clr/1996/1996_3_249.pdf

(4)των περί Αρχής ΗλεκτρισμούΚύπρου (Οροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986— Αξιολόγησηυποψηφίων— Ποία καθήκοντα πρέπεινα λαμβάνονταιυπόψη— Χρηστήδιοίκηση— Εφαρμοστέεςαρχές. Συλλογικά όργανα — Λήψη αποφάσεων από τοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής ΗλεκτρισμούΚύπρου— Κ.3

(1)των ΥφισταμένωνΚανονιστικώνΔιατάξεωντηςΑ.Η.Κ. —Ερμηνεία—Υποχρέωση γιααιτιο­ λόγησητωναποφάσεωνέστωκι' ανλήφθηκανμετά από ψηφοφορία. Λέξεις καιΦράσεις— "Παρίστανταικαι ψηφίζουν" στον Κ.3

(1)των Υφισταμένων Κανονιστικών Διατάξεων της Α.Η.Κ. 15 Λέξεις και Φράσεις— "Ψηφοφορία",αναφορικά με τηλήψηαποφά­ σεωνσυλλογικών οργάνων— Υποδηλώνει συμμετοχήστηνεκλογή. 20 Χρηστή διοίκηση — Επφάλλει την ίση μεταχείριση των υποψηφίων για προαγωγή. Ο εφεσείων,προσβάλλειτηναπόφασητουπρωτοδίκουΔικαστη­ ρίου,μετηνοποία επικυρώθηκεη απόφασητηςΑ.Η.Κ.γιαπροαγω­ γήτουενδιαφερομένουμέρουςστηνεπίδικηΘέση. 25 Λόγοιέφεσης: 249 Γεωργιάΰηςv.Α.Η.Κ.

(1996)1) Λανθασμένα κρίθηκε ότι ηδιοικητικήαπόφασηείναι τοαποτέ­ λεσμα της βούλησης τηςπλειοψηφίαςτουΣυμβουλίου. 2) Λανθασμένα κρίθηκεότι ησύσταση τουΔιευθυντή υπέρτουεν­ διαφερομένουπροσώπου,ήτανέγκυρη. Ο εφεσείων ισχυρίσθηκε, ότι ηαπόφαση επιλογής τουενδιαφε­ ρομένου προσώπου δεν απηχούσε τη βούληση της πλειοψηφίας, όπως προσδιορίζεται στον Κ.3

(1), αλλά τη βούληση του ημίσεως των μελώντου Συμβουλίου πουμετείχαν στη συνεδρία. 5 10 Αναφορικά με το δεύτερο λόγο της έφεσης, ο εφεσείων εισηγή­ θηκεότι ησύσταση τουΔιευθυντή ήταντρωτήλόγω του ότι: (α)ήταν αντίθετηπροςταστοιχεία τωνφακέλων, (β)ήταναντινομικήπρος τηνεπί μέρους αξιολόγηση των δύουπο ψηφίων, και (γ)τακριτήρια που λήφθηκανυπόψη στη διαμόρφωσητης και συ γκεκριμέναηυπηρεσίατουενδιαφερομένουπροσώπουστην Κε ντρικήΑποθήκη,ήταναπαράδεκτα. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψετον Ιον λό­ γο της έφεσης με βάση την ερμηνεία που έδωσε στον Κ.3

(1)και αποφάνθηκε ότι η απόφαση του Συμβουλίου ήταν η απόφαση της πλειοψηφίας των παρισταμένων και μετεχόντων στη ψηφοφορία μελώντου,όπως προνοείται στον σχετικό κανονισμό. Η έφεση έγινε αποδεκτή με βάση το λόγο που εστρέφετο κατά της εγκυρότητας της σύστασης του Διευθυντή, η οποία κρίθηκε απαράδεκτη,γιατους πιοκάτωλόγους: Η αποδιδόμενη στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπεροχή σε "πεί­ ρα,αξίακαιεπίδοση"αντιστρατεύεταιταστοιχεία τουφακέλου,τα οποία θέτουν τους δύο υποψηφίους σε ίση μοίρα απότην άποψη τηςαξίαςκαιτον εφεσείοντα ναυπερέχεικατάτεσσεράμισυ χρόνια σε αρχαιότητα,έναντι του ενδιαφερομένου μέρους. Επίσης η σύ­ σταση του Διευθυντή δεν μπορεί ευχερώς να εναρμονιστεί με την επί μέρους αξιολόγηση των δύουποψηφίων ενώπιον της Μεικτής Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής. 15 20 25 30 35 40 Ηαρχήτης χρηστής διοίκησης, για ίση μεταχείριση τωνυποψη­ φίων για προαγωγή, απαιτείτην αξιολόγηση κάθε υποψηφίου σύμ­ φωνα με τα καθήκοντατα οποία του ανατίθενταιστο πλαίσιο του σχεδίουυπηρεσίας. Διαφορετικά,θααφήνετοστηΔιοίκησηναεπαυ- 250 3ΑΑΛ. Γεω^γιάδης v. Α.Η.Κ. ξάνειτιςπιθανότητεςγιαπροαγωγήυπαλλήλωνπουυπηρετούνστην ίδιαθέση, ανάλογαμετακαθήκοντα ταοποίατους ανατίθενται. 5 Η εκδήλωσητηςβούλησηςτωνμελώντουΣυμβουλίου, μετη μέθοδοτηςψηφοφορίας,στην επανεξέτασηπλήρωσης τωνθέσεων, πρέπειναείναιδεόντωςαιτιολογημένη, σύμφωναμετουςκανόνες τηςχοηστήςδιοίκησης. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 10 Η επίδικη διοικητική απόφαση ακυ­ ρώνεται στηνολότητα της,βάσει του Άρθρου 146.40) τουΣυντάγματος. 15 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Σιαμπουρτήv. Α.Η.Κ., ΥπόθεσηΑρ.556/91, νμερ. 19.3.1993, Ioanntdesv. TheRepublic

(1986)3C.L.R. 1089, 20 Δρουσιώτη ν. Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, Υποθ. Αρ.524/88, ημερ. 31.8.1990, 25 Στεφάνου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ.Αρ. 512/89, ημερ. 19.91990, Ιωσηφίδου ν. Δήμου Λσκατάμιας, Υπόθεση Αρ. 310/87, ημερ. 23.2.1989, 30 Αποστόλουν. Συμβουλίου ΥδατοπρομήθειαςΛεμεσού, Υποθ. Αρ. 319/87, ημερ. 20.1.1990, Αντωνίουv. Α.Η.Κ., Υποθ. Αρ. 116/92, ημερ. 31.3.1993. 35 40 Έφεση. ΈφεσηεναντίοντηςαπόφασηςΔικαστήτουΑνωτάτουΔικα­ στηρίου Κύπρου(Κούρρης,Δ.) πουδόθηκεστις 19Μαΐου, 1992 (Προσφυγή αρ. 485/91), μετηνοποία επικυρώθηκε ηαπόφαση τηςΑρχής Ηλεκτρισμούγια τηνπροαγωγήτου ενδιαφερομένου μέρουςστηνθέση τουΕπιθεωρητήΛογαριασμών. Α. Σ.Αγγελίδης,για τονΕφεσείοντα. 251 Γεωογιάδηςv. Α.Η.Κ.

(1996)Κ.Στιβαρού, για Γ. Κακογιάννη, γιατην Εφεσίβλητη. Cur.adv.vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνη απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ.Μ. Πικής, Π. ΠΙΚΗΣ, Π.:Τοπρωτόδικο Δικαστήριο επικύρωσε τηναπό­ φασητης Αρχής για την προαγωγήτου Γ.Τάσσου,τουενδιαφε­ ρομένου προσώπου,στη θέσηΕπιθεωρητή Λογαριασμών. 5 10 Οεφεσείων,ανθυποψήφιοςτουενδιαφερομένουπροσώπουγια την ίδιαθέση,προσβάλλει τηδικαστικήαπόφασηγιαδύολόγους:

1. Λανθασμένα κρίθηκε ότιηδιοικητικήαπόφασηαποτελεί απόρροιατηςβούλησης τηςπλειοψηφίαςτουΣυμβουλίουτηςΑρχής. 15
2. Λανθασμένα κρίθηκε ότιησύσταση του Διευθυντή υπέρ του ενδιαφερομένου προσώπουήτανέγκυρη. 20 Ο πρώτος λόγος επικεντρώνεται στην ερμηνεία και εφαρμο­ γή των διατάξεων του Κ.3 των Υφιστάμενων Κανονιστικών Διατάξεων (Standing Orders), πουδιέπουν τη διαδικασία και ρυθμίζουν τηλήψηαποφάσεωναπότοΣυμβούλιο. 25 Οι Κανόνες εκδόθηκαν βάσει της εξουσιοδότησης, ηοποία παρέχεται απότοΑρθρο 9 του περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμου, ΚΕΦ.
3. ΟΚ.3

(1)προβλέπει:"Εκτός όπου χρειάζεται ειδική πλειοψηφία οιαποφάσειςθα λαμβάνονται μεαπλήπλειοψηφία των Μελών πουπαρίστα­ νταικαιψηφίζουν. Σεπερίπτωση ισοψηφίας,οΠρόεδροςθα έχειδεύτερη ήνικώσα ψήφο." 30 ΗεγκυρότητατωνΚανονιστικών Διατάξεωνδεναμφισβητείται. 35 Πώς λήφθηκε η απόφαση τουΣυμβουλίου; Σ' αυτή μετείχαν (παρίσταντο)οκτώ μέλη του Συμβουλίου,περιλαμβανομένου του Προέδρου. ΑφούτέθηκανυπόψητουΣυμβουλίουοιφάκελοικαι τα στοιχεία πουέτειναν ναδιαφωτίσουνως προςτηνκατάλληλο- 40 τητατωνυποψηφίων,ηβούληση τουΣώματοςεκδηλώθηκε μεψη­ φοφορία μεταξύ των μελών του. Στην ψηφοφορία μετείχαν έξι από τα οκτώπαριστάμενα μέλη.Ταάλλαδύο απείχαντηςψηφο­ φορίας. Τέσσεριςαπότουςψηφίσαντεςτάχθηκανυπέρτουενδια252 3 ΑΛ.Δ. Γεωργιά&ης v. Α.Η.Κ. Πιχής, Π. φερομένου προσώπουκαι δύο εναντίον. Ποίαυπήρξε ητοποθέ­ τησητουΠροέδρουδενκαταγράφεταισταπρακτικά. 5 10 15 Το πρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότι ηαπόφασηγιατην επιλογήτου ενδιαφερομένου προσώπου απηχούσε τη βούληση της πλειοψηφίας,όπως προσδιορίζεται στον Κ.3

(1). Επιχειρηματολογώντας υπέρ της έφεσης, ο δικηγόρος του εφεσείοντα έκαμε εκτεταμένη αναφορά στις αρχές του διοικητικού δικαίουπου διέπουν τη λήψηαποφάσεων συλλογικών ορ­ γάνων,με ιδιαίτερη μνεία σ' εκείνες πουαφορούν την πλειοψη­ φία.Υπέβαλε ότι ηδιοικητικήαπόφασηγιατοδιορισμό τουεν­ διαφερομένου προσώπουδεν αντανακλά τηβούληση της πλειο­ ψηφίας, αλλά εκείνη του ημίσεως των μελών του Συμβουλίου που μετείχαν στη συνεδρία. Ωςπροςτηνερμηνείατουόρου«παρίστανταικαιψηφίζουν», που απαντάται στον Κ.3, ο κ. Αγγελίδης μας παρέπεμψε στην απόφασηΣιαμπονρτή v.Α.Η.Κ. (Υποθ. Αρ. 556/91-19/3/1993). 20 25 Είναικοινάπαραδεκτόότι οτρόποςλήψηςαποφάσεωνσυλλο­ γικούοργάνου,μπορεί νααποτελέσει τοαντικείμενο νομοθετικής ήκανονιστικής ρύθμισης. Στηνπροκείμενηπερίπτωση,τοπρωτό­ δικοΔικαστήριο έκρινε ότι ηλήψη αποφάσεων από το Συμβούλιο της Αρχήςδιέπεται απότον Κ.3

(1), ο οποίος συναρτάτην πλειο­ ψηφία,όχι μόνο μεταμέλητουΣυμβουλίουταοποίαπαρίστανται στησυνεδρία,αλλάκαι μεεκείνα ταοποίαμετέχουν στη ψηφοφο­ ρία. Η ερμηνείααυτή(τουΚ.3

(1))αμφισβητείταιαπότον εφεσείο­ ντα. Αντίθετα,υποστηρίζεται απότους εφεσίβλητους. 30 Ο όρος «παρίστανται» στον Κ.3

(1)συνδέει τηβούληση συλ­ λογικού οργάνου,μεταμέλητουΣυμβουλίουταοποία μετέχουν στη συνεδρία κατά την οποία λαμβάνεται ηαπόφασηκαι όχι με το συνολικό αριθμό των μελών του Συμβουλίου. 35 Οόρος«ψηφοφορία» υποδηλώνει συμμετοχή στηνεκλογή. Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται και από τις πρόνοιες του Κ.3

(2), οι οποίες προβλέπουν την καταγραφήτων μελών τα οποία απέ­ χουν τηςψηφοφορίας. 40 Ηπλειοψηφίατωνπαρισταμένωνκαιμετεχόντων στηψηφο­ φορία μελών του Συμβουλίου επέλεξε, όπως ορθά διαπίστωσε τοπρωτόδικοΔικαστήριο, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. 253 Πιχής,Π. Γεωογιάδηςv. Α.Η.Κ.

(1996)Ο δεύτερος λόγος αφοράτησύσταση τουΔιευθυντή,η οποία προβλέπεται απότον Κ.23

(4)των περί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύ­ πρου(ΌροιΥπηρεσίας) Κανονισμών του 1986, (Κ.Δ.Π.291/86), ως στοιχείο κρίσεως των υποψηφίων για προαγωγή. ΟΔιευθυ­ ντής υπέβαλε την ακόλουθη σύσταση:- 5 "Ο Διευθυντής Περιφέρειας Αμμοχώστου - Λάρνακας δηλώ­ νει ότι κατάτηγνώμητουο8526Γεώργιος Τάσσουείναιένας από τους καλύτερους υπαλλήλους και υπερτερεί έναντι των άλλων υποψηφίωνως προςτηνπείρα,αξίακαιεπίδοση. Τον 10 θεωρεί ως τον πλέον κατάλληλο για προαγωγή στην πιοπά­ νωκενήθέσηηοποίαείναι στην Αποθήκη εφόσον καιο ίδιος εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Κεντρική Αποθήκη,ανκαι είναι νεώτερος των άλλων δύουποψηφίων στην υπηρεσία." 15 Ο εφεσείων εισηγήθηκε ότι η σύσταση είναι τρωτή, γιατί:(α)έρχεται σε αντίθεση προς ταστοιχεία των φακέλωντωνυπο­ ψηφίων, 20 (β)είναι αντινομική προς την επί μέρους αξιολόγηση των δύο υποψηφίων απότο Διευθυντή ενώπιον της ΜεικτήςΣυμβου­ λευτικής Επιτροπής Επιλογής για Προαγωγές του Γραφεια­ κού και Τεχνικού Προσωπικού στο αρχικό στάδιο της ίδιας διαδικασίας επιλογής, και 25 (γ)επενέργησαν απαράδεκτοιπαράγοντεςστη διαμόρφωση της, συγκεκριμένα η υπηρεσία του ενδιαφερομένου προσώπου στην Κεντρική Αποθήκη. 30 Τα υπηρεσιακάστοιχεία θέτουν τουςδύουποψήφιους σε ίση μοίρα,απότηνάποψητηςαξίας,όπωςαυτήεπιμαρτυρείταιαπό τα φύλλα αξιολόγησης, και τον εφεσείοντα να υπερέχει του εν­ διαφερομένου προσώπου αισθητά σε αρχαιότητα (τεσσεράμισυ χρόνια). Κατά συνέπεια, η αποδιδόμενη στο ενδιαφερόμενο 35 πρόσωπουπεροχήσε «πείρα,αξίακαιεπίδοση» αντίκειταιπρος τα στοιχεία τουφακέλου. Επίσης,ησύσταση τουΔιευθυντή δεν μπορεί ευχερώς να εναρμονιστεί με την επί μέρους αξιολόγηση των δύουποψηφίων ενώπιον της Μεικτής Συμβουλευτικής Επι­ τροπής Επιλογής.Τοσυμπέρασμα πουεξάγεταιαπότις αξιολο- 40 γήσεις αυτές,είναι ότι οι δύο υποψήφιοι ήτανεξίσουκατάλλη­ λοι για προαγωγή. Μάλιστα, μπορεί να λεχθεί ότι ο εφεσείων υπερτερούσε, γιατί αποδίδονταισ' αυτόν,όχι,όμως, στο ενδια­ φερόμενο πρόσωπο, οργανωτικές και εποπτικές ικανότητες, 254 3Α*Α*Δ- Γεωργιάδης v. Α.Η.Κ. Πικής, Π. που αποτελούν προσόν γιαδιορισμό στην επίμαχηθέση. 5 10 15 20 Είναι πρόδηλο ότι, στην υποβολή σύστασης για το ενδιαφε­ ρόμενο πρόσωπο,δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στα καθήκοντατα οποία του ανατέθηκαναπότην Υπηρεσία στην Κεντρική Απο­ θήκη,στο πλαίσιο της υπηρεσίαςτου. Οι αρχέςτης χρηστής διοίκησης επιβάλλουν την ίση μεταχεί­ ριση των υποψηφίων για προαγωγή,αρχήη οποία απαιτείτην αξιολόγηση του κάθευποψηφίου σύμφωνα με τακαθήκοντα τα οποία του ανατίθενται στο πλαίσιο του σχεδίου υπηρεσίας. Διαφορετικά, θααφήνετο στη Διοίκηση να επαυξάνει τις πιθα­ νότητες γιαπροαγωγήυπαλλήλων πουυπηρετούν στην ίδιαθέ­ ση, ανάλογα με τακαθήκοντατα οποία τους ανατίθενται - (βλ. loannides v.Republic

(1986)3C.L.R.1089,1095.Λρονσιώτην. Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου -(Υποθ. Αρ. 524/88 - 31/8/1990). Στεφάνου ν. Δημοκρατίας(Υποθ. Αρ. 512/89-19/9/1990)). Γιατους λόγους πουέχουμε εκθέσει,ησύσταση του Διευθυντή κρίνεται απαράδεκτη.Εφόσοησύσταση τουΔιευθυντή προβλέπε­ ται από τους σχετικούς Κανονισμούς ως στοιχείο κρίσεως, εξ αντικειμένου μείζονος σημασίαςγιατηνεπιλογήτουΣυμβουλίου, και επενέργησε στη λήψητης επίδικης διοικητικής απόφασης,η απόφασηκαθίσταταιτρωτήκαι υποκείμενη σεακύρωση. 25 30 Εφόσο ηπλήρωση των θέσεων θα επανεξεταστεί, πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή του Συμβουλίου ότι η εκδήλωση της βούλησης των μελών του Συμβουλίου, με τη μέθοδο της ψηφο­ φορίας,δεντους απαλλάσσει απότηνυποχρέωση αιτιολόγησης τηςαπόφασης,σύμφωνα μετουςκανόνεςτηςχρηστής διοίκησης - (βλ. Ιωσηφίδονν.Δήμου Αακατάμιας, (Υποθ. Αρ. 310/87 23/2/1989).Αποστόλου ν.Συμβουλίου ΥδατοπρομήθειαςΛεμε­ σού, (Υποθ. Αρ. 319/87 -20/1/1990). Αντωνίου ν.ΑρχήςΗλε­ κτρισμού Κύπρου, (Υποθ. Αρ. 116/92- 31/3/1993)). 35 Η έφεση επιτρέπεται μεέξοδα. , ·Η πρωτόδικη απόφασηπαραμερίζεταικαι η προσφυγή επι­ τυγχάνει μεέξοδα. 40 Η επίδικη διοικητική απόφαση ακυρώνεται στην ολότητα της,βάσει τουΑρθρου 146.4(β)τουΣυντάγματος. Η έφεσηεπιτρέπεται με έξοδα. 255