← Κύπρος

clr/1996/1996_3_191.pdf

3ΑΑ.Δ. 26Απριλίου,1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΚΑΛΛΗΣ, Δ/σιές] ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσείων, ν. ΜΕΛΠΩΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Εφεσίβλητης. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1431). Εκτελεστή διοικητική πράξη — Ποία ταχαρακτηριστικά γνωρίσματα της εκτελεστήςδιοικητικήςπράξης. 5 10 15 Βεβαιωτικήπράξη — Στερείταιεκτελεστότητας αφούεκδίδεταιχωρίς νέαπραγματική έρευναμετά τηνέκδοσητηςαρχικήςπράξης καιως εκ τούτουδενπαράγει νέαέννομα αποτελέσματα— Πλήρηςταύτι­ σημεταξύ τηςΕλληνικήςκαι τηςΚυπριακής νομολογίας αναφορι­ κά με τοπότε υπάρχεινέαέρευνα— Αρχές που εφαρμόζονται. Συνταγματικό Δίκαιο — Έννομο συμφέρον— Αρχή της ισότητας — Δεν μπορεί ναχρησιμοποιηθεί ωςμέσο γιαπροβολή αιτήματος που έχει ήδη απορριφθεί. Διοικητικό Δίκαιο — Παράλειψηεντός τηςέννοιας τουΆρθρον146.1 του Συντάγματος — Ισχυρισμός για συνεχιζόμενη παράλειψη — Δεν μπορεί να ενσταθήσειμετά τηνεξέταση, λήψηκαικοινοποίηση της επίδικης διοικητικής απόφασης,αφούαίρεται τότεοχαρακτή­ ρας τηςπαράλειψης ως συνεχιζόμενης. 20 Προθεσμίαασκήσεωςαιτήσεως ακυρώσεως — Επίδικη απόφαση επι­ βεβαιωτική προγενέστερης πράξης — Καταχώρηση της αιτήσεως ακυρώσεως μετά τηνπάροδο 75ημερώναπό την κοινοποίησητης προγενέστερηςπράξης — Ηαίτηση ακυρώσεωςe/ναι εκπρόθεσμη. 25 Η αιτήτρια, πουήταν Γραφέας 2αςΤάξεως στο ΔήμοΛευκω­ σίας, προάχθηκε στη θέση Γραφέα 1ης Τάξεως και τοποθετήθηκε 191 ΔήμοςΛευκωσίας ν.Γρηγορίου

(1996)στην κλίμακα "Α7" με απόφασημε ημερ. 25.11.
  1. Η προαγωγή ίσχυεαναδρομικάαπό 1.1.1983 καιήταντοαποτέλεσμα τηςσυλλο­ γικής σύμβασης 1983-
  2. Στηνεπιστολή του Δήμου προς τηναι­ τήτρια αναφορικάμε την προαγωγήτης, εγίνετο καιαναφοράστις απολαβέςτης όπως καθορίστηκαν στην απόφασημεημερ.25.11.
  3. Ηαιτήτρια αποδέκτηκε τηνπροαγωγή. Ηαιτήτριαήγειρε θέμαεπανεξέτασης της μισθοδοσίας τηςμέσω της Συντεχνίας της για εξίσωσητου μισθού της με την αντίστοιχη βαθμίδα της κλίμακας των αρρένων γραφέων. Το θέμα αυτό είχε εγερθεί απότην αιτήτριακαιπριν την προαγωγήτης. Η απάντηση τουΔήμου που λήφθηκε σε συνεδρία του στις 30.4.1986ήταν αρνη­ τική. Στις 19.5.1986οδικηγόρος τηςαιτήτριαςήγειρε καιπάλινθέ­ μα ανισότητας μεταξύ της μισθοδοσίας της και της μισθοδοσίας των αρρένων συναδέλφων της πουπροσλήφθηκαν όπως καιη ίδια το
  4. Και πάλιν ηθέσητουΔήμου ήταναπορριπτικήμεαποτέ­ λεσμα την καταχώρηση προσφυγής απότην αιτήτρια για ακύρωση της απόφασηςτου Δήμου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τις προδικαστικές ενστάσεις που υποβλήθηκαν εκ μέρους του Δήμου ότι (α) η προσφυγή ήτανεκπρόθεσμη,(β)ηαιτήτριαδενείχεέννομο συμφέρον και(γ)η προσβαλλόμενη απόφασηήτανβεβαιωτική. Η απόφασητου Δήμου κηρύχθηκε άκυρημε βάσητο Αρθρο 146.4(β)τουΣυντάγματος. 5 10 15 20 25 Στην έφεση,το μόνο θέμαπουαπασχόλησε τοΔικαστήριο,ήταν το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η απόφασητης 30.4.1986, ήτανεκτελεστήδιοικητική πράξη. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου αποδέκτηκετηνέφεση και αποφάνθηκεότι: Εκτελεστήδιοικητικήπράξηείναι εκείνη πουσυνεπάγεται ευθέ­ ως και αμέσως με την εκτέλεσητης έννομες συνέπειες για τους δι­ οικούμενους δηλαδή συνιστά, μεταβάλλει, ήκαταργεί δικαιώματα ήΛ*αι υποχρεώσεις. 30 35 Βεβαιωτική είναι η πράξη η οποία συνιστά απλή επανάληψη προγενέστερης ή στηρίζεται πάνω στην ίδια πραγματικήκαι νομι­ κήβάση. Επίσης πράξηπουδηλώνει απλήεμμονή της Διοικήσεως 40 σε προηγούμενη πράξηέστω καιανδενεπαναλαμβάνειτο περιεχό­ μενο της. Οι βεβαιωτικές πράξεις στερούνται εκτελεστού χαρακτήρος λόγω τουότι εκδίδονταιχωρίς πραγματικήέρευνα μετάτηνέκ­ δοση της αρχικής πράξης και δεν παράγουνγι' αυτόντο λόγονέα 192 3ΑΑ^. ΔήμοςΛευκωσίας ν.Γρηγορίου έννομα αποτελέσματα.Υπάρχει πλήρηςταύτιση μεταξύτηςελληνι­ κής και της κυπριακήςνομολογίας αναφορικάμε το πότε υπάρχει νέα έρευνα, 5 Νέα έρευνα υπάρχει ιδιαίτερα όταν προτού εκδοθεί η νεώτερη πράξη,εξετάζονται στοιχεία κρίσεως που έχουν προκύψει εντελώς πρόσφατα ήπου προϋπήρχανμεν αλλά μέχρι στιγμής ήτανάγνω­ στακαι τώρα για πρώτηφοράλαμβάνονται επιπρόσθετα υπ'όψιν. 10 Στηνπαρούσαυπόθεση, νομική βάσητης επανεξέτασης του ζη­ τήματος της μισθοδοσίας της αιτήτριας,ήτανηαρχήτης ισότητας. Ηίδιααρχήείχε αποτελέσει καιτηνομικήβάσηεξέτασης του αιτή­ ματος της αιτήτριας στις 25.11.
  5. Δεν είχε τεθεί οποιοδήποτε νέο ουσιώδες νομικό ήποαγματικόστοιχείο. Επομένως δεν υπάρχει νέα έρευνα. Παράγωγοςεννόμων αποτελεσμάτων γιατηναιτή­ τριαήτανηαπόφασηημερ.25.11.
  6. Η απόφασηημερ.30.4.1986 έχει όλα ταχαρακτηριστικάτης βεβαιωτικής πράξεως καιδενμπο­ ρεί να προσβληθεί με προσφυγή. Επιπλέον η προσφυγή είναι εκ­ πρόθεσμη,αφούμόνο ηπράξηημερ.25.11.1985,μπορούσε να αποτελέσειαντικείμενο προσφυγής. 15 20 25 ' Η αιτήτριαδεν μπορεί ναπαραπονείταιγιαπαράλειψηεντός της έννοιας του Αρθρου 146.1 του Συντάγματος, γιατί η απόφαση της 25.11.1985μετηνοποίααποκρυσταλλώθηκαν ταδικαιώματατης, αίρειτονχαρακτήρατηςπαράλειψηςωςσυνεχιζόμενης. Επίσηςδεννο­ μιμοποιείται ναεπιδιώκει επανεξέταση επικαλούμενη και πάλιν την συνταγματική αρχήτης ισότητας ήοποιαδήποτεάλλη συνταγματική αρχή,σανμέσοπροβολής αιτήματοςτηςπουέχει ήδη απορριφθεί. 30 35 Η έφεσηεπιτυγχάνει. Η εκκαλούμενη απόφαση παραμερίζεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν εκδίδε­ ται διαταγή για έξοδα. Υποθέσειςπον αναφέρθηκαν: Πιερής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1983)3Α.ΑΛ. 1054, Παπαφώτης ν.Κυπριακής Δημοκρατίας
(1988)3Α.Α.Δ. 1368, 40 Κουδουνάρης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1967)3Α.ΑΛ. 479, Βαρνάβα ν.Κυπριακής Δημοκρατίας
(1968)3ΑΛΛ. 566, 193 ΔήμοςΛευκωσίας ν. Γρηγορίου
(1996)Κέλπης ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1970)3ΑΛΛ. 196, Κεφάλαςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1972)3ΑΛΛ. 225, 5 Παπασάββα ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1979)3ΑΛΛ. 563, Παπασάββα ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1973)3ΑΛΛ. 467, 1 ΠορίσματαΝομολογίαςΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας1929-59,σελ
  1. 10 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Στυλιανίδη, Δ.)πουδόθηκεστις 12 Σεπτεμβρίου 1991,μετηνοποίαακυρώθηκεηαπόφασητουεφεσειονταγια απόρρίψητουαιτήματοςτης εφεσίβλητης γιαεξίσωση τουμισθούτηςμε την αντίστοιχη βαθμίδα τηςκλίμακας τωναρρένωνγραφέων. 15 Κ. Μιχαηλίδης,για τον Εφεσείοντα. 20 Στ. Κιττής, για την Εφεσίβλητη. Cur. adv. wit ΠΙΚΗΣ, Π.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θαδώσει ο Δι­ καστής κ. Π. Καλλής. 25 ΚΑΛΛΗΣ,Δ.: Ηεφεσείουσα ("αιτήτρια")προσλήφθηκε την 1η Ιανουαρίου, 1969 από το Δήμο Λευκωσίας στη θέση Γραφέα2ης Τάξης.Τον ίδιοχρόνο καιστην ίδιαθέσηπροσλήφθηκε καιάρρεν προσωπικό. ΟΔήμος διατηρούσε τότε δύο κλίμακες για την ίδια 30 ακριβώς θέση - μιαγιατο θήλυπροσωπικό (£426 x 24 - 552 χ 30702) και μιαγιατοάρρενπροσωπικό (£516 χ 30- 576 χ 36 -900). Τααναγκαίαπροσόνταγιαδιορισμό,τακαθήκοντακαιοι ευθύνες της θέσης ήτανπανομοιότυπα, ανεξαρτήτως φύλου. 35 Στις 16 Φεβρουαρίου, 1972, οΔήμος κατάργησε τηδιαφορο­ ποίηση, με την εξάλειψη της κλίμακας για τις γυναίκες Γραφείς 2ης Τάξης. Η αιτήτρια είχε τότε λάβει τρεις προσαυξήσεις £24.- ηκάθε μια και ο βασικός μισθός της ήταν £498.Ο Δήμος τοποθέτησε την αιτήτρια στην πρώτη βαθμίδα της πρώην κλίμακας αρρένων -της μόνης κλίμακας που παρέμεινε, 194 40 3ΑΛΛ. ΔήμοςΛευκωσίαςν. Γρηγορίου Καλλής, Δ. δηλαδή, £516.-. Οι άρρενες υπάλληλοι όμως είχαν πάρει τις τρεις προσαυξήσεις και,ως εκτούτου,βρίσκονταν στις £606,-. 5 10 15 20 25 30 Το 1984, ύστερα απόδιαπραγματεύσεις με τησυντεχνία των υπαλλήλων τουΔήμου,συμφωνήθηκεηπροαγωγήτων Γραφέων 2ηςΤάξης σε Γραφείς 1ηςΤάξης. Η πιο πάνωσύμβαση αποτέλεσε αντικείμενο επιστολήςτου συνηγόρου τηςαιτήτριας καιδυοάλλων υπαλλήλων προςτο Δήμο, ημερ. 12.2.
  2. Παρατήρησε ότι "από το 1972παρόλο πουπέτυχαν τότε δικαίωση με το να τους δοθεί ηίδιακλίμακα με τους άρρενες γραφείς, εντούτοις εξακολούθησε η διαφορο­ ποίησηστην βαθμίδαπουτουςδόθηκεσ' αντίθεσημ' εκείνηπου κατείχανοι άρρενες συνάδελφοι" τους.Παρατήρησε, επίσης,ότι τοθέμα "παρουσιάζει νέα διάσταση,δυσμενέστερηγιατί παρα­ λές τιςπρόνοιες της σύμβασης (1.1.83 -31.12.84)πουυπογρά­ φηκε στις 13.7.84 δενεφαρμόστηκε γι' αυτές ηπροαγωγήαπό 1.1.83προς βλάβηκαι άνιση μεταχείριση τους". Αφού αναφέρ­ θηκε σε συγκεκριμένες πρόνοιες της σύμβασης υπόδειξεπως "αυτέςκαθιστούν ξεκάθαρατην νομική υποχρέωση του Δήμου" καιτοδικαίωματων αιτητριώνγιαεφαρμογήαπό1.1.83 της μι­ σθολογικής ανέλιξης τους",καιζήτησε την άμεση ρύθμιση του. Ο Δήμος επελήφθη τουθέματος κατά τη συνεδρίασητου, ημερ.25.11.1985.Αποφάσισε την προαγωγήτης αιτήτριας στην θέσηΓραφέως 1ηςΤάξεως "με απολαβές£2,360από 1.1.1983και £2,625από1.7.85 επίτηςκλίμακαςΑ7". Σύμφωναμετασχετικά πρακτικά η προαγωγή αυτή ήταν αποτέλεσμα τηςσυλλογικής σύμβασης 1983-
  3. Μεεπιστολή του,ημερ.7.12.1985,οΔήμος πληροφόρησε την αιτήτριαγιατην προαγωγήτης στη θέση"της Γραφέως 1ηςΤάξεως από 1ης Ιανουαρίου, 1983".Στην επιστολή εγίνετο και αναφοράστις απολαβές της αιτήτριας όπως είχαν καθορισθεί στην απόφασημε ημερ.25.11.
  4. Ηαιτήτρια αποδέ­ χθηκετην προαγωγή, (βλ. επιστολή της,ημερ. 19.12.1985). 35 40 Η αιτήτριαήγειρε εκνέου τοθέματης μισθοδοσίας τηςμέσω τηςΣυντεχνίας τηςη οποίαυπόβαλεαίτημαγιαεξίσωσητου μι­ σθού τηςαιτήτριας "μετηναντίστοιχη βαθμίδα της κλίμακας των αρρένων γραφέων". ΟΔήμος ζήτησε την γνωμάτευσητων νομικών τουσυμβούλων οι οποίοι τον συμβούλευσαν ότιτο σχετικό αίτημαπρέπει να απορριφθεί.Εξέτασε το αίτημακατά τησυνεδρίαση τουημερ.30.4.1986και"μετάαπόεκτεταμένησυ­ ζήτηση και ανταλλαγή απόψεων αποφάσισε, σύμφωνα μετη γνωμάτευση των νομικών συμβούλων, να το απορρίψει για λό195 Καλλής, Δ. ΔήμοςΛευκωσίας ν. Γρηγορίου
(1996)γουςπουαναφέρονταιστηγνωμάτευση". Δεν υπάρχει οποιαδή­ ποτε ένδειξησταπρακτικάότιη αιτήτριαείχεπληροφορηθείγια την πιο πάνωαπόφαση. Το θέμα της μισθοδοσίας της ηγέρθηκε και από το δικηγόρο 5 της μεεπιστολή τουημερ. 19.5.
  1. Παρατήρησεότι μετάτη ρύθ­ μισητου θέματος πουέθεσεμετην πιοπάνωεπιστολή τουημερ. 12.2.1985,"δενεπήλθε ίση μεταχείριση πλήρως,γιατίτην1.7.1986 ημερομηνία προσαύξησης, ηαιτήτριαθα έχει μισθοδοτική κατά­ σταση χαμηλότερη από συναδέλφους (άρρενες) που προσλήφθη- 10 καν το 1969 όπως και η ίδια".Υπόδειξε ότι υπήρχε φανερήανι­ σότητακαιζήτησετηνάρσητης.ΚαιπάλινηθέσητουΔήμουήταν απορριπτικήτουαιτήματος.Πληροφόρησε τοσυνήγορο τηςαιτήτριας (βλ. επιστολή του ημερ. 24.6.1986) ότι έχει λάβει νομική συμβουλή με την οποία "συμβουλεύεται ο Δήμος να αρνηθεί 15 έγκριση του αιτήματος" και "με βάση τη γνωμάτευση των Νομι­ κών Συμβούλων του Δήμου, η Δημοτική Επιτροπήσε πρόσφατη συνεδρία της αποφάσισεόπωςαπορρίψει το αίτημα". Τη λήψη της πιο πάνω επιστολής ακολούθησε η παρούσα προσφυγήμε την οποίαηαιτήτριαζήτησε: 20 "
  2. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρηκαι χωρίς νομικό αποτέλεσμα ηαπόφασηκαι/ήη άρ­ νησητου καθ' ου ηαίτησηνα εγκρίνει το αίτημαγια ίση μι- 25 σθοδοσία των αιτητριών με την μισθοδοσία των αρρένων ομοιοβάθμων τους.
  3. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμαηαντισυνταγματικήπαράλειψη του καθ' ου η αίτηση να καταβάλει τον ίδιο μισθό στις αιτήτριες όπως καταβάλλει στους ομοιόβαθμούς τους άρρενες υπαλλήλους του Δήμου και πως ότι παραλείφθηκε να διενεργηθεί." 30 35 Ο ευπαίδευτοςσυνήγορος τουΔήμου υπόβαλεότι η προσφυ­ γή είναι απαράδεκτη γιατί, (α)είναι εκπρόθεσμη, (β)ηαιτήτρια στερείται εννόμου συμφέροντος και (γ) ότι η προσβαλλόμενη απόφασηείναι βεβαιωτικήκαιως εκτούτου,δενυπόκειται στον αναθεωρητικόέλεγχο του Δικαστηρίου. Το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε όλες τις προδικαστικές ενστάσεις. Αποφάνθηκε ότι: 196 40 3 Α.Λ.Δ. 5 10 ΔήμοςΛευκωσίας ν. Γρηγορίου Καλλής, Δ.
(1)Η αποδοχήμεελεύθερη βούλησηδιοικητικής πράξεωςστερεί τηναιτήτριαεννόμου συμφέροντος, εκτόςότανεπηρεάζονται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Το δικαίωμα ισότητας των φύλων είναι θεμελιώδες αναπαλλοτρίωτοανθρώπινοδικαίωμα,το οποίο δεν μπορεί έγκυρα να εγκαταλειφθεί ούτε από το ίδιο το άτομο. Παρόλο ότι μπορεί να ειπωθεί ότι υπήρξε μια μακρά περίοδος σιωπηρής αποδοχής τούτο δεν εμποδίζει τηναιτήτριαναπροωθήσει την προσφυγήτης, για­ τί δεν χωρεί συμβιβασμός σε θέματα θεμελιωδών δικαιωμάτωνκαιελευθεριών τουατόμου. Η αιτήτριασυνεχίζει ναέχει έννομο συμφέρον και το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ελέγξειτην νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης.
(2)Η προσφυγή δεν ήταν εκπρόθεσμη. 15
(3)Η απόφασητης30.4.1986είναιεκτελεστήδιοικητική απόφαση και αναφέρεταιστο πραγματικόκαθεστώςτης ημέραςπουλή­ φθηκεκαι είναιγιαόλους τους σκοπούς ανεξάρτητηπράξη. 20 25 30 35 40 Επί της ουσίας της προσφυγής το πρωτόδικο δικαστήριο αποφάνθηκε ότι: "(α) η προσβαλλόμενη απόφαση του Δήμου ημερομηνίας 30 Απριλίου, 1986, που κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια μέσω του δικηγόρου της στις 24 Ιουνίου, 1986, κηρύσσεται άκυ­ ρημε βάσητο Αρθρο 146.4(β) του Συντάγματος·και (β) ηπαράλειψητουΔήμου ναδώσει στην αιτήτρια ίσηαμοιβή με τους ομοιοβάθμους της άρρενες υπαλλήλους του ακυρώνεται και ότι παραλείφθηκεέπρεπε να είχεεκτελεστεί." Ο Δήμος εφεσίβαλε την πιοπάνωαπόφαση. Δε θαμας απα­ σχολήσουνόλατασυμπεράσματατουπρωτόδικουδικαστηρίου, γιατί δεν παρίσταταιτέτοια ανάγκη. Θα ασχοληθούμε μόνο με την τελευταίακατάληξητου - ότι ηαπόφασητης 30.4.1986είναι εκτελεστήδιοικητική πράξη. Εκτελεστήδιοικητικήπράξηείναι εκείνηπουσυνεπάγεται ευ­ θέως και αμέσως μετην εκτέλεση της έννομεςσυνέπειες γιατους διοικούμενους δηλαδήσυνιστά, μεταβάλλει ήκαταργείδικαιώμα­ τα ή (και) υποχρεώσεις. (Βλ. Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο, Α.Ι. Τάχου,4ηέκδοση, 1993,σελ. 356). Χαρακτηριστικό γνώρισματης εκτελεστήςδιοικητικήςπράξεωςείναιότι μετηδήλωσηβουλήσε­ ωςπουπεριέχει,καθορίζειδίκαιονδηλαδήδημιουργείδικαιωμα197 Καλλής, Δ. ΔήμοςΛευκωσίαςν.Γρηγορίου
(1996)τα και υποχρεώσεις είτεκατάτρόπογενικό μετο να θέτεικανό­ νες δικαίου (κανονιστική πράξη), είτε κατά τρόπο ειδικό στην ατομικήπερίπτωση(ατομικήπράξη),(βλ.Στασινόπουλου,Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων,Έκδοση 1982, σελ. 170). 5 Σύμφωνα με τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-59, σελ. 240, οι βεβαιωτικές πράξεις,δηλαδήοι πράξεις που έχουν το αυτό περιεχόμενο "προς προεκδοθείσαν εκτελεστήν, επιβεβαιούσαι ταύτην",ανεξαρτήτως του αν εκδίδο­ νται αυτεπάγγελτα ή με αίτηση του ενδιαφερόμενου "απαραδέ- 10 κτως προσβάλλονται" με αίτηση ακυρώσεως επειδή στερούνται εκτελεστούχαρακτήρος.Έτσι είναι βεβαιωτική ηπράξηηοποία συνιστά απλήεπανάληψηπρογενέστερης ήστηρίζεται πάνωστην ίδια πραγματική και νομική βάση. Επίσης πράξη που δηλώνει απλήεμμονήτηςΔιοικήσεως ειςπροηγούμενηπράξη"έστωκαι μη 15 επαναλαμβάνουσα το περιεχόμενο ταύτης", αποτελεί επίσης βε­ βαιωτικήπράξη,"ως λ.χ. ηεμμονή ειςπρογενεστέραν άρνησιν". Η ανάλυση του Ηλία Κυριακόπουλου στο σύγγραμμα του Ελληνικόν Διοικητικόν Δίκαιον, 4η έκδοση, σελ. 96, ακολουθεί τις ίδιες γραμμές γιανα προσθέσει: 20 "Αι βεβαιωτικαίπράξεις στερούνται εκτελεστούχαρακτήρος, διότι εξεδόθησαν άνευ νέας, μετά την έκδοσιν της αρχικής πράξεως,πραγματικήςερευνης καιδεν παράγουσιδιάτούτο 25 νέα έννομα αποτελέσματα. Νεωτέρα διοικητική πράξις, ίνα είναι βεβαιωτικήπρογενεστέρας, απαιτείται:Ταυτότηςτηςτε εκδούσης εκατέραντων πράξεων αρχήςκαιτουπροσώπουή των προσώπων, προς α απευθύνονταιαύται* επίσης δε,ταυ­ τότης τηςπραγματικήςαιτιολογίαςαμφοτέρωντωνπράξεων 30 και ταυτότης διατακτικού." Ηδικήμαςνομολογία έχειακολουθήσει ταβήματατηςελλη­ νικής νομολογίας. (Βλ. Πιερήςγ.Δημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ. 1054, 1062, 1063, Παηαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1988)3 Α.Α.Δ. 35 1368, 1372 και Κονόοννάρης r. Δημοκρατίας
(1967)3 Α.Α-Δ. 479). Έχει δε, σε πλήρη ταύτιση με την ελληνική νομολογία, προσδιορίσει μεσαφήνειαπότευπάρχεινέαέρευνα. Έτσι,σύμ­ φωνα με τηνομολογία, γενικάνέα έρευναθεωρείται ηλήψηυπ* όψηνέων ουσιωδών νομικών ήπραγματικώνστοιχείων. Τονέο 40 υλικό πουχρησιμοποιείται κρίνεται αυστηρώς,γιατίδενπρέπει αυτός που έχει απωλέσει τηνπροθεσμίαδιατην προσβολή μιας εκτελεστήςπράξεως,ναμπορείνακαταστρατηγείαυτήτηνπρο­ θεσμία με την δημιουργία νέαςπράξεως,ηοποία "εξεδόθηκατ* 198 3 ΑΛΛ. Δήμος Λευκωσίας ν. Γρηγορίου Καλλής,Α. επίφασιν μενκατόπιννέαςέρευνας,κατ' ουσίανόμως επίτη βά­ σει τωναυτών στοιχείων". 5 10 15 20 25 30 35 40 Νέα έρευνα υπάρχει ιδίως ανπριν την έκδοση της νεωτέρας πράξεως, λαμβάνει χώραν εξέταση στοιχείων κρίσεως "νεωστί προκυπτόντων ή προϋπαρχόντων μεν αλλά τέως αγνώστων, άτινανυν λαμβάνονταιδιάπρώτηνφοράνπροσθέτως υπόψιν". (Βλ. Στασινόπουλος,πιο πάνω,σελ. 176, Βαρνάβα ν.Δημοκρα­ τίας
(1968)3 Α.Α.Δ. 566, Κέλπης ν. Δημοκρατίας
(1970)3 Α.Α.Δ. 196 καιΠιερής ν.Δημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ. 1054). Στην παρούσαυπόθεσηηδιοίκηση εξέτασε το αίτηματηςαιτήτριαςγιαίσημεταχείριση μετάαπότηνπιοπάνωεπιστολή του δικηγόρου της, ημερ. 12.2.1985. Με την απόφαση της, ημερ. 25.11.1985,πήρεαπόφασηεπίτουαιτήματος. Ηαπόφασηεκείνη ήταν καθοριστική των δικαιωμάτων της αιτήτριας. Συνιστούσε δικαιώματατηςαιτήτριαςκαισυνεπάγετο ευθέωςήαμέσως έννο­ μεςσυνέπειες γιατηναιτήτρια. Ηαιτήτριαέλαβεγνώση τηςαπό­ φασης εκείνης, την αποδέχθηκε,και δεν την είχε προσβάλει με προσφυγή. Μάλισταο συνήγορος τηςμε τηνπιοπάνω επιστολή του-ημερ. 19.5.1986-δέχθηκεότι σαναποτέλεσμα της επιστολής του,ημερ. 12.2.1985είχεν μεν ρυθμισθεί το θέμα "πλην όμως δεν επήλθε ίση μεταχείριση πλήρως ...". Με το διάβημα της Συντε­ χνίας και με το διάβημα του συνηγόρου της αιτήτριας (ημερ. 19.5.1986) είχεεπιδιωχθεί επανεξέτασητουζητήματοςτης μισθο­ δοσίας.Νομικήβάσητηςεπανεξέτασης ήτανηαρχήτης ισότητας. Τονίζουμε ότιηίδιααρχήείχεαποτελέσει καιτηνομικήβάσητης εξέτασης τουαιτήματοςτης αιτήτριαςστις 25.11.85 (βλ.την πιο πάνω επιστολή του δικηγόρου της ημερ. 12.2.85).Δεν είχε τεθεί οποιοδήποτενέο ουσιώδες νομικό ήπραγματικόστοιχείο. Κατά την επανεξέταση του αιτήματος δεν είχε λάβει χώραν εξέταση στοιχείων κρίσεως "νεωστί προκυπτόντωνήπροϋπαρχόντωνμεν αλλάτέωςαγνώστων" ταοποίαείχανληφθεί "διάπρώτηνφοράν προσθέτως υπόψιν". Επομένως δεν υπάρχει νέα έρευνα. Ηνεωτερη πράξηέχει όλα ταχαρακτηριστικάτης βεβαιωτικήςπράξε­ ως. Δεναποτελείεκτελεστήδιοικητικήπράξη,διότιουδέναέννο­ μο αποτέλεσμα παράχθηεις βάρος της αιτήτριας.Οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα παρήχθηκαιοποιοδήποτεσυμφέρον τηςέχει επηρεασθεί με την απόφαση, ημερ.25.11.1985.Ακολουθεί πως η απόφασητης30.4.86δεναποτελείεκτελεστήδιοικητικήπράξηκαι δενμπορείναπροσβληθεί μεπροσφυγή.Επιπλέονηπροσφυγήεί­ ναι εκπρόθεσμη,γιατί ημόνη πράξηπου μπορούσε ναπροσβλη­ θεί ήτανεκείνη της25.11.1985." 199 Καλλής, Δ. ΔήμοςΛευκωσίαςν. Γρηγορίου
(1996)Η αιτήτρια κατ* επίκληση τηςσυνταγματικήςαρχήςτηςισότη­ τας είχε αποταθεί στη Διοίκηση επιδιώκουσα ίση μεταχείριση με τους άρρενες συναδέλφους της.ΗΔιοίκηση με την απόφαση της, ημερ.25.11.1985,εξέδωσε απόφασηκαθοριστικήτωνδικαιωμάτων της. Ταδικαιώματατηςαιτήτριαςείχαναποκρυσταλλωθεί μεεκεί5 νητηναπόφαση. Μπορούσενατηνπροσβάλει μεπροσφυγή. Δεν νομιμοποιείται να επανέρχεταικαιναεπιδιώκει επανεξέτασηεπι­ καλούμενη καιπάλιν την ίδιαήοποιαδήποτεάλλη συνταγματική αρχή. Η συνταγματική αρχή της ισότητος δεν αποτελεί το μέσο προβολής αιτήματοςπουέχει ήδη απορριφθεί. Δεν μπορείηαιτή- 10 χριχ να παραπονείται για παράλειψηεντός της έννοιας του πιο κ( νωάρθρου 146.1 του Συντάγματος- βλ. Κεφάλας ν. Δημοχρστίχς
(1972)3 Α.Α.Δ. 225, Παπασάββα ν. Δημοκρατίας
(1979)3 Λ.ΑΛ. 563) - γιατί ηεξέταση τουαιτήματος, ηλήψηκαι ηκοινο­ ποίηση της σχετικής απόφασης -της 25.11.1985*-αίρει τον χαρά- 15 κτήρατηςκατ' ισχυρισμό παράλειψηςωςσυνεχιζόμενης. (Βλ.Πα­ πασάββα ν,Διροκρατίας
(1971)3Α.ΑΛ. 467,476). Υιοθέτηση τωνθέσεων τηςαιτήτριαςθαισοδυναμούσε μεκα­ ταστρατήγηση του άρθρου 146.3 του Συντάγματος.Στην ουσία θα επέτρεπε τηναναβίωσητηςπροθεσμίαςτην οποίαηαιτήτρια έχει απωλέσει με την παράλειψητης νακαταχωρήσει προσφυγή κατά της οριζόμενης προθεσμίας των 75 ημερών. Η έφεσηεπιτυγχάνει. Ηεκκαλούμενη απόφασηπαραμερίζεται. Η επίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. Καμιάδιαταγήγιαταέξοδα Η έφεση επιτυγχάνει. Η εκκαλού­ μενη απόφαση παραμερίζεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. 200 20 25

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.