← Κύπρος

clr/1996/1996_3_280.pdf

(1996)26Ιουνίου, 1996 [ΠΙΚΗΣΠ., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ, Δ/σχές] ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσφλήτων- Καθ'ωνηαίτηση. (Αναθεωρητική ΈφεσηAQ. 1322). Διοικητικό Δίκαιο — Εκτελεστήδιοικητική πράξη — Βεβαιωτική πρά­ ξη — Στερείται εκτελεστότητας — Πότεμια πράξη ή απόφαση εί­ ναι βεβαιωτικού χαρακτήρα. Ο εφεσείων που είχε διορισθεί απότην 1.9.1981 στη θέση Ακολούθουστο Υπουργείο Εξωτερικών απότηνΕΔΥ,επαναδιορίσθηκε στην ίδιαθέσηστις 11.11.1982,μεβάση τους περί Εκτάκτων Δη­ μοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός εις Δημοσίας Θέσεις) Νόμους, Ν. 32/81 καιΝ.15/82 πουθεσπίσθηκανστις 10.7.1981 και9.4.1982 αντί­ στοιχα. Ο εφεσείων αποδέχτηκετο διορισμό που είχε αναδρομική ισχύαπό 10.7.
  1. Οδιορισμός ακυρώθηκεαπότοΑνώτατοΔικα­ στήριο καιηΕΔΥ κατάτην "επανεξέτασητουθέματοςτουαναδρο­ μικούδιορισμούτου υπαλλήλου σε ίδιαθέση", πρόσφερε στονεφεσείοντα διορισμό στην προσωρινήθέσηΑκολούθου καιπάλιν από 10.7.1981, δυνάμειπλέοντωνΝόμων32/81και 15/
  2. 5 ίο 15 Ο εφεσείων ήγειρε θέμαεπανεξέτασηςτου διορισμού τουαπό τηνΕΔΥ, σχεδόν τρίαχρόνιαμετάτηναποδοχήτου,ισχυριζόμενος ότι ενόψει των καθηκόντωνπου εκτελούσε ως έκτακτος,ηκατάλ­ ληληγι* αυτόνθέσηήτανεκείνητου Γραμματέα Α' ήΠροξένου. Το αίτημα του δεν έγινε αποδεκτό, με αποτέλεσμανα προσφύγειανε­ πιτυχώς στο πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο αποφάνθηκεότι η προσβαλλόμενη απόφασηήτανβεβαιωτικήτηςπροηγούμενης. 20 Η έφεση απορρίφθηκε απότηνΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικά- 25 280 3ΑΛΛ. Ευριβιάδηςν. Δημοκρατίας στηρίου γιατουςπιοκάτωλόγους: 5 10 15 Το στοιχείο που διεδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο για τη θέση στην οποίαδιορίστηκε ο εφεσείων ήτανοι Πίνακεςπου ετοίμασε και διαβίβασε στην ΕΔΥ ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού, οι οποίοι εξειδίκευαν πωςη θέσηγια την οποία επροορίζετο ο εφεσείων και άλλος ένας υπάλληλος, ήταν ηθέση του Ακολούθου. Επιπρόσθετα και ηδημιουργίατων δύο προσωρινών θέσεων που δημιούργησε ο Ν. 33/81 ήταν θέσεις Ακολούθου. Η ΕΔΥ δενείχε εξουσίανααναζητήσειούτεκαιανα­ ζήτησεηίδιατην "κατάλληλη" θέσηενόψει του ισχύοντος νομοθε­ τικούκαθεστώτος. Ηπροσβαλλόμενηαπόφασηείναιβεβαιωτική, γιατίδενπροέκυψαν νέα στοιχεία που εξ αντικειμένου θαήτανδυνατό, με δεδομέ­ νοτο ισχύον νομικόκαθεστώς, νασυνδεθούν προςτο"κατάλληλο" τηςθέσηςτουΑκολούθου, στην οποίαδιορίστηκε ο εφεσείων. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 20 25 Per Curiam:Το θέμαπουεγέρθηκε στην απόφασητηςΟλομέλει­ ας Χατζηστνλλή ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας και στηνυπόθεσηΠο­ λυδώρου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (πρωτόδικη δικαιοδοσία), σε σχέσημε τις διατάξειςτου Νόμου 160/85, δε συζητήθηκεκάτω από to πιοπάνωπρίσμα. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Kapsou v. TheRepublic
(1983)3 C.L.R. 1336, 30 Χατζηστνλλή ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1994)3ΑΛΑ. 598, Πολυδώρου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 35/92, ημερ. 15.2.1994. 35 'Εφεση. 40 Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικα­ στηρίου Κύπρου (Χ'Τσαγγάρη, Δ.) που δόθηκε στις 15Φεβοουαρίου, 1991 (Προσφυγήαρ.79/90), με την οποία απορρίφθηκεη προσφυγή του εφεσείοντα εναντίον της απόφασης της Επιτρο­ πής Δημόσιας Υπηρεσίας για διορισμό του στη θέση του Ακο­ λούθου στο Υπουργείο Εξωτερικών. 281 ΐ ΐ Ευριβιάώης ν. Δημοκρατίας
(1996)Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Εφεσείοντα. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Εφεσίβλητους. 5 Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ Π.:Την απόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικα­ στής Κωνσταντινίδης. 10 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Θαπροσδιοριστεί καλύτερατο ζή­ τημαπουεγείρεται ανσυνοψίσουμε πρώταταγεγονότα. Οεφε­ σείων υπηρετούσε από το 1976 στη δημόσια υπηρεσία πάνωσε έκτακτη βάση. Το 1980 δημοσιεύθηκε η ύπαρξη κενών θέσεων Ακολούθου στο Υπουργείο Εξωτερικών καιυπέβαλεαίτησηγια διορισμό. Η ΕΔΥ τον περιέλαβε στους καταλληλότερους και στις 29 Μαΐου 1981 τον διόρισε από 1Σεπτεμβρίου
  1. Στις 10 Ιουλίου 1981 θεσπίστηκε οπερί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός εις Δημοσίας Θέσεις) Νόμος του 1981 (Ν. 32/81)και στις 9 Απριλίου 1982 ο τροποποιητικός του, Ν. 15/
  2. Κατά τις διατάξεις του Νόμου, έκτακτος υπάλληλος τε­ λών ενυπηρεσίακατάτηνημερομηνίατηςθέσπισης τουβασικού νόμου, διορίζεται απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας από της ημερομηνίας δημοσιεύσεως του βασικού Νόμου"εις κατάλληλον θέσιν". Νοουμένου ότι κατέχει ταπροσόντα του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης που του"απονέμεται"και,ανδεν έχειήδη επιτύχει σε τυχόν απαιτούμενηκυβερνητική εξέταση, ναεπιτύ­ χει σ' αυτή μέσα σε προθεσμία πουτάχθηκε. 15 20 25 30 Στις 11 Νοεμβρίου 1982 ηΕΔΥ έκρινε πως παρά το γεγονός ότι ο εφεσείων διορίστηκε "ύστερα από επιλογή","δικαιούταινα διοριστεί στη θέσηΑκόλουθου αναδρομικά από 10 Ιουλίου 1981 δυνάμει των Νόμων Αρ. 32/81 και 15/82,καιαποφάσισενα προ­ σφερθεί σ* αυτόν διορισμός στη θέση τούτη από 10 Ιουλίου 35 1981".Τογεγονός ότι οεφεσείων δεντελούσετότε"ενυπηρεσία" ως έκτακτος υπάλληλος και όι τυχόν επιπτώσεις του,δεν είναι θέμα που εγείρεται σήμερα. Εκείνο που είναι ενδεδειγμένο να σημειωθεί είναι πως αυτήηευμενής μεταχείριση του εφεσείοντα, την οποίαβέβαιααπεδέχθη,προϋπέθετεπωςηθέσητουΑκολού- 40 θου,ήταν"κατάλληλη"γιατηνπερίπτωση τουθέση. Στις20 Ια­ νουαρίου 1983,μεαπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου,ακυρώ­ θηκε ο διορισμός του εφεσείοντα στη θέση επειδή,όπως διαπι­ στώθηκε,δεν ερευνήθηκε δεόντως ηκατοχήαπόαυτόντουαπαι282 3ΑΛ,Λ 5 10 15 20 25 30 35 Ευριβιάδης ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. τούμενου προσόντος τηςάριστηςγνώσης τηςελληνικής γνώσσας (βλ.Kapsou v.Republic
(1983)3C.L.R.1336) καιηΕΔΥ θεώρη­ σε πως προέκυπτε θέμα "επανεξέτασης και του από 10 Ιουλίου 1981 αναδρομικούδιορισμού του υπαλλήλου σε ίδια θέση" που έγινε δυνάμει των Νόμων 32/81 και 15/
  1. Προφανώς αφού, όπωςείδαμε,απαιτούσανκαιεκείνοικατοχήτωνπροσόντων του σχεδίου υπηρεσίας.Στις 11Ιουλίου 1983 ηΕΔΥ, γιαλόγους που εξήγησε,έκρινε πωςοεφεσείων "δύναταιναθεωρηθεί ότι ικανο­ ποιεί το απαιτούμενο επίπεδο γνώσης της ελληνικής γλώσσας" και τροποποίησε την απόφασητης ημερομηνίας 11 Νοεμβρίου
  2. Το αποτέλεσμα ήταν η προσφορά στον εφεσείοντα διορι­ σμού στην προσωρινή θέσηΑκολούθουκαιπάλιν από 10 Ιουλί­ ου 1981,δυνάμειπλέον των Νόμων32/81 και15/
  3. Ο εφεσείων απεδέχθητο διορισμό αλλά σχεδόν τρία χρόνια αργότεραεπανήλθε μεδιαδοχικέςεπιστολές τουκαιζήτησεεπα­ νεξέταση του θέματος του διορισμού του. Η ουσία τους ήταν πως ενόψειτωνκαθηκόντωνπου ασκούσε κατά τηδιάρκειατης υπηρεσίας τουως έκτακτος,η"κατάλληλη"γι* αυτόνθέσηήταν εκείνητου ΓραμματέαΑ ήΠροξένου. Ταέγγραφαπουεπισύνα­ ψε,μεταξύτωνοποίωνκαιεπίτούτουεπιστολές τριώνκατάπε­ ριόδους προϊσταμένων του, αποκάλυπταν,όπως υποστήριζε, αυτήτηνπραγματικότηταπουεπιβεβαιώθηκε,όπως συμπληρώ­ νει, και από μεταγενέστερη επιστολή, ημερομηνίας 17 Ιουνίου 1988, του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών. ΗΕΔΥ είχεδιαφορετικήάποψη. Στις27Οκτωβρίου 1989 έκρι­ νε πωςμεβάσητοσύνολοτωνστοιχείων, μεταξύτωνοποίωνκαι η επιστολή του Διευθυντή Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού ημερομηνίας 31 Ιουλίου 1986, ηκατάλληληθέσηστην οποίαέπρε­ πεναδιοριστεί οεφεσείων ήτανεκείνητουΑκόλουθου. Και,όπως σημειώνει,επαναβεβαίωσετηναρχικήτηςαπόφαση. Ηπροσφυγήτουεφεσείοντα κατάτουκύρουςαυτήςτηςαπόφάσης κρίθηκε πρωτοδίκως ως απαράδεκτη και απερρίφθη.. Εφόσον ο εφεσείων απεδέχθη ανεπιφύλακτα το διορισμό που τουπροσφέρθηκε,δεν νομιμοποιείτο πλέον να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της και, πάντως,δενπαρήχθηνέαεκτελεστή πράξη. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηήτανβεβαιωτικήτηςπροηγούμενης. 40 Προέχει τοδικαιοδοτικόζήτημακαιείναι σ' αυτόπουέστρε­ ψαν το βάρος των επιχειρημάτων τους οι δυο πλευρές κατάτη συζήτηση της έφεσης, με κύριο αντικείμενο το κατά πόσο τα στοιχεία πουτέθηκανενώπιον της ΕΔΥ δικαιολογείται ναταξι283 Κωνσταντινίδης,Δ. Ευριβιάδης ν. Δημοκρατίας
(1996)νομηθούν ως νέα, ώστε ηαπόρριψη του αιτήματος να συνιστά εκτελεστήδιοικητική πράξη. Δε θα χρειαστεί να επεκταθούμε στις λεπτομέρειες ούτε και στις σοβαρές επισημάνσεις των εφεσίβλητων, πουθααφορούσαν 5 στηνουσία,πωςηθέσητουΓραμματέαΑ'/Προξένου,κατάτονου­ σιώδη χρόνο, δεν ήταν πρώτου διορισμού αλλά προαγωγής και πως στο φάκελοτουεφεσείοντα καταγράφεταισε ανύποπτο χρό­ νο πωςως έκτακτοςυπάλληλος ήτανΒοηθός Γραφέας. Επισημά­ ναμε και κατά την ακρόασητης έφεσης τη σημασία της εντελώς 10 ιδιότυπηςρύθμισης πουεισήγαγανοι Νόμοι32/81 και 15/82 αλλά και το συσχετισμό της απόφασηςτης ΕΔΥ του 1982 προςτονπε­ ρί Δημοσίας Υπηρεσίας (ΊδρυσιςΠροσωρινών Θέσεων)Νόμοτου 1981,(Ν.33/81).Κατάτηναπονομήστον εφεσείοντα τηςθέσηςτου Ακολούθου ως τηςκατάλληλης,έναήταντοστοιχείο πουδιαδρα- 15 μάτισε ρόλο.ΠρόκειταιγιατουςΠίνακεςπουετοίμασε και διαβί­ βασεστην ΕΔΥ οΔιευθυντής τηςΥπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού. Κατέγραφαντους έκτακτους υπαλλήλους που κάλυπτεοΝόμοςκαιεξειδίκευανπωςηθέσηγιατην οποίαπροο­ ρίζεται ο εφεσείων και άλλος ένας υπάλληλος, ήταν εκείνη του 20 Ακολούθου στις Εξωτερικές Υπηρεσίες. Δενήταντυχαίοςαυτόςοχειρισμός. ΚατάτοΝόμοηΕΔΥ,διορίζει τους εκτάκτους που ευεργετούνται απότις διατάξειςτουσε κατάλληλη θέση, "και συμφώνως προς τους υπό του Διευθυντού 25 της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού ετοιμαοθένταςκαιδιαβιβασθησομένουςπροςτηνΕπιτροπήΔημόσιας Υπη­ ρεσίας πίνακας". Ενπροκειμένω,όχι μόνοοιΠίνακεςαλλάκαιο Νόμος 33/81 προοιώνιζαντο διορισμό του αιτητήστη θέση Ακο­ λούθου.Οιδυοπροσωρινές θέσεις πουδημιούργησεοΝ.33/81για 30 τις Εξωτερικές Υπηρεσίες τηςΔημοκρατίας ήτανθέσεις Ακολού­ θου και είδαμε πως οι Πίνακες,δυνάμει των οποίων ενήργησε η ΕΔΥ, αναφέροντανακριβώς σεδυοθέσεις. ΗίδιαδεηΕΔΥ, στο πρακτικό που τήρησε κατά τηλήψητης απόφασηςτης ημερομη­ νίας 11 Ιουλίου 1983, καταγράφειπως λήφθηκε υπόψηότι με το 35 Νόμο 33/81 "δημιουργήθηκανγιατουςδυουπαλλήλους πουυπη­ ρετούσαν ως έκτακτοι στην Εξωτερική Υπηρεσία, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Ευριβιάδης,δυο προσωρινές (Τακτ. Προυπ.) θέσεις Ακολούθου στην Εξωτερική Υπηρεσία τηςΔημοκρατίας". 40 Η ΕΔΥ δεν αναζήτησεούτεκαι,στοπλαίσιο του νομοθετικού καθεστώτος που ίσχυε, μπορούσε να αναζητήσει η ίδιατην"κα­ τάλληλη" θέση. Ήταν και επ'αυτού δέσμια η εξουσία που της ανατέθηκαι δεν είναι βέβαιαθέμα της παρούσας διαδικασίαςη 284 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 Ευριβιάδης ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίοης, Δ. εξέταση τηςνομοθετικής ρύθμισης απόάλλησκοπιά.Ηπροσβαλ­ λόμενηαπόφαση είναι πράγματιβεβαιωτικήγιατί,αντίθεταπρος την εισήγηση του εφεσείοντα, δενπροέκυψανή προβλήθηκανκαν νέα στοιχεία που εξ αντικειμένου θαήτανδυνατό,μεδοσμένο το Νόμο, να συνδεθούν προς το "κατάλληλο" της θέσης του Ακο­ λούθου στην οποία διορίστηκε ο εφεσείων. Βέβαια οι επιστολές καιορισμένα απόταάλλαέγγραφαπουοεφεσείων έθεσεενώπιον της ΕΔΥ ήταννέα,μετην έννοια ότι δενπεριλαμβάνονταν εξαρ­ χής στο φάκελο.Όμως,δεν επαφίεταιστο διοικούμενο η μονομερήςπρόκληση έκδοσης νέαςεκτελεστής διοικητικής πράξης. Όσο νέακαιανήτανταστοιχεία πουστήριξαν τοαίτηματου εφεσείο­ ντα για επανεξέταση,ήτανάσχεταπροςό,τι θεμελίωσετηναρχι­ κήαπόφασηήκατάτο νόμο θα μπορούσε να θεμελιώσειοποια­ δήποτε μεταγενέστερη. Τοδεδομένο των Πινάκων σε συνδυασμό μετοΝ.33/81,παρέμεινε αναλλοίωτο. Δεν υπήρξαννέα στοιχεία ως προς αυτό αλλά αντίθετα ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Διοί­ κησηςκαιΠροσωπικού,μετηνεπιστολή τουημερομηνίας 31Ιου­ λίου 1986, το επιβεβαίωσε. Μιατελευταία παρατήρηση. Αφορά στην απόφασητης Ολο­ μέλειας στην υπόθεση Ελευθερία Χατζηστυλλήν. Δημοκρατίας
(1994)3Α.Α.Δ.598 σεσχέσημετις παρόμοιεςδιατάξειςτουΝό­ μου 160/
  1. Εκεί δενπροέκυψε καιδεσυζητήθηκε το θέμακάτω από το πιο πάνω πρίσμα. Ισχύει το ίδιο και αναφορικάμε την υπόθεση Μαρίνα Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 35/92ημερομηνίας 15 Φεβρουαρίου
  2. Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα. Η έφεση απορρίπτεται μεέξοδα. 285

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.