(1996)24 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΝΔΡΕΑ ΡΩΤΗ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητων. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 6171). Νομική αρωγή — Αίτημα για χορήγηση νομικής αρωγής βάσει του Άρθρον 64τον Περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου, Κεφ. 155—Δια κριτική ευχέρεια — Ενδιάμεση απόφαση — Εφαρμοστέες αρχές. Έφεση — Το αντικείμενο ποινικής έφεσης προσδιορίζεται διεξοδικά στον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155. Το αίτημαγια νομική αρωγήυποβλήθηκε μετάτην άρνησητων κατηγοριώντις οποίεςαντιμετώπιζεοεφεσείων. ΤοπρωτόδικοΔι καστήριο απέρριψε το αίτημα μετά από σύντομη διερεύνηση των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα. Ο εφεσείων ισχυρίστηκε στην έφεση που καταχώρησε κατάτης πιο πάνω ενδιάμεσης απόφασης ότι η απόφασηείναι εσφαλμένη καιότι απολήγεισεστέρηση τουδικαιώματοςπουπαρέχεταισ' αυτόν δυνάμει του Αρθρου 30.3
(6)του Συντάγματος. 5 10 15 Οι εφεσίβλητοι υπέβαλαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ενδιάμεσο χαρακτήρα και γι* αυτόδεν υπόκειται σεέφεση20 Το Εφετείο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκεότι όντως η απόφασηηοποίαπροσβάλλεται δεν μπορεί νααποτελέσει αντικεί μενο έφεσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο εφεσείων μένει χωρίς θερα πεία. Όπωςκαι κάθεάλλη ενδιάμεση απόφαση ηοποία επενεργεί στο αποτέλεσμα και άπτεταιτων θεσμίων της δίκαιηςδίκης, μπορεί να προβληθεί ως λόγος γιατηνακύρωσηεφέσιμηςαπόφασης. 246 25 2 ΑΛΛ. Ρωτή ν. Αστυνομίας ΕπίσηςτοΕφετείοπαρατήρησεότι είναιαναγκαίαη διερεύνηση αιτήματοςβάσειτουΑρθρου64τουΚεφ.155ούτωςώστε ναδιαφα νούντακρίσιμαγεγονόταγιατηνάσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας τουδικαστηρίου. 5 Ηέφεσηαπορρίπτεται ωςαπαράδεκτη. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 10 Κυριάκου ν. Δήμου Έγκωμης
(1992)2Α.Α.Δ. 414, Attorney-General v. Georghiou
(1984)2C.L.R. 251, ΧάσικοςκαιΆλλοιν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389, 15 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ααζαρίδηκαι Άλλου
(1992)2ΑΛΛ. 8, Attorney-General v. PourisandOthers
(1979)2 C.L.R. 15, 20 ΚυπριακήΔημοκρατίαν. ΕρμογένουςκαιΆλλων
(1990)2ΑΛΛ.
- Έφεση. 25 ΈφεσηεναντίοναπόφασηςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛευ κωσίας,Παμπαλλής,Α.Ε.Δ.,ημερομηνίας 17 Μαΐου 1996 μετην οποίααπορρίφθηκεαίτηματουκατηγορουμένου γιατηχορήγηση νομικής αρωγήςβάσειτουΑρθρου64 τουΠερίΠοινικής Δικονο μίαςΝόμουΚεφ.
- 30 Γ. Καζαντζής,γιατον Εφεσείοντα. ,Γ. Παπαϊαχίννον, Δικηγόρος' της Δημοκρατίας, εκ μέρους του ΓενικούΕισαγγελέα,για τους Εφεσίβλητους. 35 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ.Μ. Πικής, Π. 40 ΠΙΚΗΣ, Π.: Το αντικείμενο της έφεσης είναι απόφασητου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας,βάσει της οποίαςαπορρί φθηκε αίτημα του εφεσείοντα για τη χορήγηση νομικής αρωγής βάσειτουΆρθρου64τουπερίΠοινικήςΔικονομίας Νόμου, ΚΕΦ.
- Τοαίτημαυποβλήθηκεμετάτηνάρνησητωνκατηγοριών,τις οποίες ο εφεσείωναντιμετωπίζει γιατααδικήματατης:247 Πικής,Π. Ρωτή ν.Αστυνομίας
(1996)(α)Συμπλοκής· και (β)Πρόκλησης ανησυχίας. ΤοΔικαστήριο απέρριψετο αίτημα,μετάαπόσύντομη διερεύ νησητων προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα, μέσωερώτησεων τις οποίες τουυπέβαλε. Προέκυψε ότι οεφεσείων είναιστρα τιώτης, τέκνον ιδιοκτήτη ψαραγοράς και ότι έχει δύο αδέλφια. Μετάτησυλλογήαυτών των στοιχείων, τοΔικαστήριοαποφάσι σε: «Εν όψειαυτούτουγεγονότος τοαίτημαδιορισμούδικηγόρου από την Δημοκρατία απορρίπτεται.» Προφανώς,το γεγονός στο οποίοαναφέρεταιήταντο επάγγελματουπατέρατου εφεσείοντα. Ο εφεσείων προσβάλλει τηναπόφασηωςεσφαλμένηκαιανυπό στατη,απολήγουσασεστέρησητουδικαιώματοςγιατηνπαροχήνο μικήςαρωγήςγιατηνυπεράσπισητου,τοοποίοκατοχυρώνεταιστο Αρθρο30.3 (δ)τουΣυντάγματος. Ηέρευναως προςτις οικονομι κέςσυνθήκες και τηδυνατότητατου εφεσείοντα να αντιμετωπίσει τηδαπάνηγιατοδιορισμό δικηγόρουεπικρίθηκεως ατελέσφορος. 5 10 15 Οι εφεσίβλητοι ενίστανται στο παραδεκτό της έφεσης. Υπέβα- 20 λανότιη απόφασηη οποίαπροσβάλλεται έχειενδιάμεσοχαρακτή ρα,δεν είναι καθοριστική γιατην ποινική ευθύνη του εφεσείοντα και,συνεπώς,δενυπόκειταισεέφεση.Προςυποστήριξη τωνθέσε ων τους, επικαλέστηκαν την απόφαση στην Κυριάκου ν. Δήμου Έγκωμης(\992)2ΑΛΛ. 414,όπουδιαπιστώνεται,μετάαπόενδε- 25 λεχήανάλυσητων σχετικών συνταγματικώνκαινομοθετικών δια τάξεων,ότι δεχωρεί έφεσηεναντίον ενδιάμεσης απόφασηςποινι κούδικαστηρίου. Επισημαίνεται,όπωςκαισεπροηγούμενες απο φάσειςτουΑνωτάτουΔικαστηρίου-(βλ.,μεταξύάλλων,AttorneyGeneral ν. Georghiou
(1984)2 C.L.R.251), ότι το Σύνταγμαδεν 30 κατοχυρώνειδικαίωμαέφεσης.Υποδεικνύεται ότιτοδικαίωμαπη γάζει απότις διατάξεις του Αρθρου 25
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμουτου 1960, (Ν. 14/60).Τοδικαίωμαέφεσης,τοοποίοπαρέχε ται,συναρτάταικαι τελείυπότην αίρεσητων προνοιών τουπερί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου,ΚΕΦ. 155,πουπεριορίζουντοαντί- 35 κείμενο τηςέφεσης σεαποφάσειςκαθοριστικές γιατηνποινική ευ θύνητουκατηγορουμένου καιτην τιμωρίατου,σε περίπτωση κα ταδίκης.(Ως προςτο αντικείμενο τηςπολιτικής έφεσης,αναφορά μπορεί ναγίνει,παρενθετικά,στηΧάσικος και Άλλοι ν,Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ.389). 40 ΣτηναπόφασηΓεν. Εισαγγελέας τηςΔημοκρατίαςν.Λαξαοίδη και Άλλον
(1992)2 ΑΛΛ. 8,κρίθηκε απότην Ολομέλεια, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι το αντικείμενο ποινικής έφεσης 248 2ΑΛΛ. Ρωτή ν.Αστυνομίας Πικής,Π. προσδιορίζεται διεξοδικάστο ΚΕΦ. 155-(βλ., επίσης, AttorneyGeneralv.PourisandOthers
(1979)2 C.L.R. 15.δημοκρατία v. ΕρμογένουςκαιΆλλων
(1990)2Α.Α.Δ. 459. 5 10 15 20 Διαπιστώνουμε ότι η απόφασηη οποία προσβάλλεται δεν μπορεί νααποτελέσει τοαντικείμενοέφεσης. Αυτόδε σημαίνει, όπως υποδείξαμεστο δικηγόροτουεφεσείοντα κατά τη συζήτη σητης έφεσης,ότιοεφεσείων μένειχωρίς θεραπεία. Όπωςκαι κάθε άλλη ενδιάμεση απόφαση,ηοποίαεπενεργεί στο αποτέλεσμακαιάπτεταιτωνθεσμίων τηςδικαίαςδίκης,μπορείναπρο βληθεί ωςλόγος γιατηνακύρωσηεφέσιμης απόφασης. Εν όψει τηςκατάληξηςμας,δεθαασχοληθούμε μετηνουσία του θέματος. Τοθεωρούμε δικαιολογημένο, όμως,ναπαρατηρήσουμε ότιαίτημαγιατηχορήγησηνομικής αρωγής,βάσει του Αρθρου 64,πρέπει ναδιερευνάται στην έκταση που είναι ανα γκαίο,ώστε ναδιαφαίνονταιτακρίσιμαγεγονόταγιατηνάσκη σητης διακριτικήςευχέρειας του δικαστηρίου. Στηνπροκείμενη περίπτωση,ηέρευνα τουΔικαστηρίουστο θέμα αυτό,δεφαίνεταιναυπήρξε εξαντλητική. Η παρατήρηση αυτήγίνεται καισεσυνάρτησημετογεγονός ότιταστοιχείατα οποία έθεσεοεφεσείων μετηναίτησητου,για τηχορήγηση νο μικήςαρωγής,δενήταναρκούντως διαφωτιστικά. 25 Ηέφεσηαπορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η έφεσηαπορρίπτεται ωςαπαρά δεκτη. 249