clr/1996/1996_3_153.pdf

(1996)Η αίτησητων εφεσιβλήτων-αιτητών, οι οποίοι είχαν εργοστάσιο τούβλων, γιαπαροχήσ*αυτούςάδειας για εισαγωγή6.720τούβλων, απορρίφθηκεαπότοναρμόδιοΥπουργό,γιατολόγοότιδενήτανού­ τε παραδοσιακοίούτε νέοι εισαγωγείς που να ασχολούνται με το εμπόριοοικοδομικώνυλικώνκαιναδιαθέτουνκατάστημαοικοδομικών υλικών. Το πρωτόδικοΔικαστήριο ακύρωσε την επίδικηδιοικητικήαπό­ φασηαφούέκρινε ότι αυτήεπέβαλλε περιορισμούς εκτός τωνπλαι­ σίων τουνόμουκαιαποτελούσεπλημμελή καιαυθαίρετηάσκησητης εξουσίας πουπαρέχειονόμος. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε κατάπλειο­ ψηφία(Πικής,Π.,Νικήτας,Δ.καιΚωνσταντινίδης,Δ.)την απόφαση τουπρωτόδικουΔικαστηρίου,γιατουςπιοκάτωλόγους: 5 10 15 Α. Υπό Νικήτα,Δ.συμφωνούντος καιτουΠική, Π. Ηελευθερία εισαγωγών μπορείκαιπρέπειναπεριορίζεταιγιατη διαφύλαξητηςεγχώριαςπαραγωγής. Όμωςτακριτήριαδενείναιδυ20 νατόναδιαμορφώνονταιελεύθερααπότηδιοίκησησεκάθεπερίπτω­ σηχωρίςνομοθετικήεξουσιοδότηση. Στηνπαρούσαυπόθεση,τακρι­ τήριαείναιαυτάπουκαθορίζονταιστον Καν.2καιδεδιαφάνηκεαπό τις σχετικές νομικές διατάξειςότιπροκύπτει εξουσία γιατηθέσπιση άλλων. Ωςεκτούτουημεθοδολογίαπουεισήγαγεκαιεφάρμοσεηδι- 25 οίκηση εξέρχεται από το όριοτουνομικού πλαισίου στο οποίομπο­ ρεί νακινείται καιαποτελεί υπέρβασηεξουσίας. Επιπρόσθεταοθε­ σμός του "παραδοσιακού" εισαγωγέα,τείνει στην καθιέρωση ολιγο­ πωλίων προςβλάβητουδημοσίου συμφέροντος. 30 Β. Υπό Κωνσταντινίδη,Δ.: Τοερώτημαπουεγείρεταιστηνπαρούσαέφεσηείναικατάπόσοο Υπουργός άσκησεκατάνόμιμοτρόποτηδιακριτικήτουεξουσίαόταν απέρριπτε την αίτηση των εφεσίβλητων. Είναι σαφές ότι ο λόγος 35 απόρριψης ήταν η προστασία της ντόπιας βιομηχανίας. Όμως σε καμμιάπερίπτωσηδεν θααρκούσεηαπλήεπίκληση της έννοιας της "προστασίαςτηςντόπιαςβιομηχανίας"χωρίςτονπροσδιορισμό των δεδομένων πάνωστα οποία εστηρίζετο τα οποία προκύπτουν κατά τρόπο αναντίλεκτο απότο φάκελο. Πρόκειταιγια τακριτήρια του 40 "παραδοσιακού" και του "νεοεισερχομένου" εισαγωγέα. Σε τελική ανάλυση έχει θεωρηθεί πως προστατεύεται ή δεν προστατεύεται η ντόπια βιομηχανία ανάλογα με το ποιος θα εισάξει τακεραμίδια, στοιχείο ολωσδιόλου ασύνδετο προς το στόχο της προστασίας της 154 ) 3ΑΛΛ Δημοκρατίαv.Ledra Brick Factory Ltd ντόπιαςβιομηχανίας. Εκείνοι πουπροστατεύονται μετην εισαγωγή τέτοιωνκριτηρίωνείναικατάκύριολόγοοι "παραδοσιακοί"εισαγω­ γείςκαικατάδευτερεύονταοι "νεοεισερχόμενοι" πουταπληρούν. 5 Η αιτιολογία που δόθηκε δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή,ούτευποστηρίζετο απόταστοιχείατουφακέλου,μεαποτέλεσμαναμη μπορεί να αποτελέσει νόμιμο στήριγμα της επίδικηςδιοικητικήςαπόφασης. Γιατολόγοαυτόηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 10 Γ. Υπό Αρτεμίδη,Δ.συμφωνούντος καιτουΠαπαδόπουλου,Δ.: ΗεπιστολήτουΥπουργού ημερ.6.7.88 μετηνοποίααπέρριπτετο αίτηματωνεφεσίβλητων,αποτελείεπαρκήαιτιολογίαγιατηλήψητης επίδικηςδιοικητικήςαπόφασης. 15 20 25 Η φράση "παραδοσιακός εισαγωγέας" στην επίδικη διοικητική απόφαση,δεμεταδίδειτηνπραγματικήέννοιαπουηδιοίκησηαποδί­ δει στον όρο εισαγωγέας. Γι' αυτό, εξάλλου, καιστην επίδικηαπό­ φαση εξειδικεύεται ποιοί στη συγκεκριμένη περίπτωσηθεωρήθηκαν "ωςπαραδοσιακοί εισαγωγείς". Ταεπίμαχακριτήριακαιοτρόποςλειτουργίας τηςδιοίκησηςδεν εκφευγουν των διατάξεωντουΝόμουκαιτων Κανονισμών. Σεποι­ ουςθαδοθούνάδειεςκαιγιαποιαποσότητα,είναιζητήματαπουανάγονταιστηνάσκησητης διακριτικήςευχέρειας του Υπουργού. Εφό­ σον ορίζεταιστους Κανονισμούς πως "εισαγωγείς" είναιόλοιοι μό­ νιμοι κάτοικοιτης Κύπρου,πουασκούνεργασία ασφαλώςδενμπο­ ρείναδοθείάδειασεόλουςτουςαιτητέςούτεναεπιμεριστεί ηποσό­ τητατουεμπορεύματοςσεόλους τουςαιτητές. 30 Στηνπαρούσαπερίπτωση,ηενέργειατηςδιοίκησηςήτανορθήκαι ηάσκησητηςδιακριτικήςτηςεξουσίαςεύλογη,γιαναεπιτευχθούνοι σκοποίκαιοιδιατάξειςτουΝόμου. 35 Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Σαββίδης ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1988)3ΑΛΛ. 1359, 40 Siwpe Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 648/89, ημερ. 29.12.90, ImpalexAgenciesLtdν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας

(1970)3ΑΛΛ. 361, 155 Δημοκρατίαv. LedraBrickFactory Ltd

(1996)Psarasv. The MinistryofCommerceandIndustry

(1971)3C.L.R. 151, ΣυνεργατικήΠιστωτική ΕταιρείαΑθηαίνονν. ΚυπριακήςΔημοκρα­ τίας, Υποθ. Αρ.889/85, ημερ. 245.91, 5 Καμίτσηςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υποθ.Αρ.556/92, ημερ.23.9.94, Meridian TradingCo. Ltdv. ΚυπριακήςΔημοκρατίας,A.E. 825, ημερ. 12.7.1990. 10 Έφεση. Έφεση εναντίον τηςαπόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτου Δικα­ στηρίου (Δημητριάδης, Δ.)πουδόθηκεστις5 Ιουνίου 1991(Προ­ σφυγήΑρ. 661/88),μετηνοποίαακυρώθηκεη απόφασητωνεφε- 15 σειόντων ναμηνπαραχωρήσουνάδειαεισαγωγής ποσότητας κε­ ραμιδιών στους εφεσίβλητους γιασκοπούς προστασίας τηςντό­ πιαςβιομηχανίας. Στ.Ιωαννίδον (χα),Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςΑ',γιατους Εφεσείοντες. 20 Ν. Παπαενσταθίον, γιατους Εφεσίβλητους. 25 Cur.adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Π.: Καταλήγουμε,κατά πλειοψηφία (Πικής,Π., Νι­ κήτας,Δ.καιΚωνσταντινίδης, Δ.),ότιηέφεσηπρέπει νααπορ­ ριφθεί καιαπορρίπτεται με έξοδα. Οι λόγοι για τους οποίους καταλήγουμε σ*αυτότοαποτέλεσμα,εκτίθενται στις αποφάσεις των Δικαστών Νικήτα και Κωνσταντινίδη. Οι λόγοι για τους οποίους εγώ καταλήγω στην απόφαση αυτή, είναι οι ίδιοι μ' εκείνους που εκτίθενται στην απόφαση του Νικήτα, Δ., την οποία υιοθετώως έκφρασηκαι τωνδικών μουθέσεων. 30 35 Η απόφασητης μειοψηφίας θαδοθεί απότο Δικαστή Αρτεμίδη, μετηνοποία συμφωνεί καιοΔικαστής Παπαδόπουλος. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ: ΟπερίΚανονισμούΕισαγωγώνΝόμοςτου1962 (αρ. 49/62) αποσκοπεί στο συντονισμένο έλεγχο των εισαγωγών. Ένας απότους πρόδηλους δημόσιους σκοπούς στον οποίο απο­ βλέπειονόμοςείναιηενθάρρυνσητηςτοπικήςπαραγωγήςκαιβιο­ μηχανίας:άρθρο3

(1)όπωςέχειτροποποιηθείαπότοάρθρο2 του ν. 7/67.Ηίδιαπρόνοιαπαρέχειεξουσία στονΥπουργόΕμπορίου 156 40 3ΑΛΛ 5 10 15 20 Δημοκρατία v.Ledra Brick Factory Ltd Νικήτας,Δ. και Βιομηχανίαςναπεριορίζειήρυθμίζει τηνεισαγωγήοποιουδή­ ποτεεμπορεύματοςοριζομένουσεΔιάταγματουπουδημοσιεύεται στην επίσημη εφημερίδα τηςΔημοκρατίας γιατονπαραπάνωή τουςάλλουςσκοπούςτουάρθρου3

(1). Οιδεδηλωμένοι αυτοίσκοποίοροθετούν τηνπολιτικήμαςστο εισαγωγικό εμπόριο. Τοεδ.2 απονέμειπρόσθετηεξουσία στον Υπουργόνακαθορίζει,πάλιν με το Διάταγμα,τιςαναγκαίες συμπληρωματικές διατάξεις για την εφαρμογήτου. Μπορείεπίσηςναγίνειπρόβλεψηγιατηχορήγηση άδειαςαπότον Υπουργό σανπροϋπόθεσης εισαγωγής τωνπροσδιοριζομένων στοΔιάταγμααγαθών. Αςσημειωθεί περαιτέρωότι ο νόμος περιέχει καιαυτοτελήπρόνοιαγια την έκδοση άδειας ει­ σαγωγής.Είναιτοάρθρο4

(1)πουορίζει ότι αντοσχετικόδιάταγ­ μαπεριέχει πρόβλεψηγιαάδειααυτήπρέπειναυποβάλλεται στον καθοριζόμενο τύπο. Καθιστά επίσης την άδεια εισαγωγής πράξη διακριτικήςεξουσίας,πουμπορείναεκδοθεί υπόόρους. Το 1988 δημιουργήθηκε ηανάγκηεισαγωγής τούβλων από το εξωτερικό,τηνοποίατοαρμόδιουπουργείοδημοσιοποίησε μέσω τουΕμποροβιομηχανικούΕπιμελητηρίου στους ενδιαφερόμενους οίκους, που πληρούσαν τα κριτήρια πουέθεσε (Βλ. επιστολή Υπουργείου προς ΚΕΒΕ της20/1/1988). Ηεφεσίβλητη εταιρεία έχειεργοστάσιο τούβλων. Αίτησητηςγιαεισαγωγή6.720κεραμι­ διών απορρίφθηκεστις 6/7/88. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω εξ ολοκλήρου τηναιτιολογία: 25 30 35 40 "Έχωοδηγίεςνααναφερθώστηναίτησησαςμεημερ.5/2/88 με την οποίαζητάτετην παραχώρησηάδειαςγια εισαγωγή6.720 κεραμιδιών σαννεοεισερχόμενος εισαγωγέας καινασαςπλη­ ροφορήσω ότι το αίτημασας έχει μελετηθείκαιδεν μπορείνα εγκριθεί γιασκοπούς προστασίαςτηςντόπιαςβιομηχανίας. Για ενημέρωσησας ηεισαγωγή κεραμιδιών περιορίζεται με ποσοτικό περιορισμό και κατά το 1988 παραχωρήθηκαν άδειες σεπαραδοσιακούςεισαγωγείς μεβάσητα στοιχείαεισαγωγών πουπαρουσίασαν γιαταχρόνια 1985, 1986 και 1987καισενέους εισαγωγείς πουυπόβαλαντιςαιτήσεις τους μέχρι 9/2/88 και ασχολούνται με το εμπόριο οικοδομικών υλικών καιπουδιαθέτουνκατάστημαοικοδομικών υλικών." Πρέπει ναλεχθείότιη διάκρισητων εισαγωγέων σεπαραδοσια­ κούς ήμηεναρμονίζεται βασικά μετα κριτήρια που έθεσεη εν λόγωεπιστολή του Υπουργείου. Ηκύριασκέψητηςπρωτόδικηςαπόφασηςσυσχετίστηκεμετην 157 Νικήτας, Δ. Δημοκρατία v.Ledra Brick Factory Ltd

(1996)κατηγοροποίηση των εισαγωγέων σε"παραδοσιακούς"και "νεο­ εισερχόμενους". Κρίθηκε ανεπίτρεπτηαφούούτε στο νόμο ούτε στην κανονιστική πράξη που διείπε τηνεισαγωγή μπορούσενα εύρει στήριγμα. "Ηπαραχώρησηαδειώνεισαγωγής",συμπέρανεη απόφαση,"μόνον σε εισαγωγείς πουπληρούνταπιοπάνωκριτή5 ρια, επιβάλλει περιορισμούς έξω απότα πλαίσια του νόμου και αποτελεί πλημμελή και αυθαίρετηάσκηση της εξουσίας που πα­ ρέχει ονόμος." Νομολογιακό έρεισμα τηςπρωτόδικης απόφασης αποτέλεσε η υπόθεση ΘωμάςΣαββίδης ν.Δημοκρατίας

(1988)3 Α.Α.Δ. 1359, πουυποστηρίζει την ίδιαακριβώςθέση. 10 Είναιωστόσο απαραίτητοναλεχθείότι είχεεκδηλωθεί καιάλ­ λη, αντίθετη,τάσηστη νομολογία. Την έφερε σεγνώση μαςηδι­ κηγόροςτηςΔημοκρατίας. Στηνυπόθεση648/89SviipeLimitedv. Δημοκρατίας ημερ. 29/12/90,πράγματι η έννοια τουεισαγωγέα, 15 όπωςταξινομείται απότηδιοίκηση,συζητήθηκεαπευθείας. Απο­ φασίστηκε ότι είναινόμιμη η διαφοροποίησηπουεφαρμόζειηδι­ οίκηση καιεντοπίζεται μέσα στα όρια της διακριτικής εξουσίας που ανέθεσαν στον Υπουργό οισχετικές διατάξεις. Προηγουμέ­ νως,στην,επίσης πρωτόδικηαπόφαση,ImpalexAgencies Ltd. v. 20 Δημοκρατίας

(1970)3 Α.Α.Δ. 361,είχαν εκφραστεί παρόμοιες απόψεις. Σεάλλες υποθέσεις,πουμαςανέφερεηκαΙωαννίδουο διαχωρισμός αυτός δε συζητήθηκε. Οι αποφάσεις προχώρησαν πάνω στηβάσηαυτήπουκανέναςαπότουςδιαδίκουςδεν έθιξεή αμφισβήτησε. Ητελευταίαπαρατήρησημαςαφοράτηνυπόλοιπη 25 νομολογία πουχρησιμοποίησε ησυνήγορος καιανήκει στην Ολο­ μέλεια του Δικαστηρίου, Όπως διαφάνηκεκατάτησυζήτηση της έφεσης,καμιάαπότιςαποφάσειςαυτέςδενκαταπιάστηκεούτεεκ­ φράστηκε δεσμευτικάγιατο συζητούμενο θέμα. Έτσι,στερεάθε­ μελιωμένη λύσηδεδόθηκε μέχρι τώρααπό τηνΟλομέλεια. 30 ΗκαΙωαννίδουπροσπάθησενα μαςπείσει γιατηνορθότητα και τηνομιμότητα της επίδικης απόφασης.Υποστήριξε ότι χω­ ρίς τασυγκεκριμένα κριτήριαπουέθεσεηδιοίκηση,ταοποία εί­ ναι λογικάκαι λειτούργησαν γιαπολλά χρόνια,θαείναι δύσκο- 35 λος ανόχιαδύνατοςοκαθορισμός της ποσοστιαίας αναλογίας του ελεγχόμενου είδους που θαεισάγεται απότον κάθε εισαγω­ γέα. Ηευχέρεια για ναθέσεικριτήρια παρέχεται απότα άρθρα 3 και4τουνόμου. Εξάλλου,πρόσθεσε,αντοθέμαδεν εξετασθεί σφαιρικάκαιεμμείνει έναςστονορισμό τηςλέξης"εισαγωγέας", 40 πουδίνει οκανονισμός,χωρίςναλαμβάνειυπόψητις άλλες πα­ ραμέτρους,θαοδηγούμαστε σεπαράλογααποτελέσματα. Κάθε κύπριος πολίτης θαμπορούσε ναήτανυποψήψιος εισαγωγέας. 158 3ΑΛ.Λ. 5 10 Δημοκρατίαv.Ledra Brick FactoryLtd Νικήτας, Δ. Επιστρέφοντας στην αιτιολογία,βρίσκω ότι ο προβαλλόμενος λόγοςγιαπροστασίατηςντόπιαςβιομηχανίαςσυνδέεταιάμεσαμε ότι ακολουθείστηδεύτερηπαράγραφο,πουμιλάγιατουςεισαγω­ γείς και αποτελεί την αιτιολογική βάσητης όλης αντιμετώπισης. Έτσι είναι κρίσιμος οορισμός της έννοιας του εισαγωγέα.Ο νό­ μοςσιωπά. Τονορισμό περιέχει τοπερί Κανονισμού Εισαγωγών (ΈλεγχοςκαιΡύθμισις Εμπορευμάτων)Διάταγματου 1988: "2.Στο παρόν Διάταγμα,εκτός εάν άλλως προκύπτει απότο κείμενο, "εισαγωγέας" σημαίνεια) πάνταμόνιμοκάτοικοτηςΔημοκρατίαςασκούνταεργα­ σίαστηΔημοκρατία,ή 15 β) πάντα οργανισμό προσώπων αποτελούντα νομικό πρό­ σωπο ήμηκαιασκούνταεργασίαστηΔημοκρατία,αλλά δενπεριλαμβάνει οποιαδήποτευπερπόντιαεταιρείαπου έχει εγγράψει γραφείο εργασίας στηΔημοκρατία μετά τις4/5/1967." 20 Σχετικές είναι καιοιπρόνοιες του Καν.3: 25 "3.Η εισαγωγή στηΔημοκρατία οποιωνδήποτε εμπορευμά­ των δεν επιτρέπεται εκτός απόεισαγωγέα: " Μεγάλος αριθμός εμπορευμάτων, που προσδιορίζεται στον ΠρώτοΠίνακατουΔιατάγματος,υπόκειται σεάδειαεισαγωγής. 30 35 40 Υπό το πλέγματων νομικών αυτώνδιατάξεωνδεδιαφάνηκε ότι προκύπτει εξουσία γιατη θέσπιση κριτηρίων άλλων από εκείνα πουεπέλεξεναθέσειονομοθέτης με τον Καν.2.Ηταξι­ νόμησηστην οποία είχαν προβεί οικαθ* ών δεν έχει έγκυρο νο­ μοθετικό έρεισμα. Ούτε μπορεί νασυγχέεται μετιςπαραπάνω διατάξειςσύμφωνα μετις οποίες μπορεί,κατ*ενάσκησηδιακρι­ τικής εξουσίας, να επιβληθούν όροι εισαγωγής. Ασφαλώς η ελευθερία τωνεισαγωγών μπορείκαιπρέπειναπεριορίζεταιγια τη διαφύλαξη τηςεγχώριας παραγωγής.Αλλά τακριτήρια σε κάθεπερίπτωση δεν είναι δυνατόναδιαμορφώνονται ελεύθερα απότηδιοίκησηχωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση. Αναμφίβολα ημεθοδολογία πουεισήγαγε καιεφαρμόζειηδιοίκηση εξέρχεται απόταόριατουνομικούπλαισίουστο οποίο μπορείνακινείται και αποτελείυπέρβασηαρμοδιότητος. Περαιτέρω,οθεσμός του "παραδοσιακού" εισαγωγέα, ανεξάρτητα από οποιεσδήποτε 159 Δημοκρατίαv.Ledra Brick FactoryLtd

(1996)αγαθές προθέσεις, τείνει στην καθιέρωση ολιγοπωλίων προς βλάβητου δημόσιου συμφέροντος. Πα τους λόγους αυτούς η έφεση δεν μπορεί να πετύχει. Απορρίπτεται. Με έξοδα. ΚΩΝΣΤΑΝΓΙΝΙΔΗΣ, Δ: Η αίτηση των εφεσίβλητων για άδεια εισαγωγής ποσότητας κεραμιδιών απορρίφθηκε"για σκο­ πούς προστασίαςτηςντόπιαςβιομηχανίας". Οφάκελοςαποκα­ λύπτει,καιτοδέχονταικαιοιδυοπλευρές,πωςτηντύχητηςαϊ- 10 τησης σφράγισε τογεγονός ότι δεθεωρήθηκε ότιοιαιτητέςπλη­ ρούσαν τακριτήρια πουσυνέθεταν τηνπολιτική τουΥπουργεί­ ουπάνωστο θέμα.Οι εφεσίβλητοι δενήτανούτε"παραδοσιακοί εισαγωγείς" κεραμιδιών ούτε "νεοεισερχόμενοι εισαγωγείς" αφού δεν είχαν συγκροτημένη δραστηριότητα δηλαδή οργανω- 15 μένη επιχείρηση, δε ασχολούνταν μετο εμπόριο οικοδομικών υλικών και δε διέθεταν κατάστημαοικοδομικών υλικών (βλ. το έγγραφο ημερομηνίας 23 Ιανουαρίου1988). Η σχετική επιστολή του Υπουργείου, ημερομηνίας 6 Ιουλίου 20 1988, συμπληρώνεται με "ενημέρωση" των εφεσίβλητων πωςηει­ σαγωγήκεραμιδιών υπάγεταισε "ποσοτικό περιορισμό" καιπως "κατά το 1988παραχωρήθηκανάδειες σεπαραδοσιακούς εισα­ γωγείς με βάσητα στοιχεία εισαγωγών πουπαρουσίασανγιατα χρόνια 1985,1986,και 1987 καισενέους εισαγωγείς πουυπόβα- 25 λαντιςαιτήσειςτουςμέχρι 9Φεβρουαρίου 1988 καιασχολούνται με τοεμπόριο οικοδομικών υλικών και που διαθέτουνκατάστη­ μα οικοδομικών υλικών". Είναι σαφές όμως, πως δεν απορρί­ φθηκεηαίτηση των εφεσίβλητων επειδήηεισαγωγή στην Κύπρο επιπρόσθετων ποσοτήτων κεραμιδιών δεν ήταν επιθυμητή. Ο 30 Υπουργός δεν ήταν μόνο την αίτηση των εφεσίβλητων που είχε ενώπιον του. Είχε άλλες δέκααιτήσεις και,την ίδια μέρα,όπως αποκαλύπτει το τεκμήριο 4 στην ένσταση, οι επτά απο αυτές εγκρίθηκαν.Θασυνέβαινε το ίδιοκαιστην περίπτωσητωνεφεσί­ βλητων ανεθεωρείτο ότι πληρούσαν τακριτήριαπουτέθηκαν. 35 Ο συνάδελφος μαςπουεκδίκασεπρωτοδίκωςτηνπροσφυγή, ακύρωσε την απόφαση. Έκρινε πως "η παραχώρησηαδειώνει­ σαγωγής μόνο σεεισαγωγείς που πληρούν τα πιο πάνωκριτή­ ρια,επιβάλλει περιορισμούς έξωαπόταπλαίσιατουΝόμουκαι 40 αποτελεί πλημμελήκαι αυθαίρετηάσκησητης εξουσίας που'παρέχειοΝόμος". Το σταθερό σημείο αναφοράςκαι των δυο πλευρών, ήταντα 160 5 3ΑΛΛ. Δημοκρατία v. Ledra Brick Factory Ltd Κωνσταντινίοης, Δ. άρθρα3και4τουπερί Κανονισμού Εισαγωγών Νόμουτου 1962 (Ν. 49/62), όπωςτροποποιήθηκε μετοΝ.7/67 καιτο περί Κανο­ νισμού Εισαγωγών (Έλεγχος καιΡύθμισις Εμπορευμάτων)Διά­ ταγμα του 1988, (ΚΔΠ88/88). 5 Τοάρθρο3

(1)παρέχει στον Υπουργό εξουσία 10 "δια Διατάγματος δημοσιευομένου εν τη επισήμω εφημερίδι της Δημοκρατίας, να περιορίζη και ρυθμίζη την εισαγωγήν των εντωΔιατάγματικαθοριζομένων εμπορευμάτων". Αυτό, 15 20 25 "οσάκις καθίσταται αναγκαίονεν τω δημοσίω συμφέροντι όπως περιορισθή και ρυθμισθή η εισαγωγή εμπορευμάτων ίνα ενθαρρυνθή η τοπική παραγωγήκαι βιομηχανία, βελτιωθή το εμπορικόν ισοζύγιον, τηρηθώσιν αι διεθνείς υπο­ χρεώσεις ήαναπτυχθήηοικονομία τηςΔημοκρατίας". Το Διάταγμα,όπως προνοείται στο άρθρο3

(2),είναιδυνατό να εμπεριέχει δευτερεύουσες, επακόλουθες ή συμπληρωματικές διατάξειςκαι "να προνοή την προηγουμένην εκ του Υπουργού, παροχήν αδείαςδιάτην εισαγωγήν των τοιούτων εμπορευμάτων". Κατάτο άρθρο4

(2)(α) 30 35 40 "ο Υπουργός κέκτηται διακριτικήν εξουσίαν όπως παραχωρήήαρνήταιτοιαύτηνάδειαν". Το πρώτο σκέλος της ΚΔΠ 88/88περιέχει διατάξεις πουκα­ λύπτουν όλο το φάσματων εισαγωγών. Ηεισαγωγή "οποιωνδή­ ποτε εμπορευμάτων δεν επιτρέπεται εκτός από εισαγωγέα". Εισαγωγέας, κατάτοδιάταγμα,μπορείναείναιοποιοσδήποτε.Δεν τίθενται εξειδικευμένα κριτήρια. Αρκεί να είναι μόνιμος κάτοι­ κος τηςΔημοκρατίαςστην οποίακαιναασκεί εργασία.Στηνπε­ ρίπτωση "οργανισμού προσώπων", αοκεί να ασκεί εργασία στη Δημοκρατίακαι,ανπρόκειταιγιαυπερπόντιαεταιρεία,αυτή να έχει εγγράψει γραφείο εργασίας στη Δημοκρατία πριν τις 4 Μαΐου 1967. Τοδεύτερο σκέλοςκαθορίζει εμπορεύματαγια την εισαγωγή των οποίων απαιτείταιάδεια εισαγωγής. Αυτά περιέ­ χονται στον Πρώτο Πίνακα τουΔιατάγματος.Ανάμεσα τους εί­ ναι και τα κεραμίδια. Για την εισαγωγή εμπορευμάτων πουπε161 Κωνσταντινίοης,Δ. Δημοκρατία v. LedraBrick Factory Ltd

(1996)ριέχονται στον πίνακα, δεν αρκεί η ιδιότητα του εισαγωγέα με τηνέννοιατουΔιατάγματος.Χρειάζεται καιθετικήενάσκησητης διακριτικής εξουσίας τουΥπουργού γιαπαραχώρησηήμή άδει­ ας εισαγωγής. Με αυτά εξαντλείται και η σημασία τουΔιατάγ­ ματος για τους σκοπούς της παρούσαςυπόθεσης. Τοζήτημαείναι, και είναι σ' αυτόπου επικεντρώθηκαν οι δυο πλευρές, ανο Υπουργός άσκησεκατάτρόπονόμιμο τηδιακριτικήτουεξουσία. 5 Δε χωρεί αμφιβολία και δεδιατυπώθηκετέτοια, ως προς το στόχο του Νόμου.Αποβλέπει στον περιορισμό και στη ρύθμιση 10 της εισαγωγής εμπορευμάτων γιασυγκεκριμένους λόγους. Περι­ λαμβάνεται σ*αυτούςηενθάρρυνση της τοπικήςπαραγωγήςκαι βιομηχανίας και ορθά δεν έχει αμφισβητηθεί πως η προστασία της τοπικής παραγωγήςκαι βιομηχανίας συνιστά καιενθάρρυν­ ση της. Οι εφεσείοντες λέγουν πως το άρθρο 3του Νόμου,ορθά 15 ερμηνευόμενο, παρέχει στον Υπουργό εξουσία επιλογής του ει­ σαγωγέα και καθορισμού της ποσότητας του ελεγχόμενου εμπο­ ρεύματος αναφορικά μετηνοποίαθατουπαραχωρηθείάδειαει­ σαγωγής. Καιπωςτακριτήριαπουτέθηκανήτανεπιτρεπτάστο πλαίσιο του Νόμου και εύλογα. Χωρίς κριτήρια που θααναφέ- 20 ροντανστους εισαγωγείς θαοδηγούμαστε σεπαράλογααποτελέ­ σματα, αφού ως εισαγωγείς θεωρούνται, για τους σκοπούς του Διατάγματος, όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου. Ηεισαγωγή κριτη­ ρίων ωςπροςτουςεισαγωγείς είναιτουποχρεωτικό συνακόλου­ θο του περιορισμού που επιβλήθηκε ως προς την ποσότητα των 25 κεραμιδιών πουθαεισάγονταν.Πρόσθεσαν πως αυτήη δυνατό­ τητααναγνωρίστηκε σεσειράπρωτόδικωναποφάσεωντουΑνω­ τάτου Δικαστηρίου, κυρίως στις υποθέσεις Impalex Agencies Ltd v.Republic

(1970)3 C.L.R.361,Andreas K.Psaras v. the Ministry of Commerceand Industry

(1971)3C.L.R.σελ. 151 30 και Swipe Limited v.Δημοκρατίας ΥπόθεσηΑρ. 648/89ημερο­ μηνίας 29 Δεκεμβρίου 1990. Αναγνώρισαν πως στην υπόθεση Thomas Savvides v.Republic

(1988)3 C.L.R. 1359 ηκατάληξη ήταν εντελώς αντίθετηαλλάπρότεινανπως,ανδενεθεωρείτο ότι αφορούσε στα ιδιαίτεραπεριστατικάτης,είναι λανθασμένη. 35 Οι εφεσίβλητοι δεν αρνήθηκανπωςθαήτανεπιτρεπτόκαιεύ­ λογο νατεθούνκριτήριακαισεσχέσημετουςεισαγωγείς μεταξύ των οποίων θακατανεμότανηποσότητα πουορίστηκε να εισα­ χθεί. Υποστήριξαν όμως πως αυτή η διακριτική εξουσία εξαντλείται μετον προσδιορισμό τηςποσότηταςηοποίαθα εισαχθεί από τον κάθε εισαγωγέα και ότι υπερβαίνει την εξουσία του Υπουργού ο αποκλεισμός οποιουδήποτε όταν αυτός είναι εισαγωγέας μετηνέννοια τουΔιατάγματος. Επικαλέστηκαντιςυπο- 162 40 3 ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημοκρατία v. Ledra Brick Factory Ltd Κωνστανττνίοης,Δ. θέσεις Savvides (ανωτέρω) και Συνεργατική Πιστωτική Εται­ ρεία Αθηαίνον ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Προσφυγή 889/85 ημερομηνίας 24 Μαΐου

1. Ανέφεραν επίσης ως σχετική προς τοζήτηματηςαιτιολογίας τηςαπόφασηςτουΥπουργού, τηνυπόθέσηΑνδρέας Καμίτσης ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας,Προσφυγή Αρ. 556/92, ημερομηνίας 23 Σεπτεμβρίου
2. Δεν αναζητούμε ποια κριτήρια χωρούν γενικώς και αορίστως στο πλαίσιο της νομοθετικής ρύθμισης. Δεν τίθεται ούτε και θα ήτανδυνατόννατεθεί ζήτημαεξαντλητικού καθορισμού των κρι­ τηρίων πουθαμπορούσαννααποτελέσουν γνώμονα ήτωνπαρα­ γόντωνπουθαήτανεύλογοναεπιδράσουνκατάτηνενάσκηση της διακριτικήςεξουσίαςτουΥπουργού. Θαήτανδευποθετικότοεγ­ χείρημα της αναζήτησηςτουτρόπου μετον οποίοθαήτανεπιτρεπτό ή εύλογο να αντιμετωπιστούν καταστάσεις άλλες απόαυτές πουσυνθέτουν ταπεριστατικάτηςπαρούσαςυπόθεσης. Αντικείμενοτουαναθεωρητικούελέγχουμπορεί ναείναι μόνο η ορισμένηπροσβαλλόμενη απόφασηόπως αυτήέχει αιτιολογηθεί. Ηαιτιολογία,όπως τηδηλώνει ηδιοίκηση,δεν είναιδυνατό να αναμορφωθεί εκ των υστέρων και μάλιστα διά μέσουτων το­ ποθετήσεων των διαδίκων και νομίζω πως εκφεύγει τηςδικαιο­ δοσίας μαςη προσέγγιση τηςυπόθεσης πάνωσε άλλη βάση. Ο Υπουργός είπε ρητά γιατί απέρριψε την αίτηση των εφεσί­ βλητων. Την απέρριψε προς προστασία της ντόπιαςβιομηχανίας. Είναι αόριστη όμως ηέννοια της "προστασίαςτηςντόπιαςβιομη­ χανίας".Σεκαμιάπερίπτωσηδενθααρκούσεη απλή επίκλησητης, χωρίς άλλα.Αποκτά τοσυγκεκριμένο περιεχόμενο πουαπαιτείται γιαναανταποκρίνεταιστην υποχρέωση αιτιολόγησης πουναεπι­ τρέπει τοδικαστικό έλεχγο, εφόσον προσδιορίζονται ταδεδομένα πάνωστα οποία στηρίζεται. Αυτά ταδεδομένα προκύπτουνκατά τρόποαναντίλεκτο απότοφάκελο.Πρόκειταιγιατακριτήρια του "παραδοσιακού" και του "νεοεισερχόμενου" εισαγωγέα. Σετελική ανάλυση έχειθεωρηθεί πως προστατεύεται ή δενπροστατεύεται η ντόπιαβιομηχανίαανάλογαμετοποιοςθαεισάξει τακεραμίδια Δε δικαιολογείται παρέμβασημαςανηδιοίκηση κινήθηκε μέ­ σασταακραίαόριατηςδιακριτικήςτηςεξουσίαςκαι,κυρίως,δεν υποκαθιστούμε τηνουσιαστική τηςκρίση μετη δικήμας. Ενπρο­ κειμένω όμως ηπαρέμβασημαςείναι αναπόφευκτη. Τοποιοςθα εισάξει τα κεραμίδια είναι στοιχείο ολωσδιόλου ασύνδετο προς τοστόχο τηςπροστασίαςτηςντόπιαςβιομηχανίας.Σεό,τιαφορά στην ντόπια βιομηχανία το ποιος θα εισάξει κεραμίδια που θα 163 Δημοκρατία v.Ledra Brick FactoryLtd

(1996)διατεθούν στην αγορά,είναι αδιάφορο.Εκείνοι πουπροστατεύο­ νται μετηνεισαγωγή τέτοιων κριτηρίων είναικατάκύριολόγοοι "παραδοσιακοί" εισαγωγείς καιδευτερευόντως οι"νεοεισερχόμε­ νοι" πουταπληρούν. 5 Η υπόθεση Meridian Trading Co.Ltd v.Δημοκρατίας AE 825 ημερομηνίας 12Ιουλίου 1990, είναι χαρακτηριστική. Η αί­ τηση για άδεια εισαγωγής είχεαπορριφθεί προς προστασία της ντόπιας βιομηχανίας και ηΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου θεώρησε άσχετο προς τοεπίδικο θέμα τοζήτηματης πολι- 10 τικής ναπαραχωρούνταιτέτοιες άδειες σε"παραδοσιακούς" ει­ σαγωγείς. Παραθέτω το σχετικόαπόσπασμα: "Κατάτην ακρόασητης έφεσης έγινεαναφοράστην πολιτική του αρμόδιου υπουργείου να δίδει άδεια εισαγωγής έλεγχο- 15 μένων εμπορευμάτων στους "παραδοσιακούς",όπως αποκα­ λούνται οι εισαγωγείς, καισεποσοστιαίες αναλογίες. Αυτό το ζήτημαόμως εθίγη ενπαρόδωκαι δεν αφοράτηνπαρού­ σα έφεση, όπου ηαπόρριψη τηςαίτησης, όπως αναφέρεται στη προσβαλλόμενη απόφαση,έγινε γιατηνπροστασία της 20 εγχώριας βιομηχανίας." Το κατάπόσο θαήταν ποτέ δυνατόνα τεθούν τέτοιακριτή­ ρια,ωςαυτοτελής γνωμών, και μάλιστα να καθορισθεί εκ προ­ οιμίου και κατά τρόπο άκαμπτο πως θαείναι αποφασιστικής 25 σημασίας, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο θααπαιτούσανοι πραγματικότητες όπως θατις αποκάλυπτε, μεταξύ άλλων, ο αριθμός εκείνων πουθαενδιαφέροντανσεσυνδυασμό μετην εισαχθησόμενη ποσότητααλλάκαιάλλεςπεριστάσεις πουενδεχο­ μένως θαείχαν σημασία,είναι θέμαπουδεν εγείρεται. Ηαίτιο- 30 λογία πουδόθηκε δεν υποστηρίζεται απόταστοιχεία του φακέ­ λου και δεν μπορεί να αποτελέσει νόμιμο στήριγμα της απόφα­ σης πουλήφθηκε. ΗαντίληψητουΥπουργού πωςηάρνηση πα­ ραχώρησης άδειας σε μή "παραδοσιακούς" ή "νεοεισερχόμε­ νους" εισαγωγείς πουπληρούσαν τακριτήριαπουτέθηκανπρο- 35 στατεύει τηνντόπιαβιομηχανία,δενήτανευλόγως επιτρεπτή.Η έφεσηαπορρίπτεταιγιατον πιοπάνωλόγο, με έξοδα. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Το άρθρο 3

(1)του περί ΚανονισμούΕι­ σαγωγών Νόμουτου 1962 (Ν.49/62),όπως τροποποιήθηκε μετο 40 άρθρο2του (Ν.7/67),έχει ως εξής: "2. Τοάρθρον3τουβασικούΝόμουτροποποιείταιδιάτης καταργήσεως των εδαφίων

(1)και

(2)καιτηςαντικαταστάσε164 3ΑΛ.Α. Δημοκρατία v. Ledra Brick Factory Ltd Αρτεμίδης, Δ. ως αυτών διάτου κάτωθι,του εδαφίου

(3)αριθμουμένου ως εδαφίου

(2): 5 10 15 20 25 30 35 40

(1)ΟΥπουργός δύναται,οσάκις καθίσταταιαναγκαίονεν τω δημοσίω συμφέροντι όπως περιορισθή και ρυθμισθή η ει­ σαγωγή εμπορευμάτων ίνα ενθαρρυνθή η τοπική παραγωγή και βιομηχανία,βελτιωθή το εμπορικόν ισοζύγιον, τηρηθώσιν αι διεθνείς υποχρεώσεις ήαναπτυχθήηοικονομία της Δημο­ κρατίας,διάΔιατάγματοςδημοσιευομένου εντηεπισήμωεφημερίδι τηςΔημοκρατίαςναπεριορίζηκαιρυθμίζητην εισαγω­ γήντων εντωΔιατάγματικαθοριζομένων εμπορευμάτων." Το Διάταγμα,που εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου3

(1),μπορεί ναπροβλέπει,μεταξύάλλων,γιατηνπαροχή άδειας από τον Υπουργό για την εισαγωγή εμπορευμάτων που ελέγχονται βάσει τουΝόμουκαιτων ρυθμιστικών διατάξε­ ων του περί Κανονισμού Εισαγωγών (Έλεγχος και Ρύθμισις Εμπορευμάτων) Διάταγμα του 1988, ΚΔΠ 88/88. Η εισαγωγή ελεγχομένων εμπορευμάτων,πουαπαριθμούνταιστοΔιάταγμα, επιτρέπεται μόνον απόεισαγωγείς, αφούπροηγουμένως ληφθεί η σχετική άδεια του Υπουργού. Ορίζεται δε στο Διάταγμα ότι "εισαγωγέας" μπορεί ναείναιοοποιοσδήποτε μόνιμος κάτοικος της Δημοκρατίας. Στα ελεγχόμενα εμπορεύματα περιλαμβάνο­ νταικαιτακεραμίδια,το εμπόρευμαπουαφοράτην επίδικηδιοικητικήαπόφαση. Όταν επιτραπεί,μέσα στο πλαίσιο τωννομικών τουαρμοδιο­ τήτων, απότον Υπουργό ηεισαγωγή μιας ορισμένης ποσότητας ελεγχόμενου εμπορεύματος, είναι φυσικό οι ενδιαφερόμενοι εισαγωγείς μεαίτησητους σ' αυτόνναζητούν άδειαεισαγωγήςγια την επιτρεπόμενη ποσότητα, ή μέρους αυτής. Στο σημείο αυτό, καικατάλογικήσυνέπεια,οΥπουργόςαποφασίζεισεποίουςαιτητές-εισαγωγείς, και γιαποίαποσότητα του ελεγχομένουεμπο­ ρεύματος θαπαραχωρήσει άδειαεισαγωγής. Γιατί,και εφόσον η επιτρεπόμενη ποσότητα εισαγωγής του ελεγχόμενου εμπορεύμα­ τος είναιπεριορισμένη,δενείναιδυνατόναδοθείάδειασε όλους τους αιτητές,ήσ' αυτούςπουδίδεταιναεισάξουν τις ποσότητες πουεπιθυμούν. Έχω τηγνώμη επομένως, πως ο Υπουργός, ως εκ τηςεφαρ­ μογής του Νόμου,και αφούπροηγουμένως καθορίσει την επι­ τρεπόμενη ποσότητα εισαγωγής ελεγχόμενου εμπορεύματος, έχει,και οφείλει να ασκήσει, διακριτική ευχέρεια ως προς την παροχή αδειών στους ενδιαφερόμενους εισαγωγείς. Αυτόανα165 Αρτεμίδης, Δ. Δημοκρατίαv. LedraBrick Factory Ltd

(1996)πόφευκτα οδηγεί σεαπόφασησεποιους εισαγωγείς θαδοθείτέ­ τοια άδειακαιγιαποιαποσότητα. Η άσκηση αυτής τηςδιοικητικής εξουσίας ελέγχεται δικαστι­ κά,σύμφωναμετιςκαλώςγνωστές αρχέςτουδικαίου.Έχωόμως 5 τη γνώμη πως βρισκόμαστε σεένα εξειδικευμένο χώρο της διοί­ κησης,ήτοιτηρύθμισηκαιτονενγένειέλεγχοτηςοικονομίαςτης χώρας. Ηαναφοράστο άρθρο3τουΝόμου,πουπαρατίθεταιπιο πάνω, στον περιορισμό καιρύθμιση τηςεισαγωγής εμπορευμά­ των για ενθάρρυνση τηςτοπικήςπαραγωγήςκαιβιομηχανίας,τη 10 βελτίωσητουεμπορικού ισοζυγίου,τηνανάπτυξητηςοικονομίας τηςΔημοκρατίαςκαιτηντήρησητωνδιεθνών μαςσυμβάσεων,δη­ λώνει ακριβώς τοσοβαρότατοτομέα στον οποίο ηδιοίκησηκα­ λείται ναεφαρμόσει τοΝόμο. Φρονώλοιπόν πωςτο Δικαστήριο τότε μόνοασκείτονεποπτικόκαιδιοικητικότουέλεγχοότανδια- 15 πιστώσει παράβασητουΝόμουήαυθαιρεσίαστην εφαρμογήτου. Στην παρούσαέφεση,πουσυζητήθηκε διεξοδικά,δεν έχωδια­ πιστώσει κάτιτέτοιο. Ηεφεσίβλητη είναιιδιωτικήεταιρείαπεριο­ ρισμένης ευθύνηςκαι ασχολείται μετηδιάθεσηκαι εμπορίατού- 20 βλων. Στις 5.2.88 υπέβαλε αίτηση στον Υπουργό νατους παρα­ χωρηθεί άδειαεισαγωγής 6,720κεραμιδιών. Ηαίτηση απερρίφθη στις 6.7.88. Η αιτιολογία τηςεπίδικης απόφασης φαίνεταιστη σχετική επιστολή,πουθεωρώχρήσιμο ναπαραθέσωαυτούσια. 25 "Έχωοδηγίεςνααναφερθώστηναίτησησαςμεημερομηνία 5.2.1988 μετηνοποία ζητάτετην παραχώρησηάδειαςγιαει­ σαγωγή 6,720 κεραμιδιών σαν νεοεισερχόμενος εισαγωγέας καινασαςπληροφορήσω ότιτοαίτημασαςέχειμελετηθείκαι δεν μπορεί ναεγκριθεί για σκοπούς προστασίας της ντόπιας 30 βιομηχανίας. Γιαενημέρωσησαςηεισαγωγήκεραμιδιώνπεριορίζεταιμε ποσοτικό περιορισμό καικατάτο 1988 παραχωρήθηκανάδει­ ες σεπαραδοσιακούςεισαγωγείς μεβάσηταστοιχεία εισάγω- 35 γών πουπαρουσίασανγιαταχρόνια 1985,1986και 1987 και σε νέους εισαγωγείς πουυπόβαλαν τις αιτήσεις τους μέχρι 9.2.1988καιασχολούνται μετοεμπόριο οικοδομικών υλικών καιπουδιαθέτουνκατάστημαοικοδομικών υλικών". 40 Μετην επιστολή αυτή,κατά τηνάποψημου,δίδεταιεπαρκής αιτιολογίατηςαπορριπτικήςαπόφασης.Συγκεκριμέναστηνπρώ­ τηπαράγραφοεπισημαίνεταιπωςηάδειαδενπαραχωρείται:"για σκοπούςπροστασίαςτηςντόπιαςβιομηχανίας".Η αναφοράαυτή 166 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημοκρατίαv.LedraBrickFactoryLtd Αρτεμίδης, Δ. υπενθυμίζει στην εφεσίβλητη τον ένα απότους βασικούς λόγους πουοίδιοςοΝόμος,άρθρο3

(2),εκθέτει γιατονέλεγχοκαιρύθ­ μισητων εισαγωγών. Ηδεύτερη όμως παράγραφοςδίδει σ*αυτή πλήρεις λεπτομέρειες ωςπροςτακριτήριακαιτρόπο λειτουργίας τουΥπουργού, κατάτηνεξέτασητωναιτήσεων.Ειδικώτεραανα­ φέρει πως τέτοιες άδειες δόθηκαν σε"παραδοσιακούς εισαγω­ γείς", μεαναφοράστα στοιχεία εισαγωγών που κρατούνται στο ΥπουργείοΕμπορίουκαιΒιομηχανίας,γιατατρίαπροηγούμενα έτη, 1985, 1986 και 1987. Προστίθεται,τέλος, πως δόθηκανάδειες και σε νέους εισαγωγείς, που είχανήδηυποβάλει τις αιτήσεις μέχρι 9.2.88,και απέδειξανπως ασχολούνταν με τοεμπόριοοι­ κοδομικών υλικών καιδιέθετανκατάστηματέτοιων υλικών. Ο συνάδελφος,πουδίκασε πρώτοδίκως την προσφυγή, απεφάνθηπωςτακριτήριαπουκαθόρισεοΥπουργόςγιατηνάσκη­ σηενιαίαςπολιτικής,και ιδιαίτεραη κατάταξητων εισαγωγέων σε παραδοσιακούς και μη,είναι ανεπίτρεπτη,ως εξωγενήστοι­ χεία τωνδιατάξεωντουΝόμουκαιΚανονισμών. Συγκεκριμένα, ο Νόμος αναφέρεταισεεισαγωγείς, που,όπως ελέχθηήδη,ορίζεταιστους Κανονισμούς ως όλοι οιμόνιμοι κάτοικοι της Κύ.προυπουασκούν εργασία. Έχωτηγνώμηπωςηφράση"παραδοσιακόςεισαγωγέας",που χρησιμοποιείται στην επίδικηδιοικητικήαπόφαση,φορτισμένη με το επίθετο "παραδοσιακός",δηλαδή καθιερωμένος, γνωστός ως μόνιμα ασχολούμενος μετο εμπόριο, συγχέει ταπράγματα. Η φράση είναι ατυχής γιατί δενμεταδίδει την πραγματική έννοια πουηδιοίκησηαποδίδειστον όρο εισαγωγέας. Π' αυτό, εξάλλου, και στην επίδικηαπόφασηεξειδικεύεται ποίοι στη συγκεκριμένη περίπτωσηθεωρήθηκανως "παραδοσιακοίεισαγωγείς", ήτοιοι ει­ σαγωγείς, που σύμφωνα μετα στοιχεία του Υπουργείου, για τα τρίαπροηγούμεναχρόνιαασχολούντανμετηνεισαγωγήτουελεγ­ χόμενουεμπορεύματος.Επιπλέον,οΥπουργός επιμερίζει τηνπο­ σότητατουελεγχόμενουεμπορεύματος,πουεπιτρέπειναεισαχθεί, όχιμόνο στους παραδοσιακούςεισαγωγείς αλλά και σε άλλους που ασχολούνται με διαφορετικούς τρόπους στη διάθεσητου εμπορεύματος στηναγορά. Έχωτηγνώμηπωςταεπίμαχακριτήριακαιοτρόπος λειτουργίας της διοίκησης δεν εκφεύγουν των διατάξεωντου Νόμουκαι ΚσΛΌνισμών. Οορισμός του εισαγωγέα στους Κανονισμούς δεν έχει καμιάεφαρμογήστην απόφαση του Υπουργού νακαθορίζει διάΔιατάγματοςελεγχόμενοεμπόρευμακαικατάτηρύθμιση της εισαγωγής του να ορίζει την επιτρεπόμενη για εισαγωγή ποσότη167 Αρτεμίδης, Δ. Δημοκρατία v. LcdraBrick Factory Ltd

(1996)τα,καικατ' ακολουθίανα εκδίδει τις σχετικές άδειες σε εισαγω­ γείς. Σεποίους θαχορηγηθούν οι άδειες,καιγιαποιαποσότητα, είναι ζητήματαπουανάγονταιστην άσκησητηςδιακριτικήςευχέ­ ρειας του Υπουργού. Εφόσον ορίζεται στους Κανονισμούς πως "εισαγωγείς" είναι όλοι οι μόνιμοι κάτοικοι της Κύπρου, που ασκούν εργασία, ασφαλώς δεν μπορεί να δοθεί άδεια σε όλους τουςαιτητές,πουθεωρητικάμπορείναείναιχιλιάδες,μήτεκαινα επιμεριστεί ηποσότητατουεμπορεύματος σ' όλους τουςαιτητές, με αποτέλεσμα να αναλογεί στον καθένα αμελητέα ποσότητα. Βθ|θητι.'.ό για να αντιληφθεί κάποιοςτο αβάσιμο της εισήγησης co )δικηγόρου της εφεσίβλητης, είναι το παράδειγμα που μας έδοσε,λέγονταςπωςβάσειτουΝόμουθαμπορούσεκαιοίδιος,αν έαιζε τοσπίτι του,ναυποβάλειαίτησηναεισάξεικεραμίδια. 5 10 1>ρονώπως είναι λογικό, όταν επιτρέπεται ηεισαγωγή μιας 15 ποσότητας ελεγχομένου εμπορεύματος, οι άδειες εισαγωγής να επιμερίζονται μεταξύ των εισαγωγέων του εμπορεύματος τού­ του. Όταν, π.χ., επιτραπεί η εισαγωγή κρέατος δεν αναμένωνα δοθεί άδειαεισαγωγής στους εισαγωγείς αυτοκινήτων. Από την άλλη μεριά,όταν εκδίδεται μιατέτοιαάδειαδενπρέπεινααπο- 20 κλείονται καιπολίτες,πουασχολούνται, μεκάποιοάλλοτρόπο, με τηδιάθεσηαυτούτου εμπορεύματοςήακόμηθέλουν νααπο­ κτήσουν καιοι ίδιοι την ιδιότητακαιναδραστηριοποιηθούν ως εισαγωγείς. 25 Στην προκείμενη περίπτωση, επαναλαμβάνω, πως όχι μόνο δε διαπιστώνωοποιανδήποτεπαράνομηενέργεια της διοίκησης ήαυθαίρετηάσκησητων εξουσιών της,αλλάαντίθετακρίνω ως ορθή και εύλογητην άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας,για να επιτευχθούν οι σκοποί καιοι διατάξειςτουΝόμου. 30 Γιατους πιο πάνωλόγους θαανέτρεπατην πρωτόδικη από­ φασηκαιθαεπικύρωνατην επίδικηδιοικητικήπράξη. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. 168