γασία τουκαιχρησιμοποιεί τοανώγειοωςκατοικία τηςοικογέ νειας του. Αμέσως μετά τηνκαταδίκη έδωσε οδηγίες στοδικη γόρο του,αείμνηστο Ερατοσθένη Οδυσσέως, να εφεσιβάλει την απόφαση. Φαίνεταιόμως - και αυτόείναι η ουσία του ισχυρι5 σμού του -ότι η σοβαρήασθένεια απότην οποία έπασχε και η οποία επέφερε στις 15 Νοεμβρίου, 1995, το θάνατο του, τον εμπόδισαν να εκτελέσει τις οδηγίες του. Όταν επισκέφθηκε το Γραφείοτουγιανα μάθει προφανώς γιατην έφεση πληροφορή θηκε ότι δεν υποβλήθηκε. Και ζήτησε από τον κ. Δ. Παπαδό- 10 πουλο, διαχειριστή της περιουσίας του Ερατοσθένη Οδυσσέως, να μεριμνήσει για παράταση. Η επίσκεψη αυτήτου αιτητήτο ποθετείταιχρονικάπριντηνκαταχώρησητηςπαρούσαςαίτησης στις 10Απριλίου, 1996. 15 Ηένορκος δήλωση τουδικηγόρουκ. Γεώργιου Χρ. Γεωργίου από τη Λευκωσία αποκαλύπτει τους λόγους της ένστασης που πρόβαλε ο Δήμος και ανέπτυξε ενώπιον μας ο κ. Νικολαΐδης. Μας πληροφορεί ότι είναι δικηγόρος ενός απότους ενάγοντες σε έξι πολιτικές αγωγέςπουεκκρεμούν εναντίοντουαιτητήστο 20 Δικαστήριο Λάρνακας. Ο πελάτης του ήτανένας απότους παραπονούμενους στην ποινική υπόθεση, την οποία παρακολού θησε σε αρκετές φάσειςυπότηνπαραπάνω ιδιότητα του. Στη συνέχεια ισχυρίζεται ότι, απόόσα πληροφορείται ήθυμάται ο ίδιος,ο ΕρατοσθένηςΟδυσσέως εμφανιζότανσταΔικα στήρια Λευκωσίας το Σεπτέμβριοτου 1995, δηλαδή,σεπερίοδο μετά τη λήξητης δεκαήμερης προθεσμίας για την υποβολή έφε σης. Ισχυρίζεται περαιτέρω πως ο αιτητής δεν αναφέρει στην ένορκο βεβαίωση του ότι πράγματι έδωσε οδηγίες για έφεση. Αυτό δεν είναι σωστό. Από την ένορκο δήλωση προκύπτει το αντίθετο. Η παράγραφος5αρχίζει"Παρόλοπουέδωσαοδηγίες στο Δικηγόρο μουνακαταχωρήσει αμέσως έφεση ". Περαι τέρω επεσήμανε ότι δενπροβλήθηκε ισχυρισμός ότι ηέφεσηέχει πιθανότητα επιτυχίας. Και ότι εν πάση περιπτώσει μπορούσε να είχε ενεργήσει οδεύτερος δικηγόροςτουαιτητήπουεμφανι ζόταν μετον Ε. Οδυσσέως. 25 30 35 Το Δικαστήριο δεν μπορεί με σιγουριά να βασιστεί στη γε νική δήλωση ότι κατά το Σεπτέμβριο του 1995 (χωρίς να γνω- 40 ρίξουμε μέχρι πότε ακριβώς όπως και άλλες ακόμα λεπτομέ ρειες) ο εκλιπών ήταν σε θέση, παρά τις κάποιες εμφανίσεις του στο δικαστήριο,όπωςλέγειοκ.Γεωργίου,ναασκήσει ολό πλευρα τα καθήκοντατου ως δικηγόρος. Πιστεύουμε ότι υπό 238 2ΑΛ.Δ. 5 10 15 20 25 Ηλιάδην.Δήμου Λάρνακας Νικήτας, Δ. τις συνθήκες της περίπτωσης αυτής,ηασθένεια δηλαδήτου δι κηγόρου που τον οδήγησε σε σύντομο διάστημα στο θάνατο του, δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί στενόκαρδα. Δεν θα.ήταν ορθό για τα συμφέροντα της δικαιοσύνης να προβούμε σε μαθηματικούς υπολογισμούς για τους οποίους άλλωστε ελλείπει ησωστή υποδομή. Η υπόθεση Kevorkian v. Burney [1937]4 All E.R. 97 στην οποία μαςοδήγησε ηέρευνα μαςδεν είναι ακριβώςηίδια.Αλλά δείχνει ακριβώςότι τοΔικαστήριο,παράτηνκαθυστέρηση (στην περίπτωση εκείνη του ιδίου του διάδικου) μπορεί, χαλαρώνο ντας την αυστηρότητα του κανόνα,να δεχθεί το αίτημα εφόσον κρίνει ότι το δικαιολογούν οι συνθήκες της υπόθεσης. Στην Kevorkian εκδόθηκε παρεμπίπτον διάταγμα όταν το δικαστηριακό έτος έφθανε προς το τέλος του. Παρόλο που τοδιάβημα του αιτητή- πουζητούσε παράτασηγιακαταχώρησηέφεσης και άδεια υποβολής έφεσης μαζί -έγινε μετά τις θερινές διακοπές και την έναρξη της νέας περιόδου εν τούτοις το Δικαστήριο το αποδέχθηκεγια το λόγο που αναφέρεται στη σύνοψη: ότι "... it would be a denial of justice to the appellant if the time of the appeal was not extended, and it ought, therefore, to be extended". Όμως και στην περίπτωση που αποδέχεται ένας τη θέση για σφάλμαήαμέλειατουδικηγόρου,ωςθέμααρχής,τογεγονόςαυτό δεν αποκλείει τη δυνατότηταπαράτασης'νοουμένου ότι το επι βάλλουν τασυμφέροντα τηςδικαιοσύνης": βλ. ΘεόδωροςΧόππης ν.ΙάκωβουΠαναγή
(1993)1AAA 140. Βλ. επίσης, Menwerν. Αστυνομίας
(1990)2Α.Α.Δ. 245καιAlan CarlFordκαιΑλλοικαι Δημοκρατίας,
(1996)2Α.Α.Δ. 85. 30 Μπορούμε στοσημείο αυτόνασημειώσουμε τηστάσητης Αγ γλικής νομολογίας στις περιπτώσεις που ηπαράλειψη προέρχε ται από δικηγόρο, όπως εκφράστηκε στην Gatti v. Shoosmith [1939]3All E.R. 916, σελ. 919: 35 40 "What Iventure tothink is theproper rule which this court must follow is:thatthere is nothing inthenature of such amistaketo excludeit from being a proper ground for allowingthe appeal to beeffective though out of time;andwhether themattershall be so treated must depend upon the facts of each individual case. There may be facts in acasewhich wouldmake it unjust toallow theappellant to succeed upon that argument." ΗυπόθεσηαυτήεφαρμόστηκεστηνPaiataInvestmentsLtd and 239 Νικήτας,Δ. Ηλιάδην. Δήμου Λάρνακας
(1996)Others v. Burt & Sinfield Ltd and Others [1985]2 All E.R. 517. Επανατονίστηκεότι εκείπουοιπεριστάσεις συνηγορούν υπέρτης παράτασης,τοΔικαστήριοδενείναιαπαραίτητοναεξετάσειτηνπι θανότηταεπιτυχίαςτηςέφεσης.Τοάλλοεπιχείρημαπωςοδεύτερος δικηγόροςτουαιτητήαδράνησεδενευσταθεί.Απλώςγιατί,όπωςείναιημαρτυρία,οαιτητήςέδωσεοδηγίες μόνοστον Ε.Οδυσσέως. 5 Υπό τιςσυνθήκες που έχουμε περιγράψει καταλήγουμε πως δικαιολογείται ηικανοποίηση του αιτήματος. Εγκρίνουμε πα ράταση της προθεσμίας για επτά ημέρες απόσήμερα. Είναι 10 όμως ορθό να επιδικάσουμε ταέξοδα εναντίον τουαιτητή. Ηαίτηση επιτρέπεται μεέξοδα ως ανωτέρω. Η αίτηση επιτρέπεται με έξοδα εναντίον τον αιτητή. 240 15