3 Α.ΑΛ. 21Ιουνίου,1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσείονσα-χαθ'ηςηαίτηση, ν. ΑΙΓΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΔΗ, Εφεσίβλητης-αιτήτριας. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ.1636). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Μόνιμη θέσηΦοροθέτη, Τμή μα ΕσωτερικώνΠροσόδων— Προϊστάμενος Τμήματος — Συστά σεις— Παρέκκλιση τηςΕΔΥ — Η ΕΔΥ πρέπει να αιτιολογεί πλή ρως τηνπαρέκκλιση της από τις συστάσεις του Διευθυντή. 5 10 15 20 25 Η ΕΔΥ διόρισε το ενδιαφερόμενο μέρος στην επίδικηθέση, πα ρά τη σύσταση του προϊσταμένου του τμήματος για διορισμό της αιτήτριας-εφεσίβλητης.Τοπρωτόδικοδικαστήριοακύρωσε τοδιο ρισμό,αφούέκρινε ότιηπαρέκκλισηαπότησύστασητουπροϊσταμένου του τμήματος στηρίχθηκε σε πλάνηαναφορικάμε τις εμπι στευτικές εκθέσεις τηςαιτήτριαςκαιτου ενδιαφερομένου μέρους. Στην έφεση, υποστηρίχθηκε ότι η ΕΔΥ, αιτιολόγησε επαρκώς την παρέκκλιση της από τη σύσταση του προϊσταμένου, η οποία στηριζόταν σε σοβαρό λάθος,πως ηαιτήτρια-εφεσίβλητη υπερείχε σε αρχαιότηταέναντι του ενδιαφερομένου μέρους,ενώ στην πραγ ματικότητα συνέβαινε ακριβώςτοαντίθετο. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επέτρεψε την έφεση *αιαποφάνθηκεότι όπωςδιαπιστώνεταιαπόταπραγματικάγεγο νότατηςυπόθεσης,ηΕΔΥ όχι μόνοαιτιολόγησε πλήρωςτην μηυι οθέτηση της σύστασης του προϊσταμένου, αλλά εφάρμοσε το ορθό κριτήριο στη λήψη της απόφασηςτης,που ήτανη μεγαλύτερηαρ χαιότητα και πείρα του ενδιαφερομένου μέρους έναντι της αιτήτριας-εφεσίβλητης,παρά την ισότητασε αξίαμεταξύτους. 267 Δημοκρατία ν. Χριστούόη
(1996)Ηέφεσηεπιτρέπεται. Ηεπίδικηδιοι κητικήαπόφαση επικυρώνεται. Δεν εκδίδεται διαταγήγια έξοδα. Έφεση. 5 Έφεσηεναντίον της απόφασηςΔικαστή τουΑνωτάτου Δικα στηρίου Κύπρου (Δημητριάδη,Δ.) που δόθηκε στις 28 Ιουλίου, 1992 (Προσφυγή Αρ. 259/89),με την οποία ακυρώθηκε η προα γωγή του ενδιαφερομένου μέρους, στην μόνιμη θέσηΦοροθέτη, Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. ίο Α. Βασιλειάδης,για την Εφεσείουσα. Η Εφεσίβλητη παρουσιάζεταιαυτοπροσώπως. 15 Α. Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 20 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει ο δικαστής,Χρ. Αρτεμίδης. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Η Δημοκρατίαεφεσιβάλλει τηνπρωτόδικη απόφασησυνάδελφου,μετηνοποίαακυρώθηκεηπροαγωγήτου 25 ενδιαφερομένου μέρους, Λυσιμάχης Σαββίδη, στη μόνιμη θέση φοροθέτη, Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Αιτήτρια στην προ σφυγή259/89ήτανηΑίγλη Χριστοΰδη. Ο λόγος που ακυρώθηκε πρωτοδίκως η απόφασητης ΕΔΥ, 30 ήταν γιατί ο συνάδελφος έκρινε πως η παρέκκλιση της από τη σύσταση τουπροϊσταμένου τουτμήματος,πουήτανυπέρτηςαιτήτριας-εφεσίβλητης, στηρίχθηκε στην πλάνηπωςοι εμπιστευτι κές εκθέσεις της αιτήτριας, θεωρήθηκαν,απότην ΕΔΥ, ως υπο δεέστερεςτου ενδιαφερομένου μέρους. 35 Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγήθηκε πως η πιο πάνω διαπίστωσητουΔικαστηρίου είναιεσφαλμένη. Υποστήριξεεπί σης πως ηΕπιτροπή αιτιολόγησε επαρκώς την παρέκκλιση της από τησύσταση τουπροϊσταμένου, ηοποίαστηριζόταν στο σο- 40 βαρό λάθος,πως ηαιτήτρια-εφεσίβλητη υπερέχει σεαρχαιότητα της ενδιαφερόμενης,ενώσυμβαίνει ακριβώςτοαντίθετο,γιατί η τελευταία έχει 1.5 σχεδόν χρόνοαρχαιότητακαιμεγαλύτερηπεί ρα, δεδομένου ότι διορίστηκε ως έκτακτη στο τμήμα από το 268 3 ΑΑ.Λ. Δημοκρατία ν.Χριστούδη Αρτεμίόης,Δ. 1973,ενώ,η αιτήτριατο 1979. Οδικηγόροςτηςπροαχθείσαςυι οθέτησε τις εισηγήσειςτουδικηγόρου τηςΔημοκρατίας. Ηαιτή τρια-εφεσίβλητη παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως και δήλωσε πως υποστηρίζει ως ορθήτην πρωτόδικηαπόφαση. 5 10 15 20 25 30 Η έφεση επιτυγχάνει. Οι λόγοι που προβλήθηκαν για ανα τροπή της πρωτόδικης απόφασης είναι ορθοί, και στηρίζονται στα αληθινά γεγονότα της υπόθεσης. Η Επιτροπή δε θεώρησε την αιτήτρια ως υποδεέστερη σε αξία του ενδιαφερομένου μέρους. Το αντίθετο, καταγράφεταιστα πρακτικάτης απόφασης πως έχουν και οι δυο εξαίρετες εμπιστευτικές εκθέσεις μευψη λή αναλυτικήβαθμολογία. Εκείνο πουδιαφοροποιείηΕπιτρο πή σχετίζεται με τις εξαμηνιαίες εμπιστευτικές εκθέσεις της αιτήτριαςγιατηνπερίοδο 1.11.84-31.1.86,πουυπηρετούσε επίδοκιμασία,και που μολονότι χαρακτηρίζεταισε αυτές ως εξαίρε τηκαι πολύ κατάλληλη για προαγωγή,δεν ήτανκαι τόσο υψη λές. Η Επιτροπή σημειώνει επίσης την αρχαιότητα της προα χθείσας ενώ, όπως είπαμε ήδη, η σύσταση του προϊσταμένου από προφανές λάθος κατατάσσει την αιτήτρια στον κατάλογο των υποψηφίων που είχαν αρχαιότητα έναντι άλλων, μεταξύ των τελευταίων και η προαχθείσα. Διαπιστώνεται, επομένως, πως ηΕΔΥ όχι μόνο αιτιολόγησε πλήρως την μηυιοθέτηση της σύστασης τουπροϊσταμένου, αλλά στην απόφαση της μέτρησαν και τα ορθά στοιχεία, με κυ ρίαρχοκριτήριο την ίση μεν αξίατηςαιτήτριας-εφεσίβλητης και τουενδιαφερομένου μέρους,αλλάκαιτηνυπέρτερη αρχαιότητα και πείρατηςπροαχθείσας. Ηέφεσηγίνεται αποδεκτή,ηπρωτόδικηαπόφαση ανατρέπε ται,ενώηεπίδικηδιοικητική επικυρώνεται. Δεγίνεταιδιαταγή για ταέξοδα. Η έφεση γίνεται αποδεκτή χαχ)ίς διαταγή για έξοδα. 269