2 ΑΛΑ. 14Φεβρουαρίου, 1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] MIGOTTOSILVANO ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινικές ΕφέσειςΑρ. 5984,5986 και 5987). 5 Παράνομη κατοχή ηχοπαράγωγης συσκευής που παρήγαγε μιμητικές φωνές αγρίων πτηνών κατά παράβαση τον Άρθρου 15Α των περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων καιΑγρίων ΠτηνώνΝό μων τον 1974-1991 — Η κατοχή από τους εφεσείοντες, δύο σννήθωνμαγνητοφώνων και κασετώνμε φωνή άγριον πτηνού, δε στοι χειοθετούσε το αδίκημα — Η απαγορευτική διάταξη αφορά συ σκευές πον παράγονν από μόνες τους τον επιλήψιμο ήχο,δηλαδή χωρίς τησυνδρομή τηςκασέτας. 10 Ερμηνεία νομοθετημάτων — Ποινικές διατάξεις — Η ερμηνεία τους κρίνεται κατ' αρχήν από το λεκτικό της διάταξης — Η χρησιμο ποίηση άλλων ερμηνευτικώνκανόνωνείναι επιτρεπτή μόνο σεπε ρίπτωση αμφιβολίας. 15 20 Μαρτυρία — Αποδεχτότητα — Πρωτογενής μαρτυρία πον προέκνψε από διαφημιστικό φυλλάδιο το οποίο αρχικά έγινε αποδεκτό σαν τεκμήριο από τοπρωτόδικο Δικαστήριο αλλά που τελικά παραμε ρίσθηκεαφού θεωρήθηκεεξακοήςμαρτυρία — Ηπρωτογενής μαρ τυρία,θαέπρεπε, ενόψειτουπεριεχομένου της, ναείχε διαχωριστεί (οςαποδεχτή. 25 Λέξεις και Φράσεις— "Πον παράγονν μιμητικές φωνές" στο Άρθρο 15Α των περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτων και Αγρίων ΠτηνώνΝόμων τον 1974-1991 — Προσδιορίζουν συσκευή που ενέχειαυτοτέλεια για αναπαραγωγή ήχου αφ' εαυτής. ΤοΕφετείο αφού εφάρμοσετιςνομικέςαρχές πουαναφέρονται 25 Silvanoκ.ά.v.Αστυνομίας Λευκωσίας
(1996)στις πιο πάνω εισαγωγικές σημειώσεις επέτρεψε την έφεση και αθώωσε καιαπάλλαξετους εφεσείοντες. Επίσης διέταξετηΔημο κρατίανακαταβάλειταέξοδατουπρωτόδικουΔικαστηρίου με τα οποίαείχαν επιβαρυνθεί οι εφεσείοντες. 5 Ηέφεσηεπιτρέπεται. Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: 10 Hailis v.ThePolice
(1982)2 C.L.R. 99, SeaIsland& ToursLtdκαιΆλλοςv. K.O.T.
(1995)2A.A.A. 196. Έφεση εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. 15 Έφεση εναντίον τηςκαταδίκης καιτηςποινής από
(1)Migotto Silvano,
(2)ΜάριοΠολυδώρου και
(3)L.A. KitromilidesShooting Ltd οι οποίοι κρίθηκαν ένοχοι στις 17.2.95απότο ΕπαρχιακόΔι καστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 27943/94) στην κατηγορίαγιακατοχήηχοπαράγωγηςσυσκευής πουπαράγει 20 μιμητικές φα>νές αγρίων πτηνών χωρίς άδεια από τον Υπουργό Εσωτερικών, κατά παράβασητων Αρθρων 2, 15(Α)
(1)
(2)και 35 του Περί Προστασίας και Αναπτύξεως Θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου 39/74 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 107/91 καιτουΔιατάγματοςΚ.Δ.Π.242/91 καιτουΑρθρου 20τουΠοινι- 25 κού Κώδικα Κεφ. 154 και καταδικάστηκαν από Λ. Παρπαρίνο, Ε.Δ. σε £75,-πρόστιμο ο 1ος κατηγορούμενος, £125,- πρόστιμο ο 2ος κατηγορούμενος και£100,- πρόστιμο η3ηκατηγορούμενη. Ι.Ν.Αβρααμίδης,για τους Εφεσείοντες. 30 Γ. Παπαϊοχϊννου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Εφε σίβλητη. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Νικολάου,Δ. 35 ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ.: Οι εφεσείοντες βρέθηκαν ένοχοι κατόπιν δίκης σε κατηγορία ότι κατείχαν παράνομα ηχοπαράγωγη συ σκευήπουπαρήγαγεμιμητικές φωνές αγρίων πτηνών,κατάπα- 40 ράβασητου άρθρου 15Α των περί Προστασίας και Αναπτύξεως θηραμάτωνκαι Αγρίων Πτηνών Νόμων του 1974 έως 1991. Με το άρθρο 15Α παρέχεται εξουσία στον αρμόδιοΥπουργόγιαέκ δοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται ηχωρίς άδεια 26 2 Α.Α.Δ. Silvano κ.ά. v. Αστυνομίας Λευκωσίας Νικολάου, Δ. εισαγωγή ή κατοχή ορισμένων μέσων των οποίων η χρήση για σκοπούς κυνηγίου καθίσταται απαγορευμένη δυνάμει του άρ θρου 15. Παραθέτουμετις σχετικές πρόνοιες: 5 α) "15
(1)Κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να πυροβολεί, φονεύει, συλλαμβάνει ή καταδιώκει οποιοδήποτε θήραμα ή άγριο πτηνό μετηχρήση: 10 (δ).... ηχοπαραγωγώνσυσκευών με μιμητικές φωνές β) 15Α
(1)Ο Υπουργός μπορεί, με διάταγμα ... να απαγορεύει την εισαγωγή και κατοχή των μέσων που αναφέρονται στις παραγράφους (α), (γ),(δ)και (ζ)τουάρθρου 15:
(2)Οποιοσδήποτε αποπειράταινα εισαγάγει ήεισάγει ή κατέχει οποιοδήποτε μέσο που περιλαμβάνεται σε Διά ταγμα που εκδόθηκε σύμφωνα μετο εδάφιο
(1)είναι ένο χοςαδικήματος...." 20 γ) Διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 15Α: ... Ο Υπουργός απαγορεύει την εισαγωγή και κατοχή των πιο κάτω μέσων των οποίων ηχρήση γιασκοπούς κυνηγίουαπαγορεύεται: 25 (γ) Ηχοπαραγωγών συσκευών που παράγουν μιμητικές φωνές θηραμάτωνήαγρίων πτηνών ...." 35 Σύμφωνα με ταπρωτόδικαευρήματα,οι εφεσείοντες κατείχαν δύοσυσκευές OLοποίες περιγράφονται ως συνήθη μαγνητόφωνα απόεκείναπουαναπαράγουνήχοεφόσον,γιατηνόποιαπερίπτω ση,τοποθετηθεί κασέτα,αλλάπουδεν μαγνητοφωνούν. Κατείχαν ωσαύτωςκαικασέτες με εγγραφήτηςφωνήςάγριουπτηνού,ήτοι, τσίχλας. Οιεφεσείοντες επιχείρησαντηδιάθεσητωνσυσκευών συ νάμακαιτωνκασετώνσεκατάστημαπώλησηςκυνηγετικών ειδών. Έγινε μάλιστα εκείκαιεπίδειξηαναπαραγωγήςτουήχου. 40 Το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ότι η συσκευήμαζί με την κασέτααποτελούσανμιαμονάδαηοποία,δοθείσαςτηςχρήσηςγια την οποία προοριζόταν,ενέπιπτε στους όρους απαγόρευσης του διατάγματος. Ηέφεση στρέφεται εναντίον αυτήςτηςκατάληξης. 30 Ο συνήγορος των εφεσειόντων υπέβαλε ενώπιον μας όπως και πρωτόδικα ότι η απαγόρευση,όπως είναι διατυπωμένο το διάταγμα,αφορά μόνο σε συσκευέςοι οποίες αναπαράγουν ήχο 27 Νικολάου,Δ. Silvanoχ.ά.ν.ΑστυνομίαςΛευκωσίας
(1996)από μόνες τους χωρίς τηντοποθέτηση κασέτας. Καιτούτοδιό τι ηπαραγωγήμιμητικών φωνώναποδίδεταιάμεσαστην ιδίατη συσκευήχωρίς τη συνδρομή πρόσθετου στοιχείου, ήτοι,τηςκα σέτας. Επισήμανε συναφώς ότι υπήρξε, από πλευράς υπερά σπισης, μαρτυρίαεμπειρογνώμονα περί κατασκευήςδιαφορετι5 κών συσκευών με ενσωματωμένη την εγγραφή ήχου οι οποίες, ως εκ τούτου,λειτουργούν χωρίς την τοποθέτηση κασέτας. Και πράγματι δόθηκε τέτοια μαρτυρία. Επειδήόμως αυτήημαρτυ ρία προέκυψε με αφορμή κάποιο διαφημιστικό φυλλάδιο το οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο αρχικά δέκτηκε ως τεκμήριο 10 αλλά τελικά παραμέρισε θεωρώντας το εξ ακοής μαρτυρία,δεν λήφθηκε υπόψη ούτε ηκατ' ακολουθίαν του κατατεθέντος τεκ μηρίου δοθείσα πρωτογενής μαρτυρία. Θαέπρεπε,εν προκειμέ νω, έχονταςυπόψη μαςτο περιεχόμενο της,ναείχε διαχωριστεί ως αποδεκτή. Τέλος, ο συνήγορος εισηγήθηκε ότι αν η απαγό- 15 ρεύσηκάλυπτε καισυσκευέςόπως οι επίδικες πουνόμιμα εισή χθησαν,τότε παρόλον πουαδίκημαδεν διαπραττόταν κατά την εισαγωγή,θα μπορούσε να διαπραχθείαργότεραανάλογα με το περιεχόμενο της κασέτας πουθαετοποθετείτο. Ενώ τέτοια δια φοροποίηση σε ό,τι αφοράτηχρήση, δεν γίνεται στο διάταγμα. 20 Αυτό σήμαινε, κατέληξε ο συνήγορος, πως τόσο ηεισαγωγή όσο και ηκατοχήθαπρέπειναστοιχειοθετούνται μεακριβώςτο I6LO αντικείμενο, ήτοι συσκευήχωρίς κασέτα. Ο συνήγορος της εφεσίβλητης υποστήριξε την πρωτόδικη 25 απόφαση αλλά με κάποιοδισταγμό, ενδεικτικό, πρέπει να πού με, της υπευθυνότητας με την οποία αντίκρυσε το θέμα. Διερω τήθηκεκατ' αρχήνκατάπόσοήτανορθήηπρωτόδικηάποψηότι ο προορισμός των συσκευών - σε ό,τι αφορούσε τηχρήση τουςγια σκοπούς κυνηγίου,αποτελούσε είτε συστατικό στοιχείο του 30 αδικήματος είτε στοιχείο προσδιοριστικό της φύσης των συ σκευών. Απέκλινεπρος αρνητικήαπάντηση. Και ορθά βέβαια. Η αναφορά στο διάταγμα περί τηςαπαγόρευσης της χρήσης δεν αποτελεί παρά μόνο την εκ του περισσού υπόμνηση της εξου σιοδοτικής βάσης του. Έπειτα ο συνήγορος ταύτισε τις "συ- 35 σκευές με μιμητικές φωνές" όπως προσδιορίζονται, στο άρθρο 15, με ό,τι αναφέρεται στο διάταγμαως "συσκευές που παρά γουν μιμητικές φωνές". Σεαυτήτην ταύτισηπροέβηπροφανώς ενόψει της αναγωγής του διατάγματος,μέσω του άρθρου 15Α, στο άρθρο
- Και επειδή φαίνεταιναθεώρησε λογικό ηφράση 40 "συσκευές με μιμητικές φωνές"να αναφερότανσε ένασύνολοή μία μονάδα,κατέληξε συνειρμικά ότι το ίδιο θα μπορούσε να αποδοθεί και σε "συσκευές που παράγουν μιμητικές φωνές" εφόσον βέβαιαηόποιασυσκευήσυνοδευόταν κατά τη δεδομένη 28 2ΑΛΛ. Silvanoκ.ά.ν.ΑστυνομίαςΛευκωσίας Νικολάου,Δ. στιγμήαπό επιλήψιμη κασέτα. 5 10 15 20 25 30 35 Δεν παρίσταταιανάγκη ναεκφέρουμε άποψη ωςπρος την έν νοιατουπροσδιορισμού τηςσυσκευής στο άρθρο
- Παρότιτο αντικείμενο τουδιατάγματοςαντλείται από τοάρθρο 15,εντού τοις δεν είναι, κατά την άποψη μας,απαραίτητηη ταυτοσημία στα δύο. Μετο διάταγμα,το αντικείμενο θαμπορούσε να τεθεί πιο περιοριστικά. Και το λεκτικό του διατάγματος κατατείνει στο ότι αυτόείναι πουσυνέβηκε. Τοαδίκημαστο άρθρο 15έχει τηδικήτου ιδιαιτερότητα. Εμπεριέχει τοπρόσθετο στοιχείο της χρήσης, μετους τρόπους πουεκείεκτίθενται. Έτσι καιη έννοια της συσκευής σε εκείνητην περίπτωση, δυνατό να προοριζόταν ναείναι ευρύτερη. Όμως,στο αδίκημαδυνάμει τουάρθρου 15Α για παράβαση του διατάγματος, η δευτερεύουσα αναφορική πρόταση "που παράγουν μιμητικές φωνές" φανερώνει την ιδιό τητα της συσκευής στην κύρια πρόταση, προσδιορίζοντας την ως συσκευήπουενέχειαυτοτέλεια έτσιώστενααναπαράγειήχο αφ' εαυτής.Δηλαδή,χωρίς τησυνδρομή κασέτας. Τοδιάταγμα, όπως είναι διατυπωμένο, καλύπτει μόνο την περίπτωση συσκευής με ενσωματωμένη την εγγραφή ήχου. Αν λοιπόν η συ σκευήαπό μόνη της δεν μπορεί να παράξει τον επιλήψιμο ήχο δενεμπίπτει στην απαγορευτικήδιάταξη. Τοπώς προσεγγίζεται ερμηνευτικά μίαποινική διάταξηεξετάστηκε απότο Εφετείο με αναφορά σε Αγγλική νομολογία στην υπόθεση Hailis v. The Police
(1982)2 C.L.R. 99, και πρόσφατα στην υπόθεση Sea Island & Tours Ltd και Άλλος v. Κ.Ο.Τ.
(1995)2 Α.Α.Δ. 196. Καθώς υποδείχθηκε, το θέμα κρίνεται κατ' αρχήν απότο λεκτι κότης διάταξηςκαι μόνο εν αμφιβολία ανατρέχει κανείς σε άλ λους κανόνες. Κατάτην άποψη μας,το λεκτικό τουδιατάγματος,ενταγμένο στο σύνολοτων διατάξεωναπότις οποίες προέ κυψε, φανερώνει εναργέστατα ότι το όριο της απαγόρευσης εί ναι όπως το εκθέσαμε. Ηκατηγορίαδεν στοιχειοθετήθηκε. Ηέφεσηεπιτυγχάνει. Οι εφεσείοντες αθωώνονται και απαλλάσσονται. Τα έξοδα τα οποίαπροέκυψαν πρωτόδικακαι μεταοποίαείχαν επιβαρυνθεί οι εφεσείοντες, νακαταβληθούν απότη Δημοκρατία. Η έφεση επιτρέπεται. 29