3ΑΛΑ. 6Δεκεμβρίου, 1996 [ΠΙΚΗΣ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ, Εφεσείοντες·Καθ'ώνηαίτηση, ν. ΒΑΣΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΤΔ., Εφεσφλήτων-Αιτητών. (ΑναθεωρητικήΈφεσηΑρ. 1515). Αναθεούοητική Έφεση — Τροποποίησηλόγων έφεσης — Διακριτική εξουσία — Εφαρμοστέες αρχές. 5 10 15 20 Δικονομία — Ειδοποίησηέφεσης— Οι λόγοι της έφεσηςπρέπει να είναι αιτιολογημένοι — θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας Δ.35ΘΑ. Μετους λόγους της έφεσης προσβάλλεται ηπρωτόδικηαπόφα σηαναφορικάμετοντρόποπουερμηνεύθηκε απότοπρωτόδικοδι καστήριοτο Αρθρο 9
(2)τουπερί Κτηματολογικού και ΧωρομετρικούΤμήματος (Τέλη καιΔικαιώματα)Νόμου,Κεφ.219, όπως τρο ποποιήθηκε.Η αίτησηγιατροποποίησητωνλόγων τηςέφεσης υπο βλήθηκε καθυστερημένα και οι εφεσίβλητοι δεν ενέστησαν όταν τέ θηκεθέμαπαροχήςδυνατότηταςγια εξέταση της. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, μέσασταπλαίσιαάσκησηςτηςδιακρι τικής του εξουσίας, ενέκρινε τηναίτησηγιατουςπιο κάτω λόγους: Ηέγκριση της αίτησης στο στάδιοπουζητήθηκεδεθαπροκαλέ σει στους εφεσίβλητους βλάβηούτεθαεπιφέρει σ' αυτούςάλλη6υσμενήεπίπτωση.Τοδε γεγονός, ότι πράγματιαποβλέπει στηθερα πεία ατέλειας τόσο σημαντικής, ώστε χωρίς την τροποποίηση να προδιαγράφεται ηαπόρριψητης έφεσης, είναι λόγος που συνηγο ρεί υπέρτης έγκρισης της αίτησης. 559 Δημοκρατίαν. Β. ΙωάννουΛτό
(1996)Η αίτηση εγκρίνεταιμε έξοδα υπέρ τωνεφεσίβλητων. Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: PanayiotisGeorghiou (Catering) Ltdκαι Άλλοιν.Δημοκρατίας και Άλλων
(1996)3ΑΛ.Δ.323. 5 Αίτηση. 10 Αίτηση για τροποποίηση της ειδοποίησης έφεσης έτσι ώστε να θεραπευθεί ηατέλεια των λόγων έφεσης. Γ. Φράγκου, για τους Εφεσείοντες. 15 Αιμ. Λεμονάρης,γιατους Εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Π.:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θαδώσει οΔικάστης Γ. Κωνσταντινίδης. 20 ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ, Δ.: Εξετάζουμε αίτηση για τροποποίηση _ της ειδοποίησης έφεσης.Οι εφεσίβλητοι εισηγούνται τηναπόρριψη τηςως"νομικάκαιπραγματικάανυπόστατηςκαιαστήρικτης". 25 ΗκαΦράγκουεξήγησεπωςμετηνεπιδιωκόμενη τροποποίηση θα παρασχεθεί ηαιτιολογία των υφιστάμενων λόγων έφεσηςκαι η πιο πάνω τοποθέτηση των εφεσίβλητων είχε στη βάσητης την άποψη,πως δεν προβλήθηκανκανλόγοι έφεσης,ώστε.ναμπορεί 30 να τίθεται θέμααιτιολόγησης τους κανπως ηπροτεινόμενηπρο σθήκησυνιστούσεστην ουσία επιχειρηματολογία καιενπάση πε ριπτώσει δενήτανπλήρηςαιτιολογίαόπωςαπαιτείηΔ.35 θ.4των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Επισήμανε συναφώς ο κ. Λεμονάρης πως στην ίσια την αίτηση καταγράφεταιως στόχος 35 της όχι η παροχή ελλείπουσας αιτιολογίας αλλά η "πληρέστερη διευκρίνιση και/ήεπέκταση"των "λόγων έφεσης". Αντικείμενο στην πρωτόδικη διαδικασίαήταν η απόφασημε την οποία απορρίφθηκε αίτηματων εφεσίβλητων για επιστροφή τελώνκαιδικαιωμάτωνσεσχέσημεμεταβίβασηπροςαυτούςακί νητης ιδιοκτησίαςδυνάμειδωρεάς. Τοθέμαδιεπόταναπότοάρ θρο 9
(2)του περί Κτηματολογικού καιΧωρομετρικού Τμήματος (ΤέληκαιΔικαιώματα)Νόμου,Κεφ.219 όπωςτροποποιήθηκεμε 560 40 3ΑΛΛ 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημοκβατία ν.Β.Ιωάννου Λτο Κωνσταντινίοης, Λ το Νόμο31/76, καιοσυνάδελφος μαςέκρινεότι ηπροσβληθείσα απόφαση δεν ήταν λογικά εφικτή. Δεν ενστερνίστηκε την ερμη νευτική προσέγγιση πουυιοθέτησε ηδιοίκηση, θεώρησε πως δεν προέκυπτε με σαφήνεια απότο Νόμο ηπροϋπόθεση στην οποία στηρίχτηκε και,επειδήτονομοθέτημαήτανφορολογικό,προέκρινε τηνπλέον ευνοϊκή γιατους εφεσίβλητους ερμηνεία. Μετους λόγους έφεσης προσβάλλεται ηαπόφαση ακριβώς με αναφοράστοντρόπομετονοποίοερμηνεύθηκετοάρθρο9
(2). Οι εφεσείοντες, με ξεχωριστά αριθμημένους λόγους έφεσης, ισχυρί ζονται ότι ήταν λανθασμένος, πως εσφαλμένα κρίθηκε ότι δεν προέκυπτεμεσαφήνειααπότολεκτικό τουάρθρουησυζητηθείσα προϋπόθεσηκαι ότι αυτόμπορούσε να ερμηνευθεί με δυοδιαφο ρετικούς τρόπους. Διαπιστώνουμε συνεπώς πως, αντίθετα προς την εισήγηση των εφεσίβλητων, αποκαλύπτονται συγκεκριμένοι λόγοι έφεσης. Τουπόβαθρο της εισήγησης ως προς αυτήτηνπτυ χήδενυπάρχεικαιδενχρειάζεταινα μαςαπασχολήσει άλλοθέμα ως προςαυτά. Είναι ορθή η επισήμανση του κ. Λεμονάρηαναφορικάμετην περιγραφήτωνπροσθηκώνπουεπιδιώκονται. Κρίνοντας απότο περιεχόμενο τους, δε συνιστούν ακριβώς διευκρίνιση ή επέκταση των λόγων έφεσης. Είναι προφανέςότι αποβλέπουνστηνπλήρω σητουκενού ως προςτηναιτιολογία,όπωςάλλωστεαναγνώρισε καιηκαΦράγκουκατάτηνακρόαση. Δε συμφωνούμε όμως πως ηόποιαπεριγραφήδικαιολογείται νααποκλείσει την εξέταση του θέματοςπάνωστην εξαντικειμένου ορθήτουδιάσταση. Απότηνάλλη,ηΔ.35 Θ.4επιβάλλει τηνπλήρηπαράθεσητηςαιτιολογίας πάνωστηνοποίαστηρίζεται ο εφεσείων καιδεν μπορεί να τίθεται ζήτημα ελέγχου αν ηαιτιολογία που παρέχεται περι λαμβάνει όσαθαμπορούσανναλεχθούν σεσχέσημετο εγειρόμενοζήτημα. Κατάτηνακρόασηοεφεσείων περιορίζεταισεόσακα ταγράφονται ως ηπλήρηςαιτιολογίατων λόγων έφεσης καιηενδεχόμενηανεπάρκειατουςμπορείναοδηγήσει στηναπόρριψητου λόγου έφεσης στον οποίοαφοράκατ' ουσίανκαιόχι με αναφορά' σε δικονομική ατέλεια. Επίσης δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ενέχει σημασία ηενδεχόμενη ταξινόμηση της αιτιολογίας ως επιχειρηματολογίας. Ιδιαίτερα όταν συζητείται η ορθότητα ή το λανθασμένο της ερμηνείας Νόμου,οπότε φυσιολογικάκαταγρά φονται,όπωςέγινεκαιεδώ,όσαοδηγούνκατάτηνάποψητουεφεσείοντα προςτηνκατεύθυνσηπουεκείνος εισηγείται. Τώρα,ωςπροςτοπώςθαπρέπειναασκήσουμε τηδιακριτική 561 Κωνσταντινώης, Δημοκρατία ν. Β. Ιωάννου Ατδ
(1996)μας εξουσία. Οι εφεσίβλητοι περιορίστηκαν στη γενική εισήγηση πως ταγεγονότα σταοποίαστηρίζεται ηαίτησηδε δικαιολογούν τηνπαροχήτηςθεραπείαςπουεπιζητείται. Καιεπίσης στην εκτί μηση,πως οι παραλείψεις πουπαρουσιάζειηειδοποίηση έφεσης δενείναι τυπικέςαλλάουσιαστικές. Είναιδίκαιοόμωςνασημειώσουμε πως αναγνώρισε στο τέλος ο κ. Λεμονάρης πως δεν θα ανέμενε αυστηρήπροσέγγιση ως προςαυτά. 5 Όσαθαμπορούσανναλεχθούν στηνπαρούσαυπόθεσηαναφο ρικά με τη διακριτική εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, απα- 10 σχόλησαν την Ολομέλεια στην υπόθεση PanayiotisGeorghiou (Catering)Ltd και Άλλοι ν.Δημοκρατίας και'Αλλων,Α.Ε. 1516 καιάλλες -19.7.1996. Όταντέθηκεθέμαπαροχήςδυνατότηταςγια εξέτασητηςαίτησηςγιατροποποίησηηοποία,γιαλόγουςπουεξή γησαν οι καθ'ων ηαίτησηυποβλήθηκε καθυστερημένα, οι εφεσί- 15 βλητοι δενενέστησαν. Κρίναμεπωςκάτωαπότιςπεριστάσεις εδικαιολογείτο αναβολήκαιορθάο κ.Λεμονάρης δεν στήριξε πλέον επιχειρήματα σχετικά με το χρόνο καταχώρησης της αίτησης. Η έγκριση της τώρα,δε θαπροκαλέσει στους εφεσίβλητους κάποια βλάβηούτεθαεπιφέρει άλληδυσμενή επίπτωση.Τογεγονός δεότι 20 πράγματιαποβλέπειστηθεραπείαατέλειαςτόσοσημαντικής,ώστε χωρίς αυτήναπροδιαγράφεται ηαπόρριψητης έφεσης, είναι λό γος που, στο πλαίσιο των περιστατικών, συνηγορεί υπέρ της έγκρισης καιόχιτηςαπόρριψηςτης.Ηαίτησηεγκρίνεται μεέξοδα υπέρτων εφεσίβλητων. 25 Η αίτηση εγκρίνεται με έξοδα υπέρ των εφεσίβλητοι. 562