clr/1996/1996_2_55.pdf

(2)τουΝ.82/67—Βάρος αποδείξεως—Εφαρμοστέεςαρχές. 10 Ποινή — Παρακώλυση τελωνειακού λειτουργού στην ενάσκηση των καθηκόντων του κατά παράβαση του Άρθρου 10 του Ν.82/67 — Επιβολή ποινής προστίμου ΛΚ150 — Κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε σεπρόστιμοΛΚ400-. 15 Ποινή—Επάρκεια—Ποιο τοεφαρμοστέο κριτήριογια καθορισμότης. 20 25 Ο κατηγορούμενος αγόρασετο αυτοκίνητοχωρίς ναγνωρίζει ότι ήταν αδασμολόγητο, απόπωλητή αυτοκινήτων ο οποίος ήταν φίλος καιπελάτηςτουδικηγορικούτουγραφείου,αφούπήρετηδιαβεβαίωση ότιδενυπήρχεκανέναπρόβλημα. Οπωλητήςτονδιαβεβαίωσε επίσης ότιηαπουσίατίτλου ιδιοκτησίαςτουαυτοκινήτου-πουέφερεπιναδίκες επιτόπιαςκυκλοφορίας - οφειλόταν στην απουσίατου ιδιοκτήτη στοεξωτερικό καιότι ημεταβίβασηθαδιευθετείτο μόλις ο ιδιοκτήτης επέστρεφε στην Κύπρο. Ητιμήπουπλήρωσε γιατοαυτοκίνητοήταν ΛΚ17.000.-ισάξιο νομικών υπηρεσιών. Όταν οι Τελωνειακές Αρχές ειδοποίησαντον κατηγορούμενο ότι τοαυτοκίνητοκατάσχεται, αρνή- Δ/ντήςΤμημ.Τελωνείων ν.Καλλή

(1996)θηκενατοεπιστρέψει, παράμετάτηνέκδοσηεντάλματοςεναντίοντου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, απάλλαξε και αθώωσε τον κατηγο­ ρούμενο στην πρώτηκατηγορία,μετά απόυποβολή για μη απόδει­ ξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του και αφούκρίθηκε ότι το στοιχείο της γνώσης, συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δεν αποδείχθηκε απότην Κατηγορούσα Αρχή. 5 Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στη δεύτερη κατηγορία και του επεβλήθηκε πρόστιμο ΛΚ150-. Στην έφεση, υποβλήθηκε εκ μέρους του εφεσείοντα, ότι παρα­ γνωρίστηκε παντελώς απότοπρωτόδικοΔικαστήριο ηκατοχήαπό τον εφεσίβλητο αδασμολόγητου αυτοκινήτου,γεγονός πουμετατό­ πισε το βάροςαποδείξεως στον εφεσίβλητο συμφώνως του Αρθρου 177

(2)του Ν. 82/67. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο εξέφρασε επιφυλάξεις ως προςτοκατά πόσο το Αρθρο 177

(2),όπως είναι διατυπωμένο, δημιουργεί εκτός από το αδασμολόγητο των εμπορευμάτων,και μαχητότεκμήριο ότι το γεγονός αυτό ήταν εν γνώσει του κατόχου. Αποφάνθηκε επίσης ότι καιανακόμαγίνει δεκτόότι ηκατοχήαδασμολόγητου εμπορεύ­ ματοςδημιουργεί μαχητότεκμήριο ότιοκάτοχοςγνώριζετο γεγονός αυτό, το τεκμήριο μπορεί να εκτοπισθεί από τη μαρτυρία ηοποία προσάγεται απότην Κατηγορούσα Αρχή. Οι καταθέσεις του εφεσίβλητου οι οποίες προσάχθηκανως μέρος της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, έτειναν νακαταρρίψουντο τεκμήριο της γνώσης. Η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν αποδείχθηκε η γνώσηήτανυπότις συνθήκεςαναπόφευκτη. 10 15 20 25 30 Αναφορικά με την έφεση κατά τηςποινής τοΑνώτατο Δικαστή­ ριο, αποφάνθηκε ότι: Τοκριτήριο γιακαθορισμότης επάρκειαςτηςποινής είναι αντι­ κειμενικό. Ησοβαρότητα τουαδικήματοςδεν μετριάζεται απότην οικονομική απώλεια που υπέστη ο εφεσίβλητος απότην πρόσθεση εξαρτημάτων ταοποίαόπως ανέφερε, απώλεσε. Η ποινή αφίσταται ουσιωδώς της πρέπουσας τιμωρίας γι' αυτό κρίνεταιανεπαρκήςκαιυποκαθίσταταιμεποινήπροστίμουΛΚ400.00. Ηέφεσηκατάτηςαθώωσηςαπορρίπτεται. Η έφεσηκατά της ποινής επιτρέπεται. 56 35 40 2 ΑΛΛ Δ/ντήςΤμημ.Τελωνείων ν. Καλλή Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: AnnasandAnotherv. ThePolice

(1981)2C.l.R. 9, 5 ΓενικόςΕισαγγελέας v. Χριστοδούλου

(1990)2Α.Α.Δ. 133, Κωνσταντίνουv. Αστυνομίας

(1989)2Α.Α.Δ. 109, 10 Philippou v.TheRepublic

(1983)2 C.L.R. 245, Φιλίππου v. Αστυνομίας

(1989)2A.A.A. 245, Τσουλόφτας v. Αστυνομίας

(1990)2ΑΛΛ. 391, 15 Ιωάννουν. Αστυνομίας

(1990)2Α.Α.Δ. 11, ΑστυνομίαΑεμεσούv.TooracFashionLtdκαιΆλλου

(1993)2ΑΛΑ. 117, R v.Cohen [1951] 1 All E.R. 203, 20 Sayce v.Coype[1952]2Ail E.R. 715. ΈφεσηεναντίονΑθωωτικήςΑπόφασηςκαιγιαΑνεπάρκειαΠοινής. 25 30 35 40 ΈφεσηαπότοΓενικόΕισαγγελέατηςΔημοκρατίαςεναντίοντης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Ποινική Υπό­ θεσηΑρ. 19214/94)μετηνοποίαοΜ.Χριστοδούλου,Ε.Δ.αθώωσε καιαπάλλαξετονκατηγορούμενοΝίκοΚαλλήστηνκατηγορίατης "Δόλιας κατοχής εμπορευμάτων κατά παράβαση των άρθρων 191

(1)(α) των περίΤελωνείωνκαιΦόρων ΚαταναλώσεωςΝόμων του 1967-1991και των Αρθρων 5

(5), 24 και 43 των περί Φόρων Προστιθέμενης Αξίας Νόμων του 1990-1993"και γιαανεπάρκεια ποινής στην κατηγορία της ''παρακώλυσης προσώπου προσηκό­ ντωςασχολουμένουειςενάσκησινκαθήκοντος-παρεμπόδισηκατασχέσεωςπράγματοςκαιαπόσπασηπράγματοςυποκείμενουειςδή­ μευσηκατάπαράβασητουΑρθρου 10τωνπερίΤελωνείωνκαιΦό­ ρων ΚαταναλώσεωςΝόμωντου 1967-1991",όπουοκατηγορούμε­ νοςβρέθηκεένοχοςκαιτουεπιβλήθηκεπρόστιμο£150,-. Λ. Καοντζάνη,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατονΕφεσειοντα Ο Εφεσίβλητοςπαρουσιάσθηκεαυτοπροσώπως. Cur. adv.vuit. 57 " Λ/ντήςΤμημ.Τελωνείων ν. Καλλή

(1996)ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την Απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ.Μ. ΠικήςΠ. ΠΙΚΗΣ, Π.: Εναντίον του εφεσίβλητου και του συγκατηγορουμένου του -ΚωστάκηΔημοσθένους - προσάφθηκανκατηγορίες για την κατοχή, σε διαφορετικές ημερομηνίες του 1993, αυ­ τοκινήτου για το οποίο δεν καταβλήθηκεο εισαγωγικός δασμός και παρεπόμενοι φόροι,ανερχόμενοι στο ποσό των£6.867,00. 5 Εναντίον του συγκατηγορουμένου του εφεσίβλητου προσάφθηκεκατηγορίακαιγια τηδόλια εμπορία του ιδίου οχήματος. Οι κατηγορίες και στις δύο περιπτώσεις θεμελιώθηκαν στις διατάξεις τουΑρθρου Ι91

(1)(α)τωνπερίΤελωνείωνκαιΦόρων Καταναλώσεως Νόμων του 1967 έως 1991 (Ν. 82/67), πουκαθιστούν αξιόποινες πράξειςτηνκατοχήκαιεμπορίααδασμολόγη­ των εμπορευμάτων. 10 15 Εναντίοντουεφεσίβλητου προσάφθηκεκαιδεύτερηκατηγορία για τηνπαρακώλυσητελωνειακού λειτουργού στην ενάσκηση των 20 καθηκόντωντου,κατάπαράβασητουΑρθρου 10τουΝ. 82/

1. Πριν την έναρξη της δίκης,ο Διευθυντής τουΤμήματος Τελω­ νείων -ο κατήγορος -ζήτησε την άδειατουΔικαστηρίου να απο­ σύρειτιςκατηγορίεςεναντίοντουΚωστάκηΔημοσθένους, απότον οποίοαγόρασετοαυτοκίνητοοεφεσίβλητος, μετοαιτιολογικό ότι τα αδικήματα είχαν συμβιβαστεί, βάσει του Αρθρου 178 του Ν. 82/
2. Ηάδειαδόθηκεκαιοκατηγορούμενος 1απαλλάχθηκεαπό τις κατηγορίες. Ηυπόθεσηπροχώρησε εναντίον του εφεσίβλητου. 25 30 Ο εφεσίβλητος αρνήθηκε την πρώτη κατηγορία και παραδέ­ χθηκε τηδεύτερη. ΤοΑρθρο 191

(1)(α)καθιστάαδίκημα τηνκατοχήεμπορεύμα­ τος εν γνώσει τουκατόχουότι πρόκειταιγια εισαχθέν εμπόρευ- 35 μαγια το οποίο δεν καταβλήθηκεοδασμός. Ο εφεσίβλητος παραδέχθηκεότι είχεστηνκατοχήτουτοόχημα και δεναμφισβήτησεότιαυτόείχεεισαχθείχωρίςνακαταβληθεί,ο οφειλόμενος δασμός. Αρνήθηκε, όμως,ότιήτανενγνώσειτουότι 40 το αυτοκίνητοδεν είχετελωνιστεί ήότι δεν καταβλήθηκεο οφει­ λόμενος δασμός. Αντίθετα, υποστήριξε ότι πεποίθηση τουήταν ότι καταβλήθηκεοδασμός. Τόσοστις δύοταυκαταθέσειςστιςΤε­ λωνειακέςΑρχές,όσοκαιστηναντεξέτασητωνμαρτύρωντηςΚα58 2ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 Δ/ντήςΤμημ.Τελωνείων ν. Καλλή Πικής, Π. τηγορίας,πρόβαλετηθέσηότι,όχι μόνοδεγνώριζεότιδενείχεκα­ ταβληθείοδασμός,αλλάούτεκαιοι συνθήκες κάτωαπότιςοποί­ εςαπόκτησετοαυτοκίνητοήταντέτοιες πουθαμπορούσαννατου δημιουργήσουν υπόνοιες γι' αυτότοενδεχόμενο. Αγόρασετο αυτοκίνητο απόπωλητήαυτοκινήτων,άτομοτοοποίοήτανπελάτης τουδικηγορικούτουγραφείουκαιφίλος του,οοποίοςτονβεβαί­ ωσε ότιόλαήτανεντάξει σεσχέσημετοαυτοκίνητο. Οιπινακίδες επιτόπιας κυκλοφορίας τουαυτοκινήτου ενίσχυσαν την πεποίθη­ σητουότι δενυπήρχεκανέναπρόβλημαμετοαυτοκίνητο. Οπωλητής τονβεβαίωσε ότιη απουσίατουτίτλου ιδιοκτησίας οφειλό­ ταν στην απουσίατου ιδιοκτήτη στο εξωτερικό και ότι ημεταβί­ βασηθαδιευθετείτο μόλιςαφικνυότανστην Κύπρο. Όταν οι τελωνειακοί υπάλληλοι τον ανέκοψαν και έφεραν σε γνώσητουότιδενκαταβλήθηκεοδασμόςγιατοαυτοκίνητο,οεφε­ σίβλητος εξέφρασε την έκπληξη του, εξήγησε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το απόκτησε και επεδίωξε χωρίς χρονοτριβή την επιβεβαίωσητης εκδοχήςτουαπότονπωλητή. Τοαίτηματουέγι­ νε δεκτόκαι έτσι,πριν μεταβούνσταγραφείατουΤελωνείου στη Λεμεσό,επισκέφθηκαντονκ.Δημοσθένους (το συγκατηγορούμενό τουστην πρωτόδικηδιαδικασία),οοποίοςβεβαίωσε,στηνπαρου­ σία τους,ότι όλαήτανσετάξησεσχέσημετοαυτοκίνητο. ΣτογραφείοτωνΤελωνειακών Αρχών,όπουμετέβησανστησυνέχεια,ο εφεσίβλητος συνέχισε να διαμαρτύρεται. Οι Αρχές του γνωστοποίησαν ότι το αυτοκίνητο κατάσχεται. Ηαντίδρασητου εφεσίβλητου υπήρξε αρνητικήκαι,τελικά, άκρως ανταγωνιστική προςτονόμο. Παραβίασετονόμο απομακρύνονταςτοαυτοκίνη­ το,τοοποίοδενεπέστρεψε,παράαργάτοαπόγευματης ίδιαςημέρας, μετά την έκδοση εντάλματος εναντίον του. Είναι αυτό το συμβάν που στοιχειοθέτησε τηδεύτερηκατηγορία,την οποία πα­ ραδέχτηκεκαιγιατηνοποίατουεπιβλήθηκεπρόστιμο£150,00. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, το πρωτόδικο Δικαστήριο απάλλαξε και αθώωσε τον εφεσίβλητο από τηνπρώτηκατηγορία,εφόσο διαπίστωσε ότι δε θεμελιώθηκε εκπρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Έκρινε ότι το στοιχείο της γνώσης ότι το όχημα ήταν αδασμολόγητο, που συνιστά ένα από τασυστατικάστοιχεία τουαδικήματος,δεν είχεαποδειχθεί. 40 Ηπρώτηεισήγησηπουέγινεεκμέρους τουεφεσείοντα είναι ότι δεν εφαρμόστηκαν σωστά οι αρχές που διέπουν την απόδειξη εκ πρώτηςόψεωςυπόθεσης. Οπωςκαταδεικνύειηνομολογία,τοκο> τήριο είναι αντικειμενικό. Τοδικαστήριο δεν προβαίνει,σ' εκείνο 59 Πικής,Π. Δ/ντήςΤμημ.Τελωνείων ν. Καλλή

(1996)το στάδιο της διαδικασίας,σε αξιολόγηση της μαρτυρίας. Αυτό προκύπτειαπότηνAzinas andAnother v.Police

(1981)2C.L.R. 9 καιΓενικόςΕισαγγελέας ν.Χριστοδούλου

(1990)2AAA

1. Το πρωτόδικο Δικαστήριο άντλησε καθοδήγηση,όπως προκύπτειαπότηναπόφασητου,καιαπότιςδύοπροαναφερθείσεςαπο­ φάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Ηαθωωτική απόφασησυναρ­ τάται με τηδιαπίστωσηότι η μαρτυρίατης ΚατηγορούσαςΑρχής δεν απέδειξε το στοιχείο τηςγνώσης ότι το όχημαήταναφορολό­ γητο,διαπίστωσηπουέτεινεναεκθεμελιώσειτηνκατηγορία. 5 10 Η δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε ότιπαραγνωρίστη­ καν πτυχές της μαρτυρίαςπουσυνηγορούσαν υπέρτηςθέσης ότι ο εφεσίβλητος γνώριζε ότι τοόχημαήταναδασμολόγητο,όπωςη απουσία του τίτλου ιδιοκτησίας, το γεγονός ότι το αυτοκίνητο 15 ήταν στην κατοχήτου εφεσίβλητου για πολύ χρόνο χωρίς ασφα­ λιστική κάλυψη, καθώς και το γεγονός ότι στο αρχικό στάδιο, όπως αναφέρειστην κατάθεσητουοεφεσίβλητος, οπωλητής του ανέφερε ότι υπήρχανορισμένα προβλήματαμετοαυτοκίνητο. 20 Και στα τρία θέματα δίδεται απάντησηστις καταθέσεις του εφεσίβλητου. Πριν αγοράσει το αυτοκίνητο ο πωλητής τον δια­ βεβαίωσε ότι όλα ήταν σε τάξη σε σχέση με το όχημα. Θαήταν αδιανόητογιατον ίδιονα συμφωνήσει, όπωςανέφερε,νακαταβάλει το σημαντικό ποσό των £17.000,00,(περίπου),ισάξιο νο- 25 μικών υπηρεσιών πουπρόσφερε στο Δημοσθένους, γιατην από­ κτηση ενός αδασμολόγητου αυτοκινήτου, το οποίο μάλιστα εμπλούτισε με προσθήκες αξίαςπέραν των £1.000,
2. Ως προς την ασφαλιστική κάλυψη, αυτή εξασφαλίστηκε πριν του γνω­ στοποιήσουν οι Αρχές ότι τοόχημαήταναδασμολόγητο. 30 Το κυριότερο σημείο που παραγνωρίστηκε από το πρωτόδι­ κο Δικαστήριο,όπως υπέβαλεη δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,εί­ ναι αυτότούτο τογεγονός ότιο εφεσίβλητος ήτανκάτοχος αδα­ σμολόγητου αυτοκινήτου. Το γεγονός αυτό μετατόπισε, όπως 35 εισηγήθηκε, το βάρος της απόδειξηςστους ώμους του εφεσίβλη­ του, σύμφωνα με τις διατάξειςτου Αρθρου 177

(2)του Ν.82/67, γεγονός πουπαραγνωρίστηκεολοσχερώςαπότοπρωτόδικο Δι­ καστήριο. Προςυποστήριξη των θέσεων της,αναφορικάμετην ερμηνεία του Αρθρου αυτούτου νόμου, ηδικηγόρος της Δήμο- 40 κρατίας, επικαλέστηκε δύο αγγλικές αποφάσεις, ερμηνευτικές των διατάξεωντης αντίστοιχης αγγλικής νομοθεσίας,.συγκεκριμένα τουΑρθρου 186 του Customs Consolidation Act 1876 -(βλ. Halsbury's Statutes of England,2nd edition,volume21,σελ. 327). 60 2 ΑΑ.Λ. 5 10 15 20 25 30 35 Δ/ντήςΤμημ.Τελωνείων ν. Καλλή Πιχής, Π. ΣτηνR. v.Cohen [1951]1 All E.R.203καιστηSayce v. Coupe [1952]2 All E.R. 715, αποφασίστηκε ότι, εφόσον καταδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του τα εμπορεύματα στα οποίααναφέρεταιη κατηγορία (ηοποίαπροσάπτεταιαπότις τελωνειακές αρχές),εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του ότι τακατείχε γνωρίζοντας ότι ήταναδασμολόγητα, μετατο­ πίζονταςτοβάροςτης απόδειξηςστους ώμους του κατηγορουμέ­ νου νααποδείξει ότι είχεκαταβληθεί ο προβλεπόμενος δασμός ή ότι δενήτανενγνώσειτου ότι δενκαταβλήθηκε. Η γνώση, όπως υποδεικνύεται, εξαρτάται από τις ευκαιρίες που είχε ο κατηγο­ ρούμενος να πληροφορηθεί για την προέλευση των εμπορευμά­ των καικατάπόσοκαταβλήθηκε οδασμός. Πρώτα,θέλουμεναδιατυπώσουμε επιφυλάξεις κατάπόσο το Αρθρο 177

(2), όπως είναι διατυπωμένο,δημιουργεί μαχητό τεκ­ μήριο εκτός απότοαδασμολόγητο των εμπορευμάτων καιότι το γεγονός ήταν ενγνώσει τουκατόχου. Ανεξάρτητα απότην επιφύλαξη αυτή,καιδεκτό ναγίνειότι η κατοχήαδασμολόγητου εμπορεύματος δημιουργεί μαχητότεκμή­ ριο ότι οκάτοχοςήτανενήμερος τουγεγονότος, τοτεκμήριομπο­ ρείναεκτοπισθεί καιη δραστικότητατουναυποχωρήσει καιαπό τημαρτυρίαηοποίαπροσάγεται απότην Κατηγορούσα Αρχή. Στην προκείμενη περίπτωση, προσάχθηκαν οι καταθέσεις του εφεσίβλητου ως μέρος τηςυπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής. Το σύνολοτουπεριεχομένου τουςκαιόχι μόνο εκείνο το οποίοτείνει ναυποστηρίξει τηνυπόθεσητης Κατηγορούσας Αρχής- ότι τοαυ­ τοκίνητο ήταναδασμολόγητο -γίνεταιδεκτόως μαρτυρία. Σχετική μετοθέμαείναιηΚωνσταντίνουν.Αστυνομίας

(1989)2Α.Α.Δ.109. Οι εξηγήσειςπουέδωσεοεφεσίβλητος γιατηνκατοχήτου αυ­ τοκινήτου έτειναν νακαταρρίψουν το τεκμήριο της γνώσης. Η εκδοχήτουδεναντικρούστηκε. Αντίθετα, προσάχθηκε μαρτυρία η οποίαέτεινενατηνεπιβεβαιώσει, όπωςοι δηλώσεις του Κ.Δη­ μοσθένους στην παρουσία των Τελωνειακών Αρχών και του εφεσίβλητου, καθώςκαιη μαρτυρίαότι,όντως,ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου απουσίαζε από την Κύπρο, όπως είχε λεχθεί από το Δημοσθένους στον εφεσίβλητο. 40 Η διαπίστωση τουπρωτόδικουΔικαστηρίου -ότι δεναποδεί­ χθηκε ένααπότασυστατικά στοιχεία τηςκατηγορίας -ήταν, υπό το φως της μαρτυρίας,αναπόφευκτη. Συνεπώς,δεν υπάρχειπε­ δίο γιαπαρέμβασημετηναθωωτικήαπόφαση του Δικαστηρίου. 61 Πιχής, Π. Δ/ντήςΤμημ.Τελωνείωνν.Καλλή

(1996)Ωςπροςτηνποινή,κρίνουμε ότιαυτήαφίσταταιτουμέτρου,σε βαθμόπουνακαταφαίνεταιως ανεπαρκής. Σεσειράαποφάσεων έχουμε τονίσει ότι το κριτήριο για τον καθορισμό της επάρκειας τηςποινής είναιαντικειμενικό - (βλ.Philippou v.Republic

(1983)2 C.L.R.245- Φιλίππουν.Αστυνομίας

(1989)2Α.Α.Δ.245' Τσου· λόφταςν.Αστυνομίας

(1990)2Α.Α.Δ. 391·Ιωάννουν.Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 11- Αστυνομία Αεμεσού ν. Εταιρείας Toorac Fashion Ltd. καιΑλλον

(1993)2Α.Α.Δ. 117). 5 Η πράξη του εφεσίβλητου ήταν ηθελημένα ανταγωνιστική προς το νόμο,προερχόμενη απόάτομο μεπλήρη επίγνωση των συνεπειών που ενέχει ηκαταστρατήγησητουνόμου. 10 Ο εφεσίβλητος υπέβαλε ότι ηποινή του προστίμου δενήταν ημόνητιμωρία τουγιατοαδίκημα. Υπέστηαπώλειαπέραντων 15 £1.000,00 από εξαρτήματα τα οποία πρόσθεσε στο αυτοκίνητο και τα οποία,όπως ανέφερε,απώλεσε. Το γεγονός αυτό δε με­ τριάζει τησοβαρότητα του αδικήματοςτο οποίο διέπραξε. Η προβλεπόμενη από το νόμο ποινή είναι πρόστιμο μέχρι £1.500,00ή/καιφυλάκιση μέχριδύοετών (Αρθρο 10Ν.82/67και Αρθρο 3

(1)Ν.166/87). Η ποινή που επιβλήθηκε κρίνεται ανεπαρκής,σε βαθμόκαι έκταση που επιβάλλεται ο παραθερισμός της. Αφίσταται ουσιωδώς της πρέπουσας τιμωρίας για το αδίκηματο οποίο δια­ πράχθηκε. Όποιος επιλέγει να παραβιάσει το νόμο, πρέπει να ξέρει ότι οι συνέπειες είναι σοβαρές. Γιατο λόγο αυτό,ηποινή που επιβλήθηκε παραμερίζεται και υποκαθίσταται με ποινή προστίμου £400,00. 20 25 30 Η έφεσηκατά της αθώωσης του εφεσίβλητου απορρίπτεται. Η έφεσηκατά της ποινής επιτρέπεται. 35 Ηέφεσηκατάτηςαθώοχτηςτουεφε­ σίβλητου αποοοίπτεται. Η έφεση κατά τηςποινήςεπιτοέπεται. 62