(1996)22 Φεβρουαρίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] ΣΑΒΒΑΣ ΑΝΔΡΕΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 5977). Ποινή — Φόνενση θηράματος σεκλειστήπερίοδο — Χρήση μηχανοκί νητου οχήματος για τη φόνενση Θηράματος — Κατοχή πρόσφατα φονευθέντος θηράματος — Προηγούμενες καταδίκες — Επιβολή ποινής προστίμου ΛΚ250,- σε κάθε κατηγορία — Η ποινή στην πρώτη κατηγορία επικυρώθηκε— Στη δεύτερηκατηγορία αντίκαταστάθηκεμεεγγύησηΑΚ5Ο0,- γιαλόγους ίσηςμεταχείρισης με τον σνγκατηγορούμενο του εφεσείοντα, και στην τρίτη κατηγορία ακυ ρώθηκελόγω ύπαρξης συνάφειας μεταξύ τηςκατηγορίας αυτής με τις άλλες δύο κατηγορίες. 5 10 Ποινή — Διαφοροποίηση — Δεν πρέπει να προσκρούει στη δικαιοκρατική αρχή της ίσηςμεταχείρισης μεταξύ των κατηγορουμένων. Σνναυτονργοί — Πρέπει να υπάρχει συνεννόησηκαι συναπόφαση με ταξύ ατόμων που ευθύνονται για τη διάπραξη αδικήματος, για να Θεωρηθούνότι είναι συναντουργοί — ΠοινικόςΚώδικας Κεφ.154, Άρθρο 20. Προηγούμενες καταδίκες — Είναι δυνατό να επηρεάσουν το βαθμό επιείκειας που υπό διαφορετικές συνθήκες το δικαστήριο Θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει — Δεν πρέπει όμωςο παραβάτης να τι μωρείται διπλά για τοπαρελθόν του. ΤοΕφετείοαφούεφάρμοσετις νομικές αρχέςπουαναφέρονται στις πιοπάνω εισαγωγικές σημειώσεις επέτρεψετηνέφεσηαναφορικά με τη δεύτερη και τρίτη κατηγορία όπως αναφέρεταιστην πρώτηπαράγραφο ανωτέρω. Ηποινή πουεπιβλήθηκεστηνπρώτη 34 15 20 25 2ΑΛΛ. Περικλέουςν.Αστυνομίας κατηγορίαεπικυρώθηκε. Ηέφεσηεπιτρέπεται ενμέρει. 5 Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: AnnasandAnotherv. ThePolice
(1981)2 C.L.R. 9. Έφεση εναντίον Ποινής. 15 20 Έφεση εναντίον της ποινής από το Σάββα Αντρέα Περικλέ ουςο οποίοςκρίθηκεένοχος στις 16.12.1994απότοΕπαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 26542/94) στις κατηγορίες ότι φόνευσε θήραμακατά τηδιάρκεια κλειστής περιόδουμε την χρήση μηχανοκινήτου οχήματοςκαιότι κατείχε πρόσφατα φονευθέν θήραμα κατά παράβαση των Αρθρων 2, 15
(1)(ε)
(2), 28
(1)
(2)34 και 35 του Περί Προστασίας και Ανα πτύξεως Θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου Ν.39/74 και καταδικάστηκε από Α. Βλαδίμηρου Ε.Δ. σε £250,- πρόστιμο στην κάθε κατηγορία. Χρ. ΠουργονρίόηςκαιΕ. Πονργουρίδης,γιατον Εφεσείοντα. 25 Α. Βασιλειάδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Εφεσίβλητη. Cur. adv.vult. 30 35 40 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφασητου δικαστηρίου θα δώσει ο δικαστής Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Εφεσιβαλλεται εδώ ηαπόφαση τουΕπαρχια κούΔικαστηρίουΛεμεσούμετηνοποίαοεφεσείων καταδικάστη κε,ύστερα απόπαραδοχή του,σετρειςκατηγορίεςγιααδικήματα που διέπραξε κατά παράβασηδιατάξεων του περί Προστασίας και Αναπτύξεως Θηραμάτων και Αγρίων Πτηνών Νόμου του 1974 (αρ.39/74),όπως έχει τροποποιηθεί απότο ν.166/87. Πιο συγκεκριμένα σε κατηγορία ότι έχει σκοτώσει θήραμα, δηλαδή, λαγό σε κλειστήπερίοδο,δεύτερο, ότι για το σκοπό αυτό έκαμε χρήσημηχανοκίνητουοχήματος,καιτέλος,ότικατείχεπρόσφατα φονευθένθήραμα. Είχε κατηγορηθεί μεάλλο πρόσωπο,το οποίο δενυπέβαλεέφεση. Τουεπιβλήθηκεποινή£250.-σεκάθεκατηγο ρία,δηλαδή,συνολικά £750.-, ενώ ο συγκατηγοροΰμενός τουείχε καταδικαστεί σεπρόστιμο £150.- στην πρώτηκατηγορίακαι στις 35 Νικήτας, Δ. Περικλέους ν.Αστυνομίας
(1996)δύοάλλεςκατηγορίες υπέγραψεεγγύηση £500.-γιαέναχρόνο. Οι λόγοι της έφεσης είναι τρεις. Πιστεύω ότι οι δύο πρώτοι έχουν μεταξύ τους κάποια συνάρτηση. Ηποινή χαρακτηρίζεται υπερβολική υπότις συνθήκες πουτελέστηκαν τααδικήματακαι συνάμα δυσανάλογα βαριάσυγκρινόμενη μετη μεταχείριση του άλλου κατηγορουμένου. Έγινε επίκληση στην αρχήτης ίσης με ταχείρισης,πουπροστατεύει το σύνταγμα,σανθεμελιακόκριτή ριο της επιμέτρησης μεταξύ συγκατηγορουμένων. 5 10 Ο κ. Ε. Πουργουρίδης ανέπτυξε τα θέματα φωτίζοντας την κάθε πτυχή κάτω από το πρίσμα της σχετικής νομολογίας του Δικαστηρίου. Αναφορικά όμως μετηνπαρατήρησητουότιη ευ θύνη του εφεσείοντα ελαχιστοποιείται διότι ήταν συνοδηγός πρέπει ναδιαφωνήσουμε. Δε φαίνεταιναήτανκαθόλου τυχαίο 15 το νυκτερινό ταξίδι τους. Οι συνθήκες προδίδουν συνεννόηση και συναπόφαση. Αλλωστεοι κατηγορίες προσάφθηκανκαιβά σει του άρθρου20 του Ποινικού Κώδικατο οποίο προσδιορίζει την έννοια της συναυτουργίας καικαλύπτει τηνπερίπτωση. 20 Ο εφεσείων είχεποινικόμητρώο. Υπήρχεωστόσομία,αςτην αποκαλέσω,λευκήπερίοδος τεσσάρων ετών μέχρι τηνέα παρα νομία. Και το παράπονοεδώ ήταν ότι προσδόθηκε υπέρμετρη βαρύτητα στα προηγούμενα που, αςλεχθεί εν παρόδω,δενήταν ομοειδή. Θασυμφωνούσαμε μετοσυνήγορο πάνωστο θέμααυ- 25 το παρόλο που,πρέπει να το τονίσουμε, δεν εστερείτο ολότελα κάποιας σημασίας. Ο παραβάτης δεν τιμωρείται για το παρελ θόν του για το οποίο άλλωστε πλήρωσε. Είναι όμως δυνατόη προηγούμενη εγκληματική συμπεριφορά να επηρεάσει τοβαθμό επιείκειας πουδιαφορετικάτοδικαστήριοθαήτανδιατεθειμένο 30 να επιδείξει. Τοάλλο θέματο οποίο έθιξεοκ.Πουργουρίδηςήταναυτότο οποίο αποκάλεσε ο πρωτόδικος δικαστής αδόκιμακακή συμπε ριφορά.τουκατηγορουμένου στο εδώλιο ότι,παράνομα,εξωνο- 35 μολογιακά,θεώρησε τηστάσητου εφεσείοντα, πουαρνήθηκενα πει οτιδήποτεγιατις πράξειςτου,παράγοντα επίτασης τηςποι νής. Εμείς δεν το βλέπουμε έτσι. Έχονταςυπόψη όλα ταστοι χεία δεν ήταντίποτε άλλο παρά ηεκτίμηση τουδικαστηρίου ότι ο εφεσείων δεν είχει μεταμεληθει γιαότι έκανεσεαντίθεση μετο 40 συγκατηγορούμενό του. Όμως υπάρχουν δυο πράγματαπου θέλουμε να υποδείξουμε. Τοπρώτοαφοράτηντρίτηκατηγορία. Αν, μεαυστηρόκαιτυπικό 36 2 ΑΛΛ. 5 10 15 Πεοικλέουςν.Αστυνομίας Νικήτας,Δ. κριτήριο,δεν εμπεριέχεται στις δύοπροηγούμενες τουλάχιστο εί ναιαπόλυτασυναφήςμεαυτές. Γι' αυτόκαιο εφεσείων δενέπρε πενατιμωρηθεί χωριστά σανναήταναπόλυτα ανεξάρτητη κατη γορία. Το δεύτερο είναι ότι παρόλο πουήτανδικαιολογημένη η διαφοροποίησησε βάροςτου εφεσείοντα, εντούτοις νομίζω ότι η διαφορά,όπωςεκδηλώθηκε,υπερβαίνειέκδηλατανόμιμακαιανε κτάόρια. Τοχάσμαείναιτέτοιοπουπροσκρούειστηνδικαιοκρατικήαρχήτηςίσηςμεταχείρισηςτωνκατηγορουμένων. Γιατηνισό τηταστην εφαρμογή τουνόμουαναφορικάμετηνεπιμέτρησηποινήςβλ.ΑνδρέαςΑζίναςκαιΆλλοςν.Αστυνομίας(\98\)2Α.ΑΑ 9. Έχειπροβληθείκαιτρίτοθέμααπότοδικηγόροτου εφεσείο ντα ότι το δίκασανδικαστήριο όφειλε, προτού επιβάλει ποινή, να προβεί σε έρευνααναφορικά μεταοικονομικά μέσα του κατηγορουμένου και τη δυνατότητατου να καταβάλει τόσο ψηλό πρόστιμο. Δεθαχρειαστεί ενόψειτηςκατάληξηςμαςναεκφρά σουμε άποψηπάνωσ' αυτό. Εξάλλου δεν είχαμε τηνευκαιρία να ακούσουμε επιχειρηματολογία. Η υπόθεση αυτή επομένως δεν προσφέρεταιγιαοριστική επίλυση τέτοιουζητήματος. 20 25 Ηέφεσητελικάεπιτρέπεταιως εξής: Παραμένειηποινήπρο στίμου στην πρώτηκατηγορία. Στιςδύοάλλεςκατηγορίες ακυ ρώνεται καιαντικαθίσταται αναφορικά μόνο με τηδεύτερη κα τηγορία με εγγύηση£500.- για ένα χρόνο να τηρεί το νόμο και την τάξηκαι να είναι καλής διαγωγής. Γιατο λόγο πουεξηγή σαμεδεν επιβάλλεταιποινήστην τρίτη κατηγορία. Η έφεσηεπιτρέπεται εν μέρει. 37