(1996)11Ιουλίου, 1996 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ/σχές] ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες-Καθ'ωνηαίτηση, ν. MOBIL OIL (CYPRUS) LIMITEDΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Εφεσφλήτατν-Αιτητών, (Αναθεοφητική ΈφεσηAQ. 1436). Διοικητικό Δίκαιο — Εκχώρηση διοικητικήςεξουσίας ήαρμοδιότητας που παρέχεται σε Υπουργό ήάλλο διοικητικό όργανοαπό το νόμο — Αποτελεί θέμαπραγματικό πότε ο Υπουργός ήάλλο διοικητικό όργανο ασκεί την εξουσία αυτήκαι πότε απλώς επισφραγίζει από φαση άλλον — Αποφάσεις διοικητικού οργάνου που λαμβάνονται σαν αποτέλεσμα απεμπόλισης διοικητικής αρμοδιότητας υπόκει νται σε ακύρωση. Αιτιολογία διοικητικής πράξης ή απόφασης — Μπορεί να προκύψει και από τα στοιχεία των φακέλων. 5 10 Οι ιεραρχικές προσφυγές των αιτητών-εφεσιβλήτων προς τον Υπουργό Εσωτερικών,αφορούσαναριθμόδιαταγμάτωνρυμοτομίας που εκδόθηκαν απότους εφεσείοντες-καθ' ων ηαίτηση,για τηδια πλάτυνση και ευθυγράμμιση του δρόμου Λάρνακας-Δεκελει,ας. Ο 15 λειτουργός στον οποίοανατέθηκεηεξέτασητων θεμάτωνπουηγέρθηκαν, εισηγήθηκε την απόρριψη τους. Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών συμφώνησε μετηναπόρριψητωνπροσφυ γών, όπως επίσης και ο Υπουργός του ίδιου Υπουργείου ο οποίος ανέγραψετηλέξη"συμφωνώ"καιυπέγραψετοσχετικό έγγραφο. 20 Εναντίοντης απόφασηςτουΥπουργού οι αιτητές - εφεσίβλητοι υπέβαλαναριθμόπροσφυγών. Τοπρωτόδικοδικαστήριοαποδέκτηκε τις προσφυγές και αποφάνθηκεότι η συμφωνία του Υπουργού αποτελούσε απλήεπισφράγισητηςαπόφασηςυφισταμένουοργάνου καιόχι κυριαρχικήάσκησητηςδιοικητικήςτου αρμοδιότητας. 294 25 3 ΑΛΛ Δημ.ΣυμβούλιοΛ/χαςκ-ά. v.Mobil Oil Ltdχ.α. Η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου μεαπόφασητηςπουλή φθηκεκατάπλειοψηφία,αποδέκτηκετηνέφεσηκαιαποφάνθηκεότι: 5 10 15 20 Α. Υπό Νικολαΐδη, Δ. συμφωνούντων και των Αρτεμίδη, Δ. και Κρονίδη, Δ.: Η συγκεκριμένη αρμοδιότητα ήεξουσία που παρέχεταιαπό το νόμο σε διοικητικό όργανο, θα πρέπει να ασκείται από το ίδιο το όργανο,χωρίς να εκχωρείται σε άλλον. Στηνπαρούσα περίπτωση ο αρμόδιος Υπουργός ανέθεσε απλώς σε λειτουργό του Υπουργείου του την εξέταση των αναφυομένων θεμάτων, δυνάμει της επιφύλαξης του Αρθρου 18
(2)του περί Ρυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου,Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε. Η τελικήόμως απόφασηκαι ηάσκηση της αρμοδιότηταςασκήθηκετελικά απότον ίδιο. Τογεγονός ότι ο Υπουργός απλώςανέ φερε ότι συμφωνεί μετηνεισήγησητου λειτουργού, δε σημαίνει ότι δεν ασχολήθηκε ο ίδιος μετο θέμα,ούτε καιαποτελείάρνη ση της εξουσίας πουτου παρέχεται απότο νόμο. Επιπρόσθετα ηαπόφασητου Υπουργού, δεν πάσχει λόγω έλλειψης αιτιολογίας, αφού η αιτιολογία είναι σαφής από το περιεχόμενο του φακέλου. Οι παρούσες υποθέσεις διαφοροποιούνται από τις υποθέσεις Parpas και Παπαναγιώτον, γιατί στις υποθέσεις εκείνες οΥπουργός απλώςπροσυπέγραψε τηνεισήγησητουλει τουργού,χωρίς ναπροβεί σε άσκησητης αρμοδιότηταςτου. 25 Β. Υπό Νικήτα,Δ. συμφωνούντος καιτου Χρυσοστομή, Δ.: 30 35 40 Η αρχή με βάση την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύ ρωσε τη διοικητική απόφαση προκύπτει από τις δικαστικές αποφάσειςParpasκαι Παπαναγιώτον οι οποίεςεπικυρώθηκαν απότηνΟλομέλεια σεπρόσφατηαπόφασητης. Σύμφωναμετην αρχή αυτή η διοικητική αρμοδιότητα πρέπει να ασκείται κυ ριαρχικάαπότηναρχήήτοόργανοστοοποίοεναποτίθεταιαπό το νόμο. Απλήέγκριση των συστάσεων υφισταμένου οργάνου χωρίς η ίδιαηαρχήνααντιμετωπίζει την επίλυση του θέματος απολήγει σε απεμπόλιοηκαι όχι άσκησηκυριαρχικής εξουσίας. Τοκενό εξάλλου στην αιτιολογία δενπληρώνεται μετηνεπεξή γησητουυποτιθέμενου βάθρουτης απόφασηςαπόκατώτεροδι οικητικό όργανο. Ηπιο πάνωαρχήέπρεπε να είχε εφαρμοστεί και στην παρούσαυπόθεση. Η έφεση επιτυγχάνει με έξοδα ενα ντίον τωνεφεσίβλητων. 295 Δημ.ΣυμβούλιοΛ/καςκ.ά.v.Mobil Oil Ltdrun.
(1996)Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ParpasandOthers v.TheRepublic
(1986)3C.LR. 508, 5 Παπαπαναγιώτου v. Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας και Αλλου, Υποθ. Αρ. 882/88, ημερ. 21.2.1W, Τσουλόφτας ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1983)3Α.Α.Δ. 426, Δημητριάδη και Άλλοι ν. Υπουργικού Συμβουλίου και Άλλων
(1996)3Α.Α.Δ.
- 10 Ι,φεση. Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Πικής,Δ.) που δόθηκε στις 11 Οκτωβρί ου 1991 (Προσφυγή αρ. 109/81, 149/89, 150/89 151/89, 152/89, 194/89, 195/89, 196/89, 197/89,198/89και 199/89),με τηνοποία αποφάσισε ότι ησυμφωνία του Υπουργού ηοποία εκδηλώθηκε μονολεκτικά μετηλέξη"συμφωνώ",αποτελούσε απλήεπισφράγιση της απόφασης υφισταμένου οργάνου και όχι κυριαρχική άσκηση της διοικητικής τουαρμοδιότητας. 15 20 Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Εφεσείοντες. 25 Α. Δικηγοοόπουλος,για τον Εφεσίβλητο στην προσφυγή αρ. 109/
- Π. Πολυβίου, για τους Εφεσίβλητους στις προσφυγές 149/89152/
- 30 Π. Πολυβίου για Α. Ανδρέου, για τους Εφεσίβλητους στις προσφυγές 194/89 -199/
- 35 Cur. adv. wit. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ηαπόφασητου Δικαστηρίου δεν εί ναι ομόφωνη. Τηναπόφασητηςπλειοψηφίας,μετηνοποίασυμ φωνούνοιαδελφοίΔικαστές Αρτεμίδης καιΚρονίδης,θααπαγγείλει ο αδελφός Δικαστής Φρίξος Νικολαΐδης. Την απόφαση της μειοψηφίας, με την οποία συμφωνώ και εγώ,θααπαγγείλει ο αδελφόςΔικαστής ΣόλωνΝικήτας. 296 40 3 Α.Α.Α. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημ. ΣυμβούλιοΛ/καςκ.ά.v. Mobil Oil Ltd κ.α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Δ.: Στις9.10.1987δημοσιεύτηκε στην Εφημε ρίδα της Δημοκρατίας αριθμός διαταγμάτων ρυμοτομίας που εκδόθηκαναπότοΔήμο Λάρνακαςκαιτο Συμβούλιο Βελτιώσε ως Λειβαδίων για τη διαπλάτυνση και ευθυγράμμιση του δρόμουΛάρνακας -Δεκέλειας (Γνωστοποίηση 3067και3068). Ενα ντίοντωνδιαταγμάτωνοι εφεσίβλητοι άσκησανιεραρχικέςπρο σφυγές ενώπιον τουΥπουργού Εσωτερικών. ΟΥπουργός Εσω τερικών (στο εξής αναφερόμενος ως "ο Υπουργός"), όπως είχε το δικαίωμαμε βάσητην επιφύλαξητου άρθρου 18
(2)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου,Κεφ.96, όπωςτροπο ποιήθηκεαπότο άρθρο 3τουΝόμου 13/74, ανέθεσε σε λειτουρ γούς τουΥπουργείου τουτην εξέταση θεμάτωνπουαφορούσαν τις ιεραρχικές προσφυγές. Στις 20.12.1988 ο λειτουργός στον οποίο ανατέθηκε η εξέταση των θεμάτων με λεπτομερή έκθεση εισηγήθηκε την απόρριψη των ενστάσεων. Στην απόρριψη των ενστάσεων συμφώνησε καιο Γενικός Διευθυντής του Υπουργεί ου Εσωτερικών, απευθυνόμενος προς τον Υπουργό με χειρό γραφη σημείωση. Στη συνέχεια ο Υπουργός ανέγραψε στις 24.12.1988τη λέξη "συμφωνώ" και υπέγραψε. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω, στις 5.1.1989 ο Γενικός Διευθυντής απέστειλε στους εφεσίβλητους επιστολή μετην οποίατους πληροφορούσε ότι ηένσταση τους,αφούεξετάστηκε με προσοχή απότααρμό δια τεχνικά τμήματακαιτην αρμόδιααρχή,τέθηκε σύμφωνα με τοάρθρο 18του Κεφ.96 ενώπιον τουΥπουργού, οοποίος όμως την απέρριψε,γιατίδιαπιστώθηκεότι ηετοιμασίατων σχετικών σχεδίων έγινεαφούλήφθηκανυπ' όψηορισμένες προϋποθέσεις που αναφέρονταιστην επιστολή. ' Εναντίον της απόφασηςπου τους κοινοποιήθηκε με την επιστολήημερ.5.1.1989οι εφεσίβλητοι υπέβαλαναριθμόπροσφυγών. Τοπρωτόδικοδικαστήριο μεαπόφασητουημερ. 11.10.1991, απο φάσισε ότι η συμφωνία του Υπουργού που εκδηλώθηκε μονολε κτικά με τη λέξη"συμφωνώ" αποτελούσε απλή επισφράγιση της απόφασηςυφισταμένουοργάνουκαιόχικυριαρχικήάσκησηδιοικητικήςαρμοδιότητας. Ηαπόφαση στηρίκτηκε σεδύοπρωτόδικεςαποφάσεις. Στην Parpas and Others v. The Republic
(1986)3 C.L.R. 508, όπου αποφασίστηκε ότι όταν ο Υπουργός απλώς ενέκρινε τις συστάσεις του Αρχηγού της Αστυνομίας, έδωσε την εντύπωση της απλής επισφράγισης τηςεισήγησης τουΑρχηγού. Η τελική από φαση θεωρήθηκε τρωτή, όχι μόνο λόγω της πλάνης περί τα πράγματα,της νομικής πλάνηςπουεμφιλοχώρησε και τωνπα ρατυπιών πουυπήρχανστις προπαρασκευαστικές πράξεις,αλ297 Νιχολαΐοης, Δ. Δημ.ΣυμβούλιοΛ/καςχ,ά.τ. Mobil Oil Ltd ΧΛ.
(1996)λάκαιγιατολόγο ότι ο Υπουργός απέτυχεναπροβεί στηδέου σα έρευνααναγκαίαγιατηναποτελεσματικήάσκησητηςδιακρι τικής ευχέρειας πουτου παρείχεο συγκεκριμένος νόμος. Η άλ λη υπόθεση που αναφέρθηκε στην πρωτόδικη απόφασηείναι η Παναγιώτης Παπαπαναγιώτου ν. Υπουργού Εμπορίου και Βιο5 μηχανίας και Αλλον, Υποθ. Αρ. 882/88,ημερ. 21.2.1990, όπου και πάλι σε ιεραρχικήπροσφυγήημόνη ενέργεια του Υπουργού ήταν η μονογράφηση σημειώματος του αρμοδίου λειτουργού. Και στην περίπτωση αυτή το Δικαστήριο θεώρησε ότι η μονο γράφησηκαθεαυτήτων εγγράφων απότον Υπουργό, δεν ισοδυ- 10 ναμούσε με άσκηση της αρμοδιότηταςτου. Βρίσκουμε ότι δε συμφωνούμε με την κατεύθυνση πουυιοθε τήθηκε απότο πρωτόδικο δικαστήριο. Στην παρούσαυπόθεσηο Υπουργός, όπωςείχεδικαίωμανατοπράξει,ανέθεσε σελειτουρ- 15 γό του Υπουργείου τουνα εξετάσει θέματααναφυόμεναστην ιε ραρχικήπροσφυγή. Ολειτουργός υπέβαλεστον Υπουργό λεπτο μερές πόρισματης εξέτασης καιο Υπουργός μετάκαιτησύμφω νο γνώμη του Γενικού Διευθυντή, συμφώνησε με τις εισηγήσεις του λειτουργού, καταλήγοντας στην απόφασηνα απορρίψει τις 20 ιεραρχικές προσφυγές. Σχετική ειδοποίηση της απόφασης του Υπουργού περιέχεται στην επιστολή που απεστάληστους ενδια φερόμενους από το Γενικό Διευθυντή,ημερ.5.1.
- Είναι αναμφισβήτητηηαρχήότι όπου ονόμος παρέχει σε δι- 25 οικητικό όργανοσυγκεκριμένη αρμοδιότηταή εξουσία,ηεξουσία αυτήθαπρέπεινα ασκείται απότο όργανο,χωρίς ναεκχωρείται σε άλλον. Όμωςστην παρούσαπερίπτωσηοΥπουργός δενμπο ρεί να θεωρηθεί ότι εξεχώρησε την αρμοδιότητα του. Ανέθεσε απλώς σε λειτουργό την εξέταση θεμάτων,ηδε τελική απόφαση 30 και η άσκηση της αρμοδιότητας,ασκήθηκε τελικά απότον ίδιο. Παρ' όλον ότιορισμένα θέματατης ιεραρχικήςπροσφυγήςεξετά στηκαναπόλειτουργό τουΥπουργείου, ητελικήαπόφασηελήφθη απότονΥπουργό. Τογεγονός ότιοΥπουργός απλώςανέφερεότι συμφωνεί με την εισήγηση του λειτουργού δεν σημαίνει ότι δεν 35 ασχολήθηκε μετην επίλυση τουθέματοςούτεκαιαποτελεί άρνη ση άσκησης της εξουσίας πουτουπαρέχει ο Νόμος.Αποτελείθέ μα πραγματικόπότε ο Υπουργός, ήοποιοδήποτε άλλο διοικητι κόόργανο,ασκείτηνεξουσία πουτουπαρέχεταιαπότονόμοκαι πότε απλώςεπισφραγίζει απόφασηάλλου. 40 Οι παρούσες υποθέσεις διαφοροποιούνται σαφώς από τις υποθέσεις Parpas και Παπαπαναγιώτου, ανωτέρω, γιατί στις υποθέσεις αυτέςο Υπουργός απλώςπροσυπόγραψε την εισήγη298 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Δημ. ΣυμβούλιοΛ/καςχ,ά. v. Mobil Oil Ltd ΧΛ. ση του λειτουργού, χωρίς να προβεί σε άσκηση της αρμοδιότη τας του.Δε συμφωνούμε ότι ηπράξητου Υπουργού δεναποτε λεί πρωτογενή άσκηση αποφασιστικής αρμοδιότητας. Αντίθετα ο Υπουργός εξέτασετην ουσία των ιεραρχικών προσφυγώνκαι κατέληξε στην απόφασητουκαι στην άσκησητηςαρμοδιότητας του αφούβέβαιαπροηγουμένως μελέτησετις απόψειςτουαρμό διου λειτουργού στον οποίο νόμιμα είχε αναθέσει την εξέταση τουθέματος.Τέλοςδεν μπορεί επίσης ναθεωρηθεί ότι ηαπόφα σητουΥπουργού πάσχει λόγωέλλειψηςαιτιολογίας,αφούηαιτιολογία είναι σαφής από το περιεχόμενο του φακέλου και δη στην εισήγησητου λειτουργού, ακόμαδε και στην επιστολή του Γενικού Διευθυντή. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηέφεση θα πρέπει να επιτύχει και κατά συνέπεια η πρωτόδικη απόφαση ακυρώνεται,ενώ ηεπίδικηδιοικητική πράξηεπικυρώνεται. Τα έξοδα ναβαρύνουντους εφεσίβλητους. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Απόφαση αρμόδιαςαρχήςγιατο ρυμοτομικό σχεδιασμό πουεπιτρέπειτοάρθρο 12τουπερί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, υπόκειται σε ιεραρχική προσφυγήστον ΥπουργόΕσωτερικών: άρθρο 18τουΚεφ. 196 όπως τροποποιήθηκε απότο άρθρο 3του Ν. 13/
- Οι διατάξεις αυ τές καθορίζουν τις προϋποθέσεις άσκησης της προσφυγής, η οποία συνεπάγεται έλεγχο της απόφασης και από ουσιαστική άποψη: Τσονλόφτας ν.Δημοκρατίας (\983) 3Α.Α.Δ.
- 25 30 35 40 Ο Δήμος Λάρνακας και ητοπική αρχήΛειβαδιών εξέδωσαν ρυμοτομικά διατάγματα πουαφορούσαν- και αποσκοπούσανστηδιεύρυνση καιδιαπλάτυνσητουδρόμου Λάρνακας-Δεκέλειας. Τασχέδια εκπονήθηκαναπότοΤμήμαΠολεοδομίας και Οικήσεως σε συνεργασία με τις πιο πάνωαρχές τοπικής αυτοδικοίησης. Τα διατάγματα δημοσιεύθηκαν στην επίσημη εφημερί δα τηςΔημοκρατίας με αρ.2265στις 9/10/87 (βλέπε γνωστοποι ήσειςαρ. 3067και 3068). Μεβάσητις προμνησθείσες πρόνοιες του Κεφ.96 οι εφεσίβλητες εταιρείες,των οποίων οι πετρελαιϊκές εγκαταστάσειςείναιανεπτυγμένες κατά μήκοςτμήματοςτου δρόμου αυτούυπέβαλανενστάσεις -ιεραρχικές προσφυγές. Ο υπουργός ανέθεσε σε λειτουργό του Υπουργείου του όπως έχει κάθεδικαίωμααπότο άρθρο 18
(2)του νόμου (επιφύλαξη), να εξετάσει τααναφυόμενααπόταδιατάγματα προβλήματα στο πλαίσιοτωνενστάσεων πουπρόβαλανοιπαρόδιοιιδιοκτήτεςκαι να υποβάλει το πόρισμα του. Τούτο κατέληγε σε πρόταση για απόρριψητωνπροσφυγών: βλέπε πρακτικό αρ. 1 στο διοικητικό φάκελοπουπεριέχει τοσχετικό σημείωμαΑνώτερουΔιοικητικού 299 Νικήτας, Δ. Δημ. ΣυμβούλιοΛ/καςχ.ά. v. Mobil Oil Ltd X.CL
(1996)Λειτουργού. Ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών, που διαβίβασε το έγγραφο στον Υπουργό, έκαμε σημείωση πως συμφωνεί να απορριφθούν οι ενστάσεις (πρακτικόαρ.2). Ακο λουθεί τοπρακτικό3όπουοΥπουργός, σκοπεύονταςπροφανώς να ασκήσει τις εξουσίες του έγραψε τηλέξη "συμφωνώ" καιυπέ5 γράψε. Ακολούθησε στις 5/1/89επιστολή που απευθύνθηκε στις εφεσίβλητες, τηνοποίαυπέγραψευπάλληλος τουΥπουργείου για το Γενικό Διευθυντή ότι ο Υπουργός απέρριψετηνπροσφυγήγια τους λόγους που ουσιαστικά εκτίθενται στην έκθεση του Ανώτε ρου Διοικητικού Λειτουργού ημερ.20/12/
- 10 Το μόνο θέμα που θίγει η έφεση είναι κατά πόσον, υπό τις συνθήκες και περιστάσεις που έχω περιγράψει, ο Υπουργός άσκησε την αρμοδιότηταπουτου εμπιστεύθηκε ο νόμος ή απλά επισφράγισε την απόφασητουυφιστάμενου οργάνου.Ας σημειωθεί ότι αυτό ήτανκαι το κεντρικό ζήτημαπου συζητήθηκεκα τά την πρωτόδικηδιαδικασία. 15 Η κρίση του πρωτόδικου δικαστή σχηματίστηκε υπό το πρί σμα δύο πρωτόδικων αποφάσεωνπου υπήρχαντότε στις οποί- 20 ες συζητήθηκε οτρόποςάσκησηςτων εξουσιών Υπουργού: Πάρπας και Αλλοι ν.Δημοκρατίας [\986) 3Α.Α.Δ.508 καιπροσφυ γή αρ. 882/88, Παπαπαναγιώτου ν. Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας και Αλλον ημερ.21/2/
- Το πνεύμα που τις δια πνέει είναι ότι ο φορέαςορισμένης αρμοδιότηταςέχειυποχρέω- 25 ση να την ασκεί ουσιαστικά. Η εγκατάλειψη της εξουσίας καιη άσκηση της στην πραγματικότητα από άλλο κατώτερο όργανο, δεν είναι ανεκτή. Αυτόςάλλωστε είναι ολόγος πουο Υπουργός αποτελεί το ύστατο στάδιο της διοικητικής διαδικασίας. Επι τρεπτή είναι μόνο ηανάθεση σε λειτουργό ήεπιτροπή λειτουρ- 30 γών να "εξέταση ωρισμένα θέματααναφυόμεναεν τηπροσφυ γή". Προηγουμένως το εδ.2 τουάρθρου 18διαγράφει μεσαφή νεια την αρμοδιότητατουΥπουργού να"εξετάζει πάσανειςαυ τόν γενομένην προσφυγήν"και" αποφασίζειεπίπάσηςπρο σφυγής τοταχύτερονκαικοινοποιεί αμελλητί τηναπόφασιν αυ- 35 τού εις τον προσφεύγοντα". Ο πρωτόδικος δικαστής έκρινε, με βάσηταστοιχεία που εκ θέσαμε,ότι οΥπουργός δενάσκησεκυριαρχικάτην εξουσίαπου τουπαρέχεταικαι επομένως η απόφασητουέπασχεαπόακυρότητα. Το σκεπτικό του πουπεριέχει την αποτίμηση της νομολο γίας σε συσχετισμό με ταγεγονότα έχει ως εξής: Η αρχή η οποία προκύπτει από τις αποφάσεις Πάρπας και 300 40 3 AA.A. 5 10 15 20 Δημ. ΣυμβούλιοΑ/καςχ,ά.v. Mobil Oil Ltd χ,α. Νικήτας, Δ. Παπαπαναγιώτου μπορεί ναδιατυπωθείως εξής: Η διοικητι κή αρμοδιότηταπρέπει ναασκείταικυριαρχικάαπότηναρχή ήόργανο στο οποίο εναποτίθεται απότο νόμο,στην προκεί μενη περίπτωση,από τον Υπουργό των Εσωτερικών. Απλή έγκριση των συστάσεων υφισταμένου οργάνουχωρίς ηίδιαη αρμόδιααρχήνααντιμετωπίσει τηνεπίλυσητουθέματοςαπο λήγει σε απεμπόληση και όχι άσκηση κυριαρχικής εξουσίας. Το κενό εξάλλου στην αιτιολογία δεν πληρώνεται, όπως επι σημαίνεταιαπότοΔικαστήΝικήταστηνΠαπαπαναγιώτου,με την επεξήγηση του υποτιθέμενου βάθρου της απόφασηςαπό κατώτερο διοικητικό όργανο. Γι' αυτό το λόγο η επιστολή, 5/1/89,αφήνειαγεφύρωτοτοχάσμαστηνλήψητηςαπόφασης." Ο δικηγόρος των εφεσειόντων δεν αμφισβήτησε την ορθότητατων παραπάνωαποφάσεων. Τις διαφοροποίησεόμως με βά ση ταγεγονότα που έδωσαν αφορμή στη διατύπωση της αρχής που περιέχουν. ΣτηνΠαπαπαναγιώτου για παράδειγμα ημονο γράφησητης απόφασηςτουκατώτερου οργάνουάφηνε αμφιβο λίες, όπως ουσιαστικά ισχυρίστηκε, κατάπόσον υπήρχεπραγματικάυπουργικήαπόφασημετην οποίακρινόταν η ιεραρχική προσφυγή. Εδώ στην περίπτωση μας έγινε εισήγηση τουαρμό διου λειτουργού με την οποία ο Υπουργός συμφώνησε ρητά. ΣτηνΠάρπας πάλινδεν έγινεέρευνα σεθέματαπροαγωγώνπου απασχόλησε ιεραρχικάτον αρμόδιουπουργό. 25 * 30 35 40 Ηπροσέγγιση αυτήενέχειστοιχείο ωφελιμισμού. Ομωςκατά την άποψη μου υποβιβάζει το πεδίο της εξουσίας που ο νόμος απονέμει στον ίδιο τον Υπουργό υπό την ιδιότητα του αυτή. ΣτηνΠαπαπαναγιώτου ημονογράφηση της έκθεσης λειτουργού δεν ήταντίποτε άλλο παράηέκφρασησυμφωνίας μεταπροτει νόμενα.Όμωςγιατους λόγους που εξηγεί ηαπόφασηδεθεωρή θηκε αποφασιστική άσκηση της παρεχόμενης στον Υπουργό Εμπορίου ανάλογης εξουσίας. Ο προσφεύγων δικαιούται να αναμένει και να έχει την απευθείας κρίση του Υπουργού ως ύπατουοργάνου,ανεξάρτητααν ο νόμος του επιτρέπει να επι ζητεί τηβοήθειαυπηρεσιακώνπαραγόντων. Συμφωνώμε την εκτίμηση των στοιχείων καιτην επισκόπηση τηςνομολογίας πουέκαμεοπρωτόδικοςδικαστήςστοπαραπάνω απόσπασματηςεκκαλούμενης απόφασης τουπουπαρέθεσα. Δεν είναικατάτηγνώμημουδυνατήηανατροπήτηςαπόφασηςεκτός στηνπερίπτωσηπουέναςδιαφωνείμετοπεριεχόμενο τωνπιοπά νω δικαστικών αποφάσεων. Ομως - καιας μηντο λησμονούμε οιαρχέςεπικυρώθηκαναπότηνΟλομέλεια στις συνεκδικαζόμενες 301 Νικήτας, Δ. Δημ. ΣυμβούλιοΛ/καςκ-ά.v. Mobil Oil Ltd κ-α.
(1996)προσφυγές 1029/85κ.α.ΑνθήΔημήτρηΔημητριάδη και Αλλοι ν. ΥπουργικούΣυμβουλίουκαιΆλλωνημερ.13/3/96: Είναι θεμελιωμένο ότι αρχήή όργανοστο οποίοεναποτίθεταιη εξουσία δεν μπορεί να αποποιηθεί την άσκηση της,περιορίζοντας το ρόλο τουστην έγκριση απόφασης άλλης αρχήςή οργάνου." Η έφεση απορρίπτεται. Η έφεση απορρίπτεται. ι 302 5