clr/1996/1996_3_181.pdf

(2)— Παροχήεξουσίας στην Αρχή, με τηνέγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου να εκδίδει κανονισμούς yta ρύθμιση θεμάτων προαγωγής — Καν. 3 του Μέρους IV της ΚΔΠ 317/82 — Απουσία θεσμικής ρύθμισης για τηδιαδικασία επιλογής — Εφαρμογή των αρχών της χρηστής διοίκησης—Διακριτική ευχέρεια—Δικαστικός έλεγχος. Νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Αιμένων Κύπρου — Διορισμοί/προαγωγές — Προφορικές εξετάσεις — Αξιολόγηση υποψηφίων — Εμπιστευτικές εκθέσεις— Σύσταση διευθυντή — Απόκλιση από τησύσταση του διευθυντήαναφορικά με την προα­ γωγή τηςεφεσείουσας σεαντίθεσημε τις δύο άλλες ανθυποψήφιές ^νζ — Κατά πόσο απαιτείτο ειδική αιτιολόγηση για την απόκλιση —Αρχές που εφαρμόζονται. Ηεφεσείουσα, Γραφέας 1ηςΤάξης,ήτανμιααπότις9υποψήφιες για πλήρωση3θέσεων ΓραμματειακούΛειτουργού. Κρίθηκε απότο Συμβούλιοτης Αρχής ως καλή, σε αντίθεση με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαπουαξιολογήθηκανωςπολύκαλές.Επίσηςσυστήθηκεαπό τοδιευθυντήτουτμήματος,μεβάσητακαθιερωμένακριτήρια(αξία, προσόντα,αρχαιότητα)γιαπροαγωγήμαζίμεταδύοενδιαφερόμενα πρόσωπα.ΤοΣυμβούλιοαφούαξιολόγησεκαισύγκρινετις υπσψή<ριεςκατέληξε στην επιλογή τριών από αυτές μεταξύ τωνοποίων ήτανκαιταδύο ενδιαφερόμεναπρόσωπα.Ηεφεσείουσα προσέβαλε 181. Κοφτερούν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου

(1996)ανεπιτυχώςτην επίδικηαπόφασηαναφορικάμετρεις απότιςπροαχθείσες. Ηπαρούσαέφεσηστρέφεταιεναντίοντηςπρωτόδικηςαπό­ φασηςαναφορικά μετηνπροαγωγήδύοαπό τιςπροαχθείσες,ταεν­ διαφερόμεναπρόσωπαστηνπαρούσαέφεση. 5 Λόγοι έφεσης:

1. Έλλειψη επαρκούςαιτιολογίαςτης απόκλισης του Συμβουλίου από τησύσταση τουδιευθυντήτου τμήματοςκαι 10
2. Ύπαρξη αντινομίας στην απόφασητου Συμβουλίου πουπροέ­ κυψε απότημηυιοθέτηση της άποψηςτου διευθυντή αναφορι­ κά με την εφεσείουσα, σε αντίθεση με τα δύο ενδιαφερόμενα πρόσωπα γιαταοποίαυιοθετήθηκε. 15 ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου απέρριψεκατάπλειο­ ψηφίατην έφεση και αποφάνθηκε ότι: Α. Υπό Αρτεμίδη Δ., συμφωνούντων και των ΠαπαδόπουλουΔ. και ΝικολάουΔ.:
3. Είναι καλώς γνωστή αρχήτου διοικητικού δικαίουπως εφόσο δεν ρυθμίζεταιθεσμικά ηδιαδικασία επιλογής γιαδιορισμό και προαγωγή, το διοικητικό όργανο, στην παρούσα υπόθεση το Συμβούλιο της Αρχής, οφείλει να ακολουθεί και εφαρμόζει τις αρχέςτηςχρηστής διοίκησης. Ηεπιλογήτηςδιαδικασίας εναπό­ κειταιστηδιακριτικήευχέρειατουοργάνουκαιελέγχεται απότο διοικητικό δικαστήριο. Ησύσταση του διευθυντή,δεν αποτελεί ξεχωριστό θεσμοθετημένο στοιχείο επιλογής, γι* αυτό και δεν προσμετρά ως ξεχωριστό στοιχείο κρίσεως. Σετέτοιαπερίπτωση η νομολογιακή αρχή για ανάγκη ειδικής αιτιολόγησης για απόκλισηαπότησύσταση τουδιευθυντή, δενεφαρμόζεται.
4. Ολόγος γιααπόκλισητουΣυμβουλίου απότησύστασητου δι­ ευθυντή, φαίνεται καθαράαπό την αιτιολογία της απόφασης. Όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό,το Συμβούλιο συνε­ κτίμησε όλα ταστοιχεία πουείχεενώπιον του, περιλαμβανομέ­ νωνκαιτωναποτελεσμάτωντηςπροφορικήςεξέτασης κατάτην οποία ηαπόδοσητης εφεσείουσας αξιολογήθηκε ως πτωχότερη των ενδιαφερομένων προσώπων. Η απόφασητου Συμβουλίου είναινομικά ορθήκαιεπικυρώνεται. Β. Υπό Νικήτα Δ. συμφωνούντος καιτου Πική, Π.: 182 20 25 30 35 40 3 ΑΛΛ. Κοφτερού ν. ΑρχήςΑιμένων Κύπρου
5. Ο ιδιαίτερος σχολιασμός της σύστασης τουδιευθυντήστην από­ φαση του Συμβουλίου, οδηγεί στο λογικό συμπέρασμα ότι το Συμβούλιο τη θεώρησε δείκτη της αξίας του υποψηφίου, που άσκησε ουσιαστικήεπίδρασηστηλήψητηςαπόφασηςτου. 5
6. Ηπερίπτωσητηςαιτήτριαςδενμπορούσε δικαιοκρατικάναδια­ χωριστεί απότις άλλες, για τον απλό λόγο πως η σύσταση και των τριώνυποψηφίωνείχε το ίδιοακριβώςυπόστρωμα. 10 15
7. Η πλάνη,υπότοκράτοςτηςοποίαςλήφθηκεηαπόφασητου Συμ­ βουλίου,έγκειταιστοότιησύσταση -όπωςαναφέρεταιστο σχετι­ κόπρακτικό-δενστηρίχθηκεμεμονωμέναστιςεκθέσεις,αλλάστο ευρύτερο φάσμακριτηρίων. Το γεγονός ότι στις προφορικές συ­ νεντεύξεις η εφεσείουσα υστερούσε έναντι των ενδιαφερομένων μερών,δεν προβλήθηκε ως λόγος γιααπόκλιση απότη σύσταση, λόγος οοποίοςάλλωστε δενθα μπορούσε εύκολανα ευσταθήσει. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της εφεσείουσας. 20 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Πουλλή ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου, Υποθ. Αρ. 750/91, ημερ. 21.10.1992, 25 -Παπαϊωάννου καιΑλλοι ν.Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ.2)

(1991)3 Α.Α.Δ. 713. Έφεση. 30 35 ΈφεσηεναντίοντηςαπόφασηςτουΠροέδρουτουΑνωτάτου Δι­ καστηρίου (Α. Αοΐζου, Π.)πουδόθηκεστις 11 Μαρτίου 1993 (Προ­ σφυγή αρ.575/91), με την οποία απέρριψε την προσφυγή της εφε­ σείουσας εναντίον της απόφασηςτης Αρχής Αιμένων Κύπρου για προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Γραμματειακού Λειτουργού, αντίτης εφεσείουσας. Α. Σ. Αγγελίδης, για την Εφεσείουσα. 40 Ν. Παπαενσταθίου με κα Λνκούργον, για την Εφεσίβλητη. Καμία εμφάνιση για τα Ενδιαφερόμεναπρόσωπα. Cur. adv. vult. 183 Κοφτερού ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου

(1996)ΠΙΚΗΣ,Π.:Την απόφασητηςπλειοψηφίας,που απαρτίζουν οι δικαστές Γ. Παπαδόπουλος, Χρ. Αρτεμίδης και Γ.Νικολάου, θα δώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης. Την απόφασητης μειοψη­ φίαςθαδώσει οδικαστήςΣ.Νικήτας.Μεαυτήσυμφωνώκαιεγώ. 5 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.:ΤοΣυμβούλιο τηςΑρχήςΛιμένων Κύπρου συνήλθεστις 13.5.91 γιαναεπιλέξειτουςκαταλληλότερους υπο­ ψήφιουςγια3κενές θέσειςγραμματειακούλειτουργού,πουσύμ­ φωνα με τα σχέδια υπηρεσίας είναι θέσηπροαγωγής. Ηεφεσεί­ ουσα ήταν μια από"τις 9 υποψήφιες, γραφείς 1ης τάξης, αλλά 10 δεν προήχθη. Προσέβαλε ανεπιτυχώςτηνεπίδικηαπόφαση ανα­ φορικά με τρεις από τις προαχθείσες. Με την παρούσα έφεση επιδιώκει την ανατροπήτης πρωτόδικης απόφασηςπεριορίζο­ ντας την όμως σε δυο ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Ο δικηγόρος της κάμνει δυο,βασικά,εισηγήσεις: 15 (α)Το Συμβούλιο δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόκλιση του από τη σύσταση του διευθυντή προσωπικού και διοίκησης, που ήταν ο υπεύθυνος του αρμόδιου τμήματος, στο οποίο υπαγόταν ηθέση,και 20 (β)Η απόφαση του Συμβουλίου παρουσιάζει αντινομία γιατί, ενώυιοθετεί τηνάποψητουδιευθυντήσεσχέσημεάλλεςυπο­ ψήφιεςδιαφώνησε μ' αυτόναναφορικάμετην εφεσείουσα. 25 Η Αρχή καθιδρύθηκε με τον περί Αρχής Λιμένων Κύπρου Νόμο του 1973, Ν.38/73, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα. Σύμφωνα με το άρθρο 19

(1)του Νόμου η Αρχήπροσλαμβάνει υπαλλήλους, όπως θεωρείται αναγκαίο για την άσκηση τωναρ­ μοδιοτήτων της.Το άρθρο 19

(2)παρέχει εξουσία στην Αρχή, με την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου, να εκδίδει κανονι­ σμούς που ρυθμίζουν τους όρους υπηρεσίας των υπαλλήλων και τα θέματα προαγωγής τους. Ο Κανονισμός 3, του Μέρους IV της ΚΛΠ 317/82,πουείναιομόνος πουαφοράάμεσασταθέ­ ματαπροαγωγής,προβλέπει: "Η προαγωγή των υπαλλήλων αποφασίζεται με βάση την αξία, προσόντα και την αρχαιότητα τους, η οποία κρίνεται αφού εφαρμοστούν κατ* αναλογία οι διατάξεις του άρθρου 46 των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967-1981" Είναικαλώςγνωστήαρχήτουδιοικητικούδικαίουπως, εφό­ σο δε ρυθμίζεται θεσμικά η διαδικασίαεπιλογής για διορισμό και προαγωγή,τοδιοικητικόόργανο,εδώτοΣυμβούλιο τηςΑρ~ 184 30 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 Κοφτερού ν. ΑρχήςΛιμένων Κύπρου ΑρτεμΙοης, Δ. χής,οφείλει ναακολουθεί και εφαρμόζει τις αρχές της χρηστής διοίκησης. Συγκεκριμένα,έχεικαθήκοναυιοθετεί τέτοιαδιαδι­ κασία ώστε ηέρευνα να οδηγεί στην επιλογή των καταλληλότε­ ρων υποψηφίων. Η επιλογή της διαδικασίας εναπόκειται στη διακριτικήευχέρεια του οργάνουκαι τούτη,καθώςκαι τα υπό­ λοιπα θέματα που την αφορούν,ελέγχονται από το διοικητικό δικαστήριο. Στην υπό συζήτηση περίπτωση οι υποψήφιες για τη θέση ήσαν εννιά.Το Συμβούλιο αποφάσισενατις καλέσει σεπροφο­ ρική εξέταση, που έγινε στις 13.5.91. Είχε δε ενώπιον του τους σχετικούς προσωπικούς φακέλουςκαιτις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις. Ηγενική εντύπωσητουΣυμβουλίουαναφορικάμετην επίδοση της κάθε μιας από τις υποψήφιες καταγράφεται στα πρακτικά. Ηεφεσείουσα κρίθηκεωςκαλή,σεαντίθεση μεταεν­ διαφερόμεναπρόσωπαπουαξιολογήθηκαν ως πολύ καλές. Στη συνέχεια της διαδικασίαςτο Συμβούλιο ζήτησε από το διευθυ­ ντή προσωπικού και διοίκησης να προβεί στις συστάσεις του, που καταγράφονται σταπρακτικά ως εξής: 20 25 "Ο κ. Μ. Βασιλειάδης ανέφερεν ότι, έχοντας υπόψη τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους με τις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων καθώς επίσης τις πρόνοιες του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης του ΓραμματειακούΛειτουργού και μεβάσητανόμιμα κριτήρια στο σύνολο τους (αξία,προσόντα, αρχαιότητα) συστήνει για προαγωγή στην πιο πάνω θέση τις υποψήφιες Κούλλα Αρέστη, Σωτηρούλλα ΔημητρίουκαιΠόλαΚοφτερού,τιςοποίεςθεωρεί ως τις καταλληλότερες." 30 35 Το Συμβούλιο ακολούθως,όπως σημειώνεται στα πρακτικά, ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων και κατέληξε στην επιλογή τριών απότις εννιά υποψήφιες,για προαγωγή, δυο εκ των οποίων είναι τα ενδιαφερόμενα μέρη στην παρούσαέφεση. Ενόψει των εισηγήσεων που έγιναν απότο δικηγόρο της εφε­ σείουσας,καιπουσυνοψίζουμε πιοπάνω,είναιεπιθυμητόνακα­ ταγράψουμεεδώτηναιτιολογίατηςαπόφασηςτουΣυμβουλίου. 40 "Στησυνέχεια το·Συμβούλιο ασχολήθηκε μετηναξιολόγη­ ση και σύγκριση των υποψηφίων. Το Συμβούλιο εμελέτησε όλαταουσιώδη στοιχεία πουείχεενώπιον του,τοΣημείωμα 41/91,τουςφακέλουςμεταπροσωπικάστοιχεία καιτις εμπι185 Αοτεμίοης,Δ. Κοφτερούν.ΑρχήςΑιμένωνΚύπρου

(1996)στευτικές εκθέσεις των υποψηφίων για προαγωγή στη θέση του Γραμματειακού Λειτουργού, για τα χρόνια 1987, 1988 και 1989 που υπάρχουν,το σχέδιο υπηρεσίας της πιο πάνω θέσης καθώς επίσης τις ενστάσεις που υποβλήθηκαν απότις υποψήφιεςΠόλαΚοφτερούκαιΑυγήΝτεμιρτζιάνγιατις εκθέσεις τουςπουαφορούσαντο 1989καιτααποτελέσματατης προφορικής εξέτασης. 5 Από την εξέταση όλων των στοιχείων που είχε ενώπιον του, το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, ενώ δέχεται τη 10 σύσταση του Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης όσον αφορά τις δυοπρώτες υποψήφιεςκ.Κούλλα Αρέστηκαι Σωτηρούλλα Δημητρίου δεν μπορεί, να δεχθεί τη σύσταση του Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης για προαγωγή της κ. Π. Κοφτερού στην πιο πάνωθέση. Το Συμβούλιο έκρινε ότι 15 το κριτήριο των εμπιστευτικών εκθέσεων στην προκειμένη περίπτωση,πάνωστο οποίο βασίστηκε κυρίως ο Διευθυντής Προσωπικού και Διοίκησης, δεν μπορούσε να είναι το μόνο ήτοουσιαστικό κριτήριο.ΤοΣυμβούλιο λαμβάνονταςυπόψη όλα τα ενώπιον του ουσιώδη στοιχεία έκρινε, μεβάσητακα- 20 θιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους (αξία,προσόντα,αρ­ χαιότητα),ότι ηκ.Έλενα Μακρίδουείναι πιοκατάλληληγια προαγωγήστη θέση του ΓραμματειακούΛειτουργού απότην κ.Πόλα Κοφτερούκαιαποφάσισεναπροαγάγειστηνπιοπά­ νω θέση τις κ. Κούλλα Αρέστη, Σωτηρούλλα Δημητρίου και 25 ΈλεναΜακρίδου". Έχομεήδηπειπωςοδικαστής,Πρόεδροςτότετου Ανωτάτου Δικαστηρίου, που επελήφθη της προσφυγής πρωτοδίκως την απέρριψε. Η συζήτηση της ενώπιον μας έφεσης έγινε πάνω σε 30 διαφορετική βάση,αλλά περιορίστηκε σε σημεία πουκαλύπτο­ νται από το αιτητικό της προσφυγής και τους λόγους έφεσης. Επισημαίνουμε στα προηγούμενα πως η διαδικασία πλήρωσης θέσεων στην Αρχήδεν είναι θεσμοθετημένη. ΤοΣυμβούλιο,στην άσκηση των εξουσιών και αρμοδιοτήτων του, μπορεί να επιλέ- 35 ξει οποιαδήποτεδιαδικασίαπουθαοδηγήσει στην ολοκλήρωση της έρευνας του για την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφι­ ου, εφαρμόζοντας πάντοτε τους κανόνες χρηστής διοίκησης. Εφόσον .ησύσταση του διευθυντή, δεν αποτελεί ξεχωριστό θε­ σμοθετημένο στοιχείο επιλογής έπεται πως δεν προσμετρά και 40 ως ξεχωριστό στοιχείο κρίσεως. Γι* αυτό, και όταν το Συμβού­ λιο αποφασίσει να αποκλίνει από αυτή, δεν εφαρμόζεται ηνο­ μολογιακή αρχή, σύμφωνα με την οποία απαιτείται ειδική αι­ τιολόγηση της απόκλισης. 186 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Κοφτερού τ.Αρχής Αιμένων Κύπρου Εντούτοις,και ανεξάρτητααπόταπιοπάνω,ησύσταση του διευθυντή,πουκαταγράφεται αυτούσια στο παρόνκείμενο,βα­ σιζόταν αποκλειστικά στα έγγραφαστοιχεία πουήσαν ενώπιον του Συμβουλίου για αξιολόγηση. Ο διευθυντής απλώς τα απαριθμεί και αναφέρει πως οι συστάσεις του βασίζονται σ' αυτά. Γιανα μη μακρυγορούμε όμως, και επί αυτούειδικάτου σημεί­ ου,παραπέμπουμεστην απόφασητουαδελφούδικαστήΓ.ΚωνσταντινιδηστηνυπόθεσηΙωάνναΠονλλή ν.Αρχής Λιμένων Κύ­ πρου υπόθεση 750/91, που εκδόθηκε στις 21.10.92, σχετικά με την προσφυγή άλλης υποψήφιας για τις επίδικες θέσεις, όπου εξετάζεται τοζήτημασεαναφορά μετην ίδιαδιοικητικήαπόφα­ ση.Είναιηγνώμημαςπωςη ανάλυσηπουγίνεται απότοναδελ­ φό δικαστήαποτελεί ορθήδιατύπωσητουδικαίου. Θαπρέπει όμως να επισημάνουμε και τούτο. Είναι πρόδηλο, απότηναιτιολογίατηςαπόφασης,γιατίτοΣυμβούλιοδεσυμφώ­ νησεμετηνάποψητουδιευθυντή. Όπως αναφέρεταιστο σχετικό πρακτικό, που ενθέτουμε πιο πάνω, το Συμβούλιο συνεκτίμησε όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον του, περιλαμβανομένων και των αποτελεσμάτων της προφορικής εξέτασης. Έχουμε ήδη πα­ ρατηρήσει πωςη απόδοσητηςεφεσείουσας σ' αυτήαξιολογήθηκε ως πτωχότερητωνενδιαφερομένων προσώπων. Η απόφαση επο­ μένως τουΣυμβουλίου είναι νομικάάμεμπτηκαι επικυρώνεται. Ηέφεση απορρίπτεταιμε έξοδαεις βάροςτης εφεσείουσας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηαπόφασημου απηχεί και τις απόψεις του ΠροέδρουτουΔικαστηρίου. 30 35 40 Η πρωτόδικη απόφαση, αντικείμενο της κρινόμενης έφεσης, επικύρωσε την προαγωγήτων 3ενδιαφερομένων υπαλλήλων της Αρχής Λιμένων Κύπρου σε θέση Γραμματειακού.Λειτουργού. Ο κυριώτερος λόγος έφεσης είναι πωςηΑρχή παραγνώρισε,χωρίς ειδική αιτιολογία, τη σύσταση του Διευθυντή Προσωπικού της Αρχήςυπέρτηςπροαγωγήςτηςεφεσείουσας. Ενώτοστοιχείο αυ­ τό προσμέτρησε γιαδύοαπόταενδιαφερόμεναπρόσωπα. Αλλο θέμα,συναφές με το προηγούμενο, στο οποίο οδικηγό­ ρος της εφεσείουσας επίσης συγκέντρωσε τα βέλη της κριτικής του, είναι πως η εισήγηση του Διευθυντή, η οποία βασίστηκε, όπως διαπίστωσε ηΑρχή, μόνο στις υπηρεσιακές εκθέσεις -που δείχνουν πως η εφεσείουσα είχε υπεροχή - ήταν πεπλανημένη. Γιατίπροκύπτειαναντίρρητααπότοπρακτικόπωςσυνεκτιμήθη­ κανόλατανόμιμαστοιχεία.Ας λεχθεί εδώδιευκρινιστικά ότικα187 Νικήτας, Δ. Κοφτερού ν.Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1996)τά τησυζήτηση ηέφεση εναντίονδύοαπόταενδιαφερόμεναπρό­ σωπααποσύρθηκε. Και έχειαπορριφθεί.Συνέχισε μόνο εναντίον της ενδιαφερόμενης Έλενας Μακρίδη,ηοποίαδε συστήθηκε. Ηπρωτοβάθμιααπόφασηδέχθηκε τηθέση του Κωνσταντινί5 δη Δ., στην προσφυγή αρ.750/91 Ιωάννα Πονλλή ν. Αρχής Λι­ μένων Κύπρου, ημερ. 21/10/92,ότι οι διατάξειςτου περί Δημό­ σιας Υπηρεσίας Νόμουαρ. 1/90, πουδιέπουν τις συστάσεις του προϊσταμένου τμήματος για προαγωγές,δεν ισχύουν κατ* ανα­ λογίαστηνπαρούσαπερίπτωση. Καιτοσκεπτικότης:ότιοκαν. 10 3 της Κ.Δ.Π. 317/82, είχε προβλέψει την αναλογική εφαρμογή του προϊσχύσαντος μόνο νόμου. Συγκεκριμένα του άρθρου 46 το οποίο εν πάση περιπτώσει διείπε θέματα αρχαιότητας των υπαλλήλων στην υπηρεσία.Δεν υπήρχεδεσμευτική πρόνοιαπου κάλυπτε τις συστάσεις προϊσταμένου. 15 Ο δικηγόρος της Αρχής, παρόλοπουπροώθησε την ίδιαάπο­ ψη,ουσιαστικά αναγνώρισε πως,εφόσον υιοθετήθηκε τοκριτή­ ριο της σύστασης του Διευθυντή, ήταν ορθό,σύμφωνα με τους κανόνες τηςχρηστής διοίκησης -καιδεδιαφωνούμεσεαυτό-να 20 δικαιολογηθεί η απόκλιση ήκαλύτεραη απόρριψητης σύστασης του για την εφεσείουσα. Αλλά,σύμφωνα με όσα μας είπε,αυτό έγινε. Ο πρωτόδικος δικαστής εντόπισε την απαιτούμενη αιτιο­ λογία στο ότι ο Διευθυντής προέβη στην ενέργεια τουβασιζόμε­ νος μόνο στις εμπιστευτικές εκθέσεις της εφεσείουσας. 25 Ας παρακολουθήσουμε στο σημείο αυτότο ίδιοπρακτικό: "Από την εξέταση όλων τωνστοιχείων πουείχεενώπιοντου, το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμαότι,ενώ δέχεται την 30 σύσταση του Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης όσον αφοράτις δυοπρώτεςυποψήφιεςκ. Κούλλα Αρέστηκαι Σωτηρούλλα Δημητρίου δεν μπορεί, να δεχθεί τη σύσταση του Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης για προαγωγή της κ. Π. Κοφτερού στην πιο πάνωθέση. Το Συμβούλιο έκρινε ότι 35 το κριτήριο των εμπιστευτικών εκθέσεων στην προκειμένη περίπτωση,πάνωστο οποίο βασίστηκε κυρίως ο Διευθυντής Προσωπικού και Διοίκησης, δεν μπορούσε να είναι το μόνο ήτο ουσιαστικό κριτήριο." 40 Ο δικηγόρος της εφεσείουσας υποστήριξε ότι είναι φανερό από το πιο πάνω απόσπασμα πως η Αρχή παρερμήνευσε όσα ανέφερε ο Διευθυντής υποπίπτοντας έτσι σε ουσιώδη πλάνη. Πέρα απόαυτόδεν υπάρχει ειδική αιτιολογία πουεπιβάλλει σε 188 3ΑΛΛ Κοφτερού ν. ΑρχήςΑιμένων Κύπρου Νικήτας, Δ. μίατέτοιαπερίπτωσηηνομολογία. Καιαναφέρθηκεσεδικαστι­ κάπροηγούμενα ερμηνευτικά τωνσχετικών προνοιών τηςπροϊσχύσασας νομοθεσίας γιατηδημόσιαυπηρεσία. 5 10 15 20 25 Τοκυρίαρχο επιχείρημα της Αρχήςσυνδέθηκε μετηφύσητης σύστασης: ότι,δηλαδή,είχε ως βάσηκαι πλαίσιο το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων. Συνεπώς δεν μπορούσε, σύμφωνα με την απόφασηστην υπόθεση Νιόβη Παπαϊωάννον και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(1991)3Α.Α.Δ.713, να δοθεί στο στοιχείο αυτόκαθεστώς ανεξάρτητου παράγοντα κρίσης. Αν μάλιστα συ­ νέβαινε κάτι τέτοιο, οριστικά οι προαγωγές θα ήταν ευάλωτες. Υιοθετήθηκαν περαιτέρω όσα σχετικά λέχθηκαν στην υπόθεση Πονλλή, ανωτέρω, ότι η Αρχή δεν αξιολόγησε τη σύσταση ως στοιχείο υπεροχής των δύο που διόρισε, αλλά απλώς η επιλογή της ήταν δικαιολογημένη "από τα αντικειμενικά στοιχεία που υπήρχαν". Όπως και νάχει το θέμα της κατ' αντιστοιχίαν εφαρμογής ή μητωννομοθετικών προνοιώνπουαφορούντιςσυστάσεις προϊσταμένου, η έμμεση διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου για την ανάγκηειδικής αιτιολόγησης απομάκρυνσης απότησύ­ σταση,πουαφορούσε την εφεσείουσα, ως συστατικού νομιμότη­ τας της πράξης,ήταναπόλυταορθή.Διαφορετικά,υπό τις συν­ θήκες που περιγράψαμε, θα τραυματιζότανη θεμελιώδης αρχή τηςχρηστήςδιοίκησης. Εξάλλουκαιστηνπερίπτωσηπουμίαδι­ οικητική πράξηδεν είναι αιτιολογητέα, αλλά ηδιοίκησηπροθυ­ μοποιείται να παράσχει δικαιολογία,ηαιτιολογία αυτήελέγχε­ ται απότο δικαστήριο.Διαβάζουμεσχετικά σταΠορίσματατης Νομολογίας τουΣ.τ.Ε. 1929-1959στη σελ. 189: 30 35 "Επί αιτιολογίας οικειοθελούς, ήτοι αιτιολογίας, ήν ηΔιοίκησις οικειοθελώς παραθέτει εις την πράξιν,χωρίς να είναι υπόχρεως ειςτούτο,ηνομολογία δέχεται,ότι καιεάνονόμος δεν απαιτή αιτιολόγησιν της πράξεως, εφόσον αύτη φέρει ωρισμένην αιτιολογίαν,ηνομιμότης αυτήςυπόκειται εις τον έλεγχον του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας." Θαπρόσθετα ότι υπάρχουνκαι αποφάσειςστις οποίες υποστη­ ρίχθηκε τοαντίθετο. 40 Η σύσταση είναι ένα απότα στοιχεία που διαμόρφωσε στην προκείμενη περίπτωση την απόφαση του Συμβουλίου. Το επιμαρτυρεί, κατά τρόπον που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, η γλώσσα του κειμένου της, όπως απεικονίζεται στο πρακτικό. 189 Νικήτας, Δ. Κοφτερούν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου

(1996)Είναιτομόνο από τακριτήριαπουσχολιάζεται ιδιαίτερα.Η σύ­ σταση της αιτήτριαςδεν έγινεαποδεκτή γιατίκρίθηκε πωςήταν μονοδιάστατη με την έννοια πως επικεντρώθηκε αποκλειστικά στις εμπιστευτικές εκθέσεις. Αν όμως, όπως έχει λεχθεί, η σύ­ σταση του Διευθυντή δεν είχε σημασία,το πιεστικό ερώτημα είναι γιατί το Συμβούλιο επέλεξενα εντρυφήσει μόνο σε αυτότο στοιχείο. Δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση παρά ότι το Συμ­ βούλιο το θεώρησε δείκτη της αξίαςτου υπαλλήλου, το οποίον άσκησε ουσιαστική επίδρασηστηλήψητης απόφασης. 5 10 Η περίπτωση της αιτήτριαςδεν μπορούσε δικαιοκρατικά να διαχωριστεί από τις άλλες. Για τον απλό λόγο πως η σύσταση που έγινεκαι για τους τρεις είχεακριβώς το ίδιουπόστρωμα: "Ο κ. Μ. Βασιλειάδης ανέφερεν ότι, έχοντας υπόψη τους 15 προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους με τις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων καθώς επίσης τις πρόνοιες του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης του Γραμματεια­ κούΛειτουργού και με βάσητανόμιμα κριτήριαστο σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) συστήνει για προαγωγή 20 στην πιο πάνω θέση τις υποψήφιες Κούλλα Αρέστη, Σωτηρούλλα ΔημητρίουκαιΠόλαΚοφτερού,τις οποίεςθεωρεί ως τις καταλληλότερες." Το ίδιο απόσπασμα αποκαλύπτει την πλάνη υπό το κράτος 25 της οποίας λήφθηκε ηαπόφαση,η οποία έγκειται στο ότι ησύ­ στασηδε στηρίχθηκε μεμονωμένα στις εκθέσεις, αλλάστο ευρύ­ τερο φάσμακριτηρίων. Ας σημειωθεί ότι στις προφορικές συνε­ ντεύξεις ηεφεσείουσα αξιολογήθηκε ως καλή,ενώη ΈλεναΜακρίδη ως πολύ καλή. Χωρίς αυτό να έχει προβληθεί ως λόγος 30 για την απόκλιση απότησύσταση.Αλλωστεμίατέτοιαπρόταση δύσκολα θαμπορούσε να ευδοκιμήσει. Επομένως η έφεση πρέπει να γίνει δεκτή. Η εκκαλούμενη απόφασηκαιηεπίδικηδιοικητικήακυρώνονται.Μεέξοδαυπέρ της εφεσείουσας. Διευκρινίζεται ότι μετάτηναπόσυρσητηςέφε­ σης, η ακύρωση αυτή αφορά μόνο την προαγωγή της Έλενας Μακρίδη. Ηέφεσηαπορρίπτεται κατά πλει­ οψηφία, με έξοδα εις βάρος της εφεσείουσας. 190 35