2Α.Α.Λ. 30 Σεπτεμβρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΚΡΟΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΣΤΕΛΙΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσίβλητων, (Ποινική ΈφεσηΑρ.6032). 5 Κατοχή και προμήθεια μικρής ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου,η οποία αποτελείτο από δύο φυτά κάνναβης φντευμένασεγλάστρες — Απουσία στοιχείου εμπορίας — Αευκό ποινικό μητρώο — Επι βολή ποινής φυλάκισης τεσσάρωνμηνών με αναστολή στηνκατηγορία για προμήθεια,πλέον πρόστιμο ΑΚ200, Επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Ναρκωτικά — Προμήθεια— Δενεμπεριέχει από μόνη τηςτο στοιχείο της εμπορίας. 10 15 20 25 Αναστολή τηςποινής — Επιβολή ποινής φυλάκισηςμε αναστολή — Αποτίμηση παραγόντων αναφορικάμε τηνύπαρξηπεδίου για ανα στολή ποινής φυλάκισης — Ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου — ΤοΕφετείοεπεμβαίνειμόνο όταν το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησεεσφαλμένα τη διακριτική του ευχέ ρεια ήυπερέβηταακραία όρια τηςεξουσίας του. Ποινή — Επιμέτρηση — Ελαφρυντικοί παράγοντες — Απόσυρση κα τηγοριών εναντίον μερικών από τους συγκατηγορουμένους — Κατά πόσο αποτελούσε ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής που επιβλήθηκε στους άλλους. Ο Γενικός Εισαγγελέαςτης Δημοκρατίας εφεσφάλλοντας την ποινή σαν έκδηλαανεπαρκή, λόγω της αναστολής της ποινής φυλάκισης,εισηγήθηκεότι έγινε εσφαλμένηκαθοδήγησηαπό το πρω τόδικο δικαστήριο λόγωτηςδιαπίστωσης ότι: (α)ηπρομήθειαδεν είχε ως σκοπότην εμπορία των ναρκωτικών και(β)ημη τιμωρία 257 ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Σατανά χ.ά.
(1996)των δύο συγκατηγορουμένων των εφεσίβλητων συνιστούσε λόγο για μετριασμό τηςποινής. ΤοΕφετείοεφαρμόζονταςτιςνομικέςαρχέςπουαναφέρονταιστις πιοπάνωεισαγωγικές σημειώσεις, δενδιαπίστωσελόγογιαεπέμβαση στην απόφασητου πρωτόδικου δικαστηρίου. Επεσήμανε όμως ότι ήταν σφάλματουπρωτόδικου δικαστηρίουναθεωρήσει σανμετριαστικό παράγοντατην απόσυρσητηςυπόθεσης εναντίον των δύοσυγκατηγορουμένων υπότιςσυνθήκεςπουέγινε,τοοποίοόμωςδενεπη ρέαζεουσιωδώςτηγενικήεικόναωςπροςταελαφρυντικάπουθαμπορούσανναεπενεργήσουν προςαναστολήτηςποινήςφυλάκισης. 5 10 Ηέφεση απορρίπτεται. 15 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Louca v.TheRepublic
(1986)2C.L.R. 141, GeorghiouandOthers v. TheRepublic
(1986)2 C.L.R. 109, 20 Παναγήv.Δημοκρατίας
(1991)2Α.Α.Δ. 15, Κάττου καιΆλλος ν. Αστυνομίας
(1991)2ΑΛΛ. 498, Κυπριανίδης καιΆλλος ν.Αστυνομίας
(1994)2ΑΛΛ. 246, 25 Δημοκρατία ν.Πέπη
(1990)2ΑΛΛ. 24, Republicv. Georghiou
(1989)2C.L.R. 31. 30 Έφεση για ανεπάρκεια ποινής. Έφεση απότο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για ανε πάρκειατης ποινής,πουεπιβλήθηκε στις 7Ιουλίου 1995, απότο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 4465/SW) στις κατηγορίες της παράνομηςκατοχήςκαι προμήθει ας σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' κατά παράβασητων Αρθρων 2,3,5(Ι)
(2)(α), 6(Ι)
(2),24,30,31και 31Α Πρώτος και Τρίτος Πίνακας του περί ΝαρκωτικώνΦαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου29/77όπως τροποποιήθηκε,σε δυο κατηγορούμενους, οι οποίοι καταδικάστηκαναπόΦωτίου, Α.Ε.Δ. σε φυλάκιση 4 μηνών με αναστολή για περίοδο 2 ετών πλέον £200,- πρόστιμο για την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμά κου,ο κάθε ένας. 9S8 35 40 2ΑΛ.Δ. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Σατανάκ.ά. Γ. Παπαϊούάννον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τον Εφεσείοντα. Φ. Σοφρωνίον, γιατον Εφεσίβλητο
- 5 Γ. Θωμά, γιατον Εφεσίβλητο
- ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητου δικαστηρίου θα δώσει ο Πικής,Π. 10 15 ΠΙΚΗΣ,Π.: ΟΓενικός Εισαγγελέας προσβάλλει τηνποινή η οποία επιβλήθηκε στον κάθεένααπότους εφεσίβλητους, τετρά μηνη ποινή φυλάκισης με αναστολή, πλέον πρόστιμο £200για την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου,ως ανεπαρκή. Το στοιχείο τοοποίοπροβάλλει,τηνανεπάρκειατηςποινής,είναι όπως υποστήριξε ο δικηγόρος της Δημοκρατίαςπου εκπροσώπησε το ΓενικόΕισαγγελέα,ηαναστολήτηςποινήςφυλάκισης. Κατάτα άλλαανέφερε,ηποινή είναι μεν χαμηλή όχι όμως σεβαθμόπου να την καθιστάέκδηλαανεπαρκή. 20 25 30 35 40 Στηδεύτερηκατηγορίατην οποίανοι εφεσίβλητοι παραδέχτη καν,καιγια την οποίανκαταδικάστηκαν,κατοχήτου ίδιουελεγ χόμενου φαρμάκου,δεντουςεπιβλήθηκεποινήγιατολόγοότιτα γεγονότα πουτην στοιχειοθετούν εμπεριέχονται στο αδίκηματης προμήθειαςγιατο οποίοτους επιβλήθηκε τιμωρία. Ηελεγχόμενη ουσία την οποίαν οι εφεσίβλητοι προμήθευσαν, συνίστατο από δύο φυτάκαννάβεως φυτευμένα σε δύο γλάστρες. Τα φυτάπε ριήλθαν διαδοχικάστην κατοχήτων τεσσάρων συγκατηγορουμένων μεταξύτων οποίων και οιδύο εφεσίβλητοι (κατηγορούμενοι 2 και 3 αντίστοιχα). Ταφυτάπρομήθευσε κατ' αρχήο τέταρτος κατηγορούμενος στον εφεσίβλητο 2,οοποίος στησυνέχεια ταπα ρέδωσε στον εφεσίβλητο 1, οοποίος μετησειράτουταπαρέδωσε στον κατηγορούμενο 1 στηνκατοχήτουοποίουκαιανευρέθηκαν. Στην απόφασητου δικαστηρίου διαπιστώνεται ησοβαρότητα τωναδικημάτωνταοποίαδιαπράχθηκανκαιηαυστηρήαντιμετώ πιση τους από το δικαστήριο, όπως αποκαλύπτει η νομολογία. Έτσι έκρινε ότι εδικαιολογείτο ποινήφυλάκισης,τηνοποίακαθό ρισεσετέσσεριςμήνες. Τογεγονός τηςαναστολήςδεναποταυτίζει τηνποινήπουεπιβλήθηκεωςποινήφυλάκισης. Ό,τιαναστέλλεται είναι η εκτέλεση της. (Βλέπε μεταξύ άλλων, Louca v. Republic
(1986)2 CX.R. 141,147.) Το δικαστήριο διαπίστωσε την ύπαρξηεννέα λόγων οι οποί259 Πιχής,Π. ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Σατανά κ.ά.
(1996)οι έτειναν ναδικαιολογήσουν τηναναστολήτηςποινήςοιοποί οι συναρτώνται μεταπεριστατικάτηςυπόθεσης καιτις προσω πικές συνθήκες των εφεσίβλητων. Είναι ηθέσητου εφεσείοντα ότιδύοαπόαυτούςδενσυνιστούν λόγους πουθαμπορούσαννα προσμετρήσουν ως ελαφρυντικά και να δικαιολογήσουν την αναστολή. Στασημεία αυτάτοδικαστήριοπρέπει εύλογαναθε ωρηθεί ότιελειτούργησεκάτωαπόεσφαλμένηκαθοδήγηση. 5 Το πρώτο αφοράτη διαπίστωση ότιηπρομήθεια δεν είχε ως σκοπό την εμπορία ναρκωτικών. Οδικηγόρος της Δημοκρατίας 10 υπέβαλε ότιαυτήτούτη ηπρομήθεια εμπεριέχει τοστοιχείοτης εμπορίας. Διαφωνούμε. Ηεμπορίασηματοδοτείται απότοστοι χείοτηςσυναλλαγής.Διακρίνεταιαπότηνπρομήθειαάνευανταλ λάγματος, όπως στην προκείμενη περίπτωση. Κίνητρο για την προμήθειαήταν,όπως φαίνεταιαπόταγεγονότα,ηεξυπηρέτηση 15 της ανάγκης του πρώτου κατηγορουμένου, χρήστη ναρκωτικών, φίλουκαι συναδέλφου (στην εργασία)του εφεσίβλητου2. Τοδεύτερο αφοράτηδιαπίστωσητουδικαστηρίουότι ημήτι μωρία των δύο συγκατηγορουμένων των εφεσίβλητων συνιστού- 20 σε λόγο προς μετριασμό της ποινής. Ημήτιμωρία τρίτου προ σώπου αναμεμειγμένου σε εγκληματική δράση δεν συνιστά αφ' εαυτήςπαράγοντα μετριαστικό τηςποινής. Μόνον όπουαυ τήοφείλεται σε ευνοϊκή μεταχείρισητουπαραβάτηαπότηνκατη γορούσα αρχή μπορεί να προσμετρήσει ωςμετριαστικό στοιχείο 25 στο πλαίσιο της εφαρμογήςτης αρχήςτης ίσης μεταχείρισης των παραβατών. (Βλέπε Georghiouand Others v. The Republic
(1986)2C.L.R.109. Παναγήv.Δημοκρατίας
(1991)2Α.Α.Δ. 115. Κάττονκαι Άλλοςν. Αστυνομίας
(1991)2Α.Α.Δ.498, στις οποί ες αναφέρθηκεοδικηγόρος τηςΔημοκρατίας.) 30 Στην παρούσα υπόθεση η απόσυρση των κατηγοριών ενα ντίον των δύοσυγκατηγορουμένων των εφεσίβλητων οφειλόταν αποκλειστικά στην αδυναμίαανεύρεσης τους. Ηυπόθεση ανα βλήθηκε επανειλημμένα γιανακαταστείδυνατήη επίδοση στους 35 κατηγορουμένους 1και4 χωρίς επιτυχία λόγω τηςαπουσίας τους στοεξωτερικό. Τελικά ηυπόθεση εναντίον τους αποσύρ θηκε ενόψει της έλλειψης οποιασδήποτε σταθερής ένδειξης για το πότεκαι ανθαεπέστρεφαν απότο εξωτερικό. Οιεπανειλημ μένες αναβολές της υπόθεσης οδήγησαν μάλιστα στην καθυστέ- 40 ρήσητης εκδίκασης της υπόθεσης, γεγονός τοοποίο περιέλαβε τοδικαστήριοσταελαφρυντικά. Ηαπόσυρσητηςυπόθεσηςενα ντίον των δύο συγκατηγορουμένων κάτωαπότιςσυνθήκες και λόγους για τους οποίους έγινε,δεν αποτελούσε παράγονταμε260 2 Α.ΛΑ. 5 10 15 20 ΓενικόςΕισαγγελέαςν.Σατανάκ.ά. Πικής,Π. τριαστικό της ποινής. Όντως έσφαλε το δικαστήριο στο σημείο τούτο. Το σφάλμα όμως δεν μεταβάλλει ουσιωδώς τηγενικήει κόνα ως προς ταελαφρυντικά που θα μπορούσαν να επενεργή σουν προς αναστολή τηςποινής φυλάκισης. Οι παράγοντες αυτοί εξηγούνται στηνομολογία, (βλέπε μεταξύ άλλων την Κυπριανίδηςκαι Άλλος ν.Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 246, και συγγράμματα πουπραγματεύονται την επιβολή ποινών). Η μικρήποσότητα των ναρκωτικών, ηαπουσία οποιουδήποτε στοιχείου εμπορίας,τολευκόποινικό μητρώο, καιταπροσωπικά περιστατικά τωνεφεσίβλητων παρείχαν πεδίο γιατηναναστολή της ποινής. Η αποτίμηση των παραγόντων αυτών ανάγεταιστη διακριτικήευχέρειατουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Πεδίογιαεπέμ βαση από τοεφετείο παρέχεται μόνο όπου διαπιστώνεται, όπως επεσήμανε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Δημοκρατίαν.Πέπη
(1990)2Α.Α.Δ.24,ότι τοπρωτόδικοδικαστήριο άσκησε εσφαλμέ νατηδιακριτικήτου ευχέρεια ήυπερέβηταακραίαόριατης εξου σίαςτου.(ΒλέπεεπίσηςRepublicv. Georghiou
(1989)2C.L.R. 31.) Δεδιαπιστώνουμε βάσιμολόγοπουναδικαιολογεί επέμβαση με τηναπόφαση του δικαστηρίου νααναστείλει την ποινή φυ λάκισης. Ηέφεση απορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 261