(1996)22 Φεβρουαρίου, 1996 [ΝΙΚΗΤΑΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΓΕΩΡΓΙΟΣΝΕΑΡΧΟΥ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 6028). Απόδειξη — Μαρτυρία — Αποδεχτότητα — Σνγκατηγορονμενοι— Το περιεχόμενοτηςκατάθεσηςενόςκατηγορουμένου δενείναι αποδεχτό για να αποδείξει τηνενοχή ονγκατηγορουμένου του. Ο εφεσείων καταδικάστηκεγιατοότι επέτρεψε σετρίτο πρόσωπο,πουήτανο2ος κατηγορούμενος στηδίκη,ναοδηγήσει μηχανο κίνητο όχημα χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Η μόνη μαρτυρία η οποία αναφέρετοστην οδήγηση του οχήματος απότον 2ο κατηγο ρούμενο,ήτανηκατάθεσητου ιδίου στην Αστυνομία. 5 ΙΟ Το Εφετείο αφούαναφέρθηκεστη βασικήαρχήότι το περιεχό μενο της κατάθεσης ενός κατηγορουμένου δεν αποτελεί αποδεχτή μαρτυρίαγιανααποδειχθείηενοχήσυγκατηγορουμένου,αποφάσι σε ότι ο εφεσείων κακώς ευρέθη ένοχος στην κατηγορία, αφούένα απότασυστατικά στοιχεία τουαδικήματοςδηλ.ηοδήγησηαπότρί15 το δεν είχε αποδειχθεί. Η έφεση επιτρέπεται. ακυρώνεται. Η καταδίκη 20 Έφεση εναντίον Καταδίκηςκαι Ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκηςκαι της ποινής από το Γεώρ γιο Νεάρχουο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 27.6.95 απότο Επαρ χιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 16692/94) στην κατηγορία ότι επέτρεψε στον 2ο κατηγορούμενο να χρησιμοποιήσει όχημα επί οδού χωρίς ασφαλιστήριο υπέρ 38 25 2 ΑΛΛ. 5 Νεάρχουν. Αστυνομίας 3ουκατάπαράβασητωνΑρθρων 2και3τουΠερίΜηχανοκινή των Οχημάτων (Ασφάλεια υπέρτρίτου) ΝόμουΚεφ. 333 καιΝ. 7/60 και 158/87καικαταδικάστηκε απόΤ.Θ.Οικονόμου Ε.Δ. σε £50,-πρόστιμο καιστέρησητου δικαιώματοςνακατέχει ή αποκτήσει άδειαοδήγησης γιαπερίοδο 12 μηνών. Γ. Κορφιώτης,γιατον Εφεσείοντα. 10 Α. Βασιλειάδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για την Εφεσίβλητη. Cur.adv.vult. 15 20 25 30 35 40 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Την απόφασητουδικαστηρίου θαδώσει οΠ. Αρτεμης,Δ. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων προσβάλλει την καταδίκη του από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίαςγια το ότι επέτρεψε σε τρίτο πρόσωπο πουήτανσυγκατηγορούμενός του (ο2οςκατηγορούμενος), να οδηγήσει μηχανοκίνητο όχημα επί οδού χω ρίς ασφαλιστικήκάλυψη. Η έφεσηαρχικάεστρέφετο και εναντίον της ποινής αλλά το μέρος της αυτό εγκαταλείφθηκε κατά την έναρξη τηςακρόασης της έφεσης ενώπιον μας. Οπρώτοςλόγοςπουτέθηκεενώπιον μαςαπότοσυνήγορο του εφεσείοντα ήτανότι για ένα συστατικό στοιχείο τουυπόεκδίκα σηαδικήματος,δηλαδήτηνοδήγησητουοχήματοςαπότον2οκατηγορούμενο, δενυπήρχεοποιαδήποτεαποδεκτήμαρτυρία, ειση γήθηκε δε ότι το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ήταν αδιαμφισβήτητογεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε οδη γήσειτο όχημα, δενυποστηριζόταναπό τη μαρτυρία. Αφού ακούσαμε με προσοχή την επιχειρηματολογία του συ νηγόρου του εφεσείοντα και μετά απόπροσεκτική εξέταση των πρακτικώντηςδίκηςπουέχουμε ενώπιον μαςκαταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ηθέσηαυτήτου εφεσείοντα είναι ορθή. Ημό νη μαρτυρία, ηοποία αναφέρετοσε οδήγηση του οχήματοςαπό τον κατηγορούμενο 2 ήταν ηκατάθεσητου ιδίου στην Αστυνο μία. Είναι όμως βασικήαρχήότι τοπεριεχόμενο τηςκατάθεσης ενός κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτόγιανα αποδείξει την ενοχήσυγκατηγορούμενου. Ορθάδε ο δικηγόρος της εφεσίβλη τηςδενυποστήριξε αντίθετη άποψη. 39 Αοτέμηξ»Δ. Νεάρχου ν.Αστυνομίας
(1996)Γιατον πιο πάνωλόγο, βρίσκουμε ότι ο εφεσείων κακώςευ ρέθη ένοχος επί της κατηγορίας,αφού δεν είχε αποδειχθεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Ένα άλλο σημείο πουηγέρθηκε απότον εφεσείοντα ήτανότι ηθέσηπουεξέφρασετοπρωτόδικοΔικαστήριο αναφορικά μετο βάρος απόδειξης σε σχέσημεταλοιπά συστατικά του αδικήμα τος ήταννομικά λανθασμένη. Εν όψει όμως της πιο πάνω κα τάληξης μας αναφορικάμε ένα απότα συστατικά στοιχεία του αδικήματος δεν θαυπεισέλθουμε ούτε και θααποφασίσουμε το σημείο αυτό. 5 10 Ως αποτέλεσμα των ανωτέρωηέφεσηγίνεται αποδεκτήκαιη καταδίκητου εφεσείοντα ακυρώνεται. 15 Η έφεσηεπιτρέπεται. Η καταδίκη ακυρώνεται. 40