(1996)10Ιουλίου,1996 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Χ"ΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσείοντες- Καθ'ωνηαίτηση, ν. ΜΑΡΙΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσφλήζων-Αιτητών. (ΑναθείορητικέςΕφέσειςAQ. 1209και 1210). Ενεστώς έννομο συμφέρον — Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Σχέδια Υπηρεσίας — Κατοχή των απαιτουμένων από τα σχέδια υπηρεσίας προσόντων — Αποτελεί προϋπόθεση για την ύπαρξη ενεστώτος εννόμου συμφέροντος γιακαταχώρησηδιοικητικής προ σφυγής δυνάμει του Άρθρου 146.2 τουΣυντάγματος, εναντίον του διορισμού άλλου υποψηφίου. Δημόσιοι Υπάλληλοι—Διορισμοί — Σχέδια Υπηρεσίας—Ερμηνεία και εφαρμογή — Αποτελεί καθήκονκαι υποχρέωση του διορίζο ντος οργάνου — ΤοΔικαστήριο σπάνια επεμβαίνει. 5 \0 Χρηστή διοίκηση—Απόφαση για διορισμό υπαλλήλου που δενκατεί χε τααπαιτούμενα προσόντα τουσχεδίου υπηρεσίας—Κρίθηκε ως ληφθείσα κατά παράβαση των κανόνων τηςχρηστήςδιοίκησης. 15 Δεδικασμένο — Προϋποθέτει κατ' αρχήν τηδικαστική κρίση επί της ουσίας εγειρομένης διαφοράς και όχι επί καταλήξεων όταν αυτές είναι αποτέλεσμα της έλλειψης των προϋποθέσεων για τηνεξέτα ση της ουσίας. 20 Στις 14.7.1988, ηΕΔΥ διόρισεστηθέσηΑκόλουθου, Εξωτερι κές Υπηρεσίες του Υπουργείου Εξωτερικών,το ΧαράλαμποΚαψό από 1.9.1981. Η απόφαση της ΕΔΥ αποτέλεσεαντικείμενο προσφυγής ενώπιοντου πρωτόδικου Δικαστηρίου. Οι καθ' ωνη αίτησηήγειραν ένστασηαναφορικά μετηνομιμοποίησητουαιτη- 286 25 3 ΑΛΛ. 5 Δημοκρατίακ.ά. ν.Ιερωνυμίδηκ.ά. τήνα προσφύγει κατά της επίδικης απόφασηςλόγω του ότι κατά τονουσιώδηχρόνο δενκατείχετααπαιτούμεναπροσόνταγιαδιο ρισμό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκεότι ηνομιμοποίη ση του αιτητή να προσφύγει είχε κριθεί στην υπόθεση leronymidcs and Others v. The Republic
(1986)3 C.L.R.2424, με αποτέλεσμα την ύπαρξη δεδικασμένου επί του θέματος που εγέρθηκε. Η απόφασητης ΕΔΥ ακυρώθηκε στην ολότητα της. Οι παρούσες εφέσεις ασκήθηκαν απότην ΕΔΥ και από το ενδιαφε ρόμενο μέρος. 10 Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επέτρεψε τις εφέσεις και αποφάνθηκεότι: 15 20 25 30 35 40 Τονόμιμο της υποψηφιότηταςτου αιτητή-εφεσίβλητου δεν εξετάστηκεαπό τοΔικαστήριο στηνυπόθεσηleronymides (ανωτέρω), αφού δεν αποτελούσε επίδικο θέμα,ούτως ώστε οποιοδήποτε συ μπέρασμα ήδιαπίστωση να θεωρηθεί ότι αποτελεί διαπίστωση επί τωνγεγονότων καικατάσυνέπειαδεσμευτικό προηγούμενο. ΤοΔι καστήριοδενθαέπρεπε,υπότιςπεριστάσεις,ναδιαπιστώσειύπαρξη κωλύματος στην εξέταση του θέματος που εγέρθηκε, αλλά θα έπρεπεναπροχωρήσει στην εξέτασητου. Ο ισχυρισμός τουεφεσείοντα-ενδιαφερομένου μέρους,ότι οαιτητήςαπέτυχεστον ειδικό διαγωνισμό λόγω της χαμηλήςτου βαθμολογίας στα Αγγλικά, δεν ευσταθεί αφούο μέσος όρος βαθμολο γίας τουυπερέβαινετις 50 μονάδεςκαιαφούσύμφωνα μετοντρό πο ερμηνείας του γραπτούδιαγωνισμού απότην ΕΔΥ, οι εξασφαλίσαντες γενικήβαθμολογία50καιάνωθεωρήθηκανότι πέτυχανσ' αυτόν. Εξ άλλου το θέμαδεν έπρεπε νααποτελέσει μέρος ειδικού διαγωνισμού, αλλά έπρεπε οι υποψήφιοι να υποβληθούν σε ξεχω ριστή εξέταση, εφόσο το προσόν της καλής γνώσης της Αγγλικής ήτανχωριστή προϋπόθεσηστο σχέδιουπηρεσίας. ΗδιαπίστωσητηςΤμηματικής Επιτροπήςότι οαιτητήςκατείχε το απαιτούμενοπροσόν της πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής δεν δικαιολογείται από τον βαθμό 30 από 100 που πήρε στην γραπτή εξέταση. Ηαπόφασητης Συμβουλευτικής Επιτροπής λήφθηκε κα τάπαράβασητων κανόνωντης χρηστής διοίκησης. Το συμπέρασμα που εξάγεται απόόσα αναφέρονταιπιοπάνω είναι ότι ο εφεσίβλητος δεν ικανοποιούσε το προσόν της πολύκα λής γνώσης της Αγγλικής που απαιτούσετο σχέδιο υπηρεσίαςκαι συνεπώς δεν ενομιμοποιείτο ναπροσφύγει. Αποτέλεσμα αυτούεί ναι ότι ηπροσφυγήτουπρέπεινααπορριφθεί,ελλείψει ενεστώτος 287 Δημοκρατίακ.ά. ν.Ιερωνυμί&ηκ.ά.
(1996)νομίμουσυμφέροντος. Οιεφέσειςεπιτρέπονται. Ηεπίδικηδι οικητική απόφαση επικυρώνεται με έξοδαεναντίοντουεφεσίβλητου-αιτητή 5 τόσοπρωτόδικαόσοκαικατ'έφεση. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 10 Kapsouv. TheRepublic
(1983)3 C.LR.1336, IeronymidesandOthersv. TheRepublic
(1986)3C.LR. 2424, Pierisv. TheRepublic
(1983)3C.L.R. 1054, 15 Cava v. TheRepublic
(1984)3C.LR. 1391, Γεωργίουv. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ. 349, 20 Christou v. TheRepublic
(1980)3C.LR. 437, Bargillyv. TheRepublic
(1970)3C.LR. 33, Republic v. Christoudias
(1986)3C.LR.
- 25 'Εφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου, (Πικής, Δ.) που δόθηκε στις 29 Σεπτεμ βρίου, 1990, (Προσφυγή948/88), μετηνοποίαακυρώθηκεηαπόφάση της Επιτροπής ΔημόσιαςΥπηρεσίας για διορισμό τουεν διαφερομένου μέρους στη θέση Ακόλουθου, στις Εξωτερικές Υπηρεσίες της Δημοκρατίας. Α. Κουρσουμπά (κα),ΑνώτερηΔικηγόρος της Δημοκρατίας γιατους Εφεσείοντες - καθ' ων ηαίτησηστηνΑ.Ε.
- 30 35 Α. Κωνσταντίνου, για τον Εφεσείοντα-ενδιαφερόμενομέρος στηνΑ.Ε.
- Κ. Λοΐζου, γιατον Εφεσίβλητο-αιτητή καιστιςδυουποθέσεις. Cur. adv. vult. 288 40 3ΑΛΛ, Δημοκρατία κ.ά. ν.Ιερωνυμίδηκ.ά. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα εκδώσει ο Φρ. Νικολαΐδης,Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Τα γεγονότα που σχετίζονται με τηνπαρούσαυπόθεσηαρχίζουντο
- Στις29.5.1981ηΕπιτροπή Δη μόσιας Υπηρεσίας πλήρωσε αριθμό κενών θέσεων Ακόλουθων στις Εξωτερικές ΥπηρεσίεςτηςΔημοκρατίας. Τμήματηςαπόφα σης αυτήςπουαφορούσε το διορισμό ενός των υποψηφίωνακυ ρώθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Προσφυγή 356/81 που δημοσιεύτηκε ως Charalambos Kapsou v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1336). Μετά την ακύρωση η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας προχώρησε σε νέο διορισμό άλλα καιπάλι το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφασητου στην Προσφυγή843/85 ακύρωσε το διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους αναδρομικά από το 1981. (Προσφυγή 843/85 που δημοσιεύτηκε ως Marios leronymides and Others v. TheRepublic
(1986)3 C.L.R. 2424). Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας επανεξέτασε την πλήρωση της θέσης, λαμβάνονταςυπ*όψητο πραγματικόκαθεστώς που ίσχυε κατάτο 1981 πουείναιοουσιώδης χρόνος.Έτσιστις 14.7.1988,η ΕπιτροπήεπέλεξετοΧαράλαμπο Καψόωςτονπλέον κατάλληλο υποψήφιοκαιτουπροσέφερεδιορισμόστηθέσηΑκόλουθου, Εξω τερικές ΥπηρεσίεςτουΥπουργείου Εξωτερικών,αναδρομικάαπό την 1.9.1981. Και αυτή η απόφασητης Επιτροπής προσβλήθηκε (Προσφυγή948/88) καιτοΔικαστήριο στις29.9.1990 αφούεξέτασεαριθμόπροδικαστικώνενστάσεων πουηγέρθηκαν,κατέληξε ότι ηαπόφαση έπασχεκαιτην ακύρωσε στην ολότητα της. Εναντίον της πρωτόδικης απόφασηςασκήθηκαντόσο απότους καθ' ων η αίτηση,όσοκαιαπότοενδιαφερόμενομέροςοιπαρούσες εφέσεις. Τοπρωτόδικοδικαστήριοεξέτασε βασικάδύοσημεία.Το πρώ το σημείο αναφέρεται στη νομιμοποίηση του αιτητή να ασκήσει προσφυγήκατάτηςεπίδικηςαπόφασης. Ηθέσηπουυποστηρίκτηκεήτανότιοαιτητήςδενενομιμοποιείτο ναπροσφύγειδιότικατά τον ουσιώδη χρόνο δεν κατείχε ταπροσόντα για διορισμό,αφού δενείχεεπιτύχειστον ειδικόγραπτόδιαγωνισμόπουπροβλεπόταν απότοσχέδιο υπηρεσίαςκαιηβαθμολογίατουκατάτηγραπτήδο κιμασίαστηνΑγγλική(30μονάδεςστις 100) δενμαρτυρούσε πολύ καλήγνώση της Αγγλικής όπως απαιτείταιαπότο σχέδιο υπηρε σίας.Το πρωτόδικοδικαστήριοκατέληξε ότι οι καθ' ων ηαίτηση και το ενδιαφερόμενο μέροςκωλύονταν να εγείρουν τη συγκεκρι μένηένσταση λόγωτηςύπαρξηςδεδικασμένουστοθέμααυτό,για τίτοθέμααποφασίστηκεστηνυπόθεσηleronymides,ανωτέρω. Το Δικαστήριο αφούσχολίασε την απόφαση Pieris v. The Republic
(1983)3 C.LR. 1054 και δεχόμενο ότι η αρχή του δεδικασμένου 289 Νικολαΐδης,Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν.Ιερωνυμίδη κ.ά.
(1996)ισχύεικαι στον τομέατουΔιοικητικού Δικαίου,ενώ ευρήματαγε γονότων που προκύπτουν άμεσα ή απαραιτήτως εξυπακούονται γιατηνεπίλυση τωνεπίδικωνθεμάτων,είναιδεσμευτικάγιατηΔι οίκηση,η οποίακωλύεται απότουνααποκλίνειαπόαυτά(βλ.επί σης Gava v.TheRepublic
(1984)3C.L.R.1391). Τοπρωτόδικοδι5 καστήριο κατέληξε ότι ηκρίση της εγκυρότητας τηςυποψηφιότη ταςτουαιτητήστηνυπόθεσηleronymides,ανωτέρω,ήτανένααπό τακεντρικάευρήματατουΔικαστηρίουκαιακόμασημαντικότερο, αποτελούσε προϋπόθεσηγιατηνομιμοποίησητουστηνάσκησητης προσφυγής. Συνεπώς ορθά, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η 10 Επιτροπήσυμπεριέλαβε τοναιτητήμεταξύτωνυποψηφίωνγιατην πλήρωση τηςθέσης,όπωςάλλωστεδεσμευόταν νατοπράξει. Μεόλο τοσεβασμό θαπρέπειναδιαφωνήσουμε μετηνπιοπά νω θέση. Οπως έχει λεχθείκαιστην υπόθεση ΚλεάνθηςΗλία Γε· 15 ωογίον ν.Δημοκρατίας
(1995)3Α.Α.Δ.349,τοδεδικασμένοπρο ϋποθέτει κατ* αρχήντηδικαστικήκρίση επί της ουσίας εγειρομένης διαφοράςκαι όχι επί καταλήξεων όταν αυτές είναι αποτέλε σμα τηςέλλειψης των προϋποθέσεων γιατην εξέταση τηςουσίας. Το Δικαστήριο στην υπόθεση leronymides δεν προέβη σε οποία- 20 δήποτεδιαπίστωση ως προςταγεγονότα αναφορικά μετηνέννο μη υποψηφιότητα του αιτητή,γιατί κάτι τέτοιο δεν αποτελούσε επίδικοθέμα.ΤοΔικαστήριο αφούεπιβεβαιώνειτηναρχήότιόταν διορισμός ακυρώνεταιη Επιτροπήκατάτηνεπανεξέτασητηςπλή ρωσης τηςθέσης θαπρέπειναλάβειυπ' όψητονομικό καιπραγ- 25 ματικό καθεστώς που επικρατούσε κατάτο χρόνο της λήψης της ακυρωθείσαςαπόφασης,καταλήγειότιοιδύοσυγκεκριμένοι αιτητές δεν μπορούσαν να θεωρηθούν υποψήφιοι γιαδιορισμό,γιατί δεν ήτανυποψήφιοικατάτο 1981.Έτσιπροχώρησεκαιαπέρριψε τιςπροσφυγέςτους,αφούθεωρήθηκεότιδενείχανέννομο συμφέ- 30 ρον ναπροσβάλουν το διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους. Το Δικαστήριο σεκαμιάπερίπτωση,αφούκάτιτέτοιο δεναποτελού σε επίδικο θέμα, δεν εξέτασε το νόμιμο της υποψηφιότητας του εφεσίβλητου,ούτωςώστεοποιοδήποτεσυμπέρασμαήδιαπίστωση ναθεωρηθεί ότιαποτελείδιαπίστωσηεπίτωνγεγονότων καικατά 35 συνέπεια δεσμευτικό δεδικασμένο. Ως αποτέλεσμα τωνπιοπάνω καταλήγουμεότιδενυφίσταταιδεδικασμένοκαισυνεπώςούτεκαι κώλυμα. Έτσι τοΔικαστήριο θαέπρεπεναπροχωρήσει στηνεξέ τασητουκατάπόσοοαιτητήςικανοποιούσετιςπροϋποθέσειςγια να θεωρηθεί υποψήφιος. 40 Το σχέδιο υπηρεσίας απαιτεί άριστη γνώση της Ελληνικής ή Τουρκικής και πολύ καλή γνώσητηςΑγγλικής, ενώ καλήγνώση της Γαλλικής ήάλλης ξένηςγλώσσας θααποτελούσε επιπρόσθετο 290 3ΑΑ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημοκρατία κ.ά.ν.Ιερωνυμίοη κ.ά. Νικολαΐδης,Δ. προσόν. Επίσης απαιτείταιμεταξύ άλλων και επιτυχία σε ειδικό γραπτόδιαγωνισμόπουθαδιεξαγόταναπότοΥπουργείο Εξωτε ρικών. Εδώφαίνεταιότι έγινεκάτιπαράδοξο. Αντίναδιαπιστω θείη ικανότητατωνυποψηφίωνσταΑγγλικά καιναδιεξαχθείχωριστά ο ειδικός γραπτός διαγωνισμός που προβλεπόταν από το σχέδιουπηρεσίας,έγινεκοινήεξέταση σταΕλληνικά (Έκθεση Ιδε ών),Αγγλικά, ΕυρωπαϊκήΙστορία,ΙστορίατηςΚύπρουκαιτιςΓε νικές Γνώσεις. Στησυνέχειαοι54υποψήφιοιπουπήρανμέροςστο γραπτό διαγωνισμό παρακάθησανκαι σε προφορικές εξετάσεις. Βέβαια στην υπόθεση CharalambosKapsou v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1336, 1341, 1342, (Προσφυγή356/81πουέχει σχέ ση με την παρούσα υπόθεση), το Δικαστήριο αποφάσισε ότι εν όψει του περιεχομένου του σχεδίου υπηρεσίας οι υποψήφιοι θα έπρεπεναεξεταστούν μόνογραπτώς,αλλάκατέληξε ότιηεξέταση τουςκαιπροφορικάδεναποτελούσε στησυγκεκριμένη περίπτωση ικανοποιητικόλόγο γιαακύρωσητων διορισμών τωνενδιαφερο μένων μερών γιατί, μεταξύ άλλων, δεν αποτελούσε ουσιώδηπα ρατυπία(βλ.επίσης Christou v.TheRepublic
(1980)3C.L.R. 437, 448,449). Ητριμελής επιτροπήεξέτασε κατάτονπροφορικόδιαγωνισμό τους υποψήφιους που είχαν προσέλθει και αφού έλαβε υπ' όψη,όπως αναφέρεταιστο σχετικό έγγραφο ημερ. 10.2.1981, μεταξύάλλων τηνπροσωπικότητα,οξύνοιαπνεύματοςκαιγενικά τηνοημοσύνητωνυποψηφίων,τουςβαθμολόγησε μεΑ,Β,Γ,Δκαι Ε,βαθμολογίαπουαντιστοιχούσε σε άριστα,λίανκαλώς,καλώς, μέτριακαικάτωτουμετρίουαντιστοίχως. ΣτησυνέχειαηΤμημα τική Επιτροπήσε συνεδρία της ημερ.7.2.1981εξέτασε ταπροσό ντα τωνυποψηφίωνκαι ικανοποιήθηκεότι όλοιοι υποψήφιοι εί χανταπροσόνταπουαναφέροντανστοσχετικόσχέδιουπηρεσίας. Η βαθμολογία του αιτητή-εφεσίβλητου στο γραπτό διαγωνισμό ήταν στην Έκθεση Ιδεών 75, στα Αγγλικά 30, στην Ευρωπαϊκή Ιστορία90,στην ΙστορίατηςΚύπρου72καιστις Γενικές Γνώσεις 59,βαθμολογίαπουδίδειγενικό μέσοόρο65.20μονάδες. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι αφού ο αιτητής σε ένα θέμα, αυτό των Αγγλικών, δεν εξασφάλισε βαθμολογία άνω του 50, δεν μπορούσε ναθεωρηθεί ότι εξασφάλισε επιτυχίαστον ειδικό γραπτόδιαγωνισμό.Δε συμφωνούμε μετηθέσηαυτήτουευπαίδευτου συνηγόρου του εφεσείοντος-ενδιαφεοόμενου μέρους. Ο τρόπος καθορισμού της επιτυχίας στον ειδικό γραπτόδιαγωνισμό έχει ερμηνευτεί από την Επιτροπή (πρακτικό ημερ. 27.3.1981). Οι εξασφαλίσαντες γενική βαθμολογία 50 και άνω θεωρήθηκανότι πέτυχαν σ' αυτόν,ανεξαρτήτως της επί μέρους βαθμολογίαςσ' έναήπερισσότερα απόταθέματα.Εκτόςτουότι συνήθως το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο ερμηνείας 291 Νικολαΐ&ης, Δ. Δημοκρατία κ.ά. ν. Ιερωνυμίδηκ.ά.
(1996)τουσχεδίου υπηρεσίας,θαπρέπειναπούμεότι συμφωνούμεκαι με τον τρόπο προσέγγισης. Πιστεύουμε ότι όταν ο μέσος όρος της βαθμολογίας υπερέβαινε τις 50 μονάδες,θα μπορούσε εύ λογα ναθεωρηθεί ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος είχε επιτύχει στον ειδικόδιαγωνισμό. Εξάλλου,ηχαμηλήβαθμολογίατουαιτητή παρουσιάζεται στα Αγγλικά, θέμα που όπως είδαμε δεν έπρεπε να αποτελέσει μέρος του ειδικού γραπτούδιαγωνισμού, αλλά χωριστή εξέταση. 5 Τέθηκε επίσης ηθέση ότι μεβαθμολογία 30 στις 100 μονάδες 10 δενμπορείναθεωρηθεί ότιοαιτητήςικανοποιούσετοπροσόντης πολύκαλήςγνώσης τηςΑγγλικής. ΣτηνυπόθεσηSotera Bargilly v. The Republic
(1970)3C.L.R.33,36,όπουαποφασίστηκεότι ο διαγωνισμός Αγγλικών στον οποίο παρακάθησαν οι υποψήφιοι, σκοπό είχετηνεξέτασητωνυποψηφίωνγιαδιαπίστωσητουαπαι- 15 τούμενου επιπέδουγνώσης της Αγγλικής,θεωρήθηκε ότι με βαθ μολογία25 από 100δεν μπορούσεκαθαράναθεωρηθεί ότι ουπο ψήφιος ικανοποιούσετοκριτήριο.ΕπίσηςστηνυπόθεσηRepublic v.Christoudias
(1986)3C.L.R. 858,862,αναφέρτηκεότιο ειδικός διαγωνισμόςτουΥπουργείουΕξωτερικώνγιατηθέσηΑκόλουθου 20 δεν είναι ανταγωνιστικός (competitive one), αλλά διαγωνισμός πρόκρισης, (a qualified one) για διαπίστωση του ποίοι από τους υποψήφιους κατείχαν το απαιτούμενο ελάχιστο επίπεδο γνώσης των εξεταστέων θεμάτων. Στην παρούσα υπόθεση η Τμηματική Επιτροπήαφού συνεδρίασε καιαφούέλαβευπ'όψητηναπόδοση 25 των υποψηφίων,τόσο στο γραπτόδιαγωνισμό όσο καιστηνπρο φορική εξέταση,αισθάνθηκε ικανοποιημένη ότι όλοι οιυποψήφι οι είχαντα προσόντα. Έχουμε ήδησημειώσειτηνπαρατυπίαπου παρατηρήθηκε, δηλαδή τη μη χωριστή εξέταση των υποψηφίων στην Αγγλική, η καλή γνώση της οποίας απαιτείτο ως χωριστή 30 προϋπόθεσητουσχεδίουυπηρεσίας. Περαιτέρωσημειώνουμε και την εξαιρετικάχαμηλήβαθμολογίαπουο εφεσίβλητος πέτυχε στο γραπτό διαγωνισμό. Παρ'όλον ότι είναικαθιερωμένηηαρχήότι η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας και η εφαρμογή του αποτελεί καθήκον και υποχρέωση του διορίζοντος οργάνου και το Δικά- 35 στήριο σπάνια επεμβαίνει, εν τούτοις στην παρούσα περίπτωση βρίσκουμε ότι βαθμός 30 από 100 στη γραπτήεξέταση,ακόμακι' ανηαπόδοσητουσυγκεκριμένου υποψήφιουστηνπροφορικήεξέ τασηήτανάριστη,(κάτιπουενπάσηπεριπτώσει δεναναφέρεται), δύσκολαδικαιολογεί τηνκατάληξητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςότι 40 ουποψήφιοςκατείχετοαπαιτούμενοπροσόντηςπολύκαλήςγνώ σης της Αγγλικής. Θεωρούμε την απόφασητης Συμβουλευτικής Επιτροπήςεκτόςτωνεπιτρεπτώνορίωνκαιωςληφθείσακατάπα ράβαση των κανόνων της χρηστής διοίκησης. Έτσι καταλήγουμε 292 3ΑΛΛ. 5 10 15 Δημοκρατία κ.ά. ν.Ιερωνυμί&ηκ.ά. Νικολαΐοης, Δ. ότι ο εφεσίβλητος δεν ικανοποιούσε το προσόν της πολύ καλής γνώσης τηςΑγγλικήςπουαπαιτούσετοσχέδιο υπηρεσίαςκαισυ νεπώς αφού δεν κατείχε τα απαιτούμεναπροσόντα δεν νομιμο ποιείται και συνεπώς ηπροσφυγή του θαπρέπει νααπορριφθεί, ελλείψειενεοτώτος νομίμου συμφέροντος. Ενόψειτηςπιοπάνωκατάληξης,δεχρειάζεταιναασχοληθού με με την έφεσηπουασκήθηκε εναντίον του συμπεράσματος του πρωτόδικουδικαστηρίουότιησυμπερίληψη τηςαξιολόγησης των υποψηφίων κατάτις συνεντεύξεις το 1981 σταουσιώδη στοιχεία κρίσης της Επιτροπήςκατά την επανεξέταση,παρά τη μεταβολή τηςσύνθεσης τουσώματος,είχεαποφασιστικήεπίδρασηστην επι λογήτου ενδιαφερόμενου μέρουςκαιουσιαστικές επιπτώσεις στη λήψη της τελικής απόφασης,με αποτέλεσμα την ακυρότητα της απόφασης λόγωεμφιλοχώρησης εξωγενούς παράγοντα. Οιεφέσεις επιτρέπονται. Η επίδικηδιοικητικήαπόφασηεπι κυρώνεται με έξοδαεναντίον του εφεσίβλητου-αιτητή τόσο ενώ πιον τουπρωτόδικουδικαστηρίου όσο καικατ' έφεση. Οι εφέσειςεπιτρέπονταιμεέξοδα. 293