← Κύπρος

clr/1996/1996_3_370.pdf

(1996)\ 30Σεπτεμβρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ,Π.,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στές] ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (ΠροσφυγέςΑρ. 1002/90, 1003/90, 1029/90, 1034/90, 1039/90, 1048/90, 1099/90, 1106/90,1126/90,94/91,220/91,278/91,291/91,323/91,493/91,969/91,990/91,140/92). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί εκτάκτων δημοσίων υπαλλήλων με απώτερο σκοπό τη μονιμοποίηση τους — Οπερί Προσλήψεων Εκτά­ κτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νόμος του 1985(Ν. 99/85) όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 26/91 — Εφαρμοστέ­ ες νομικές αρχές—Αρμοδιότητα για διορισμό έχει η Επιτροπή Δημόονχς Υπηρεσίας — Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για πλή­ ρωση των θέσεων μετά από ονομαστική επιλογή των διορισθέντων που δεν κατείχαν τα απαιτούμενα από ταΣχέδια Υπηρεσίας προσόντα, χω­ ρίς προκήρυξη των θέσεωνκαιχωρίς εξέταση άλλων διεκδικήσεων, εί­ χε σαν αποτέλεσμα οι διορισμοί να κριθούν νομικά αδύνατοι, αντισννταγματικοί και ως παραβαίνοντες τους κανόνες χρηστής διοίκησης. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί στο Δημόσιο — Εφαρμοστέες αρ­ χές που προκύπτουν από το Σύνταγμα και τους συνάδοντας προς αυτό νόμους. Αίτηση ακυρώσεως — Απαραίτητη προϋπόθεση για νομιμοποίηση τον προσφεύγοντος να καταχωρήσει διοικητική προσφυγή είναι η ύπαρξη ιδίου, ενεστώτος, εννόμου, συμφέροντος — Σύνταγμα Άρθρο 146.2 — Το συμφέρον πρέπει να έχει νομικό έρεισμα και ο 20 επηρεασμός τον πρέπει να είναι άμεσος — Η απόφαση για διορι­ σμό των ενδιαφερομένων προσώπων, αντί των αιτητών που ήταν ακριβώς στην ίδια θέση, επηρέαζε άμεσα το συμφέρον των αιτητών, 370 15 3ΑΛΛ. Μενελάουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςχ.ά. το οποίο εβασίζετο νομικά πάνω στο ατομικό τους δικαίωμα για ίση μεταχείριση από τηΔιοίκηση — Επιπρόσθετα ηαπόφαση έπα­ σχελόγω έλλειψης αιτιολογίας. 5 10 15 20 25 30 Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Είναι ανεξάρτητο όργανο του κρά­ τους με αποκλειστική και ουσιαστική αρμοδιότητα τη διενέργεια τωνδιορισμών στηΔημόσια Υπηρεσία—Σύνταγμα, Άρθρο 122— Η ανάμειξη της Βουλής και του Υπουργικού Συμβουλίον σ' αυτό τοπεδίο αποκλείονται από τοΣύνταγμα. Μόνηεξαίρεση αποτελεί ηπρόσληψη εργατών για εκτέλεσηπαροδικήςεργασίας. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα,ωρομίσθιοι εργάτες που ασκούσαν δημοσιοϋπαλληλικάκαθήκοντασεδιάφορακυβερνητικάτμήματα,επι­ λέγηκανονομαστικάγιατηνπλήρωση 129θέσεωνεκτάκτωνδημοσίων υπαλλήλων,χωρίςπροηγουμένωςναδιερευνηθούνάλλες διεκδικήσεις απόάλλους ωρομίσθιους εργάτες. Οιδιορισμοί έγινανβάσειτουπερί Προσλήψεως ΕκτάκτωνΥπαλλήλων (ΔημόσιοκαιΕκπαιδευτικήΥπη­ ρεσία)Νόμουτου 1985 (Ν. 99/85),χωρίςκαθορισμότηςχρονικήςδιάρ­ κειαςτηςυπηρεσίαςτωνεκτάκτων,όπωςπρονοείταιστοσχετικόνόμο. Αντίαυτού,ζητήθηκεοαναδρομικόςδιορισμόςτουςαπό1.10.1989,για ακαθόριστη χρονική διάρκεια. Ο διορισμός έγινε με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίουστις 13.9.1990, ανεξάρτητααπότοανοιδιο­ ρισθέντες κατείχαν τα απαιτούμεναπροσόντα των Σχεδίων Υπηρε­ σίας.ΗπιοπάνωαπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίου,υποβλήθηκε τηνίδιαημέραπροςέγκρισηστηΒουλήτωνΑντιπροσώπων, βάσειτου Ν.99/85μαζίμετασχετικάδικαιολογητικά. Σχετικήμετοεπίδικοθέ­ μαείναι ητροποποίησητου Ν.99/85με τονπερί Προσλήψεων Εκτά­ κτωνΥπαλλήλων (ΔημόσιακαιΕκπαιδευτικήΥπηρεσία) (Τροποποιη­ τικός)Νόμο 1991 (Ν.26/91), ηοποίαπαρέχειτηδυνατότητα πρόσληψηςεκτάκτωνδημοσίωνυπαλλήλωνγιακαθορισμένηχρονικήπερίοδο ήγιατηνεκτέλεσηεποχιακήςήάλληςέκτακτηςεργασίας. Ηανάγκηγια πρόσληψηέκτακτουπροσωπικού,τεκμηριώνεταιαπόταδικαιολογητι­ κάπουπροβλέπει τοΑρθρο 3
(1)καιτημηεπιψήφιση απαγορευτικού νόμουγιαπροσλήψεις, όπωςπροβλέπεταιστοάρθρο3
(2)τουνόμου. 35 Οι καθ'ων ηαίτησηκαι τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αμφισβή­ τησαν το παραδεκτότης προσφυγής, ισχυριζόμενοι ότι οι αιτητές εστερούντο εννόμου συμφέροντος να προσβάλουν τηνπράξη. 40 '' Οπροσδιορισμός τηςαπόφασης,βάσειτηςοποίαςδιορίστηκαντα ενδιαφερόμεναπρόσωπα,αποτελούσετοεπίδικοθέματηςπροσφυγής. ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποδέκτηκετηνπρο­ σφυγή, αφού προηγουμένως αναφέρθηκε στο ιστορικό του διορι371 Μενελάου κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1996)σμού των ενδιαφερομένων προσώπων όπως διαγραφόταν στην έν­ στασηκαιαποφάνθηκεότι: Οι αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες δεν αποτάθηκαν,όπως προβλέπει το Αρθρο 3
(2)του Ν.99/85, σε αρμόδιοόργανοτης Πο5 λιτείας για το διορισμό των εκτάκτων υπαλλήλων στη Δημόσια Υπηρεσία, ούτε έγινεπροκήρυξητωνθέσεων.Οδιορισμός έγινεμε­ τά από ονομαστική επιλογή των ενδιαφερομένων προσώπων από το Υπουργικό Συμβούλιο και σύμφωνα με ισχυρισμό των καθ'ων ηαίτηση,ηπρόσληψη τους ετεκμηριώνετο απότη μηέκδοση απα10 γορευτικού νόμου στη Βουλή. Οιαιτητέςέχουνέννομοσυμφέροντοοποίοπηγάζειαπότιςδιεκ­ δικήσεις τους για διορισμό ως έκτακτοι υπάλληλοι, βάσει της από­ φασηςγια τη μετατροπήτωνόρων υπηρεσίαςτων ωρομισθίων που 15 εκτελούσαν δημοσιοϋπαλληλικά καθήκοντα για ορισμένη χρονική περίοδο.Τοσυμφέρον τουςπλήττεταιαπότηναπόφασηγιατηνπλή­ ρωση των συγκεκριμένων θέσεων με τα ενδιαφερόμεναπρόσωπα, καθώς και από την επιλογή των ενδιαφερομένων προσώπων, αντί οποιουδήποτεάλλου ωρομισθίου, πουήτανστην ίδιαθέση με τους 20 αιτητές. Ο διορισμός των ενδιαφερομένων προσώπων παραβιάζει τοσυνταγματικόδικαίωμαγιαίσημεταχείρισηαπότηΔιοίκηση,που στηνπερίπτωσηδιορισμού σεδημόσιεςθέσειςπροσλαμβάνειτη μορ­ φήδικαιώματοςγιαπαροχήίσων ευκαιριών. ΗΔιοίκηση έχειυπο­ χρέωση μεβάσητηναρχή της ισότηταςναπροκηρύξει μεκατάλληλη 25 γνωστοποίηση τις θέσειςπουθαπληρωθούν. Ηαπόφασηγιατοδιορισμό τωνενδιαφερομένωνπροσώπων εί­ ναι αντίθετηπροςτονόμοκαιτο Σύνταγμακαιπαραβιάζειτηναρ­ χήτηςχρηστής διοίκησης. Υπόκειται σεακύρωσηγιατουςακόλουθους λόγους:
  1. Ηπρόσληψη μόνιμου όσοκαιέκτακτουπροσωπικούανάγεταιαπο­ κλειστικά στην αρμοδιότητατης Δημόσιας Υπηρεσίας. Ηανάμειξη της Βουλής άμεσαή έμμεσα στο πεδίοτων διορισμών αποκλείεται. Ούτε ο Ν.99/85παρέχει εξουσία στηΒουλήναπροβαίνεισεδιορι­ σμούς εκτάκτωνυπαλλήλων,αλλάούτεκαιημηεπιψήφιαη απαγο­ ρευτικούνόμουμπορείναερμηνευθείωςεπαγόμενητέτοιααπόφαση. 30 35
  2. Το μόνο αρμόδιοόργανογιαδιορισμούς καιπροαγωγές στηΔη40 μόσιαΥπηρεσία είναι σύμφωναμετοΑρθρο 122 τουΣυντάγμα­ τος, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, ανεξάρτητο όργανο της Δημοκρατίας. Η συνταγματική θέση η οποία διατυπώνεται στο Αρθρο 122, αντανακλάται,.τόσο στον περί Δημοσίας Υπηρεσίας 372 3AAA Μενελάουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νόμοτου 1967 (Ν.33/67),όσο καιστονόμο πουτοναντικατέστη­ σε,το Ν. 1/
  3. Προϋπόθεσηγιατοδιορισμό στηΔημόσια Υπηρε­ σίασε μόνιμηήπροσωρινήθέση,αποτελείη κατοχήτων προβλε­ πομένων από τασχέδιαυπηρεσίαςπροσόντων. Οδιορισμός των 50 υποψηφίων που όντως δεν κατείχαν τα απαιτούμεναπροσό­ νταείναινομικάαδύνατος. Μόνηεξαίρεσηστηναρμοδιότητατης ΕπιτροπήςΔημοσίας Υπηρεσίας γιατηδιενέργεια διορισμώνκαι προαγωγών στη Δημόσια Υπηρεσία, αποτελεί ηπρόσληψη εργα­ τών για εκτέλεση παροδικής εργασίας. 10 15 20 25 30 ΟΝ. 99/85 δενπαρέχειεξουσίαστηΒουλήγιατηνεπιλογήτωνδιορισθησομένων ωςεκτάκτωνυπαλλήλων στηΔημόσιαΥπηρεσία.Η εξουσία της Βουλήςπεριορίζεταιστηδιαπίστωσητηςανάγκηςγια την πρόσληψη εκτάκτων δημοσίων υπαλλήλων. Στην παρούσα υπόθεσηδεντηρήθηκεηπροϋπόθεσητουΑρθρου 3
(3)τουΝ. 99/85, για καθορισμό της χρονικής διάρκειαςτων διορισμών, ούτε στοι­ χειοθετήθηκαν οι προϋποθέσεις για τη διενέργεια τους από τα στοιχεία πουκαταχωρήθηκαναπό τον Υπουργό Οικονομικών. 3. Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αποσκοπούσε στην πρόσληψη των συγκεκριμένων προσώπων, ανεξάρτητα από τις λειτουργικές ανάγκες της Δημόσιας Υπηρεσίας και ανεξάρτητα από το ανκατείχαντααπαιτούμεναπροσόντα. Ηαπόφαση πά­ σχειαπόπλήρηέλλειψηαιτιολογίας,τόσοαναφορικάμετηνπλήρωσητων συγκεκριμένων θέσεων, όσο και για την επιλογή των προσώπων πουδιορίστηκαν. Οι βασικές αρχές που διέπουν διορισμούς στο δημόσιο όπως προκύπτουν από το Σύνταγμα και τους συνάδοντας προς αυτό νόμους είναι,εν συντομία,οι εξής: α. Μόνο αρμόδιοσώμαγια τηδιενέργεια προσλήψεων στηΔη­ μόσια Υπηρεσία, σε μόνιμη ήπροσωρινή θέση,είναι ηΕπι­ τροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. 35 β. Καμιάθέσηστη Δημόσια Υπηρεσία δενπληρούταιχωρίς να προηγηθεί ηδημόσιαπροκήρυξητης. 40 γ. Η κατοχή των προβλεπομένων από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντων θεωρείταιαπαραίτητηπροϋπόθεσηγια διορισμό σε δημόσιαθέση. Για όλονς τονς πιο πάνω λόγους, οι προσφνγές επιτυγχάνουν με έξοδα. 373 Μενελάουκ.ά.ν. Δημοκρατίαςκ.ά,
(1996)Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Κ &Μ Transport Ltdκαι Άλλοι ν.ΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειών
(1995)3Α.Α.Δ. 225, 5 Παππαρίδης v.Α.Η.Κ., Υποθ.Αρ. 12/94, ημερ. 17.3.1995, Κυπριακή Δημοκρατία ν. Βουλής Αντιπροσώπων (Αρ.3)
(1992)3 Α.Α.Δ. 458, 10 Tryfonosv. TheRepublic
(1985)3C.L.R. 2555, Κυπριακή Δημοκρατία ν.Γιάλλονρου
(1995)3Α.Α.Δ. 363, 15 Frangoulides v. TheRepublic of Cyprus (No.2)
(1966)3 C.L.R. 676, Pavlou v.Returning OfficerandOthers
(1987)1C.L.R. 252, C.T.O. v.Hadjidemetriou
(1987)3 C.L.R. 780, 20 P.I.K. καιΆλλοι v. ΚαραγιώργηκαιΆλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159, ΚυπριακήΔημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη(Αρ.1)
(1996)3ΑΛΛ. 206, 25 Presidentof theRepublicv. House ofRepresentatives
(1985)3C.L.R. 2137, Presidentof theRepublicv. House ofRepresentatives
(1985)3 C.L.R. 1724, 30 Σφηκουρής v.Κυπριακής Δημοκρατίας
(1995)3ΑΛΛ. 327, Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας ΣΕ. 603/60,557/61, 2039/65, 1053/66, 2722/68, ΣΕ. 3483/
  1. 35 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασης τουΥπουργικού Συμβου­ λίου με την οποία αποφασίσθηκε όπως 129 ωρομίσθιοι εργάτες μετατραπούν σε εκτάκτους δημοσίους υπαλλήλους, έστω και αν δεν ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις των Σχεδίων Υπηρεσίας των θέσεων στις οποίες διορίστηκαν,αντί των αιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στις πρ. Αρ. 1002/90, 374 \ · .j'' 40 3ΑΛΛ. Μενελάου κ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. 1003/90, 1048/90,1106/90,220/91,278/91,291/91,323/
  2. Παπαχαραλάμπονς και Αγγελίδης, γιατους Αιτητές στις πρ. αρ. 1029/90,493/91,969/91, 990/91, 140/
  3. 5 Κ. Αοΐζου, γιατους Αιτητές οτις Πρ.Αρ. 1034/90και 94/
  4. Ε. Ευσταθίου, γιατον Αιτητή στην προσφυγή Αρ. 1039/
  5. 10 Γ.Ερωτοκρίτον,γιατον Αιτητή στην προσφυγήΑρ. 1099/
  6. Χρ. Δημητρίου (κα),για τους Αιτητές στην προσφυγή Αρ. 1126/90 15 20 25 Ε. Παπακνριακον (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων η αίτηση. Μ. Τριανταφυλλίδης, γιαταΕνδιαφερόμενα μέρηΜαρίαΠελενδρίτου αρ. 70, Μιχαήλ Αούστας αρ. 77,Ιωσήφ Βασιλέαςαρ.80, ΚαρλέττηΦραντζιάαρ.82,Ανθούλλα Μιχαηλίδουαρ.83,ΣταυρούλλαΣάββααρ.85,Ανδρέας Πιπερίδης αρ. 86, ΘεοφάνηΛίλλης αρ. 87, Ανθούλλα Συμεού-Κάγκα αρ. 89,Δομέτιος Κέντας αρ. 90, Ελευθέριος Παπαχριστοδούλου αρ. 91,Ανδρέας Μιχαήλ αρ. 92, Χαράλαμπος Ανδρέουαρ.93,ΟλυμπίαΠερικλέους αρ. 98,Σάντρη Νεστωρίδου αρ. 99, Κλειώ Παπαδήμα αρ. 100, Ιωάννης Ιωάννου αρ. 101, Λεύκια Κουδουνά αρ. 108, ΜάγδαΠαπαδοπού­ λου αρ. 110, ΗλίαςΑρκίδη αρ. 111,Βασιλική Τεμένουαρ. 114 και Μηλίτσα Γεωργίου αρ. 115 30 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ.Μ. Πικής, Π. 35 40 ΠΙΚΗΣ, Π.: Πριν προχωρήσουμε στην έκδοση της απόφασης μας, κρίνουμε ορθό να αναφερθούμε στους λόγους πουοδήγησαν στην καθυστέρηση της εκδίκασης των 18 συνεκδικασθεισών προ­ σφυγών,οιοποίεςκαταχωρήθηκαντο 1990,1991 και
  7. Αρχικά, οιυποθέσεις ορίστηκαν,κατάτη συνήθηδιαδικασία,ενώπιονδικα­ στή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Μετά απόαίτηματωνδιαδίκων, αποφασίστηκετο 1992 ησυνεκδικαση τωνπροσφυγώνκαι,στησυ­ νέχεια,μετάαπόαίτηματουΓενικού Εισαγγελέα,ηαπευθείαςεκδί­ κασητουςαπότηνΟλομέλεια. Οιυποθέσεις ορίστηκανγια ακρόα­ ση(διευκρινίσεις) στις20 Μαρτίου,1995.ΤοΔικαστήριοδιαπίστω­ σε ότι η ακρόασητων προσφυγών δεν μπορούσε να προχωρήσει, 375 Πικης, Π. Μενελάου κ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1996)εφόσο οι αιτητές δεν έλαβανκανένα διάβημαγια την επίδοση των προσφυγών σταενδιαφερόμεναπρόσωπα,στους διορισθέντες μετη διοικητική απόφαση,της οποίαςηεγκυρότητα ήταντο αντικείμενο τηςαμφισβήτησης. Δόθηκαν οδηγίες προς επίδοση των προσφυγών στα 129 ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Σημειώθηκε καθυστέρηση στην 5 προσαγωγή των αναγκαίων στοιχείων για την επίδοση, ενώ ηεπί­ τευξητηςυπήρξεχρονοβόρα,λόγωτουμεγάλουαριθμούτωνενδια­ φερομένων προσώπων καιτουδιαφορετικούτόπουδιαμονήςτους. Στις 6 Δεκεμβρίου, 1995, και 10 Ιανουαρίου, 1996, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεσυμπληρώθηκε η επίδοσησεόλαταενδιαφέρομε- 10 ναπρόσωπα. Κατάτην επόμενη εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρί­ ου,στις 8Μαρτίου, 1996, διαπιστώθηκεότι έγινεεπίδοσησεόλατα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, μετηνεξαίρεση ενός (Αρ. 122), εναντίον τουοποίουαποσύρθηκανοι προσφυγές.Ταενδιαφερόμεναπρόσω­ πα ζήτησαν καιτους παρασχέθηκε χρόνος γιατο διορισμό δικηγό- 15 ρουγιατηνεκπροσώπηση τους.Η αγόρευσητουδικηγόρουτωνεν­ διαφερομένων προσώπων υποβλήθηκε στις 26 Ιουνίου, 1996,καιη απαντητικήαγόρευση των αιτητώνστις 8Ιουλίου,
  1. Οιυποθέ­ σειςορίστηκανγιαπροφορικήακρόαση(διευκρινίσεις) στις 16Ιου­ λίου, 1996, ημέρα κατά την οποία ολοκληρώθηκε ηεκδίκαση τους 20 καιεπιφυλάχθηκεηαπόφαση,στην.έκδοσητηςοποίαςπροχωρούμε. Κοινό αντικείμενο των συνεκδικαζομένων προσφυγών είναι η αναθεώρηση της νομιμότητας της ενιαίας απόφασης για το διορισμό των 129 ενδιαφερομένων προσώπων, ως εκτάκτων δη- 25 μοσίων υπαλλήλων, σε συγκεκριμένες θέσεις στη Δημόσια Υπη­ ρεσία. Οι διορισμοί έγιναν βάσει του περί Προσλήψεως Εκτά­ κτων Υπαλλήλων (Δημόσια και Εκπαιδευτική Υπηρεσία) Νό­ μουτου 1985 (Ν.99/85). Πριντοδιορισμό τους,τα ενδιαφερόμε­ να πρόσωπα, όπως και οι αιτητές,ήταν διορισμένοι ως ωρομί- 30 σθιοι εργάτες σε διάφορακυβερνητικά τμήματα. Έρεισμα για την προσβολή της επίδικης απόφασης αντλείται από τις διεκδικήσεις των ιδίων των αιτητών να διοριστούν ως έκτακτοι υπάλληλοι στη Δημόσια Υπηρεσία. Η ταυτότητα του 35 αντικειμένου τωνπροσφυγώνκαιηομοιότητατηςφύσηςτουσυμ­ φέροντος των αιτητών κατέστησαν τησυνεκδικαση των προσφυ­ γών επιβεβλημένη, προς αποτροπή επαναληπτικών διαδικασιών προς επίλυση του ιδίου ουσιαστικά θέματος. Αναμφισβήτητα, η μετατροπή της υπηρεσίας των ενδιαφερομένων προσώπων από 40 ωρομίσθιους εργάτες σε έκτακτους κυβερνητικούς υπαλλήλους ανύψωσε τηθέση τουςκαιπρολείανετοέδαφοςγιατο μόνιμοδιο­ ρισμό τους. Η σχετική απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου,η οποίαλήφθηκε στις 13.9.90, αναφέρει:376 3ΑΛΛ. V Μενελάου χ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Πικής, Π. "(α) οι 129 ωρομίσθιοι πουαναφέρονταιστην Πρότασηνα με­ τατραπούν σε έκτακτους καιμόνιμους δημόσιουςυπαλλήλουςέστωκαιανδεν ικανοποιούντιςαπαιτήσειςτωνΣχε­ δίων Υπηρεσίας των θέσεων στις οποίεςθα διορισθούν." 5 10 15 20 25 30 35 40 Φαίνεταιότι,ως·επακόλουθοτηςαπόφασηςαυτής,προωθήθηκε ηψήφιση νομοθεσίας ηοποίαθακαθιστούσε δυνατή,σε μεταγενέ­ στερο στάδιο, τη μονιμοποίηση των ενδιαφερομένων προσώπων. Ως αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής,θεσπίστηκε ο περί ΕκτάκτωνΥπαλλήλων (Διορισμός σεΔημόσιεςΘέσεις) Νόμοςτου 1991 (Ν.4/91). Το αντικείμενο των προσφυγών περιορίζεται στην προ­ σβολήτουδιορισμούτωνενδιαφερομένωνπροσώπωνωςεκτάκτων υπαλλήλων. Μεταγενέστερες εξελίξειςδεναποτελούνεπίδικοθέμα. Οι καθ' ωνη αίτησηκαιταενδιαφερόμενα πρόσωπααμφισβη­ τούντοπαραδεχιότηςπροσφυγής,μετοδικαιολογητικόότιοιαιτητές στερούνται εννόμου συμφέροντος ναπροσβάλουν τηνπρά­ ξη. Ισχυρίζονται ότι οδιορισμός τουςδεν αποστέρησε τους αιτητές οποιασδήποτε δυνατότητας να διοριστούν και οι ίδιοι ως έκτακτοιδημόσιοι υπάλληλοι. Η εισήγηση αυτήπαραγνωρίζειότι με την απόφασηεπιλέγηκαν ονομαστικά τα ενδιαφερόμεναπρό­ σωπαγιατηνπλήρωση θέσεων εκτάκτωνυπαλλήλων, αφενός,και ότι μετην επίμαχηαπόφασηαποκλείστηκε καιο διορισμός οποι­ ουδήποτε άλλου,αφετέρου.Στην ουσία,δεν εξετάστηκαν οι διεκδικήσεις οποιουδήποτε άλλου από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ωρομίσθιου κυβερνητικού εργάτη για πρόσληψη στη Δημόσια Υπηρεσία ως εκτάκτουδημοσίουυπαλλήλου,καιτούτο, παράτην απόφασηπου λήφθηκε,στην πορεία αντιμετώπισης τουθέματος, γιατοδιορισμό ως εκτάκτωνυπαλλήλων ωρομισθίων εργατών οι οποίοι εκτελούσαν καθήκονταδημοσίου υπαλλήλου γιατρίατου­ λάχιστοχρόνιαπριντην26 Σεπτεμβρίου,
  2. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα επελέγησαν ονομαστικά για την πλήρωση των 129 θέσεων εκτάκτων υπαλλήλων, ανεξάρτητααπό τιςδιεκδικήσεις οποιουδήποτεάλλουωρομίσθιου εργάτη. Οιδιεκ­ δικήσεις τωναιτητώνγιαανάλογημεταχείριση όχι μόνοδεδιερευ­ νήθηκαν,αλλά στην ουσία αγνοήθηκαν.Το ότι ταενδιαφερόμενα πρόσωπα διορίστηκαν ως έκτακτοιδημόσιοι υπάλληλοι είναιπα­ ραδεχτόγεγονός. Ο,τι είναιδύσκολοναανιχνευθεί,είναιηαπόφασηβάσει της οποίαςδιορίστηκαν. Μόνο συμπερασματικά μπορεί να προσδιοριστεί η επίδικη απόφαση. Το θέμα αυτό θα το δια­ πραγματευθούμε κατάτην αναδρομήμαςσταγεγονότα πουπερι­ βάλλουντηναπόφαση. 377 Πιχής,Π. Μενελάουκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1996)Το ιστορικό του διορισμού των ενδιαφερομένων προσώπων διαγράφεται στην ένσταση καιστοιχειοθετείται σταεικοσιένα πα­ ραρτήματαπουτησυνοδεύουν.Πρόκειταιγιαμακρά,περιπεπλεγ­ μένηκαι, όπως μπορεί να τηχαρακτηρίσουμε, θλιβερή υπόθεση. Θατησυνοψίσουμεσεόση συντομία είναι δυνατό. 5 Γιαπολλάχρόνια,ηΚυβερνητική Υπηρεσία απασχολεί εργατι­ κό προσωπικό,ηαμοιβήτου οποίουκαθορίζεταιπάνωσεωριαία βάση,γεγονός πουπροσδίδει σ' αυτήτηνκατηγορίατουπροσωπι­ κού το χαρακτηρισμό ωρομίσθιοι. Οι προσλήψεις, τα καθήκοντα 10 και OLόροι υπηρεσίας των κυβερνητικών εργατών καθορίζονται από τους Ουσιαστικούς Κανονισμούς Ορων Απασχολήσεως Κυ­ βερνητικών Εργατών. Οι προσλήψεις ωρομισθίων γίνονταν από υπουργεία και ανεξάρτητακυβερνητικά τμήματα,ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες,χωρίς συντονισμό από κεντρική υπηρεσία. Οι 15 Κανονισμοί αποκλείουν την ανάθεσηδημοσιοϋπαλληλικών καθη­ κόντων σε κυβερνητικούς εργάτες. Παρά την απαγόρευση αυτή, ανατίθεντο,σεορισμένους τουλάχιστο απότους ωρομισθίους, δη­ μοσιοϋπαλληλικά καθήκοντα. Σεπόσουςαπόαυτούςείχανανατε­ θείτέτοιακαθήκοντακαιγιαποιοχρονικό διάστημαδενυπάρχουν 20 ασφαλήστοιχεία.Ούτεδιερευνήθηκε τοθέμααπότις κυβερνητικές αρχές,σεβαθμόπουναπαρέχεταιηδυνατότηταεξαγωγήςβέβαιων συμπερασμάτων. Από τις αρχέςτης δεκαετίαςτου 1980, άρχισεναασκείταιπίε- 25 ση απότους ωρομισθίους πουασκούσαν δημοσιοϋπαλληλικά κα­ θήκοντα, για την οργανική ένταξη τους στη Δημόσια Υπηρεσία. ΔιαβήματαέγινανπροςτηνΕκτελεστική,αλλάκυρίωςπροςτηΝο­ μοθετική Εξουσία. Ακολούθησε σειρά επαφών μεταξύ οργάνων των δύο εξουσιών, προς το σκοπό ανεύρεσης κοινού παρονομα- 30 στή,για τημετατροπήτηςυπηρεσίαςορισμένης κατηγορίαςωρο­ μισθίων σε εκτάκτουςδημοσίους υπαλλήλους, με απώτερο στόχο τη μονιμοποίηση τους. Στο πλαίσιο αυτών των διαβουλεύσεων, διαμορφώθηκε η απόφασηγια τη μετατροπή της υπηρεσίας των ωρομισθίων, που εκτελούσαν δημοσιοϋπαλληλικά καθήκονταγια 35 τρία τουλάχιστο χρόνιαπριντηνκαθορισμένηημερομηνία,26Σε­ πτεμβρίου, 1988, σε εκτάκτουςυπαλλήλους τουδημοσίου. Τοθέ­ μαδενέληξεμετηναπόφασηεκείνη,συνεχίστηκαν οιδιαβουλεύ­ σεις,οι οποίες απέληξανστην απόφασητουΥπουργικού Συμβου­ λίου της 13ης Σεπτεμβρίου, 1990, ηοποίαάνοιξετο δρόμογιατο 40 διορισμό των ενδιαφερομένων προσώπων ωςεκτάκτων. Μετην επίμαχηαπόφαση,τηνοποίαέχουμε παραθέσει,απο­ φασίστηκε, αφενός,η προώθηση του διορισμού των 129 ενδια378 3ΑΛΛ. 5 Μενελάουκ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πικής,Π. φερομένων προσώπων ως εκτάκτων και,αφετέρου,ο αποκλει­ σμός της μετατροπής της υπηρεσίας οποιουδήποτε άλλου ωρο­ μισθίου. Ηαπόφασηλήφθηκε, ανεξάρτητααπότο αν ταενδια­ φερόμενα πρόσωπα κατείχαν τα απαιτούμενα από τα σχέδια υπηρεσίας προσόντα για διορισμό στις θέσεις για τις οποίες προορίζονταν. Οντως, πενήντααπό τα ενδιαφερόμενα πρόσω­ πα δενκατείχανταπροσόνταγιαδιορισμό στις θέσειςπουτους αποδόθηκαν. Αφήνεται η εντύπωση ότι η εφαρμογή του νόμου και των σχεδίων υπηρεσίας είναι περιστασιακήυπόθεση. 10 15 20 25 30 ΗαπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίουτης 13ηςΣεπτεμβρίου, 1990, με τα σχετικά δικαιολογητικά, υποβλήθηκε την ίδια ημέρα προς έγκριση στη Βουλήτων Αντιπροσώπων, βάσει του Ν.99/85. (Βλέπε, επίσης, Τροποποιητικούς Νόμους,Ν.122/85 καιΝ.19/87.) Μεταγενέστερη της επίδικης απόφασηςτροποποίηση έγινε με τον περίΠροσλήψεων ΈκτακτωνΥπαλλήλων(Δημόσιακαι Εκπαιδευ­ τική Υπηρεσία) (Τροποποιητικός) Νόμο 1991 (Ν.26/91). Ο νόμος παρέχειτη δυνατότηταπρόσληψης εκτάκτωνδημοσίων υπαλλήλων για καθορισμένη χρονικήπερίοδο,ήγιατην εκτέλεσηεποχιακήςή άλλης έκτακτης εργασίας. Ηανάγκηγια την πρόσληψη έκτακτου προσωπικούτεκμηριώνεται από ταδικαιολογητικάπουπροβλέπει τοάρθρο3
(1)καιτημηεπιψήφισηαπαγορευτικούτων προσλήψε­ ωννόμου,όπωςπροβλέπεταιστοάρθρο3
(2)τουνόμου. Εφόσο δε θεσπιστεί απαγορευτικός νόμος, εξυπακούεται η έγκρισητης Βουλήςγιατις προσλήψεις καιησυναφήςπροςαυτή εξουσία του Υπουργού Οικονομικών "να εξουσιοδότηση την αρμοδίαν Κυβερνητικήν υπηρεσίαν να χωρήση " στους διορι­ σμούς βάσειτωνόρωνκαιπροϋποθέσεων πουτίθενταιστοάρθρο 3
(1)του νόμου. Στα δικαιολογητικά, που υποβλήθηκαν από το ΥπουργείοτωνΟικονομικών γιατηντεκμηρίωσητηςανάγκηςγια τις προσλήψεις, καθορίστηκαν,εκτός απότις θέσεις πουθα πλη­ ρώνονταν,καιταονόματατωνπροσώπωνπουθαπροσλαμβάνο­ νταν- εκείνατων ενδιαφερομένων προσώπων. 35 40 Παρά τις ρητές διατάξεις του Ν.99/85, στο υπόμνημα του Υπουργείου των Οικονομικών δεν καθορίστηκε η χρονική διάρ­ κεια της υπηρεσίας των εκτάκτων.Αντί τούτου,ζητήθηκεο ανα­ δρομικός διορισμός τους από 1ηΟκτωβρίου, 1989, γιαακαθόριστη χρονική διάρκεια. Η μη επιψήφιση απαγορευτικού νόμου εκλήφθηκεαπότηνΕκτελεστικήΕξουσίαωςπράξηδιορισμούτων ενδιαφερομένων προσώπων ως εκτάκτων δημοσίων υπαλλήλων. Αλληαπόφασηγιατοδιορισμότουςδενυπάρχει. Οιαρμόδιεςκυ­ βερνητικές υπηρεσίες δεν αποτάθηκαν,όπως προβλέπει τοάρθρο 379 Πικής,Π. Μενελάου κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1996)3
(2)του Ν.99/85, σε αρμόδιοόργανοτης Πολιτείαςγια το διορι­ σμό των εκτάκτωνυπαλλήλων στηΔημόσια Υπηρεσία, ούτε προ­ κηρύχθηκαν οι θέσεις. Ο διορισμός των ενδιαφερομένωνπροσώ­ πων θεμελιώνεται στην ονομαστική επιλογή τους απότο Υπουρ­ γικό Συμβούλιοκαιτηντεκμηριούμενη, κατάτουςκαθ' ωνη αίτη5 ση, πρόσληψη τους, ως αποτέλεσμα της μη έκδοσης απαγορευτι­ κούνόμουαπότηΒουλή.Αυτήείναιη απόφασηβάσειτης οποίας τα ενδιαφερόμεναπρόσωπαπροσλήφθηκανως έκτακτοι υπάλλη­ λοι καιηοποίατίθεταιμετιςπροσφυγέςπρος αναθεώρηση. 10 Το πρώτο ζήτημα που χρήζει εξέτασης είναι η νομιμοποίηση των αιτητώννα προσφύγουν βάσει του Αρθρου 146 του Συντάγ­ ματος. Το 146.2 καθορίζειτιςπροϋποθέσειςπουπρέπεινασυνυ­ πάρχουν για την άσκησηπροσφυγής.Κατ' αρχήν,πρέπει ναεπη­ ρεάζεταιαπότηνεπίδικηαπόφασηίδιοσυμφέρον. Οεπηρεασμός 15 πρέπειναείναιάμεσοςκαιόχιεξαντανακλάσεωςτουεπηρεασμού συμφέροντος τρίτου. Επιπρόσθετα,τοσυμφέροντοοποίοπλήττε­ ταιπρέπειναυφίσταταικατάτοχρόνοτηςέκδοσηςτηςαπόφασης, τηςοποίαςεπιζητείταιηαναθεώρηση.Οεπηρεασμόςκαιμόνοσυμ­ φέροντος, δεν αρκεί για τη νομιμοποίηση του επηρεαζόμενου να 20 προσφύγει. Τοσυμφέρονπρέπειναέχεινομικόέρεισμα.Πρέπεινα πηγάζειαπότηνέννομητάξη,χωρίςναεξισώνεται μεαγώγιμοδι­ καίωμα.(Βλέπε,μεταξύάλλων,τηνπρόσφατηαπόφασηΚ.and Μ. TransportLtd. καιΆλλοι ν.ΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειών
(1995)3Α.Α.Δ.
  1. Στηνπροκείμενηπερίπτωση,τοσυμφέροντωναιτη- 25 τών πηγάζειαπότις διεκδικήσεις τουςγιαδιορισμό ωςεκτάκτων υπαλλήλων, βάσειτηςαπόφασηςγιατημετατροπήτωνόρωνυπη­ ρεσίαςτωνωρομισθίωνπουεκτελούσαν,γιαορισμένηχρονικήπε­ ρίοδο,δημοσιοϋπαλληλικάκαθήκοντα.Τοσυμφέροντουςπλήττε­ ται απότηναπόφασηγιατηνπλήρωσητωνσυγκεκριμένων θέσεων 30 πουκατείχαν ταενδιαφερόμενα πρόσωπα, καθώςκαιτην επιλογή των ενδιαφερομένων προσώπων,αντί οποιουδήποτεάλλουωρο­ μισθίου πουήτανστην ίδιαθέσηόπωςοι αιτητές.Ο περιορισμός τωνθέσεωνπουθαπληρώνοντανμετοδιορισμό εκτάκτων,σε 129, καθιστούσετιςπροσλήψεις θέμαεπιλογής,ανάλογαμετιςανάγκες 35 τηςΔημόσιαςΥπηρεσίας, αφενός,καιτιςσυγκριτικέςδιεκδικήσεις των ωρομισθίων που εκτελούσαν δημοσιοϋπαλληλικάκαθήκοντα γιατηνκαθορισμένηχρονικήπερίοδο, αφετέρου.Τοσυμφέροντων αιτητώνέλκεινομικόέρεισμααπότοατομικόδικαίωμαγιαίσημε­ ταχείριση από τηΔιοίκηση, πουπροσλαμβάνει,όπως έχει λεχθεί 40 στην Παππαρίδης v.Α.Η.Κ., Υπ. Αρ. 12/94 - 17.3.95,"στην περί­ πτωσηδιορισμούσεδημόσιεςθέσειςτημορφήδικαιώματοςγιατην παροχήίσων ευκαιριών". Απόρροια τηςαρχήςτηςισότηταςείναι και ηυποχρέωσητηςΔιοίκησης γιατηνπροκήρυξη,μετηνκατάλ380 3ΑΛΛ. 5 10 15 Μενελάου κ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Πικής, Π. ληληγνωστοποίηση, των θέσεων που θα πληρωθούν, όπως διευ­ κρινίζεται σε σειρά αποφάσεωντουΣυμβουλίου Επικρατείαςτης Ελλάδος. (ΒλέπεΑποφάσεις Συμβουλίου ΕπικρατείαςΣ.Ε.603/60, 557/61,2039/65,1053/66,2722/68, Σ.Ε.3483/75.) Μόνο μετηνπροκήρυξη των θέσεων εκπληρούται ηεπιτακτικήυποχρέωση της Δι­ οίκησης για την εξασφάλιση του ατομικού δικαιώματος της ίσης μεταχείρισης, το οποίο κατοχυρώνεται στο Αρθρο 28.1 του Συ­ ντάγματος. (ΒλέπεΑρθρο35 τουΣυντάγματος.) Κρινόμενη κάτωαπόοποιαδήποτεσκοπιά,η απόφασηγιατο διορισμό των ενδιαφερομένων προσώπων καταφαίνεται ως αντιφατική προς το Σύνταγμα,αντίθετη προς το νόμο και παραβιαστική των αρχών της χρηστής διοίκησης. Ηαπόφασηβρί­ θει παρανομιών. Υπόκειται σε ακύρωση για κάθε ένα από τους λόγους πουκαθορίζονται πιοκάτω:- 35
  2. Παραβιάζει το Σύνταγμα,το οποίο εναποθέτει την εξουσία για τηδιενέργεια διορισμών στηΔημόσια Υπηρεσία αποκλειστικά στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Εκφεύγει των αρμοδιοτήτων της Βουλής ο διορισμός υπαλλήλων σε δημόσιες θέσεις. Ο διορι­ σμόςυπαλλήλων στηΔημόσια Υπηρεσία αποτελεί αμιγή διοικητι­ κή πράξη. Αποκλείεται η ανάμειξητης Βουλής,κατάτρόπο άμεσο ήέμμεσο,στο πεδίο διορισμών. (Βλέπε, μεταξύ άλλων,Δημοκρα­ τία ν.ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων(Αρ. 3)
(1992)3Α.Α.Δ. 458.) Η πρόσληψη μόνιμου όσο και έκτακτου προσωπικού ανάγεται απο­ κλειστικά καιουσιαστικά στην αρμοδιότητατηςΔημόσιας Υπηρε­ σίας. (Βλέπε, μεταξύάλλων, Tryfonos v.Republic
(1985)3 C.L.R. 2555. ΚυπριακήΔημοκρατία ν. ΓιάλλονρονκΛ.
(1995)3Α.Α.Δ. 363. Πρέπειναδιευκρινίσουμε ότι,ούτεοΝ.99/85 παρέχει εξουσία στη Βουλήναπροβαίνει σε διορισμούς εκτάκτων υπαλλήλων, αλ­ λάούτεκαιημη επιψήφισηαπαγορευτικούνόμουθαμπορούσενα ερμηνευθεί ως επαγόμενη τέτοια απόφαση.Η αναφορά μας στις επιπτώσεις τηςμηέκδοσης απαγορευτικούνόμου συναρτάταιάμε­ σακαιαποκλειστικά μετην ερμηνεία τουγεγονότος αυτούαπό τις Κυβερνητικές Αρχέςως συνιστώντος πράξηδιορισμού. 40 Ούτεστο Υπουργικό Συμβούλιο παρέχεταιαρμοδιότηταγιατο διορισμό υπαλλήλων στηΔημόσια Υπηρεσία. Η αρμοδιότηταγια διορισμούς σε δημόσιες θέσειςανήκει αποκλειστικά στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, ανεξάρτητο όργανο τηςΔημοκρατίας. 20 25 30 ΤοΣύνταγμααποκλείει τηνανάμειξηκάθεοργάνουτης πολιτι­ κήςεξουσίαςαπότηνάσκησητηςλειτουργίας γιατηστελέχωσητης Δημόσιας Υπηρεσίας. (ΒλέπεαποφάσειςCharilaosFrangoulides 381 Πικής, Π. Μενελάου κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά,
(1996)(No.2)andTheRepublicof Cyprus, through ThePublicService Commission
(1966)3C.L.R. 676.Paviouv.ReturningOfficerand Others
(1987)1C.L.R.252. C.T.O v.HadjiDemetriou
(1987)3 CL.R. 780.PIKκαιΑλλοι v. Καραγιώργη καιΆλλων
(1991)3 ΑΛΛ. 159.) ΣτηνπρόσφατηαπόφασηΔημοκρατία ν.Κωνσταντινίδη, Α.Ε. 2137- 215.96,(απόφασηπλειοψηφίας), επαναλαμβάνε­ ται ηαρχήβάσει τηςοποίας αποκλείεται ηανάμειξητηςΕκτελε­ στικής Εξουσίας στηστελέχωσητηςΔημόσιας Υπηρεσίας. 5 Το Αρθρο 122τουΣυντάγματοςκαθιστάτηνΕπιτροπήΔημό- 10 σιαςΥπηρεσίας τημόνηαρχήμεαρμοδιότηταγιατηδιενέργειαδιο­ ρισμών καιπροαγωγών στηΔημόσια Υπηρεσία. Μόνη εξαίρεση αποτελεί ηπρόσληψη εργατών για τηνεκτέλεσηπαροδικήςεργα­ σίας. Η συνταγματικήθέση,η οποίαδιατυπώνεταιστοΑρθρο122, αντανακλάται,τόσοστονπερίΔημοσίαςΥπηρεσίας Νόμοτου1967 15 (Ν.33/67),όσοκαιτονόμοπουτοναντικατέστησε,τοΝ.1/90. 2. ΟΝ.99/85 δενπαρέχει εξουσία στη Βουλήγια την επιλογή τωνδιορισθησομένων ωςεκτάκτωνυπαλλήλων στηΔημόσια Υπη­ ρεσία. Ηεξουσία τηςπεριορίζεται στηδιαπίστωση τηςανάγκης 20 γιατηνπρόσληψη εκτάκτωνδημοσίωνυπαλλήλων. Είναιοπεριο­ ρισμός τηςεξουσίας της Βουλής,στηδιαπίστωσητηςανάγκηςγια τις προσλήψεις, πουκρίθηκε ότικαθιστούσε τονόμο συνταγματι­ κάπαραδεχτό - (Pres.ofRepublicv.Houseof R/ntatives
(1985)3 CL.R.2137- απόφασηπλειοψηφίας)-καιτηνεξουσίαπουαπο- 25 δόθηκε στη Βουλή διακριτέα από εκείνη πουπροβλεπόταν σε προηγούμενο νόμο πουκρίθηκε αντισυνταγματικός - (Pres.of Republic v. Houseof R/ntatives
(1985)3C.L.R.1724). Οι διορισμοί ήτανεκπροοιμίου,ανεξάρτητααπόοποιοδήποτε 30 άλλο υπολογισμό, αδύνατοι,εφόσο δεστοιχειοθετήθηκαν από τα δικαιολογητικάπουκαταχωρήθηκαναπότονΥπουργό τωνΟικο­ νομικών οι προϋποθέσεις γιατηδιενέργεια τους. Μόνο όπου τα στοιχεία τα οποία κατατίθενταιείναι σύμφωνα μετονόμο,η μη επιψήφιση απαγορευτικούνόμου παρέχει δικαίωμαγιατιςπρο- 35 σλήψεις. Τοάρθρο3
(3)τουΝ.99/85 ρητάπροβλέπειότι προσλήψεις μπορείναγίνουν μόνο,εφόσοτηρηθούνοιπροϋποθέσειςπουθέτει τοάρθρο3
(1)γιατουςδιορισμούς,ησημαντικότερητωνοποίωνεί­ ναιοκαθορισμός τηςχρονικήςδιάρκειαςτων διορισμών. 40 Στηνπροκείμενηπερίπτωση,όχι μόνοδενκαθορίστηκεηχρονι­ κήδιάρκειατων διορισμών, αλλά, αντίθεταπροςτοπνεύμακαιτο γράμματουΝ.99/85,καθορίστηκεωςημέραπρόσληψηςημερομηνία προγενέστερητηςέγκρισηςτωνδιοριο^ωναπότηΒουλή. Βάσειτου 382 3ΑΛΛ. Μενελάου κ.ά. ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Πικής, Π. Ν.99/85,ηέγκρισητηςΒουλήςαποτελείπροϋπόθεσηγιατιςπροσλή­ ψεις εκτάκτων. Εν πάσηπεριπτώσει, αναδρομικοί διορισμοί απο­ κλείονταιστηναπουσίαρητήςνομοθετικής εξουσιοδότησης. (Βλέπε, μεταξύάλλων,Σφηκονρήςν.Δημοκρατίας
(1995)3AAA
  1. 5 10 15 20 25 30 Ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλη επιφύλαξη ως προς την εγκυρότητατηςαπόφασης,είναιαναντίλεκτοότι οι διορισμοί δεν έγιναν απότο όργανο που εξυπακούεται απότο Ν.99/
  2. Εφόσο τεκμηριωθεί ηεξουσιοδότηση γιατηνπρόσληψη έκτακτουπροσωπικού,οι διορισμοί διενεργούνται «... επί τηβάσει τηςυφιστάμε­ νηςδιαδικασίας ...»,πουδενείναι,ούτεθαμπορούσεναείναι,άλ­ ληαπότηνπροβλεπόμενηαπότοΣύνταγμακαιτονπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμο διαδικασίαγια την πρόσληψη δημοσίων υπαλ­ λήλων.Αξονα της διαδικασίαςαυτήςαποτελεί ηπαραπομπήτης πλήρωσης τηςθέσεωςστην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Η αρ­ μοδιότητατουΥπουργού Οικονομικών και,στησυνέχεια,τηςαρ­ μόδιας κυβερνητικής υπηρεσίας περιορίζεται στην κινητοποίηση του αρμόδιουοργάνου,δηλαδήτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε­ σίας,γιατηδιενέργειατωνδιορισμών.ΤοαντικείμενοτουΝ.99/85 έγκειταιστηστοιχειοθέτηση τωνπροϋποθέσεωνγιατηντεκμηρίω­ σητης ανάγκηςγια την πρόσληψη έκτακτουπροσωπικού. Ονό­ μοςδεδιαγράφειτις προϋποθέσεις γιατην επιλογήτουπροσωπι­ κού το οποίο θα διοριστεί. Το νομικό καθεστώς που διέπει τις προσλήψεις στηΔημόσια Υπηρεσία είναι εκείνο πουκαθορίζεται στον περίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμοτου 1990 (Ν.1/90). Προϋπό­ θεσηγιατοδιορισμό στηΔημόσια Υπηρεσία, σε προσωρινή ή μό­ νιμη θέση,αποτελεί ηκατοχήτων προβλεπόμενων απότασχέδια υπηρεσίαςπροσόντων.(Βλέπεάρθρο31,Ν.1/90-επίσηςάρθρο33, Ν.33/67.) Συνεπώς, οδιορισμός των 50 από τα 129 ενδιαφερόμενα πρόσωπα, τα οποία δεν κατείχαν τα προσόντα για διορισμό στις θέσειςπουτους δόθηκαν,ήταννομικά αδύνατος.
  3. Παραβίασητων αρχώντηςχρηστής διοίκησης. 35 40 Πρώτο, η ανάγκη για την πρόσληψη εκτάκτων στη Δημόσια Υπηρεσία δεδιερευνήθηκε απότοΥπουργικό Συμβούλιο,σεβαθ­ μόπου να διαπιστώνεται ηανάγκησε όλο το φάσματηςυπηρε­ σίας,ούτε ηαπόφασηγιατηδιενέργεια των συγχεκριμίνων προ­ σλήψεων σχετίζεται με τις ιδιαιτερότητες των αναγκών στα συγκεκριμένατμήματα. Γνώμοναγιατηναπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου αποτέλεσε η επιθυμία πρόσληψης των συγκεκριμέ­ νων προσώπων, ανεξάρτητα από τις λειτουργικές ανάγκες της Δημόσιας Υπηρεσίας και, ακόμαχειρότερο, ανεξάρτητα από το ανκατείχαντααπαιτούμεναπροσόντα. Ηαπόφαση,τόσογιατην 383 Πικής, Π. Μενελάου κ.ά. ν.Δημοκρατίας κ,ά.
(1996)πλήρωση των συγκεκριμένων θέσεων, όσο και για την επιλογή των ενδιαφερομένων προσώπων, στερείται ολοσχερώς αιτιολο­ γίας. Δεν εξετάστηκαν οι διεκδικήσεις οποιουδήποτε άλλου για πρόσληψη ωςεκτάκτου,ούτεηεπιλογήτωνενδιαφερομένωνπρο­ σώπων συσχετίστηκε με τις διεκδικήσεις των αιτητών για διορισμό ήοποιουδήποτεάλλου ωρομισθίου πουήτανστην ίδιαθέση. Προςκαθοδήγησητωνπάντωνγιατησύννομη λειτουργία της Διοίκησης, θασυνοψίσουμε τις βασικές αρχές που διέπουν διο­ ρισμούς στο δημόσιο, όπως αυτές προκύπτουν απότο Σύνταγμακαι τους συνάδοντας προς αυτόνόμους:(α)Μόνο αρμόδιο σώμα για τηδιενέργεια προσλήψεων στηΔη­ μόσια Υπηρεσία, σε μόνιμη ήπροσωρινή θέση, είναι η Επι­ τροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και κανέναάλλο όργανο. 5 10 15 (β)ΚαμιάθέσηστηΔημόσια Υπηρεσία (εκτόςαπόθέσεις αποκλει­ στικάπροαγωγής)δενπληρούταιχωρίςναπροηγηθείηδημόσια προκήρυξητης. Η υποχρέωσηγιαδημοσίευση επιβάλλεταιαπό την αρχήτης ισότητας,η οποία κατοχυρώνεται στο Αρθρο 28 20 του Συντάγματος.Το δικαίωματης ίσης μεταχείρισης απότις διοικητικέςαρχέςκαιόργανατουκράτουςαποτελείατομικόδι­ καίωματουπολίτη - Αρθρο 28 - καιαντίστοιχηυποχρέωσητης Πολιτείας να το διασφαλίσει αποτελεσματικά - Αρθρο 35. Η προκήρυξη θέσεων στο δημόσιο επιβάλλεται γενικότερα, προς 25 διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, για την αξιοκρατική στελέχωσητηςΔημόσιας Υπηρεσίας. (γ)Κανέναςδεν μπορείναδιοριστεί σεδημόσιαθέση,εκτόςεάνκα­ τέχει ταυπότουσχεδίουυπηρεσίαςπροβλεπόμεναπροσόντα. 30 Οι προσφυγές (ηκάθεμιααπόαυτές)επιτυγχάνουνμεέξοδα. Η απόφασηγια το διορισμό του καθενός απόταενδιαφερό­ μεναπρόσωπαακυρώνεταιστην ολότητατης,βάσειτουΑρθρου 146.4.(β)τουΣυντάγματος. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. 35

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.