clr/1996/1996_3_54.pdf

(1996)23Φεβρουαρίου,1996 [ΠΙΚΗΣ,Π., ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ,ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Δ/στές] ΑΡΧΗ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Εφεσείοντες, ν. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσφλήτα/ν. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1864). Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Λιμένων Κύπρου — Διορισμοί — Εφαρμοστέες αρχές. Λέξεις και Φράσεις— "ΌροιΥπηρεσίας" στονπερί Οργανισμού Λιμέ­ νων Κύπρου Νόμο του 1973 (Ν.38/73) όπως τροποποιήθηκε και στους Κανονισμούς του 1982 (οιΚανονισμοί)— Τογεγονός ότι οι Κανονισμοί έχουνξεχωριστήπρόνοια γιαπροαγωγήυπαλλήλωντης Αρχής Λιμένων Κύπρου (ηΑρχή), όιάφορηαπό εκείνηπουπροβλέ­ πεται για δημόσιους υπάλληλους,δεν περιορίζει την εμβεΊίεια του όρου "Όροι Υπηρεσίας" στον Καν.1, ΜέροςIVτωνΚανονισμών. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Υποχρέωση για δημοσίευσηκε­ νής θέσης— Οπερί Δημοσίας ΥπηρεσίαςΝόμος 1/90, Άρθρο33

(1). Διοικητικό Δίκαιο — Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Θέσεις πρώτου διορισμού — Αποτελεί γενικήαρχήτουδιοικητικούδικαί­ ου ότι ηδημοσίευση θέσηςπρώτον διορισμού αποτελείπροϋπόθε­ ση γιαπλήρωση τηςθέσης—Παράλειψη δημοσίευσηςτηςθέσηςκα­ θιστά τοθεμέλιοτηςαπόφασης ακροσφαλέςκαιτηδιαδικασία πλή­ ρωσης της θέσης εξ νπαρχής άκυρη. Διοικητικό Δίκαιο — Διορισμοί — Έννομοσυμφέρον— Το γεγονόςότι οι μη επιλεγέντεςυποψήφιοιείχανπεριληφθείστονκατάλογο υποψη­ φίων για διορισμό στις επίδικες θέσεις, δενεπηρέασε τοέννομοτους συμφέρονναπροβάλουνσανλόγοακυρώσεως τηνπαράλειψηπροκήρυξηςτωνκενώνθέσεων. 54 15 20 25 3 ΑΛΛ. ΑρχήΛιμένων Κύπρουν.ΒασιλείουΗ.ά. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Πρόσθετο προσόν — Σχέδιο Υπηρεσίας — Υποχρέωση εκμέρους του διορίζοντος οργάνου για διερεύνηση τον. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί— Αναπηρία— Πότεαποτελεί πα­ ράγοντα αποφασιστικής σημασίας — Ο περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος 1/90, Άρθρο 44

(1)— Εφαρμοστέεςαρχές. Πλάνη— Ηύπαρξη πλάνης ωςπρος τονόμοσχετικάμετη διαδικασία χαι τακριτήρια επιλογής των υποψηφίων καθιστά άκυρη την από­ φαση του διορίζοντος οργάνου. Ακυρωτική απόφαση — Επενεργεί έναντι πάντων. 15 20 25 30 35 40 Συνταγματικό Δίκαιο—Σύνταγμα, Άρθρο 28.1 — Κατοχυρώνει το δι­ καίωμα ίσηςμεταχείρισης μεταξύ των πολιτών. Οι επίδικεςθέσεις αφορούσαν 11θέσεις Λιμενικού Λειτουργού, 2ηςΤάξης (θέσεις ΠρώτουΔιορισμού) που προκηρύχθηκανμε δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο. Συστήθηκε Υπηρεσιακή Επιτροπή κατά το πρότυποτου περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 (Ν. 1/90) γιατηναξιολόγησητων546 υποψηφίων.Η διαδικασίαγια πλήρωση των πιο πάνωθέσεων άρχισε στις 16.11.1990και ηπρό­ σληψη των Π επιλεγέντων υποψηφίων έγινε στις 10.4.

1. Στις 16.4.1991, πληρώθηκαν από τον κατάλογο που επιλέγηκαν οι 11 πρώτοι διορισθέντες, 9 νέες θέσεις Λιμενικού Λειτουργού 2ηςΤά­ ξης όπωςπρονοούσε ο Προϋπολογισμός της Αρχής πουεγκρίθηκε απότη Βουλήστις 10.4.
2. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφασητης 16.4.91 και τους επακόλουθουςδιορισμούς, λόγω μηδημοσίευσης τωνθέ­ σεων. Επίσης ακύρωσετην απόφασητης 10.4.91 αναφορικά με έξι από τους διορισθέντες λόγω μη διερεύνησης από την Αρχή των στοιχείων τουαιτητήαναφορικά μετοπρόσθετοπροσόντηςκατοχήςξένων γλωσσών καιμη αξιολόγησης τηςυποψηφιότηταςτουσε σύγκρισηκαιμετουςέξιδιορισθέντες. Τέλος ακύρωσετοδιορισμό 3 απότα 5 ενδιαφερόμεναπρόσωπα (πουείχαν εναπομείνει μετά τηνακύρωσητηςαπόφασηςγιαδιορισμότων 6απότα 11 ενδιαφε­ ρόμεναπρόσωπα πουδιορίστηκανστις 10.4.91), λόγωπαράλειψης τηςΑρχής ναδιερευνήσει τηναναπηρίατου αιτητή. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου απέρριψε την έφεση της Αρχής καιαποφάνθηκεότι: 55 ΑοχήΛιμένωνΚύπρουν. Βασιλείουκ.ά.

(2)τουνόμου 38/73.Ανάλογηερμηνείαδίδεταικαιστονόρο"Όροι Υπηρεσίας" του Μέρους IV των Κανονισμών. 4. Όπως προκύπτειαπότοΑρθρο33

(1)τουνόμου,θέσειςπρώτου διορισμού, οι οποίες υφίστανταιήθαπροκύψουν στη διάρκεια του έτους δεν εξαιρούνται από την υποχρέωση για δημοσίευση.

1. Αποτελείγενικήαρχήτουδιοικητικούδικαίουότιη δημοσίευση θέσης πρώτου διορισμού είναι προϋπόθεση για την πλήρωση της και επομένως θέμα ουσιώδους τύπου με την έννοια που ο όροςπροσδιορίζεται στηνAlvanis v. CY.TA.
2. Οι αιτητες δεν επηρεάζονται απότην ακύρωση τηςαπόφασης, λόγω του δικαιώματοςγια επιδίωξηδιορισμού στις θέσειςπου θα πληρωθούν. Η διαδικασία πλήρωσης των θέσεων ήταν εξ υπαρχήςπαράνομη.
3. Το πλεονέκτημα της γνώσης ξένων γλωσσών ως κριτήριο για επιλογή των δωρισθησομένων δεν απασχόλησε την Αρχή, γι* αυτό και ορθάκρίθηκε απότο πρωτόδικο Δικαστήριο ότιπα­ ραγνωρίστηκαν ολοσχερώς οι σχετικές πρόνοιες του Σχεδίου Υπηρεσίας. 56 ^ 5 10 15 20 25 30 35 40 3ΑΛΛ. ΑρχήΛιμένων Κύπρου ν.Βασιλείου κ.ά.
4. Η πτυχήτηςέφεσης αναφορικάμετηνπαραγνώρισητης αναπη­ ρίαςτουεφεσίβλητουκρίνεταιεπίσης απαράδεκτη. 5
5. Η εγκατάλειψητηςπροσφυγήςτουΜιχαλάκη Παύλου εναντίον του Κωνσταντίνου Ιωάννου, δεν επηρέασε την προσβολήτου διορισμούτουστηνπροσφυγή τουΕμμανουήλΒασιλείου. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 10 15 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: Kastellaniv. PortsAuthority

(1987)3C.L.R. 1300, Μιλτιαδουςκαι Άλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Α.Ε. 789, 791 και 796, ημερ. 305.1989, ΚυπριακήΔημοκρατία ν. Χαραλάμπουςκ.ά.

(1992)3Α.Α.Δ. 251, ΓεωργίουκΛ. ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας,Α.Ε.525, ημερ. 16.6.1989, 20 ConstantinidouandOthers v. TheRepublic

(1976)3C.L.R. 86, Alvanisv. CY.T.A.

(1985)3C.LR.

1. 25 30 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου(Ι. Κωνσταντινίδη, Δ.)πουδόθηκεστις 27 Οκτωβρίου 1993 (Προσφυγές 558/91 και 642/91), με την οποία ακυρώθηκεηαπόφασητων εφεσειόντων ημερομηνίας 16 Απρι­ λίου, 1991, για το διορισμό των εννέα ενδιαφερομένων μερών στηννέαθέσηΛιμενικούΛειτουργού2ηςτάξηςκαθώςκαιοδιο­ ρισμός εννέα ενδιαφερομένων μερών οι οποίοι διορίσθηκαν με απόφασητων εφεσειόντων ημερομηνίας 10Απριλίου,
2. 35 Ν.Παπαενσταθίου,γιατους Εφεσείοντες. /.Νικολάου,γιατουςΕφεσίβλητους. 40 Κ.Ενσταθίον,γιαταΕνδιαφερόμεναμέρηπουεμφανίσθηκαν. Cur.adv. vult. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφασητουΔικαστηρίουθαδοθείαπότο 57 ΑρχήΛιμένωνΚύπρουν.Βασιλείου κ.ά.

(1996)Γ. Μ.Πική,Π. ΠΙΚΗΣ,Π. Η Αρχή ΛιμένωνΚύπρου(ηΑρχή)είναι δημόσιος Οργανισμός, στον οποίο εναποτέθηκεηάσκησητηςκρατικήςλει­ τουργίαςγιατηδιαχείριση τωνλιμένων. Η σύστασηκαιοι αρμό5 διότητες της Αρχής διέπονται απότον περί του Οργανισμού Λι­ μένων ΚύπρουΝόμοτου 1973 (Ν. 38/73,όπωςτροποποιήθηκε-θα αναφέρεταιως ο "νόμος"). Παρέχεταιεξουσία στηνΑρχήναπρο­ σλαμβάνει υπαλλήλους και μετην έγκριση του Υπουργικού Συμ­ βουλίου να εκδίδει κανονισμούς ρυθμιστικούς των όρων υπηρε- 10 σίας, πρόσληψης και προαγωγής τους (βλ. Αρθρο 19 του νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 62/87). Στο πλαίσιο αυτής της εξουσιοδότησης, ηΑρχήεξέδωσε, μετην έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου, τους Κανονισμούς του 1982 για την Αρχή(Σχέδια Υπηρεσίας και Λοιποί Όροι Υπηρεσίας Υπαλλήλων - θααναφέ- 15 ρονται ως οι "Κανονισμοί"). ΟΚαν.2

(1)των Κανονισμών προ­ βλέπει ότι όροι πουαπαντώνταιστους Κανονισμούς, ενέχουν την έννοια πουτουςαποδίδεται στονόμο. ΤοΑρθρο 19

(2)τουνόμου διευρύνει τη συνήθη έννοια του όρου "Όροι Υπηρεσίας" και την επεκτείνει ώστεναπεριλαμβάνεικαιτουςδιορισμούς υπαλλήλων. 20 Συνεπώς,στον όρο "ΌροιΥπηρεσίας" τουΜέρους IV τωνΚανο­ νισμών, πρέπει να δοθεί ανάλογη ερμηνεία. Η απόφαση στην Kastellani v.Ports Authority

(1987)3 C.L.R. 1300, υποστηρίζει τη θεώρηση ότι ο όρος "Όροι Υπηρεσίας" περιλαμβάνει καιτους διορισμούς τουπροσωπικού τηςΑρχής. Τογεγονός ότι οι Κανό- 25 νισμοί κάμνουνξεχωριστή πρόνοιαγιατηνπροαγωγήυπαλλήλων της Αρχής, διάφορη από εκείνη που προβλέπεται για δημόσιους υπαλλήλους, δεν περιορίζει τηνεμβέλεια του όρου "Όροι Υπηρε­ σίας" στον Καν. 1,Μέρος IV των Κανονισμών. 30 Στις 16.11.1990ηΑρχήκίνησε τηδιαδικασίαγια τηνπλήρω­ ση 11 κενών θέσεων Λιμενικού Λειτουργού, 2ης Τάξης (θέσεις Πρώτου Διορισμού). Οι θέσεις προκηρύχθηκαν με δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο.Στηνπροκήρυξηανταποκρίθηκαν546 άτο­ μα. Συστήθηκε Υπηρεσιακή Επιτροπήκατά τοπρότυποτουπε- 35 ρί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 (Ν. 1/90), γιατηναξιο­ λόγηση των υποψηφιοτήτων των αιτητών. Οι υποψήφιοι (εκεί­ νοι οι οποίοι προσήλθαν), υποβλήθηκαν σε γραπτήδοκιμασία, υπό το φωςτων αποτελεσμάτων τηςοποίαςπεριορίστηκε ηεπι­ λογή μεταξύ 72 απόαυτούς. Στησυνέχεια, οι επιτυχόντες υπο- 40 ψήφιοι υποβλήθηκανσεπροφορικήεξέτασηκαιοκατάλογοςπε­ ριορίστηκε σε44.Τελικά,ηΑρχή εξέτασε τιςυποψηφιότητεςκαι των 72 υποψηφίων, μεταξύ των οποίων και οι αιτητές, τους οποίους υπέβαλε σε προφορικήεξέταση. 58 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 ΑρχήΛιμένωνΚύπρουν.Βασιλείου κ.ά. Πικής, Π. Στις 10.4.91 η Αρχή προέβη σε πλήρωση των θέσεων με την επιλογή των 11 ενδιαφερομένων προσώπων. Την ίδια ημέρα εγκρίθηκε απότη ΒουλήοΠροϋπολογισμός της Αρχής, ο οποί­ ος προνοούσε τηδημιουργία 9νέων θέσεων Λιμενικού Λειτουργού 2ης Τάξης,τις οποίες,όπως φαίνεται»ηΑρχήεπειγόταν να πληρώσει. Το Συμβούλιο της Αρχής έκρινε ότι οι θέσεις μπο­ ρούσαν ναπληρωθούν απότον κατάλογο των υποψηφίων,από τον οποίο επελέγησαν οι 11 πρώτοι διορισθέντες. Στις 16.4.91 πληρώθηκαν ot 9 θέσεις με την επιλογή αντίστοιχου αριθμού προσώπων απότους εναπομείναντες υποψηφίους-έτσι, πληρώ­ θηκαν διαδοχικά20 θέσεις Λιμενικών Λειτουργών 2ηςΤάξης. Με την προσφυγή του ενός από τους δυο εφεσίβλητους, του Εμμανουήλ Βασιλείου (Προσφυγή Αρ. 558/91), προσβλήθηκε ο διορισμός 10 από τα 20 ενδιαφερόμενα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ήταν υποψήφιοι και από τις δύο σειρές των διορισθέ­ ντων, ενώ με την προσφυγή του δεύτερου εφεσίβλητου, του Μιχαλάκη Παύλου (Προσφυγή Αρ. 642/91),προσβλήθηκε ο διορι­ σμός καιτων20 ενδιαφερομένων προσώπων. Εγκατέλειψε όμως τηνπροσφυγήτουεναντίον2απότους διορισθέντες στις 16.4.91, τουΔημοσθένη Γ.Πίστου καιτου Κωνσταντίνου Ιωάννου. Το Δικαστήριο έκρινε τις δύο αποφάσεις συναφείς, ώστενα καθίσταται παραδεκτήηπροσβολή τους μετο ίδιο ένδικο μέσο. 25 Το Δικαστήριο διέταξε(α)Την ακύρωση της απόφασης της 16.4.91 και των επακόλου­ θων διορισμών επειδήοι θέσεις δεδημοσιεύθηκαν. 30 35 (β)Τηνακύρωσητηςαπόφασηςτης 10.4.91αναφορικά μεέξιαπό τους διορισθέντες (Σωτήρη Αναστασιάδης, Ανδρέα Ηρακλέ­ ους, Μάριο Καρακόκκινο,ΝίκηΚαστώρη, ΚυριακήΚυπρια­ νούκαιΡεβέκκαΠαπαδάκη),λόγω τηςπαράλειψηςτηςΑρχής ναδιερευνήσει ταστοιχεία τουαιτητήσεσχέσημετις γνώσεις του σε ξένεςγλώσσες,που συνιστούσε πρόσθετο προσόν,και να αξιολογήσει την υποψηφιότητατου σε σύγκριση και μετα έξι ενδιαφερόμενα πρόσωπα υπό το πρίσμα αυτού του γεγο­ νότος,ανκρινότανότι είχεαυτότο πλεονέκτημα. 40 Ηακύρωσηστηνπρώτη απότιςδυοσυνεκδικαζόμενεςπροσφυ­ γές των διορισμών των 6 απότα 11 ενδιαφερόμενα πρόσωπα που διορίστηκαν στις 10.4.91, περιόρισε, όπως διαπιστώνεται στηνπρωτόδικη απόφαση,τοαντικείμενο τηςδεύτερηςσυνεκδι59 Πικής, Π. ΑρχήΛιμένων Κύπρου ν. Βασιλείου κ,ά.

(1996)καζόμενης προσφυγής του Μιχαλάκη Παύλου στους υπόλοι­ πους5απότους 11διορισθέντες. Η διαπίστωσηαυτήείναιορ­ θήεφόσον ηακυρωτικήαπόφασηεπενεργεί έναντι πάντων [βλ. μεταξύ άλλων, ΚλέαρχοςΜιλτιάδονςκαι Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας(Α.Ε. 789,791 και796- 30.5.89)καιΚυπριακήΔημοκρατία ν.ΒαρνάβαΧαραλάμπουςκ.ά.

(1992)3Α.Α.Δ. 251]. (γ)Την ακύρωσητων διορισμών 3απότα5 εναπομείναντα ενδια­ φερόμενα πρόσωπα (Ηρακλή Κουζούπη, Έλενας Ορθοδόξου καιΠαναγιώτη Παναγιώτου),εξαιτίαςτηςπαράλειψηςτηςΑρχήςναδιερευνήσει ταστοιχεία του αιτητήως προς τηναναπη­ ρία,καιανκρινότανότι ήτανανάπηρος,ναλάβει καιαυτότον παράγονταυπόψηέναντιτωνπροαχθέντωνυποψηφίωνπουδεν φαίνοντανναυπερτερούντουαιτητήσεαξίαστις επιλογές της. 5 10 15 Οι εφεσείοντες προσέβαλανκάθεπτυχήτηςπρωτόδικηςαπό­ φασης, θέση η οποία υιοθετήθηκε και από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Οι εφεσίβλητοι, αντίθετα,υποστήριξαν τηνπρωτόδι­ κηαπόφασησε όλα της τα σημεία. 20 Ηπρώτηενότητατωνλόγων έφεσης,αναφέρεταιστηνακύρωση τηςαπόφασηςτης 16.4.91. Κατ' αρχήν,οιεφεσείοντες υπέβαλανότι ο όρος "ΌροιΥπηρεσίας" στον Καν. 1 του Μέρους IV τωνΚανο­ νισμών, δεν περιλαμβάνει καιτοδιορισμό υποψηφίων της Αρχής. Ηεισήγηση έρχεταισεαντίθεσημετηνκεκηρυγμένηθέσητηςΑρχής 25 ότιακολούθησετη διαδικασίαηοποίαπροβλέπεταιστοΝ. 1/90,και ότι οιδιορισμοί διενεργήθηκανστοπλαίσιοκαιτηβάσητωναρχών πουδιέπουντηνπρόσληψηδημοσίωνυπαλλήλων. Αποδοχήτηςθέ­ σης των εφεσειόντων, οδηγεί στοσυμπέρασμα ότι ηΑρχήλειτούρ­ γησεκάτωαπόπλάνηωςπροςτονόμοσχετικάμετηδιαδικασίακαι 30 τακριτήριαεπιλογής. Η πλάνηδενείχεσυνέπειες, υποστήριξανοι εφεσείοντες, διότι ηδιαδικασία η οποίαακολουθήθηκε,συνάδει με ™ς <*0χέςτης ΧΟηστήςδιοίκησης και, επομένως, εύλογα μπορούσε ναυιοθετηθεί απότηνΑρχή. Ό,τιπαραγνωρίζεται,είναιτογεγονός ότι η Αρχήενήργησε με την αντίληψη ότι ήταννομικάδεσμευμένη 35 να ακολουθήσει τις πρόνοιες τουΝ. 1/90, και παραμένει άγνωστο ποια θαήτανηθέσητης ανδε λειτουργούσε υπότο πρίσμααυτής τηςπλάνης. Ηθέσητωνεφεσειόντων στοσημείο αυτό, συναρτάται με την εισήγηση τους ότι ηΑρχή δενήτανυπόχρεην' ακολουθήσει τις διατάξεις του Αρθρου 33

(1)του Ν. 1/90 που προβλέπουν την 40 προκήρυξηθέσεων πρώτουδιορισμού μεδημοσίευση. Η διαπίστωση τουπρωτόδικουΔικαστηρίου,ότι ηδημοσίευ­ σηκενών θέσεων πρώτουδιορισμού αποτελεί απόρροιατωναρ60 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 ΑρχήΛιμένων Κύπρου ν.Βασιλείου κ.ά. Πικής,Π. χών της χρηστής διοίκησης, και ότι, ανεξάρτητααπότο ισχύον νομικόκαθεστώςηδημοσίευση τωνθέσεων ήταναπαραίτητη, εί­ ναι ορθή. Ηδημοσίευση, πρέπει να πούμε,κενών θέσεων πρώ­ του διορισμού στοδημόσιο τομέα,αποτελεί συνταγματική επιταγήηοποία επιβάλλεται από τηναρχήτηςίσης μεταχείρισης των πολιτών απότηΔιοίκηση που συνιστά πτυχήτης ισοπολι­ τείας πουκατοχυρώνει τοΑρθρο28.1 του Συντάγματος. Κρίνουμε ότιτοΑρθρο 19

(2)τουνόμουμετηνεξειδίκευση,μεταξύάλλων, του διορισμού υπαλλήλου,ωςθέματος αναγομένου στους όρουςυπηρεσίαςτουπροσωπικού,διευρύνει τησυνήθηέν­ νοια του όρου "Όροι Υπηρεσίας". Σύμφωνα μετονΚαν.2του Μέρους ΙτωνΚανονισμών, είναι μεαυτήτηδιευρυμένη έννοια που πρέπει να ερμηνευθεί οεπίμαχος όρος,διαπίστωσηπουμας οδηγεί στοσυμπέρασμα ότιορθάέκρινε τοπρωτόδικοΔικαστή­ ριο ότιοι διορισμοί του προσωπικού τηςΑρχής διέπονται από τις αρχέςπου ισχύουν γιατους δημοσίους υπαλλήλους. 25 Διαζευκτικά, υποβλήθηκε ότι το Αρθρο 33

(9)του Ν. 1/90 απαλλάσσει το διορίζον σώμα απότην υποχρέωση δημοσίευσης κενής θέσης (πρώτου διορισμού) ηοποία προκύπτει στηδιάρ­ κεια τουέτους,και ορθάηεπιλογή έγινεαπότον κατάλογοπου καταρτίστηκε για την πλήρωση των πρώτων 11θέσεων. Απορ­ ρίπτουμε,όπως καιτο πρωτόδικοΔικαστήριο,την εισήγηση αυτήωςανεδαφική. Οιλόγοι μαςείναι:- 30 1) Ηυποχρέωση για δημοσίευση θέσεων πρώτου διορισμού,οι οποίοι υφίστανται ήθαπροκύψουν στη διάρκειατου έτους, δεν υπόκεινται σεκαμιά εξαίρεση. Αυτό προκύπτει απότο κείμενο του Αρθρου 33

(1)του νόμου. 20 35 40 2) Ανεξάρτητα από τηνπιοπάνω διαπίστωση, οι κενές θέσεις προέκυψανμέσαστο πρώτοτετράμηνοτουέτους 1991, ενώο κατάλογος των υποψηφίων, ο οποίος καταρτίστηκε, είχεως αποκλειστικό σκοπό την πλήρωση των 11κενών θέσεων που πληρώθηκαν μετην απόφασητης 10ης Απριλίου,1991. Ηεπόμενηεισήγησητων εφεσειόντων σεσχέσημετηνακύρωση της απόφασης της 16.4.91, είναι ότιηδημοσίευση κενών θέσεων πρώτουδιορισμού δεσυνιστά ουσιώδηνομοθετικό τύποκαισυνε­ πώςη παράβασητουδεν επάγεταιακύρωσητηςαπόφασης. Τηθέ­ ση αυτήστήριξαν στηΓεωργώνκ,ά. ν.Δημοκρατίας (Α.Ε. 52516.6.89). Παραγνωρίζεταιαπότουςεφεσείοντες, όπωςορθάεπεσή­ μανετοπρωτόδικοΔικαστήριο,ότι ολόγοςτηςΓεωργίουστοση61 Πικής, Π. ΑρχήΛιμένων Κύπρου ν. Βασιλείου κ.ά.

(1996)μείο αυτό συναρτάται μετις ιδιαιτερότητες των περιστατικών της που εντοπίζονται στο γεγονός ότι το διορίζον σώμα,σ' εκείνη την υπόθεση, εξέτασετην υποψηφιότηταόλων τωνυποψηφίωνπουεξ αντικειμένου είχανκατάνόμοδικαίωμαναδιεκδικήσουν διορισμό στηθέση. Όπωςφαίνεταιαπότο L6LOτοκείμενο τηςαπόφασηςτης 5 Γεωργίου,δεναμφισβητήθηκεηγενικήαρχήτουδιοικητικούδικαί­ ου ότι ηδημοσίευση θέσης πρώτου διορισμού αποτελεί προαπαι­ τούμενο για την πλήρωση της [βλ. Marouila Constantinidou and Others v.Republic

(1976)3C.L.R.86],καιεπομένως θέμαουσιώ­ δουςτύπουμετην έννοιαπουοόροςπροσδιορίζεταιστηνAlvanis 10 v.CY.TA.

(1985)3C.L.R. 2695, στην οποίααναφέρθηκετοπρωτό­ δικοΔικαστήριο. Η τελευταία εισήγηση των εφεσειόντων, αναφορικά με την πρώτη ενότητα των λόγων έφεσης, είναι ηακόλουθη: 15 Οι εφεσίβλητοι περιλήφθηκανστονκατάλογοτωνυποψηφίων. Επομένως, δε θίγηκαν τα συμφέροντα τους από την παράλειψη προκήρυξηςτωνκενών θέσεων· συνεπώς,δενομιμοποιούνταινα προβάλουν την παράλειψη αυτήως λόγο ακυρώσεως. Διακρίνε- 20 ται το δικαίωμα προσφυγής, που προσδιορίζεται στο Αρθρο 146.2, απότουςλόγους οι οποίοι προβάλλονταιγιατηνακύρωση τηςαπόφασης. Αυτοίπρέπεινασχετίζονται μετηνομιμότητατης πράξης, όπως προβλέπεται στο Αρθρο 146.1 του Συντάγματος και αποδοχή τουςναείναι ικανήν' αποβείπροςόφελος τουπρο- 25 σφευγοντος. Ηπαράλειψηδημοσίευσης τωνθέσεωνκατέστησε το θεμέλιοτηςαπόφασηςακροσφαλές. Η διαδικασίαπλήρωσης των θέσεων ήταν εξαρχής παράνομη.Η διαπίστωση αυτή επιβάλλει την κίνηση του μηχανισμού εκ νέου προς θεμελίωσητουβάθρου για τη σύννομη άσκηση της εξουσίας, γεγονός που,όπως επιση- 30 μαίνει το πρωτόδικοΔικαστήριο,θαμεταβάλει όλαταδεδομένα για τηνπλήρωση των θέσεων. Ηακύρωσητης απόφασηςθααπο­ καταστήσει, αφενός, τη νομιμότητα και, αφετέρου, θα αποβεί προςόφελος τωναιτητών,οιοποίοιθαέχουντοδικαίωμαναεπι­ διώξουν διορισμό στις θέσειςπουθαπληρωθούν. 35 Η δεύτερη ενότητα των λόγων έφεσης στρέφεται κατά της ακύρωσης του διορισμού των 6 ενδιαφερομένων προσώπων στην προσφυγή του Εμμανουήλ Βασιλείου. 40 Οι εφεσείοντες υποστήριξαν ότι, εφόσον στα προσόντα του αιτητή, περιλαμβανομένων και εκείνων που αναφέρονται στη γνώσηξένων γλωσσών,αναγράφονται στον κατάλογοτωνπρο­ σωπικών του στοιχείων, μπορεί βάσιμα να υποθέσουμε, βάσει 62 3ΑΛΛ. ΑρχήΛιμένωνΚύπρουν.Βασιλείουκ.ά. Πιχής,Π. και του τεκμηρίου της νομιμότητας, ότι ηΑρχήεξέτασε και αυ­ τό το θέμαπρινκαταλήξει στην απόφασητης. 5 10 15 20 25 30 35 Το κενό στην επίδικη απόφαση, σε σχέση με την κατοχή του πρόσθετουπροσόντος,είναιαπόλυτο. Προκύπτειαπότο κείμενο της απόφασηςότι δε διερευνήθηκε κατά πόσο ο εφεσίβλητος Εμ­ μανουήλ Βασιλείου κατείχετοπρόσθετοπροσόν,ούτεαπασχόλη­ σε τηνΑρχήτο πλεονέκτημα τηςγνώσης ξένων γλωσσών ως κρι­ τήριογιατηνεπιλογήτωνδιορισθησομένων. Ό,τισυνάγεται,είναι ότι οι σχετικές πρόνοιες του Σχεδίου Υπηρεσίας παραγνωρίστη­ καν ολοσχερώς, όπωςορθάέκρινε τοπρωτόδικοΔικαστήριο. Η τρίτη ενότητα των λόγων έφεσης αφοράτην ακύρωση του διορισμού 3 ενδιαφερομένων προσώπων (νωρίτερα κατονομασθέντων) στην προσφυγή του Μιχαλάκη Παύλου. Υποβλήθηκε ότι ο εφεσίβλητος δεν πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για τηθεώρηση του ως ανάπηρου. Προςυπο­ στήριξη των θέσεων τους, αναφέρθηκανστο ένα απότα δυο πιστοποιητικάπουοεφεσίβλητος κατάθεσεγιανααποδείξειότι εί­ ναι ανάπηρος-το πιστοποιητικό απόλυσης του απότην Εθνική Φρουρά. Τοάλλο εκδόθηκεαπότην ΕπιτροπήΑνακούφισης Πα­ θόντων, η οποία έκρινε τον εφεσίβλητο ανάπηρο, με ποσοστό αναπηρίαςανερχόμενο σε50%. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότι ο εφεσίβλητος όντως έθεσεθέμα αναπηρίας ενώπιον της Αρ­ χής,το οποίο παραγνωρίστηκε ως συντελεστής γιατον προσδιο­ ρισμό των διεκδικήσεων τουγιαδιορισμό. Η ακυρωτικήαπόφα­ ση περιορίζεται μόνο στους ανθυποψηφίους του εφεσίβλητου που, εξ αντικειμένου, θαμπορούσαν,υπό το φως των στοιχείων που είχε ενώπιον της ηΑρχή,ναθεωρηθούν ίσοιή υποδεέστεροι τουσεαξία,γεγονός πουθακαθιστούσε την αναπηρίατουπαρά­ γοντα αποφασιστικήςσημασίας για την απόφασητης Αρχής [βλ. Αρθρο 44

(1)τουΝ.1/90]. Δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος ο οποίος να κα­ ταρρίπτει τηδιαπίστωση του πρωτόδικουΔικαστηρίου, ότι(α)ο εφεσίβλητος έθεσεθέμααναπηρίας- 40 (β)τα στοιχεία για την αναπηρία του δεδιερευνήθηκαν- και (γ)οπαράγωναναπηρίααγνοήθηκε. Καιαυτήηπτυχήτηςέφεσης κρίνεται απαράδεκτη. 63 Πικής,Π. ΑρχήΛιμένωνΚύπρουν.Βασιλείου κ.ά.

(1996)Ο προτελευταίος λόγος έφεσης (ολόγος 8),έχει ως,εξής: "8. ΤοΠρωτόδικοΔικαστήριο λανθασμένα ακύρωσε τοδιο­ ρισμό του Κ. Ιωάννουαφούστη σελ. 2 της πρωτόδικης από­ φασης αναφέρεταιπως ηΥπόθεσηΑρ. 642/91εγκαταλείφθηκε και ως εκ τούτου απορρίφθηκεεναντίον των Ενδιαφερο­ μένων Μερών Δ. Πίστου και Κ. Ιωάννουενώ στη σελ. 18της ίδιας απόφασης αναφέρεται πως λόγω ακριβώς αυτής της εγκατάλειψης και απόρριψης επικυρώνεται ο διορισμός μό­ νον τουΔ. Πίστου.". Παραγνωρίζεται ότι ο διορισμός του Κωνσταντίνου Ιωάννου προσβλήθηκε όχι μόνο απότο ΜιχαλάκηΠαύλουαλλάκαιαπό τον Εμμανουήλ Βασιλείου. Η εγκατάλειψη της προσφυγής του ΜιχαλάκηΠαύλουεναντίοντουΚωνσταντίνου Ιωάννου,δενείχε οποιεσδήποτε συνέπειες στην προσβολή του διορισμού του στην προσφυγή του Εμμανουήλ Βασιλείου. Η έφεση απορρίπτεταιμεέξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεται μεέξοδα. 64 5 10 15