(1996)21 Ιοννίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΪΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ,ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, ΕφεσεΙονσα-χαθ'ηςηαίτηση, ν. ΦΙΛΑΡΕΤΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσφλητων-αιτητών. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 2157). ΔημόσιοιΥπάλληλοι—Προαγωγές—Συστάσεις—Αρμοδιότητα γιαπα ροχή των συστάσεωνέχειο Προϊστάμενοςτον Τμήματος—Κατά πό σο καικάτωυπόποίεςπροϋποθέσειςείναιεφικτήηυποκατάστασητης αρμοδιότηταςτουΠροϊσταμένουαπό άλλολειτουργό τον τμήματος— Ο περί ΔημόσιαςΥπηρεσίαςΝόμοςτου 1990(Ν. 1/90),Άρθρο35
(4). Λέξεις και Φράσεις— "Προϊστάμενοςτον Τμήματος"στο Άρθρο 2 τον περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990(Ν. 1/90). Οι συνεκδικαζόμενες προσφυγές έγιναναποδεκτέςαπότονΠρό εδροτου Ανωτάτου Δικαστηρίου,στην άσκησηπρωτόδικηςδιαδικα σίας, με αποτέλεσμα την ακύρωση των προαγωγών των ενδιαφερο μένων μερών στη θέση Ανώτερου Λειτουργού, κλάδος Γραμματεια κού Προσωπικού, για το λόγο ότι οι συστάσεις προήλθαν απότον Πρώτο Διοικητικό Λειτουργό στην Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού καιόχι απότον Προϊστάμενο τουΤμήματος,κατά παράβασητουΑρθρου 35
(4)τουΝ. 1/90. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, απέρριψε την έφεση που ηγέρθηκε απότηΔημοκρατίακαιαποφάνθηκεότι: f ' . Η διαπίστωση του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για παρέκκλιση απότις διατάξεις του Αρθρου 35
(4)του Ν. 1/90 είναι ορθή,γιατί όπουηάσκησηεξουσίας εναποτίθεταιδιάνόμου σεκα θοριζόμενο αξιωματούχο, η εκχώρηση της δεν επιτρέπεται, εκτός 274 3ΑΛΛ. Δημοκρατίαν.Στυλιανίδηκ.ά. και αναυτόεπιτρέπεται ρητάαπότον ίδιοτο νόμο. 5 10 15 Η μοναδικήπερίπτωση που μπορεί να γίνουν οι συστάσεις από άλλο λειτουργό, εκτός από τον Προϊστάμενο του Τμήματος, είναι ότανχηρεύει ηθέσητου Προϊσταμένου ήο ίδιος απουσιάζειαπότα καθήκοντα του λόγω ανυπέρβλητου αντικειμενικού κωλύματος και πάντοτε εφόσον ορίζεται λειτουργός που ασκεί τα καθήκοντα του Προϊσταμένου τουΤμήματος. Ηαπόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Πιπέρη, στην οποία κρίθηκε ότι οι συστάσεις ανώτερου λειτουργού όταν αντιπροσώ πευε το Γενικό Διευθυντή, ήτανουσιαστικά συστάσεις στις οποίες θαπροέβαινεο ίδιος οΠροϊστάμενος τουαρμοδίουΤμήματος, δεν είχε στόχο να συζητήσει διεξοδικά την ορθήερμηνεία καιεφαρμογή των διατάξεων του Αρθρου 44
(3)του Νόμου 33/67, που ήταν σχεδόν πανομοιότυπες με αυτές του Αρθρου 35
(4)του ισχύοντος νέου νόμου,αλλάπεριορίστηκε νατις εξετάσει καιεφαρμόσει στις ιδιαίτερες συνθήκες τηςυπόθεσης εκείνης. 20 Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα.Η αντέφεσηαναφορικά με ταζητήματαπουηγέρθηκαν πρωτόδικα για την ακύρωση της επίδικηςαπόφασης, καθίσταται άνευαντι κειμένουενόψειτηςαπόφασηςστηνέφεση. 25 Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Πιπέρη καιΆλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1984)3Α.Α.Δ. 1306, 30 Καμένος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 616/92, ημερ. 23.2.1994. 'Εφεση. 35 40 Έφεση εναντίον της απόφασης του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Πικής, Π.) που δόθηκε στις 20 Σεπτεμ βρίου, 1995 (Προσφυγή Αρ. 518/94 κ. ά) με την οποία έγιναν αποδεκτές οι προσφυγές των εφεσίβλητων εναντίον της απόφα σης της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, για την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών στη θέση του Ανώτερου Λειτουργού, Κλάδος Γενικού Γραμματειακού Προσωπικού. Γ. Φράγκου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Εφεσείουσα Δημοκρατία. 275 Δημοκρατία ν.Στυλιανίδηκ.ά.
(1996)Α. Κωνσταντίνου, για τους Εφεσίβλητους-αιτητές στις προ σφυγές 518/94,526/94και538/
- Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Εφεσίβλητους-αιτητές στις προ σφυγές 569/94και570/
- 5 Α. Σ. Αγγελίδης για κ.Λ. Κληρίδη, για τον Εφεσίβλητο-αιτητή στην προσφυγή547/
- Α. Κωνσταντίνου, για την αντέφεση στις προσφυγές 518/94, 526/94και538/
- 10 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώ σει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης, 15 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην άσκησηπρωτόδικηςδικαιοδοσίας,αποδέκτηκετις 3 συνεκδικαζόμενες προσφυγές,πουκαταχωρήθηκανεναντίον τηςαπό φασης της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, μετην οποίαπροά χθηκανταενδιαφερόμενα μέρη στηθέσηΑνώτερουΛειτουργού, κλάδος Γενικού ΓραμματειακούΠροσωπικού. Ο μοναδικός νομικός λόγος, για τον οποίο οι προσφυγέςπέ τυχαν,ήτανεπίσης το αντικείμενο συζήτησης στην ενώπιον μας έφεσητης ΚυπριακήςΔημοκρατίας, αφοράδετηνορθήερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεωντου άρθρου 35
(4)του περί Δημό σιας Υπηρεσίας Νόμου,Ν.1/90, πουπροβλέπει ταεξής: 20 25 "35.-
(4)Κατά την προαγωγή η Επιτροπή λαμβάνει δεό ντως υπόψη το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλωνκαι 30 των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊστάμενου τουΤμήματος στο οποίο υφίσταταιηκενήθέση καιτηνεντύ πωσητην οποίαη Επιτροπήαποκόμισεγιατουςυποψηφίους κατά την προφορικήεξέταση,αναυτήέγινε." 35 Ο Προϊστάμενος Τμήματος ορίζεται στις ερμηνευτικές δια τάξεις τουΝόμου,άρθρο2, ως "αυτόνπουκατέχει την ιεραρχι κά ανώτερη θέσηστο τμήμα,και κ.λπ." 40 Στην υπόθεση που επιλαμβανόμαστε, οι συστάσεις που υπο βλήθηκανενώπιον τηςΕπιτροπής,προήλθαναπότονΠρώτοΔι οικητικό Λειτουργό στην Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού και όχι από τον Προϊστάμενο του Τμήματος. Ο 276 3Α.Α.Δ. 5 10 Δημοκρατία ν.Στυλιανίδηκ.ά. Αρτεμίδης, Δ. λειτουργός δε αυτός δήλωσε στην Επιτροπήπως ενεργούσε ως εκπρόσωπος του Προϊσταμένου, ο οποίος, λόγω ανειλημμένων υπηρεσιακών υποχρεώσεων δεν μπορούσε να παραστεί.Ανέφε ρε επίσης, πως οι απόψεις που εξέφραζε δεν ήταν αυτές του Προϊσταμένου του,αλλά τουΤμήματος. Ο ΠρόεδροςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου έκρινε στην απόφα ση του πως υπήρξε παρέκκλιση από τις διατάξεις του άρθρου 35
(4)του Ν.1/90, γιατί όταν ο νόμος εναποθέτει την άσκηση εξουσίας σεκαθοριζόμενοαξιωματούχοηεκχώρησητηςδενεπι τρέπεται,εκτός καιανο ίδιος ονόμος ρητάτο επιτρέπει. Συμφωνούμε με την πιο πάνωνομολογιακή αρχή,και όπως ο Πρόεδροςτηνεφήρμοσε σταγεγονότατηςυπόσυζήτησηυπόθεσης. 15 20 25 30 35 40 ΗδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςεισηγήθηκε πως,σύμφωναμετην απόφασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στηνυπόθεσηΠιπέρη καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1984)3Α.Α.Δ.1306,καιάλ λες πουεκδόθηκανμετάαπόαυτήαπόδικαστέςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου, είναι δυνατόνα δοθούν οι συστάσεις, πουπροβλέπο νται στο άρθρο 35
(4)του Νόμου, απόλειτουργό, ο οποίος εξου σιοδοτείται προςτούτοαπότονΠροϊστάμενοτουΤμήματος,όταν ο τελευταίος κωλύεται ναπαραστείενώπιον τηςΕπιτροπής. Στηνυπόθεση Πιπέρη ηΟλομέλεια αποφάνθηκεπως υπήρξε ουσιαστική συμμόρφωση με το άρθρο 44
(3)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 33/67, OLδιατάξεις του οποίου ήσαν σχεδόν πανομοιότυπες με αυτές του άρθρου 35
(4)του ισχύοντος νέου Νόμου,κάτωαπότις εξής συνθήκες: Κατάτον ουσιώδη χρόνο δενυπήρχεΠροϊστάμενος τουΤμήματος ΕξευρέσεωςΕργασίας, που είναι ένα από τα τρία τμήματα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Επειδήδεο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου, που μπορούσε να ενεργεί ως Προϊστάμενος του Τμήματος αυτού ως ο ιεραρχικά ανώτερος στην υπηρεσία, απουσίαζεστο εξωτερικό, εξουσιοδότησε τον ανώτερο τη τάξει Λειτουργό, που ήταν και ο προϊστάμενος του Τμήματος Εξευ ρέσεωςΕργασίαςόπουυπήρχανοι επίδικεςκενές θέσεις,νατον εκπροσωπήσει ενώπιον της Επιτροπής, για τους σκοπούς του άρθρου 44
(3)του Ν.33/67.Το σκεπτικό της απόφασης είναι ότι οανώτερος λειτουργός, πουεξουσιοδοτήθηκε απότο ΓενικόΔι ευθυντήναπαραστεί ενώπιον της Επιτροπής,είχεάμεσηγνώση τηςαξίαςτωνυποψηφίωνκαιπωςστην περίπτωσηπουθα μπο ρούσεοίδιοςοΓενικός Διευθυντής ναπαραστεί,ώφειλενασυμ βουλευθεί το λειτουργό αυτό σχετικά με την αξία των υποψη277 ΑφτεμίΑης, Δ. Δημοκρατία ν.Στυλιανίδη κ.ά.
(1996)φίων προτούπροβεί ο ίδιοςστις συστάσεις του.Έτσι, κατέληξε το Δικαστήριο, πως οι συστάσεις που έγιναν ενώπιον της Επι τροπήςαπότον ανώτερο λειτουργό, όταναντιπροσώπευε το Γε νικό Διευθυντή, ήταν ουσιαστικά οι συστάσεις στις οποίες θα προέβαινε ο ίδιος ο Προϊστάμενος τουΤμήματος Εργασίας,αν υπήρχε τέτοιος αξιωματούχος κατά τον επίδικοχρόνο, ήαυτές που θαέκανε ο ίδιος ο Γενικός Διευθυντής, ως ο Προϊστάμενος τουΤμήματος Εργασίαςκαι Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ανμπο ρούσε να παραστείαυτοπροσώπως. 5 10 Θαπρέπει όμως ναεπισημάνουμε πωςηΟλομέλεια τουΑνω τάτου Δικαστηρίου ρητά αναφέρει στην απόφασητης, πως δεν σκόπευε νασυζητήσει διεξοδικάτηνορθήερμηνείακαιεφαρμο γή των σχετικών διατάξεωντουάρθρου44
(3)τουΝόμου33/67, αλλάπεριορίστηκε νατις εξετάσει καιεφαρμόσει στις ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης. Συναφώςδιαβάζουμεταπιο κάτω στη σελίδα 1313 της απόφασης: "We do not intend to deal extensively, on the present occasion with the correct construction and application of the relevant provision of section 44
(3)of law 33/67,sincewe have reached the conclusion that in the particular circumstances of the present casethere has been substantial compliance withthe saidsection 44
(3)in a manner compatible with its provision." 15 20 25 ΗαπόφασηΠιπέρηοδήγησε τηνομολογία μας,στις πρωτόδι κες αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, προς δυοκατευθύν σεις. Ηπρώτη υιοθετεί την άποψηπως επιτρέπεται η εκπροσώ πηση τουΠροϊσταμένου τουΤμήματος απόάλλο αρμόδιοαξιω ματούχο,τον οποίο ο Προϊστάμενος εξουσιοδοτεί ώστε ναπρο- 30 βεί ενώπιον τηςΕπιτροπήςστιςσυστάσεις πουπροβλέπονταιστο άρθρο34
(9)τουΝ.1/90. Έτσι,στηνυπόθεσηΚαμένοςν. Κυπρια κής Δημοκρατίας, προσφυγή616/9223.2.94, πουαναφέρεται και στην υπόσυζήτηση απόφαση,δικαστήςτουΑνωτάτου Δικαστηρί ου έκρινε πως υπήρξε συμμόρφωση με την επίδικηδιάταξηόταν 35 ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου, πουήτανοΠροϊστάμενος τουΤμήματος,πληροφόρησε τηνΕπιτροπήπωςλόγω φόρτουερ γασίαςήταναδύνατοναπαραστείστησυνεδρίατης,καιόρισεως εκπρόσωπο του τον Οικονομικό Διευθυντή του Υπουργείου. (Απόφαση ΣτυλιανίδηΔ.,όπωςήταντότε). 40 Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην εκκαλούμενη απόφασητου,καιάλλος δικαστής(Νικήτας,Δ)έχουντηγνώμη,με την οποία όπως είπαμε ήδησυμφωνούμε, ότι δεν μπορεί νόμιμα 278 3ΑΛΑ. Δημοκρατία ν. Στυλιανίοηκ.ά. ΑοτεμΜης, Α να εκχωρηθεί εξουσία που παρέχεται σε οριζόμενο απότο νόμο αξιωματούχο,εκτός ότανο ίδιοςονόμος ρητάτο επιτρέπει. 5 10 15 20 Αναφορικά με την ειδική διάταξηπου μαςαπασχολεί, έχουμε τηγνώμη πως η μοναδικήπερίπτωση που μπορεί να γίνουν οι συστάσεις απόάλλο λειτουργό, εκτός απότον Προϊστάμενο τουΤμήματος,είναι ότανηθέσητουΠροϊσταμένου χηρεύει ήο ίδιος απουσιάζει από τα καθήκοντα του λόγω ανυπέρβλητου αντικειμενικού κωλύματος και πάντοτε εφόσον ορίζεται λειτουργός που ασκεί τα καθήκοντατου Προϊσταμένου του Τμή ματος. Η προσέγγιση μας αυτή μπορεί να απολήγει στην πρό κλησηπρακτικώνδυσχερειών στηλειτουργία της ΕπιτροπήςΔη μόσιαςΥπηρεσίας. ΕίναιόμωςοΝομοθέτηςπουρυθμίζειτοζή τημα,καιτοΔικαστήριο έχεικαθήκονναεπιβλέπει τηνπιστήτήρήσητουΝόμου. ΗαπόφασητουπρωτόδικουΔικαστηρίου είναι ορθή.Ηέφε ση της Δημοκρατίας απορρίπτεταιμε έξοδα που θα υπολογίσει ο πρωτοκολλητής και θα εγκρίνει το Δικαστήριο. Η αντέφεση που καταχωρήθηκεγια να αποφασίσει η Ολομέλεια όλα ταζη τήματα που ηγέρθηκαν πρωτόδικαγια την ακύρωση της επίδι κης απόφασης,καθίσταται άνευ αντικειμένου ενόψει της από φασηςμαςστην έφεση. Η έφεσηαπορρίπτεται με έξοδα. 279