clr/1996/1996_3_303.pdf

(7)— Ποίο το αρμό­ διο όργανο να προβεί σετέτοια αναθεώρησηκαι ποία η ακολουθη­ τέα διαδικασία — Εφαρμοστέες νομικέςκαι νομολογιακές αρχές. Εκτελεστή διοικητική πράξη — Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι — Απόρριψη των ενστάσεων τους για αναθεώρηση τηςβαθμολογίας τους — Δεν αποτελεί εκτελεστήδιοικητική πράξη υποκείμενη σε ακύροχπ] διά προσφυγής. Η Ε.Ε.Υ.προήγαγε Π Βοηθούς Διευθυντές σε ισάριθμες θέσεις Διευθυντών Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης, για ταΝηπιαγω­ γεία. Τοπρωτόδικοδικαστήριο ακύρωσε την απόφασητης Ε.Ε.Υ. Η έφεση στρέφεται εναντίον των ακολούθων ευρημάτων τουπρω­ τόδικουδικαστηρίου:

(1)ηΕ.Ε.Υ. δεσυμμορφώθηκε μετιςπρόνοι­ ες του Αρθρου 35Β

(8)των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969-1992(ο Νόμος),

(2)υπήρξε άνιση μεταχείρι­ σητων αιτητριωνκαι

(3)η αντιμετώπιση του θέματος των υπηρε­ σιακώνεκθέσεων τωναιτητριων,ήτανσύμφωνηπροςτηνομολογία τουΔικαστηρίου. Τονομικό ερώτημαπουτίθεταιείναι ανηΕ.Ε.Υ.έχειδικαίωμα 303 Δημοκρατίαχ.ά.ν.Νεόφυτουχ.ά.

(1996)με βάσητο Αρθρο 35Β

(8)του Νόμου, ναπροβεί στηναναθεώρη­ ση της βαθμολογίας στις εμπιστευτικές εκθέσεις και στη συνέχεια να προχωρήσει στην αλλαγήτηςσειράς τουκαταλόγουτωνυποψη­ φίων, όπως ζητήθηκε στη γραπτή ένσταση που υποβλήθηκε εκ μέ­ ρους των αιτητριων -εφεσίβλητων. 5 ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισεκατά πλει­ οψηφία ότι: Α. Υπό Κρονίδη, Δ. συμφωνούντων και των Αρτεμίδη Δ., και Νικολαίδη, Δ.: 10 Η Ε.Ε.Υ. δεν έχει δικαίωμα να προβεί η ίδια στην αλλαγή της βαθμολογίας μεβάσητοΝόμο.Τέτοιο δικαίωμαέχει μόνοτο οικείο Υπουργείο, σύμφωνα με τον Κανονισμό 22 των περί Εκπαιδευτι15 κών Λειτουργών (Επιθεώρησις καιΑξιολόγησις)Καν.του 1976. Η Ε.Ε.Υ.όμως είχε ενώπιον τηςτόσο τουςφακέλους των υποψηφίων και τις εμπιστευτικές τους εκθέσεις όσο και την απόφαση του Υπουργείου Παιδείαςμετηνοποίααπορρίφθηκανοι ενστάσεις ως προς τηβαθμολογία τουςπουέγιναν μεβάσητον Καν. 22καιαφού 20 τα ερεύνησε αποφάσισε την απόρριψη των ενστάσεων και προέβη στον καταρτισμό του τελικού καταλόγου σύμφωνα με το Αρθρο 35Β

(8)του Νόμου. Η θέση πουπροβλήθηκε εκ μέρους των εφεσίβλητων, ότι με βά- 25 σηπάγια πρακτικήτου Τμήματος ηοποίαπροέκυψε από απόφαση των Επιθεωρητών,ναβαθμολογηθούν με 37βαθμούςκαιόχι με 36, αφούήταν εξαίρετες, δεν ευσταθεί, ελλείψει μαρτυρίας ότι επικρα­ τούσε τέτοια τακτικήκατάτον επίδικο χρόνο. Ηπαρούσαυπόθε­ ση διαφοροποιείται από την απόφαση στην προσφυγή.Χαραλά30 μπονς v. Ε.Ε.Υ.και την απόφασητης Ολομέλειας Παπαϊωάννον και Άλλοι ν.Κυπριακής Δημοκρατίας. Η απόφασητης Ε.Ε.Υ.δελήφθηκε κατάπαράβασητης αρχήςτης ίσηςμεταχείρισης ούτεκαιεμφιλοχώρησε σ' αυτήπλάνηπερίταπράγματα,πουνακαθιστάτηνεπίδικηαπόφασηυποκείμενησεακύρωση. 35 Β. Υπό Νικήτα,Δ., συμφωνούντος καιτου Χρυσοστομή, Δ.: Σύμφωνα με απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστήρίου,ηβαθμολόγηση εκπαιδευτικού δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξηυποκείμενη σεπροσφυγήστο Ανώτατο Δικαστήριο. Τοθέμα όμως μπορεί να εξεταστεί παρεμπιπτόντως σε προσφυγή, στην οποίαοαιτητήςπροσβάλλει τημηπροαγωγήτου. Τοδικαίωματου 304 40 3ΑΛΛ. 5 10 Δημοκρατίακ.ά.ν.Νεοφύτουκ.ά. θιγομένου, με βάσητο Αρθρο 35Β

(7)του Νόμου,να επιδιώξει μεταρύθμιση του καταλόγου προακτέων είναι αρκετά ευρύ,ώστε να περιλαμβάνεικαιθέματαπουάπτονται τηςβαθμολογίας,λόγω της καθοριστικότητας και αυτού του παράγοντα στη σειρά που εξασφαλίζει στονκατάλογο. Η εξέταση των ενστάσεων από τη Ε.Ε.Υ., επιβαλλόταν στο πλαίσιο των εδ.7και8τουΑρθρου 35(B). Ήταν πιαθέμα ανεξάρ­ τητοαπότηνένστασητου Καν.22. Η τοποθέτησητουσαν τεχνικού θέματος αναβαθμολόγησης απότην Ε.Ε.Υ.,για το οποίο η Ε.Ε.Υ. δεν είχε αρμοδιότητα,είναι εσφαλμένη. Ηπαράλειψητης Ε.Ε.Υ., να εξετάσει και αποφασίσει το θέμα που εγέρθηκε απέβημοιραία για τοκύροςτηςπράξης. 15 20 Η έφεση επιτυγχάνει κατά πλειοψη­ φία,με έξοδα υπέρ των εφεσειόντων. Η επίδικη διοικητική πράξη επικυ­ ρώνεται. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Papacharalambous and Another v. The Republic

(1987)3 C.L.R. 2132, 25 Χαραλάμπους v.Ε.Ε.Υ., Υποθ.Αρ. 747/93, ημερ. 8.3.1995, Παπαδόπουλος ν. Ε.Ε.Υ., Υποθ. Αρ. 721/93, ημερ. 14.11.1995, 30 Παπαϊωάννου καιΆλλοι ν.Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ.2)

(1991)3ΑΛΛ. 113. Έφεση. 35 Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Αρτεμη, Δ.) που δόθηκε στις 4 Απριλίου 1995 (Προσφυγή αρ. 640/92), με την οποία απεδέχθη την προσφυγή των εφεσίβλητων και ακύρακτε την απόφαση των Εφεσειόντων με την οποία προάχθηκαν 11 Βοηθοί Διευθυντές στη θέση Διευ­ θυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης για ταΝηπιαγωγεία. 40 Γ. Στνλιανίδης, για τους Εφεσείοντες. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Εφεσίβλητους. 305 Δημοκρατίαχ.ά. ν.Νεοφύτουχ.ά.

(1996)Cur.adv. wit. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ Δ.: Τηναπόφασητης πλειοψηφίας θα δώ­ σει ο Δικαστής κ. Κρονίδης. 5 Με την απόφασηαυτή συμφωνούν οι Δικαστές κ.κ. Αρτεμίδης,Νικολαΐδης και Κρονίδης. ΚΡΟΝΙΔΗΣ, Δ.: Με απόφαση της που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςστις 4/6/1993ηΕπιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.)προήγαγε 11 Βοηθούς Διευ­ θυντές στη θέση Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης, για τα Νηπιαγωγεία. Μετην κρινόμενη έφεσηεπιδιώκεται ηακύρωση της απόφασης αδελφού Δικαστή που στην άσκηση της πρωτόδικηςαναθε­ ωρητικής δικαιοδοσίας του απεδέχθητην προσφυγή των εφεσί­ βλητων καιακύρωσε την πρωτόδικηαπόφαση. 10 15 Στο κείμενο της έφεσης προβάλλονται τρεις λόγοι έφεσης, 20 για τους οποίους ζητείται ο παραμερισμός της ακυρωτικής απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Και οι τρεις λόγοι περιστρέφονται γύρω απότο 16LOσχετικά θέμακαι ταευρήμα­ τα του πρωτόδικουΔικαστηρίου ότι ηΕ.Ε.Υ.δεν έχει συμμορ­ φωθεί με τις πρόνοιες του άρθρου 35Β

(8)των περί Δημοσίας 25 Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων του 1969 έως 1992 (ο Νό­ μος). Δεύτερος λόγος είναι το εύρημα ότι πέραν του θέματος της βαθμολογίας τίθεται καιθέμα άνισης μεταχείρισης των αι­ τητριων και τρίτος λόγος ότι ηαντιμετώπιση του θέματος των υπηρεσιακών εκθέσεων, όπως το ήγειραν οι αιτήτριες στην έν- 30 στασή τους απότηνΕ.Ε.Υ.ήτανσύμφωνη μετηνομολογία του Δικαστηρίου. Θεωρούμε σκόπιμο ναπεριγράψουμε ταγεγονότα συνοπτικά για νακατανοηθούνκαλύτερα οι λόγοι της έφεσης. Σύμφωνα με το άρθρο 35Β

(1)του Νόμου, κατάλογος των υποψηφίων, αντίγραφο του σχεδίου υπηρεσίας και οι φάκελοι υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων,διαβιβάστηκανστο Γε­ νικό Επιθεωρητή Δημοτικής Εκπαίδευσης,που σύμφωνα με το Νόμο είναι Πρόεδρος της οικείας Συμβουλευτικής Επιτροπής. Στις 28/12/1992 ο Γενικός Επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαί­ δευσης διαβίβασε στην Ε.Ε.Υ. την έκθεση της Συμβουλευτικής 306 35 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατία χ.ά.ν.Νεοφύτου κ.ά. Κοονίοης, Δ. Επιτροπής μαζίμε κατάλογο των υποψηφίων πουσύστησε ηεν λόγωΕπιτροπή. 5 10 15 20 25 * 30 35 Την7/1/1993 οδικηγόροςτωναιτητριών-εφεσιβλήτων υπέβαλε στην Ε.Ε.Υ. γραπτή ένσταση για τη σειρά του καταλόγου, σύμφωνα με το άρθρο 35Β

(7)του Νόμου.Στηγραπτή ένσταση προβάλλετο ο ισχυρισμός ότι οι αιτήτριεςπαράτο εξαίρετο της προσφοράς τους είχαν βαθμολογηθεί με 36, ενώ 11απότις υπο­ ψήφιες (όσες και οι κενές θέσεις) με 37 παρά την πάγια τακτική του Τμήματος να βαθμολογεί με ανώτατη βαθμολογία το 37. Καλούσε δετην Ε.Ε.Υ.να εξετάσει την ένσταση τους όσον αφο­ ρά την αξιολόγηση τους στην τελευταία βαθμολογία όσο και τη σειρά τουκαταλόγου. Είναι φανερόότι τοδεύτεροαίτημα εξαρτάτο απόλυτα από την έκβαση του πρώτου αιτήματος, ήτοι θα προηγείτοη απόφασητηςαλλαγήςτηςβαθμολογίας,ούτως ώστε ναυπάρξει ανάγκηαλλαγής τηςσειράς τουκαταλόγου. Και τίθεται το νομικό θέμα εάν η Ε.Ε.Υ. με βάση το άρθρο 35Β

(8)του Νόμου, έχει το δικαίωμα να προβεί η ίδια στην αναθεώρηση της βαθμολογίας στις εμπιστευτικές εκθέσεις και αφού προβεί σε τούτο να προχωρήσει στην αλλαγή της σειράς τουκαταλόγου. Ηαπάντησημαςσ' αυτότο θέμα είναι αρνητι­ κή. Δικαίωμα τέτοιας ένστασης αναφορικάμε τις βαθμολογίες και με το περιεχόμενο των εκθέσεων των εκπαιδευτικών λειτουργών παρέχεταιαπότον Κανονισμό 22 των περίΕκπαιδευ­ τικών Λειτουργών (Επιθεώρησις καιΑξιολόγησις) Κανονισμών του 1976 (Κ.Δ.Π. 223/93). Η ένσταση που προνοείται από τον Κανονισμό 22 υποβάλλεταιπροςτον οικείο Γενικό Επιθεωρητή και η διαδικασία εξέτασης της περιγράφεται στηνπαράγραφο

(3)του Κανονισμού 22. Οι αιτήτριες-εφεσίβλητες είχαν υποβά­ λει ενστάσεις αναφορικά μετις βαθμολογίες τους (η εφεσίβλητη καιηαιτήτριαΚωμοδρόμου γιατην σχολική χρονιά 1990-91) οι οποίες εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν. Ηαπόρριψη των ενστάσεων σχετικά με τις βαθμολογίες δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητικήπράξηκαιδενυπόκειται σε ακύ­ ρωση διά προσφυγής. Βλ. Papacharalambousand Another ν. Republic

(1987)3 C.L.R. 2132). Στησελίδα 2136 ο τότε Πρόε­ δρος του Ανωτάτου ΔικαστηρίουΤριανταφυλλίδης,αναφέρει: 40 "In thelightof theforegoing Ihavereached theconclusion that no existing legitimate interest of either of the appellants was adversely and directly affected by their complaint of the dismissals of their objections against the ratings accorded to 307 Κρονίδης,Δ. Δημοκρατία κ.ά. ν.Νεοφύτου κ.ά.

(1996)themandfor this reason therecourses of both of them ought to fail and their appeals have to be dismissed; and, in the circumstances, it is not necessary to pronounce on theissueof whether or not the decisions dismissing their objections are to be treated as being of anexecutory nature.". 5 Και στη σελίδα 2141 ο Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε), αναφέρει: "The sub judice decisions left the status and position of both 10 appellants in the service wholly unaffected. They had no noticeable legal consequences whatsoever.They were internums of the Administration for the assessment of the services of educationalists and to the extent that they affect the rights to promotion of the officers concerned, they constituted 15 preparatory acts. Consequently, in agreement with the learned trial Judge,we hold thattheacts werenotjusticiableandfor that reason theappeals aredismissed.". To άρθρο 35B

(7)του Νόμου παρέχει το δικαίωμα σε κάθε 20 επηρεαζόμενο εκπαιδευτικό λειτουργό να ζητήσει αναθεώρηση τουκαταλόγουτονοποίο ετοιμάζειη Συμβουλευτική Επιτροπή. ΗΕ.Ε.Υ.εξετάζει καιαποφασίζειπάνω στις ενστάσεις τοταχύ­ τερο δυνατόκαι στη συνέχεια καταρτίζειτον τελικό κατάλογο των υποψηφίων (εδάφιο8τουάρθρου35Β). 25 Οι αιτήτριες, μέσω του δικηγόρουτους στις 7/1/1993 υπέβα­ λαν γραπτήένσταση στην Ε.Ε.Υ.ζητώνταςαναθεώρησητουκα­ ταλόγου που υπέβαλε η Συμβουλευτική Επιτροπή.Αίτημα των αιτητριων στην ένσταση τους ήταν ουσιαστικά η αναθεώρηση της βαθμολογίαςτους απότην Ε.Ε.Υ καιστη συνέχεια αφούγί­ νει δεκτό το αίτηματους νααναθεωρηθείκαιησειρά τουκατα­ λόγου. 30 Δικαίωμααναθεώρησηςτηςβαθμολογίαςόμως,όπως έχουμε 35 αναφέρει πιο πάνω, σύμφωνα με τον Κανονισμό 22 των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμών του 1976 (Κ.Δ.Π. 223/76) έχει τοοικείο Υπουργείο διά του ΓενικούΕπιθεωρητή. 40 ΗΕ.Ε.Υ.δενέχει δικαίωμαναπροβείηίδιαστηναλλαγήτης βαθμολογίας με βάση το Νόμο.Έχει δικαίωμανα προβεί στην εξέταση τουθέματοςκαιναζητήσειαπότοαρμόδιοόργανο, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο,έρευνα επί τουθέματος. ΗΕ.Ε.Υ. όμως 308 3 Α.Α.Δ. 5 Δημοκρατία κ.ά. ν.Νεοφύτου κ.ά. Κρονί&ης, Δ. είχε ενώπιον της τόσο τους φακέλους των υποψηφίων και τις εμπιστευτικές τους εκθέσεις όσο και την απόφασητου Υπουρ­ γείου Παιδείας με την οποία απερρίφθησαν οι ενστάσεις ως προςτηβαθμολογίατουςπουέγιναν μεβάσητον Κανονισμό

1. Η Ε.Ε.Υ.αφούπροέβη σε έρευνα και μελέτησε όλα τα στοιχεία των φακέλων και την απόφασητου Υπουργείου να απορρίψει τις ενστάσεις των αιτητριων,απεφάσισε την απόρριψη των εν­ στάσεων και προέβη,σύμφωνα με το εδάφιο8 του άρθρου 35Β στον καταρτισμό του τελικού καταλόγου. 10 15 20 25 30 35 40 Αγορεύοντας ενώπιον μας ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσίβλητων υπέβαλε ότι με βάση πάγια πρακτικήτου Τμήμα­ τος ηοποίαπροέκυψε απόαπόφασητων Επιθεωρητών,η βαθ­ μολογία των Βοηθών Διευθυντών θαφθάνει μέχρι 37 βαθμούς για τους εξαίρετους. Και εφ' όσον και οι εφεσίβλητες ήσαν εξαίρετες, έπρεπε να βαθμολογηθούν με 37 βαθμούςκαι όχι με
2. Υπέβαλε δε ότι τούτο προσβάλλει την αρχή του ίσου μέ­ τρου κρίσεως. Ηθέσηαυτήτου ευπαίδευτου δικηγόρου δεν ευσταθεί, γιατί δεν υπάρχει μαρτυρίαότι επικρατούσε κατά τον επίδικο χρόνο ήπρογενέστερα μίατέτοια τακτική. Όπως φαίνεταιαπότο φά­ κελο τηςυπόθεσης οι 17υποψήφιες αξιολογήθηκαν σεδιαφορε­ τικές χρονικές περιόδους. Οι 5 αξιολογήθηκαν τηχρονική περίοδο 1989-90,οι 10(μεταξύτων οποίωνκαιηαιτήτριαΝεοφύ­ του) την περίοδο 1990-91 και οι υπόλοιπες τρεις (μεταξύ των οποίων και ηαιτήτριαΝεοφύτου)την περίοδο 1991-
3. Ηπαρούσαυπόθεσηδιαφοροποιείταιαπό τηναπόφασηστην προσφυγήυπ' αριθμό747/93 Α. Χαραλάμπους v.Ε.Ε.Υ.,ημερο­ μηνίας8/3/95.Σ' εκείνητηνυπόθεση,οαιτητής, βάσει στοιχείων πουπροσκόμισε, απέδειξε στο Δικαστήριο,πως οι Επιθεωρητές Δημοτικής Εκπαίδευσης αποφάσισανκατά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικώννα μηδίδουν βαθμόπέραντου 36,ενώ η συνολικήβαθμολογία,σύμφωνα μετους Κανονισμούς, μπορεί ναφτά­ σει στους
4. Ο αιτητής επίσης απέδειξε ως πραγματικόγεγο­ νός,πωςηβαθμολογίατουαναφορικάμετηνεπαγγελματικήκα­ τάρτιση, που είναι ένα απότα τέσσερα στοιχεία κρίσεως παρέ­ μεινε αμετάβλητη λόγω ακριβώς της τακτικής πουαπεφάσισαν ναακολουθήσουν οι Επιθεωρητές,και παρά τογεγονός ότι είχε στο μεταξύ αποκτήσει τον πανεπιστημιακό τίτλο B.Sc. καιαρ­ γότερα M.Sc. Στην απόφαση του το Δικαστήριο διαπιστώνει την τακτική των Επιθεωρητών που υιοθετήθηκε κατ' αντίθεση τουπεριεχομένου των Κανονισμών, πώς οαιτητήςαπέδειξε ότι 309 Κοονίδης,Δ. Δημοκρατία κ.ά.ν.Νεοφύτου κ.ά.

(1996)ηπρακτική αυτήπιθανόνα επέδρασεδυσμενώς στηβαθμολογία του (Βλ. Υπόθεση αρ. 721/93,Κ. Παπαδόπουλος v.Ε.Ε.Υ., ημε­ ρομηνίας 14/11/1995). Καταλήγουμε κατάσυνέπεια,ότι ηΕ.Ε.Υ.απεφάσισετην ένστάση των εφεσίβλητων αφούέλαβε υπ*όψη τις εισηγήσεις του δικηγόρουτουςκαιαφούερεύνησε τοπεριεχόμενο τωνφακέλων που ήταν ενώπιον της. Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης μας,είμαστε τηςγνώμης ότι δεντίθεταιπλέον τοθέματηςαρχής της ίσης μεταχείρισης ή της προκατάληψης του αξιολογούντος λειτουργού. 5 10 Η απόφαση της Ολομέλειας στην Νιόβη Παπαϊωάννον και Αλλοι (Αρ. 2) ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (199\) 3 Α.Α.Δ. 713, την οποία επικαλέστηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσι- 15 βλήτων,διαφέρει απότηνπαρούσαυπόθεση. Σεεκείνητηνυπό­ θεσηη απόφασητης Ε.Ε.Υ.λήφθηκεπροτούτο Υπουργείο Παι­ δείας εξετάσει την ένσταση τηςυποψήφιαςσχετικά μετηβαθμο­ λογία της δυνάμει του Κανονισμού 22. Ηένσταση τελικά έγινε δεκτή και αναθεωρήθηκε η βαθμολογία της από 37 σε 38 βαθ- 20 μούς. Ο λόγος στην απόφασητης πλειοψηφίας στην πιοπάνω απόφασηαναφέρεταιστη σελίδα 723 ως εξής:"Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι τοκατά πόσο βλέποντας ταπράγματα εκτωνυστέρων,δικαιολογούμαστε νασχηματίσουμε τη μια ή την άλλη γνώμη ως προς την αξία των υπο­ ψηφίων. Είναι το κατάπόσο το βάθροτηςκρίσης τουπροάγοντος οργάνου ως προς το ποιος είναι ο καταλληλότερος, αφαιρείται εξαιτίας τηςπλάνης.". 25 30 ΚαταλήγουμεπωςηΕπιτροπήέχειεξετάσει καιερευνήσει δε­ όντως την ένσταση των εφεσίβλητων με βάση το περιεχόμενο των φακέλωνκαιτις εισηγήσεις της Συμβουλευτικής Επιτροπής αφού έλαβε υπ' όψη τους ισχυρισμούς του δικηγόρου τους και απεφάσισε όπως απορρίψει την ένσταση τους σύμφωνα με το άρθρο 35Β

(8)και εν συνεχεία κατάρτισε τον τελικό κατάλογο των υποψηφίων. Στην απόφασητης Ε.Ε.Υ. δεν ενεφιλοχώρησε καμιάπλάνηπερίταπράγματαπουνακαθιστάτηνεπίδικηαπό­ φασητης υποκείμενη σεακύρωση. 35 40 Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους ηέφεση επιτυγχάνει με έξο­ δα υπέρ των εφεσειόντων. Ηπρωτόδικη απόφαση ακυρώνεται ενώ ηδιοικητική πράξηεπικυρώνεται. 310 3 ΑΑ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Δημοκρατία κ.ά. ν.Νεοφύτου κ.ά. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ: Ηέφεση έθεσεένασύντομο, αλλά ενδιαφέρον και συνάμα σημαντικό θέμα ερμηνευτικής μορφής. Στο επίκε­ ντρο του βρίσκονται οι διατάξεις του αρθρ. 35Β

(7)και

(8)των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως

1. Την αφορμήέδωσε ηπλήρωση 11 θέσεων Διευθυντή Σχο­ λείων Προδημοτικής Εκπαίδευσης,που είναι θέσεις προαγωγής και πουέμειναν κενές κατάτο τελευταίο τρίμηνο του
2. Το εδ.7παρέχει δικαίωμασε επηρεαζόμενο εκπαιδευτικόνα ζητήσει αναθεώρηση του καταλόγου προακτέων που κατάρτισε ηΣυμβουλευτική Επιτροπή. Αυτό μπορεί ναγίνει μεγραπτήέν­ σταση που υποβάλλει μέσα σε τακτήπροθεσμία από την ημέρα κατάρτισηςτουκαταλόγου. Τοεδ.8επιβάλλει υποχρέωση στην Επιτροπή ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας εφεξής Ε.Ε.Υ.ήΕπιτροπή "να εξετάζει και αποφασίζει πάνω στις ενστάσεις το ταχύτερο δυνατόν" και στη συνέχεια να καταρτίζει τον τελικό κατάλογο των υποψηφίων. Με την επίδικη απόφασητης ημερ.28/1/93η Επιτροπήπλήρώσε τις θέσεις με την προαγωγή των πρώτων 11 υποψηφίων στον τελικό κατάλογο, που είναι τα ενδιαφερόμενα μέρη στην κρινόμενη έφεση. Έχει σημασία να επισημάνουμε ότι οι προαχθείσες βαθμολογήθηκαν με 37 μονάδες. Οι εφεσίβλητες συγκέ­ ντρωσαν μόνο 36 (η καθεμιά). Μεαποτέλεσμα ναυποβαθμιστεί η σειρά προτεραιότητας τους στον τελικό κατάλογο μετά την 11η θέση. Ηπαραπάνω διαφοράήταν φυσικά μοιραία για τις προοπτικές προαγωγής τους. Πρέπει να λεχθεί πως αυτήηκάπωςπαράξενησυγκυρία της βαθμολογικής ισοδυναμίας τόσων υποψηφίων όσων ακριβώς και οι κενές θέσεις εθορύβησε την Ε.Ε.Υ. σε σημείο που κατέ­ γραψε τις ανησυχίες της: " είναι ευνόητο ότι, επειδή οι προς πλήρωση θέσεις ήταν 11,ηδιακριτική ευχέρεια της Επιτροπής περιορίστηκε σεβαθμότέτοιο πουθαήτανδυνατόναοδηγήσει στο συμπέ­ ρασμα ότι η επιλογή δεν έγινε από την Επιτροπή,αλλάαπό το κλιμάκιο των Επιθεωρητών το οποίο συνέταξε τιςυπηρε­ σιακές εκθέσεις για τις υποψήφιες. 40 Η Επιτροπήπροβληματίστηκε με το όλο θέμακαι μελετά τρόπους σε συνεννόηση με τη Νομική Υπηρεσία, μέσα στα πλαίσια των εξουσιών που της παρέχει ο Νόμος, ώστε στο μέλλονναμηναντιμετωπίσει παρόμοιαπερίπτωση." 311 Νικήτας, Δ. Δημοκρατία κ.ά, ν.Νεοφύτου κ.ά.

(1996)Πρέπειακόμηνασημειώσουμε ότι οι εφεσίβλητες είχαναντι­ δράσει στη βαθμολογία τους,πουθεώρησαν πως τις αδικεί. Γι' αυτό και υπέβαλαν ενστάσεις, όπως προβλέπει ο Καν. 22 των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμών του 1976 (Κ.Δ.Π.223/76). Η πρώτηγιατησχολικήχρονιά 1991-1992και ηδεύτερηγια την προηγούμενη σχο­ λικήχρονιά. Οι ενστάσεις τους όμως απορρίφθηκαν. 5 Οι εφεσίβλητες, ασκώντας το δικαίωμα της παραγράφου 7 τουάρθρου35 (Β), ζήτησαντηναναθεώρησητουκαταλόγουτης 10 Συμβουλευτικής Επιτροπής, προτάσσοντας σαν λόγο στην ου­ σίαότιηβαθμολογίατουςυπήρξεάδικη. Οδικηγόροςτους,που στις 7/1/93υπέβαλεστον ΠρόεδροτηςΕ.Ε.Υ. τηνένσταση εκμέ­ ρουςτους,έγραφε συγκεκριμένα: 15 "Οι πελάτισσες μου ενίστανται για τησειρά τους στον εν λόγω κατάλογο. Ησειρά τουςαυτή,οφείλεται στην τελευταία βαθμολογία τους που παρέμεινε ΜΟΝΟγι* αυτές,παρά το εξαίρετο της 20 προσφοράςτους και παράτογεγονός ότι μεσολάβησε προα­ γωγή τους στη θέση Βοηθού Διευθυντή, όπως και προηγου­ μένως σταθερά στο 36 με αποτέλεσμα να τυχάνουν άνισης και δυσμενούς μεταχείρισης έναντι των άλλων συναδέλφων τους που βαθμολογήθηκαν με 37, ως η πάγια τακτική του 25 Τμήματος. Πιστεύω ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός το ότι βαθμολο­ γήθηκαν με37 ΜΟΝΟΝέντεκαυποψήφιεςόσεςδηλαδήκαιοι κενές θέσεις." Η Επιτροπή,κατά την κρίσιμη συνεδρίαση της (8/1/93), απέ­ φυγε να εξετάσει και να κρίνει η ίδια τις αιτιάσεις των εφεσί­ βλητων. Περιορίστηκε στηδιαπίστωση ότι ηένστασηπροβλήθη­ κε προγενέστερα, στο Υπουργείο Παιδείας,με το γνωστό αποτέλεσμα. Κατάτησυζήτηση της έφεσης οδικηγόρος των εφεσει­ όντων υπαινίχθηκε ότι, όπως είναι διατυπωμένη η απόφαση, μπορεί να εξαχθεί ότι η Επιτροπή ερεύνησε το θέμα που είχαν θέσει οι εφεσίβλητες. Νομίζωόμως πως τοκείμενο της ενισχύει τηναντίθετηάποψη: "Η Επιτροπήαφούέλαβευπόψηόλαόσαεπικαλείται ο δικη­ γόρος εκ μέρους των πιο πάνω υποψηφίων, καθώς και την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής και αφού μελέτησε 312 30 35 40 3ΑΛΛ. Δημοκρατία κ.ά. ν. Νεοφύτου κ.ά. Νικήτας, Δ. όλα ταστοιχεία καιέγγραφαπουυπάρχουνστους φακέλους των υποψηφίων αποφασίζειως εξής: 5 10 15 (α)Οι ενστάσεις των πιο πάνω υποψηφίων για τη βαθμολογία · τους έχουν εξεταστεί απότο Υπουργείο Παιδείαςκαι έχουν απορριφθεί. (β)Οι περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις & Αξιολόγησις) Κανονισμοί του 1976, καθορίζουν τη διαδικασία υποβολήςκαιεξέτασης ενστάσεων απόμέρους τωνεκπαιδευ­ τικών λειτουργών για τις υπηρεσιακές τους εκθέσεις." Η απόφαση ακυρώθηκεαπότο πρωτόδικο δικαστήριο,γιατί η Ε.Ε.Υ. δε συμμορφώθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 35(B)

(8). Με άλλα λόγια παρέλειψε, όπως όφειλε, να εξετάσει και αποφασίσει τις ενστάσεις ανεξάρτητα απότο γεγονός ότι προ­ βλήθηκαν προγενέστερα και απορρίφθηκαν. Δικαιολογώντας τηναπόφασητουτοδικαστήριοανέφερεανάμεσασ' άλλακαιτα εξής: 20 25 30 35 40 "Η παράλειψη της Ε.Ε.Υ. να εξετάσει η ίδια τις ενστάσεις όπως προνοεί οΝόμος,καιηυιοθέτηση των ευρημάτων του Υπουργείου, πλήττουνκαιτηναιτιολογία τηςεπίδικης από­ φασης. Το γεγονός ότι οι ενστάσεις των αιτητριων εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας δε συνιστά κατάτην άποψημου επαρκήαιτιολογία. Διαφωνώ με τη θέσητου δικηγόρου της Δημοκρατίας ότι οι αιτήτριες δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε στοιχεία που νααποδεικνύ­ ουν τηνκατ' ισχυρισμό προκατάληψηεναντίον τους.Το θέμαπου εγείρεται στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναικα­ τά πόσον οι αιτήτριες απέδειξαν ή όχι άνιση μεταχείριση, αλλά κατά πόσο η Ε.Ε.Υ. άσκησε το καθήκον που της επι­ βάλλει ο Νόμος για εξέταση των ενστάσεων που υποβάλλο­ νται αναφορικά με τον κατάλογο που ετοιμάζει ηΣυμβουλευτική Επιτροπή." Ενπρώτοιςοδικηγόρος των εφεσειόντων είπεότι οαριθμός υποψηφίων μεβαθμολογία 37 ήταν τυχαίος. Και αυτόπροκύ­ πτει και από το γεγονός ότι δε βαθμολογήθηκαν κατά τα ίδια χρονικάδιαστήματα. Ωστόσο,αςτοπούμεαμέσως,οι χρονικές αποστάσεις δεν είναι μεγάλες. Το κύριο όμως επιχείρημα ήταν ότι η Επιτροπήούτως ήάλλως δεν είχε δικαίωμαεπαναξιολό­ γησης και αναβαθμολόγησης των εφεσίβλητων. Και δεδομένου ότι το αντικείμενο της ένστασης εξετάστηκε αρμόδια από το 313 Νικήτας, Δ. Δημοκρατία κ.ά. ν.Νεοφύτου κ.ά.

(1996)Υπουργείο ο λόγος ακύρωσης πουυιοθέτησε ηπρωτόδικηαπό­ φασηδεν ευσταθεί. Έχει νομολογηθεί με σταθερότητακαι σεύπατο επίπεδοαπό την Ολομέλεια του δικαστηρίου (Παπαχαραλάμπονς και Αλλος ν.Δημοκρατίας (\9&Ί) 3Α.Α.Δ.2132) ότιη βαθμολόγησηεκπαι­ δευτικού δεν είναι πράξη εκτελεστή υποκείμενη σε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Το θέμα όμως μπορεί "να εξεταστεί παρεμπιπτόντως σε προσφυγή,στην οποία ο αιτητής προσβάλ­ λει τη μη προαγωγή του: απόφαση αρ. 280/94 Παπαχαραλάμπονς ν.Δημοκρατίας ημερ.16/2/

1. 5 10 Πέρα όμως απότηνομολογιακή αυτήαντιμετώπιση,οθιγό­ μενος έχει δικαίωμα - του το παραχωρεί το εδ. 7 του αρθρ. 35(B) - με γραπτή ένσταση να επιδιώξει μεταρρύθμιση του κα- 15 ταλόγου προακτέων.Όμωςπαρόλοπουτοδικαίωμαπαρέχεται σε σχέση με τη μεταρρύθμιση αυτή, είναι αρκετάευρύ ώστε να περιλαμβάνει και θέματααπτόμενατης βαθμολογίας. Ο λόγος είναι πωςοπαράγωναυτόςείναι μεταξύτωνκαθοριστικών για τη σειρά που εξασφαλίζει ο εκπαιδευτικός στον κατάλογο. Η 20 συσχέτισησειράς στον κατάλογοκαιβαθμολογίας είναι νομίζω αυτονόητη, Στηνπερίπτωσηαυτήπροβλήθηκεοισχυρισμός γιαάνισημε­ ταχείριση λόγω παραγνώρισης πάγιας βαθμολογικής τακτικής 25 του Τμήματος. Ναυπενθυμίσουμε εδώ πως στην απόφαση αρ. 747/93 Α. Χαραλάμπους v. Ε.Ε.Υ. ημερ. 8/3/95 το δικαστήριο, αφού άκουσε μαρτυρία,δέχθηκε πως υπήρχε τέτοια πρακτικήη οποία έπληξε τασυμφέρονα τουαιτητήσεβαθμόπουήτανανα­ πόφευκτηηακύρωσητηςδιοικητικήςαπόφασης: βλέπεκαιπρο- 30 σφυγή αρ.721/93Κ. Παπαδόπουλος ν. ΕΈ.Υ. ημερ. 14/11/
2. Έτσι το ζήτημα της βαθμολογίας,όπως θίγεται στην ένστα­ ση ημερ. 7/1/93, έπρεπε να εξεταστεί και αποφασισθεί. Κατά μείζονα λόγο επειδή υπήρχε σε αυτήκαι σαφής νύξη για προ- 35 καθορισμένη ενέργεια της Διοίκησης πουανμητι άλλο ενόχλη­ σε και την ίδια την Επιτροπή,όπως φαίνεται απότοαπόσπα­ σμα του πρακτικούπου παρέθεσα. Ηεξέταση επιβαλλόταν στο πλαίσιοw v εδ. 7και 8του αρθρ. 35(B). Ήταν πιαζήτημαανε­ ξάρτητοαπό την ένσταση τουΚαν.
3. Καιδενήταν,όπωςλαν- 40 θασμένα τέθηκε, τεχνικό ζήτημα αναβαθμολόγησης από την Ε.Ε.Υ.,γιατο οποίοδεν είχεαρμοδιότητα.Στηνουσίατηςηέν­ σταση συνδεόταν άμεσα με τηβαθμολογίασαν παράγοντα που επηρέαζε τη θέση του ενισταμένου στον κατάλογο. Επομένως 314 3AAA. Δημοκρατίακ.ά.ν.Νεοφύτουκ.ά. Νικήτας μπορούσε- καιέπρεπε-ναγίνειαντικείμενοεξέτασηςκαιαπό­ φασης. Η παράλειψητηςΕ.Ε.Υ.ναεκτελέσει αυτήτηςτηνυπο­ χρέωση δεν μπορούσεπαρά ναήτανμοιραία για το κύροςτης πράξης. 5 Μετις σκέψεις αυτέςαπορρίπτωτηνέφεση. Η έφεση επιτυγχάνει κατά πλειο­ ψηφία, μεέξοδα υπέρ τωνεφεσει­ όντων. Ηεπίδικη διοικητική πρά­ ξη επικυρώνεται. 315