(1996)4Δεκεμβρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ, Π., ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΚΡΟΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΠΑΓΚΟΣΔ.ΠΑΛΑΙΟΜΥΛΠΉΣ, Εφεσείων, ν. ΤΡΟΧΑΊΑς, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5938). Αμελήςοδήγηση κατάπαράβαση τωνΑρθρων8 και 19τον περί Μη χανοκινήτωνΟχημάτωνκαιΤροχαίαςΚινήσεωςΝόμον(Ν. 86/72) — Σύγκρουσηοχημάτωνσεδιασταύρωσηκυρίουδρόμουμεπάρο δοότανοεφεσείωνεισήλθεστονκύριοδρόμοαπότηνπάροδομε αποτέλεσμα να φράξει τηνπορείατουπαραπονουμένου — Ησυ5 μπεριφοράτον εφεσείοντα υποδήλωνε έλλειψη της ποοσήκονσας επιμέλειαςγια τηνασφάλειατρίτωνπουχρησιμοποιούσαντοδρό μο— Τοκριτήριο γιακαθορισμό τηςαμέλειαςείναιαντικειμενικό καισυναρτάται με τηνοδήγηση καιτα εξωτερικά της γνωρίσματα — Επικύρωσητηςκαταδίκης. 10 Μέθη—Δεναποτελεί αφ' εαυτήςαπόδειξηαμελούςοδήγησης. Τα γεγονότα και οι νομικές αρχές που εφάρμοσετο Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεσηκατάτης καταδίκης, σκιάγραφούνταιαπότιςπιοπάνωεισαγωγικέςσημειώσεις. 15 Ηέφεσηαπορρίπτεται. 20 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Σωκράτονς ν. Αστννομίας
(1989)2Α.ΑΛ.1, Βίττην. Αστννομίας
(1990)2Α.ΑΛ. 31, 25 θεοφάνονςν. Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΑ. 160, 300 2ΑΛΛ. Παλαιομυλίτης ν.Τροχαίας Knellν.Αστννομίας
(1994)2ΑΛΛ.
- 'Εφεση εναντίονΚαταδίκης. 5 10 Έφεσηεναντίον τηςκαταδίκης απότο Γιάγκο Παλαιομυλίτη ο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 30 Σεπτεμβρίου, 1994 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθε σης 22086/91)στην κατηγορία της αμελούς οδήγησης κατάπα ράβασητων Αρθρων 8και 19τουπερί Μηχανοκινήτων ΟχημάτωνκαιΤροχαίαςΚινήσεως Νόμου (Ν. 86/72)καικαταδικάστη κε απόΓιασεμή,Ε.Δ. σε £35,- πρόστιμο. Μ.Πισσάς,για τον Εφεσείοντα. 15 Π. Κληρίδης, γιατην Εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνηαπόφασητουΔικαστηρίουθα δώ σει ο Γ.Μ.Πικής,Π. 20 ΠΙΚΗΣ, Π.: Ο εφεσείων προσβάλλει την καταδίκητου για αμελήοδήγηση (άρθρα8και 19του Ν.86/72)γιατρεις λόγους οι οποίοικαθορίζονταιστην ειδοποίηση έφεσηςκαιαναπτύχθηκαν ενώπιον μας, τους ακόλουθους: 25 "1.Ηγνοήθη παντελώς ηκατηγορηματικήκατάθεσις τουαυτόπτου μάρτυρος κατηγορίας υπαστυνόμου Στ. Θεοδώ ρου. 30
- Παρηγνωρίσθηηγενομένη3φορές αλκοτέστ στον μάρτυοακατηγορίαςαρ. 3πουκατεδικάσθηδι' υπερβολικήντα χύτητα.
- Παρηγνωρίσθησανοι ύβρεις καιαπειλές κατά τουεφεσείοντος υπό των συνοδών του μαρτ.αρ.3." 35 40 Μόνοοπρώτοςλόγοςσχετίζεται μετηνκαταδίκη. Το κριτήριο για τον καθορισμό τηςαμέλειας είναι αντικειμενικό. Δεν συναρ τάται μετουςυποκειμενικούς παράγοντες,πουπροσδιορίζουν τις δυνατότητεςτουοδηγούγιαεπιμελήοδήγηση,αλλά μεαυτήτούτη τηνοδήγησηκαιταεξωτερικά τηςγνωρίσματα Επέδειξε ήόχι,ο οδηγός,την επιμέλεια γιατην ασφάλειατων άλλων, πουεπέβαλ λαν εξ αντικειμένου ταγεγονότα τηςυπόθεσης. (Βλ.Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2Ά.Α.Δ. 1, Βίτχη ν. Αστννομίας
(1990)2 ΑΛΛ. 31, στησελ. 37. θεοφάνονς ν. Αστννομίας
(1990)2 ΑΛΛ. 301 Πιχής, Π. Παλαιομυλίτης ν.Τροχαίας
(1996)160. Derek Knell ν.Αστυνομίας
(1994)2 ΑΛΛ. 51,και δενέχει δημοσιευθεί ακόμα.)Συναρτάταιοπροσδιορισμός τηςαπαιτούμε νης επιμέλειας, από τα δεδομένα της τροχαίας και τη φροντίδα πουεύλογα αναμένεταιαπόπρόσωποπουβρίσκεται στηθέσητου οδηγού,ναεπιδείξει,γιατηνασφάλειατωνάλλωνπροσώπωνπου χρησιμοποιούν τοδρόμο. Η μέθη επηρεάζει, αναμφιβόλως, την ικανότητα του οδηγού για ασφαλήοδήγηση και συνιστά αυτοτελές αδίκημα. Δεν απο τελεί όμως αφεαυτής απόδειξη αμελούς οδήγησης. Στην προκείμενη περίπτωση, το θέμα που εγείρεται με το δεύτερο λόγο έχει μόνο θεωρητική σημασία,γιατί τοαλκοτέστ στο οποίουπο βλήθηκε ο παραπονούμενοςήταν αρνητικό. 5 10 Και οτρίτος λόγος είναι εξίσουάσχετος μετηνκαταδίκη. Η 15 κακήδιαγωγή που επέδειξαν, κατάτον ισχυρισμό του εφεσείο ντα, οι συνεπιβάτες του παραπονουμένου προς αυτόν μετά το δυστύχημαδεν αλλοιώνει τοντρόπον με τον οποίο οδηγούσε το αυτοκίνητοτου. 20 Ο μόνος λόγος, ο οποίος άπτεταιτηςκαταδίκης,είναι οπρώ τος. ΟΥπαστυνόμος Θεοδώρουυπήρξεαυτόπτηςμάρτυραςτων γεγονότων πουοδήγησαν στησύγκρουση των οχημάτωντουεφε σείοντα καιτουπαραπονουμένου. Αντίθετα μετους ισχυρισμούς του εφεσείοντα, ημαρτυρίατουκ.Θεοδώρουόχι μόνοδενπάρα- 25 γνωρίστηκε, αλλά σ' αυτήθεμελιώνεται σε μεγάλο βαθμόη κατα δίκητου εφεσείοντα, όπως ορθάυπέδειξε οκ. Κληρίδης. Προκύπτει από τη μαρτυρίατου κ. Θεοδώρου, όπως διαπί στωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο, ότι ο εφεσείων εισήλθε στη 30 Λεωφόρο Καντάρας,τον κύριο δρόμο,στον οποίο διακινείτο ο παραπονούμενος, όταν το όχημα του τελευταίου ήταν πλησίον τηςδιασταύρωσης,μεαποτέλεσμανατουφράξειτηνπορεία,γε γονός πουπροοιώνιζε τησύγκρουση που επακολούθησε μεταξύ των δύοοχημάτων. Ηείσοδος τουεφεσείοντα στηλεωφόρο από 35 την πάροδο,παρενέβαλε εμπόδιαστην άσκησητουδικαιώματος διακίνησης του παραπονουμένουστον κύριο δρόμο και υποδή λωνε έλλειψη της προσήκουσας επιμέλειας για την ασφάλεια τρίτων πουχρησιμοποιούσαν τοδημόσιο δρόμο. 40 Ηέφεση απορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 302