(1996)27 Φεβρουαρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στές] ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΚΟΝΤΟΥ, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική ΈφεσηΑρ. 6069). Νομοθεσία — Παράταση ισχύος νόμωνπου θεσπίστηκαν για καθορι σμένηχρονική περίοδο ηοποία εξέπνευσε— Κατάπόσο μπορεί να επιτευχθεί με τη θέσπιση μεταγενέστερης τροποποιητικής νομοθε σίας — Εφαρμοστέες νομικές και νομολογιακές αρχές. 5 Νομοθεσία — Νομοθεσία με αναφοοάσεπροηγούμενονόμο—Αν και ανεπιθύμητη, δεν συνιστά λόγο για τη μη υλοποίηση των σκοπών τον νομοθέτη. Λέξεις και Φράσεις— "Έτος" στο Άρθρο 2 τουπερί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1— Η έννοια του όρου ταυτίζεταιμε το ημερολογιακό έτος. 10 Ο εφεσείων κρίθηκεένοχος γιαδιάπραξηαδικήματοςκατά πα ράβαση των διατάξεων των περί Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σεΤιμές ΕκπτώσεωνΝόμων του 1990 -
- 15 Ο δικηγόροςτουεφεσείονταισχυρίστηκεότικατάτηδιάπραξη του αδικήματος, στις 29.9.94, ο Ν. 34/90 δεν ήταν σε ισχΰ αφοΰ εξέπνευσε στις 22.7.92, με αποτέλεσμανα μην είναι δυνατήη πα20 ράτασητης ισχύοςτου μετους μεταγενέστερους τροποποιητικούς νόμους. Η δικηγόρος των εφεσίβλητων υπέβαλε ότι οτροποποιητικός Νόμος 72(Ι)/92 δεν παρέτεινεαλλά αναβίωσετον ίδιο τον αρχικό νόμο, όπως προκύπτειαπότο κείμενο του Αρθρου 1τουτροπο ποιητικούνόμου. 50 25 2Α.Α.Δ. Κοντούν.Αστννομίας Το Εφετείοαπέρριψε τηνέφεσηκαιαποφάνθηκεό ι: 5 10 Βάσει του σκεπτικού στην Pavlides και για παρόμοιους λό γους,διαπιστώνεται ότι και στηνπαρούσαυπόθεση,πρόθεσητου νομοθέτη με τη θέσπιση του Ν. 72(Ι)/92, ήτανηαναβίωσητουΝ. 140/90μετετραετήισχύαπότηνημερομηνίατηςενεργοποίησηςτου στις 23.7.
- Η χρονικήδιάρκειατης ισχύος τουαυξήθηκεσεπε νταετή,μετοΝ.55(Ι)/
- Αποτέλεσμααυτού ήτανότι,στις29.9.94, που διαπράχθηκε ηπράξηπουαποτελεί αντικείμενο τηςκατηγορίας, ήτανσεισχύονόμοςπουτηνκαθιστούσεαξιόποινη. Ηέφεσηαπορρίπτεται. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 15 Republicv. PavlidesandOthers
(1979)3C.L.R. 603, The Mayorof Famagusta v. Nearchos Petrides and Others, 4 R.S.CC. 71, 20 Nicosia Techalemit Co andAnother v. The Municipality ofNicosia
(1971)3C.L.R. 357. Έφεση εναντίονΚαταδίκης. 25 30 Έφεση εναντίον της καταδίκης από τον Ανδρέα Χαριλάου Κοντό, ο οποίος κρίθηκε ένοχος στις 29.9.1995 από το Επαρ χιακό Δικαστήριο Πάφου (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 1057/95) στην κατηγορίατηςαναγγελίαςπώλησης αγαθώνσε τιμές έκπτωσης εκτός της περιόδου των εκπτώσεων, κατά παρά βαση των άρθρων των περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώσεων Νό μων του 1990 -1994 (Ν.34/90)καικαταδικάστηκεαπό Χαραλά μπους,ΕΛ. σε πρόστιμο £50,-;· 35 Ε. Κορακίδης, γιατον Εφεσείοντα. Λ. Καοντζάνη (χα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη. 40 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει ο Γ. Μ.Πικής, Π. ΠΙΚΗΣ,Π.: Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος για το αδίκηματης 51 Πιχής, Π. Κοντούν.Αστυνομίας
(1996)αναγγελίας πώλησης αγαθών σε τιμές έκπτωσης εκτός της πε ριόδου εκπτώσεων. Το αδίκημα θεμελιώθηκε στις διατάξεις των περί των Προϋποθέσεων Διαφήμισης ήΑναγγελίας Πώλη σης Εμπορευμάτων σεΤιμές Εκπτώσεων Νόμωντου 1990 μέχρι το
- 5 Ο εφεσείων ισχυρίζεται ότι ο νόμος, για την παράβασητου οποίου καταδικάστηκε, δεν ήτανσε ισχύ το χρόνο πουσυντελέ στηκε ηπράξηγια την οποίακατηγορείται,δηλαδήστις29.9.
- Υπέβαλε ότι ο βασικός νόμος περί των Προϋποθέσεων Δίαφή- 10 μισής ή Αναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τιμές Εκπτώ σεων, Νόμος του 1990 (Ν. 34/90),εξέπνευσε στις 22.7.92- έτσι, οι μεταγενέστεροι τροποποιητικοί νόμοι, οι οποίοι απέβλεπαν στην παράτασητης ισχύος του, δεν επέφεραντο επιθυμητό απο τέλεσμα γιατί είναι αδύνατηηπαράτασητηςζωήςνόμου οοποί- 15 ος έπαυσε να ισχύει. Για να γίνουν κατανοητές οι θέσεις του, πρέπει ναπροβούμε σε σύντομη ανασκόπησητου ιστορι.*ούτης νομοθεσίας. Στις 16.3.90εκδόθηκε οΝ.34/
- Βάσει ρητώνδιατάξεων .ιυ, Αρθρο 12,η χρονικήδιάρκειατης ισχύος τουκαθορίστηκε σεδ ο χρόνια από την ημερομηνία γνωστοποίησης της εφαρμογής το» Ο νόμος τέθηκεσε ισχύστις 23Ιουλίου, 1990, μεγνωστοποίηση η οποίαδημοσιεύτηκε στις 20.7.90(ΚΔΠ 184/90). Η ισχύς τουνό μου έληξε στις 22.7.
- Αυτό προκύπτει από την ερμηνεία του όρου "έτος" στο Αρθρο 2 του περί Ερμηνείας Νόμου - ΚΕΦ. 1, που ταυτίζει την έννοια του όρου με το ημερολογιακό έτος (βλ. επίσης Maxwell on Interpretation of Statutes, 12th ed.,σ. 308). 20 25 Στις24.7.92εκδόθηκεμεδημοσίευση στηνΕπίσημηΕφημερίδα 30 τηςΔημοκρατίας,οπερί τωνΠροϋποθέσεωνΔιαφήμισης ήΑναγ γελίας Πώλησης ΕμπορευμάτωνσεΤιμές Εκπτώσεων (Τροποποι ητικός)Νόμοςτου 1992 (Ν.72(Ι)/92). ΤοΑρθρο2τουνέουνόμου τροποποίησε το Αρθρο 12 του βασικού νόμου,αντικαθιστώντας την πρόνοιαγιατηχρονική διάρκειατης ισχύος του μενέα,προ- 35 βλέπουσατετραετήπερίοδο ισχύος. Στησυνέχεια,στις 15.7.94,ο τροποποιητικός νόμος (Ν.55(Ι)/94), με κατάλληλη τροποποίηση του άρθρου 12,επεξέτεινε την ισχύ του σεπενταετήπερίοδο. Το Αρθρο 1τουτροποποιητικούνόμουτου 1992, όσο καιτου 1994, καθόρισε ότι στο εφεξής ο αρχικός νόμος με τις τροποποιήσεις 40 του,θααναφέρεταιως "ο βασικός νόμος". Ο δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι, εν όψει της εκ πνοήςτου (Ν.34/90) στις 22.7.92,ήταναδύνατηηπαράτασητης Λ 12 2ΑΛΛ. Κοντούγ.Αστυνομίας Πιχής,Π. ισχύος του. Συνεπώς,το νομοθετικό εγχείρημαγιατηνπαράτα σητου μετον τροποποιητικό νόμο (Ν.72(Ι)/92), έπεσε στο κενό. Συμφωνούμε ότιηπαράτασητηςύπαρξης μη όντος, είναι,ως θέμαλογικής συνέπειας,αδύνατη. 5 10 15 20 25 30 35 40 Η δικηγόρος τωνεφεσίβλητων αναγνώρισε τοαδύνατο της παράτασης της ισχύος νόμου ο οποίος εξέπνευσε. Υπέβαλε όμως ότιο (Ν.72(Ι)/92) δεν παρέτεινε αλλά αναβίωσε τον ίδιο τον αρχικό νόμο, όπως προκύπτει απότοκείμενο του Αρθρου 1 τουτροποποιητικούνόμου. ΤοΑρθρο 1 προβλέπει ότιοιδύο νόμοι, οΝ.34/90καιοΝ.72(Ι)/92, θαδιαβάζονταιμαζίκαι ότι ο βασικός νόμος θαμετονομασθεί ως οιπερί των Προϋποθέσε ων Διαφήμισης ήΑναγγελίας Πώλησης Εμπορευμάτων σε Τι μές Εκπτώσεων Νόμοι του 1990και
- Προς υποστήριξη τωνθέσεων της, επικαλέσθηκε την απόφαση της Ολομέλειας στηRepublic v.Pavlides andOthers
(1979)3C.L.R. 603, (από φαση πλειοψηφίας), όπου κρίθηκε ότι, τροποποιητικός νόμος με το ίδιο εισαγωγικό μέρος όπως καιο Ν. 72(Ι)/92, είχε ως αποτέλεσμα την αναβίωση του νόμου, οοποίος εξέπνευσε, και όχι απλώςτηνπαράτασητου. Οτροποποιητικόςνόμος σ' εκεί νη τηνυπόθεση, αφορούσε προσωρινή νομοθεσία γιαέκτακτη εισφορά. Ό,τι προκύπτει από τηνPavlides, είναι ότι ηπρόθεσηγια ταύτιση των δύο νόμων, σε συνδυασμό με τη μεταβολή του πλαισίου τουαρχικούνόμου (μετονομασία),ήταν αποκαλυπτι κήπρόθεσης ανασύστασης τουβασικούνόμου. Τογεγονόςότι το νομοθετείν, μεαναφοράσεπροηγούμενο νόμο, είναι ανεπι θύμητη νομοθετική μέθοδος, όπως αναγνώρισε το Δικαστήριο στην Pavlides, δεσυνιστά λόγο για τη μηυλοποίηση τωνσκο πών του νομοθέτη. Έρεισμα γιατην απόφαση του Δικαστηρίου στην Pavlides, αντλήθηκε απόδύοπροηγούμενες αποφάσεις,εκείνη του ΑνωτάτουΣυνταγματικούΔικαστηρίουστηThe Mayorof Famagusta F. NearchosPetrides andtwo Others,4R.S.C.C. 71,και τουΑνω τάτου Δικαστηρίου στη NicosiaTechalemit Co. andAnother v. TheMunicipalityofNicosia
(1971)3CL.R.
- Για παρόμοιους λόγους όπως στην Pavlides,και βάσειτου ίδιου σκεπτικού, διαπιστώνουμε ότικαι στην προκείμενη υπό θεση,πρόθεση τουνομοθέτη με τηθέσπιση του Ν.72(Ι)/92,ήταν ηαναβίωσητουΝ. 140/90μετετραετή ισχύ απότην ημερομηνία τηςενεργοποίησης του,23.7.
- Ηχρονική διάρκειατης ισχύος 53 Πικής,Π. Κοντούν.Αστυνομίας
(1996)του αυξήθηκε σε πενταετή με το Ν. 55(Ι)/94. Ως αποτέλεσμα, στις 29.9.94 που επεσυνέβη ηπράξηη οποία αποτελεί το αντι κείμενο τηςκατηγορίας,ονόμος ήτανσε ισχύ,καθιστώνταςτην πράξητου εφεσείοντα αξιόποινη. 5 Ηέφεσηαπορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. 54